Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Νίκου Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 15194/07, 9 Ιουνίου, 2008

(3)μάρτυρες. Πρώτος, έδωσε μαρτυρία ο Παραπονούμενος Κώστας Μάρκου (Μ.Κ.1) ο οποίος ανέφερε ότι γνωρίζει τον Κατηγορούμενο λόγω του ότι είναι γείτονες και ένας τοίχος τους χωρίζει. Διαμένει σε ειδικό οικισμό για ηλικιωμένα άτομα στις Κόκκινες. Αναγνώρισε την κατάθεσή του η οποία έγινε Τεκμήριο

1. Σε αυτήν καταγράφει ότι ο υιός του Κατηγορούμενου συχνά πυκνά τον ενοχλεί. Ενώ πότιζε το τσιμέντο της αυλής του την συγκεκριμένη μέρα πιθανόν να έβρεξε τον υιό του Κατηγορούμενου ο οποίος βρισκόταν πάνω στο ποδήλατο. Λόγω αυτού του γεγονότος ο Κατηγορούμενος πήγε στο σπίτι του θυμωμένος και με τα δύο του χέρια άρχισε να τον χτυπά στο κεφάλι, στο πρόσωπο, στα πλευρά και στα χέρια. Συνέχισε να τον χτυπά ακόμα και όταν ο ίδιος είχε μπει στο δωμάτιο όπου κοιμάται. Σταμάτησε από την προτροπή ενός φίλου του. Από τα χτυπήματα προκλήθηκε στον ίδιο πληγή στα χείλη και εκδορά στο αριστερό χέρι. Στη συνέχεια αποχώρησε για να επιστρέψει σε λίγο και να ρίξει στον Παραπονούμενο ένα φτυάρι. Στη συνέχεια επέστρεψε στην αυλή του Παραπονούμενου έπιασε το φτυάρι που είχε ρίξει, πήγε από πίσω του έφερε το φτυάρι μπροστά του και άρχισε να το τραβά με τα δύο του χέρια ασκώντας πίεση στην δεξιά του πλευρά. Η πράξη αυτή του Κατηγορούμενου προκάλεσε μώλωπες και αιμάτωμα στην δεξιά του πλευρά. Τότε ήρθε ένας φίλος του Κατηγορούμενου και τον παρακίνησε να πάει στο σπίτι του. Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι όταν ο Κατηγορούμενος του έριξε το φτυάρι βρισκόταν στην αυλή του και ο Παραπονούμενος στη δική του αυλή 5 μέτρα απόσταση ο ένας από τον άλλο. Το φτυάρι προσγειώθηκε ένα μέτρο από εκεί που στεκόταν ο Παραπονούμενος. Ήταν η θέση του ότι το φτυάρι το έπιασε με τα δύο του χέρια ο Κατηγορούμενος και το πίεζε πάνω στη κοιλιά του με δύναμη. Όσον αφορά τις ενοχλήσεις από τον υιό του Κατηγορούμενου, ήταν η θέση του ότι του άνοιγε τακτικά την εξωτερική βρύση και άφηνε το νερό να τρέχει ενώ παράλληλα βασάνιζε και τον μικρό σκύλο που έχει για να γαυγίζει και να τον ενοχλεί. Επίσης έφερνε τα γειτονόπουλα για να του ρίχνουν πέτρες στην παράγκα. Κατά την αντεξέταση, ήταν η θέση του ότι τα σπίτια τους χωρίζονται με ένα αραιό τέλη περίφραξης, ενός μέτρου ύψους. Είναι γείτονες εδώ και δύο χρόνια αλλά μόλις ήρθε η οικογένεια του Κατηγορούμενου στη γειτονιά ξεκίνησαν τα προβλήματα γιατί δεν υπάρχουν άλλα παιδιά στη γειτονιά. Ερωτηθείς απάντησε ότι ή θα φύγει αυτός ή η οικογένεια του Κατηγορούμενου. Ήταν η θέση του ότι η μητέρα βάζει το συγκεκριμένο παιδί, το οποίο είναι 15 ετών, να του δημιουργεί πολλά προβλήματα τα οποία δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί. Τη συγκεκριμένη μέρα το παιδί του Κατηγορούμενου πέρασε με το ποδήλατο σ΄ απόσταση από κοντά του δεν πέρασε μπροστά από το λάστιχο. Πιθανόν ενώ αυτός έβρεχε το τσιμέντο να έπιασε τους φίλους του «κανένας κόμπος νερό, καμιά πιτσικλιά». Ο υιός του Κατηγορούμενου έβαζε τους φίλους του να τον ενοχλούν. Όταν πήγαν σπίτι ήταν ο ισχυρισμός του ότι ήρθε ο Κατηγορούμενος, ενώ αυτός ήταν στην αυλή, του χτύπησε στο κεφάλι, τον έγδαρε στο μάτι και τον ξαναχτύπησε στη κεφαλή, ενώ στη συνέχεια του έριξε το φτυάρι για να τον κτυπήσει. Η δε σύζυγός του πήρε το λάστιχο και έριχνε νερό στο δωμάτιο που κοιμάται ο Παραπονούμενος. Ήταν η θέση του ότι δεν θυμόταν πολλές λεπτομέρειες λόγω του ότι είναι 80 ετών, αλλά ήταν σίγουρος ότι δεν γλύστρησε γιατί στο συγκεκριμένο χώρο που χτυπήθηκε δεν μπορείς να γλυστρήσεις. Δεύτερη κατέθεσε η ιατρός Αγαθαγγέλου (Μ.Κ.2), η οποία εργάζεται στις Πρώτες Βοήθειες. Ήταν η ιατρός που εξέτασε τον Παραπονούμενο την συγκεκριμένη μέρα του τραυματισμού του και σύνταξε το σχετικό πιστοποιητικό, του οποίου το περιεχόμενο υιοθέτησε και κατέθεσε ως Τεκμήριο
2. Στο πιστοποιητικό καταγράφει ότι ο Παραπονούμενος παραπονέθηκε για άλγος στην δεξιά πλευρά. Η ίδια παρατήρησε μικρό αιμάτωμα στην αριστερή έξω παλάμη, ερέθισμα στη μύτη και αιμάτωμα στον αριστερό βραχίονα. Έγιναν ακτινογραφίες οι οποίες ήταν φυσιολογικές. Ενώπιον του Δικαστηρίου ερωτηθείσα ανέφερε ότι το αιμάτωμα στη παλάμη μπορεί να προήλθε από οποιοδήποτε κτύπημα από ξυλοδαρμό ή από πέσιμο. Το ίδιο και το ερέθισμα στη μύτη και το αιμάτωμα στον βραχίονα. Η κλινική του εξέταση έδειξε ότι ήταν όλα φυσιολογικά. Αντεξετασθείσα ανέφερε ότι ο Παραπονούμενος ανέφερε ότι πονούσε στα δεξιά του πλευρά. Όμως, οι ακτινογραφίες που λήφθηκαν ήταν φυσιολογικές. Ήταν η θέση της ότι δεν μπορούσε να περιορίσει τις αιτίες τραυματισμού του Παραπονούμενου αφού μπορούσαν να προέλθουν τα τραύματά του και από πτώση. Τελευταίος κατέθεσε ο Αστυφ. 1150 Ιωάννου (Μ.Κ.3) ο οποίος κατέθεσε την κατάθεση του ως Τεκμήριο 3 και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Σ΄ αυτή κατέγραψε ότι στις 9.6.07 ο Παραπονούμενος του κατάγγειλε ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε στην αυλή του και του επιτέθηκε χτυπώντας τον με τα χέρια του σε διάφορα μέρη του σώματος. Ο ίδιος το μόνο που είχε παρατηρήσει ήταν ότι στα χείλη του ο Παραπονούμενος είχε αίματα. Πήρε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 και τον κατηγόρησε γραπτώς. Την κατηγορία την κατέθεσε ως Τεκμήριο
3. Κατά την εξέταση του παραπόνου πήρε επίσης γραπτή κατάθεση από φίλο του Κατηγορούμενου, τον κ. Χριστάκη Λίλιτο ο οποίος ήταν παρών και υποστήριξε τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι ο Παραπονούμενος είχε πέσει στο έδαφος και είχε χτυπήσει μόνος του. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι το μόνο που είχε δει ήταν αίμα στα χείλη του Παραπονούμενου το οποίο δεν μπορούσε να εξηγήσει ή να αιτιολογήσει. Μ΄ ενδιάμεση απόφασή του το Δικαστήριο κάλεσε τον Κατηγορούμενο σ΄ απολογία. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και να καλέσει επίσης τον φίλο του που ήταν παρών στο επεισόδιο ως μάρτυρα. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι εδώ και δύο

(2)χρόνια ζει δίπλα από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος τους παρενοχλούσε συστηματικά όμως δεν έδιναν σημασία λόγω της ηλικίας. Στις 9.6.07 ενώ χρησιμοποιούσε το πεζοδρόμιο ο υιός του ο Παραπονούμενος του έριξε νερό. Ο ίδιος βγήκε έξω για να τον ρωτήσει γιατί και του ανέφερε ότι ο μικρός τον ενοχλεί. Στην συνέχεια ο Παραπονούμενος ήταν που ήρθε στο σπίτι του Κατηγορούμενου, πήρε το λάστιχο και άρχισε να του ρίχνει νερό. Όταν του έπιασε το λάστιχο ξεκίνησε για να φύγει αλλά επέστρεψε για να πιάσει το λάστιχο. Τότε ήταν που γλύστρισε και έπεσε στο έδαφος. Είχε τραβήσει το λάστιχο και το είχε κόψει και όταν ο ίδιος έσκυψε για να το ενώσει ο φίλος του ο Χριστάκης Λίλλητος που ήταν εκεί του φώναξε να προσέχει. Ο Παραπονούμενος είχε πάρει το φτυάρι για να του χτυπήσει και ο ίδιος έβαλε το χέρι του μπροστά και του άρπαξε το φτυάρι. Ο Παραπονούμενος έπεσε λόγω του ότι ήταν βρεγμένα και όταν σηκώθηκε είχε αίμα στα χείλη. Ήταν η θέση του ότι δεν τον χτύπησε ή τον απείλησε αλλά ούτε και μπήκε στην αυλή του αυτά τα δύο χρόνια. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι ο φίλος του ο Λίλλητος ήταν στο σπίτι του από τις 10:30-11:00 η ώρα. Λόγω του ότι συνεργάζονται στην δουλειά τους, τις οικοδομές, του είχε ζητήσει ο ίδιος ν΄ έρθει για να κουβεντιάσουν. Την ώρα που έγινε το συμβάν έπιναν δύο μπύρες. Ο ίδιος είχε δει τον Παραπονούμενο να ρίχνει νερό στον δεκατετράχρονο υιό του και ήταν κάτι που έκανε συχνά. Όμως, ο ίδιος δεν έδινε σημασία λόγω της ηλικίας του. Την συγκεκριμένη μέρα όμως του ζήτησε τον λόγο και τότε ήρθε στην αυλή την δική του, έπιασε το λάστιχο του και άνοιξε το νερό. Την ώρα που ξαναεπέστρεψε γλύστρισε γιατί ήταν βρεγμένα. Ο ίδιος είχε δει ότι ο Παραπονούμενος είχε γρατσουνιστεί στα χείλη. Φεύγοντας έμπηξε το χέρι του από τον τοίχο εκεί που ήταν τα εργαλεία του κήπου και για να μην του χτυπήσει έβαλε το χέρι του και έπιασε το φανάρι. Ερωτηθείς απάντησε ότι ο ίδιος ουδέποτε είχε μπει στην αυλή του Παραπονούμενου και ότι η μόνη στιγμή που τον άγγιξε ήταν όταν του έπιασε το λάστιχο του νερού. Δεύτερος κατέθεσε ο κος Χριστάκης Λίλλητος, (Μ.Υ.2). Με τον Κατηγορούμενο είναι φίλοι και μερικές φορές συνεργάζονται λόγω του ότι είναι οικοδόμοι. Στις 9.6.07 πήγε στο σπίτι του Κατηγορούμενου γύρω στο μεσημέρι. Ενώ έπινε καφέ είδε ένα γέρο να κρατά το λάστιχο και να πετά νερό στον υιό του Κατηγορούμενου. Μετά που ήρθε σπίτι ο μικρός, ο παππούς ήρθε στην αυλή του Κατηγορούμενου, πήρε το λάστιχο και άρχισε να πετά νερό εκεί που κάθονταν. Στην συνέχεια έκλεισε το νερό και ενώ έφευγε γλύστρισε και έπεσε. Ήταν η θέση του ότι ο Παραπονούμενος είχε λίγο αίμα στο κεφάλι. Ξαναεπέστρεψε ο Παραπονούμενος, έπιασε το φτυάρι του Κατηγορούμενου και τότε του φώναξε να προσέχει. Ήταν η θέση του ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε χτυπήσει τον Παραπονούμενο. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι πήγε στο σπίτι του Κατηγορούμενου γύρω στις 11:00 - 12:00. Πρώτα ήπιαν ένα καφέ και μετά την φασαρία ο ίδιος ήπιε ουίσκι ενώ ο Κατηγορούμενος έπινε μπύρα. Ενώ έπιναν τον καφέ τους ήρθε ο υιός του Κατηγορούμενου μουσκεμένος και έκλαιγε. Μπήκε μέσα στο σπίτι και μαζί του μπήκε και ο πατέρας του. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος βγήκε έξω και μετά από λίγο ήρθε ο Παραπονούμενος και τους έριχνε νερό με το λάστιχο. Όταν έφευγε γλύστρισε και έπεσε. Το είδε να πιάνει το φτυάρι την ώρα που σηκώθηκε από το έδαφος. Ο ίδιος είχε δει τον Παραπονούμενο ν΄ έχει αίμα στο φρύδι. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας η κα Σολωμονίδου εισηγήθηκε ότι η θέση του Παραπονούμενου για χτυπήματα δεν ενισχύθηκε από το ιατρικό πιστοποιητικό και τη μαρτυρία της (Μ.Κ.2) της ιατρού. Ισχυρίστηκε ότι ουσιαστικά αυτό που επιδιώκει ο Παραπονούμενος είναι να διώξει την οικογένεια του Κατηγορούμενου από την γειτονιά. Ο κος Παπανικολάου εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία του Παραπονούμενου θα πρέπει ν΄ αντιμετωπιστεί ως η μαρτυρία ενός ανθρώπου ογδόντα ετών. Παραδέχθηκε ότι υπήρχε κάποια υπερβολή στην μαρτυρία του, ιδιαίτερα αναφορικά με τα χτυπήματά του. Έκαμε επίσης αναφορά στις αντιφάσεις που υπήρχαν στην μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Υπεράσπιση. Θα εξετάσω το σύνολο της μαρτυρίας με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας κατά νου τις θέσεις της Υπεράσπισης. Όπως αποδεικνύεται στην νομολογία, η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα και πάνω σε αυτή τη βάση θα την προσεγγίσω βλ. C. & A. Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281. Στην υπόθεση Ομήρου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, τη ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Αρχίζοντας από τον Παραπονούμενο θα πρέπει να πω ότι είχε επιλεκτική μνήμη. Δεν θυμόταν τι έκανε ο υιός του Κατηγορούμενου που τον ενοχλούσε, εκτός από το γαύγισμα του σκύλου, αλλά θυμόταν επακριβώς τις κινήσεις του Κατηγορούμενου, τα χτυπήματα καθώς και όλες τις λεπτομέρειες που αφορούσαν τον τρόπο με τον οποίο χτυπήθηκε. Αυτό που αποκαλύφθηκε από την μαρτυρία του ήταν ότι δεν θέλει την οικογένεια του Κατηγορούμενου να ζει δίπλα του γιατί ο οικισμός εκεί είναι μόνο για ηλικιωμένους και τα παιδιά κάνουν θόρυβο. Ο Παραπονούμενος με τις υπερβολές του αναφορικά με τα χτυπήματα του και με το τι διαμείφθηκε άφησε στο Δικαστήριο την εντύπωση ότι δεν είπε την αλήθεια. Η άποψη αυτή του Δικαστηρίου υποστηρίζεται από το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 2 και την μαρτυρία της ιατρού (Μ.Κ.2). Είχε τραυματιστεί στην αριστερή παλάμη, στην μύτη ελαφρά και στον αριστερό βραχίωνα. Δεν είχε τραύματα ούτε στην κεφαλή αλλά ούτε και στα πλευρά που κατά τον ισχυρισμό του του είχε χτυπήσει επανελλειμένα ο Κατηγορούμενος. Τα τραύματα του δεν συνάδουν με την μαρτυρία του. Δεν μπορώ ν΄ αποδεχθώ την μαρτυρία του ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεών μου. Δεν ήταν τέτοιας μορφής που να με πείσει ότι ο Κατηγορούμενος επιτέθηκε στον Παραπονούμενο και του προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη. Αντίθετα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ήταν αλλότρια τα κίνητρα του Παραπονούμενου. Με βάση την πιο πάνω κατάληξή μου και έχοντας κατά νου το αποδεικτικό βάρος που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σ΄ αυτό το στάδιο της διαδικασίας, που είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, δεν μπορώ να καταλήξω ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος για το αδίκημα τ΄ οποίο αντιμετωπίζει αφού η μαρτυρία του Παραπονούμενου δεν μ΄ έπεισε. Συνεπακόλουθα, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο