Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Ανδρέα Χήρα κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10513/07, 18 Απριλίου, 2008

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που καταγράφονται στο κατηγορητήριο την 1ην Απριλίου, 2007 οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 μαζί με άλλους έξω από το γήπεδο Αντώνης Παπαδόπουλος επιτέθηκαν παράνομα σε αστυνομικούς της ΜΜΑΔ ρίχνοντάς τους πέτρες. Η υπόθεση στην έκταση που αφορά τους συγκατηγορούμενούς τους 3, 4 και 5 έχει ολοκληρωθεί. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τέσσερεις μάρτυρες για απόδειξη των ισχυρισμών της γιατί όταν ξεκίνησε η ακρόαση υπήρχε ενώπιον του Δικαστηρίου η μη παραδοχή του Κατηγορούμενου
2. Οι μάρτυρες που αφορούν τους Κατηγορούμενους 1 και 2 είναι οι μάρτυρες Ε/Αστ. 5822 Μ. Καλογήρου (ΜΚ3) και ο Αστυφ. 2494 Κ. Κίκη (ΜΚ4). Με τη μαρτυρία αυτών των δυο θα ξεκινήσει το Δικαστήριο. Ο κος Καλογήρου (ΜΚ3) ενώπιον του Δικαστηρίου υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο 3, στην οποία κατέγραψε τ΄ ακόλουθα: Ότι την 1.4.07 γύρω στις 18.25 ενώ ήταν καθήκον στον αγώνα Κυπέλλου μεταξύ των ομάδων Ανόρθωση - Αποέλ και βρισκόταν με άλλους αστυφύλακες στον χώρο στάθμευσης του γηπέδου πήραν οδηγίες να μεταβούν στην οδό Γεωργίου Αβέρωφ, λόγω του ότι υπήρχαν συμπλοκές. Στην οδό Γεωργίου Αβέρωφ κάποιοι νεαροί τους έριξαν πέτρες και τότε τους καταδίωξαν μέχρι την οδό Γαληνού όπου ο ίδιος αντιλήφθηκε ένα νεαρό να προσπαθεί να κρυφτεί κάτω από μια λεμονιά. Τον συνέλαβε και τον μετέφερε στο αστυνομικό αυτοκίνητο όπου διαπίστωσε ότι ήταν ο Χριστόδουλος Χήρας, Κατηγορούμενος
3. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 2, παρόλο που οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 έντεχνα είχαν αλλάξει θέσεις στο εδώλιο του Κατηγορουμένου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ήταν μαζί μ΄ άλλους αστυφύλακες στον χώρο στάθμευσης του γηπέδου, όταν κλήθηκαν ν΄ επέμβουν, λόγω του ότι υπήρχαν συμπλοκές και ο ίδιος, μαζί με τον Αστ. Κίκη, κυνήγησαν και συνέλαβαν από ένα άτομο. Ο ίδιος είχε δει τον συγκεκριμένο Κατηγορούμενο να ρίχνει πέτρες γι΄ αυτό και τον καταδίωξε τρέχοντας, για 150-200 μέτρα, και τον συνέλαβε στην οδό Γαληνού κάτω από την λεμονιά. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε χτυπήσει τον κατηγορούμενο. Ισχυρίστηκε ότι απλά τον έβαλε μπρούμυτα για να του περάσει τις χειροπέδες. Δεν είχε φέρει αντίσταση. Ο Αστ. Κίκη (ΜΚ4) υιοθέτησε την κατάθεσή του η οποία έγινε Τεκμήριο
4. Σ΄ αυτή κατέγραψε τ΄ ακόλουθα: Την 1.4.07 ήταν καθήκον στον ποδοσφαιρικό αγώνα Ανόρθωση - Αποέλ. Ενώ βρισκόταν στον χώρο στάθμευσης του γηπέδου Αντώνης Παπαδόπουλος έλαβε οδηγίες να κατευθυνθεί προς την οδό Γεωργίου Αβέρωφ λόγω του ότι υπήρχαν συμπλοκές. Κατευθυνόμενος μαζί μ΄ άλλους προς τη συγκεκριμένη οδό είδε μια ομάδα 10-15 νεαρών πίσω από το περίπτερο «Champion», σ΄ απόσταση 15 μέτρα, να τους ρίχνει πέτρες. Άρχισαν να τους καταδιώκουν κα ο ίδιος ακολούθησε ένα νεαρό, ο οποίος είχε κατευθυνθεί προς την οδό Γαληνού, η οποία είναι αδιέξοδος και συνορεύει με το βοηθητικό γήπεδο της Ανόρθωσης. Εντόπισε τον συγκεκριμένο νεαρό κάτω από μια λεμονιά και τον συνέλαβε πιάνοντάς τον από το χέρι. Διαπίστωσε ότι ήταν ο Αντρέας Χήρας- Κατηγορούμενος
5. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 1 ως το άτομο που συνέλαβε την συγκεκριμένη μέρα. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι τα επεισόδια έγιναν γύρω στις 18.25 και μετά που πήραν οδηγίες αρκετοί αστυνομικοί κατευθύνθηκαν προς την οδό Αβέρωφ. Απαντώντας σ΄ ερώτηση που του είχε τεθεί ανέφερε ότι γύρω στις 18.00 είχαν γίνει άλλα επεισόδια. Ήταν η θέση του ότι η οδός Αβέρωφ απέχει 100 μέτρα από το χώρο στάθμευσης και το περίπτερο «Champion» είναι στο πλευρό του γηπέδου. Πηγαίνοντας εκεί είδαν κάποιους να ρίχνουν πέτρες και ήταν ο ισχυρισμός του ότι ήταν προς τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας που ρίχνονταν οι πέτρες. Ήταν η θέση του ότι είδε τον Κατηγορούμενο 1 να ρίχνει πέτρες και ότι τον ξεχώρισε από τα μαλλιά του, τ΄ οποία είναι χαρακτηριστικά. Μόλις τους είδαν οι νεαροί έτρεξαν προς την αντίθετη κατεύθυνση από το περίπτερο, δηλαδή προς την Λάρνακα, και μπήκαν στο πρώτο στρίψιμο που βρήκαν στην οδό Γαληνού. Λόγω του ότι τους ακολουθούσαν τρέχοντας τους συνέλαβαν στην οδό Γαληνού κάτω από μια λεμονιά. Μαζί του ήταν και ο Ε/Αστυφ. Καλογήρου (ΜΚ3). Η αναφορά στην μαρτυρία των δυο άλλων αστυνομικών θα είναι σύντομη. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Αστ. 1187 Αθανασίου (ΜΚ1) ήταν ότι είχαν γίνει συμπλοκές μεταξύ των φιλάθλων των δυο ομάδων γύρω στις 17.
6. Όταν επενέβηκαν οι οπαδοί έτρεξαν να ξεφύγουν και ο ίδιος είχε κατευθυνθεί στην οδό Ιάσωνος. Στην ομάδα αυτή συμπεριλαμβάνονται και ο Αστ. Κίκη (ΜΚ4) και ο Ε/Αστυφ. Καλογήρου (ΜΚ3) όμως ο ίδιος δεν τους θυμόταν δίπλα του. Ο Αστυφ. 4320 Α. Ιωάννου (ΜΚ2) όταν έφθασε μαζί με την ομάδα του στην οδό Αβέρωφ είδε 15 άτομα να τρέχουν και να ρίχνουν προς το μέρος τους πέτρες. Όταν τους καταδίωξαν η ομάδα των οπαδών διασπάστηκε. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής και οι δυο κατηγορούμενοι επέλεξαν ν΄ απολογηθούν δίνοντας ένορκη μαρτυρία και να καλέσουν μάρτυρες προς υποστήριξη της υπόθεσής τους. Πρώτος, κατέθεσε ο Κατηγορούμενος 2 κος Χριστόδουλος Χήρας (ΜΥ1). Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι είναι οπαδός της Ανόρθωσης και πήγε στον αγώνα Ανόρθωση - Αποέλ, την 1.4.
7. Μετά τον αγώνα, γύρω στις 17.45 - 17.50, μαζί με τον αδελφό του Αντρέα και τον φίλο του Νικόλα Ιωακείμ κατευθύνθηκαν προς τ΄ αυτοκίνητό τους τ΄ οποίο ήταν σταθμευμένο αριστερά από το βοηθητικό γήπεδο της Ανόρθωσης. Δεν πλησίασαν καθόλου το περίπτερο «Champion» και είχαν περάσει 150 μέτρα μακριά από αυτό. Ισχυρίστηκε, ότι δεν τον συνέλαβε ο Ε/Αστ. Καλογήρου (ΜΚ3) αλλά ένας άλλος νεαρός αστυφύλακας στο αδιέξοδο που είναι το βοηθητικό γήπεδο της Ανόρθωσης. Δεν τους είχαν καταδιώξει οι αστυνομικοί αλλά πήγαν εκεί με ένα αστυνομικό αυτοκίνητο τύπου «pajero». Αρνήθηκε ότι έριξε οποιοδήποτε αντικείμενο στους Αστυνομικούς. Ισχυρίστηκε ότι δεν του ζητήθηκε να δώσει κατάθεση στην 1.4.
8. Υιοθέτησε την κατάθεσή του, η οποία έγινε Τεκμήριο 6 ενώ ένα ιατρικό πιστοποιητικό κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι κανένας από τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής δεν τον είχε συλλάβει. Όμως παραδέχθηκε ότι στην κατάθεσή του - Τεκμήριο 6 - είχε αναφέρει ότι δεν ήταν σε θέση ν΄ αναγνωρίσει τον αστυνομικό που τον συνέλαβε. Αναγνώρισε όταν του υποδείχθηκε από τον δικηγόρο της Κατηγορούσας Αρχής την γραπτή κατηγορία που του είχε απαγγελθεί την 1.4.07 στην παρουσία του πατέρα του, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7 καθώς και την υπογραφή του. Στις 2.4.07, ήταν η θέση του, ότι επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό για να κάνει καταγγελία εναντίον του αστυνομικού που τον συνέλαβε λόγω του ότι ο πατέρας του είχε δει τους μώλωπες στα πόδια, τα χέρια και την ωμοπλάτη. Πήγε στο νοσοκομείο και όταν επέστρεψε έδωσε την κατάθεση, Τεκμήριο
9. Ήταν η θέση του ότι δεν πήγε στο νοσοκομείο την 1.4.07 γιατί ήταν κουρασμένος. Πρόβαλε τη θέση ότι μόνο οι οπαδοί του Αποέλ έριχναν πέτρες παντού και έτρεχαν προς την κατεύθυνση που βρισκόντουσαν οι ίδιοι. Ο ίδιος βρισκόταν στον παράλληλο δρόμο, από το γήπεδο που κτίστηκε τώρα, μόλις τελειώνει το χωράφι και κατευθυνόταν με γρήγορο περπάτημα στ΄ αυτοκίνητο του φίλου του, του Νικόλα, που ήταν σταθμευμένο έξω από το βοηθητικό γήπεδο της Ανόρθωσης. Το αυτοκίνητο το «pajero» τον ακολουθούσε και από αυτό κατέβηκαν τέσσερεις αστυνομικοί της ΜΜΑΔ. Μαζί με τον αδελφό του πήγε στο αδιέξοδο και εκεί περίμεναν τον φίλο του τον Νικόλα. Παραδέχθηκε ότι για να τους πιάσουν οι Αστυνομικοί τους καταδίωξαν. Στην συνέχεια κατέθεσε ο Αντρέας Χήρας (ΜΥ2), ο οποίος αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, η οποία έγινε Τεκμήριο
10. Σ΄ αυτήν καταγράφει ότι παρακολούθησε τον αγώνα Ανόρθωσης - ΑΠΟΕΛ με φίλους. Όταν τέλειωσε ο αγώνας, γύρω στις 18.00, καθώς κατευθύνονταν στο αυτοκίνητο τους είδαν οπαδούς του ΑΠΟΕΛ να έρχονται προς το μέρος τους και άρχισαν να τρέχουν για να τους ξεφύγουν. Κάθισαν έξω από το βοηθητικό γήπεδο της Ανόρθωσης. Μετά από 2-3 λεπτά στο μέρος έφτασαν δυο αυτοκίνητα μάρκας «pajero», αστυνομικά, και τους συνέλαβαν. Ο αδελφός του χτυπήθηκε και από κάποιο αστυνομικό στο πίσω μέρος του ποδιού και έπεσε στο έδαφος. Ο αστυνομικός τον πάτησε στη ράχη και του έβαλε χειροπέδες. Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι δεν πλησίασαν καθόλου το περίπτερο «Champion», βγήκαν από την δυτική κερκίδα του γηπέδου και ακολούθησαν τον παράλληλο δρόμο. Ισχυρίστηκε, ότι το περίπτερο «Champion» βρίσκεται στον άλλο παράλληλο δρόμο, 150 μέτρα απόσταση από τον δρόμο που είχαν ακολουθήσει. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι σταμάτησε κοντά τους ένα «pajero» όταν συνελήφθηκαν. Όμως, όταν πήγαν στο άλλο αυτοκίνητο, την «κλούβα» εκεί είχε δυο «pajero» σταματημένα. Ήταν η θέση του ότι είχαν διανύσει 150 μέτρα και στρίβοντας στο χωράφι αντιμετώπισαν οπαδούς του ΑΠΟΕΛ, σε απόσταση 30 μέτρων, οι οποίοι είχαν άγριες διαθέσεις και έριχναν πέτρες. Μαζί του ήταν ο φίλος του και ο αδελφός του. Έτρεξαν για να ξεφύγουν, δεν γύρισε πίσω του. Πήγαν στο αδιέξοδο και έμειναν εκεί. Ισχυρίστηκε ότι την μέρα που συνελήφθηκαν δεν τους ζητήθηκε κατάθεση. Αναγνώρισε όμως την γραπτή κατηγορία που του απαγγέλθηκε, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
11. Όταν του υποβλήθηκε ότι το αυτοκίνητο της Αστυνομίας δεν ήταν «pajero» αλλά «Land Cruiser» ο ίδιος είπε ότι δεν καταλαβαίνει από αυτοκίνητα αλλά ότι ήταν ένα αυτοκίνητο ψηλό, οκταθέσιο. Στη συνέχεια ανέφερε ότι τ΄ αυτοκίνητο της ΜΜΑΔ ήταν σαν αυτά που χρησιμοποιεί η τροχαία, κανονικό αυτοκίνητο. Ήταν η θέση του ότι δεν ήταν ο κος Καλογήρου (ΜΚ3) που συνέλαβε τον αδελφό του αλλά κάποιος άλλος αστυνομικός. Στη συνέχεια κατέθεσε ο κος Μάριος Μιχαήλ (ΜΥ3), ο οποίος ανέφερε ότι ο ίδιος ενεπλάκει στην συμπλοκή και ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν ήταν μεταξύ των ατόμων που έλαβαν μέρος στην συμπλοκή και ούτε ήταν στο περίπτερο «Champion». Ισχυρίστηκε ότι η Αστυνομία έφθασε στη σκηνή της συμπλοκής ένα λεπτό μετά. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι οπαδός της Ανόρθωσης και ότι ο ίδιος έχει καταδικαστεί στην υπό κρίση διαδικασία, μετά από δική του παραδοχή. Τους Κατηγορούμενους 1 και 2 τους γνωρίζει γιατί ο πατέρας τους έχει πρατήριο βενζίνης και βάζει βενζίνη από το πρατήριό του. Ήταν η θέση του ότι έτρεξαν να φύγουν, όταν έγινε η συμπλοκή και πήγαν στην πλάτη του περιπτέρου, όμως οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν ήταν εκεί. Τελευταίος, κατέθεσε ο κος Αντώνης Πέτρου (ΜΥ4), ο οποίος γνωρίζει τους Κατηγορούμενους πολύ καλά. Τους είχε δε στον αγώνα Ανόρθωσης - ΑΠΟΕΛ την 1.4.
12. Έφυγε από την είσοδο του Σωματείου με κατεύθυνση το περίπτερο «Champion» και κατευθύνθηκε αριστερά προς τους Αγίους Αναργύρους, στο ανήφορο. Συνάντησε τους Κατηγορούμενους 1 και 2 150 μέτρα πάνω, προς το ανήφορο, έμεινε εκεί 2-3 λεπτά και συνέχισε την πορεία του. Ήταν η θέση του ότι από το ύψωμα προς το «Champion» υπήρχαν κάτι μικροσυμπλοκές, οι οποίες δεν θυμόταν αν τελείωσαν στα 2-3 λεπτά που ήταν μαζί με τους Κατηγορούμενους 1 και
13. Κατά την αντεξέταση εξήγησε ότι όταν έλεγε συμπλοκές εννοούσε τρεχάματα, δεξιά - αριστερά, κάποιων παιδιών τ΄ οποία ακολουθούσε η Αστυνομία. Όμως, ο ίδιος δεν είχε δει οπαδούς να τσακώνονται ούτε κ΄ είχε δει οπαδούς να ρίχνουν πέτρες. Ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι παρακολουθούσε τις συμπλοκές για 2-3 λεπτά. Εξήγησε ότι το περίπτερο «Champion» βρίσκεται απέναντι από το χώρο στάθμευσης. Όπως φεύγει ο ίδιος από το γήπεδο το βρίσκει απέναντί του στην αριστερή πλευρά του κύριου δρόμου. Επέμενε ότι είδε τους Κατηγορούμενους 1 και 2 στη συμβολή του δρόμου, πάνω στο ανήφορο, όπου είχαν μιλήσει για 2-3 λεπτά. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δυο συνήγοροι προώθησαν τις θέσεις τους με αγορεύσεις. Ο κος Θωμά ζήτησε την αθώωση των Κατηγορουμένων 1 και 2 λόγω του ότι δεν είχε αποδειχθεί η διάπραξη του αδικήματος. Έκαμε αναφορά στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή και εισηγήθηκε ότι αυτή είναι διάτρητη με ιδιαίτερη μνεία στη μαρτυρία που ο ίδιος θεωρούσε ως τέτοια. Επίσης αναφέρθηκε σ΄ αυτή τούτη την κατηγορία που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και
14. Ήταν η εισήγησή του ότι το κατηγορητήριο είναι προβληματικό αφού οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται για τ΄ αδίκημα της κοινής επίθεσης, δυνάμει των άρθρων 2 και 9 του Ν.5

(1)/94 και όχι δυνάμει του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα. Ισχυρίστηκε ότι τ΄ άρθρο 9 του Νόμου 5

(1)/94 δεν συμπεριλαμβάνει και τις επιθέσεις αφού ο πλαγιότιτλος του τιτλοφορείται ως «συμπλοκή». Επίσης εισηγήθηκε ότι το συγκεκριμένο άρθρο μιλά για χώρους εκτός του αθλητικού χώρου χωρίς ο ίδιος ο Νόμος ν΄ ερμηνεύει το συγκεκριμένο όρο, όπως ερμηνεύει τον όρο «αθλητικός χώρος». Κατέληξε, ότι δεν υπάρχει θεραπεία για την ελαττωματικότητα του κατηγορητηρίου. Ο κος Παπανικολάου εισηγήθηκε ότι ο Νόμος δεν είναι αυτά που καταγράφονται στο περιθώριο, στους πλαγιότιτλους, αλλά το περιεχόμενο του Νόμου. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι η προσεκτική ανάγνωση του άρθρου 9 οδηγεί στο συμπέρασμα ότι συστατικά στοιχεία του συγκεκριμένου αδικήματος είναι είτε η συμπλοκή είτε η επίθεση, εντός ή εκτός του αθλητικού χώρου, η οποία συνδέεται με το αθλητικό γεγονός που διεξάγεται. Όσο αφορά την ερμηνεία του όρου «εκτός αθλητικού χώρου» ήταν η εισήγησή του ότι είναι θέμα λογικής. Κατέληξε, ότι οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής δεν είχαν οποιοδήποτε συμφέρον να πουν ψέματα ενώ οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 και ιδιαίτερα οι μάρτυρες Yπεράσπισης 3 και 4 ήταν φίλοι τους και προσπαθούσαν να τους βοηθήσουν. Η παράθεση από τους μάρτυρες των γεγονότων καθώς και η μαρτυρία που τα καλύπτει, αντικατοπτρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. (βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506). Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω προσεκτικά, καθ΄ όλη την διάρκεια της διαδικασίας, το σύνολο της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας εκ μέρους και των δύο πλευρών. Αρχίζοντας από τους μάρτυρες κατηγορίας με αναφορά στον Ε/Αστυφ. Καλογήρου (ΜΚ3) θα πρέπει να πω ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και εξηγώ το γιατί. Ήταν η θέση του ότι είδε 50 νεαρούς να ρίχνουν πέτρες και από όλους αυτούς αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 2, παρά το γεγονός ότι ήταν σε κίνηση συνεχώς, ότι έτρεχε από τον χώρο στάθμευσης του γηπέδου μέχρι την οδό Αβέρωφ, μια απόσταση περίπου 200 μέτρων. Θυμόταν με σιγουριά ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήταν στις συμπλοκές και έριχνε πέτρες και τον καταδίωξε τρέχοντας πάλι μέχρι που τον συνέλαβε. Και ενώ ο Κατηγορούμενος 2 δεν έφερε αντίσταση στη σύλληψή του, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία του ΜΚ3, χρειάστηκε να τον βάλει «χαμέ», μπρούμυτα για να του βάλει τις χειροπέδες. Βλέποντάς τον στο Δικαστήριο και έχοντας αναφέρει ο ίδιος την ηλικία του, 52 ετών το Δικαστήριο μπορεί να διαπιστώσει ότι η εκδοχή του ήταν εξωπραγματική. Ήταν ένας άνθρωπος 52 ετών σωματώδης και με αρκετά παραπανήσια κιλά ο οποίος δεν μπορούσε να τρέξει για τόση ώρα και να διανύσει τόση απόσταση κυνηγώντας ένα νεαρό ηλικίας 18 ετών ψηλό στο ανάστημα και λεπτοκαμωμένο, τον οποίο σίγουρα δεν θα μπορούσε να ξεχωρίσει, τρέχοντας, ανάμεσα σε 50 άλλους νεαρούς. Επίσης, αφήνει ερωτηματικά και είναι εκτός λογικής η θέση του ότι ενώ ο Κατηγορούμενος 2 δεν έφερε αντίσταση στη σύλληψή του χρειάστηκε να τον βάλει «χαμέ», κατά τη δική του έκφραση, για να του περάσει χειροπέδες. Επιπρόσθετα, η μαρτυρία Ε/Αστ Καλογήρου (ΜΚ3) έρχεται σ΄ αντίθεση με αυτή του κου Αστυφ. Κίκη (ΜΚ4), οι οποίοι ήταν μαζί κατά την καταδίωξη. Ο μεν Καλογήρου (ΜΚ3) είπε ότι συμπλέκονταν 50 άτομα ο δε Κίκη (ΜΚ4) είπε ότι ήταν μια μικρή ομάδα νεαρών 10-15 άτομα. Ο Κίκη (ΜΚ4) είπε ότι τους είδαν να ρίχνουν πέτρες στους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας ο δε Καλογήρου (ΜΚ3) είπε ότι έριχναν προς αυτούς, δηλαδή τους αστυνομικούς πέτρες. Η μαρτυρία του ήταν αντιφατική και καθόλου καθαρή. Δεν έχω αμφιβολία ότι δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Η μαρτυρία του απορρίπτεται. Η μαρτυρία του κου Κίκη (ΜΚ4) φαίνεται πιο κοντά στην πραγματικότητα πλην όμως σ΄ αυτήν υπάρχουν αντιφάσεις που δεν μπορούν ν΄ αγνοηθούν από το Δικαστήριο. Στην γραπτή κατάθεσή του - Τεκμήριο 4 - καταγράφει ότι είδε περίπου 10-15 πρόσωπα να ρίχνουν προς το μέρος τους πέτρες. Ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά την αντεξέτασή του, ερωτηθείς έδωσε την ακόλουθη απάντηση: «Φαντάζομαι έριχναν πέτρες στους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, τους Αποελίστες» Και ενώ είχε πει ότι είδε τον Κατηγορούμενο 1 να ρίχνει πέτρες ήταν η θέση του ότι μόλις έφθασαν στην οδό Αβέρωφ αμέσως μόλις τους είδαν οι νεαροί έτρεξαν προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς τη Λάρνακα. Και γεννάται το ερώτημα πως είδε τον Κατηγορούμενο 1 να ρίχνει πέτρες αφού μόλις έφθασε το χώρο εκεί ο Κατηγορούμενος 1 έτρεξε προς την αντίθετη κατεύθυνση; Ιδιαίτερα ενόψει του ότι «κάμποσοι εκεί και άλλοι πήγαιναν εκεί άλλοι δα», σύμφωνα με τα δικά του λεχθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή αφήνει πολλά ερωτηματικά και σίγουρα δεν είχε την δύναμη ν΄ αποδείξει την υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως απαιτείται. Παρά το γεγονός ότι η πιο πάνω κατάληξη μου σφραγίζει και την τύχη της υπόθεσης θα ήθελα να αναφερθώ σε συντομία και στη μαρτυρία των Κατηγορουμένων οι οποίοι φαίνεται να μην είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου 1 διαφοροποιείτο σε πολλά σημεία από αυτή του Κατηγορουμένου 2. Όμως, πέρα της πιο πάνω κατάληξής μου η υποχρέωση ήταν στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να πείσει το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι οι Κατηγορούμενοι διέπραξαν το συγκεκριμένο αδίκημα. Επιπρόσθετα οι λεπτομέρειες της κατηγορίας που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν συνάδουν με την προσκομισθείσα μαρτυρία, οι λεπτομέρειες του αδικήματος καταγράφουν τη ρήψη πετρών σε αστυνομικούς της ΜΜΑΔ. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κου Κίκη (ΜΚ4) ενώπιον του Δικαστηρίου οι πέτρες ρίφθηκαν προς τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, τους Αποελίστες. Οπόταν, η συγκεκριμένη μαρτυρία δεν υποστηρίζει τις λεπτομέρειες του αδικήματος. Η σωρευτική σημασία των πιο πάνω είναι ότι το Δικαστήριο αφέθηκε με αμφιβολίες κατά πόσο οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 διέπραξαν το συγκεκριμένο αδίκημα για το οποίο κατηγορούνται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. (Υπ.): .............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο