Αστυνομία ν. Βασίλη Βασιλείου, Αρ. Υπόθεσης: 15408/07, 9 Ιουνίου, 2008

(120)ο ίδιος προσπάθησε να τους καταμετρήσει αρχίζοντας από τα αριστερά προς τα δεξιά του υποστατικού. Καταμέτρησε 200 άτομα και σταμάτησε παρόλο που υπήρχαν κ΄ άλλα και βγήκε στην είσοδο για να ρωτήσει την υπεύθυνη για την έκδοση εισιτηρίων, την κα Μαρία Λοϊζου, για τον αριθμό των πελατών που υπήρχαν στον χώρο. Βλέποντας τον χειροκίνητο μετρητή της ανέφερε τον αριθμό

1. Καταγγέλθηκε ο υπεύθυνος του υποστατικού Βασίλης Βασιλείου, ο οποίος ήταν παρόν. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε αντίγραφο της άδειας λειτουργίας του υποστατικού ως Τεκμήριο 2 και ανέφερε ότι το βράδυ του ελέγχου ο ίδιος ο Κατηγορούμενος τους είχε συστηθεί ως υπεύθυνος του κέντρου. Κατά την αντεξέτασή του ο μάρτυρας (ΜΚ1) επέμενε ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είχε παρουσιαστεί το συγκεκριμένο βράδυ ως υπεύθυνος του χώρου. Οι ίδιοι διαπίστωσαν ποιος ήταν ο κάτοχος της άδειας σε μεταγενέστερο στάδιο. Ήταν η θέση του ότι όταν αντιλήφθηκε, ενώ βρισκόταν στην είσοδο, πόσος πολύς κόσμος υπήρχε τότε άρχισε την καταμέτρηση και ήταν τόσοι πολλοί οι θαμώνες που ήταν δύσκολο για κάποιον να περπατήσει στον χώρο. Άρχισε να μετρά από το διάδρομο προς αριστερά μέχρι ενός σημείου εντός του κέντρου. Όταν καταμέτρησε 200 άτομα σταμάτησε, αλλά υπήρχαν κ΄ άλλα. Δεν μέτρησε το προσωπικό του υποστατικού. Ερωτηθείς απάντησε ότι υπήρχε φωτισμός και μπορούσε κάποιος να δει εντός του χώρου. Όσον αφορά τον αριθμό που του ανέφερε η υπεύθυνη εισόδου, τον είχε διαβάσει η ίδια από τον μετρητή. Ο δεύτερος μάρτυρας ήταν ο Λοχ. 3267 Θ. Ιωακείμ, (ΜΚ2), ο οποίος είναι υπεύθυνος του γραφείου πυροπροστασίας στην Πυροσβεστική Λάρνακας. Ήταν η θέση του ότι μέσα στα πλαίσια των οργανωμένων, προγραμματισμένων και απρόοπτων επιθεωρήσεων που κάμνει η Πυροσβεστική Υπηρεσία ολόχρονα μαζί με κλιμάκιο του Ο.Π.Ε. και με επικεφαλή τον κο Λυσάνδρου επιθεώρησαν απρόοπτα κέντρα αναψυχής της Λάρνακας. Το κέντρο αναψυχής "ΠΛΑΤΕΙΑ" ήταν ένα από αυτά που επισκέφθηκαν. Ισχυρίστηκε ότι περιφέρθηκαν εντός του υποστατικού και τ΄ άτομα που ήταν μέσα σ΄ αυτό ξεπερνούσαν τα 120 που είναι ο καθορισμένος αριθμός στην εκδοθείσα άδεια. Γ΄ αυτό και κατευθύνθηκαν στην υπεύθυνη εισόδου για να διαπιστώσουν πόσα άτομα είχε δεχθεί. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία βασιζόμενη στα Ευρωπαϊκά και Αγγλικά πρότυπα ασφαλείας καθορίζει τον αριθμό ατόμων που το κάθε νυχτερινό κέντρο μπορεί ν΄ αποδεχθεί.. Για το συγκεκριμένο κλαπ ήταν ένα άτομο για κάθε 1m². Λόγω του ότι το εμβαδό του υποστατικού είναι 120 m² οφέλημος χώρος καθορίστηκε ως ο επιτρεπόμενος αριθμός ατόμων το
2. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι μέτρησε με τα μάτια του, στην προσπάθειά του να περάσει από την είσοδο του κλαπ προς το μέσο, 170 άτομα. Λόγω του ότι ο επικεφαλής της επιχείρησης είχε μετρήσει περισσότερα άτομα αποφάσισαν να ρωτήσουν την υπεύθυνη εισόδου για να τους επιβεβαιώσει τον αριθμό. Τους είπε ότι είχε δεχθεί 238 άτομα και τότε ζήτησαν τον υπεύθυνο του χώρου για να τον πληροφορήσουν ότι θα καταγγελθεί. Το συγκεκριμένο βράδυ ήταν ο Βασίλης Βασιλείου. Στις επιθεωρήσεις τις οποίες ο ίδιος έλαβε μέρος, του συγκεκριμένου κέντρου, βρισκόταν πάντοτε εκεί ο κος Βασίλης Βασιλείου. Τον έβλεπε κάθε χρόνο στις επισκέψεις που έκαμνε με υπεύθυνους του Κ.Ο.Τ. και του Δημαρχείου. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει για κάθε κλαπ που γίνεται επιθεώρηση ποιος είναι ο υπεύθυνος, αυτό το γνωρίζει ο Δήμος. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή με ενδιάμεση απόφασή του το Δικαστήριο κάλεσε τον Κατηγορούμενο σ΄ απολογία. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και να καλέσει μαρτυρία προς υποστήριξη των θέσεών του. Η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Σ΄ αυτήν αναφέρει ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ένας από τους μετόχους της εταιρείας στην οποία ανήκει το υποστατικό "ΠΛΑΤΕΙΑ". Κατά τον επίδικο χρόνο Διευθυντής ή / και Υπεύθυνος του υποστατικού για τη σωστή και νόμιμη λειτουργία του ήταν ο Χρίστος Βασιλείου, στ΄ όνομα του οποίου είχε εκδοθεί και η άδεια λειτουργίας, υπεύθυνος για την είσοδο ήταν ο Μιχάλης Μιχαήλ και για την έκδοση εισιτηρίων η Μαρία Λοϊζου, η οποία καταγράφει και τον αριθμό των πελατών που περνούν από την επιτήρηση κάθε βράδυ. Η θέση του ήταν ότι τη συγκεκριμένη νύχτα βρισκόταν στο συγκεκριμένο υποστατικό ως πελάτης και δεν ήταν Διευθυντής / Υπεύθυνος του κέντρου. Τους μάρτυρες (ΜΚ1) και (ΜΚ2) τους γνωρίζει και οι ίδιοι γνωρίζουν ότι είναι ένας εκ των μετόχων της ιδιοκτήτριας εταιρείας. Το συγκεκριμένο βράδυ όμως δεν παρουσιάστηκε ως Διευθυντής ή/και Υπεύθυνος για την επιχείρηση. Στη συνέχεια κατέθεσε η Μαρία Λοϊζου (ΜΥ1). Ήταν η θέση της ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένας εκ των μετόχων της ιδιοκτήτριας εταιρείας. Δουλεύει στο συγκεκριμένο κλαπ εδώ και δύο χρόνια ως υπεύθυνη εισιτηρίων. Επίσης είναι υπεύθυνη για να μετρά τον κόσμο που μπαίνει στο υποστατικό. Αναγνώρισε τον μετρητή της και τον κατέθεσε ως Τεκμήριο
4. Ισχυρίστηκε, ότι τον συγκεκριμένο μετρητή τον μηδενίζει στην αρχή της βραδιάς και κάθε άτομο που μπαίνει μέσα στο κλαπ πατά το κουμπί. Ο Υπεύθυνος του κλαπ, ο οποίος της καθόρισε τις αρμοδιότητές της, είναι ο Χρίστος Βασιλείου. Το συγκεκριμένο βράδυ που είχε έρθει η Αστυνομία της είχε ζητηθεί ο μετρητής για να διαπιστωθεί ο αριθμός των ατόμων. Η ίδια δεν θυμόταν πόσα άτομα ήταν στο υποστατικό το συγκεκριμένο βράδυ. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι μεταξύ των καθηκόντων της είναι να κρατά τον μετρητή, να καταγράφει τ΄ άτομα που περνούν από το κλαπ και ν΄ εκδίδει εισιτήρια εισόδου καθ΄ υπόδειξη του υπεύθυνου εισόδου. Ερωτηθείσα ισχυρίστηκε ότι πατά το κουμπί του μετρητή για κάθε άτομο που περνά συμπεριλαμβανομένου και του προσωπικού, για σκοπούς στατιστικής. Κάθε βράδυ παραδίδει τον μετρητή, τα εισιτήρια και τα λεφτά στον υπεύθυνο, ο οποίος είναι ο ίδιος κάθε βράδυ και είναι ο Χρίστος Βασιλείου. Δεν θυμόταν πόσοι αστυνομικοί είχαν μπει στο υποστατικό το συγκεκριμένο βράδυ γιατί ήταν με πολιτικά. Τον μετρητή τον είχε δείξει σ΄ ένα άτομο, ο οποίος μετρητής είχε καταγράψει τ΄ άτομα που είχαν περάσει μέσα μέχρι εκείνη την ώρα και όχι τα άτομα που ήταν στο κλαπ αφού σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, κάθε φορά που περνά κάποιος την πόρτα η ίδια πατά τον μετρητή ανεξάρτητα από το αν θα μπει κάποιος μέσα ή όχι. Επίσης, καταγράφει στον μετρητή τους υπαλλήλους. Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι το συγκεκριμένο βράδυ παρουσιάστηκε ως υπεύθυνος του κλαπ ο Χρίστος Βασιλείου και μίλησε με τους αστυνομικούς, ήταν όμως στο χώρο και ο Βασίλης Βασιλείου. Τελευταίος κατέθεσε ο Μιχάλης Μιχαήλ (ΜΥ2), ο οποίος ήταν υπεύθυνος εισόδου στο κλαπ "ΠΛΑΤΕΙΑ". Τον Κατηγορούμενο τον γνωρίζει λόγω του ότι είναι ένας από τους μετόχους του κλαπ στο οποίο εργαζόταν. Υπεύθυνος στο συγκεκριμένο κλαπ ήταν ο Χριστάκης Βασιλείου. Καθόρισε τα καθήκοντά του στο να μην επιτρέπει την είσοδο σε άτομα κάτω των 18 στο κλαπ, να μην βάζει πέραν των 120 ατόμων στον χώρο και να παίρνει το ταμείο στον υπεύθυνο στο τέλος της νύχτας. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 4 ως ένα μετρητή με τον οποίο μετρούν τα άτομα που εισέρχονται στο κλαπ για στατιστικούς λόγους. Ήταν η θέση του ότι ο μετρητής καταγράφει μόνο αυτούς που μπήκαν μέσα στο κλαπ το συγκεκριμένο βράδυ. Δεν αφαιρεί μόνο προσθέτει και μηδενίζεται. Αυτό που ο ίδιος γνωρίζει είναι ότι δεν θα μπορούσαν να μπουν περισσότερα από 120 άτομα στο κλαπ. Αυτές ήταν οι οδηγίες του υπεύθυνου Χρίστου Βασιλείου. Όσον αφορά τα γεγονότα της συγκεκριμένης νύχτας από ότι θυμόταν είχε πάει η Αστυνομία και βγήκε έξω και ζήτησε από την Μαρία τον μετρητή, η οποία τον έδειξε. Φώναξε ένας από τους αστυνομικούς τον Βασίλη έξω και μίλησαν. Ο ίδιος δεν είχε δει τον Αστυνομικό να μιλά με τον Χρίστο. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος μετρά τους πελάτες που μπαίνουν ένα προς ένα και το ίδιο κάνει μ΄ αυτούς που βγαίνουν. Οι σταθεροί πελάτες δεν κόβουν εισιτήριο αλλά επιτρέπει μόνο σε 120 άτομα να μπούν εξαιρουμένου του προσωπικού. Κατέληξε ότι είναι δύσκολο να μετρηθούν τ΄ άτομα σ΄ ένα τέτοιο χώρο λόγω του ότι ο κόσμος κινείται. Ήταν σίγουρος ότι δεν υπήρχαν στο χώρο πέραν των 120 ατόμων. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι είχε καταλάβει ότι το συγκεκριμένο άτομο ήταν αστυνομικός από την συμπεριφορά του καθώς επίσης και λόγω του ότι ζήτησε να δει τον μετρητή, ο οποίος το συγκεκριμένο βράδυ καταμέτρησε 238 άτομα. Ήταν η θέση του ότι το προσωπικό δεν καταγράφεται στον μετρητή, καταμετρούνται μόνο αυτοί που μπαίνουν στο κλαπ και δεν καταμετρούνται αυτοί που απλά μπαίνουν στον προθάλαμο. Θυμόταν ότι είχε καταμετρήσει 105 άτομα πριν μπουν στο χώρο οι Αστυνομικοί. Όμως δεν θυμόταν η ώρα 02:00 της συγκεκριμένης νύχτας πόσα άτομα είχε καταμετρήσει ή τι ώρα πήγε στο χώρο η Αστυνομία. Ούτε και θυμόταν την είσπραξη της συγκεκριμένης βραδιάς. Παραδέχθηκε όμως ότι κάποτε μπαίνουν περισσότεροι μέσα στον χώρο γ΄ αυτό κρατά η ΜΥ1 τον μετρητή, καθώς επίσης και ότι ο Βασίλης - Κατηγορούμενος - δίνει οδηγίες κάποτε. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας ο κος Κωνσταντίνου εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί οποιοδήποτε αδίκημα εναντίον του Κατηγορούμενου αφού σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσκομίστηκε ο υπεύθυνος του χώρου αλλά και ο κάτοχος της άδειας ήταν κάποιος άλλος και όχι ο Κατηγορούμενος. Ο κος Παπανικολάου αναφέρθηκε στις αντιφάσεις που παρατηρήθηκαν στη μαρτυρία της Υπεράσπισης. Επιπρόσθετα εισηγήθηκε ότι μπορεί η χορηγηθείσα άδεια ν΄ είναι ονομαστική αλλά δεσμεύονται και οι ιδιοκτήτες με τη συγκεκριμένη άδεια. Επιπρόσθετα, ήταν η θέση του ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είχε παρουσιαστεί ως υπεύθυνος το συγκεκριμένο βράδυ. Η παράθεση από τους μάρτυρες των γεγονότων καθώς και η μαρτυρία που τα καλύπτει, αντικρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η μαρτυρία, σε τελική ανάλυση, δεν πρέπει ν΄ αντικρίζεται μικροσκοπικά αλλά ν΄ εξετάζεται στο σύνολό της κάτω από το πρίσμα των περιστάσεων. Καθοδηγούμενη από τις αρχές αυτές θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω προσεκτικά, καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, το σύνολο της ενώπιόν μου τεθείσας μαρτυρίας, η οποία προσκομίστηκε τόσο από την Κατηγορούσα Αρχή όσο και από την πλευρά της Υπεράσπισης. Παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενώπιόν μου με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας καταγράψει σε κάθε περίπτωση, νοητικά, την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά τον χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής ήταν σταθεροί στη μαρτυρία τους και ανέφεραν τι είχαν πράξει το συγκεκριμένο βράδυ. Και οι δύο στις δικές τους μετρήσεις βρήκαν στο χώρο περισσότερα άτομα από αυτά που επιτρεπόταν δυνάμει της άδειας. Το ίδιο γεγονός είχε καταγράψει και ο μετρητής της ΜΥ1, κας Μ. Λοϊζου για τη συγκεκριμένη βραδιά. Δεν έχω λόγο να μην τους πιστέψω. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους αφού στα πλείστα σημεία της ενισχύθηκε από τη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης και εξηγώ. Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι ο μετρητής κατέγραφε τον αριθμό 238 και ήταν ενδεικτικός των ατόμων που είχαν περάσει μέσα στο κλαπ καθώς επίσης και ότι οι αστυνομικοί είχαν μιλήσει με τον Κατηγορούμενο το συγκεκριμένο βράδυ. Ερχόμενη τώρα στη μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Θεωρώ σκόπιμο να θέσω τη νομική βάση πάνω στην οποία το Δικαστήριο αντικρίζει την ανώμοτη κατάθεση κατηγορούμενου. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση ν΄ εξετάσει την εκδοχή της Υπεράσπισης βλ. R. v. Young

(1964)2 All E.R. 4801 και Πουτζιουρής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 390. Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του ότι αυτή δεν έγινε με όρκο και ότι επομένως δεν τέθηκε στην βάσανο της αντεξέτασης. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να την λάβει υπόψη του πριν φθάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της. Τέτοια ανώμοτη κατάθεση βέβαια δεν μπορεί ν΄ έχει την ίδια αξία όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση. Η επιλογή του Κατηγορούμενου να προβεί σε δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου δεν μπορεί να θεωρηθεί ζημιογόνα για τον ίδιο, δηλαδή δεν μπορεί να εξισωθεί με ενοχή (βλ. R. v. Bathurst

(1968)2 Q.B. 99, R.v. Sparrow

(1973)2 All E.R. 129, R. v. Mutch

(1973)1 All E.R. 178, Waugh v. R.

(1950)A.C. 203 και Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200), ούτε και μπορεί το γεγονός να θεωρηθεί σαν ενίσχυση της μαρτυρίας που πρόσφερε η Κατηγορούσα Αρχή. Ό,τι προκύπτει ως σημαντικό από το σύνολο της σχετικής νομολογίας είναι ότι η ανώμοτη δήλωση δεν αποτελεί μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, ούτε αξιολογείται από το Δικαστήριο όπως η μαρτυρία. Αναγνωρίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν, αλλά μπορεί να βοηθήσει στην θεώρηση της μαρτυρίας κάτω από διαφορετική σκοπιά. Δεν παραμερίζεται η αξία της, η οποία είναι πειστική μάλλον παρά αποδειχτική. Θα πρέπει, τελικά, να αντικρίζεται μια τέτοια δήλωση σε συνάρτηση με το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας βλ. Ιωάννου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 494 και Σήφουνας ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 115/06 και 125/06, ημερ. 21.2.

1. Κατά συνέπεια η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου θα εξεταστεί κάτω από αυτό το πρίσμα. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι ήταν στο χώρο το συγκεκριμένο βράδυ και ότι μίλησε με τον Αστυνομικό πλην όμως ήταν η θέση του ότι το συγκεκριμένο βράδυ βρισκόταν εκεί ως πελάτης. Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι ο μόνος υπεύθυνος του χώρου είναι ο κος Χρίστος Βασιλείου και ο ίδιος είναι απλός μέτοχος στην εταιρεία στην οποία ανήκει το συγκεκριμένο κλαπ. Όσον αφορά την κα Μαρία Λοϊζου (ΜΥ1) δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είπε ψέματα στο Δικαστήριο αφού η μαρτυρία της σε αρκετά σημεία καταρρίφθηκε από την ανώμοτη δήλωση του ίδιου του Κατηγορούμενου καθώς και του κου Μιχαήλ. Είπε ότι η ίδια είδε τον Χριστάκη Βασιλείου να μιλά με τους αστυνομικούς ενώ όλοι οι άλλοι μάρτυρες συμπεριλαμβανομένου και του Κατηγορούμενου ανέφεραν ότι ήταν ο Κατηγορούμενος που μίλησε στους αστυνομικούς. Είπε επίσης ότι καταμετρά και το προσωπικό στο μετρητή της, θέση που ανατράπηκε από τη μαρτυρία του ΜΥ2, Μιχάλη Μιχαήλ. Το ίδιο συνέβη και με την τοποθέτησή της ότι μετρά όλους όσους περνούν από την πόρτα ανεξάρτητα του αν θα εισέλθουν στο χώρο του κλαπ. Η θέση της αυτή είναι εξωπραγματική και θ΄ οδηγούσε σε παράλογα αποτελέσματα. Δεν μπορώ ν΄ αποδεχθώ τη μαρτυρία της και την απορρίπτω. Ερχόμενη τώρα στη μαρτυρία του κου Μιχαήλ (ΜΥ2) ο οποίος είπε τη μισή αλήθεια στο Δικαστήριο. Είπε αλήθεια αναφορικά με τον τρόπο καταμέτρησης δηλαδή ότι καταμετρούνται μόνο τ΄ άτομα που εισέρχονται στο κλαπ για το γεγονός ότι ήταν ο Κατηγορούμενος που μίλησε με τους Αστυνομικούς το συγκεκριμένο βράδυ καθώς επίσης και για το γεγονός ότι λαμβάνει κάποτε οδηγίες και από τον Κατηγορούμενο. Όμως, είπε ψέματα σε μία προσπάθειά του να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο αναφορικά με τ΄ άτομα που ήταν στο κλαπ το συγκεκριμένο βράδυ, την ώρα που ήρθε η Αστυνομία. Δεν θυμόταν πόσα άτομα ήταν στο κλαπ η ώρα 02:00, το ποσό της είσπραξης και τι ώρα είχε επισκευθεί το υποστατικό η Αστυνομία. Θυμόταν όμως πόσα άτομα είχε γράψει ο μετρητής. Η μνήμη του ήταν επιλεκτική. Με βάση τη μαρτυρία όπως την έχω αποδεχθεί όσον αφορά τα γεγονότα καταλήγω στ΄ ακόλουθο συμπέρασμα: Ότι το βράδυ της 17.6.07 γύρω στις 02:00 το πρωί άνδρες του Ο.Π.Ε. μαζί με τον υπεύθυνο Πυροσβεστικής (ΜΚ2) σ΄ απρόοπτη επίσκεψή τους στο νυχτερινό κέντρο "ΠΛΑΤΕΙΑ" διαπίστωσαν ότι στο χώρο υπήρχαν πέραν των 120 θαμώνων που είναι ο επιτρεπόμενος αριθμός δυνάμει της εκδοθείσας άδειας - Τεκμήριο
2. Η υπεύθυνη εισόδου είχε καταμετρήσει στο μετρητή της 238 ενώ ο ΜΚ1 κατά την καταμέτρηση είχε μετρήσει 200 άτομα και όταν έφθασε σ΄ αυτό τον αριθμό σταμάτησε ενώ ο ΜΚ2 είχε καταμετρήσει
3. Αναζήτησαν ο ΜΚ1 και ο ΜΚ2 τον υπεύθυνο του χώρου για να του γνωστοποιήσουν την πρόθεσή τους να καταγγείλουν το γεγονός και εμφανίστηκε ως υπεύθυνος του χώρου, για να πληροφορηθεί ο Κατηγορούμενος, ο οποίος είναι ένας εκ των μετόχων της εταιρείας στην οποία ανήκει το νυχτερινό κέντρο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 116 του περί Δήμων Νόμου, δυνάμει του οποίου κατηγορείται ο Κατηγορούμενος διαλαμβάνει τ΄ ακόλουθα: "116

(1)Πας όστις χρησιμοποιεί ή ενεργεί όπως χρησιμοποιηθεί ή εξουσιοδοτεί ή ανέχεται ή επιτρέπει την χρησιμοποίησιν οιασδήποτε οικοδομής, χώρου ή αντισκήνου δι΄ οιονδήποτε των σκοπών των αναφερομένων εις το άρθρον 112 εν σχέσει προς τα οποία δεν εξεδόθη έγκυρος και υφισταμένη άδεια ή κατά παράβασιν οιουδήποτε όρου ή δεσμεύσεως οιασδήποτε αδείας εκδοθείσης εν σχέσει προς αυτά, είναι ένοχος αδικήματος και, εν περιπτώσει καταδίκης, υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας τριακοσίας λίρας ή εις ποινήν φυλακίσεως διά περίοδον μη υπερβαίνουσαν τους έξι μήνας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας και επί τη τοιαύτη καταδίκη το δικαστήριον δύναται, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι το αδίκημα διεπράχθη υπό προσώπου άλλου ή του αδειούχου, να ανακαλή ή αναστέλη την τοιαύτην άδειαν δι΄ οιανδήποτε περίοδον και υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις τοις οποίους ήθελε θεωρήσει προσήκοντας." Το άρθρο, όπως είναι διατυπωμένο, καταπιάνει όλα τ΄ άτομα που ανέχονται ή επιτρέπουν τη χρήση του χώρου κατά παράβαση οποιουδήποτε όρου που τίθεται στην εκδοθείσα άδεια. Δεν αναφέρεται, το άρθρο, μόνο στον υπεύθυνο του χώρου και αυτό είναι σαφές από το λεκτικό του και από την συμπερίληψη της φράσης: ".... ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι το αδίκημα διεπράχθη από προσώπου άλλου ή του αδειούχου." Ο αδειούχος σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 είναι κάποιος Χρίστος Βασιλείου όμως, τ΄ υποστατικό ανήκει, μαζί με άλλους, στον Κατηγορούμενο και ήταν αυτός που παρουσιάστηκε ως υπεύθυνος για το υποστατικό το συγκεκριμένο βράδυ. Το καθήκον τήρησης των όρων χρήσης της άδειας βαραίνει όχι μόνο τον αδειούχο αλλά τους ιδιοκτήτες καθώς και τους υπηρέτες του στο χώρο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ευθύνη είναι απόλυτη και δεν χωρεί η υπεράσπιση ότι ο υπεύθυνος του χώρου δεν ήταν ο αδειούχος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχω αποδεχθεί ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, το συγκεκριμένο βράδυ, παρουσίασε τον εαυτό του ως υπεύθυνο του χώρου. Αν δεν ήταν ο υπεύθυνος τότε γιατί αυτοπαρουσιάστηκε ως υπεύθυνος; Στο σύγγραμμα του Blackstone, Criminal Practice, εκδ. 2003, παρά. 4.4., σελ. 68 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: "the accepted formula, which applies both to mens rea offences and to those of strict liability is the following dictum of Atkin J. in Mousell Brothers Ltd v. London and North - Western Railway Co [1917] 2 K.B. 836 at p. 845: "... while prima facie the principal is not to be made criminally responsible for the acts of his servants, yet the legislature may prohibit an act or enforce a duty in such words so as to make the prohibition or the duty absolute, in which case the principal is liable if the act is in fact done by his servants. To ascertain whether a particular Act of Parliament has that effect or not regard must be had to the object of the statute, the words used, the nature of the duty laid down, the person upon whom it is imposed, the person by whom it would in the ordinary circumstances be performed, and the person upon whom the penalty is imposed." Βλ. επίσης Meridian Global Funds Management Asia Ltd v. Securities Commission [1995] 2 AC 500. Όπως έχω ήδη αναφέρει η διατύπωση του άρθρου 116 του περί Δήμων Νόμου εμπλέκει και καθιστά ποινικά υπεύθυνο οποιονδήποτε επιτρέπει τη χρήση του συγκεκριμένου χώρου κατά παράβαση των όρων της άδειας. Σκοπός του Νόμου είναι να διασφαλίζει, με την επιβολή όρων στην παροχή άδειας για τέτοιους χώρους, ότι οι χώροι αυτοί είναι ασφαλής για το κοινό. Οπόταν, όχι μόνο ο αδειούχος, ο οποίος μπορεί να μην είναι εκεί κάθε μέρα, αλλά και ο ιδιοκτήτης του χώρου ή ο υπηρέτης του έχει υποχρέωση να διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τους όρους που τίθενται στην άδεια και συνεπακόλουθα με τον ίδιο το Νόμο. Λόγω του ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, ο οποίος είναι ένας εκ των ιδιοκτητών του συγκεκριμένου υποστατικού, ενώ ήταν παρών το συγκεκριμένο βράδυ ανέχθηκε τη χρήση του συγκεκριμένου υποστατικού κατά παράβαση των όρων της εκδοθείσας άδειας, κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο