Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Zviad Vibliani, Αρ. Υπόθεσης: 17335/07, 27 Ιουνίου, 2008

(3)μάρτυρες και έγιναν παραδεχτά γεγονότα. Κλήθηκε αρχικά η Μαριρόρζ Ταρκμανιάν, (ΜΚ1) η οποία είχε δεί το συμβάν. Κατέθεσε την κατάθεσή της, ημερομηνίας 28.8.07, ως Τεκμήριο 1 και ανέφερε ότι είχε δώσει δύο καταθέσεις . Στην κατάθεσή της αυτή αναφέρει ότι εργαζόταν σ' ένα κατάστημα απέναντι απο το κατάστημα «Γερμανός» και την συγκεκριμένη μέρα γύρω στις 12.30 το μεσημέρι ενώ βρισκόταν πάνω στο πεζοδρόμιο, έξω απο το μαγαζί που εργαζόταν, είδε ένα άτομο μέσα στο κατάστημα «Γερμανός» ν' ανοίγει μιά βιτρίνα του καταστήματος και να πέρνει στα χέρια του ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή και να προσπαθεί να τον κρύψει μέσα στα ρούχα του. Δεν κατάφερε να τον κρύψει και τον κρατούσε πάνω στο στήθος του. Ήταν ψηλός, με πολύ κοντά μαύρα μαλλιά και φορούσε φενέλα πράσινη, ανοιχτού χρώματος, μπέζ βερμούδα και παντόφλες. Είδε μαζί του ακόμα ένα άτομο ψηλό, με σκούρο πυκνό μαύρο μαλλί τ' οποίο φορούσε φανέλλα βαθιού πράσινου χρώματος. Οι δύο τους μιλούσαν και προσπαθούσε να καλύψει ο ψηλός τις κινήσεις του πρώτου. Ενώ η ίδια κατευθυνόταν προς το κατάστημα «ΓΕΡΜΑΝΟΣ» ο δεύτερος βγήκε στο πεζοδρόμιο. Όταν έφθασε στην πόρτα του καταστήματος ο πρώτος έβγαινε και της χαμογέλασε. Τότε εκείνη φώναξε στον υπάλληλο του καταστήματος ότι τον κλέβουν. Ο πρώτος άρχισε να τρέχει και τον κυνήγησε ο υπάλληλος του καταστήματος, ο οποίος τελικά έπιασε τον υπολογιστή και ο αλλοδαπός κατευθύνθηκε προς την οδό Αρμενικής Εκκλησίας. Αμέσως είδε τον δεύτερο αλλοδαπό να εισέρχεται την πολυκατοικία «Sunback Court». Αναγνώρισε στον αστυνομικό σταθμό τον Levan Kupreishvili ως το άτομο που είχε κλέψει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αντεξεταζόμενη αναγνώρισε και την δεύτερη κατάθεσή της η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο

1. Στην δεύτερη κατάθεσή της αναφέρει ότι δεν μπορούσε με βεβαιότητα να αναγνωρίσει τον Κατηγορούμενο ως το άτομο που ήταν μ' αυτόν που είχε κλέψει τον υπολογιστή. Το όνομα του ατόμου που της είχε υποδειχθεί ήταν Zviad Vibliani. Ερωτηθείσα, ανέφερε ότι σε όλη την διάρκεια της παραμονής των δύο αυτών ατόμων στο κατάστημα στέκονταν ο ένας δίπλα απο τον άλλο.΄Ηταν η θέση της, ότι το κατάστημα είναι μικρό και οι πωλητές στέκονται στο βάθος. Στο κατάστημα, την συγκεκριμένη στιγμή, υπήρχε ακόμα μία πελάτης. Επέμενε στην θέση της ότι είδε και τους δύο να συνομιλούν και της φάνηκε ότι ο δεύτερος προσπαθούσε να καλύψει τον πρώτο. Ο πρώτος μετά που της άνοιξε την πόρτα, κρατώντας τον υπολογιστή, άρχισε να τρέχει και τότε η ίδια φώναξε. Ο δεύτερος, εκείνη την στιγμή, βρισκόταν στο πεζοδρόμιο και στην συνέχεια διασταύρωσε τον δρόμο και κατευθύνθηκε στην πολυκατοικία. Δεύτερος, κατέθεσε ο Αστ. 1086 κ. Μ.Ιωάννου, (ΜΚ2), ο οποίος υιοθέτησε και στη συνέχεια κατάθεσε την κατάθεσή του ως Τεκμήριο
2. Σ΄ αυτήν καταγράφει τις ενέργειές του αναφορικά με τη συγκεκριμένη υπόθεση. Κατέθεσε την συγκατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο για την αναγνωριστική παράταξη ως Τεκμήριο 7 και το ελληνικό της κείμενο ως Τεκμήριο 7Α. Δεν αντεξετάστηκε. Στη συνέχεια κατέθεσε ο Στέλιος Κυριάκου, (ΜΚ3), ο οποίος υιοθέτησε και κατέθεσε την κατάθεσή του ημερομηνίας 28.8.07 ως Τεκμήριο
3. Κατέθεσε επίσης την συμληρωματική κατάθεση του ως Τεκμήριο 9 και την κατάθεσή του ημερομηνίας 15.11.07 ως Τεκμήριο
4. Σ' αυτές αναφέρει ότι είναι πωλητής στο κατάστημα «ΓΕΡΜΑΝΟΣ» που βρίσκεται στην οδό Ερμού στην Λάρνακα. Στις 28.8.07 άκουσε την Μαρί, που εργάζεται στο απέναντι κατάστημα, να του φωνάζει ότι τον κλέβουν και την είδε να κατευθύνεται προς το κατάστημά του. Αμέσως βγήκε απο το κατάστημα και κυνήγησε το άτομο που του υπέδειξε. Ήταν ψηλό, με πολύ κοντά μαλλιά, λεπτό και φορούσε πράσινη φανέλλα. Στα χέρια του κρατούσε ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή. Όταν τον πλησίασε, σ' απόσταση τεσσάρων μέτρων, ο αλλοδαπός άφησε τον υπολογιστή πάνω σ' ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο. Τότε πήρε τον υπολογιστή και επέστρεψε στο κατάστημα. Αυτός μαζί με έναν άλλο άτομο είχαν μπεί στο κατάστημα εικοσιπέντε λεπτά πριν το συμβάν και ο δεύτερος τον προσέγγισε κρατώντας ένα τηλέφωνο ΝΟΚΙΑ τ'οποίο είχε πρόβλημα. Καθόρισε την αξία του υπολογιστή στις ΛΚ
5. Την ίδια μέρα αναγνώρισε σε φωτογραφίες που του υποδείχθηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό το άτομο που ήταν μαζί με τον αλλοδαπό που είχε κλέψει τον υπολογιστή. Αναγνώρισε ξανά το άτομο που ήταν μαζί με αυτόν που είχε κλέψει τον υπολογιστή και τον απασχολούσε, στις 15.11.07, στα γραφεία του ΤΑΕ στην Λάρνακα. Αναγνώρισε ενώπιον του Δικαστηρίου τον Κατηγορούμενο ως το άτομο που είχε δεί στον Σταθμό της Αστυνομίας και ως το άτομο στο οποίο αναφέρεται στην κατάθεσή του και στις 28.8.07 τον απασχολούσε στο κατάστημα. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι ο Κατηγορουμενος δεν ήταν αυτός που κρατούσε τον υπολογιστή και έφευγε αλλά είναι το άτομο που ήταν μαζί του. Στο κατάστημα παρέμεινε για 20-25 λεπτά και μίλησαν για το τηλέφωνό του τ' οποίο είχε πρόβλημα και έπρεπε να πάει Λευκωσία για επιδιόρθωση. Στην συνέχεια εξυπηρέτησε τον άλλο πελάτη που ήταν στο κατάστημα και μετά απο πέντε λεπτά του φώναξε η Μαρί ότι τον κλέβουν. Όταν του υπέδειξε ποιός τον έκλεβε, ο Κατηγορούμενος στεκόταν έξω απο το κατάστημα ενώ ο άλλος έτρεχε. Ερωτηθείς απάντησε ότι ήταν μόνος του στο κατάστημα, την συγκεκριμένη μέρα και παρατήρησε τον Κατηγορούμενο να κοιτάζει όπως κοιτάζουν όλοι οι πελάτες . Επέμενε στην θέση του ότι τα δύο αυτά άτομα μπήκαν μαζί στο κατάστημα και συνομιλούσαν, ότι γνωρίζονταν και ότι στο κατάστημα, την συγκεκριμένη στιγμή, ήταν μόνο ο πελάτης και τα δύο αυτά άτομα. Κατατέθηκαν ως παραδεχτά γεγονότα η κατάθεση του Αστ 1542 Ι Κολοβού και έγινε Τεκμήριο 3, η κατάθεση του Αστ.2753 Π. Χρυσοστόμου, η οποία έγινε Τεκμήριο 4 και η κατάθεση του Αστ2998 Ε. Μαμμίδη, η οποία έγινε Τεκμήριο
6. Εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα απο το Δικαστήριο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή το Δικαστήριο κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως . Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι κατάγεται απο την Γεωργία και ήρθε στην Κύπρο το
7. Υπέβαλλε αίτηση για παροχή πολιτικού ασύλου και στις 28.8.07 διέμενε με την αδελφή του και τον γαμπρό του στην Λάρνακα. Ο γαμπρός του ήταν το άτομο που είχε κλέψει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Δικαστηρίου. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 8 μηνών και μετά απελάθηκε. Έχει αποβιώσει. Παραδέχθηκε ότι είχε επισκευθεί το κατάστημα « Γερμανός», στις 28.8.07, για να διαπιστώσει τι πρόβλημα είχε το τηλέφωνό του. Ενώ ήταν καθ' οδόν ο γαμπρός του , Λεβάν , του τηλεφώνισε και του είπε ότι ήθελε να πάει μαζί του. Μπήκε πρώτος στο κατάστημα και ακολούθησε, μετά απο μερικά δευτερόλεπτα, ο Λεβάν . Στο μαγαζί υπήρχαν δύο άντρες πελάτες , μιά γυναίκα, ο πωλητής και εκείνοι οι δύο. Έμειναν εκεί για 10-15 λεπτά, έδειξε στον πωλητή το τηλέφωνό του και αυτός του ανέφερε ότι θα έπρεπε να το αφήσει εκεί για τουλάχιστον εικοσιτέσσερεις ώρες για να φτιαχτεί. Βρισκόταν μπροστά στο ταμείο όταν γινόταν η συζήτηση αυτή και δεν έβλεπε τι έκανε ο Λεβάν που ήταν πίσω του. Στην συνέχεια κοίταξε τα κινητά προς πώληση και είπε του Λεβάν να φύγουν. Όμως ο Λεβάν του είπε να περιμένει και τότε βγήκε έξω και τον περίμενε. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα άκουσε μιά κοπέλλα να φωνάζει διασταυρώνοντας τον δρόμο. Η κοπέλλα αυτή, ήταν η θέση του, είχε έρθει στο Δικαστήριο και έδωσε μαρτυρία. Τότε, γύρισε προς το μαγαζί και είδε τον Λεβάν που έβγαινε απο το μαγαζί να κρατά ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή και στην συνέχεια άρχισε να τρέχει. Όσο αφορά τον λόγο που δεν τα είπε όλα αυτά στην κατάθεσή του ήταν η θέση του ότι ήταν φοβισμένος και ήταν λάθος του που δεν τα είχε αναφέρει. Ισχυρίστηκε, κατά την αντεξέταση, ότι ήρθε στην Κύπρο για να ζητήσει πολιτικό άσυλο και έμενε μαζί με τον Λεβάν και την αδελφή του. Γνώριζε ότι το τηλέφωνό του είχε πρόβλημα και γ' αυτό πήγε στον «ΓΕΡΜΑΝΟ». Όταν του τηλεφώνισε ο Λεβάν του ανέφερε ότι θα πήγαινε στο συγκεκριμένο κατάστημα και τότε αυτός προσφέρθηκε να πάει να τον βρεί. Το σπίτι τους, από το συγκεκριμένο κατάστημα, απείχε 200 μέτρα. Ο Λεβάν δεν γνώριζε τον λόγο που ο ίδιος θα επισκεπτόταν το κατάστημα. Ήταν στο κατάστημα γύρω στα 10-15 λεπτά και ο υπάλληλος του εξήγησε ποιό ήταν το πρόβλημα του τηλεφώνου του. Σκεφτόταν κατα πόσο να το αλλάξει, αφού ήταν ήδη παλιό, γι΄ αυτό και δεν το είχε αφήσει εκεί. Δεν το άφησε εκεί γιατί ήθελε να βεβαιωθεί κατα πόσο είχε πράγματι πρόβλημα και κατα πόσο θα του σύμφερε να το αλλάξει. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ο σκοπός του ήταν ν΄απασχολίσει τον υπάλληλο γ' αυτό και δεν είχε αφήσει το τηλέφωνό του για να του το φτιάξουν. Ο ίδιος βγήκε πρώτος απο το κατάστημα και ο Λεβάν βγήκε αργότερα . Δεν ήταν όμως πίσω του ότι βγήκε. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας ο κος Παπανικολάου εισηγήθηκε ότι υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος ήταν μαζί με άλλο πρόσωπο στο κατάστημα με το οποίο άλλο πρόσωπο υπήρξε μαρτυρία ότι συννενοούνταν. Προώθησε την άποψη ότι ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου, ότι ήθελε να δείξει το τηλέφωνό του στον υπάλληλο, ήταν εκτός λογικής γιατί γνώριζε εκ των προτέρων ότι ήταν χαλασμένο αλλά δεν το άφησε εκεί για να φτιαχτεί. Σκοπός του, ήταν η εισήγησή του, ήταν ν' απασχολήσει τον υπάλληλο για να προβεί στην παράνομη πράξη ο γαμπρός του και στην συνέχεια πήγε σπίτι του χωρίς να πράξει οτιδήποτε ενώ είχε ζήσει την κλοπή. Ο κος Παφίτης ισχυρίστηκε ότι αμφισβητεί την κρίση της Κατηγορούσας Αρχής αναφορικά με την πρόθεση του Κατηγορούμενου. Εισηγήθηκε, ότι οι ενέργειες του Κατηγορούμενου δεν μπορούν ν' εκληφθούν ως συνέργεια στο αδίκημα αφού ο Λεβάν δεν προέβη σ' οποιαδήποτε ενέργεια κατά την διάρκεια της συνομιλίας που είχαν. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι το γεγονός ότι δεν είπε την αλήθεια, κατά την σύλληψή του, δεν καταδεικνύει ότι προέβηκε σε ενέργειες που να χαρακτηρίζονται ως κάλυψη, προετοιμασία, παροχή βοήθειας ή συμμετοχή στο αδίκημα της κλοπής . Έχοντας αναφερθεί στη μ αρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και ν΄ αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας καθώς επίσης και τον Κατηγορούμενο ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Αρχίζοντας από τους μάρτυρες κατηγορίας, την κα Μαριρόζ Ταρκμανιάν, (ΜΚ1) θα πρέπει ν' αναφερθεί ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Δεν προσπάθησε απλώς και μόνο επειδή ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στην θέση του Κατηγορούμενου να τον αναγνωρίσει και παρέμεινε σταθερή στην θέση της ότι δεν θυμόταν το πρόσωπο του δεύτερου ατόμου που στεκόταν στο πεζοδρόμιο και περίμενε αυτόν που είχε αρπάξει το φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ήταν ειλικρινής και δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον ν' εξυπηρετήσει. Αποδέχομαι την μαρτυρία της . Ο κος Κυριάκου, (ΜΚ3) είχε δει για περισσότερο χρόνο τους δύο δράστες και τις κινήσεις τους και είχε αναγνωρίσει τον Κατηγορούμενο ως το άτομο που είχε πάει μαζί με το άτομο που είχε κλέψει το φορητό υπολογιστή, από το ίδιο βράδυ, όταν του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες . Ούτε και αυτός είχε οποιοδήποτε όφελος από την μαρτυρία του αφού ο ηλεκτρονικός υπολογιστής ανευρέθη. Ήταν ειλικρινής στην μαρτυρία του και αυτό μπορεί να διαπιστωθεί απο την αμεσότητα των απαντήσεών του και από το γεγονός ότι η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε απο την αντεξέταση. Δεν έχω κανένα λόγο να μην τον πιστέψω. Σε αντίθεση με τον Κατηγορούμενο του οποίου η μαρτυρία άφησε πολλά ερωτηματικά. Είδε τον γαμπρό του να βγαίνει από το κατάστημα με ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή που δεν είχε αγοράσει και να τρέπεται σε φυγή και αυτός χωρίς άλλη σκέψη αντί να διερωτηθεί τι συνέβαινε κατευθύνθηκε στο σπίτι του. Ακόμα και μετά από 3 μήνες, όταν συνελλήφθηκε, δεν ανέφερε οτιδήποτε από τα όσα είχε αναφέρει στο Δικαστήριο σε κατάθεση γιατί κατά τον ισχυρισμό του ήταν τρομαγμένος . Δεν μπορώ να δεχθώ την θέση του ή την στάση του στα πράγματα. Τα δύο μαζί συνηγορούν υπέρ της κατάληξης ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο σε μια προσπάθειά να αποστασιοποιήσει τον ευατό του από την πράξη του γαμπρού του. Με δεδομένη την μαρτυρία όπως την έχω αποδεχθεί θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος μαζί με τον γαμπρό του λόγω του ότι γνώριζαν ότι στο κατάστημα «ΓΕΡΜΑΝΟΣ» που βρισκόταν πολύ κοντά στην πολυκατοικία που διέμεναν είχε μόνο ένα πωλητή αποφάσισαν να προβούν στην συγκεκριμένη πράξη. Πήγαν στις 28.8.07 και ο Κατηγορούμενος εκμεταλλευόμενος το πρόβλημα του κινητού τηλεφώνου του απέσπασε την προσοχή του μοναδικού υπαλλήλου έτσι ώστε ο Λεβάν να υλοποιήσει το σχέδιο τους και μετά ανενόχλητος πήγε στο σπίτι του ενώ ο υπάλληλος του μαγαζιού κυνηγούσε τον Λεβάν. Ο Κατηγορούμενος είπε ηθελημένα ψέματα αναφορικά με το γεγονός ότι πήγε στο κατάστημα « ΓΕΡΜΑΝΟΣ» για να ελέγξει το τηλέφωνό του που ήταν χαλασμένο αφού δεν είχε καμιά πρόθεση να το φτιάξει και μέχρι και σήμερα το έχει στην κατοχή του, σύμφωνα με την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του, παρά το γεγονός ότι ήταν χαλασμένο. Σκόπιμα είπε ψέματα για ουσιώδη ζητήματα όπως τον λόγο της παρουσίας του στο κατάστημα, τον λόγο που τον συνόδευσε ο Λεβάν στο συγκεκριμένο κατάστημα σε μιά προσπάθεια να προβάλλει μια δίκαιη υπεράσπιση. Δεν μπορώ να δεχθώ την μαρτυρία του αφού καταρρίφθηκε από την μαρτυρία των μαρτύρων της Υπεράσπισης . Εδώ θα πρέπει να γίνει αναφορά στο γεγονός ότι η γραμμή της υπεράσπισης, κατά την αντεξέταση των μαρτυρίων κατηγορίας ήταν αρχικά ότι δεν γνωρίζονταν ο Κατηγορούμενος με το άλλο πρόσωπο που είχε κλέψει τον υπολογιστή και ότι δεν είχαν πάει μαζί στο κατάστημα . Στην πορεία όμως άλλαξε και έγινε μια προσπάθεια να πεισθεί το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος δεν γνώριζε την πρόθεση του γαμπρού του του Λεβάν να κλέψει το αντικείμενο, με τον οποίο σημειωτέων διέμενε στο ίδιο σπίτι. Και αν δεν ήξερε τις προθέσεις του γιατί έφυγε ανενόχλητος και πήγε σπίτι του μετά που είχε δει τον Λεβάν να τρέχει στους δρόμους της Λάρνακας. Επίσης, τρεις μήνες μετά ανακρινόμενος και πάλι επέλεξε να μην αποκαλύψει την πραγματικότητα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο Κατηγορούμενος κατηγορείται για κλοπή ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 255 διαλαμβάνει: «255-

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: (β) ο όρος «αποκομίζει» περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. » Από την μαρτυρία αποκαλύφθηκε ότι ο υπολογιστής, ο οποίος είχε αξία £679 ανήκει στην εταιρεία «Γερμανός». Ο δε Μ.Κ.3, κος Κυριάκου καθώς και η Μ.Κ.1, κα Ταρκμανιάν έκαναν αναφορά στον τρόπο με τον οποίο αποκτήθηκε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής που δεν μπορεί να ήταν οτιδήποτε άλλο από δόλιος αφού υπήρξε συνεννόηση μεταξύ αυτού που πήρε τον υπολογιστή και του Κατηγορούμενου να απασχολήσει τον πωλητή, ν΄ αποσπάσει την προσοχή του έτσι που να βοηθηθεί ο πρώτος να κλέψει τον υπολογιστή. Θα πρέπει σ΄ αυτό το σημείο να γίνει αναφορά στην νομολογία που αφορά τα ψέματα ενός Κατηγορούμενου. Τόσο αυτά που ειπώθηκαν εκτός δικαστηρίου καθώς και αυτά που ειπώθηκαν κατά την διαδικασία. Η καταφυγή στο ψεύδος μπορεί να κλίνει την πλάστιγγα εναντίον του Κατηγορούμενου και ν΄ αποτελέσει περιστατική μαρτυρία σε βάρος του όταν ικανοποιηθούν τα τέσσερα κριτήρια τ΄ οποία καταγράφηκαν στην απόφαση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 260 στην σελίδα 268: 3) Ψέματα που λέχθηκαν από τον Κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός Δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφόσον ικανοποιούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια: (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθειά του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα.» Βλ. επίσης Archbold 2002, παρ. 4-402 και 402α και R. v. Lucas

(1981)73 Cr. App. R. 159. Αναφορικά με το νοητικό στοιχείο στην υπόθεση R v. Ghosh

(1982)Q. B. 1053 ο Λόρδος Lane ανέφερε τ΄ ακόλουθα: «In determining whether the prosecution has proved that the defendant was acting dishonestly, a jury must first decide whether according to the ordinary standards of reasonable and honest people what was done was honest. If it was not dishonest by those standards, that is the end of the matter and the prosecution fails. If it was dishonest by those standards, then the jury must consider whether the defendant himself must have realized that what he was doing was those standards dishonest. In most cases where the actions are obviously dishonest by ordinary standards, there will be no doubt about it.» Σίγουρα με βάση το σκεπτικό της R. v. Ghosh ο Κατηγορούμενος ενήργησε εκτός του πλαισίου ενέργειας ενός λογικού και ειλικρινούς ανθρώπου. Απασχόλησε τον πωλητή για να κλέψει τ΄ αντικείμενο ο κουνιάδος του και στην συνέχεια πήγε σπίτι του αδιαφορώντας για το τι είχε συμβεί. Η σωρευτική θεώρηση των γεγονότων σε συνδυασμό με την συμπεριφορά του Κατηγορούμενου αποκαλύπτουν την ένοχη γνώση και την πρόθεσή του να βοηθήσει στην υλοποίηση της κλοπής. Με βάση όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι ο Κατηγορούμενος με δόλιο τρόπο, απασχολώντας τον υπάλληλο του καταστήματος «Γερμανός», βοήθησε τρίτο άτομο στην κλοπή του φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή, ο οποίος ανήκε στην εταιρεία «INFOTEL GERMANOS», με την πρόθεση ν΄ αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτόν. Οπόταν, συνεπακόλουθο της κατάληξής μου είναι η κρίση του Κατηγορούμενου ως ένοχου για το αδίκημα που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............................... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο