Αστυνομία ν. Nicolae Teoader Layrentio, Αρ. Υπόθεσης: 1942/08, 7 Ιουλίου, 2008

Αστυνομία ν. Nicolae Teoader Layrentio, Αρ. Υπόθεσης: 1942/08, 7 Ιουλίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1942/08 Αστυνομία, ν. Nicolae Teoader Layrentio, Κατηγορουμένου. Ημερομηνία: 7 Ιουλίου,

1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Παπανικολάου. Για τον Κατηγορούμενο: κα. Ζαχαρίου. Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, την κατηγορία της κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομινιών 1-31.10.07 στη Λάρνακα αποδέχθηκε περιουσία ήτοι ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας LG, με ΙΜΕΙ 353515010774859 , ιδιοκτησία της Ιωάννας Δημητρίου γνωρίζοντας ότι ήταν κλοπιμαία περιουσία. Η Κατηγορούσα Αρχή προς υποστήριξη της υπόθεσής της κάλεσε τέσσερεις μάρτυρες. Πρώτος κατέθεσε ο Αστ.795 Θ. Γεωργιάδης (Μ.Κ.1), ο οποίος ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του η οποία και έγινε Τεκμήριο
2. Σ' αυτήν αναφέρει ότι στις 15.10.07 η Ιωάννα Δημητρίου του κατάγγειλε την κλοπή του κινητού της. Της δόθηκε το έντυπο για την βεβαίωση κλοπής για να καταχωριθεί το τηλέφωνό της στην μαύρη λίστα της ΑΤΗΚ. Στις 19.11.07 ο αριθμός 99-621834 είχε χρησημοποιήσει την κλαπείσα συσκευή και ο ίδιος επικοινώνισε με τον ιδιοκτήτη του συγκεκριμένου αριθμού. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε το τηλέφωνο που παρέλαβε σε φωτογραφίες οι οποίες έγιναν Τεκμήριο
3. Ενώ ως Τεκμήριο 3 και 3Α κατέθεσε την κατάθεση του Κατηγορούμενου και την μετάφρασή της στα ελληνικά. Η γραπτή κατηγορία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4και 4Α. Κατά την αντεξέτασή ήταν η θέση του ότι δεν γνώριζε τί μοντέλο ήταν το κινητό στο οποίο κάνει αναφορά στην κατάθεσή του. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος απλά παρέλαβε το τηλέφωνο απο τον Κατηγορούμενο. Όσο αφορά της φωτογραφίες είχαν ληφθεί απο φωτογράφο της Αστυνομίας στην παρουσία του. Δεύτερη κατέθεσε η Ιωάννα Δημητρίου η οποία αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήρια 5 και 6, τις δύο απο τις τρείς καταθέσεις που είχε δώσει στη Αστυνομία. Στην πρώτη κατάθεσή της αναφέρει ότι στις 15.10.07 γύρω στις 10.30 είχε συνηδητοποιήσει ότι είχε χάσει το τηλέφωνό της ενώ βρισκόταν στην εργασία της στο Τμήμα Αλλοδαπών. Το τηλέφωνό της ήταν μάρκας LG KE 800 με ΙΜΕΙ
4. Στην δεύτερη κατάθεσή της καταγράφει ότι στις 29.11.07 αναγνώρισε το κινητό της τηλέφωνο στον Αστ. Σταθμό και το παρέλαβε. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε την δική της επιστολή με την οποία της είχε επιστραφεί η συσκευή απο την Αστυνομία και την κατέθεσε ως Τεκμήριο
5. Επίσης αναγνώρισε στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 το τηλέφωνό της και στην συνέχεια το υπέδειξε και ότι λειτουργεί. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι το μοντέλο του τηλεφώνου της είναι LG KΕ 800 και το γνωρίζει απο αυτά που γράφει στο κουτί του που ήταν μέσα όταν το αγόρασε. Ήταν η θέση της ότι δεν είναι το ίδιο μοντέλο με το LG KG που της είχε υποδειχθεί. Το είχε αγοράσει απο τον Γερμανό τον Μάιο του 2007 ή του 2006, δεν μπορούσε να θυμηθεί ακριβώς πότε. Το μόνο που ήταν βέβαιη ήταν ότι το είχε αγοράσει τον μήνα Μάιο. Ήταν σίγουρη ότι η αξία του πριν το χάσει ήταν ΛΚ190 και ότι δεν είχε αλλάξει πολύ απο την μέρα που το αγόρασε. Ήταν το μοντέλο platinum. Ο τρίτος μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ο κος Χρ. Χριστοδούλου (Μ.Κ.3), υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, η οποία έγινε Τεκμήριο
6. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι είχε χρησημοποιήσει την κάρτα τηλεφώνου του στην συγκεκριμένη συσκευή γιατί ανήκε στον υπάλληλό του απο την Ρουμανία. Ο λόγος που το έκανε ήταν γιατί του είχε αναφέρει ο υπάλληλος του ότι δεν λειτουργούσε. Ο ίδιος είχε αλλάξει την παλιά κάρτα του κινητού με καινούργια κάρτα τηλεφώνου απο την ΑΤΗΚ. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε τον υπάλληλό του ως τον Κατηγορούμενο. Επίσης αναγνώρισε το τηλέφωνο που χρησημοποίησε και στο οποίο αναφέρθηκε στην κατάθεσή του στο Τεκμήριο 2 στην σελίδα
7. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι η μάρκα του ήταν LG αλλά δεν γνώριζε το μοντέλλο. Τελευταίος κατέθεσε ο Αντρέας Δημητρίου, (ΜΚ 4 ), λειτουργός της ΑΤΗΚ. Εξήγησε την διαδικασία που ακολουθείται όταν ένα τηλέφωνο δηλωθεί κλαπέν ή απωλεσθέν . Ο κάτοχός του γεμίζει ένα έντυπο που του δίνει η Αστυνομία , μιά βεβαίωση στην οποία καταγράφεται το ΙΜΕΙ της συσκευής και το καταθέτει στην ΑΤΗΚ με μιά επιστολή με την οποία ζητά να τοποθετηθεί στην μαύρη λίστα. Με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν στο αρχείο της ΑΤΗΚ γνωρίζει η ΑΤΗΚ σε ποιού το όνομα είναι γραμμένη η συγκεκριμένη κάρτα που χρησημοποιήται. Ήταν η θέση του ότι μόλις έγινε χρήση της συσκευής , στις 5.11.07 και ώρα 15.53 , εντοπίστηκε η χρήση και στάληκε το σχετικό έντυπο στην Αστυνομία το οποίο κατέγαφε μόνο τον αριθμό και όχι τα στοιχεία του πελάτη της ΑΤΗΚ. Κατέθεσε το έντυπο που στάληκε στην Αστυνομία ως Τεκμήριο
8. Τα στοιχεία του κατόχου είναι απόρριτα. Κατέθεσε στο Δικαστήριο σχετική επιστολή με τα συγκεκριμένα στοιχεία ως Τεκμήριο 10 και το έντυπο με το οποίο το τηλέφωνο τοποθετείται στην μαύρη λίστα ως Τεκμήριο
9. Κατά την αντεξέταση ο ίδιος ανέφερε ότι έχει πρόσβαση στο ηλεκτρονικό αρχείο της ΑΤΗΚ λόγω του ότι είναι Ανώτερος Λειτουργός ενώ παλαιότερα το διαχειριζόταν. Ο ίδιος έλεξε τα στοιχεία και είναι ορθά. Επίσης επιβεβαίωσε ότι ακολουθήθηκε η σωστή διαδικασία η οποία είναι βάση ΙSΟ και δεν χωρεί αμφισβήτηση. Το Δικαστήριο μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής με ενδιάμεση απόφασή του αποφάνθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και τον κάλεσε σ΄ απολογία. Ο ίδιος επέλεξε να δώσει μαρτυρία. Στην μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του Τεκμήριο
10. Ανέφερε ότι αυτός που του το πώλησε του ανέφερε ότι ήταν ΛΚ 185 καινούργιο. Του είχε αναφέρει ότι ήθελε να φύγει να πάει στην Ρουμανία και ότι ήθελε να το πωλήσει. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι στο καφέ ΛΟΥΝΑ που συχνάζουν πολλοί ομοεθνείς του γνώρισε κάποιο ονόματι Μίκη. Ήθελε να πωλήσει το κινητό που κρατούσε γιατί θα έφευγε για την Ρουμανία. Το τηλέφωνο δεν λειτουργούσε αλλά όταν έβαλε την δική του κάρτα λειτούργησε και το αγόρασε για ΛΚ
11. Λειτούργησε για μιά βδομάδα και μετά δεν δούλευε. Όταν σταμάτησε να λειτουργεί το έδωσε στον μάστρο του να το ελέξει. Τότε ήταν που έβαλε την κάρτα του και τηλεφώνησε. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι τον Μίκη τον είχε γνωρίσει την μέρα που αγόρασε το κινητό στην καφετέρια ΛΟΥΝΑ και ήξερε ότι ήταν απο την Ρουμανία. Δεν γνώριζε το πραγματικό του όνομα όμως στην Ρουμανία δεν υπάρχει όνομα Μίκυ. Του μίλησε εκεί που καθόταν και χρησημοποιούσε το ίντερνετ και τον ρώτησε άν ήθελε ν' αγοράσει ένα τηλέφωνο και του το έδειξε. Ο ίδιος δεν τον ρώτησε που το βρήκε ούτε και απο πού το αγόρασε. Η τιμή του φάνηκε καλή για ένα τηλέφωνο δεύτερο χέρι. Φαινόταν χρησημοποιημένο αλλά δεν είχε γδαρσήματα μόνο στις γωνιές είχε ξεθωριάσει το χρώμα. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 2 , η σελίδα 3, είπε ότι το τηλέφωνο που αποικόνιζε έμοιαζε μ' εκείνο που είχε αγοράσει αλλά υπάρχουν πολλά μοντέλα LG Chocolate και δεν γνώριζε αν ήταν το συγκεκριμένο μοντέλο. Ερωτηθείς απάντησε ότι παρόλο που του το είχε πωλήσει μόνο ΛΚ100 ο ίδιος δεν είχε καταλάβει ότι ήταν κλοπιμαίο γιατί του είπε ότι ήθελε να το πωλήσει γιατί θα πήγαινε Ρουμανία. Δεύτερος κατέθεσε ο κος Γ. Παυλίδης, (ΜΥ2), ο οποίος διαθέτει κατάστημα πώλησης και επιδιόρθωσης κινητών τηλεφώνων απο το
12. Είναι εκτιμητής της Αστυνομίας για τα τηλέφωνα που πιάνουν και πωλούν. Αναφορικά με το μοντέλο Chocolate platinum ισχυρίστηκε ότι η αξία του καινούργιο τον Οκτώβριο 2007 ήταν ΛΚ 190-
13. Μεταχειρισμένο άξιζε τα μισά λεφτά. Εξήγησε ότι ένα καινούργιο κινητό μιά βδομάδα μετά την αγορά του αξίζει την μισή τιμή απο αυτή που αγοράστηκε. Το γνωρίζει αυτό λόγω του ότι είναι η δουλειά του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στην Κύπρο όλα τα τηλέφωνα που είχε δεί του συγκεκριμένου μοντέλλου ήταν platinum. Δεν είχε δεί άλλο τύπο. Το μοντέλλο το συγκεκριμένο υπάρχει σε KE 800 και KG
14. Το μοντέλλο που αποικόνιζε το Τεκμήριο 2, το αναγνώρισε ως το ΚG800 το οποίο τον Οκτώβριο του 2007 άξιζε γύρω στις ΛΚ
15. Σήμερα η αξία του είναι 89 ευρώ. Η λιανική τιμή του ενός μοντέλλου ήταν ΛΚ 150 και του άλλου ΛΚ 200 κατα προσέγγιση. Όσο αφορά την ηλικία του, την ημερομινία αγοράς του ο ίδιος γνωρίζει πώς να την μάθει απο το ίδιο το τηλέφωνο. Επέμενε στην θέση του ότι και εντελώς καινούργιο να είναι σε μιά βδομάδα η τιμή του είναι η μισή απο την αρχική. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων. Η κα Ζαχαρίου με αναφορά στην μαρτυρία εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία για την αξία του κινητού. Ο Κατηγορούμενος , ήταν η θέση της εξήγησε ότι λόγω του ότι ήταν μεταχειρισμένο δεν υποψιάστηκε ότι ήταν κλεμμένο και ξεγελάστηκε στην αγορά του αφού το πλήρωσε πιό ακριβά. Οπόταν ήταν η εισήγησή της ότι το τεκμήριο της αξίας καθώς και το γεγονός ότι ο ίδιος είχε θεωρήσει καλή την τιμή του τηλεφώνου δεν μπορεί να προσμετρίσει εναντίον του. Ο κος Παπανικολάου με αναφορά στο ίδιο το άρθρο 306 ανάφερε ότι η γνώση όταν δεν υπάρχει άμαση και θετική μαρτυρία μπορεί ν' αποδειχθεί απο τις περιβάλουσες περιστάσεις. Η αξία του αντικειμένου και το τί πραγματικά είχε πληρώσει συμεριλαμβάνονται στις περιβάλουσες περιστάσεις . Το ίδιο ισχύει και για το γεγονός ότι αγόρασε το κινητό σε καλή τιμή απο κάποιον άγνωστό σ' αυτόν . Οπόταν θα μπορούσε να πάει ο νούς του στο γεγονός ότι ήταν κλεμμένο. Η παράθεση από τους μάρτυρες των γεγονότων καθώς και η μαρτυρία που τα καλύπτει, αντικρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η μαρτυρία, σε τελική ανάλυση, δεν πρέπει ν΄ αντικρίζεται μικροσκοπικά αλλά ν΄ εξετάζεται στο σύνολό της κάτω από το πρίσμα των περιστάσεων. Καθοδηγούμενη από τις αρχές αυτές θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω προσεκτικά, καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, το σύνολο της ενώπιόν μου τεθείσας μαρτυρίας, η οποία προσκομίστηκε τόσο από την Κατηγορούσα Αρχή όσο και από την πλευρά της Υπεράσπισης. Παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενώπιόν μου με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας καταγράψει σε κάθε περίπτωση νοητικά, την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά τον χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίον απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος. Τόσο ο Αστυφύλακας Γεωργιάδης (ΜΚ1), ο κος Χριστοδούλου (ΜΚ3) καθώς και ο κος Δημητρίου (ΜΚ4) δεν είχαν λόγο να πούν ψέμματα στο Δικαστήριο ούτε και είχαν οποιοδήποτε συμφέρον απο την έκβαση της υπόθεσης . Θεωρώ ότι είπαν στο Δικαστήριο την αλήθεια αναφορικά με τα όσα γνώριζαν και είχαν σχέση με την υπο κρίση υπόθεση. Δεν έχω λόγο να μην τους πιστέψω. Όσο αφορά την Παραπονούμενη η μαρτυρία της αναφορικά με το ότι το κινητό της τηλέφωνο κλάπηκε δεν αμφισβητήθηκε. Αυτό που αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση ήταν η αξία του τηλεφώνου καθώς και η ημερομηνία αγοράς του. Όσο αφορά την αξία ο κος Παυλίδης (ΜΥ2) συμφώνησε ότι καινούργιο το συγκεκριμένο μοντέλλο ήταν περίπου 200 ΛΚ. Δεν γνώριζε η ίδια την τιμή του μεταχειρισμένο. Το γεγονός ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε το είχε αγοράσει δεν έχει τόση σημαία που να καταστήσει την μαρτυρία της αναξιόπιστη. Σίγουρα είναι εκτός λογικής ν' αναμένεται απο κάποιον μάρτυρα να θυμάται επακριβώς πότε αγόρασε κάτι όχι πρόσφατα αλλά στο παρελθόν. Αποδέχομαι την μαρτυρία της στην ολότητά της . Ο Κατηγορούμενος δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Στο Δικαστήριο ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε κάρτα τηλεφώνου όταν αγόρασε το τηλέφωνο ενώ στην κατάθεσή του ανέφερε ότι μετά που το αγόρασε όταν έβαλε την κάρτα του μέσα το τηλέφωνο λειτούργησε. Ανέφερε στην κατάθεσή του ότι προσφέρθηκε ο ίδιος ν' αγοράσει το τηλέφωνο για ΛΚ180 και ο Μίκυ του το πρόσφερε ΛΚ100 και ο ίδιος χωρίς δεύτερη σκέψη το αγόρασε και δεν κατάλαβε ότι ήταν κλοπιμαίο. Η εκδοχή του ξεφεύγει της λογικής . Την στιγμή που ο ίδιος αναφέρει στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ότι το όνομα Μίκυ είναι άγνωστο στην Ρουμανία, την ίδια στιγμή αγοράζει απο κάποιον που μόλις είχε γνωρίσει κινητό τηλέφωνο αξίας ΛΚ185 στην τιμή των ΛΚ100 και δεν υποψιάζεται οτιδήποτε. Είναι εξωπραγματική η εκδοχή του και δεν μπορώ να την αποδεχθώ. Ο κος Παυλίδης (ΜΥ2 ) είπε αυτά που γνώριζε στο Δικαστήριο και τα οποία ήταν απόρροια της πείρας του στο συγκεκριμένο επάγγελμα. Δεν έχω λόγο να μην τον πιστέψω. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία του αναφορικά με την αξία του συγκεκριμένου μοντέλλου που είχε κλαπεί ήταν σε αρμονία με την μαρτυρία της Παραπονούμενης . Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θεωρώ ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως : Ο Κατηγορούμενος αφού προσεγγίστηκε απο ομοεθνή του τον οποίο δεν γνώριζε θεώρησε την προσφορά που του έκανε για την αγορά του σεγκεκριμένου κινητού ως συμφέρουσα και το αγόρασε παρόλο που δεν γνώριζε το πραγματικό όνομα του Μίκη και ούτε τον είχε ξαναδεί στον χώρο. Όμως οι συνθήκες που το αγόρασε ήταν ύποπτες αλλά τον ίδιο δεν τον ένοιαζε γ' αυτό και δεν ρώτησε ούτε απο πού είχε αγοραστεί το τηλέφωνο. Ο Κατηγορούμενος κατηγορείται για τ΄ αδίκημα της κλεπταποδοχής δυνάμει του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα. Το συγκεκριμένο άρθρο προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος αποδέχεται ή κατακρατεί περιουσία, που γνωρίζει ότι αυτή εκλάπη ή αποκτήθηκε με οποιονδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου βαθμού (κακουργήματος ή πλημμελήματος) και υπόκειται - (α) στην περίπτωση κακουργήματος, σε φυλάκιση 5 χρόνων.» Το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η αποδοχή ή η κατακράτηση του αντικειμένου. Σύμφωνα με την κατάθεση του Κατηγορούμενου ο ίδιος αγόρασε το κινητό τηλέφωνο απο ομοεθνή του τον οποίο είχε γνωρίσει σε καλή τιμή και το κράτησε μέχρι που το παρέδωσε στην Αστυνομία. Το δεύτερο στοιχείο που απαιτείται είναι η γνώση του Κατηγορούμενου ότι τ΄ αντικείμενο που αποδέχθηκε κλάπηκε ή αποκτήθηκε μ΄ οποιονδήποτε τρόπο μη αποδεκτό. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις Ποιν. Έφ. 185/06 και 210/06 Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας, ημερ. 21.1.08 αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα αναφορικά με το θέμα της γνώσης: «Η παρατήρηση του Κακουργιοδικείου ότι η γνώση δεν είναι κάτι που μπορεί ν΄ αποδεικνύεται πάντοτε μ΄ άμεση μαρτυρία αλλά εξυπακούεται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης υποστηρίζεται από τη νομολογία.» Βλ. επίσης Ιακώβου ν. Δημοκρατίας