REKAL IM EX CO LTD ν. Ευστάθιος Στυλιανού Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 962/07, 1 Ιουλίου, 2008

(2)του Ποινικού Κώδικα, όπως αυτό τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα κατηγορείται, η Κατηγορούμενη Εταιρεία 1, ότι μέσω των διευθυντών της, Κατηγορούμενων 2 και 3, τον Σεπτέμβριο 2006 έκδωσε προς όφελος της παραπονούμενης εταιρείας την επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας με αριθμό 06781398 για το ποσό των £800. Όταν η επιταγή εμφανίστηκε στην Τράπεζα δεν ξοφλήθηκε λόγω του ότι ο εκδότης της είχε ανακαλέσει την πληρωμή της. Η Παραπονούμενη εταιρεία για ν΄ αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε τρεις

(3)μάρτυρες. Πρώτος, κατέθεσε ο διευθυντής της εταιρείας, Ευστάθιος Καλογήρου (ΜΚ1). Σύμφωνα με την μαρτυρία του Διευθυντή της Παραπονούμενης υπήρχε συνεργασία μεταξύ της δικής του εταιρείας και της Κατηγορούμενης 1 για πολλά χρόνια. Η Κατηγορούμενη εταιρεία 1 παράγγελλε προϊόντα τ΄ οποία η Παραπονούμενη εταιρεία εισήγαγε από το εξωτερικό, στο όνομά της και τα παρέδιδε στην συνέχεια στην Κατηγορούμενη εταιρεία. Η πληρωμή γινόταν με μεταχρονολογημένες επιταγές. Οι συναλλαγές μεταξύ τους καταχωρούνταν από την λογίστρια της Παραπονούμενης εταιρείας στο λογισμικό σύστημα. Κατέθεσε την κατάσταση λογαριασμού της Κατηγορούμενης 1 ως Τεκμήριο

1. Όμως, η τελευταία επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας, Τεκμήριο 2, για το ποσό των £800 επεστράφηκε με την ένδειξη ότι η πληρωμή ανακλήθηκε από τον εκδότη της. Κατέθεσε σειρά από τιμολόγια και αποδείξεις Τεκμήρια 3-12 και εξήγησε πώς ο λογαριασμός είχε υπόλοιπο £
2. Κατά την αντεξέταση ήταν η θέση του ότι η εταιρεία του έχει πείρα 48 χρόνια και συνεργάζεται με τους Κατηγορούμενους για 10 χρόνια. Με την παράδοση των εμπορευμάτων που παράγγελλαν οι Κατηγορούμενοι εκδίδονταν και τα σχετικά τιμολόγια. Οι πληρωμές γίνονταν με μεταχρονολογημένες επιταγές έναντι λογαριασμού και εκδίδετο σχετική απόδειξη. Πήγαινε ο υπάλληλός του και εισέπραττε το ποσό. Όσον αφορά το Τεκμήριο 13 εξήγησε ότι το συγκεκριμένο τιμολόγιο εκδόθηκε με την παραγγελία πλην όμως λόγω της κατάστασης στον Λίβανο τ΄ αμπελόφυλα δεν έφθασαν ποτέ και οι Κατηγορούμενοι δεν χρεώθηκαν γι΄ αυτά. Το συγκεκριμένο τιμολόγιο, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, δεν συμπεριλαμβάνεται στο Τεκμήριο
3. Δεύτερος, κατέθεσε ο κος Θεόδωρος Σταύρου ο οποίος εργάζεται στην Παραπονούμενη εταιρεία από το
4. Τα καθήκοντά του συμπεριλαμβάνουν την παράδοση τιμολογίων, την είσπραξη τιμολογίων καθώς και την παράδοση εμπορευμάτων σε υπεραγορές. Ήταν η θέση του ότι γνωρίζει τους Κατηγορούμενους 2 και 3 λόγω του ότι τους επισκεπτόταν για να εισπράξει από αυτούς. Τις περισσότερες φορές τους επισκεπτόταν σπίτι τους για ν΄ εισπράξει. Βλέποντας τα Τεκμήρια 3-12 αναγνώρισε την υπογραφή του στα Τεκμήρια 4, 6, 7, 8, 10 και 11, δηλαδή τις αποδείξεις εισπράξεως και ανέφερε ότι εισέπραττε από τους Κατηγορούμενους 2 και 3 λεφτά έναντι λογαριασμού και κατέγραφε στις αποδείξεις εισπράξεως την ημερομηνία που παραλάμβανε τις επιταγές. Όσον αφορά την επίδικη επιταγή Τεκμήριο 2 ήταν η θέση του ότι ο ίδιος την είχε παραλάβει από την κα Ευσταθίου έναντι λογαριασμού και της εξέδωσε την απόδειξη Τεκμήριο
5. Την συγκεκριμένη επιταγή την υπέγραψε ο κος Καλογήρου και την πήρε ο ίδιος στην Τράπεζα για κατάθεση. Το τιμολόγιο Τεκμήριο 13, ο ίδιος το παρέδωσε. Αφορούσε την παραγγελία αμπελόφυλλων. Κατέθεσε το δικό του αντίγραφο ως Τεκμήριο 17 και εξήγησε ότι είναι ανυπόγραφο γιατί θα υπογραφόταν μετά την παραλαβή των προϊόντων. Λόγω του πολέμου στο Λίβανο το εμπόρευμα δεν ήρθε και η παραγγελία ακυρώθηκε. Κατέληξε ότι ο λόγος που είχε σταματήσει η πληρωμή της επιταγής ήταν λόγω του ότι δεν είχε έρθει το εμπόρευμα, δηλαδή τα αμπελόφυλλα, εγκαίρως όμως η επιταγή των £800 δεν αφορούσε το συγκεκριμένο εμπόρευμα, αλλά ήταν για εξόφληση υπολοίπου. Κατά την αντεξέταση ήταν η θέση του ότι γνώριζε ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν λογαριασμό στην Παραπονούμενη εταιρεία λόγω του ότι ο ίδιος εισέπραττε. Βλέποντας το Τεκμήριο 1 αναγνώρισε ότι όλες οι πράξεις που καταγράφονται σ΄ αυτό έγιναν κατά τον χρόνο που ο ίδιος εργαζόταν στην Rekal. Το 2005 ήταν το μοναδικό άτομο που εισέπραττε. Την μέρα που εκδόθηκε η επίδικη επιταγή ο ίδιος είχε παραδώσει στους Κατηγορούμενους το τιμολόγιο για τα αμπελόφυλλα που θα έρχονταν. Όμως, δεν παραδόθηκαν λόγω του πολέμου στον Λίβανο. Επέμενε στη θέση του ότι η επίδικη επιταγή δόθηκε για εξόφληση παλαιών λογαριασμών, υπολοίπου και όχι ως είσπραξη του τιμολογίου που είχε παραδώσει - του Τεκμηρίου
6. Ο ίδιος ισχυρίστηκε, βλέποντας το Τεκμήριο 13, ότι οι προσθήκες στο περιεχόμενó του δεν είχαν γίνει στην παρουσία του. Ερωτηθείς για το πώς γίνεται η παράδοση των εμπορευμάτων ήταν η θέση του ότι τ΄ εμπορεύματα παραδίδονται απευθείας από το Τελωνείο από οδηγό. Ο οδηγός για την μεταφορά μερικές φορές πληρώνεται απευθείας από τον πελάτη και άλλες πληρώνεται από τον κο Ευστάθιο, ΜΚ1, ο οποίος χρεώνει στην συνέχεια τον πελάτη. Η μεταφορά δεν συμπεριλαμβάνεται στην τιμή γι΄ αυτό και υπάρχουν τιμολόγια που καταγράφουν ότι η παράδοση θα είναι στο λιμάνι. Τις περισσότερες φορές γράφει στο τιμολόγιο, ήταν η θέση του, ότι ο μεταφορέας θα πληρωθεί από τον πελάτη. Όταν του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 4, 6, 7, 8, 10, 11, 14 και 16, οι αποδείξεις πληρωμής, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος τα είχε υπογράψει και τα είχε παραδώσει στους Κατηγορούμενους. Επέμενε στην θέση του ότι οι Κατηγορούμενοι δεν ξοφλούσαν την κάθε παράδοση, έμενε υπόλοιπο τ΄ οποίο ο ίδιος πήγαινε και εισέπραττε. Τελευταία κατέθεσε η κα Πωλίνα Λουκά, (ΜΚ3), η οποία εργαζόταν στην Παραπονούμενη εταιρεία από τον Οκτώβρη 2003 - Μάρτη 2005 επί τη βάση της πλήρους απασχόλησης και από τότε μέχρι τώρα εργάζεται στη βάση της μερικής απασχόλησης, 2-3 φορές την βδομάδα. Τα καθήκοντά της αφορούσαν τα λογιστικά καθώς και την αλληλογραφία όμως τώρα έχουν περιοριστεί μόνο στην τήρηση των λογιστικών βιβλίων. Ήταν η θέση της, ότι ήταν η μόνη που χρησιμοποιούσε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή για τα λογιστικά και η ίδια με τις οδηγίες του κου Καλογήρου περνούσε τις πληροφορίες στον υπολογιστή. Αναγνώρισε ότι η ίδια είχε εκδώσει το Τεκμήριο 1 από τον υπολογιστή και το επεξήγησε με λεπτομέρεια. Εξήγησε ότι το "entry number" είναι ο αριθμός που δίνει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής αυτόματα και δεν μπορεί ν΄ αλλοιωθεί. Εξήγησε για κάθε ένα τιμολόγιο - Τεκμήρια 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 16 και 17 - την εγγραφή και ενσωμάτωσή του στο Τεκμήριο
7. Απαντώντας σ΄ ερώτηση που της είχε τεθεί ανέφερε ότι επεστράφησαν επιταγές των Κατηγορούμενων και σ΄ άλλες περιπτώσεις και η ίδια είχε τηλεφωνήσει σε μερικές περιπτώσεις κατά πόσο ήταν εντάξει να περάσει να πληρωθεί ο υπάλληλος της εταιρείας και μερικές φορές της έλεγαν να μην περάσει. Αναγνώρισε ως το σημερινό υπόλοιπο της Κατηγορούμενης 1 τις Λ.Κ.
8. Αντεξεταζόμενη, επανέλαβε τον τρόπο που κάμνει τις λογιστικές καταχωρήσεις στον υπολογιστή. Ανέφερε ότι γράφει το "entry number" που δίνει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής πάνω στο τιμολόγιο, όταν το περνά στην μερίδα του πελάτη. Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 5 εξήγησε ότι έκαμε δύο εγγραφές λόγω του ότι το ποσό που έφερε Φ.Π.Α. ήταν μόνο οι Λ.Κ.791,
9. Δεν αντιστοιχούσε σ΄ ολόκληρο το ποσό Λ.Κ. 6.443,13, Φ.Π.Α. Όσον αφορά το Τεκμήριο 12 εξήγησε ότι το συμπλήρωσε ο κος Ευσταθίου, ΜΚ1, γιατί όταν πήγε ο μεταφορέας να πληρωθεί δεν είχε μαζί του μπλοκ αποδείξεων. Του καταβλήθηκαν, σε μετρητά, Λ.Κ.130 και υπέγραψε ότι είσπραξε το συγκεκριμένο ποσό. Ήταν η θέση της ότι ο μεταφορέας πάντοτε χρεώνει μεταξύ Λ.Κ.130 - Λ.Κ.150 κ΄ αυτό το γνώριζε ο Κατηγορούμενος
10. Το Τεκμήριο 12 , ήταν η θέση της, ότι δεν είναι χρεωμένο στο Τεκμήριο
11. Ερωτηθείσα για το Τεκμήριο 17 ισχυρίστηκε ότι είναι άκυρο αφού η παραγγελία είχε ακυρωθεί γ΄ αυτό και δεν φαίνεται στο Τεκμήριο
12. Μ΄ ενδιάμεση απόφασή του, μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για τους Παραπονούμενους, το Δικαστήριο κάλεσε τους Κατηγορούμενους 1-3 σ΄ απολογία. Έδωσε ένορκη μαρτυρία η Κατηγορούμενη 3 ενώ ο Κατηγορούμενος 2 επέλεξε να μείνει σιωπηλός. Η Κατηγορούμενη 3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι μαζί με τον σύζυγό της, Κατηγορούμενο 2, είναι διευθυντές της Κατηγορούμενης εταιρείας 1 η οποία ασχολείται με το εμπόριο τροφίμων. Στα πλαίσια των εργασιών της Κατηγορούμενης 1, η Παραπονούμενη για 10 χρόνια τους προμήθευε από το εξωτερικό με μπουκάλια και διάφορα άλλα είδη για την συσκευασία των προϊόντων τους. Ο τρόπος συνεργασίας, σύμφωνα με την Κατηγορούμενη 3, ήταν ότι έβαζαν τις παραγγελίες τηλεφωνικώς και στην συνέχεια ο οδηγός του κου Καλογήρου παρέδιδε τα προϊόντα στις αποθήκες τους. Μετά την παράδοση ο οδηγός τους παρέδιδε το τιμολόγιο ή την ίδια μέρα ή την επόμενη. Ξοφλούσαν τα τιμολόγια με μεταχρονολογημένες επιταγές για τις οποίες ο υπάλληλος της Παραπονούμενης εξέδιδε απόδειξη. Ήταν η θέση της, ότι υπήρχαν χρεώσεις για τις οποίες δεν είχε γίνει οποιαδήποτε συμφωνία. Με αναφορά στα Τεκμήρια 5 και 15 εξήγησε ότι στο Τεκμήριο 5 που είναι το proforma invoice καταγράφηκε η παραγγελία και η συμφωνηθείσα τιμή $12.000, περίπου γύρω στις £5.
13. Η πληρωμή για την παραγγελία αυτή είχε γίνει με την απόδειξη είσπραξης αρ. 107 - Τεκμήριο
14. Όμως, για την συγκεκριμένη συμφωνία, στο Τεκμήριο 1, υπάρχουν δύο χρεώσεις. Η μια αφορά το ποσό των £5.652,00 και η δεύτερη αφορά το ποσό των £791,13 για τ΄ οποίο η ίδια δεν είχε συμφωνήσει αφού ουδέποτε είχε συμφωνήσει για τα ποσά που καταγράφονται στο Τεκμήριο 5 μετά την χρέωση δηλαδή το ποσό των Λ.Κ.5.652, και τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν ήταν σε γνώση της. Ουδέποτε είχε συμφωνήσει για έξοδα τράπεζας, αχθοφορικά, τόκο και τα υπόλοιπα που καταγράφει το συγκεκριμένο τεκμήριο. Η επόμενη συναλλαγή που είχαν ήταν στις 28.2.06 - Τεκμήριο
15. Το συγκεκριμένο τιμολόγιο - Τεκμήριο 9 - πληρώθηκε με τις αποδείξεις Τεκμήρια 10 και 11 και η Παραπονούμενη είχε εξοφληθεί και δεν υπήρχε οποιαδήποτε άλλη οφειλή ή υπόλοιπο. Στη συνέχεια δόθηκε η παραγγελία για τ΄ αμπελόφυλλα - Τεκμήριο
16. Για την συγκεκριμένη παραγγελία είχε δοθεί προκαταβολή £800 και εκδόθηκε η απόδειξη Τεκμήριο
17. Η επιταγή που είχε δοθεί ως προκαταβολή είναι το Τεκμήριο 2 της οποίας η πληρωμή ανακλήθηκε λόγω του ότι τα εμπορεύματα δεν θ΄ ερχόντουσαν. Κατέληξε, ότι η εταιρεία, Κατηγορούμενη 1, δεν χρωστούσε οτιδήποτε στην Παραπονούμενη και αφού η επιταγή δόθηκε για παραγγελία που δεν εκτελέστηκε είχε κάθε δικαίωμα να την σταματήσει. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι η ίδια ποτέ δεν πήρε οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού από την Παραπονούμενη στα δέκα χρόνια της συνεργασίας τους. Πάντοτε, ήταν η θέση της, ξοφλούσε το τιμολόγιο σε δύο-τρία στάδια γι΄ αυτό και οι αποδείξεις αφορούσαν εξόφληση τιμολογίου. Γ΄ αυτό και οι αποδείξεις έγραφαν (Ε) τ΄ οποίο δεν διευκρινίστηκε από τους Παραπονούμενους τι αφορούσε. Ερωτηθείσα παραδέχθηκε ότι κάποια τιμολόγια τα πλήρωνε σε μια δόση και άλλα σε τρεις

(3)δόσεις. Όμως, το ποσό πάντοτε συμφωνούσε με το ποσό του τιμολογίου. Συμφώνησε ότι οι αποδείξεις Τεκμήρια 6, 7 και 8 αφορούσαν το τιμολόγιο 157 - Τεκμήριο 19 - όμως καμιά τους δεν έγραφε ότι ήταν έναντι. Ενώ με το Τεκμήριο 8 ξοφλήθηκε το συγκεκριμένο τιμολόγιο. Το ποσό του τιμολογίου ήταν το ίδιο μ΄ αυτό που είχε καταβληθεί. Αυτό, για την ίδια σήμαινε εξόφληση. Επέμενε στη θέση της ότι ουδέποτε ήρθε σε γνώση της ότι ο κος Καλογήρου, (Μ.Κ.1), τηρούσε λογαριασμό αφού ουδέποτε τους είχε στείλει κατάσταση λογαριασμού. Το Τεκμήριο 1 το είδαν για πρώτη φορά όταν καταχωρίστηκε η υπόθεση αυτή. Ισχυρίστηκε, ότι υπήρχαν μεταξύ τους διαφωνίες που αφορούσαν τα ποσά που χρεώθηκαν ως μεταφορικά στο Τεκμήριο 5 για τ΄ οποία ουδέποτε είχε συμφωνήσει με τον κο Καλογήρου (Μ.Κ.1). Το συγκεκριμένο τιμολόγιο - Τεκμήριο 5 - η ίδια δεν το είχε στην κατοχή της. Είχε μόνο το proforma invoice - Τεκμήριο 15 - στο οποίο δεν αναγράφονται άλλα ποσά εκτός από τις $12.

1. Επιπρόσθετα, ήταν η θέση της, ότι τ΄ αμπελόφυλλα δεν έχουν Φ.Π.Α οπόταν πως θα συμφωνούσε η ίδια στην καταβολή Φ.Π.Α. Προώθησε την άποψη ότι ο κάθε εμπορευόμενος περιλαμβάνει τα εκτελωνιστικά στην τιμή χρέωσης. Επέμενε ότι οι £800 - Τεκμήριο 2 - είχαν δοθεί ως προκαταβολή για τ΄ αμεπολόφυλλα του Τεκμηρίου 17 τ΄ οποία ουδέποτε ήρθαν. Δεν χρωστούσε, η Κατηγορούμενη 1, την δεδομένη στιγμή, οτιδήποτε άλλο στην Παραπονούμενη. Το τιμολόγιο δεν χρεώθηκε στο Τεκμήριο 1 γιατί δεν είχαν έρθει τ΄ εμπορεύματα αλλά οι £800 είχαν δοθεί. Η κα Μαντουβάνη στην αγόρευσή της προς το Δικαστήριο ισχυρίστηκε ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι. Η έκδοση της επιταγής - Τεκμήριο 2 - ήταν παραδεκτό γεγονός, το ίδιο και η πράξη μη εξόφλησής της, σύμφωνα με το Τεκμήριο
2. Επιπρόσθετα, η εντολή για μη πληρωμή της επιταγής δόθηκε πριν η επιταγή καταστεί πληρωτέα στις 27.9.
3. Οπόταν, ήταν η εισήγησή της, ότι το κατά πόσο υπήρχε εύλογη αιτία για μη εξόφλησή της ήταν θέμα πραγματικό. Στο Τεκμήριο 18 καταγράφεται ως λόγος ανάκλησης της πληρωμής η ανάκληση της παραγγελίας. Αλλά, η Παραπονούμενη ουδέποτε αρνήθηκε ν΄ εκτελέσει την παραγγελία αλλά ήταν λόγος ανωτέρας βίας που προκάλεσε την μη εκτέλεσή της. Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί ν΄ ισχυρίζονται οι Κατηγορούμενοι ότι ήταν προκαταβολή οι £800 αφού υπήρχε υπόλοιπο λογαριασμού. Η κα Λουκά επικεντρώθηκε στο θέμα της εύλογης αιτίας. Έκαμε αναφορά στον τρόπο συνεργασίας μεταξύ των δύο μερών, δηλαδή στο γεγονός ότι πρώτα γινόταν η παραγγελία, μετά την παράδοση εκδίδονταν τα τιμολόγια, τ΄ οποία στην συνέχεια πληρώνονταν με μεταχρονολογημένες επιταγές. Υποστήριξε την άποψή της με αναφορά στα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι υπήρχε διαφωνία στις χρεώσεις ιδιαίτερα αναφορικά με το Τεκμήριο 5 στ΄ οποίο χρεώθηκαν όχι μόνο μεταφορικά και τόκος αλλά και Φ.Π.Α. για εμπόρευμα τ΄ οποίο δεν υπόκειται σε Φ.Π.Α. Κατέληξε, ότι αν δεν υπήρχε εύλογη αιτία δεν θα υπήρχε λόγος να σταματήσει η πληρωμή της συγκεκριμένης επιταγής μετά από τόσα χρόνια συνεργασίας. Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ.

1. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και ν΄ αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας καθώς επίσης και την μάρτυρα για την Υπεράσπιση ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Αρχίζοντας από τον Διευθυντή της Παραπονούμενης, του οποίου η μαρτυρία μέχρι ενός σημείου ήταν σύμφωνη με την μαρτυρία της Κατηγορούμενης 3 αναφορικά με τον τρόπο που γίνονταν οι παραγγελίες, την έκδοση των τιμολογίων και τον τρόπο πληρωμής. Όμως ήταν η θέση του ότι η κατάσταση λογαριασμού και η τήρησή της γινόταν από την λογίστρια του γραφείου. Προσπάθησε, όσον μπορούσε, να την εξηγήσει την κατάσταση λογαριασμού αλλά σε πολλά σημεία δεν μπορούσε να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις για το τι κατέγραφε. Ιδιαίτερα για το κατ΄ ισχυρισμό υπόλοιπο των Λ.Κ.
2. Δεν μπορώ να δεχθώ την μαρτυρία του αναφορικά με την εξήγηση που έδωσε για το Τεκμήριο 1 γιατί ήταν ανακριβής καθώς επίσης και για τον λόγο ότι η μνήμη του ήταν επιλεκτική. Όσον αφορά τον κο Σταύρο θεοδώρου, Μ.Κ.2, ο οποίος είναι υπάλληλος της Παραπονούμενης 1, παρά το ότι παραδέχθηκε ότι την επιταγή - Τεκμήριο 2 - την παρέλαβε την μέρα που παρέδωσε το Τεκμήριο 17, που αφορούσε την παραγγελία αμπελοφύλλων που ποτέ δεν έφθασε, ήταν η θέση του ότι δεν είσπραξε οποιοδήποτε ποσό για την συγκεκριμένη παραγγελία. Όμως κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι τις περισσότερες φορές έπαιρνε επιταγές για εμπόρευμα που θα ερχόταν και θυμόταν ότι του είχε δοθεί και επιταγή μια μέρα πριν ν΄ έρθει το εμπόρευμα. Ενώ στην συνέχεια επέμενε ότι πήγαινε και εισέπραττε από τους Κατηγορούμενους χωρίς ν΄ εξοφλούν τα τιμολόγια γιατί έμενε πάντα υπόλοιπο. Η εναλλαγή στις θέσεις του συγκεκριμένου μάρτυρα γεννά ερωτηματικά. Άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι προσπαθούσε να βοηθήσει τον εργοδότη του αντί να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια και αυτό τον οδήγησε σε αντιφάσεις. Η έλλειψη αμεροληψίας του μάρτυρα αυτού σε συνδυασμό με τις αντιφάσεις που παρατηρήθηκαν στην μαρτυρία του δεν αφήνει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από την απόρριψή της. Η κα Λουκά, Μ.Κ.3, εξήγησε με λεπτομέρεια το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 τ΄ οποίο η ίδια είχε ετοιμάσει και είχε τυπώσει. Εξήγησε ότι στην στήλη «Debit» χρεώνεται ο πελάτης ανάλογα με τα τιμολόγια που εκδίδονται από την Παραπονούμενη ενώ στην στήλη «Credit» αφαιρούνται οι πληρωμές. Ενώ το «Balance» είναι το υπόλοιπο κάθε φορά που περνάς μια εγγραφή. Με βάση αυτή την μαρτυρία της το ποσό του «Debit», των χρεώσεων και το ποσό του «Credit» των πιστώσεων αν προστεθούν είναι τα ίδια πριν ακόμα δοθεί η επιταγή Τεκμήριο
3. Παραταύτα όμως και αυτή προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι υπήρχε υπόλοιπο ύψους £800 από την Παραπονούμενη, διότι εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του εργοδότη της. Ούτε και αυτή μ΄ έπεισε. Ερχόμενη τώρα στην Κατηγορούμενη
4. Η προφορική της μαρτυρία σε μερικά σημεία συμφωνεί μ΄ αυτή του κου Καλογήρου (Μ.Κ.1) και του κου Θεόδωρου Σταύρου οι οποίοι ανέφεραν ότι μετά την παράδοση του εμπορεύματος εκδίδονταν μεταχρονολογημένες επιταγές για την αποπληρωμή του ποσού. Η διαφορά στην μαρτυρία τους έγκειται στο ότι η Κατηγορούμενη 3 ισχυρίζεται ότι ξοφλούσε το κάθε τιμολόγιο με δόσεις, χωρίς ν΄ αφήνει υπόλοιπο λογαριασμού ενώ οι άλλοι δύο ισχυρίζονται ότι πλήρωνε έναντι λογαριασμού, με τον Μ.Κ.2 σε κάποιες περιπτώσεις να συμφωνεί μαζί της. Τόσο το Τεκμήριο 1 καθώς και τα λοιπά Τεκμήρια υποστηρίζουν ότι οι Κατηγορούμενοι εξοφλούσαν τα τιμολόγια με μεταχρονολογημένες επιταγές τις οποίες έδιναν λίγο μετά την έκδοση του τιμολογίου. Όμως, το ποσό του τιμολογίου εξοφλείτο ολόκληρο με την έκδοση των επιταγών. Οπόταν, δεν έχω λόγο να μην την πιστέψω. Φαινόταν ειλικρινής και οι απαντήσεις της σ΄ ότι ερωτάτο ήταν άμεσες. Καταλήγω λοιπόν, σύμφωνα με την μαρτυρία όπως την έχω αποδεχθεί, ότι μεταξύ των μερών υπήρχε μια μακροχρόνια συνεργασία. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 μέσω τηλεφώνου παράγγελλαν προϊόντα από την Παραπονούμενη εταιρεία 1 για τ΄ οποία συμφωνούσαν τις τιμές μέσω τηλεφώνου. Μετά την παράδοση των προϊόντων συνήθως την επόμενη μέρα ή λίγες μέρες μετά ο Μ.Κ.2 τους έπαιρνε το σχετικό τιμολόγιο τ΄ οποίο εξοφλείτο μ΄ αριθμό μεταχρονολογημένων επιταγών. Το τιμολόγιο, Τεκμήριο 5, εξοφλήθηκε όπως φαίνεται με το Τεκμήριο 4 με 11 επιταγές ενώ το τιμολόγιο Τεκμήριο 3 με αριθμό άλλων επιταγών. Όμως, λόγω του ότι οι Κατηγορούμενοι, αναφορικά με το Τεκμήριο 5, φαίνεται ν΄ είχαν συμφωνήσει το ποσό των £5.652 και όχι £6.443 προέκυψε μια διαφορά της τάξεως των £791,
5. Η μεν Παραπονούμενη θεωρούσε ότι η Κατηγορούμενη 1 τ΄οφείλει, η δε Κατηγορούμενη 1 ήταν με την εντύπωση ότι είχε εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της. Εν πάση περιπτώσει, υπάρχουν ερωτηματικά αναφορικά με τον τρόπο που είναι χρεωμένες οι £791,
6. Είναι χρεωμένα δύο ποσά μ΄ ένα μόνο «entry» για το ίδιο τιμολόγιο - Τεκμήριο
7. Η Μ.Κ.3 κα Λουκά προσπάθησε να εξηγήσει τον λόγο γιατί ένας εμπορευόμενος χρεώνει τόκους τράπεζας σε δικό του τιμολόγιο αλλά δεν μ΄ έπεισε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η κατηγορία που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1-3 βασίζεται στο άρθρο 305(Α)

(2)του Ποινικού Κώδικα τ΄ οποίο προβλέπει: "Πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε απ΄ αυτό, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο ποινές." Με βάση το λεκτικό του άρθρου αυτού τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) η έκδοση επιταγής, (β) η πρόκληση μη εξόφλησης από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του, (γ) η πράξη του εκδότη να γίνει καθ΄ οιονδήποτε χρόνο πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα. βλ. Philippa Estates Ltd ν. Ρούσου

(2006)2 ΑΑΔ 146 και N.C. Diamonds v. Γεωργίου

(2001)2 ΑΑΔ

1. Σίγουρα από την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί και τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν καταγραφεί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1-
2. Οπόταν, το βάρος εναποτίθεται τώρα στους ώμους της Υπεράσπισης, των Κατηγορούμενων 1-3, ν΄ αποδείξουν, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι η ανάκληση της πληρωμής έγινε για εύλογη αιτία. Ο όρος «εύλογη αιτία» εμπεριέχει την έννοια της καλόπιστης και της δίκαιης αιτίας βλ. N.C. Diamonds v. Γεωργίου (ανωτέρω). Αυτή η ερμηνεία έγινε αποδεκτή στην συγκεκριμένη υπόθεση. Σύμφωνα με την μαρτυρία που έχω αποδεχθεί η Κατηγορούμενη εταιρεία 1 φαίνεται να είχε ειλικρινή λόγο να μην τιμήσει την επιταγή που είχε εκδοθεί προς όφελος της Παραπονούμενης. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 17 υπήρχαν διαφορές που αφορούσαν τους λογαριασμούς μεταξύ των μερών, οι οποίες διαφορές δεν είχαν επιλυθεί, ενώ παράλληλα φαίνεται να μην είχε παραδοθεί ποσότητα των αμπελοφύλλων που είχε παραγγελθεί. Με βάση τις διαπιστώσεις αυτές θεωρώ ότι η Κατηγορούμενη εταιρεία είχε εύλογη αιτία να ανακαλέσει την πληρωμή της επιταγής. Συνεπακόλουθα οι Κατηγορούμενοι 1-3 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν αφού η ενέργειά τους ήταν ειλικρινής και υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία. Τα έξοδα των Κατηγορουμένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα βαραίνουν την Παραπονούμενη. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο