Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ζένιου Ζένιου κ.α., Αρ. Υπόθεσης:18904/07, 16 Απριλίου, 2008

(1990)2 Α.Α.Δ.

1. Στην υπόθεση αυτή ο κ. Πικής, Δικαστής όπως ήταν τότε, ανέφερε ότι η απαλλαγή του κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με τη Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: (α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η κατηγορία λόγω της απουσίας ενός ή περισσότερων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το κριτήριο, όπως αναφέρεται στη συνέχεια της ίδιας υπόθεσης, είναι αντικειμενικό. Το δικαστήριο δεν προβαίνει σε αυτό το στάδιο της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. ΠΩΣ ΑΝΤΙΚΡΙΖΕΤΑΙ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΟΝΟΥΜΕΝΩΝ: Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές σε σχέση με την αντίκριση της μαρτυρίας σε αυτό ο στάδιο θα πρέπει στη συνέχεια να εξετάσω ποια είναι η μαρτυρία που υπάρχει σχετικά με την εμπλοκή των τριών κατηγορουμένων σε όσα τους καταλόγισαν οι Μ.Κ. 1 και 2 και εάν με αυτή τη μαρτυρία η Κατηγορούσα Αρχή κατάφερε να στοιχειοθετήσει τα ακδικήματα. Οι κατηγορίες 1 και 4 αφορούν και τους τρεις κατηγορούμενους. Παραπονούμενη στη κατηγορία 1 είναι η 29χρονη Domingo Shirlie (Μ.Κ.1). Επομένως θα εξετάσω στη συνέχεια την μαρτυρία της σε σχέση με την εμπλοκή των κατηγορουμένων στην όλη υπόθεση όπως αυτή προκύπτει από την μαρτυρία της πιο πάνω μάρτυρος και κατά πόσο αυτή η εμπλοκή τους μπορεί να στοιχειοθετήσει τόσο το αδίκημα της κατηγορίας 1 όσο και αυτό της κατηγορίας 4 για καθένα από αυτούς ξεχωριστά, καθότι ο ρόλος του καθενός θα πρέπει να είναι διακριτός. Προκύπτει από τη μαρτυρία της ότι οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι κατά τον επίδικο χρόνο δηλαδή από τις 17.11.2007 - 20.11.2007 ήταν υπάλληλοι στο καμπαρέ High Heels του οποίου ιδιοκτήτης ήταν ο 3ος κατηγορούμενος. Η Μ.Κ.1 όπως και τρεις άλλες συμπατριώτισσες της που είχαν φτάσει μαζί στη Κύπρο από τις Φιλιππίνες στις 13.11.2007 είχαν επιλεγεί από τον 3ο κατηγορούμενο ο οποίος συνοδευόταν από τον 1ο κατηγορούμενο και στη παρουσία του ατζέντη τους με το όνομα Ράφτης, για να εργαστούν στο καμπαρέ του, τις παρέλαβε από το ξενοδοχείο όπου είχαν αρχικά καταλύσει και τις οδήγησε στο ξενοδοχείο όπου θα διέμεναν ενόσω θα εργάζονταν στο καμπαρέ του. Ο ατζέντης τους στις Φιλιππίνες με το όνομα Ριχάρδος τους είχε εξηγήσει εξ αρχής τα καθήκοντα των κοριτσιών που εργάζονται ως καλλιτέχνιδες στα καμπαρέ στη Κύπρο. Θα κάθονταν με πελάτες και θα τους διασκέδαζαν κάμνοντας παρέα μαζί τους και μιλώντας τους, θα χόρευαν αλλά όχι χωρίς ρούχα και εάν επιθυμούσαν οι ίδιες και χωρίς κανένα εξαναγκασμό θα μπορούσαν να έκαμναν σεξ με πελάτες επί πληρωμή έτσι ώστε να βελτίωναν τις αποδοχές τους. Οι κυπριακές προξενικές αρχές στις Φιλιππίνες όπου είχαν αποταθεί για την άδεια εισόδου, τους είχαν κάμει σχετική ενημέρωση σχετικά με το ενδεχόμενο να τύχουν σεξουαλικής εκμετάλλευσης και τους δόθηκε μάλιστα ενημερωτικό φυλλάδιο, όπου αναγράφονταν μεταξύ άλλων και χρήσιμα τηλέφωνα σε περίπτωση που τύγχαναν τέτοιας μεταχείρισης και επιθυμούσαν να προβούν σε καταγγελία. Παραδέχθηκε ότι είχε το φυλλάδιο αυτό στις αποσκευές της. Το βράδυ της 17ης .11.2007 ο 3ος κατηγορούμενος στο γραφείο του και έχοντας και την εικόνα στην οθόνη τηλεόρασης από βιντεοσκόπηση του προγράμματος που παρουσιαζόταν εκείνη τη στιγμή στην αίθουσα του καμπαρέ, τους εξήγησε τα καθήκοντα τους. Τους είχε πει ότι θα χόρευαν είτε ντυμένες είτε και χωρίς ρούχα, θα κάθονταν και θα έκαμναν παρέα με πελάτες του κέντρου τους οποίους θα έπρεπε να προσπαθούν να ψυχαγωγήσουν και θα τις κέρναγαν ποτά. Θα έπαιρναν ως μισθό Λ.Κ.10,00 για κάθε βράδυ και Λ.Κ.1,00 ως προμήθεια για κάθε ποτό που θα τις κέρναγε πελάτης. Τους είχε πει ακόμα ότι θα μπορούσαν εάν το ήθελαν μετά την εργασία τους και χωρίς εξαναγκασμό να έβγαιναν έξω με πελάτες για σεξ και τότε θα πληρώνονταν το ποσό των Λ.Κ.30,00 από τον 1ο κατηγορούμενο. Το ίδιο βράδυ, κατά το οποίο δεν είχαν εργαστεί στο καμπαρέ καθώς θα άρχιζαν εργασία στις 20.11.2007 και ενώ επέστρεψαν στο ξενοδοχείο τους και ξάπλωσαν για ύπνο ξαφνικά και χωρίς να το περιμένουν εμφανίστηκε ο 2ος κατηγορούμενος και κάλεσε την ίδια και κάποια ακόμα ομοεθνή της κοπέλα με το όνομα Karen να πάνε με πελάτες οι οποίοι τις ανέμεναν για σεξ. Έμειναν έκπληκτες από αυτό το γεγονός εφόσον η εξήγηση που είχαν τόσο από τις Φιλιππίνες όσο και με τον 3ο κατηγορούμενο που ήταν ο εργοδότης τους, ήταν ότι δεν θα έβγαιναν με άνδρες εκτός εάν οι ίδιες το επιθυμούσαν. Συζήτησαν μεταξύ τους λίγο το θέμα και από φόβο και μόνο αποφάσισαν να πάνε. Δεν εξέφρασαν σε καμιά περίπτωση στον 2ο κατηγορούμενο την αντίθεση τους. Έτσι αυτός τις μετέφερε σε κάποιο ξενοδοχείο όπου τους περίμεναν πελάτες με τους οποίους έκαμαν σεξ. Ένοιωθε αηδιασμένη, ενοχές από αυτό το γεγονός εφόσον εξαναγκάστηκε να κάμει κάτι το οποίο δεν επιθυμούσε η ίδια. Μετά την προσφορά των υπηρεσιών τους στους πελάτες που τους είχε βρει ο 1ος κατηγορούμενος, όπως τους είπε ο 2ος κατηγορούμενος, μετέβηκαν στο καμπαρέ όπου ο 2ος κατηγορούμενος της έδωσε το ποσό των Λ.Κ.30,
2. Το βράδυ της 20ης .11.2007 που ήταν και η πρώτη τους νύχτα που θα άρχιζαν δουλειά στο καμπαρέ κάποια στιγμή ο 1ος κατηγορούμενος της είπε ότι θα έπρεπε να πήγαινε για σεξ με κάποιο Πακιστανό πελάτη με τον οποίο είχε κάμει παρέα στο κέντρο και ο οποίος όπως της είπε είχε πληρώσει το ποσό των Λ.Κ.90,00 και τον είχε δει μάλιστα να καταβάλλει αυτό το ποσό στον 1ο κατηγορούμενο. Η ίδια είχε πει τόσον στον πελάτη όσο και στον 1ο κατηγορούμενο ότι δεν επιθυμούσε να πάει μαζί του για σεξ αλλά αυτοί της είπαν ότι ήδη είχε πληρώσει. Πήγε με τον πελάτη σε κάποιο ξενοδοχείο όπου και έκαμαν σεξ. Τελειώνοντας αυτός της έδωσε Λ.Κ.10,00 για το ταξί. Το επόμενο βράδυ ο 1ος κατηγορούμενος της έδωσε Λ.Κ.30,00 για την αμοιβή της. Φοβήθηκε πως αν αρνιόταν να πάει θα της έβαζε τις φωνές όπως είχε κάμει και με κάποιες Ρωσίδες. Υπέθεσε ότι ο 3ος κατηγορούμενος ήταν γνώστης του περιστατικού εφόσον είχε προσέξει τον 1ο κατηγορούμενο μετά που είχε κάμει τις συνεννοήσεις με τον Πακιστανό πελάτη να εισέρχεται στο γραφείο του. Παραδέχθηκε ότι δεν είχε δει καθόλου τον 3ο κατηγορούμενο εκείνο το βράδυ στο καμπαρέ ή στο γραφείο του. Στις 23.11.2007 ο ατζέντης τους ο Ράφτης μετέφερε την Μ.Κ. 1 όπως και δύο άλλες συμπατριώτισσες της στα γραφεία της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (Υ.Α.Μ.) για να εγγραφούν ως καλλιτέχνιδες στο καμπαρέ High Heels. Όταν η Μ.Κ.1 βρισκόταν στο γραφείο του Αστ. 2056 Ν. Χρίστου και όταν αυτός είχε προσέξει ένα βλέφαρο της στο πρόσωπο της και της είπε να το φύγει λέγοντας της ταυτόχρονα κάνε μια ευχή. Αυτή τότε παίρνοντας θάρρος, έπιασε τα κλάματα και του ανέφερε ότι ενώ η εξήγηση που είχαν ήδη από τις Φιλιππίνες ήταν ότι η δουλειά τους θα ήταν μόνο να χορεύουν, τις εξανάγκαζαν να κάμνουν έρωτα επί πληρωμή με πελάτες. Αυτή η αναφορά της ήταν και το έναυσμα για τη διερεύνηση της υπόθεσης από το αρμόδιο τμήμα της αστυνομίας όπου παραπέμφθηκαν οι μάρτυρες όπως και ακόμα μια συνάδελφος τους η οποία ήταν η παραπονούμενη στη κατηγορία
3. Η 25χρονη Baconga Janice από τις Φιλιππίνες (Μ.Κ. 2) κατέθεσε και αυτή την εμπειρία που είχε εργαζόμενη στο πιο πάνω καμπαρέ και πως προέκυψε η καταγγελία της. Η εξήγηση που είχε σε σχέση με την εργασία που θα έκαμνε ως καλλιτέχνιδα ήταν ότι θα διασκέδαζε τους πελάτες και θα μιλούσε μαζί τους, θα χόρευε και θα έπινε ποτά μαζί τους. Της είχε επίσης ειπωθεί ότι τα κορίτσια των καμπαρέ στη Κύπρο συνήθιζαν να βγαίνουν έξω με πελάτες για σεξ έναντι αμοιβής. Είχε φτάσει και αυτή στη Κύπρο στις 13.11.2007 μαζί με άλλες έξι κοπέλες από τις Φιλιππίνες. Τις παρέλαβε ο ατζέντης τους ο Ράφτης ο οποίος τις μετέφερε σε ξενοδοχείο στη Λάρνακα. Είχαν μείνει όλες σε αυτό το ξενοδοχείο και την τρίτη ημέρα ο Ράφτης πήγε και διάλεξε τέσσερις από αυτές συμπεριλαμβανομένης και της ίδιας και τις μετέφερε στο εστιατόριο - ξενοδοχείο Bushman όπου και θα διέμεναν. Τη δεύτερη ημέρα ο 2ος κατηγορούμενος τις μετέφερε στο καμπαρέ High Heels όπου συνάντησαν τον διευθυντή του τον 3ο κατηγορούμενο. Τους εξήγησε τα καθήκοντα τους. Θα άρχιζαν δουλειά στις 21:00 μέχρι τις 03:
4. Θα χόρευαν ντυμένες με σέξι ρούχα. Θα κάθονταν με τους πελάτες και θα έπιναν ποτά μαζί τους. Θα έπαιρναν προμήθεια Λ.Κ.1,00 για κάθε ποτό που θα κερνούσαν σε πελάτη και ο μισθός τους θα ήταν Λ.Κ.10,00 το βράδυ. Θα μπορούσαν επίσης να πήγαιναν με πελάτες για σεξ μετά την εργασία τους ή κατά τη διάρκεια της ημέρας και θα πληρώνονταν Λ.Κ.30,00 από τον 1ο κατηγορούμενο. Τα κορίτσια αρνήθηκαν να πηγαίνουν για σεξ με πελάτες και ζήτησαν να παραμένουν για δουλειά στο καμπαρέ. Ο 3ος κατηγορούμενος τους είπε τότε πως εάν δεν επιθυμούσαν κάτι τέτοιο δεν θα το έκαμναν. Στις 20.11.07 όταν ξεκίνησαν την εργασία τους στο καμπαρέ και κατά τη διάρκεια της βραδιάς ένας πελάτης του οποίου το όνομα δεν ήξερε πήγε σε αυτή και της είπε ότι θα την έπαιρνε έξω μαζί του για σεξ μετά την δουλειά της. Αρνήθηκε σε αυτόν και ο 1ος κατηγορούμενος της είπε ότι θα έπρεπε να πάει με αυτόν. Η ίδια δεν είπε κάτι ή να καταγγείλει αυτό το γεγονός στον 1ο κατηγορούμενο. Πριν φύγουν από το καμπαρέ δεν είχε προσέξει τον πελάτη να κουβεντιάζει με τον 1ο κατηγορούμενο ούτε και είχε προσέξει τον πελάτη να δίδει λεφτά σε αυτόν για την ίδια. Μετά από όλα αυτά η ίδια με τον πελάτη μετέβησαν σε άγνωστο της ξενοδοχείο όπου και έκαμαν σεξ. Όταν τέλειωσαν ο πελάτης της πλήρωσε οικειοθελώς, όπως ανέφερε, το ποσό των Λ.Κ.30,00 και μετά την μετέφερε στο ξενοδοχείο της. Συνέχισε να εργάζεται και τις επόμενες ημέρες στο καμπαρέ χωρίς όμως να βγαίνει με πελάτες. Ο λόγος που την οδήγησε να βγαίνει έξω με πελάτες για σεξ ήταν ότι ο 1ος κατηγορούμενος όλες τις προηγούμενες ημέρες τις υπενθύμιζε ότι εάν ήθελαν να παίρνουν περισσότερα χρήματα θα έπρεπε να πηγαίνουν για σεξ με πελάτες. Έτσι θα έπρεπε να βγαίνουν με πελάτες εάν ήθελαν να έχουν καλύτερη ζωή. Η ίδια ένοιωθε λερωμένη και ένοιωθε αηδία για τον εαυτό της όταν είχε πάει με αυτόν τον άνδρα εφόσον το έκαμε παρά τη θέληση της και ένοιωθε ότι απατούσε τον ομοεθνή φίλο της που παρέμεινε στη χώρα τους. Παρόλο ότι και στη χώρα της εργαζόταν σε καμπαρέ - club εντούτοις δεν έβγαινε με άνδρες. Εξέφρασε στην κατάθεση της την επιθυμία να παραμείνει στη Κύπρο και να εργαστεί αλλού αλλά όχι σε καμαπρέ. Εξέφραζε επίσης το παράπονο της ότι είχε κάνει σεξ με αυτόν τον άνδρα. Στην αντεξέταση της διαφοροποιήθηκε σε πολλά από τα πιο πάνω όπως για παράδειγμα ότι για πρώτη φορά πληροφορήθηκε ότι την ζητούσε για να βγούν έξω πελάτης από συνάδελφο της και όχι από τον 1ο κατηγορούμενο. Ότι για παράδειγμα ο 1ος κατηγορούμενος δεν τους είχε πει ότι θα τις πλήρωνε με το ποσό των Λ.Κ.30,00 για κάθε πελάτη ο 1ος κατηγορούμενος και ότι αυτό το είχαν ακούσει από άλλες κοπέλλες και ότι το βράδυ που είχε βγει έξω με τον πελάτη είχε πληροφορηθεί αυτή την επιθυμία του από άλλη συνάδελφο της και όχι από τον 1ο κατηγορούμενο. Χαρακτηριστικές ήταν οι απαντήσεις τους σε σχετικές ερωτήσεις εάν οποιοσδήποτε από τους κατηγορούμενους με πράξεις του ή με λόγια άσκησε βία σωματική η ψυχολογική σε αυτές, εάν τις πίεσε, απείλησε ή τις εκφόβισε ή τις εκβίασε όπου απαντούσαν κατηγορηματικά πως κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί. Η μαρτυρία που προέκυψε σε σχέση με τον 3ο κατηγορούμενο ο οποίος ήταν ο εργοδότης τους αφορά τη συνάντηση που είχαν το βράδυ της 17ης .11.2007 στο γραφείο του, πριν αναλάβουν δουλειά κοντά του η οποία θα άρχιζε στις 20.11.
5. Η συνάντηση αυτή είχε ως σκοπό την ενημέρωση τους σε σχέση με τους όρους εργασίας τους. Σύμφωνα με τις μάρτυρες, τους ανέφερε αφού προηγουμένως τους εξήγησε τα καθήκοντα τους ότι εάν επιθυμούσαν να έβγαιναν έξω για σεξ με πελάτες είτε μετά την εργασία τους είτε κατά τη διάρκεια της ημέρας θα ήταν ελεύθερες να το έκαμναν. Η Μ.Κ.1 απέδωσε σε αυτόν ότι τους είπε ότι εάν το έκαμναν ο 1ος κατηγορούμενος θα τους έδιδε Λ.Κ.30,00 για κάθε πελάτη. Η Μ.Κ.2 ενώ ανέφερε αυτό το πράγμα στην κατάθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου υποστήριξε ότι κάτι τέτοιο δεν τους λέχθηκε από αυτόν εκείνο το βράδυ αλλά υπέθεσαν ότι έτσι γινόταν από όσα κουβέντιαζαν και πληροφορούνταν από άλλες κοπέλες του καμπαρέ. Καμιά άλλη άμεση ή έμμεση εμπλοκή του κατηγορουμένου αυτού δεν φαίνεται στα γεγονότα που επακολούθησαν και όπου σύμφωνα με τη μαρτυρία τους, η Μ.Κ.1 είχε κάμει σεξ με δύο πελάτες και η Μ.Κ.2 με άλλον ένα. Η Μ.Κ.1 σε σχέση με τις δικές της εμπειρίες δεν αναφέρθηκε πουθενά στη μαρτυρία της για θετική γνώση που είχε ο 3ος κατηγορούμενος σε σχέση με την παρότρυνση που είχε από τους 2ο και 1ο κατηγορούμενους να βγει με πελάτες. Από δε τη μαρτυρία της Μ.Κ.2 προκύπτει ότι μόνο υπέθετε ότι ο 3ος κατηγορούμενος γνώριζε για την παρότρυνση της από τον 1ο κατηγορούμενο να βγει έξω με πελάτη εφόσον δεν τον είχε καν δει εκείνο το βράδυ στο καμπαρέ και δεν ήξερε εάν ήταν πράγματι στο γραφείο του. Σε κανένα σημείο δεν του αποδίδουν ότι αυτός είτε άμεσα είτε έμμεσα επωφελήθηκε από την εκπόρνευση τους και για πιο ποσό. Ήταν κατηγορηματικές και οι δύο ότι σε καμιά περίπτωση δεν άσκησε βία σε αυτές είτε σωματική είτε ψυχολογική, δεν τις πίεσε, απείλησε, εκφόβισε ή εκβίασε καθ΄οιονδήποτε τρόπο. Υπέθεταν και οι δύο ότι αυτός γνώριζε τι συνέβαινε μαζί τους. Εξέφραζαν ένα αόριστο φόβο από τον οποίο κυριεύτηκαν όταν τις παρότρυναν να βγουν έξω με άνδρες τον οποίο δεν μπορούσαν να τον αποδώσουν σε λόγια ή συμπεριφορά των κατηγορουμένων 1 και 2 στους οποίους αποδίδουν εμπλοκή. Έχοντας υπόψη αυτή τη μαρτυρία κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν κατάφερε με τη μαρτυρία που προσκόμισε να στοιχειοθετήσει οποιοδήποτε από τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 4 σε σχέση με τον 3ο κατηγορούμενο. Σε σχέση με τους 1ο και 2ο κατηγορούμενους η μαρτυρία που τους εμπλέκει στα γεγονότα όπου οι Μ.Κ. βγήκαν με πελάτες για σεξ παρά τη θέληση τους, όπως ισχυρίστηκαν, είναι η εξής: Για τη φράση που αποδίδει η Μ.Κ.1 στον 3ο κατηγορούμενο όταν τους εξήγησε ότι θα μπορούσαν να βγαίνουν έξω με άνδρες επί πληρωμή και ότι θα τους κατέβαλλε ο 1ος κατηγορούμενος Λ.Κ.30,00 για κάθε πελάτη, ανέφερα πιο πάνω ότι υπάρχει διάσταση στα λεγόμενα των μαρτύρων κατά τρόπο που η μια αναιρεί την άλλη. Η Μ.Κ.1 αναγκάστηκε, όπως ισχυρίστηκε να βγει έξω την πρώτη φορά με πελάτη όταν ο 2ος κατηγορούμενος και ενώ είχαν επιστρέψει στο ξενοδοχείο τους και στο δωμάτιο τους, ξαφνικά και απροσδόκητα πήγε και τη φώναξε ονομαστικά και την κάλεσε να ετοιμαστεί όπως και την Karen και στη συνέχεια τις οδήγησε σε ξενοδοχείο όπου είχαν συνευρεθεί με πελάτες. Ο 2ος κατηγορούμενος τους είχε πει ότι τους πελάτες τους είχε βρει ο 1ος κατηγορούμενος γι΄αυτές. Δεν αντέδρασε ενώ είχε όλο το χρονικό περιθώριο να ενεργήσει διαφορετικά και εντούτοις διακατεχόμενη από κάποιο αόριστο φόβο ενέδωσε και ακολούθησε τις οδηγίες του. Όταν στη συνέχεια της βραδιάς μετέβησαν στο καμπαρέ με ταξί ήταν ο 2ος κατηγορούμενος που της έδωσε το ποσό των Λ.Κ.30,
6. Τη δεύτερη φορά ο Πακιστανός πελάτης της πρότεινε να πήγαιναν έξω για σεξ μετά που θα τέλειωνε τη δουλειά της. Αυτό είχε γίνει το βράδυ που άρχισε την εργασία της στο καμπαρέ High Heels στις 20.11.
7. Αυτή ανέφερε τόσο στον ίδιο όσο και στον 1ο κατηγορούμενο ότι δεν ήθελε να το κάμει. Αυτοί τότε της ανέφεραν ότι είχε πληρώσει ο πελάτης για αυτό. Μάλιστα γι΄αυτό το περιστατικό αναφέρει ότι είχε δει τον πελάτη να δίδει το ποσό των Λ.Κ.90,00 στον 1ο κατηγορούμενο. Με αυτά τα δεδομένα και όπως ισχυρίζεται εξαναγκάστηκε να πάει σε κάποιο ξενοδοχείο και να κάμει σεξ με αυτόν τον πελάτη. Ο 1ος κατηγορούμενος την επόμενη νύκτα της έδωσε το ποσό των Λ.Κ.30,00 που ήταν η αμοιβή της. Σε αυτό το επεισόδιο δεν έχουμε καθόλου την εμπλοκή του 2ου κατηγορουμένου. Παραδέχθηκε η παραπονούμενη ότι ο πελάτης καθόταν από ώρας μαζί της και κατανάλωνε ποτά και της κερνούσε. Προέκυψε από την μαρτυρία της Μ.Κ. 2 ότι το βράδυ της 20ης .11.2007 κάποιος πελάτης του καμπαρέ της πρότεινε να βγουν έξω για σεξ. Είχε σχετική ενημέρωση από κάποια συνάδελφο της μετά που είχε τελειώσει την εργασία της και ενώ βρισκόταν στο αποχωρητήριο. Είχε δει όμως από πριν τον πελάτη αυτό να συνομιλεί με τον 1ο κατηγορούμενο. Πιθανολόγησε ότι συζητούσαν σχετικά με αυτή. Βέβαια και εδώ υπάρχει μια διάσταση στα όσα υποστήριξε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου με αυτά που κατέγραψε στην κατάθεση της, ότι δηλαδή είχε αρνηθεί να πάει με τον πελάτη αλλά ο 1ος κατηγορούμενος δεν της άφησε περιθώρια. Μετά που είχαν κάμει σεξ σε κάποιο ξενοδοχείο ο ίδιος ο πελάτης την οδήγησε στο ξενοδοχείο όπου διέμενε και της κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.30,00, οικειοθελώς όπως ανέφερε, όμως δεν ζήτησε την αμοιβή της την επόμενη από τον 1ο κατηγορούμενο όπως θα έπρεπε να είχε κάμει. Συνέχισε την εργασία της στο εν λόγω καμπαρέ και τις επόμενες δύο νύχτες χωρίς όμως να ξαναβγεί με πελάτη για σεξ. Απέδωσε την απόφαση της να βγει με τον πελάτη στο ότι ο 1ος κατηγορούμενος συνεχώς τους έλεγε ότι εάν δεν έβγαιναν με πελάτες για σεξ επί πληρωμή δεν θα βελτίωναν τα οικονομικά τους. Έχοντας υπόψη αυτή τη μαρτυρία που προήλθε από την Μ.Κ.2 κρίνω ότι σε καμιά περίπτωση τόσο ο 1ος όσο και ο 3ος κατηγορούμενος εμπλέκονται άμεσα στην απόφαση της να βγει μετά την εργασία της για σεξ με πελάτη. Ούτε στη περίπτωση αυτή έχουμε μαρτυρία ότι ο 1ος κατηγορούμενος ή ο 3ος κατηγορούμενος είχαν πάρει οποιονδήποτε ποσό είτε άμεσα είτε έμμεσα για αυτή την έξοδο της Μ.Κ.
8. Το ότι εξέλαβε το βλέμμα του 1ου κατηγορουμένου ως απειλητικό όταν της είπε ότι θα έπρεπε να πήγαινε με τον πελάτη, όπως ισχυρίστηκε, αναιρείται από την κατάληξη της να μη καταλογίσει σε κανένα από τους κατηγορούμενους καμιά ενέργεια είτε φράση που θα μπορούσε να εκληφθεί είτε ως απειλή είτε ως εκφοβισμός ή εκβιασμός προς το πρόσωπο της. Επομένως σε ότι έχει σχέση με το επεισόδιο με την Μ.Κ.2 δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της κατηγορίας 2 αλλά ούτε και αυτό της κατηγορίας
9. Σημαντικό ζήτημα που αποκαλύφθηκε από την κατάθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι ενώ παρουσιάζεται η κατάθεση της ως θεληματική που δόθηκε με αφηγηματικό τρόπο εντούτοις αυτή παραδέχθηκε ότι τις υποβάλλονταν ερωτήσεις στις οποίες απαντούσε όπου μεταξύ άλλων της έγινε υπενθύμιση και των ονομάτων των κατηγορουμένων και ενέργειες που έκαμαν αυτοί. Απομένει επομένως να εξετάσω τον ρόλο των κατηγορουμένων 1 και 2 σε σχέση με τα δύο περιστατικά που περίγραψε η Μ.Κ.
10. Η πρώτη φορά που είχε βγει με πελάτη ήταν το ίδιο βράδυ μετά το πέρας της συνάντησης τους στο γραφείο του καμπαρέ με τον εργοδότη τους, τον 3ο κατηγορούμενο, που έγινε το βράδυ της 17ης .11.
11. Στη συνάντηση αυτή είχαν δοθεί αμοιβαίες εξηγήσεις σε σχέση με τους όρους εργοδότησης τόσο της ίδιας όσο και των υπόλοιπων συναδέλφων της που μόλις λίγες ημέρες πριν είχαν αφιχθεί από τις Φιλιππίνες. Ο σκοπός της άφιξης τους στη Κύπρο ήταν να εργαστούν σε καμπαρέ ως καλλιτέχνιδες και είχαν την εντύπωση αλλά και την επιθυμία να μην έβγαιναν με άνδρες για σεξ επί πληρωμή παρά τη θέληση τους. Αυτά είχαν εξηγηθεί και με τον εργοδότη τους. Δεν πέρασε παρά ελάχιστη ώρα και ο 2ος κατηγορούμενος, υπάλληλος του 3ου , μετέβη στο χώρο διαμονής τους όπου ήδη ξεκουράζονταν και κάλεσε την ίδια και την Karen να ετοιμαστούν και να μεταβούν μαζί του σε ξενοδοχείο όπου τους ανέμεναν πελάτες που τους είχε βρει ο 1ος κατηγορούμενος. Πειθάρχησαν χωρίς να ασκηθεί πάνω τους οποιαδήποτε βία είτε σωματική είτε ψυχολογική από τον 2ο κατηγορούμενο και μετέβησαν. Δεν προσπάθησαν να καταγγείλουν το γεγονός στην αστυνομία εφόσον είχαν τηλέφωνο και θα μπορούσαν να το κάμουν ούτε να διαφύγουν εφόσον είχαν την ευκαιρία. Δεν παραπονέθηκαν σε οποιονδήποτε. Έκαμαν σεξ με τους πελάτες και στη συνέχεια μετέβησαν στο καμπαρέ όπου ο 2ος κατηγορούμενος της έδωσε Λ.Κ.30,
12. Δεν φάνηκε από τη μαρτυρία πόσα είχε εισπράξει ο 2ος κατηγορούμενος από τον εν λόγω πελάτη ή ακόμα ο 1ος κατηγορούμενος ο οποίος κανόνισε τους πελάτες και εάν πράγματι είχαν εισπράξει οποιοδήποτε ποσό πέραν των Λ.Κ.30,00 το οποίο έδωσε, κατ΄ ισχυρισμό της στην μάρτυρα. Επομένως ελλείπει συστατικό στοιχείο του αδικήματος του αποζείν εκ κερδών πορνείας. Μέχρι το βράδυ της επόμενης δεν κατήγγειλε το γεγονός παρά το ότι είχε την ευχέρεια να το κάμει ποικιλοτρόπως. Ξεκίνησε εργασία την επόμενη και κατά τη διάρκεια της βραδιάς κάποιος Πακιστανός της ζήτησε να πάει μαζί του για σεξ σε ξενοδοχείο. Αυτή παρά το γεγονός ότι αρχικά αρνήθηκε, στη συνέχεια αφού της είπε ότι ήδη είχε πληρώσει τον 1ο κατηγορούμενο βγήκε μαζί του. Ανέφερε ότι είχε δει τον Πακιστανό να δίδει στον 1ο κατηγορούμενο το ποσό των Λ.Κ.90,
13. Την επόμενη το βράδυ ο 1ος κατηγορούμενος της έδωσε το ποσό των Λ.Κ.30,
14. Με αυτή τη μαρτυρία και πάλι δεν έχει αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της λήψης χρημάτων εκ μέρους του 1ου κατηγορουμένου για την εξώθηση της Μ.Κ.1 στη πορνεία. Δεν φάνηκε από τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής σε τι αντιστοιχούσε το ποσό των Λ.Κ.90,00 που κατ΄ ισχυρισμό της έλαβε ο 1ος κατηγορούμενος με δεδομένο ότι ο Πακιστανός ήταν πελάτης στο εν λόγω καμπαρέ και είχε καταναλώσει ποτά προηγουμένως, όταν μάλιστα ένα μέρος αυτού του ποσού δηλαδή οι Λ.Κ.30,00 δόθηκαν στην μάρτυρα. Επομένως δεν έχει καταδειχθεί από τη μαρτυρία με θετικό τρόπο τι ποσό έλαβε ο 1ος κατηγορούμενος και εάν έλαβε οποιοδήποτε ποσό για να εξωθήσει τη παραπονούμενη στη πορνεία. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ : Το αδίκημα της κατηγορίας 1 βασίζεται στον περί της Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμο (Ν. 87

(1)/2007). Από τις ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 σχετικοί είναι οι ακόλουθοι ορισμοί: ¨βία¨ σημαίνει οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη στο θύμα. ¨εξαναγκασμός¨ περιλαμβάνει- (α) απειλές για σοβαρή βλάβη ή για φυσικό περιορισμό εναντίον οποιουδήποτε προσώπου, (β) οποιαδήποτε συμπεριφορά ή σχέδιο το οποίο στοχεύει στο να δημιουργήσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο την εντύπωση ότι η παράλειψη εκτέλεσης μιας πράξης θα επιφέρει σοβαρή βλάβη ή το φυσικό περιορισμό εναντίον οποιουδήποτε προσώπου, (γ) κατάχρηση εξουσίας ή άλλης μορφής πίεσης εναντίον οποιουδήποτε προσώπου με στόχο την πλήρη οικονομική του εξάρτηση ή υποτέλεια, (δ) κατάχρηση ή απειλούμενη κατάχρηση νομικών ή διοικητικών διαδικασιών αναφορικά με το καθεστώς οποιουδήποτε προσώπου¨. ¨εξαρτώμενο πρόσωπο¨ σημαίνει το πρόσωπο που έχει συγγένεια πρώτου και δεύτερου βαθμού με το θύμα και περιλαμβάνει άτομα που εξαρτώνται οικονομικά από αυτό χωρίς να υπάρχει συγγένεια¨. ¨θύμα¨ σημαίνει το φυσικό πρόσωπο που υπέστη ζημιά συμπεριλαμβανομένης, σωματικής και ψυχικής βλάβης ή οικονομικής απώλειας που προκαλείται απευθείας από τη διάπραξη των αδικημάτων που προβλέπονται στον παρόντα Νόμο.¨ ¨σεξουαλική εκμετάλλευση¨ περιλαμβάνει - (α) τον εξαναγκασμό προσώπου σε πορνεία ή σε συμμετοχή σε πορνογραφικές παραστάσεις ή την κερδοσκοπία ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο εκμετάλλευση προσώπου για παρόμοιους σκοπούς. (β) την εισαγωγή ή εξώθηση ή παρότρυνση ή στρατολόγηση ή οργάνωση ή κατεύθυνση προσώπου στην πορνεία ή σε συμμετοχή σε θεάματα πορνογραφίας. (γ)τη σεξουαλική δραστηριότητα με πρόσωπο, όταν (ι) γίνεται χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής, (ιι) γίνεται κατάχρηση αναγνωρισμένης θέσης εξουσίας ή επιρροής επί του προσώπου ή της κηδεμονίας ή φύλαξης προσώπου. Η παρ. 3 του Άρθρου 4 του ίδιου νόμου προνοεί τα ακόλουθα: ¨

(3)Για τους σκοπούς απόδειξης των αδικημάτων που προβλέπονται στον παρόντα Νόμο δεν απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία¨. Στη παρ. (ε) του Άρθρου 9 του ίδιου νόμου γίνεται η εξής πρόνοια: Όποιος εκμεταλλεύεται σεξουαλικά ή εκπορνεύει πρόσωπο μέσω- (ε) κατάχρησης εξουσίας ή μιας ευπαθούς θέσης τέτοιας φύσεως ώστε το εν λόγω πρόσωπο να μην έχει άλλη αποδεκτή δυνατότητα παρά να υποταχθεί στην κατάχρηση, είναι ένοχος κακουργήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη. Η 4η κατηγορία βασίζεται στο Άρθρο 164

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: ¨Όποιος ή όποια που εν γνώση του ζει εξ ολοκλήρου ή μερικώς από τα κέρδη πορνείας, που ασκείται μεταξύ προσώπων είτε του ίδιου ή διαφορετικού φύλου είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη¨. Για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα αυτής της κατηγορίας αυτής όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Στυλιανού, άλλως ¨Αβισσινός¨

(1993)2 Α.Α.Δ. 104 απαιτείται να αποδειχθούν τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία: (α) Το πρόσωπο από τα εισοδήματα του οποίου αποζούσε ο κατηγορούμενος κατά τη διάπραξη του αδικήματος ήταν πόρνη, (β) ότι ο κατηγορούμενος ζούσε εν όλο ή εν μέρει με τα κέρδη από τη πορνεία της, και (γ) γνώση του γεγονότος αυτού. Στο νόμο δεν δίδεται ο ορισμός της λέξης ¨πόρνη¨. Στα συνηθισμένα ορθογραφικά και ερμηνευτικά λεξικά ¨πόρνη¨ χαρακτηρίζεται η γυναίκα του δρόμου, η γυναίκα που παραδίνει επ΄αμοιβή σε άνδρα το σώμα της κ.λ.π. Στην απόφαση R v. Webb

(1963)2 All E.R. 177 αναφέρεται σε μετάφραση: ¨Η έννοια της ¨πόρνης¨ περιορίζεται στη γυναίκα που προσφέρει το κορμί της για την ικανοποίηση ομαλών σεξουαλικών ορέξεων, συγκεκριμένα, για σεξουαλική επαφή¨. Στην ίδια απόφαση δίδεται περαιτέρω διεύρυνση στον ορισμό της ¨πόρνης¨ υιοθετώντας ότι η πόρνη χαρακτηρίζεται ανεξάρτητα αν η εκδήλωση της είναι ενεργητικού ή παθητικού ρόλου περιλαμβανομένου και του αυνανισμού. Ο όρος περιλαμβάνει και την περίπτωση που γυναίκα προσφέρεται για ασέλγεια επί πληρωμή χωρίς να αποτελεί προϋπόθεση η ολοκλήρωση της γενετήσιας πράξης¨. Στην απόφαση R. v. De Μunk (1918- 1919) All E.R. 499 η έννοια της λέξης ¨πορνεία¨ ερμηνεύεται σε ελεύθερη μετάφραση ότι: ¨πορνεία έχει αποδειχθεί αν φανεί ότι μια γυναίκα προσφέρει το κορμί της για σκοπούς που ισοδυναμούν με κοινή ασέλγεια και ακολασία με αντάλλαγμα την πληρωμή.¨ Το θέμα του πότε πρόσωπο αποζεί από κέρδη πορνείας αποτέλεσε αντικείμενο εκτεταμένης αγγλικής νομολογίας. Στην υπόθεση Shaw v. D.P.P.

(1961)Cr.App. Rep. 113 που υιοθετήθηκε από την υπόθεση Mavrides v.Police

(1987)2 C.L.R. 63 έγινε ευρύτερη ανάλυση μέχρι ποιου σημείου μπορεί να διευρυνθεί η αχτίνα της παροχής υπηρεσιών προς την πόρνη και την συνεπακόλουθη πληρωμή από αυτήν για να ενταχθεί στο πλαίσιο του αδικήματος. Σύμφωνα με την υπόθεση Calvert v. Mayes

(1954)1 Q.B.342 πρόσωπο θεωρείται ότι αποζεί από τα κέρδη πορνείας έστω και αν δεν εισπράττει χρήματα από την ίδια την πόρνη προσωπικά αλλά μέσω τρίτου προσώπου βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου. Διευκρινίζεται πάντως ότι ένα πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί ότι αποζεί από κέρδη πορνείας έστω και αν δεν εισπράττει χρήματα από την ίδια την πόρνη αλλά από τους πελάτες. Στην υπόθεση R v. Ansell, 60 Cr.App. R.45, κρίθηκε ότι αν τα χρήματα δίνονται από τους άντρες με τους οποίους η πόρνη ασχολείται και όχι από την ίδια την πόρνη, τα χρήματα αυτά εξακολουθούν να θεωρούνται κέρδη από την πορνεία. Στην υπόθεση Αυξεντίου άλλως Μπίλλυς v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. σελ. 5 λέχθηκε ότι το αδίκημα συντελείται όταν κάποιος εν γνώσει του ζει μερικώς ή εξ΄ ολοκλήρου από τα κέρδη πορνείας. Δεν έχει σημασία αν οι πραγματικές εισπράξεις από την πορνεία αναμιγνύονται με το εισόδημα άλλων καθαρών πηγών. (βλέπε επίσης την απόφαση Petrides v. Police

(1962)2 C.L.R. 114) . Άλλο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, χωρίς το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη του κατηγορουμένου, είναι η γνώση του, που μπορεί να αποδειχθεί είτε με άμεση είτε με περιστατική μαρτυρία. Στην υπόθεση Kasapoglou v. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. σελ. 301 στη σελ. 312 λέχθηκαν τα πιο κάτω: ¨... δεν είναι στη περίπτωση μας η άσκηση της πορνείας που τιμωρείται, αλλά το αδίκημα του αποζείν από κέρδη πορνείας, που εμπεριέχει το στοιχείο της εκμετάλλευσης του σώματος γυναικών προς όφελος τρίτων¨. Ένας κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση αλλιώς, ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. The Police v. Kallenos,

(1980). 1JSC σελ. 145, απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω δεδομένα που προκύπτουν από την μαρτυρία και τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων καταλήγω ότι ελλείπουν τέτοια στοιχεία όπως είναι ο εξαναγκασμός των παραπονουμένων με την άσκηση οποιασδήποτε μορφής βίας εναντίον τους καθώς ο αόριστος φόβος από τον οποίο διακατέχονταν, όπως ανέφεραν, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα ότι αυτές ελέγχονταν από αυτούς σε βαθμό που να μην είχαν επιλογή να κάμουν διαφορετικά από ότι τις παρότρυναν, κατ΄ ισχυρισμό τους, να κάμουν. Ούτε προέκυψε από την μαρτυρία ότι οι παραπονούμενες βρίσκονταν σε ευπαθή θέση έναντι των κατηγορουμένων καθώς τα αδικήματα που τους αποδίδουν αφορούσαν χρόνο αμέσως μετά την πρόσληψη τους, δεν τους όφειλαν οποιαδήποτε χρήματα δεν τις εκφόβισαν. Τα όσα αποδίδουν στον 1ο κατηγορούμενο ότι τους έλεγε ότι τάχα εάν πήγαιναν με πελάτες θα βελτίωναν τα εισοδήματα τους από μόνη της αυτή η παρότρυνση, κατά την άποψη μου, και αν ακόμα την αποδεχομένουν, δεν θα συνιστούσε εκμετάλλευση της ευπαθούς θέσης τους στην έννοια του νόμου. Η καθυστέρηση και το τυχαίο γεγονός που οδήγησε τελικά στην έκφραση παραπόνων, ενώ ισχυρίστηκαν ειλημμένη από πριν απόφαση και αποφασιστικότητα για καταγγελία στην Υ.Α.Μ. όπου θα μετέβαιναν, αλλά και οι συνθήκες που περιέβαλαν την έκφραση τελικά των παραπόνων όπως τις περιγράψανε, πλήττουν ανεπανόρθωτα την πειστικότητα την μαρτυρίας τους. Δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία για τα χρήματα που αποκόμισαν οι κατηγορούμενοι για την εκπόρνευση τους και εάν πράγματι αποκόμισαν οποιαδήποτε ποσά ή άλλο όφελος. Ο ισχυρισμός της Μ.Κ.1 ότι τη πρώτη φορά την πλήρωσε ο 2ος κατηγορούμενος και τη δεύτερη φορά ο 1ος κατηγορούμενος τα ποσά των Λ.Κ.30,00 κάθε φορά δεν προσθέτει οτιδήποτε σε αυτό το σημείο. Από την άλλη, εφόσον υπήρξε τέτοια εισήγηση από μέρους του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής για εφαρμογή της παρ. 3 του Άρθρου 164 του Ποινικού Κώδικα, πέραν του ότι δεν περιλαμβάνεται αυτή η διάταξη στην έκθεση του αδικήματος, θα παρατηρούσα ότι δεν ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι οι παραπονούμενες ήταν πόρνες. Αλλά και εάν έτσι εκλαμβάνονταν κανένα στοιχείο που συμπεριλαμβάνεται στη πιο πάνω διάταξη δεν συντρέχει καθώς οι ίδιες οι παραπονούμενες ποτέ δεν ισχυρίστηκαν ότι τις ήλεγχαν οι κατηγορούμενοι. Φάνηκε από τη μαρτυρία ότι είχαν και πολλές ευκαιρίες αλλά και αρκετό χρόνο να κάμουν καταγγελία ή να εκφράσουν το παράπονο τους και όμως δεν το έκαμαν. Εν πάση περιπτώσει και πάλι ελλείπει το στοιχείο του κέρδους που αποκόμισαν οι κατηγορούμενοι από την ισχυριζόμενη εκπόρνευση των παραπονουμένων. Υπενθυμίζω ότι όταν μια γυναίκα εκδίδεται επί πληρωμή αυτό δεν συνιστά από μόνο του αδίκημα. Εφόσον εντοπίζω τέτοιες ασάφειες και κενά καταλήγω ότι η μαρτυρία τους στερείται πειστικότητας σε βαθμό που δεν θα μπορούσα να βασίσω σε αυτή την καταδίκη των κατηγορουμένων για τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν. Καταλήγω να αθωώσω από αυτό το στάδιο και τους τρεις κατηγορούμενους στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο