Αναφορικά με τον Πέτρο Ανδρονίκου, ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΑΝΑΚΡΙΣΗ: 74/05, 12.6.2008

Αναφορικά με τον Πέτρο Ανδρονίκου, ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΑΝΑΚΡΙΣΗ: 74/05, 12.6.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ο ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΙΚΩΝ ΑΝΑΚΡΙΤΩΝ ΝΟΜΟΣ, ΚΕΦ. 153 ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΑΝΑΚΡΙΣΗ: 74/05 Αναφορικά με τον Πέτρο Ανδρονίκου τέως από τα Λύμπια, ετών 25, Δ.Τ.834182 Αποβιώσαντα Ημερομηνία: 12.6.2008 Εμφανίσεις: Για την αστυνομία: κα Πίπη Για την οικογένεια του αποβιώσαντα: κος X"Σέργης Π Ο Ρ Ι Σ Μ Α Αντικείμενο της παρούσας είναι οι περιβάλλουσες περιστάσεις του αδόκητου θανάτου του νεαρού Πέτρου Ανδρονίκου. Ενώπιον του δικαστηρίου παρουσιάστηκαν τρεις συνολικά μάρτυρες. Με τη σειρά που παρουσιάστηκαν τούτοι είναι ο υπαστυνόμος Π. Χαραλάμπους, η Χαρούλα Τουμάζου και ο Δημήτρης X"Σταυρή. Ο υπαστυνόμος Π. Χαραλάμπους, εξεταστής της όλης υπόθεσης, παρουσίασε στο δικαστήριο το σύνολο του μαρτυρικού υλικού το οποίο είχε στην κατοχή του. Το εν λόγω μαρτυρικό υλικό σημειώθηκε και κατατέθηκε ως Δέσμη Τεκμηρίου Α. Στη Δέσμη Τεκμηρίου Α ευρίσκοντο, μεταξύ άλλων και οι γραπτές καταθέσεις των δύο άλλων μαρτύρων που παρουσιάστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου. Τις εν λόγω καταθέσεις σχολιάζω πιο κάτω κατά την παράθεση της μαρτυρίας των περί ου ο λόγος μαρτύρων. Σ' αυτό το στάδιο περιορίζομαι στη σύνοψη της μαρτυρίας του υπαστυνόμου Χαραλάμπους αλλά και του περιεχομένου της Δέσμης Τεκμηρίου Α, πλην των καταθέσεων των δύο άλλων μαρτύρων που προανέφερα. Σύμφωνα με τον υπαστυνόμο Χαραλάμπους στις 7.10.05 πληροφορήθηκε ότι σε χωματόδρομο στα Λύμπια στην τοποθεσία Πλατζιά επεσυνέβη τροχαίο δυστύχημα. Μετέβη στη σκηνή του δυστυχήματος όπου διαπίστωσε ότι θύμα ήταν ο άτυχος νεαρός Πέτρος Ανδρονίκου (στη συνέχεια ο αποβιώσας). Σύμφωνα με τον υπαστυνόμο, κατά τον ουσιώδη χρόνο ο αποβιώσας επέβαινε τετράτροχης αγωνιστικής μοτοσυκλέτας. Ο υπαστυνόμος βρήκε τη μοτοσυκλέτα στη σκηνή του δυστυχήματος στην τελική της θέση, δηλαδή αναποδογυρισμένη στο χωματόδρομο κοντά σε περιτοίχισμα οικίας. Τόσο στο περιτοίχισμα όσο και στο χωματόδρομο εντοπίστηκαν από το μάρτυρα ίχνη αίματος. Σχετικό είναι και το σχέδιο σκηνής που ετοίμασε και κατατέθηκε στο δικαστήριο. Η μοτοσυκλέτα έφερε ζημίες στο μπροστινό φανάρι, κτύπημα στο δεξιό πατίδι και τριψίματα στο πάνω μέρος του τιμονιού, στο πίσω μέρος των πλαστικών φτερών και στα δύο αριστερά ελαστικά. Ερωτηθείς ο υπαστυνόμος από το συνήγορο της οικογένειας του αποβιώσαντος κατά πόσο εξέτασε εάν άλλο όχημα, συγκεκριμένα κάποιο τρακτέρ το οποίο ευρισκόταν στο δρόμο του δυστυχήματος αμέσως πριν το μοιραίο συμβάν, ήλθε σε επαφή με τη μοτοσυκλέτα, απάντησε ότι οι καταθέσεις που έλαβε η αστυνομία δεν οδηγούν σε τέτοιο συμπέρασμα παρόλα ταύτα, δεν εξέτασε το αναφερόμενο όχημα. Κατάθεση του αστυφύλακα 4726 Α. Νικολαΐδη αναφέρει ότι επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος. Εκεί βρήκε το νεαρό οδηγό να κείτεται σε λίμνη αίματος και τη μοτοσυκλέτα αναποδογυρισμένη στην τελική της θέση. Διαφύλαξε τη σκηνή μέχρι την άφιξη του λοχία 1476 Π. Χαραλάμπους, δηλαδή του προαναφερόμενου υπαστυνόμου. Ο αστυφύλακας 716 Α. Αριστείδου εξέτασε τη μοτοσυκλέτα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "δεν είχε οιανδήποτε μηχανική βλάβη και κατά το χρόνο του δυστυχήματος δεν είχε έλθει καθόλου σε επαφή με άλλο όχημα." Κατάθεση προσώπου επ' ονόματι Κυριάκος Κώστα αναφέρει ότι στις 7.10.05, ως οδηγός ασθενοφόρου, μετέφερε τραυματισμένο, ένεκα τροχαίου δυστυχήματος, πρόσωπο, από τα Λύμπια στο γενικό νοσοκομείο Λάρνακος. Ο Πέτρος Πέτρου, κουνιάδος του αποβιώσαντα, αναγνώρισε τη σορό του τελευταίου στις 9.10.05 στο νεκροτομείο του γενικού νοσοκομείου Λάρνακος, ενώ παρέλαβε και τα προσωπικά του αντικείμενα. Βεβαίωση ιατροδικαστή Σοφοκλή Σοφοκλέους, ημερομηνίας 9.10.05, αναφέρει ότι κατόπιν νεκροψίας που διενήργησε στη σορό του Πέτρου Ανδρονίκου διαπίστωσε ότι ο θάνατός του προήλθε από βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση ως είναι κατά τροχαίο ατύχημα. Η Χαρούλα Τουμάζου ήταν η δεύτερη μάρτυρας που παρουσιάστηκε ενώπιον του δικαστηρίου. Η μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο κατάθεσης ημερομηνίας 13.10.05 που έδωσε στην αστυνομία αναφορικά με το εν λόγω τραγικό συμβάν. Ό,τι προκύπτει από την κατάθεση της μάρτυρος είναι πως διαμένει στον εν λόγω ανώνυμο χωματόδρομο όπου συνέβη το δυστύχημα. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ευρισκόταν στην αυλή της οικίας της. Άκουσε ομιλίες από την κατεύθυνση που οδηγεί προς Λύμπια και όταν κοίταξε, είδε σε απόσταση περί τα 50 με 60 μέτρα μακριά ένα τρακτέρ να οδηγείται στην αριστερή πλευρά του δρόμου, ως η κατεύθυνσή του και δίπλα του μια τετράτροχη μοτοσυκλέτα. Σε κάποια στιγμή η μοτοσυκλέτα ανέπτυξε ταχύτητα και κινήθηκε δεξιότερα, για να καταλήξει εν τέλει στο περιτοίχισμα της οικίας της. Σοκαρισμένη πήρε το παιδί της για να εισέλθει εντός της οικίας. Είδε τότε ότι ο οδηγός του τρακτέρ ακινητοποίησε το όχημά του και προσέγγισε το μοτοσυκλετιστή και αμέσως μετά απευθυνόμενος στην ίδια της είπε ότι "πρέπει να πέθανε". Ήταν η θέση της μάρτυρος ότι τρακτέρ και μοτοσυκλέτα δεν ήρθαν σε επαφή εφόσον υπήρχε αρκετή απόσταση μεταξύ τους. Παρά την όποια ποικιλότροπη επαναδιατύπωση της ερώτησης από τον κο Χ"Σέργη, επαναδιατύπωση η οποία εξέτασε κάθε διάσταση του υπό κρίση θέματος, η μάρτυρας παρέμεινε πιστή στη θέση της ότι τα δύο οχήματα δεν ήρθαν σε επαφή. Τελευταίος μάρτυρας ήταν ο Δημήτρης Χ"Σταυρή. Και αυτός ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία αναφορικά με το εν λόγω συμβάν (βλ. κατάθεση ημερ. 13.10.05). Σύμφωνα λοιπόν με την κατάθεση αυτού του μάρτυρα στις 7.10.05 και περί ώρα 18:15 οδηγούσε το τρακτέρ με αριθμό εγγραφής DZ506 στο χωματόδρομο που ενώνει τα χωριά Λύμπια και Αλάμπρα. Κατεύθυνσή του ήταν η Αλάμπρα. Καθώς περνούσε την αερογέφυρα είδε από το κάτοπτρο του οχήματός του να τον προσεγγίζει μία τετράτροχη μοτοσυκλέτα η οποία είχε τα φώτα πορείας της αναμμένα. Ο ίδιος κινείτο με χαμηλή ταχύτητα στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Σε κάποιο σημείο του δρόμου όπου αρχίζει να κατηφορίζει αλλά ο δρόμος είναι πλατύς, η μοτοσυκλέτα τον προσπέρασε από δεξιά με μεγάλη ταχύτητα. Αφότου τον προσπέρασε και κινήθηκε μια απόσταση περί τα 50 μέτρα, είδε τη μοτοσυκλέτα να κινείται αρχικά δεξιά ως η πορεία της, στη συνέχεια αριστερά προς το δρόμο και εν τέλει πάλι δεξιά, οπόταν η μοτοσυκλέτα πλαγιολίσθησε και σύρθηκε στο έδαφος μέχρις ότου κτύπησε σε περιτοίχισμα οικίας, έκανε τούμπα, ξανακτύπησε στο περιτοίχισμα της οικίας και τόσο ο οδηγός όσο και η μοτοσυκλέτα κατέληξαν στο έδαφος. Ο μάρτυρας ακινητοποίησε το όχημά του και διαπίστωσε ότι οδηγός της μοτοσυκλέτας ήταν ο Πέτρος Ανδρονίκου. Ερωτηθείς από το συνήγορο της οικογένειας του αποβιώσαντα ο μάρτυρας αποδέχθηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο μετέφερε σβάρνα. Ακόμη, απαντώντας σε ερώτηση εάν ο ίδιος και ο μοτοσυκλετιστής συνομίλησαν ενόσω κατευθύνονταν προς Αλάμπρα, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν ήταν εις θέση να γνωρίζει εάν του μίλησε ο μοτοσυκλετιστής και δεν άκουσε ένεκα του θορύβου του δικού του οχήματος, ο ίδιος πάντως δεν μίλησε με τον οδηγό της μοτοσυκλέτας. Περαιτέρω, παρά τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις του κου Χ"Σέργη ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα δύο οχήματα, τρακτέρ και μοτοσυκλέτα, δεν ήρθαν σε επαφή πριν το δυστύχημα. Τέλος, ο μάρτυρας απέρριψε και τους ισχυρισμούς του κου Χ"Σέργη ότι μετά το δυστύχημα μπογιάτισε τη σβάρνα που μετέφερε κατά το χρόνο του δυστυχήματος. Αυτά είναι εν ολίγοις όλα όσα απαρτίζουν το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό. Ας σημειωθεί ότι η οικογένεια του αποβιώσαντος δεν ζήτησε και ως εκ τούτου, δεν κλητεύθηκε οιοσδήποτε άλλος μάρτυρας. Σ΄ αυτό το στάδιο κρίνω ορθό να επεξηγήσω τον ουσιαστικό σκοπό της θανατικής ανάκρισης. Τούτος με ευκρίνεια προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 14(α) του Κεφ. 153. Το εν λόγω άρθρο αναφέρει ότι: «Σε κάθε θανατική ανάκριση- (α) ο θανατικός ανακριτής λαμβάνει με όρκο τέτοια μαρτυρία που δυνατό να εξασφαλιστεί σχετικά με την ταυτότητα του αποθανόντος και το χρόνο, τόπο και τρόπο του θανάτου του» Περαιτέρω, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο τότε επαρχιακός δικαστής κος Ναθαναήλ σε εισήγησή του ημερομηνίας 16 και 17 Μαρτίου 1991, τιτλοφορούμενη «Θανατικές Ανακρίσεις», «η εξουσία ενός θανατικού ανακριτή θα πρέπει βασικά να περιορίζεται στην απάντηση στα ερωτήματα πώς, πότε και πού επήλθε ο θάνατος. Αυτή η διερεύνηση αποτελεί το πρώτιστο καθήκον και έργο του θανατικού ανακριτή.» Στην ίδια εισήγηση στη σελίδα 11 αναφέρεται ότι: "Το σκεπτικό του πορίσματος θα πρέπει να είναι όσο το δυνατό πιο σύντομο και να αναφέρει - σε περίπτωση που υπάρχει υπόνοια για ενοχή τρίτου προσώπου - ότι πιθανόν στο θάνατο να έχουν συμβάλει οι ενέργειες, πράξεις ή παραλείψεις τρίτου προσώπου". Ως προς το αναγκαίο επίπεδο ικανοποίησης αναφορικά με τυχόν υπόνοια ενοχής τρίτου προσώπου, στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρεται ότι "Εκείνο το οποίο ο θανατικός ανακριτής θα πρέπει να ανεύρει μέσα από τη θανατική ανάκριση είναι γεγονότα που δεικνύουν ότι τρίτο πρόσωπο δυνατό να ενέχεται στο θάνατο του προσώπου." Δεν πρέπει βέβαια να διαλανθάνει την προσοχή μας και η απόφαση Republic v. Pandelides (Coroner), Ex parte Costas Papadopoulos