Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Σταύρος Ξιούρουππας, Αρ. Υπόθεσης:877/07, 21 Μαρτίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:877/07 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας - ν - Σταύρος Ξιούρουππας Κατηγορουμένου ----------------------------------- Ημερομηνία: 21 Μαρτίου, 2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Θεμιστοκλέους Για τον κατηγορούμενο: κ. Σ. Χαραλάμπους Κατηγορούμενος παρόν Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΟ ΑΔΙΚΗΜΑ: Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της πρόκλησης εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297,335 και 341 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερ. 01.04.2003 - 30.04.2003 στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας με ψευδείς και δόλιες παραστάσεις ως προς το περιεχόμενο εγγράφου του Οργανισμού Χρηματοδότησης ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΚΗ ΛΤΔ ήτοι του συμβολαίου ενοικιαγοράς με αριθμό 315297, ημερομηνίας 18.04.2003 προκάλεσε τον Ανδρέα Γεωργίου από τη Λάρνακα να το υπογράψει, ψευδείς παραστάσεις συνισταμένας επί τω ότι γνώριζε ότι στη πραγματικότητα δεν υπέγραψε για το ποσό των Λ.Κ.2.000,00 αλλά για το ποσό των Λ.Κ.7.300,
- Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Αναπτύχθηκαν δύο εκδοχές εκ μέρους των δύο πλευρών. Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ουσιαστικά βασίζεται στην μαρτυρία του Μ.Κ. 3 Ανδρέα Γεωργίου που ήταν αυτός που έκαμε το παράπονο - καταγγελία στην αστυνομία και ανοίχθηκε η παρούσα υπόθεση. Κλήθηκαν για την Κατηγορούσα Αρχή και κατέθεσαν ακόμα τέσσερις μάρτυρες (Μ.Κ.). Η εκδοχή της Υπεράσπισης προήλθε κυρίως από την μαρτυρία του κατηγορουμένου ο οποίος κατέθεσε ενόρκως όταν κλήθηκε σε απολογία και ήταν ο μοναδικός μάρτυρας για την Υπεράσπιση. Ο Λοχ. 3645 Μ. Αντωνίου ο οποίος δεν αντεξετάσθηκε, κατέθεσε ως Μ.Κ.
- Η κατάθεση του σημειώθηκε ως Τεκ. 1 και σε αυτή καταγράφει ότι είχε παραλάβει από την Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας το Συμβόλαιο Ενοικιαγοράς με αριθμό 315297 ημερ. 18.04.2003 του Οργανισμού Χρηματοδότησης Παγκυπριακής Λτδ (στο εξής το επίδικο συμβόλαιο) το οποίο ήταν κατατεθιμένο σε φάκελο αστικής αγωγής του Δικαστηρίου και ότι είχε κατηγορήσει τον κατηγορούμενο γραπτώς για το αδίκημα της πρόκλησης εκτέλεσης εγγράφου με Ψευδείς Παραστάσεις μετά το παράπονο του Ανδρέα Γεωργίου με την γραπτή κατάθεση του το Τεκμήριο 6 που είχε δώσει στις 11.01.
- Κατέθεσε περαιτέρω το Συμβόλαιο Ενοικιαγοράς (Το επίδικο συμβόλαιο) ως Τεκμήριο 2, την κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο ως Τεκμήριο 3 και τη γραπτή κατηγορία που του εξέθεσε ως Τεκμήριο
- Ο Σόλωνας Κυπριανού ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Κ.2 εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ως υπεύθυνος του καταστήματος του πιο πάνω χρηματοδοτικού οργανισμού στη Λάρνακα. Από τη γραπτή του κατάθεση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 5, το επίμαχο σημείο είναι το ακόλουθο από τη σελίδα 2, απόσπασμα της οποίας παραθέτω αυτούσιο: ¨Επίσης αναγνωρίζω τον γραφικό μου χαρακτήρα στα ποσά του συμβολαίου. Δεν μπορώ να καθορίσω όμως τον χρόνο που τα έγραψα. Όμως σύμφωνα με τη διαδικασία που ακολουθούμε, τα συμβόλαια που έρχονται κοντά μας για διεκπεραίωση, είναι συμπληρωμένα και υπογραμμένα από τους εγγυητές. Όπως ανέφερα και πριν σε περίπτωση που υπάρχουν κενά που αφορούν συνήθως τόκους και ΦΠΑ, τα υπολογίζουμε και τα συμπληρώνουμε¨. Κατά την προφορική του μαρτυρία επέμενε ότι ήταν αυτός που συμπλήρωσε τα ποσά επί του συμβολαίου ενοικιαγοράς που φαίνονται κάτω από τον τίτλο ¨Σημαντικές Πληροφορίες¨ και αυτό όπως επέμενε κατά την κυρίως εξέταση του, το είχε κάμει πριν υπογραφεί το συμβόλαιο από τους εγγυητές μεταξύ των οποίων και ο Αντρέας Γεωργίου - παραπονούμενος. Απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο να είχε γράψει τα ποσά που φαίνονται στο Τεκμήριο 2 μετά που είχαν υπογράψει οι εγγυητές. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος του προσκόμισε τα στοιχεία που απαιτούνταν για τη συμπλήρωση του συμβολαίου σε πρόχειρο χαρτί και αφού έκαμαν τη σχετική μελέτη τους, συμπλήρωσαν το έγγραφο και του το έδωσε για να το υπογράψουν οι εγγυητές. Επέμενε ότι πρακτική του οργανισμού τους ήταν να συμπληρώνονται τα ποσά επί του εγγράφου πριν την υπογραφή του από τους εγγυητές. Προχωρώντας περαιτέρω κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι σε περίπτωση που δεν μεταβαίνουν στα γραφεία τους οι εγγυητές κατά την υπογραφή των συμβολαίων είναι η πολιτική του οργανισμού τους να τους ενημερώνουν μέσω του τηλεφώνου για τα διαλαμβανόμενα στο συμβόλαιο. Δεν θυμόταν όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση εάν ήταν ο ίδιος που το είχε κάμει ή κάποιος συνάδελφος του. Ο Μ.Κ.3 Ανδρέας Γεωργίου ο οποίος, όπως ανέφερα είναι και ο παραπονούμενος, υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του στην αστυνομία (Τεκμήριο 6) και επανέλαβε κατά την προφορική του μαρτυρία ότι είχε υπογράψει το Τεκμήριο 2 κενό περιεχομένου και οι παραστάσεις που του είχε κάμει και η υπόσχεση που του είχε δώσει ο κατηγορούμενος ήταν ότι θα εγγυόταν τον συγκεκριμένο πρωτοφειλέτη για το ποσό των Λ.Κ.2.000,00 και όχι για το πολύ μεγαλύτερο ποσό των Λ.Κ. 8.000,00 και πλέον όπως τελικά συμπληρώθηκε αυτό το έγγραφο πράγμα που είχε διαπιστώσει με έκπληξη του πολύ αργότερα. Ισχυρίστηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος που του είχε ζητήσει να εγγυηθεί τον Γαλάτη από τηλεφώνου και του απέδωσε κάποιας μορφής συμπαιγνία με τον Γαλάτη εφόσον ο κατηγορούμενος τον κάλυπτε και μάλιστα όταν ο Γαλάτης ερχόταν στη Κύπρο από τη Ρουμανία όπου βρισκόταν τα τελευταία χρόνια τον βοηθούσε σε σχέση με τη διαμονή του. Το έγγραφο βέβαια του το είχε πάρει για υπογραφή στο γραφείο του ο Γαλάτης που ήταν ο πρωτοφειλέτης. Θα αναφερθώ εκτενέστερα σε σημεία από την μαρτυρία του η οποία ήταν και η πιο εκτενής στη συνέχεια της απόφασης μου όπου χρειαστεί και κυρίως κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Από την μαρτυρία της Έλενας Αλεξάνδρου η οποία κατέθεσε ως Μ.Κ.4 και ήταν η σύζυγος του πρωτοφειλέτη όταν υπογράφτηκε το επίδικο συμβόλαιο και του Γεώργιου Παπατρύφωνος ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Κ.5, φίλος τότε του πρωτοφειλέτη και εγγυητές και οι δύο του ίδιου συμβολαίου, δεν προέκυψε οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να βοηθήσει είτε τη μια πλευρά είτε την άλλη εφόσον για το ζητούμενο, δηλαδή κατά πόσον υπέγραψαν κενό το έγγραφο ή συμπληρωμένο ή έστω τις συνθήκες υπογραφής του εκ μέρους του Μ.Κ.3 δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθούν με σιγουριά όπως και δεν το έκαμαν όταν τους λήφθηκαν καταθέσεις από την αστυνομία επικαλούμενοι το χρονικό διάστημα που είχε διαρρεύσει στο μεταξύ. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος στη δική του κατάθεση επέμενε ότι ο Μ.Κ.3 γνώριζε για το ποσό το οποίο θα εγγυόταν τον πρωτοφειλέτη Γαλάτη εφόσον υπέγραψε το έγγραφο συμπληρωμένο και αρνήθηκε ότι είχε παρουσιάσει και είχε πει σε αυτόν ότι επρόκειτο για υπογραφή εγγύησης για το πολύ μικρότερο ποσό των Λ.Κ.2.000,00 και όχι το τετραπλάσιο που αναγράφηκε τελικά στο επίδικο συμβόλαιο. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ο Μ.Κ.3 ήταν καλός φίλος με τον πρωτοφειλέτη με τον οποίο μάλιστα από ό,τι γνώριζε συνεργάζονταν όταν ο Γαλάτης εξυπηρετούσε τον Μ.Κ.3 κάνοντας του τον διερμηνέα στη Ρουμανική γλώσσα, την οποία γνώριζε λόγω των σπουδών του σε αυτή τη χώρα, όταν ο Μ.Κ.3 έκανε δουλειές που είχαν σχέση με Ρουμάνους. Παρουσιάζει τον Γαλάτη να πηγαίνει στο γραφείο του μαζί με τον Μ.Κ.3 όταν είχε αποφασίσει να αγοράσει αυτοκίνητο και όπου είχε συμφωνηθεί η αγορά του αυτοκινήτου για το οποίο και έγινε το επίδικο συμβόλαιο. Είχε πάρει ένα πρόχειρο χαρτί με τα στοιχεία που απαιτούνταν για να συμπληρωθεί το επίδικο συμβόλαιο στον Μ.Κ.2 στο γραφείο του στον Οργανισμό και από εκεί και πέρα ήταν αυτός ή πιθανόν και άλλοι υπάλληλοι του Οργανισμού που το είχαν συμπληρώσει αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι κάποια στοιχεία τα είχε συμπληρώσει και ο ίδιος. Εδώ θα πρέπει να παρατηρήσω ότι είναι γεγονός ότι το επίδικο συμβόλαιο παρουσιάζει διάφορους γραφικούς χαρακτήρες. Παραδέχθηκε ότι Μ.Κ.3 άρχισε να προβαίνει σε παραστάσεις προς τον ίδιο, όταν πληροφορήθηκε ότι ο πρωτοφειλέτης δεν κατέβαλλε τις δόσεις του και έτσι καλούσε αυτόν ο Οργανισμός να πληρώσει ως εγγυητής που ήταν. Του ζητούσε να μεσολαβήσει έτσι ώστε το όλο ζήτημα να διευθετηθεί από τον πρωτοφειλέτη. Προσπάθησε και προς τούτο, βρήκε το τηλέφωνο του Γαλάτη στη Ρουμανία και είχε έρθει σε τηλεφωνική επαφή μαζί του ενόσω αυτός βρισκόταν στην Ρουμανία και ο οποίος τον διαβεβαίωνε ότι θα ερχόταν στη Κύπρο και θα διευθετούσε τις υποθέσεις του. Είχε πληροφορηθεί ότι ο Γαλάτης είχε έρθει στη Κύπρο κάποια φορά αλλά αρνήθηκε ότι είχε ο ίδιος επαφή μαζί του ή ότι του είχε εξασφαλίσει διαμονή και κάλυπτε την παρουσία του στη Κύπρο. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι η υπόθεση θα κριθεί ως θέμα κρίσης του δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του. Εισηγήθηκε ότι ο Μ.Κ.3 ήταν πιο πειστικός από όσο ο κατηγορούμενος ο οποίος δεν ήταν ειλικρινής ενώπιον του δικαστηρίου γι΄αυτό και υπέπεσε σε πολλές, κατά την άποψη της, αντιφάσεις. Ήταν η εισήγηση εκ μέρους του συνηγόρου Υπεράσπισης στην αγόρευση του ότι η αστυνομία παρέλειψε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης να πάρει την άποψη ενός γραφολόγου σε σχέση με τους διάφορους γραφικούς χαρακτήρες που παρουσιάζει το Τεκμήριο 2, πράγμα που ίσως να διευκόλυνε την αποκάλυψη της αλήθειας σε σχέση με τους ισχυρισμούς που προβάλλουν οι δύο πλευρές. Ως θέμα αξιοπιστίας της μαρτυρίας, εισηγήθηκε περαιτέρω, ότι η θέση του κατηγορουμένου θα πρέπει να κριθεί ότι είναι η αληθινή ως προς τις συνθήκες υπογραφής του επίδικου εγγράφου η οποία συνάδει και με όσα υποστήριξε ο Μ.Κ.
- Ο Μ.Κ.3 δεν ήταν ειλικρινής αλλά η προσπάθεια του αποσκοπεί στο να απεκδυθεί των ευθυνών του που απορρέουν από το επίδικο συμβόλαιο και είναι εκ των υστέρων σκέψεις. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης να δω τους μάρτυρες και τον κατηγορούμενο να καταθέτουν ενόρκως, να ακούσω τους ισχυρισμούς τους και να παρατηρήσω τις κινήσεις και τις αντιδράσεις τους. Έχοντας μεταξύ άλλων υπόψη την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος που είχαν οι μάρτυρες στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους, θα προχωρήσω στη συνέχεια στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο αφού το δικαστήριο υφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καλείται να αναδείξει υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης, το αξιόπιστο ή μη μιας εκδοχής. Η προσπάθεια αυτή γίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το ευρύτερο πλαίσιο της δίκης. Ναι μεν η αξιολόγηση είναι ατομική, όμως, θα πρέπει τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Moustafa v. Καυκαρή κ.ά.,
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 165), Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506). Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα,
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Έχοντας λοιπόν υπόψη τις πιο πάνω αρχές ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας που τίθεται ενώπιον του δικαστηρίου οι οποίες αναδύονται από την νομολογία μας και αφορούν κατά τα άλλα παραδεκτή μαρτυρία και αντικρίζοντας τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου κάτω από το φακό αυτών των αρχών, θα προβώ στη συνέχεια στην αξιολόγηση της για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Η αξιοπιστία των Μ.Κ.1, 4 και 5 δεν αμφισβητήθηκε. Οι μάρτυρες αυτοί δεν είχαν κανένα συμφέρον στην υπόθεση και τους κρίνω ως ειλικρινείς και ότι η μαρτυρία τους ήταν αντικειμενική και ανεξάρτητη. Σε σχέση με τον Μ.Κ.1 μετά το παράπονο που υποβλήθηκε και την καταγγελία που έγινε εκ μέρους του Μ.Κ.3 κρίνω ότι διεξήγαγε το ανακριτικό έργο κατά αντικειμενικό τρόπο και εφόσον είχε δύο διαφορετικές και εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές εκ μέρους των άμεσα εμπλεκομένων, ορθά αποφάσισε να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο για να αποφασιστεί στο τέλος από το αρμόδιο Δικαστήριο η αλήθεια ή όχι της καταγγελίας. Οι Μ.Κ.4 και 5 με όσα ανέφεραν δεν βοήθησαν στην αποκάλυψη της αλήθειας σε σχέση με την υπογραφή του επίδικου συμβολαίου από τον Μ.Κ.3 και δεν ήταν σε θέση να προσθέσουν ο,τιδήποτε σχετικά με αυτό το ζήτημα. Κατά τον ίδιο τρόπο αντικρίζω και την μαρτυρία του Μ.Κ.2 Σόλωνα Κυπριανού ο οποίος αν και κατά την άποψη της Κατηγορούσας Αρχής διαφοροποιήθηκε από την κατάθεση που είχε δώσει στην αστυνομία, εντούτοις ενώπιον του Δικαστηρίου όταν ρωτήθηκε έδωσε μια πιο πλήρη εικόνα της πρακτικής που ακολουθεί ο Οργανισμός στον οποίο εργάζεται σε σχέση με την υπογραφή συμβολαίων με εγγυητές. Κρίνω ότι έδωσε πειστική εξήγηση ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε παρερμηνεύσει τα όσα είχε καταθέσει και για τα θέματα που παρέλειψε να πει στην κατάθεση του αλλά και όσα ανέφερε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου ότι αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι δεν είχε ρωτηθεί από τον αστυνομικό για να εξειδικεύσει ή αναφερθεί σε αυτά. Ο μάρτυρας αυτός αν και κλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, με όσα ανέφερε κατάφερε να προκαλέσει αμφιβολίες στο μυαλό του δικαστηρίου κατά πόσο τα γεγονότα της υπογραφής του συμβολαίου συνέβηκαν όπως τα περιέγραψε ο Μ.Κ.
- Ήδη στην κατάθεση του (Τεκμήριο 5) δηλώνει αφού αναφέρεται στο περιεχόμενο του επίδικου συμβολαίου ότι: ¨Επίσης αναγνωρίζω τον γραφικό μου χαρακτήρα στα ποσά του συμβολαίου. Δεν μπορώ να καθορίσω όμως το χρόνο που τα έγγραψα. Όμως σύμφωνα με τη διαδικασία που ακολουθούμε, τα συμβόλαια που έρχονται κοντά μας για διεκπεραίωση είναι συμπληρωμένα και υπογεγραμμένα από τους εγγυητές¨. Κατά την κυρίως εξέταση του όμως σε σχετικές διευκρινιστικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν εκ μέρους της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, διευκρίνισε ότι σίγουρα όταν υπέγραφαν οι εγγυητές το συμβόλαιο τουλάχιστον όσον αφορά τα ποσά θα πρέπει να ήταν συμπληρωμένο. Επέμενε ότι αυτή είναι η πρακτική του Οργανισμού στον οποίο εργαζόταν και μάλιστα προχώρησε και ένα βήμα πιο πέρα λέγοντας ότι εάν δεν υπογράφουν ενώπιον τους οι εγγυητές τους ενημερώνουν ως ζήτημα πρακτικής για τα σχετικά του εγγράφου διά τηλεφώνου. Δεν ήταν σε θέση όμως να θυμηθεί εάν ήταν ο ίδιος που είχε μιλήσει με τον Μ.Κ.3 ή είχε μιλήσει πράγματι ο ίδιος με οποιονδήποτε άλλο από τους εγγυητές του επίδικου συμβολαίου. Για όλα τα πιο πάνω που αποκαλύφτηκαν από την μαρτυρία αυτού του μάρτυρα προκλήθηκε προς στιγμή αμηχανία στην εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και μάλιστα σκέψη για την κήρυξη του ως εχθρικού μάρτυρα. Όμως, όπως πολύ ορθά, κατά την άποψη μου, στη συνέχεια επικράτησε σοφότερη σκέψη και έτσι απετράπη αυτή η εξέλιξη. Τα όσα βέβαια προκύπτουν από την μαρτυρία αυτού του μάρτυρα προκαλούν ουσιώδη αντίφαση, όπως την αντιλαμβάνομαι στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Ο μάρτυρας δεν μου φάνηκε ότι προσήλθε στο Δικαστήριο και συνειδητά θέλησε να πει ψέματα για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του χρηματοδοτικού οργανισμού στον οποίο εργάζεται με σκοπό να γίνει κατορθωτό να εισπράξει το λαβείν του από τον Μ.Κ.
- Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του ενώπιον του Δικαστηρίου δεν μου προκάλεσε εντύπωση ενός τόσο ανέντιμου ανθρώπου. Κρίνω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια και η μαρτυρία του μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Ο Μ.Κ.3 για διάφορους λόγους δεν μου προκάλεσε καλή εντύπωση. Φανερά το παράπονο και η καταγγελία που έκαμε στην αστυνομία αποσκοπούσε στην αποφυγή των ευθυνών του που προκύπτουν από το επίδικο έγγραφο πέραν βέβαια του ποσού των Λ.Κ.2.000,00 ποσό που ήδη κατέβαλε. Το ποσό των Λ.Κ.3.200,00 στο οποίο έκαμε αναφορά στην κατάθεση του, διευκρίνισε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι αφορούσε και κάλυψη εξόδων για διαδικασίες που ακολούθησαν για την κήρυξη του σε πτώχευση. Θα αναφερθώ στη συνέχεια στους λόγους που με οδήγησαν στο να σχηματίσω αυτή την εντύπωση: (α) Ανέφερε ότι είχε υπογράψει κενό το έγγραφο που του προσκόμισε ο Γαλάτης. Σίγουρα η ηλικία του θα ήταν τότε 51 ετών όταν είχε υπογράψει το έγγραφο, η θέση του ως δημοσίου υπαλλήλου, επιθεωρητή στο τμήμα του, η μόρφωση του δεν επιτρέπουν σε ένα λογικό άνθρωπο να εξαγάγει το συμπέρασμα ότι ενήργησε με τόση αφέλεια να υπογράψει δηλαδή ένα κενό έγγραφο ως εγγυητής για κάποιον τον οποίο ήδη από τη στιγμή εκείνη εξέφρασε τις αμφιβολίες του για την φερεγγυότητα του. Εάν όπως ο ίδιος ανέφερε ότι δεν είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στον πρωτοφειλέτη και για τούτο ζητούσε επίμονα από τον κατηγορούμενο να τον διαβεβαιώσει ότι η εγγύηση του αφορούσε μόνο το ποσό των Λ.Κ.2.000,00 και όχι το τετραπλάσιο ποσό, όπως ανέφερε, τότε θα ανέμενε κάποιος να ζητούσε να δει το έγγραφο συνταγμένο στη τελική του μορφή και μετά να το υπογράψει. Από την άλλη και πάλι έστω και εάν δεχθώ ότι το υπέγραψε κενό και δεν έλαβε σχετική πληροφόρηση από τον Οργανισμό, όπως ήταν η θέση του Μ.Κ.2, τότε γιατί δεν φρόντισε αμέσως να ζητήσει να δει το έγγραφο αμέσως μετά την συμπλήρωση του. Γιατί άφησε το χρόνο να διαρρεύσει ακόμα και όταν πληροφορήθηκε για πρώτη φορά ότι τον ξεγέλασαν και να μεταβεί στην αστυνομία σχεδόν τρία χρόνια μετά την κατάρτηση και την υπογραφή του εγγράφου, όταν είναι παραδεκτό ότι είχε πληροφορηθεί την εξαπάτηση του αρκετό χρόνο πιο πριν. Τα όσα ανέφερε ότι ανέμενε διευθέτηση της υπόθεσης δεν πείθουν και κρίνω ότι είναι σκέψεις εκ των υστέρων. (β) Διερωτώμαι ακόμα γιατί δεν προέβαλε υπεράσπιση στην αστική υπόθεση η οποία κινήθηκε εκ μέρους του Οργανισμού εναντίον του εάν ένοιωθε εξαπατημένος. (γ) Τα όσα ανέφερε στην κατάθεση του ότι όταν τον επισκέφθηκε ο Γαλάτης για την υπογραφή του συμβολαίου και το είδε κενό τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο για να διαμαρτυρηθεί δήθεν δεν μπορεί παρά να είναι εκ των υστέρων σκέψεις εφόσον δεν είχε οποιονδήποτε ο οποίος θα τον εξανάγκαζε να το κάμει. Τουλάχιστον κάτι τέτοιο δεν ισχυρίστηκε. (δ) Για να εντυπωσιάσει προέβαλε διάφορα επεισόδια για να φανερώσει την συμπαιγνία του κατηγορούμενου και του Γαλάτη για να τον εξαπατήσουν. Όμως η Κατηγορούσα Αρχή δεν φρόντισε να παρουσιάσει τα πρόσωπα στα οποία έκαμε αναφορά όπως τον Δημητράκη του Ξενοδοχείου TSIALIS HOTEL APTS και τον Χριστάκη του Happy Chef. Σίγουρα τα όσα ισχυρίστηκε ότι του μετέδωσαν αυτά τα πρόσωπα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως παραδεκτή μαρτυρία με βάσει το αποδεικτικό μας δίκαιο. (ε) Παρόλο ότι η αντεξέταση του διεξήχθη σε πολύ ήρεμο κλίμα και ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης με πολύ ευγενικό τρόπο υπέβαλλε σε αυτόν τις ερωτήσεις του, εντούτοις αυτός φανερά συγχυσμένος μάσησε πολλές φορές τα λόγια του και δεν μου διαφεύγει και η ερυθρότητα του προσώπου του όταν φανερά έλεγε ψέματα. Θα αναφερθώ σε κάποια σημεία της αντεξέτασης του όπου παρατήρησα τα πιο πάνω στοιχεία: (ι) Ισχυρίστηκε ότι η συμφωνία του με τον κατηγορούμενο ήταν όπως πριν καταθέσει στον Οργανισμό το συμβόλαιο, να του το πάρει και να του το δείξει. Εάν αυτό δεν είχε συμβεί τότε γιατί δεν φρόντισε να μεταβεί αμέσως στον Οργανισμό και να αποσύρει την εγγύηση του. (ιι) Προσποιήθηκε τον ανήξερο ότι είχε πάρει προειδοποιητική επιστολή μέσω του δικηγόρου του Οργανισμού η οποία φανέρωνε την γνώση του για την δήθεν εξαπάτηση του πολύ πριν αποφασίσει να καταγγείλει την υπόθεση, πράγμα το οποίο όπως ανέφερε το έκαμε αμέσως μόλις αντιλήφθηκε την εξαπάτηση του. (ιιι) Όταν είχε ρωτηθεί γιατί δεν συμπλήρωσε ο ίδιος στο κενό έγγραφο που του παρουσιάστηκε το ποσό που επιθυμούσε να εγγυηθεί διερωτήθηκε πως μπορούσε να ¨επέμβη¨ σε ένα έγγραφο. Και εδώ είναι που εντοπίζω ένα ολοφάνερο ψέμα του. Διερωτώμαι πως μπορούσε να ¨επέμβη¨ σε ένα κενό έγγραφο. Όλα τα πιο πάνω με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Μ.Κ.3 δεν είπε την αλήθεια, η καταγγελία του ήταν ψευδής και αποσκοπούσε στο να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα και έγινε εκ των υστέρων όταν κατάλαβε ότι θα αναγκαζόταν να πλήρωνε αυτός για κάποιον που εγγυήθηκε. Από την άλλη ο κατηγορούμενος μου προκάλεσε καλή εντύπωση και τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο είχαν μια λογική συνέχεια και συνέπεια. Εξήγησε τον τρόπο που ήταν ο συνήθης όταν ήταν να υπογραφεί ένα έγγραφο χρηματοδότησης σε χρηματοδοτικό οργανισμό που ακολουθούσε, όπως και έπραξε στην προκείμενη περίπτωση. Δεν υπέπεσε σε οποιανδήποτε αντίφαση ή διαφοροποιήθηκε από όσα κατέθεσε ήδη στην κατάθεση του και κράτησε μια σταθερή γραμμή. Θα δεχθώ την μαρτυρία του και επομένως και την εκδοχή του ως την αληθινή. Έχοντας καταλήξει σχετικά με την αξιολόγηση της μαρτυρίας στα πιο πάνω συμπεράσματα ως αναπόδραστη συνέπεια είναι η αθώωση του κατηγορουμένου τον οποίο και αθωώνω από την κατηγορία. (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο