Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Κώστα Σολωμού, Αρ. Υπόθεσης: 1867/08, 7.7.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. A. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1867/08 Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος Κατηγορούσας Αρχής ν. Κώστα Σολωμού Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 7.7.2008 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Παντελή Για τον κατηγορούμενο: κος Φράγκου Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει έξι κατηγορίες. Με τη σειρά που αναγράφονται στο πρόσωπο του κατηγορητηρίου αφορούν τα ακόλουθα αδικήματα: 1η κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης 2η κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος σε οδό χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας 3η κατηγορία: Οδήγηση μοτοσυκλέτας /μοτοποδηλάτου χωρίς κράνος 4η κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος άνευ της συγκαταθέσεως του ιδιοκτήτη 5η κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος άνευ πινακίδων συνιστουσών τα διακριτικά σημεία της ταυτότητας του οχήματος 6η κατηγορία: Παράλειψη συμμορφώσεως σε σήμα τροχαίας Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω κατηγοριών ο κατηγορούμενος στις 5.10.07 στην οδό Κυκλικής στη Λάρνακα της επαρχίας Λάρνακος οδήγησε το μοτοποδήλατο με αριθμό εγγραφής ΗΥΝ231 και συνεπεία τούτης της οδήγησης διέπραξε τα αναφερόμενα αδικήματα. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας οι δύο συνήγοροι δήλωσαν ως παραδεκτό γεγονός ότι "το μοτοποδήλατο με αριθμό εγγραφής ΗΥΝ231 είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι και συνεπώς ιδιοκτησία της Μαρίας Κωνσταντίνου, μητέρας του κατηγορουμένου Κώστα Σολωμού." Τόσο η κατηγορούσα αρχή όσο και η υπεράσπιση παρουσίασαν στο δικαστήριο ένορκη μαρτυρία. Για μεν την κατηγορούσα αρχή παρουσιάστηκαν ο αστ. 3296 Χ. Φωκά (ΜΚ1) και ο ειδικός αστ. 5186 Π. Έκτωρος (ΜΚ2), για δε την υπεράσπιση ενόρκως κατέθεσαν ο κατηγορούμενος και ο Χαράλαμπος Σολωμού (ΜΥ1). Οι εκατέρωθεν εκδοχές των δύο πλευρών έχουν ως ακολούθως. Η θέση της κατηγορούσας αρχής, ως εκφράστηκε από το ΜΚ2, είναι πως κατά τον επίδικο χρόνο η αστυνομία διενεργούσε έλεγχο τροχαίας στη λεωφόρο Κυκλικής. Ο ΜΚ2 είδε τότε ένα μοτοποδήλατο να κατευθύνεται προς το μέρος τους. Αφότου ο οδηγός του μοτοποδηλάτου πέρασε τα φώτα τροχαίας και προφανώς, σύμφωνα με το ΜΚ2, αντιλήφθηκε την παρουσία της αστυνομίας, έκανε επαναστροφή και άλλαξε κατεύθυνση. Τότε, ο ΜΚ2 πήρε τη μοτοσυκλέτα του και ακολούθησε το μοτοποδήλατο, ο οδηγός του οποίου, κατά τον ίδιο χρόνο, παρότι αρχικά ακινητοποιημένος στο κόκκινο φανάρι της πορείας του, στη συνέχεια εισήλθε εντός της διασταύρωσης ενόσω τα φώτα τροχαίας της πορείας του ήταν ακόμη κόκκινα. Ο ΜΚ2 ακολούθησε το μοτοποδήλατο μέχρι την οδό Φρανκ Λιστ όπου ο οδηγός τούτου στάθμευσε έξω από μια οικία. Σύμφωνα με το ΜΚ2, καθ' όλη τη διάρκεια η απόσταση που χώριζε τα δύο μηχανοκίνητα οχήματα ήταν περί τα 15 μέτρα. Όταν ο μάρτυρας έφθασε έξω από την εν λόγω οικία, η οποία είναι του κατηγορουμένου, ο τελευταίος είχε μόλις κατέβει από το μοτοποδήλατο και κατευθύνετο προς την αυλή της οικίας του. Ο ΜΚ2 ουδέποτε ανέκοψε το μοτοποδήλατο παρά μόνο ζήτησε τα στοιχεία του κατηγορουμένου όταν το μοτοποδήλατο ακινητοποιήθηκε έξω από την οικία της οδού Φρανκ Λιστ. Στη συνέχεια, όταν ο κατηγορούμενος μετέβη στο σταθμό, ο ΜΚ1 έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο και κατηγόρησε τούτον γραπτώς. Στον αντίποδα, η θέση του κατηγορουμένου είναι ότι δεν οδήγησε το εν λόγω μοτοποδήλατο. Κατά τον επίδικο χρόνο, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, μόλις είχε επιστρέψει πεζός από συνοικιακό περίπτερο στο οποίο μετέβη για να συναντήσει κάποιο φιλικό του πρόσωπο. Όταν έφθασε στην οικία του, το εν λόγω μοτοποδήλατο ευρίσκετο σταθμευμένο έξω στο πεζοδρόμιο, εκεί όπου το ακινητοποίησε ο τελευταίος οδηγός του, δηλαδή ο πατέρας του κατηγορουμένου. Καθώς ο κατηγορούμενος έπαιζε με τη μικρότερη αδελφή του τον προσέγγισε ο ΜΚ2 και του ζήτησε να φωνάξει τον πατέρα του. Όταν εξήλθε της οικίας ο πατέρας του κατηγορουμένου, ο ΜΚ2 τους είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο να οδηγά το μοτοποδήλατο. Ο Χαράλαμπος Σολωμού (ΜΥ1) είναι ο πατέρας του κατηγορουμένου. Ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο οδήγησε το αναφερόμενο μοτοποδήλατο για να μεταβεί σε κάποιο φούρνο. Όταν επέστρεψε και ετοιμαζόταν να κάνει μπάνιο ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι τον ζητούσε κάποιος αστυνομικός. Εξερχόμενος της οικίας του είδε το ΜΚ2 ο οποίος του ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο να οδηγά το εν λόγω μοτοποδήλατο. Τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο ΜΥ1 ανέφεραν ότι στην παρουσία τους ο ΜΚ2 άγγιξε την εξάτμιση του μοτοποδηλάτου και περαιτέρω, απείλησε τον κατηγορούμενο ότι εάν δεν παραδεχόταν τη διάπραξη των αδικημάτων θα τηλεφωνούσε περιπολικό για να τον παραλάβει. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της υπεράσπισης ακολούθησαν οι αγορεύσεις. Δεν παραθέτω αυτολεξεί ό,τι ειπώθηκε εφόσον σχολιάζω τούτα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Αρκεί να σημειώσω μόνο ότι η κάθε πλευρά ισχυρίστηκε ότι αξιόπιστη είναι η μαρτυρία που η ίδια παρουσίασε και όχι η μαρτυρία της άλλης πλευράς. Εν προκειμένω, τόσο η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής όσο και ο συνήγορος του κατηγορουμένου υπέδειξαν εκείνα τα σημεία της μαρτυρίας δυνάμει των οποίων έδρασαν τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς τους. Παρεμβάλλω εδώ ότι η πιο πάνω σύνοψη του μαρτυρικού υλικού αποκαλύπτει πως μοναδικό επίδικο θέμα είναι η οδήγηση του μοτοποδηλάτου από τον κατηγορούμενο. Άλλωστε, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενόρκως ότι κατά το χρόνο της κατ' ισχυρισμό διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων δεν ήταν κάτοχος άδειας οδηγού και ως εκ τούτου, ούτε ασφαλιστηρίου εγγράφου. Περαιτέρω, ο ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε ως προς τη θέση του ότι ο μοτοποδηλατιστής πέρασε με κόκκινο φως και ότι δεν φορούσε κράνος. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια-βλ. Phipson on Evidence, 16th edition, σελ. 333). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Από το σύνολο της μαρτυρίας είναι φανερό ότι ο ρόλος που ο ΜΚ1 διαδραμάτισε είναι καθ' όλα τυπικός. Ο εν λόγω μάρτυρας ουδεμία γνώση έχει των γεγονότων που αφορούν την όλη υπόθεση, ενώ αναφορικά με τις δικές του ενέργειες ήταν κατατοπιστικός, σαφής και συγκεκριμένος. Σε συνάρτηση και με το σύνολο της παρουσίας του ενόσω κατέθετε ενώπιον του δικαστηρίου, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής και ως εκ τούτου τη μαρτυρία του την αποδέχομαι στην ολότητά της. Θετική όμως εντύπωση απεκόμισα και από το ΜΚ
- Η μαρτυρία του, η οποία ήταν πλούσια σε λεπτομέρειες και επεξηγηματική των όποιων ενεργειών του, παρουσιάστηκε στο δικαστήριο με σταθερότητα και χωρίς παλινδρομήσεις και αντιφάσεις. Εισηγήθηκε ο κος Φράγκου ότι η παράλειψη παράθεσης της κάθε ενέργειας του ΜΚ2 στη γραπτή κατάθεσή του αναδεικνύει την αναλήθεια της μαρτυρίας του. Δεν συμφωνώ με την εν λόγω θέση. Η κατάθεση του ΜΚ2, τεκμήριο 4 ενώπιον μου, είναι ηλίου φαεινότερον ότι πρόκειται για τυποποιημένο έντυπο με κενά σημεία τα οποία συμπληρώνονται αναλόγως των περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι αυτή η λακωνικότητα του τεκμηρίου 4 συγκρινόμενη με την πλούσια μαρτυρία του ΜΚ2 υποδηλώνει, εκ προοιμίου και δίχως άλλο, αναξιοπιστία και αναλήθεια στα λεγόμενα του μάρτυρα. Κρίνω ότι η εν λόγω εισήγηση είναι τόσο ανυπόστατη πραγματικών γεγονότων όσο και εσφαλμένη νομικά. Ο ΜΚ2 παρουσιάστηκε ενώπιον του δικαστηρίου και η υπεράσπιση είχε κάθε ευχέρεια να αντεξετάσει το μάρτυρα τόσο επί της καταθέσεως όσο και επί της μαρτυρίας του. Η σχετική δε αντεξέταση της υπεράσπισης, παρότι επισταμένη και εξονυχιστική, όχι μόνο δεν ανέδειξε καμία υστεροβουλία του ΜΚ2 αλλά ο μάρτυρας επεξήγησε με λεπτομέρεια κάθε πτυχή της μαρτυρίας του. Τέλος είμαι της γνώμης ότι η σχετική εισήγηση ισοδυναμούσα με εκ προοιμίου απόρριψη πλούσιας μαρτυρίας ένεκα προηγηθείσας λακωνικής κατάθεσης, είναι αντινομική και δεν συνάδει με τους νομολογημένους κανόνες αξιολόγησης μαρτυρίας. Ανάλογα ισχύουν και για την άλλη θέση του κου Φράγκου, δηλαδή ότι ο ΜΚ2 δεν ανέκοψε τον κατηγορούμενο. Είναι γεγονός ότι το τυποποιημένο μέρος της κατάθεσης του ΜΚ2 κάνει αναφορά σε ανακοπή. Παρόλα ταύτα, ο ΜΚ2 επεξήγησε στο δικαστήριο ότι δεν ανέκοψε αλλά μόνο ακολουθούσε τον κατηγορούμενο από πολύ κοντινή απόσταση. Έδωσε ακόμη και τη δική του επεξήγηση ως προς τη μη ανακοπή του κατηγορουμένου, επεξήγηση συναρτώμενη με την πείρα του αλλά και του απρόβλεπτου της αντίδρασης παρανομούντα μοτοποδηλατιστή. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, το απρόβλεπτο των κινήσεων μοτοποδηλατιστών τον καθοδήγησε να μην ανακόψει τον κατηγορούμενο εφόσον η τυχόν ανακοπή δυνατό να τον έθετε σε κίνδυνο ένεκα της όποιας απρόβλεπτης αντίδρασής του. Αυτή η θέση του ΜΚ2 κρίνεται όχι μόνο αληθοφανής αλλά και επεξηγηματική των περί ων ο λόγος ενεργειών του. Εις επίμετρον, ούτε και το χρώμα του μοτοποδηλάτου θα μπορούσε, υπό τις περιστάσεις, να πλήξει τη θετική εικόνα του ΜΚ
- Ερωτηθείς ο μάρτυρας ανέφερε ότι το χρώμα του μοτοποδηλάτου είναι κόκκινο και κάτι άλλο. Η υπεράσπιση παρουσίασε στο δικαστήριο φωτογραφία του εν λόγω μοτοποδηλάτου η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο
- Προτού αναφέρω οτιδήποτε για το εν λόγω τεκμήριο σημειώνω ότι επί του προκειμένου διάσταση παρατηρείται και στη μαρτυρία της υπεράσπισης. Ο μεν κατηγορούμενος ανάφερε ότι το μοτοποδήλατο είναι μαύρο, ο δε ΜΥ1 ότι είναι γκρίζο. Εξέταση του τεκμηρίου 5, παρότι δεν διευκρινίστηκε πότε λήφθηκε και εάν το χρώμα ήταν πάντα το ίδιο, υποδεικνύει ότι το κυρίως χρώμα του μοτοποδηλάτου είναι γκρίζο ενώ οι ζάντες τούτου, είναι κόκκινες. Ως εκ τούτου, δεν θεωρώ ότι η απάντηση του ΜΚ2 αποκλίνει από την πραγματικότητα. Το έντονο χρώμα των ζαντών παρείχε στο ΜΚ2 την ευχέρεια να απαντήσει ως απάντησε. Στρέφομαι τώρα σε ό,τι αφορά τον κατηγορούμενο και το ΜΥ
- Εν πρώτοις, αναφορικά με τη μαρτυρία του ΜΥ1 προκύπτει ότι ο μάρτυρας δεν έχει γνώση των πραγματικών γεγονότων που αφορούν τον επίδικο χρόνο. Η μαρτυρία του περιορίζεται στις κινήσεις του ιδίου προ της διάπραξης των ισχυριζόμενων αδικημάτων αλλά και στα όσα διαμείφθηκαν με το ΜΚ2 όταν ο τελευταίος βρισκόταν πλέον έξω από την οικία του κατηγορουμένου. Μπορεί μεν ο ΜΥ1 να ανέφερε ότι οδήγησε το επίδικο μοτοποδήλατο περί της 18:00 για χρονικό διάστημα δέκα λεπτών, οπόταν επέστρεψε και στάθμευσε τούτο έξω από την οικία του κατηγορουμένου, τούτο όμως από μόνο του δεν αναιρεί και τον ισχυρισμό ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε το μοτοποδήλατο αφότου ακινητοποιήθηκε από το ΜΥ
- Η αναφορά τόσο του ΜΚ2 όσο και των κατηγορουμένου και ΜΥ1 σε συγκεκριμένη ώρα, δεν ήταν αυστηρή και απαρέγκλιτη αλλά ενδεικτική. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του ΜΚ2 θέλει τον κατηγορούμενο να οδηγά το εν λόγω μοτοποδήλατο σε μικρή μόνο απόσταση αλλά και για περιορισμένο χρόνο. Τούτων λεχθέντων, σημειώνω ότι τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο ΜΥ1 δεν μου έκαναν καλή εντύπωση. Ο μεν πρώτος αοριστολογούσε και κόμπιαζε κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, ο δε δεύτερος δεν κατόρθωσε να ανεξαρτητοποιηθεί από τη σχέση συγγένειας που το συνδέει με τον κατηγορούμενο. Χαρακτηριστικά, ο ΜΥ1 απάντησε καταφατικά σε υποβολή της κατηγορούσας αρχής ότι παρουσιάστηκε στο δικαστήριο για να αναλάβει το βάρος των ευθυνών του υιού του, δηλαδή του κατηγορουμένου. Ως προς τη πτυχή της μαρτυρίας των κατηγορουμένου και ΜΥ1 ότι ενόσω ο ΜΚ2 ευρισκόταν έξω από την οικία τους απειλούσε τον κατηγορούμενο ότι αν δεν παραδεχόταν θα καλούσε περιπολικό για να τον μεταφέρει στο σταθμό όπου και θα τον άφηνε υπό κράτηση, παρατηρώ τα ακόλουθα. Οι ισχυριζόμενες από την υπεράσπιση απειλές του ΜΚ2 προς τον κατηγορούμενο ουδέποτε υποβλήθηκαν στο μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής. Είναι αυτή η πρακτική ανεπίτρεπτη στο δικαιϊκό μας σύστημα το οποίο, ως εκ της φύσεώς του, επιτάσσει την υποβολή των θέσεων της κάθε πλευράς στους μάρτυρες της άλλης (βλ. Adidas ν. Jonitexo Ltd
(1987)1 CLR 383, 384 και Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Acuac Inc.
(2002)1 ΑΑΔ 1527, 1540). Η εν λόγω παράλειψη, από μόνη της, είναι ικανή να εξουδετερώσει την αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εφόσον ουδέποτε δόθηκε η ευχέρεια στο μάρτυρα της άλλης πλευράς να απαντήσει περί τούτου. Πέραν όμως των πιο πάνω, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται και για ένα άλλο πραγματικό λόγο. Η μαρτυρία αποκαλύπτει ότι ο κατηγορούμενος ούτως ή άλλως δεν παραδέχθηκε ενοχή και όμως ο ΜΚ2 δεν προέβη σε ενέργειες κράτησής του ή ακόμη ταλαιπωρίας του, εφόσον το μοτοποδήλατο δεν κατασχέθηκε αλλά αφέθηκε στο ΜΥ1, πατέρα του κατηγορουμένου. Εις επίμετρον, ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε στην κατάθεσή του (βλ. τεκμήριο 2) ότι απειλήθηκε από το ΜΚ
- Θα ανέμενε κανείς ότι ο κατηγορούμενος θα εξέφραζε τούτο το παράπονό του από την πρώτη στιγμή και όχι μόνο όταν μαρτυρούσε ενόρκως. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αυτό τον ισχυρισμό των κατηγορουμένου και ΜΥ1 τον απορρίπτω. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι ο ΜΚ2 άγγιξε την εξάτμιση του μοτοποδηλάτου, αποδέχομαι τούτον εφόσον άλλωστε ο ΜΚ2 παραδέχθηκε ότι προέβη στην εν λόγω ενέργεια. Παρόλα ταύτα, δεν αποδέχομαι τη θέση της υπεράσπισης ότι από αυτή την ενέργεια του ΜΚ2 εξάγεται ότι ο μάρτυρας δεν είδε τον κατηγορούμενο να οδηγά το εν λόγω μοτοποδήλατο και προσπαθούσε τοιουτοτρόπως να εξακριβώσει αυτό το γεγονός. Όπως με θετικό και πειστικό τρόπο εξήγησε ο ΜΚ2 ό,τι προσπαθούσε να επιτύχει με αυτή του την ενέργεια ήταν να πείσει και το ΜΥ1 πως εν αγνοία του ο κατηγορούμενος οδήγησε το εν λόγω μοτοποδήλατο. Η άγνοια του ΜΥ1 εάν ο κατηγορούμενος οδήγησε το μοτοποδήλατο όσο και η αμφισβήτηση του ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε τούτο, επαναλήφθηκαν και στο δικαστήριο. Ως εκ των πιο πάνω, κρίνω την υπό κρίση ενέργεια του ΜΚ2 ως λογική και ότι δεν αντιστρατεύεται αλλά ούτε και αναιρεί τον ισχυρισμό του ότι είδε τον κατηγορούμενο να οδηγά το εν λόγω μοτοποδήλατο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω το ΜΚ2 αξιόπιστο και ειλικρινή, ενώ τη μαρτυρία των κατηγορουμένου και ΜΥ1 την απορρίπτω στο βαθμό που αντιστρατεύεται τη μαρτυρία του ΜΚ
- Δυνάμει της αξιόπιστης μαρτυρίας διαπιστώνω ότι το άτομο που ο ΜΚ2 είδε στις 5.10.07 να οδηγά το μοτοποδήλατο με αριθμό εγγραφής ΗΥΝ231 στην οδό Κυκλικής χωρίς κράνος και παραλείποντας να συμμορφωθεί στο κόκκινο φως της πορείας του, είναι ο κατηγορούμενος. Περαιτέρω, αποδέχομαι ότι κατά τον επίδικο χρόνο το εν λόγω μοτοποδήλατο δεν έφερε πινακίδες εγγραφής στο μπροστινό μέρος. Ως εκ της παραδοχής του κατηγορουμένου, αλλά και ένεκα και της απουσίας παρουσίασης οιασδήποτε σχετικής άδειας οδηγού του κατηγορουμένου και ασφαλιστηρίου εγγράφου, διαπιστώνω ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος δεν ήταν κάτοχος άδειας οδηγού, όπως ούτε και ασφαλιστηρίου εγγράφου το οποίο να καλύπτει την επίδικη οδήγηση. Παρόλα ταύτα, διαπιστώνω ότι η κατηγορούσα αρχή ουδεμία μαρτυρία παρουσίασε αναφορικά με το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας. Ελλείψει μαρτυρίας το δικαστήριο δεν έχει παρά να αθωώσει τον κατηγορούμενο στην εν λόγω κατηγορία. Ως εκ των πιο πάνω, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τη διάπραξη των αδικημάτων στις κατηγορίες 1, 2, 3, 5 και 6, κατηγορίες για τις οποίες κρίνω τον κατηγορούμενο ένοχο, ενώ η κατηγορία υπ' αριθμό 4 απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται. (Υπ.) .......... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο