Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ian Hug Shepheard, Αρ. Υπόθεσης: 16950/06, 6 Μαΐου, 2008

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ian Hug Shepheard, Αρ. Υπόθεσης: 16950/06, 6 Μαΐου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16950/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας - ν - Ian Hug Shepheard Κατηγορουμένου ------- Ημερομηνία: 6 Μαΐου, 2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Θεμιστοκλέους Για τον κατηγορούμενο: κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η (ΑΠΟ ΕΔΡΑΣ) Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της επίθεσης και πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης, αδίκημα το οποίο διέπραξε όταν σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επιτέθηκε και τραυμάτισε την Έλενα Ιωάννου στις 6.03.2006 στη Λάρνακα κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Για την απόδειξη της κατηγορίας κατέθεσαν η παραπονούμενη Έλενα Ιωάννου (Μ.Κ.1) καθώς και τρεις άλλοι μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ). Η ιατρός των Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας κατέθεσε ως Μ.Κ.2, ο Αράν Καραογλαντιάν ως Μ.Κ.3 και ο Αστ. 3823 Π. Κουμή ως Μ.Κ.
2. Όταν ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ο ίδιος και κάλεσε ακόμα δύο μάρτυρες υπεράσπισης (Μ.Υ.) τον Αστ. 240 Ε. Στυλιανού ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Υ. 1 και την Elisabeth A. Wilkinson ως Μ.Υ.
3. Κατατέθηκαν από τους μάρτυρες συνολικά δέκα τεκμήρια και εκ συμφώνου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 11 η απόφαση αδελφού Δικαστηρίου στην υπόθεση 16034/2006 του Ε.Δ. Λάρνακας με ημερομηνία 12.02.
4. Στη συνέχεια θα κάμω γενική αναφορά στις εκδοχές που παρουσιάστηκαν εκ μέρους των δύο πλευρών κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας και όπου χρειαστεί θα κάμω ειδικότερη αναφορά σε μαρτυρία των μαρτύρων όπως και στα τεκμήρια. Όπως ανέφερα η μαρτυρία ανέδειξε δύο εκδοχές. Η πρώτη ήταν αυτή που προήλθε ουσιαστικά από την μαρτυρία της Μ.Κ.1 - παραπονούμενης και η οποία υποστηρίζει σε γενικές γραμμές, όπως καταγράφεται στη γραπτή κατάθεση της στην αστυνομία, ότι το πρωί της 6.03.2006 γύρω στις 10:30 αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να βρίσκεται σε χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διέμεναν και όπου είχε σταθμευμένο το όχημα της και να χτυπά πάνω σε αυτό σε διάφορα σημεία του κρατώντας κάτι στα χέρια του. Τον ρώτησε τι έκαμνε εκεί και αυτός τότε πήγε στο πίσω μέρος του οχήματος της και κτυπούσε πάνω σε αυτό στην πίσω αριστερή πλευρά του προφυλακτήρα λέγοντας της, χωρίς να έχει ένα τέτοιο δικαίωμα, να φύγει το όχημα της από εκεί καθώς δεν ήταν δικός της ο χώρος στάθμευσης. Της είπε ότι ήταν της διαχειριστικής επιτροπής της πολυκατοικίας και αυτή του ανταπάντησε ότι δεν τον αναγνώριζε και πως ήταν απλώς ένας ένοικος της πολυκατοικίας. Τότε αυτός αντέδρασε γρονθοκοπώντας την στο κεφάλι και με τα δύο του χέρια. Στη συνέχεια πήρε μια τσάντα στην οποία από ότι είχε διαπιστώσει αργότερα υπήρχε μπουκάλα με κρασί και την κτυπούσε και με αυτή. Την έσπρωξε ταυτόχρονα σε μια κολώνα και την κτύπησε σε διάφορα μέρη του σώματος της. Τότε έβαλε τις φωνές και του είπε ότι θα τηλεφωνούσε στην αστυνομία και αυτός της είπε ότι δεν υπήρχε αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου και την έπιασε από το λαιμό. Συνέχισε να φωνάζει μέχρι που την άκουσε ο γείτονας της ο Αράμ ο οποίος στη συνέχεια κατέθεσε ως Μ.Κ.2 όπως και η γυναίκα του. Ο κατηγορούμενος μόλις τους είδε σταμάτησε και έφυγε από το μέρος ενώ η ίδια κατευθύνθηκε προς το σπίτι των γειτόνων της. Στη συνέχεια πήγε στην αστυνομία από όπου παραπέμφθηκε στο Νοσοκομείο για εξετάσεις. Εξέφρασε με την κατάθεση της παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου τόσο για τις ζημιές που της προκάλεσε στο αυτοκίνητο της όσο και για την επίθεση και τον τραυματισμό της. Παρόντες στο επεισόδιο ήταν και οι δύο της κόρες που ήταν τότε 11 και 8 χρονών αντίστοιχα. Είχε προσέξει τον κατηγορούμενο την ώρα που έφευγε από τη σκηνή να πετάει τη τσάντα που κρατούσε μέσα στον κάλαθο των αχρήστων και όταν ήλεγξε τι περιείχε διαπίστωσε ότι υπήρχε μια σπασμένη μπουκάλα του κρασιού με το περιεχόμενο της οποίας είχε λερώσει και τα ρούχα της προηγουμένως όταν ο κατηγορούμενος την κτυπούσε, όπως τα υπέδειξε στον Αστυνομικό 1910 Φραγκούδη που κατέγραψε την κατάθεση της. Παρέδωσε στον ίδιο αστυνομικό την τσάντα με την σπασμένη μπουκάλα. Προέκυψε από την αντεξέταση της ότι η ζημιά που όπως ισχυρίστηκε προκλήθηκε στο όχημα της εκ μέρους του κατηγορουμένου ήταν Λ.Κ.815,00 και για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε καταχωρηθεί άλλη υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Πρόκειται για την επίθεση για την οποία εξεδόθη η απόφαση που καταχωρήθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο
5. Σε αυτή την υπόθεση ανέφερε ότι δεν γνώριζε την κατάληξη της και όταν της υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος αθωώθηκε χωρίς να κληθεί σε απολογία επανέλαβε ότι δεν γνώριζε την κατάληξη της υπόθεσης εκείνης και δεν ήξερε εάν αθωώθηκε ο κατηγορούμενος. Παραδέχθηκε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος όταν την είχε δει εκείνο το πρωινό άρχισε να της λέγει γιατί να καλέσει βυτιοφόρο όχημα για να αδειάσει του λάκκους όταν γι΄αυτό το ζήτημα θα έπρεπε να αποφάσιζε η διαχειριστική επιτροπή, προέκυψε επίσης και το ζήτημα της καταβολής εκ μέρους της των κοινόχρηστων της πολυκατοικίας όταν ο κατηγορούμενος της έδωσε σχετική επιστολή. Αρνήθηκε υποβολή ότι όταν ο κατηγορούμενος αντίκρισε το βυτιοφόρο και της είπε ότι θα έπρεπε προηγουμένως να ενημέρωνε την επιτροπή εξαγριώθηκε και τον εξύβρισε και ότι ποτέ δεν της επιτέθηκε. Λόγω των κτυπημάτων που δέχθηκε στο κεφάλι και του γεγονότος ότι την έπιασε από το λαιμό ο κατηγορούμενος αναγκάστηκε στη συνέχεια να φορεί κολάρο καθώς της προκλήθηκε πρόβλημα στον αυχένα της. Δεν αρνήθηκε υποβολή ότι την ίδια ημέρα και πριν το επεισόδιο της είχε δώσει επιστολή ο κατηγορούμενος και την καλούσε να πληρώσει τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας αναφέροντας μάλιστα ότι ήταν κάθε μέρα που της έδιδε τέτοια γράμματα. Αρνήθηκε υποβολές ότι ήταν εκείνη που κρατώντας ένα κεραμικό απειλούσε με αυτό τον κατηγορούμενο και όταν αυτό έσπασε μετά από παρέμβαση του συνέχισε να τον απειλεί με κάποιο από τα κομμάτια του κεραμικού. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι ο λόγος που την έπιασε από τα χέρια και την έσπρωξε προς την κολώνα ήταν επειδή τον απειλούσε με ένα κεραμικό το οποίο κουνούσε μπροστά στο κεφάλι του και ήταν για να προστατευθεί. Δεν γνώριζε εάν ο κατηγορούμενος είχε πάρει και αυτός την αστυνομία αμέσως μετά το επεισόδιο. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι ο κατηγορούμενος ήταν στη προσπάθεια του να αμυνθεί από την επίθεση που δεχόταν εκ μέρους της που μπλέχτηκε στο επεισόδιο. Ισχυρίστηκε ότι το μπουκάλι από το κρασί έσπασε πάνω από το κεφάλι της πάνω στη κολώνα και γι΄αυτό λούστικε ολόκληρη με κρασί και αρνήθηκε υποβολή ότι ήταν μόνη της που έχυσε κρασί πάνω της για να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο. Κατηγόρησε τον κατηγορούμενο ότι αυτός δεν ήθελε μόνο να διαχειρίζεται τα της πολυκατοικίας αλλά και το σπίτι της, την προσωπική της ζωή ακόμα και τον χαρακτήρα της, όπως είπε. Προς τούτο ανέφερε ότι πριν το επίδικο επεισόδιο ο κατηγορούμενος αφαίρεσε το γραμματοκιβώτιο της και της το πέταξε στη βεράντα της. Τον κατάγγειλε γι΄αυτό στην αστυνομία αλλά ζήτησε από την αστυνομία να του κάμει μόνο παρατήρηση. Σε υποβολή ότι είχαν προβλήματα γιατί δεν κατέβαλλε τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας απάντησε διερωτώμενη εάν θα έπρεπε να την δείρει γι΄αυτό. Αρνήθηκε τέλος υποβολή ότι είχε κατηγορηθεί ξανά για επιθέσεις εναντίον άλλων ανθρώπων. Στο Ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο εξασφάλισε από το Νοσοκομείο και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 καταγράφεται ότι η παραπονούμενη έφερε ερυθρότητα στο αριστερό μέρος του προσώπου της, στον αυχένα, στον αριστερό αντιβραχίωνα και εκδορές στον αριστερό αντιβραχίωνα και στο 3ο δάκτυλο του δεξιού χεριού. Μετά τη παροχή Α΄ Βοηθειών υπέγραψε και έφυγε. Η Μαρία Γεωργιάδου που ήταν η θεράπων ιατρός της και κατέθεσε ως Μ.Κ.2 δεν μπορούσε να ξέρει εάν οι εκδορές προκλήθηκαν με το χέρι της ίδιας της παραπονούμενης γεγονός που δεν απέκλεισε. Ούτε μπορούσε να ξέρει τι της προκάλεσαν τις ερυθρότητες στα σημεία που τις διαπίστωσε. Ούτε και για τον αυχένα μπορούσε να ξέρει εάν το πρόβλημα που είχε διαπιστώσει είχε προκληθεί από κάποιο σπρώξιμο ή κτύπημα. Ο Μ.Κ.3 Αράμ Καραογλικιάν του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο 3 είχε καταγράψει σε αυτή ότι είχε προσέξει κατά τον επίδικο χρόνο την παραπονούμενη με τον κατηγορούμενο να αλληλοτραβιώνται. Δεν είχε δώσει σημασία στο αρχικό επεισόδιο και στη συνέχεια είχε προσέξει τον κατηγορούμενο να κρατά από το λαιμό με το χέρι του την παραπονούμενη. Έτρεξε προς αυτούς και είδε την παραπονούμενη η οποία ήταν κτυπημένη στο κεφάλι και τη ρώτησε εάν ήθελε βοήθεια. Αυτή του είπε ότι θα τηλεφωνούσε στην αστυνομία και ο κατηγορούμενος του είπε ότι επρόκειτο για παρεξήγηση. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο να έχει τα χέρια του πάνω στην παραπονούμενη αλλά δεν ήταν σίγουρος εάν την κρατούσε από το λαιμό. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι μεταξύ της αυλής του σπιτιού του, όπου βρισκόταν και του χώρου όπου βρισκόντουσαν η παραπονούμενη με τον κατηγορούμενο μεσολαβεί ένας φράχτης, το πεζοδρόμιο και ο δρόμος, αυτός δε βρισκόταν μέσα στην αυλή του. Κοιτάζοντας τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 4 ανέφερε ότι τα δέντρα δεν είχαν τότε το ύψος που απεικονίζει η φωτογραφία αλλά ήταν κλαδεμένα. Το όλο επεισόδιο ανέφερε ότι έγινε πολύ γρήγορα. Οι φωνές που άκουγε προέρχονταν και από τους δύο. Δεν είχε δει ποιος είχε επιτεθεί πρώτος στον άλλο. Όταν είχε πει ότι είδε την παραπονούμενη κτυπημένη στο κεφάλι διευκρίνισε ότι είχε προσέξει σε αυτή ερυθρότητες χωρίς να θυμάται σε ποιό σημείο ακριβώς. Δεν είχε προσέξει εάν η παραπονούμενη μύριζε ποτό ούτε και εάν ήταν λουσμένη με κρασί. Σίγουρα εάν είχε λουστεί με κόκκινο κρασί θα έδιδε σημασία σε αυτό το γεγονός. Ο Μ.Κ.4 Αστ. 3823 Π. Κουμής του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο 5 ανέφερε ότι υπηρετούσε τότε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της Α.Δ.Ε. Λάρνακας. Είχε πάρει ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 7.03.2006 καθώς είχε προηγηθεί το παράπονο της παραπονούμενης. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι είχε προκαλέσει ζημιά στο αυτοκίνητο της παραπονούμενης ή ότι της είχε επιτεθεί. Η κατάθεση του κατηγορουμένου σημειώθηκε ως Τεκμήριο
6. Είχε κατηγορήσει γραπτώς τον κατηγορούμενο ο οποίος αρνήθηκε τις κατηγορίες και η γραπτή κατηγορία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
7. Στην αντεξέταση του παραδέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε πάει από μόνος του στην αστυνομία με σκοπό να κάμει παράπονο εναντίον της Έλενας Ιωάννου και δεν τον είχε καλέσει προς τούτο. Ο ίδιος δεν γνωρίζει εάν ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι είχε προηγηθεί η καταγγελία της Ιωάννου όταν είχε πάει στον αστυνομικό σταθμό. Δεν γνώριζε εάν ο κατηγορούμενος είχε μιλήσει με τον συνάδελφο του τον Φραγκούδη που ήταν υπηρεσία στις 6.03.2006, την προηγούμενη δηλαδή ημέρα που του πήρε κατάθεση και εάν είχε κάμει σχετικό παράπονο, δεν απέκλεισε όμως ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ο κατηγορούμενος του είπε ότι είχε και αυτός τραύματα και γι΄ αυτό του έδωσε έντυπο για να πάει στο Νοσοκομείο για εξετάσεις. Σε σχέση με αυτό καθ΄αυτό το επεισόδιο η άλλη εκδοχή προήλθε από την μαρτυρία του κατηγορουμένου ο οποίος κατέθεσε ενόρκως όταν κλήθηκε σε απολογία. Είχε δώσει κατάθεση στην αστυνομία την επόμενη του επεισοδίου την οποία αναγνώρισε και υιοθέτησε (Τεκμήριο 6). Η κατάθεση του λήφθηκε μετά από προειδοποίηση και την επίστηση της προσοχής του στο νόμο ότι υπήρχε καταγγελία εναντίον του από την παραπονούμενη ότι την προηγούμενη είχε προκαλέσει ζημιά στο αυτοκίνητο της και ότι την χτύπησε και της προκάλεσε σωματικές βλάβες. Στη κατάθεση του αναφέρει ότι είχε κατεβεί στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διέμενε με σκοπό να μεταβεί στον Πρωταρά σε γεύμα όπου ήταν καλεσμένος καθώς ήταν η Καθαρά Δευτέρα. Βρήκε την παραπονούμενη εκεί η οποία κάποια στιγμή άρπαξε ένα τετράγωνο κεραμικό και το κουνούσε απειλητικά μπροστά στο πρόσωπο του. Για να προστατεύσει τον εαυτό του της το πήρε. Δεν γνώριζε οτιδήποτε σχετικά με ζημιές στο αυτοκίνητο της. Επικοινώνησε με το Τμήμα Μικροπαραβάσεων της αστυνομίας αμέσως και ενημέρωσε τον επί καθήκοντι αστυνομικό. Ανέφερε σε αυτόν ότι θα έπρεπε να μεταβεί στον Πρωταρά για κάποιο σημαντικό ραντεβού που είχε και αυτός του είπε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα να μεταβεί στον αστυνομικό σταθμό την επόμενη το πρωί για να δώσει κατάθεση. Έτσι μετέβη στο προγραμματισμένο του ραντεβού. Δεν είχε χτυπήσει την παραπονούμενη και αντίθετα είχε ο ίδιος παράπονο από αυτή η οποία τον χτύπησε και τον εξύβρισε με φράσεις που δεν θυμόταν εφόσον ήταν και στα ελληνικά. Ζήτησε να παραπεμφθεί στο Νοσοκομείο για εξετάσεις. Εξήγησε κατά την κυρίως εξέταση του ότι ο λόγος που είχε προβεί σε μια τόσο σύντομη κατάθεση ήταν ότι είχε εκπλαγεί όταν μετέβη στο σταθμό και πληροφορήθηκε ότι η παραπονούμενη είχε κάμει καταγγελία εναντίον του καθώς είχε προηγηθεί και άλλο επεισόδιο τρεις βδομάδες προηγουμένως όπου ο ίδιος είχε κάμει παράπονο εναντίον της. Εξέφρασε τότε την επιθυμία να επικοινωνήσει με τον δικηγόρο του τον κ. Κλαϊδη οπότε κάποιος αστυνομικός με το όνομα Πέτρου του είπε ότι θα ήταν καλύτερα να έλεγε όσα λιγότερα μπορούσε σε μια κατάθεση όπως και έκαμε ακολουθώντας και τη συμβουλή του. Είχε κατεβεί στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας μεταφέροντας μια πλαστική σακούλα με δύο μπουκάλια κρασί τα οποία θα έπαιρνε ως δώρο. Παρατήρησε ότι ένα βυτιοφόρο όχημα ήταν σταθμευμένο εκεί και επειδή ήταν Γραμματέας στην Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας όπου είχαν συμφωνήσει ότι το άδειασμα των λάκκων θα ήταν ευθύνη της επιτροπής, όταν αντιλήφθηκε την παραπονούμενη στο χώρο στάθμευσης τη ρώτησε τι συμβαίνει με το βυτιοφόρο λέγοντας της ότι ήταν καλύτερα να το γνώριζε η επιτροπή διότι θα έπρεπε να πληρωθεί με επιταγή της επιτροπής. Όταν τέθηκε το ζήτημα της πληρωμής του βυτιοφόρου, είπε σε αυτή ότι δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί με αυτό το ζήτημα εκείνη τη στιγμή και τότε αυτή άρχισε να φωνάζει ότι δεν τον αναγνώριζε και όταν αυτός της είπε για τα κοινόχρηστα που όφειλε δίδοντας της σχετική επιστολή αυτή εξαγριώθηκε. Η παραπονούμενη πήρε την επιστολή και χωρίς να την ανοίξει την τοποθέτησε στη τσέπη της και τότε άρχισε να τον χτυπά με τις γροθιές της και να τον βρίζει στα ελληνικά τα οποία βέβαια δεν καταλάβαινε. Της είπε να σταματήσει υπενθυμίζοντας της ότι την είχε καταγγείλει και πριν από τρεις εβδομάδες ότι του επιτέθηκε και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Αυτή όμως συνέχισε να τον χτυπά. Στη συνέχεια άρπαξε από το μέρος ένα κεραμικό και άρχισε να το κουνά βίαια μπροστά στο πρόσωπο του. Της άρπαξε το κεραμικό και το έβαλε στο έδαφος. Όταν αυτή προσπάθησε να το πάρει αυτός το πάτησε με το δεξί του πόδι με αποτέλεσμα να σπάσει σε κομμάτια. Αυτή τότε πήρε ένα σπασμένο μέρος του και συνέχισε να το προτείνει προς το μέρος του κοντά στο πρόσωπο του. Απομακρύνθηκε και αυτή έκαμε κινήσεις να γρατσουνίσει το αυτοκίνητο του. Της είπε να μη το κάμει και αυτή συνέχισε να το κουνά μπροστά στο πρόσωπο του. Τότε την άρπαξε από τα μπράτσα και την έσπρωξε στη κολώνα στο χώρο στάθμευσης και της πήρε το κομμάτι του κεραμικού και το πέταξε μακριά με σκοπό να προστατεύσει τον εαυτό του. Αυτή άρχισε να φωνάζει και να καλεί σε βοήθεια. Είχε προσέξει τον Μ.Κ.2 στο μέρος και την άφησε προχωρώντας προς αυτόν και λέγοντας του ότι ήταν η δεύτερη φορά που του επιτέθηκε μέσα σε τρεις βδομάδες. Ανέφερε ότι για την πληρωμή του βυτιοφόρου θα αναλάμβανε η επιτροπή και δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα όπως και έγινε τελικά και προς τούτο παρουσίασε την απόδειξη πληρωμής για εκείνη την ημέρα ως Τεκμήριο
8. Στη συνέχεια αφού τοποθέτησε τη τσάντα όπου ήταν τα μπουκάλια με το κρασί στο μπροστινό κάθισμα του αυτοκινήτου του ανέβηκε στο διαμέρισμα του για να πλυθεί. Επιστρέφοντας διαπίστωσε ότι είχε σπάσει το ένα μπουκάλι και για τούτο το πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων. Τηλεφώνησε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων στον Αστ. Στυλιανού που είχε αναλάβει την υπόθεση και της προηγούμενης καταγγελίας του. Εξήγησε σε αυτόν για το επείγον του ραντεβού που είχε και αυτός του είπε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα και να περάσει την επόμενη για να κάμει το παράπονο του. Καθ΄οδόν προς τον Πρωταρά είχε τηλεφώνημα από την κ. Wilkinson που ήταν η Ταμίας της Επιτροπής και την ενημέρωσε σε σχέση με το επεισόδιο. Ο ίδιος είχε υποστεί κάποια μελανώματα και κάποιο επιφανειακό γδάρσιμο στο δάκτυλο από το πλακάκι στη προσπάθεια του να το αποσπάσει από τα χέρια της παραπονούμενης. Είχε μεταβεί και εξετάστηκε από ιατρό του Νοσοκομείου στη Λάρνακα μετά την κατάθεση του και το πιστοποιητικό αυτό κατατέθηκε στο φάκελο άλλης υπόθεσης που ανοίχθηκε για παράπονο του εναντίον της παραπονούμενης. Όταν δικάστηκε για την καταγγελία της παραπονούμενης για πρόκληση ζημιάς στο αυτοκίνητο της αθωώθηκε χωρίς να κληθεί σε απολογία. Λόγω της μη καταβολής εκ μέρους της παραπονουμένης των κοινοχρήστων της πολυκατοικίας της είχαν στείλει μέχρι το επίδικο επεισόδιο πέντε επιστολές με τις οποίες την καλούσαν να πληρώσει. Υπήρχε ακόμα και κάποια αντιπαράθεση μεταξύ τους σε σχέση με κάποιο παράνομο κτίσμα που έχτισε, υπόθεση όμως την οποία ανέλαβε ο Δήμος. Η παραπονούμενη έχει αντιδικίες με τους ένοικους της πολυκατοικίας και εφευρίσκει τρόπους για να φιλονικεί με όλους και τον ίδιο τον έχει ταλαιπωρήσει πολύ καθώς αναγκάστηκε να ακυρώσει ακόμα και ετήσιο ταξίδι που κάνει στην Αυστραλία ενόψει των δικαστικών διαδικασιών στις οποίες τον ενέπλεξε. Το μπουκάλι με το κρασί πιθανολόγησε ότι θα έσπασε όταν το είχε τοποθετήσει στο δάπεδο όταν του επιτέθηκε η παραπονούμενη. Ποτέ όμως δεν της χτύπησε με τα μπουκάλια τα οποία υπήρχαν στη τσάντα και ούτε χτύπησε με αυτά πάνω στη κολώνα. Δεν είχε προσέξει σε καμιά στιγμή να υπήρχαν σημάδια από κρασιά στα ρούχα της παραπονούμενης ούτε και τραύματα. Δεν μπορούσε να ξέρει πως προκλήθηκαν τα τραύματα τα οποία αυτή έφερε όταν εξετάστηκε από την ιατρό. Ο Μ.Υ. 1 ήταν ο Αστ. 240 Ε. Στυλιανού του Τμήματος Μικροπαραβάσεων του Αστυνομικού Σταθμού Λάρνακας. Ανέφερε ότι στις 20.02.2006 ο κατηγορούμενος του είχε υποβάλει παράπονο ότι όταν μετάβηκε στο διαμέρισμα της παραπονούμενης στη παρούσα υπόθεση για να της ζητήσει τα κοινόχρηστα αυτή του επιτέθηκε. Δεν θέλησε να προχωρήσει η υπόθεση αλλά απλώς να καταγραφεί το παράπονο και να γίνουν συστάσεις στην παραπονούμενη όπως και έγιναν. Τα πιο πάνω καταγράφηκαν στο ημερολόγιο του σταθμού αντίγραφο του οποίου σημειώθηκε ως Τεκμήριο
9. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι όταν έγιναν οι συστάσεις στην παραπονούμενη αυτή δεν παραδέχθηκε και η ίδια στις 6.03.2006 έκαμε παράπονο ότι της επιτέθηκε ο κατηγορούμενος αυτό καταγράφηκε στο ημερολόγιο του σταθμού και αντίγραφο του κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10 και αφορά την παρούσα υπόθεση. Η Μ.Υ. 2 Elisabeth Ann Wilkinson ανέφερε ότι διαμένει στην ίδια πολυκατοικία με τον κατηγορούμενο και την παραπονούμενη και η ίδια ήταν η ταμίας στη διαχειριστική επιτροπή ενώ γραμματέας ήταν ο κατηγορούμενος. Η ίδια δεν ήταν παρούσα στο επεισόδιο γνώριζε όμως ότι είχε σταλεί ειδοποίηση στην παραπονούμενη για να καταβάλει τα κοινόχρηστα και μάλιστα με γράμμα ¨αυστηρό¨ όπως το χαρακτήρισε. Είχε πληροφορηθεί από τον κατηγορούμενο ότι του επιτέθηκε μέσα στο δρόμο και ότι αυτός ενημέρωσε την αστυνομία. Είχε μιλήσει σε σχέση με το γράμμα με την παραπονούμενη η οποία της είχε πει ότι θα ξανακτυπούσε τον κατηγορούμενο εάν αυτός της έδιδε άλλη ειδοποίηση. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι η διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας είχε συσταθεί τον Ιανουάριο του 2006 και μέχρι τότε δεν γνώριζε ούτε τον κατηγορούμενο ούτε την παραπονούμενη. Επανέλαβε ότι γνώριζε για το επεισόδιο που είχε προκαλέσει η παραπονούμενη όταν ο κατηγορούμενος της είχε πάρει το πρώτο γράμμα που την καλούσε να καταβάλει τα κοινόχρηστα. Γι΄αυτό όμως δεν είχαν προσαφθεί κατηγορίες. Η παραπονούμενη τότε της είχε πει ότι δεν της είχε αρέσει το γράμμα που της είχαν στείλει. Επιβεβαίωσε ότι είχε τηλεφωνήσει στον κατηγορούμενο ενώ αυτός βρισκόταν καθ΄οδόν προς τον Πρωταρά και ο λόγος που του είχε τηλεφωνήσει ήταν ότι ήθελε ακόμα μια υπογραφή η επιταγή για να πλήρωνε τον οδηγό του βυτιοφόρου. Όσα ανέφερε στο Δικαστήριο ήταν η αλήθεια και δεν αποσκοπούσαν να βοηθήσουν τον κατηγορούμενο ούτε και τη διαχειριστική επιτροπή της οποίας ήταν μέλος. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Στις τελικές αγορεύσεις ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης επεσήμανε αντιφάσεις στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και ειδικότερα αδυναμίες που παρουσιάζει η εκδοχή της παραπονούμενης για να γίνει πιστευτή και εισηγήθηκε ότι αντίθετα τα όσα προέβαλε στη μαρτυρία του ο κατηγορούμενος, ο οποίος παραδέχτηκε την εμπλοκή του στο επεισόδιο αλλά ενήργησε αμυνόμενος συνιστούν την υπεράσπιση της αυτοάμυνας για τούτο και θα πρέπει να αθωωθεί από την κατηγορία. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι η υπόθεση θα κριθεί από την αξιολόγηση που θα τύχει η μαρτυρία και από την κρίση του δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων και έκαμε και αυτή αναφορά σε διάφορα σημεία επί της μαρτυρίας τα οποία κατά την άποψη της θα έπρεπε να γείρουν τη ζυγαριά προς το μέρος της παραπονούμενης καθ΄όσον φάνηκε ότι και ο κατηγορούμενος ως μέλος τη διαχειριστικής επιτροπής θα μπορούσε να εκτραπεί και να συμπεριφερθεί κατά τον τρόπο που περιέγραψε η παραπονούμενη. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ: Η κατηγορία βασίζεται στο Άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
10. Σύμφωνα με αυτό: ¨ Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί σωματική βλάβη , είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων¨. Στη συνέχεια θα κάμω αναφορά στο πως αντικρίζεται από τη νομολογία μας το ζήτημα της επίθεσης που δέχεται ένα πρόσωπο καθώς και στο ζήτημα το οποίο άπτεται της καθοδήγησης που πρέπει να τύχω σε σχέση με την προβαλλόμενη υπεράσπιση της αυτοάμυνας εκ μέρους του κατηγορουμένου. Ο όρος ¨επίθεση¨ χρησιμοποιείται συχνά με την έννοια ότι περιλαμβάνει "assault" και " battery". Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία " recklessly" να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση ή παράνομη βία εναντίον του (βλ. R v. Venna