Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Ευάγγελου Αγγελή, Αρ. Υποθέσεως: 119/08, 17.04.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B37 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. A. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 119/08 Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος Κατηγορούσας Αρχής ν. Ευάγγελου Αγγελή Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 17.04.2008 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Στ. Πίπη Για την κατηγορουμένη: κος Χρ. Πουτζιουρής Κατηγορούμενος: Παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας είναι η κατηγορία που στρέφεται εναντίον του κατηγορουμένου αναφορικά με παράβαση όρων άδειας εσωτερικών μεταφορών Α. Η κατηγορούσα αρχή έδρασε την κατηγορία στα άρθρα 2, 13 και 22(στ) του περί Πρόσβασης στο Επάγγελμα του Οδικού Μεταφορέα Νόμου, Ν.101(Ι)/2001(στη συνέχεια ο νόμος). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 20.09.07 στο λιμάνι Λάρνακος της επαρχίας Λάρνακος ενώ ήταν κάτοχος άδειας εσωτερικών μεταφορών Α για το φορτηγό με αριθμό εγγραφής AAS37 παρέβηκε τους όρους της άδειας του δηλαδή, αντί να κάνει μεταφορές εντός, από και προς τη Λευκωσία, μετέφερε από το λιμάνι Λάρνακος στην Αραδίππου. Προ της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι κατηγορούσας αρχής και υπεράσπισης προέβησαν σε δήλωση παραδεκτών γεγονότων τα οποία εγκρίθηκαν από το δικαστήριο. Τούτα έχουν ως ακολούθως: "Στις 20.09.07 και ώρα 10:50π.μ. ο ΜΚ1, αστ. 6261 Π. Δημητρίου, ανέκοψε στο λιμάνι Λάρνακος για έλεγχο το όχημα AAS37, βαρύ φορτηγό. Οδηγός του πιο πάνω οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση, Ευάγγελος Αγγελή. Ο μάρτυρας κατά τον έλεγχο που έκανε στα στοιχεία του κατηγορουμένου διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος μετέφερε ηλιανθόπιτα από το λιμάνι Λάρνακος προς την Αραδίππου." Περαιτέρω, η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε στο δικαστήριο και ένα μάρτυρα. Τούτος είναι ο ειδικός αστυφύλακας 6261 Π. Δημητρίου (ΜΚ1). Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο μετέβη στο λιμάνι Λάρνακος κατόπιν καταγγελίας από πρόσωπο που ο ίδιος δεν γνώριζε. Η καταγγελία ήταν ότι φορτηγά που ευρίσκονταν στο λιμάνι παραβίαζαν τους όρους άδειας οδικού μεταφορέα εμπορευμάτων (στη συνέχεια η άδεια). Με την άφιξη του στο λιμάνι, περί ώρα 9:00π.μ., είδε το όχημα του κατηγορουμένου στο μέρος, του οποίου η πορεία είχε ανακοπεί από άλλα φορτηγά. Ο ΜΚ1 διευθέτησε με τον υπεύθυνο του πλοίου που εκφορτώνετο όπως τηρούνται οι όροι άδειας ενός έκαστου των παρευρισκόμενων οδηγών και ως εκ τούτου, οι οδηγοί των φορτηγών να παραλαμβάνουν εμπορεύματα συμφώνως των όρων της άδειάς τους. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος αναχώρησε από το μέρος. Περί ώρα 10:50π.μ. ο ΜΚ1 ανέκοψε το φορτηγό του κατηγορουμένου κατά την επιστροφή και είσοδο του τελευταίου στο λιμάνι. Σύμφωνα με το δελτίο αποστολής του κατά την αναχώρηση του από το λιμάνι, προορισμός του ήταν η ΣΠΕ Δαλίου. Ερωτηθείς από το ΜΚ1 που μετέφερε το εμπόρευμα που παρέλαβε από το λιμάνι Λάρνακος, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι το μετέφερε στη ΣΠΕ Αραδίππου. Ακόμη και το φύλο καταγραφής του ταχογράφου παρουσίαζε ότι το όχημα διένυσε συνολικά 20km, δηλαδή 10km από το λιμάνι προς τον προορισμό του και 10km επιστρέφοντας στο λιμάνι, απόσταση που αποδεικνύει ότι η μεταφορά έγινε εντός της επαρχίας Λάρνακας. Σύμφωνα με το ΜΚ1, ο κατηγορούμενος, ως εκ της μεταφοράς εμπορεύματος από το λιμάνι Λάρνακος στη ΣΠΕ Αραδίππου, παραβίασε τον τέταρτο όρο της άδειάς του. Φωτοαντίγραφο της σχετικής άδειας κατατέθηκε από το ΜΚ1 και σημειώθηκε ως τεκμήριο 1. Ο τέταρτος όρος τούτης, η οποία ειρήσθω εν παρόδω εκδόθηκε επ' ονόματι του κατηγορουμένου για το όχημα με αριθμό εγγραφής AAS37, αναφέρει ότι, "το φορτηγό επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο για εσωτερικές οδικές εμπορευματικές μεταφορές εντός και από και προς την επαρχία Λευκωσίας. Το φορτηγό απαγορεύεται να χρησιμοποιείται στις διεθνείς οδικές μεταφορές." Τη μαρτυρία του ΜΚ1 ακολούθησε η δήλωση της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι τούτη είναι η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Ο κος Πουτζιουρής, εκ μέρους του κατηγορουμένου, δεν ήγειρε θέμα μη απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Παρόλα ταύτα, η μη έγερση τέτοιου αιτήματος δεν αίρει και την υποχρέωση του δικαστηρίου για εξέταση των νομολογημένων προϋποθέσεων γι' αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Κατ' αρχάς, λίγα λόγια εν σχέσει με το υπό κρίση στάδιο. Το νομικό πλαίσιο που διέπει τούτο (βλ. άρθρο 74 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155) είναι ευκρινώς αποσαφηνισμένο από την υφιστάμενη επί του θέματος νομολογία. Απόφαση σταθμός η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133 όπου το ανώτατο δικαστήριο συνόψισε εκείνες τις προϋποθέσεις, παρουσία των οποίων δικαιολογεί την απαλλαγή κατηγορουμένου από αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Οι εν λόγω προϋποθέσεις έχουν ως ακολούθως: (α) όπου δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Μείζονος σημασίας είναι και η απόφαση Azinas v. Police
(1981)2 CLR 9 όπου το ανώτατο δικαστήριο υιοθετώντας απόσπασμα από το σύγγραμμα Criminal Procedure In Cyprus by Loizou & Pikis τόνισε πως ό,τι απαιτείται από το δικαστήριο είναι να αποφασίσει εάν η ενώπιον του μαρτυρία χρήζει απάντησης (the Court is required to decide whether there is enough to call for an annswer). Τέλος, σημειώνω πως σε αυτό το στάδιο το δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο εμπεπιστευμένο στους ενόρκους ως κριτές των γεγονότων και το οποίο τοποθετείται χρονικά στο τελικό στάδιο της υπόθεσης όταν όλη η μαρτυρία έχει παρουσιαστεί (βλ. R v. Galbraith
(1981)2 All ER 1061), αλλά σε αντικειμενική θεώρηση τούτης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους
(1992)2 ΑΑΔ 356, 363). Στο δικό μας δικαιϊκό σύστημα, ο δικαστής, ένεκα του δισυπόστατου ρόλου του οφείλει να επαγρυπνεί ούτως ώστε οι δύο ιδιότητες του να μην συγχέονται. Σημαντικό ρολό στην εξέταση του υπό κρίση αιτήματος διαδραματίζει και η κατάθεση του εκάστοτε κατηγορουμένου (βλ. Μενέλαος Μακρυγιάννης ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 41, 45). Αυτό βεβαίως έχοντας πάντα υπόψη τα λεχθέντα στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννης Χ"Κωνσταντίνου
(1989)2 Α.Α.Δ. 99, 103 ότι δηλαδή η παρουσίαση τέτοιας κατάθεσης στο δικαστήριο από μέρους της αστυνομίας, δεν συνιστά αναπόφευκτη υιοθέτηση του περιεχομένου της, εφόσον αυτή η παρουσίαση γίνεται καθηκόντως και όχι κατ' επιλογή. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω εξετάζω πρώτα την ικανότητα της ενώπιον μου μαρτυρίας. Είμαι της γνώμης ότι στη μαρτυρία του ΜΚ1 δεν εντοπίζονται τέτοιες ουσιώδεις αντιφάσεις οι οποίες να εκθεμελιώνουν την όποια λογική προσδοκία θετικής αξιολόγησης στο κατάλληλο περί τούτου στάδιο (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομία
(2000)2 ΑΑΔ 191, 196). Ως εκ τούτου, κρίνω πως αυτή τουλάχιστον η προϋπόθεση πληρούται. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Προκύπτουν τούτα από εξέταση του άρθρου 22
(1)(στ)[1] του σχετικού νόμου. Διαπιστώνω ότι συστατικά στοιχεία του υπό κρίση άρθρου αποτελούν τα ακόλουθα: (α) άδεια οδικού μεταφορέα (άδεια Α', άδεια Δ' και άδεια Ε), (β) όροι που τίθενται σε τέτοια άδεια, και (γ) πράξη παράβασης ή παράλειψης συμμόρφωσης με τέτοιους όρους. Κατ' αρχάς, σημειώνω ότι στη δοσμένη περίπτωση η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής περιορίζεται σε άδεια οδικού μεταφορέα Α για εμπορεύματα και όχι σε οιανδήποτε άλλη άδεια και γι' αυτό το λόγο και εγώ περιορίζω την εξέτασή μου σε αυτό μόνο το είδος της άδειας. Προτού όμως σχολιάσω κατά πόσο απεδείχθη το συστατικό στοιχείο άδειας οδικού μεταφορέα Α κρίνω ορθό να αποφανθώ για τα άλλα δύο συστατικά στοιχεία, ως τα έχω καθορίσει. Είναι γεγονός πως τόσο ο ΜΚ1 όσο και το τεκμήριο 1 πληροφορούν το δικαστήριο αναφορικά με τους όρους που τίθενται στην άδεια οδικού μεταφορέα Α του κατηγορουμένου. Ο τέταρτος όρος ρητά απαγορεύει τον κάτοχο της άδειας, δηλαδή τον κατηγορούμενο, από του να προβαίνει σε εσωτερικές οδικές εμπορευματικές μεταφορές άλλες από εκείνες που αναφέρονται στην άδεια ήτοι, εντός, από και προς τη Λευκωσία. Περαιτέρω, αναφορικά με το τρίτο συστατικό στοιχείο, ως πιο πάνω προσδιορίζεται, είναι αντιληπτό ότι τα παραδεκτά γεγονότα καλύπτουν τούτο. Δοθέντος ότι απαγορεύετο στον κατηγορούμενο η μεταφορά εμπορευμάτων που φορτώθηκαν σε επαρχία άλλη από τη Λευκωσία, για να μεταφερθούν σε επαρχία άλλη από τη Λευκωσία, ή που φορτώθηκαν σε οιανδήποτε επαρχία για να μεταφερθούν σε επαρχία άλλη από τη Λευκωσία, τόσο τα παραδεκτά γεγονότα όσο και η μαρτυρία του ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος φόρτωσε το όχημά του στο λιμάνι Λάρνακος και μετέφερε εμπορεύματα στη ΣΠΕ Αραδίππου, δηλαδή εντός της επαρχίας Λάρνακος, αποδεικνύουν και το τρίτο συστατικό στοιχείο. Έχοντας διαπιστώσει απόδειξη των συστατικών στοιχείων 2 και 3 στρέφομαι στον όρο "άδεια οδικού μεταφορέα". Ο σχετικός ορισμός εντοπίζεται στο άρθρο 2 του νόμου το οποίο αναφέρει ότι: "«άδεια» σημαίνει τη δυνάμει του άρθρου 5 χορηγούμενη άδεια άσκησης του επαγγέλματος- (α) του οδικού μεταφορέα εμπορευμάτων για- (
- i)διεθνείς οδικές μεταφορές· (
- ii)εσωτερικές οδικές μεταφορές" Εφόσον ο πιο πάνω ορισμός παραπέμπει στον όρο "εσωτερική οδική μεταφορά", παραθέτω αυτούσιο τον ορισμό και αυτού του όρου ως και πάλιν εντοπίζεται στο άρθρο 2 του νόμου. Αναφέρεται εκεί ότι: "«εσωτερική οδική μεταφορά» σημαίνει την οδική μεταφορά εμπορευμάτων ή επιβατών που διενεργείται εξ ολοκλήρου μέσα στην εδαφική επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας." Εν κατακλείδι, αναγκαία είναι και η παράθεση της ερμηνείας του όρου "μεταφορά εμπορευμάτων". Στο ίδιο άρθρο, άρθρο 2, αναφέρεται ότι: "«μεταφορά εμπορευμάτων» σημαίνει τη μεταφορά εμπορευμάτων με μίσθωση ή με αμοιβή." Απ' όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι η άδεια οδικού μεταφορέα, στην έκταση που αφορά την παρούσα υπόθεση για εσωτερικές οδικές μεταφορές, έχει ως συστατικό στοιχείο τη μεταφορά εμπορευμάτων. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που ο όρος «μεταφορά εμπορευμάτων» εντοπίζεται και στις λεπτομέρειες του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Παρόλα ταύτα, στη δοσμένη περίπτωση ο όρος μεταφορά εμπορευμάτων έχει δικανική ερμηνεία. Συνίσταται στη μεταφορά κάθε φυσικού ή τεχνικού προϊόντος το οποίο γίνεται αντικείμενο εμπορίου, με μίσθωση ή με αμοιβή, δηλαδή η μεταφορά. Γίνεται έτσι αντιληπτό ότι δεν είναι αρκετό για την κατηγορούσα αρχή να αποδείξει απλή μεταφορά εμπορευμάτων με τη συνήθη ή την καθομιλουμένη ερμηνεία της. Αδήριτη ανάγκη καθίσταται η απόδειξη του ότι η εν λόγω μεταφορά έγινε με μίσθωση ή με αμοιβή. Στην παρούσα υπόθεση καμία μαρτυρία δεν διαφωτίζει το δικαστήριο εάν ο κατηγορούμενος μετέφερε την αναφερόμενη ηλιανθόπιτα υπό καθεστώς μίσθωσης ή αμοιβής. Πρόκειται βεβαίως για ποινική υπόθεση όπου η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή και δεν επιτρέπονται οι υποθέσεις (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομία
(1989)2 ΑΑ1 363, 365). Παράλειψη απόδειξης τυχόν μίσθωσης ή αμοιβής για τη μεταφορά ηλιανθόπιτας από τον κατηγορούμενο δεν αποδεικνύει παράβαση όρου άδειας οδικού μεταφορέα. Δεν αποδεικνύει κάτι τέτοιο εφόσον η χρήση τέτοιας άδειας, στη δοσμένη περίπτωση άδειας Α', διέπεται από τις πρόνοιες του άρθρου 13[2] του σχετικού νόμου. Όπως εκεί σημειώνεται, η άδεια οδικού μεταφορέα Α είναι αναγκαία για μεταφορά εμπορευμάτων με μίσθωση ή με αμοιβή. Ως εκ τούτου, η αναγκαιότητα συμμόρφωσης με τους όρους άδειας οδικού μεταφορέα Α γεννάται εκεί όπου διενεργείται μεταφορά εμπορευμάτων εν τη εννοία του νόμου. Εάν λόγου χάριν ο κατηγορούμενος μετέφερε την ηλιανθόπιτα αμισθή, ουδεμία παραβίαση όρων άδειας οδικού μεταφορέα Α προκύπτει. Για όλους του πιο πάνω λόγους διαπιστώνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει μεταφορά εμπορευμάτων με μίσθωση ή αμοιβή, συστατικό στοιχείο αναγκαίο για την εφαρμογή του νόμου και δη για την υποχρέωση συμμόρφωσης του κατηγορουμένου με τους όρους άδειας οδικού μεταφορέα Α. Ως εκ τούτου, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) .......... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 22.
(1)Πρόσωπο το οποίο (στ) παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με οποιοδήποτε όρο της άδειας ή της άδειας «Α» ή της άδειας «Δ» ή της άδειας «Ε» που χορηγήθηκε σ' αυτό δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου. [2] 13.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(3)του άρθρου 4, κανένα φορτηγό όχημα δεν θα χρησιμοποιείται για εσωτερικές οδικές μεταφορές εμπορευμάτων, με μίσθωση ή με αμοιβή, εκτός αν είναι εφοδιασμένο με άδεια σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και μόνο υπό τους όρους που αυτή διαλαμβάνει.
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις κάθε άλλου νόμου ή κανονισμών, κανένα φορτηγό όχημα δεν επιτρέπεται να εκτελεί οδικές εμπορευματικές μεταφορές με μίσθωση ή με αμοιβή εντός της Δημοκρατίας, εκτός αν είναι εφοδιασμένο με άδεια εσωτερικών οδικών εμπορευματικών μεταφορών, με μίσθωση ή με αμοιβή (που στο εξής θα αναφέρεται ως άδεια "Α"), σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο