Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ματθαίος Ματθαίου, Αρ. Υπόθεσης:4383/2006, 7 Ιουλίου, 2008

(1). Τσάντα ώμου από ρούχο με διαφημιστική επιγραφή στην μια πλευρά INTERRSKY HOLIDAY LONDON tel. 01813419999 χρώματος μπλε σκούρο,

(2). Χοντρά γάντια μάρκας THINSULATE - 3 M χρώματος μαύρο - γκρίζο και

(3). Μαύρο κράνος τύπου Full - Face με την επιγραφή LARGE 60 GR 1400 made in Italy στο πίσω μέρος. Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος με τη συγκατάθεση του έδωσε παρειακά επιχρίσματα. Με τη συγκατάθεση του επίσης ερευνήθηκε η οικία του από όπου παραλήφθηκαν:

1. Αθλητική φόρμα παντελόνι μαύρου χρώματος με άσπρη λεπτή ρίγα στα πλευρά του παντελονιού. Στο κάτω μέρος του δεξιού ποδιού αναγράφεται με άσπρα γράμματα BOTK SPORTS Underwear SIZE M,
2. Σακάκι μάρκας ARGUW SPORT L SIZE INDICATION χρώματος μαύρο με λαδί χρώμα στο εσωτερικό περιλαίμιο και τσέπες οριζόντιες με φερμουάρ στο πάνω μπροστινό μέρος και λαδί κάθετη λωρίδα δίπλα από ο φερμουάρ. Όταν στη συνέχεια συνέλαβε με δικαστικό ένταλμα σύλληψης τον κατηγορούμενο αυτός του απάντησε ¨Ίντα πουν να σας πω ρε κοπέλια¨. Σε προφορική ανάκριση που υπέβαλε τον κατηγορούμενο αυτός αρνήθηκε ενοχή και ανέφερε ότι ποτέ δεν είχε μεταβεί στο συγκεκριμένο υποκατάστημα της ΣΠΕ Αραδίππου και ποτέ δεν είχε αλλάξει την πισινή πινακίδα εγγραφής της πιο πάνω μοτοσικλέτας. Την επόμενη ημέρα συνάδελφος του αστυνομικός του παρέδωσε ζεύγος αθλητικά παπούτσια μάρκας Reebok χρώματος γκρίζο - μαύρο και size 42 EUR τα οποία είχε πάρει από τον κατηγορούμενο. Στη συνέχεια της κατάθεσης του αναφέρει για τις διάφορες εξετάσεις και καταθέσεις που έλαβε και γενικά για τη διερεύνηση της υπόθεσης μεταξύ των οποίων ήταν και η έρευνα των τραπεζικών λογαριασμών του κατηγορούμενου. Παρέλαβε επίσης ένα CD μάρκας RIDATA, CD -R, 80 min/700 MB, SILVER BLUE με επιγραφή ΣΠΕ Αραδίππου όπου είχε καταγραφεί η σκηνή κατά τη διάρκεια της κλοπής. Οι απαντήσεις του κατηγορουμένου στην ανακριτική κατάθεση που του πήρε στις 18.03.2006 (Τεκμήριο 3) ήταν ότι όσα είχε να πει θα τα έλεγε στο Δικαστήριο. Οι πιο πάνω υπάλληλοι της Σ.Π.Ε. Αραδίππου όταν τους υπέδειξε διάφορα τεκμήρια από το ρουχισμό και άλλα αντικείμενα που παρέλαβαν κατά τη διάρκεια της έρευνας από το μαγαζί και από το σπίτι του κατηγορούμενου τα αναγνώρισαν ως όμοια με αυτά που φορούσε ο δράστης. Παρέλαβε από συνάδελφο του τη μοτοσικλέτα ΚΕΥ 542 και τις δύο βίδες με τις οποίες ήταν στερεωμένη η πισινή πινακίδα εγγραφής της μοτοσικλέτας. Όταν κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 4) αυτός απάντησε: ¨ότι έχουμε να πούμε θα το πούμε στο Δικαστήριο είμαι αθώος¨. Κατάλογος των τεκμηρίων για τα οποία έγινε λόγος πιο πάνω κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 5 και αντίστοιχα με την κατάθεση τους ως Τεκμήρια 5

(1)-

(20)τα ίδια τα πιο πάνω αντικείμενα και οι φωτογραφίες της μοτοσικλέτας ΚΕΥ 542 με έμφαση στη πισινή πινακίδα εγγραφής και στις βίδες με τις οποίες ήταν στερεωμένη. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είχε διερευνήσει κατά πόσο ο κατηγορούμενος έφερε μουστάκι κατά το χρόνο διάπραξης της κλοπής όπως ήταν η περιγραφή που έκαμαν οι αυτόπτες μάρτυρες του επεισοδίου. Παραδέχθηκε ότι η εμπλοκή του κατηγορουμένου ήταν συμπερασματική από τη σύμπτωση της ομοιότητας των τεκμηρίων που βρήκε κατά την έρευνα στα υποστατικά του κατηγορούμενου με αυτά που φορούσε ο δράστης, την κατοχή μιας όμοιου τύπου μοτοσικλέτας, τη χρησιμοποίηση της από τον ίδιο την ημέρα του επεισοδίου και τις παρατηρήσεις που έκαμε σε αυτή. Από τη διερεύνηση του θέματος είχε διαπιστώσει ότι κυκλοφορούν περί τις 50 - 60 μοτοσικλέτες του ίδιου τύπου και χαρακτηριστικών με αυτή που χρησιμοποίησε ο δράστης και όπως αυτή που παρέλαβαν ως τεκμήριο και με την οποία είχε επαφή ο κατηγορούμενος. Είχε ελέγξει μια προς μια όλες τις μοτοσικλέτες του ίδιου τύπου και δεν κρίθηκαν ύποπτες. Η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα είχε δοθεί από τον ιδιοκτήτη της στον κατηγορούμενο για να τη φυλάξει και υπήρχε μαρτυρία ότι τη χρησιμοποίησε την ημέρα του επεισοδίου και μάλιστα το κατάστημα της Σ.Π.Ε. Αραδίππου όπου είχε διαπραχθεί η κλοπή ευρίσκεται ενδιάμεσα του μαγαζιού του και του εργαστηρίου εξώστ όπου την είχε αφήσει. Ο έλεγχος των τραπεζικών λογαριασμών του κατηγορούμενου δεν έδειξε κάτι το ύποπτο. Η Μ.Κ.2 Μαρία Χρυσοστόμου ήταν η μία εκ των δύο υπαλλήλων της ΣΠΕ Αραδίππου κατά το χρόνο διάπραξης της κλοπής και αυτή που τοποθέτησε τα χρήματα στη τσάντα του δράστη. Χαρακτηριστικά σημεία από την κατάθεση της πλην την περιγραφής του τρόπου λειτουργίας του καταστήματος όπου εργαζόταν και των μέτρων ασφάλειας που λαμβάνονταν είναι τα εξής που αφορούν την περιγραφή του επεισοδίου: Ο δράστης τον οποίο περιγράφει ως λεπτό και ύψους 1.75 - 1.80εκ. έφτασε έξω από το κατάστημα τους με scooter ασημί χρώματος, φορούσε κράνος μαύρου χρώματος και με ανασηκωμένο το γυαλί στο σημείο των ματιών και δερμάτινα γάντια στη περιοχή των δακτύλων τα οποία είχαν μαύρο χρώμα και στη περιοχή της παλάμης είχαν χρώμα άσπρο. Δεν παρουσίαζε κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό η περπατησιά του ή η συμπεριφορά του. Ο δράστης μετά που του άνοιξε τη πόρτα και αφού εισήλθε στο κατάστημα πλησίασε τον πάγκο και της έδωσε μια ρούχινη ανοιχτή τσάντα και της ζήτησε μιλώντας αγγλικά τα εξής: ¨put the money all ¨ και δείχνοντας της τα χρήματα της έλεγε ¨That and that: και επαναλάμβανε συνεχώς την λέξη ¨ quickly¨. Φοβήθηκε γιατί ο δράστης κάποια στιγμή έκαμε κίνηση ότι τάχα κάτι θα έβγαζε από την τσέπη του στο σημείο του στήθους. Η μάρτυρας η οποία είχε ζήσει στην Αγγλία και μιλά και καταλαβαίνει πολύ καλά τα αγγλικά και καταλαβαίνει την προφορά των άγγλων εξέφρασε την άποψη ότι δεν είχε τέτοια προφορά ο δράστης αλλά ούτε και ήταν προφορά κύπριου όταν μιλά αγγλικά. Ήταν σχεδόν σίγουρη ότι επρόκειτο για ξένο. Στη συνέχεια της κατάθεσης της εστιάζει τις υποψίες της σε κάποιο Πολωνό λεπτό, ψηλό και με μαλλιά ξανθά προς το πορτοκαλί της ίδιας σωματικής διάπλασης δηλαδή με το δράστη με μεγάλο πρτοκαλόξανθο μουστάκι ο οποίος είχε επισκεφθεί λίγες ημέρες πριν το κατάστημα τους χωρίς να κάμει οποιαδήποτε πράξη αλλά ζητούσε απλώς πληροφορίες. Ο δράστης γνώριζε ότι για να ανοίξει η πόρτα και να μπορέσει να φύγει θα έπρεπε να πατήσει κάποια από τις κοπέλες κουμπί με το οποίο άνοιγε από μέσα η πόρτα και γι΄αυτό της ζήτησε να του ανοίξει τη πόρτα μετά που πήρε τα χρήματα. Στη συμπληρωματική της κατάθεση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 7 αναφέρει ότι κατά την ώρα της κλοπής θυμόταν ότι ψιχάλιζε και στη συνέχεια είχε βρέξει. Αναφέρεται επίσης στην αναγνώριση που έκαμε των τεκμηρίων του ρουχισμού δηλαδή που όμοιου φορούσε ο δράστης. Σε άλλη συμπληρωματική κατάθεση της (Τεκμήριο 8) αναγνώρισε το σκούτερ KEY 542 ως το όχημα που χρησιμοποίησε ο δράστης από τα τρία στρογγυλά πλαίσια με τους σχετικούς δείκτες του στο ταμπλό και το γκρίζο χρώμα του. Σε συμπληρωματικές ερωτήσεις κατά το στάδιο της αναγνώρισης εκ μέρους της των τεκμηρίων ανέφερε ότι δεν ήταν σίγουρη σε σχέση με το Τεκμήριο 5

(9)που ήταν ένα σακάκι εάν ήταν αυτού του τύπου το σακάκι που φορούσε ο δράστης. Σε σχέση με τα γάντια (Τεκμήριο 5

(13)ανέφερε ότι αυτό που είπε όταν της υποδείχθηκαν από τον ανακριτή της υπόθεσης ήταν ότι αυτά έμοιαζαν με αυτά που φορούσε ο δράστης, θυμόταν όμως ότι στη περιοχή της παλάμης ήταν χρώματος άσπρου αυτά που φορούσε ο δράστης. Η τσάντα (τεκμήριο 5

(10)ανέφερε επίσης ότι έμοιαζε με αυτή που κρατούσε ο δράστης. Σε σχέση με τις φωτογραφίες της μοτοσικλέτας (Τεκμήριο 5

(8)ανέφερε ότι θυμόταν το χρώμα της που ήταν γκρίζο και τα τρία στρογγυλά πλαίσια με δείκτες στο ταμπλό της. Πινακίδες εγγραφής εν πάση περιπτώσει δεν είχε. Δεν θυμόταν εάν τα αθλητικά παπούτσια (Τεκμήριο 5

(11)έμοιαζαν με αυτά που φορούσε ο δράστης. Το παντελόνι που φορούσε ο δράστης ήταν σκούρου χρώματος μαύρο. Το χρώμα του κράνους που φορούσε ο δράστης ήταν μαύρο. Το γυαλί στο σημείο των ματιών ήταν σηκωμένο και φορούσε γυαλιά του ήλιου. Στην αντεξέταση της παραδέχθηκε ότι είχε δει παρόμοια κράνη πολλές φορές να χρησιμοποιούν άνθρωποι που οδηγούν μοτοσικλέτες. Παραδέχτηκε ότι στη πρώτη κατάθεση της περιέγραψε τη τσάντα που κρατούσε ο δράστης ως χρώματος μπλε ανοιχτού ενώ το τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν μπλε σκούρου χρώματος. Παραδέχθηκε επίσης ότι η περιγραφή που έκαμε σχετικά με τις θήκες της τσάντας ήταν διαφορετική από αυτή που παρουσιάζει το τεκμήριο. Δεν ήταν σε θέση να πει εάν υπάρχει σκούτερ που να έχει στο ταμπλό του λιγότερα από τρία ρολόγια. Τα μόνα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του σκούτερ που θυμόταν ήταν το χρώμα του και ότι επρόκειτο για αυτού του τύπου μοτοσικλέτα. Σε σχέση με την περιγραφή του παντελονιού που έκαμε και εάν είχε προσέξει εάν αυτό που φορούσε ο δράστης έφερε και τα γράμματα που αναγράφονται στο τεκμήριο, ανέφερε ότι δεν είχε προσέξει αυτή τη λεπτομέρεια καθώς ο δράστης βρισκόταν πίσω από τον πάγκο. Είχε προσέξει όμως από την ταινία ότι υπήρχε αρκετή ομοιότητα με το τεκμήριο. Επέμενε ότι ο δράστης δεν είχε προφορά ούτε άγγλου ούτε και κύπριου. Τα χαρακτηριστικά του Πολωνού που είχε επισκεφθεί το κατάστημα τους λίγες ημέρες πριν ταίριαζαν με αυτά του δράστη. Ο δράστης δεν είχε προσέξει εάν κρατούσε όπλο, μαχαίρι ή ξύλο και δεν την είχε απειλήσει. Όταν περίγραψε στη δεύτερη κατάθεση της το σακάκι (Τεκμήριο 7) με τις λεπτομέρειες των χρωμάτων του ίσως να οφείλεται και στο ότι είχε δει την ταινία λίγο πριν την αναγνώριση των τεκμηρίων και αυτό είχε συμβεί μετά που είχε δώσει την πρώτη της κατάθεση. Η Μ.Κ. 3 ήταν η Ευανθία Σώζου ήταν η δεύτερη υπάλληλος και υπεύθυνη στο υποκατάστημα της ΣΠΕ Αραδίππου όταν έγινε η κλοπή στις 8.03.

1. Πέραν των όσων περιέγραψε η Μ.Κ.2 σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του υποκαταστήματος και τα μέτρα ασφάλειας του, ανέφερε ότι υπήρχε στο κατάστημα σύστημα παρακολούθησης κλειστού κυκλώματος. Περιέγραψε και αυτή κατά παρόμοιο τρόπο τον δράστη και τι φορούσε. Τα μαύρα γυαλιά ηλίου που φορούσε κάλυπταν τα μάτια του. Πρόσεξε ότι είχε μεγάλο καστανόξανθο μουστάκι. Όταν η συνάδελφος της τοποθέτησε τα χρήματα στην τσάντα του αυτός την έβαλε στον ώμο του και τους φώναξε ¨open the door" δύο φορές. Διέφυγε με ένα σκούτερ χρώματος γκρίζο - ασημί χωρίς πινακίδες εγγραφής. Δεν μπορούσε να πει εάν αυτός ο άνδρας ήταν κύπριος ή αλλοδαπός, θυμόταν όμως ότι ήταν λεπτός περίπου 1.80εκ. ύψος και μιλούσε καλά και καθαρά τα αγγλικά. Το χαρακτηριστικό του ήταν το καστανόξανθο μουστάκι του το οποίο ήταν το μόνο σημείο του προσώπου του που φαινόταν. Αναφέρεται και αυτή στην ομοιότητα του δράστη με τον Πολωνό που είχε επισκεφθεί το κατάστημα τους λίγες ημέρες προηγουμένως και συγκεκριμένα ότι έμοιαζε το μουστάκι του με αυτό του δράστη. Σε διευκρινιστική ερώτηση ανάφερε ότι τα τεκμήρια που είχε αναγνωρίσει στην αστυνομία όπως περιγράφει στο Τεκμήριο 10 ήταν αυτά που της υπέδειξε ο αστυνομικός και τα περιγράφει στην κατάθεση της όπως τα αντιλήφθηκε μετά την αναγνώριση τους. Σε συμπληρωματική της κατάθεση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 10 αναφέρει ότι λίγο πριν το επεισόδιο είχε προσέξει ότι ο δρόμος ήταν βρεγμένος, ψιχάλιζε και μετά το επεισόδιο είχε βρέξει. Αναφέρει ακόμα ότι είχε δει τα τεκμήρια (ρούχα και λοιπά αντικείμενα) που της υποδείχθηκαν τα οποία ήταν όμοια με αυτά που φορούσε ο δράστης την ημέρα της κλοπής. Θυμόταν ότι ο δράστης φορούσε αθλητικά παπούτσια χωρίς να θυμάται όμως τον τύπο τους και τη μάρκα τους. Η μάρτυρας δεν αντεξετάσθηκε. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου (Τεκμήριο 11) που καταγράφονται στη σελ. 7, ταυτίστηκε γενετικό προφίλ του DNA που απομονώθηκε από την πισινή πινακίδα εγγραφής της μοτοσικλέτας με αριθμό εγγραφής KEY 542 (επίχρισμα από αριστερή βίδα πισινής πινακίδας) με το γενετικό προφίλ του DNA του κατηγορούμενου. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αναφέρθηκε εκτεταμένα στη νομολογία που διέπει το ζήτημα του εκ πρώτης όψεως και κάλεσε το Δικαστήριο εξετάζοντας αντικειμενικά τη μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή να απορρίψει την κατηγορία και να αθωώσει τον κατηγορούμενο από αυτό το στάδιο καθ΄ ότι η μαρτυρία είναι αδύνατη, αόριστη και ασαφής και τέτοια μαρτυρία δεν μπορεί να στηρίξει καταδίκη. Η όλη εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής στηρίζεται σε πολλές συμπτώσεις και είναι συμπερασματική. Το τι προβλήθηκε από την βιντεοταινία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εφόσον δεν κλήθηκε εμπειρογνώμονας για να δώσει εξηγήσεις για το τι παρουσιάζει και το δικαστήριο δεν μπορεί να μετατραπεί σε εμπειρογνώμονα και να βγάλει συμπεράσματα από μια ταινία που δεν έχει εξηγηθεί. Σε σχέση με τη αναγνώριση των τεκμηρίων από τις Μ.Κ. 2 και 3 επεσήμανε τα όσα προέκυψαν από την μαρτυρία της Μ.Κ.2 ότι δηλαδή κανένα σχεδόν από τα τεκμήρια δεν έμοιαζε με αυτά που φορούσε ο δράστης η δε μαρτυρία των μαρτύρων για το μεγάλο καστανόξανθο μουστάκι που έφερε ο δράστης δεν διερευνήθηκε κατά πόσο έφερε τέτοιο ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο του επεισοδίου. Για το ζήτημα της ανεύρεσης DNA σε μια από τις βίδες της πινακίδας της μοτοσικλέτας ανέφερε ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία ότι είναι η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα που χρησιμοποιήθηκε για την διενέργεια της κλοπής. Διερωτήθηκε ποιες ήταν οι εξετάσεις που έκαμε ο εξεταστής της υπόθεσης και με ποιο κριτήριο δέχθηκε τα άλλοθι που προέβαλαν οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες παρόμοιων μοτοσικλετών και δεν αποδέχθηκε αυτό του κατηγορούμενου. Η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε, στηρίζεται σε εικασίες και εάν κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία τότε εάν τηρήσει και πάλι το δικαίωμα σιωπής, το Δικαστήριο δεν θα μπορεί να καταλήξει σε συμπέρασμα ενοχής ενώ θα είναι ωσάν να καλείται να καλύψει τα κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η κα Μιχαήλ εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κληθεί σε απολογία και επεσήμανε ως σημεία επί της μαρτυρίας τα οποία χρήζουν εξήγησης εκ μέρους του κατηγορουμένου τα εξής: Πρώτο, το ζήτημα της πινακίδας της ύποπτης μοτοσικλέτας όπου δεν βρέθηκαν όπως αναμενόταν λάσπες ή χώμα όπως σε άλλα σημεία της, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 με δεδομένα, σύμφωνα με τη μαρτυρία των Μ.Κ.2 και 3, ότι την ημέρα που διαπράχθηκε το αδίκημα ο καιρός ήταν βροχερός και η μοτοσικλέτα με την οποία διέφυγε ο δράστης δεν έφερε πινακίδες εγγραφής. Δεύτερο, για την ταύτιση του D.N.A. του κατηγορούμενου σε βίδα της πινακίδας της ύποπτης μοτοσικλέτας. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΟΥ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ: Οι αρχές οι οποίες διέπουν το εκ πρώτης όψεως στάδιο είναι γνωστές και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της υπόθεσης μιας κατηγορίας εκ πρώτης όψεως αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police, 1981, 2 C.L.R. σελ.
2. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Στην υπόθεση αυτή ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής, ανέφερε συνοψίζοντας το ζήτημα, ότι η απαλλαγή του κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με τη Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: (α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η κατηγορία λόγω της απουσίας ενός ή περισσότερων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το κριτήριο, όπως αναφέρεται στη συνέχεια της ίδιας υπόθεσης, είναι αντικειμενικό. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αυτό το στάδιο της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση αλλιώς, ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. The Police v. Kallenos,

(1980). 1JSC σελ. 145, απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Στην Παναγιώτου κ.ά. ν. Αστυνομίας,

(2000)2 Α.Α.Δ. σελ. 191 αναφέρθηκε ότι: "Εκτός της περιπτώσεως στην οποία δεν αποδεικνύονται τα ουσιαστικά στοιχεία του αδικήματος και της περιπτώσεως στην οποία η μαρτυρία είναι τόσο ελλιπής και αδύνατη και δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη ...... η εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία ως αναιρούσα στην απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι περιορισμένη". Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης χρήσιμη είναι η αναφορά και στην αγγλική απόφαση στην υπόθεση R v. Calbraith,

(1981)2 All E.R. 1001 όπου το Αγγλικό Εφετείο αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο τα Δικαστήρια πρέπει να προσεγγίζουν εισήγηση από την υπεράσπιση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Παραθέτω πιο κάτω σχετικό απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση σε μετάφραση: ¨Πως λοιπόν θα έπρεπε ο δικαστής να προσεγγίσει εισήγηση ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση:

(1)Αν δεν υπήρχε μαρτυρία ότι το υποτιθέμενο αδίκημα διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο δεν θα υπάρξει δυσκολία - ο δικαστής ασφαλώς θα σταματήσει την υπόθεση.

(2)Η δυσκολία αρχίζει εκεί που υπήρξε κάποια μαρτυρία, δεν ήταν όμως αρκετά ισχυρή, επειδή λ.χ. από μόνη της ήταν αδύνατη ή ασαφής ή επειδή ήταν ασυμβίβαστη με άλλη μαρτυρία, (α) εκεί που ο δικαστής θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία της κατηγορίας, κρινόμενη με τον πιο επιεική τρόπο υπέρ της, ήταν τέτοια που μια ομάδα ενόρκων, ύστερα από σωστή καθοδήγηση, δεν θα μπορούσε να καταδικάσει πάνω στη βάση της, θα αποτελούσε υποχρέωση του δικαστή, ύστερα από εισήγηση από μέρους της υπεράσπισης, να σταματήσει την υπόθεση, (β) εκεί όμως που η μαρτυρία της κατηγορίας ήταν τέτοια που η δύναμη ή η αδυναμία της θα εξαρτιόταν από την αξιολόγηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα ή άλλων ζητημάτων που κρινόμενα γενικά, θα έπεφταν στην αρμοδιότητα των ενόρκων και εκεί που τα γεγονότα θα μπορούσαν να κριθούν με τέτοιο τρόπο που οι ένορκοι, ύστερα από σωστή καθοδήγηση, θα μπορούσαν να οδηγηθούν στο συμπέρασμα της ενοχής του κατηγορουμένου, τότε ο δικαστής οφείλει να αφήσει το ζήτημα να αποφασιστεί από τους ενόρκους... Σε περίπτωση που το δικαστήριο καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία έχοντας αποφασίσει ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο κατηγορούμενος δεν προσέλθει να καταθέσει και δεν παρουσιάσει μάρτυρες δεν θα σημαίνει ότι το Δικαστήριο κατ΄ ανάγκη θα τον καταδικάσει. Γιατί είναι μόνο στο τελικό στάδιο της υπόθεσης που το Δικαστήριο θα αξιολογήσει σε βάθος την μαρτυρία και την αξιοπιστία των μαρτύρων και αν έχει λογική αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορούμενου θα τον αθωώσει έστω και αν προηγουμένως το Δικαστήριο είχε κρίνει ότι η μαρτυρία της κατηγορίας δημιουργούσε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Αν πάλι ο κατηγορούμενος έρθει και καταθέσει ή παρουσιάσει μάρτυρες ή και τα δύο και η μαρτυρία αυτή είναι αξιόπιστη πάλι το Δικαστήριο θα ζυγίσει τη μαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας και ανεξάρτητα από την αξιοπιστία ή όχι των μαρτύρων της υπεράσπισης θεωρεί την μαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας ως αναξιόπιστη και ως τέτοια που να μη μπορεί να στηριχθεί πάνω της με τόση βεβαιότητα ώστε να μπορεί να καταδικάσει, οφείλει να αθωώσει τον κατηγορούμενο. Αν φυσικά ο κατηγορούμενος και οι μάρτυρες του ανατρέψουν με αξιόπιστη μαρτυρία τα όσα είπαν οι μάρτυρες κατηγορίας, ή έστω αν δώσουν ένα διαφορετικό χρώμα στη μαρτυρία της κατηγορίας που να συμβιβάζεται με την αθωότητα του κατηγορουμένου, ή αν η μαρτυρία είναι τέτοια που αν δημιουργεί στο Δικαστήριο λογική αμφιβολία, το Δικαστήριο πάλι οφείλει να αθωώσει τον κατηγορούμενο¨. Εξέτασα με προσοχή τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής. Έχοντας επιπλέον υπόψη το αδίκημα το οποίο αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και τα συστατικά του στοιχεία και τις αρχές όπως τις κατέγραψα πιο πάνω που ακολουθούνται από τα δικαστήρια μας σε αυτό το στάδιο θα πρέπει να εξετάσω τα δύο ζητήματα τα οποία εύστοχα επεσήμανε η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής και εάν αυτά είναι τέτοιας υφής και προσδίδουν τέτοια δύναμη στη μαρτυρία - περιστατική κατ΄ανάγκη - τα οποία σε συνδυασμό βέβαια με την υπόλοιπη μαρτυρία θα μπορούσαν συνδυασμένα και αντικειμενικά ιδωμένα να μου παράσχουν την ευχέρεια κλήσης του κατηγορουμένου σε απολογία. Θα εξετάσω πρώτα το ζήτημα της πισινής πινακίδας της μοτοσικλέτας με αριθμό εγγραφής ΚΕΥ

1. Ο Λοχ. Αντωνίου (Μ.Κ.1) ανέφερε στη κατάθεση του ότι προέκυψε από εξετάσεις που διενήργησε ότι ήταν μια από τις 50 - 60 μοτοσικλέτες του ίδιου τύπου που κυκλοφορούσαν τότε και θεωρήθηκαν ως ύποπτες με βάσει την περιγραφή των Μ.Κ.2 και
2. Εξετάσθηκαν όλες και για όλες υπήρξε κάποιο άλλοθι. Ο ιδιοκτήτης της συγκεκριμένης είχε αναφέρει ότι την είχε αφήσει στο γκαράζ όπου ο κατηγορούμενος ήταν συνιδιοκτήτης. Ο κατηγορούμενος την είχε χρησιμοποιήσει την ημέρα του επεισοδίου για να μεταβεί σε εργαστήριο εξώστ κάπου στην Αραδίππου και την άφησε εκεί γιατί δεν μπορούσε να επιστρέψει με τη μοτοσικλέτα επειδή έβρεχε. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι το υποκατάστημα της Σ.Π.Ε. Αραδίππου όπου διαπράχθηκε η κλοπή βρισκόταν ενδιάμεσα της διαδρομής μεταξύ του γκαράζ του κατηγορουμένου και του εργαστηρίου εξώστ. Η μοτοσικλέτα παραλήφθηκε από την αστυνομία στις 15.03.2006 δηλαδή επτά ημέρες μετά το επεισόδιο. Σε εξέταση της διαπιστώθηκε ότι έφερε καθαρή πισινή πινακίδα εγγραφής και οι βίδες με τις οποίες ήταν στερεωμένη δεν είχαν ίχνος σκόνης ή λάσπης από τη βροχή που είχε προηγηθεί στις 8.03.2006 ενώ το υπόλοιπο εσωτερικό μέρος του πισινού φτερού ήταν όλο σκόνες και λάσπη. Έχοντας λοιπόν υπόψη αυτή τη μαρτυρία σε σχέση με αυτό το ζήτημα θα συμφωνήσω ότι τα πιο πάνω στοιχεία που αναφέρθηκαν και με τον τρόπο που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως μαρτυρία από τον Μ.Κ.1 δεν οδηγούν σε οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα ότι ήταν πράγματι η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα που χρησιμοποιήθηκε από τον δράστη της κλοπής για τους ακόλουθους λόγους: (α) Δεν εξάγεται συμπέρασμα ότι χρησιμοποιήθηκε από τον κατηγορούμενο κατά το χρόνο της διάπραξης της κλοπής. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ποια συγκεκριμένη ώρα της 8.03.2006 είχε χρησιμοποιήσει ο κατηγορούμενος την εν λόγω μοτοσικλέτα για να μεταβεί από το γκαράζ του στο εργαστήριο εξώστ. Στη κατάθεση του ο Λοχ. Αντωνίου αναφέρει απλώς ότι χρησιμοποιήθηκε κατά την εν λόγω ημερομηνία αλλά όχι την ώρα. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία εάν ήταν η μόνη διαδρομή που υπήρχε, εάν ήταν αυτή που χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος για να μεταβεί στο εργαστήριο και εάν φτάνοντας στο εν λόγω εργαστήριο η μοτοσικλέτα δεν έφερε πινακίδες εγγραφής όπως ήταν αυτή που χρησιμοποιούσε ο δράστης ή έστω ότι υπάρχει άλλη μαρτυρία που να δείχνει τον κατηγορούμενο να χρησιμοποιεί την εν λόγω διαδρομή ή μοτοσικλέτα χωρίς πινακίδες εγγραφής ή να κατεβαίνει κατά τη διαδρομή - μετά τη κλοπή - και να τοποθετεί σε αυτή τις πινακίδες εγγραφής της. (β) Δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία εάν η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα από τις 8.03.2006 μέχρι τις 15.03.2006 είχε χρησιμοποιηθεί ξανά από οποιονδήποτε και ποιες ήταν οι καιρικές συνθήκες κατ΄αυτό το χρονικό διάστημα. Δημιουργούνται τα εξής εύλογα ερωτήματα: (α) Γιατί κατ΄ανάγκη από μια οπτική και μόνο παρατήρηση του Λοχ. Αντωνίου στην εν λόγω μοτοσικλέτα και χωρίς επιστημονική μαρτυρία επί τούτου, οι σκόνες και η λάσπη που βρέθηκαν στο υπόλοιπο εσωτερικό μέρος του πισινού φτερού να προήλθαν από την οδήγηση της από τον κατηγορούμενο κατά την συγκεκριμένη ημέρα του επεισοδίου; (β) Γιατί κατ΄ανάγκη θα έπρεπε κατά παρόμοιο τρόπο να είχαν εντοπιστεί σκόνες και λάσπη και επί της πισινής πινακίδας και των βιδών με τις οποίες ήταν στερεωμένη; Επομένως για τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία ότι επρόκειτο για τη συγκεκριμένη μοτοσικλέτα που χρησιμοποιήθηκε από τον δράστη καταρρίπτεται εφόσον παραμένουν εύλογες αμφιβολίες. Για το δεύτερο ζήτημα της ταύτισης δηλαδή του γενετικού υλικού (D.N.A.) του κατηγορούμενου με γενετικό υλικό που βρέθηκε σε βίδα της πισινής πινακίδας της μοτοσικλέτας από μόνο του αντικριζόμενο και πάλι δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα εφόσον η μαρτυρία είναι ότι την εν λόγω μοτοσικλέτα τη χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος τουλάχιστον για να μεταβεί από το γκαράζ του στο εργαστήριο εξώστ ενέργεια η οποία δεν ήταν από μόνη της παράνομη. Στην υπόθεση Ιωάννου κ. α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Δ.Δ. στη σελ. 230 και επ. καταγράφονται τα ακόλουθα: «Το κακουργιοδικείο, στην απουσία, όπως εξήγησε, επαρκούς νομολογίας σε σχέση με γενετικό υλικό, σημείωσε πως η νομολογία, στην οποία και αναφέρθηκε σε κάποια έκταση, αναφορικά με δακτυλικά ή παλαμικά αποτυπώματα εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία, αφού, όπως πρόσθεσε, και η μέθοδος αυτή είναι εξ ίσου αν όχι και πιο πειστική από τα δακτυλικά αποτυπώματα. Σημείωσε δε στη συνέχεια πως τα δακτυλικά αποτυπώματα όπως και η ανεύρεση γενετικού υλικού είναι δυνατό, σε κατάλληλη υπόθεση, να είναι αρκετά για καταδίκη. Ανάλογα όμως, όπως πρόσθεσε, με τα γεγονότα της υπόθεσης. Για να υποδείξει, αμέσως μετά, ως το ερώτημα που ανέκυπτε, το κατά πόσο στην προκείμενη περίπτωση η μαρτυρία ήταν αρκετή για να οδηγήσει με ασφάλεια στην καταδίκη των εφεσειόντων. Στην απόφαση Denis Adams

(1992)2 Crim. App. R. 4671 στη σελ. 481 σημειώνεται ότι η επιστημονική μαρτυρία που προβάλλεται ως αποδεικτική ορισμένου γεγονότος, είναι δυνατό να θεμελιώσει εκείνο το γεγονός σε βαθμό ο οποίος, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, μπορεί να κυμαίνεται από την απλή πιθανότητα ως την ουσιαστική βεβαιότητα. Στη δε σελ. 470 τονίστηκε ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το εγγενές στη φύση, της μαρτυρίας από γενετικό υλικό που να το καθιστά μη αποδεκτό αφ΄ εαυτού ή που να δικαιολογεί ειδικό, ιδιαίτερο κανόνα, ότι μαρτυρία που εμπίπτει σ΄ αυτή την κατηγορία δεν είναι δυνατό να στηρίξει καταδίκη στην απουσία άλλης μαρτυρίας.» Παραπέμπω επίσης στις αποφάσεις Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Δ.Δ. σελ. 571 και Ιωάννου και άλλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Δ.Δ. σελ. 171 όπου γίνεται αναφορά για την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας που σχετίζεται με το γενετικό υλικό D.N.A. και την περιστατική μαρτυρία. Η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία η οποία συνίσταται μεταξύ άλλων στην ταύτιση του γενετικού υλικού του κατηγορουμένου με αυτό που βρέθηκε σε βίδα της πινακίδας μοτοσικλέτας η οποία έμοιαζε με αυτή που χρησιμοποίησε ο δράστης. Στην υπόθεση Ξυδιάς κ.α. ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Δ.Δ. σελ. 174 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:; «Πριν όμως προχωρήσουμε θα πρέπει να λεχθεί ότι η υπόθεση της Κατηγορίας γενικά στηρίζονταν σε περιστατική μαρτυρία, και ο πρωτόδικος Δικαστής ορθά καθοδήγησε το εαυτό του ως προς τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα αυτό. Ότι δηλαδή η ουσιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου, πρέπει να είναι άμεση και να μην επιδέχεται συμβιβασμούς με άλλες λογικές εξηγήσεις της περιστατικής μαρτυρίας (Anastassiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Η δε αδυναμία της Κατηγορούσας Αρχής να αποκλείσει κάθε άλλη λογική εξήγηση που προσφέρει η περιστατική μαρτυρία αναπόφευκτα οδηγεί στην απαλλαγή ενός κατηγορουμένου (βλ. Al Hamad και Salem v. Δημοκρατίας

(1989)2 C.L.R. 117). Θα έπρεπε να προστεθεί εδώ για συμπλήρωση των αρχών που καθιέρωσε η νομολογία μας ότι ένα Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει, βέβαια όλα τα στοιχεία που συνιστούν την περιστατική μαρτυρία ως σύνολο.» Η πιο πάνω επιστημονική μαρτυρία η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση αλλά τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου υπό μορφή παραδεκτού γεγονότος προήλθε από επίχρισμα από αριστερή βίδα πισινής πινακίδας με αριθμό εγγραφής ΚΕΥ 542. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι το επίχρισμα αυτό προήλθε από σημείο της βίδας όπου δεν θα υπήρχε ελεύθερη πρόσβαση οποιουδήποτε και σε σημείο μάλιστα όπου δεν θα μπορούσε να είχε εναποτεθεί χωρίς το ξεβίδωμα της από τον κατηγορούμενο οπότε σε τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να κληθεί για να δώσει κάποια εξήγηση. Τα πιο πάνω βέβαια με δεδομένο ότι δεν αμφισβητείται ότι η εν λόγω μοτοσικλέτα βρισκόταν στην κατοχή του κατηγορούμενου και μάλιστα ότι οδηγήθηκε από αυτόν τουλάχιστον μια φορά. Τέλος, θα ήθελα να σχολιάσω και τον τρόπο με τον οποίο έγινε η αναγνώριση των ρούχων και των άλλων αντικειμένων τα οποία βρέθηκαν κατά τις έρευνες στα υποστατικά του κατηγορουμένου. Κατ΄αρχή υπενθυμίζω πως η αναγνώριση τους που επιδιώχθηκε από τις Μ.Κ.2 και 3 έγινε μετά που τους προβλήθηκε η βιντεοταινία που είχε καταγράψει το επεισόδιο. Από την άλλη εκείνο που ανέφεραν ήταν ότι έμοιαζαν με τα ρούχα που φορούσε ο δράστης. Τέλος ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοροποιήθηκαν όταν τους επιδείχθηκαν ένα προς ένα σε πολλά από αυτά δίδοντας διαφορετική περιγραφή ως προς το χρώμα αλλά και το είδος τους. Εν πάση περιπτώσει είναι φανερό από την διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά την αναγνώριση ότι δεν ακολουθήθηκαν οι πρόνοιες της Αστυνομικής Διάταξης Αρ. 8 για την Αναγνώριση Προσώπων και Περιουσίας (Μέρος ΙΙ). Σε σχέση δε με το C.D. για το οποίο έγινε λόγος εκ μέρους του κ. Γεωργίου επισημαίνω ότι αυτό προβλήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου όταν ο Μ.Κ.1 αντεξεταζόταν σε σχέση με την περιβολή του δράστη και μετά από αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής χωρίς να επιδιωχθεί στη συνέχεια η κατάθεση του ως τεκμηρίου. Δεν θα σχολιάσω περαιτέρω το όλο ζήτημα εφόσον ούτε κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά ούτε και επεξηγήθηκε τι παρουσιάζει ούτε και εάν η περιβολή του δράστη, που είναι το μόνο σημείο που είχε κάποια σημασία η βιντεοταινία, έχει οποιαδήποτε σχέση με τα τεκμήρια ρουχισμό, κράνος, γάντια, παπούτσια και άλλα που παραλήφθηκαν από τα υποστατικά του κατηγορουμένου. Καταλήγω ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής παρουσιάζει τέτοια κενά και ασάφειες στην οποία το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί για να καταδικάσει ένα κατηγορούμενο. Για αυτούς τους λόγους καταλήγω να μη καλέσω σε απολογία τον κατηγορούμενο και θα τον αθωώσω από αυτό το στάδιο. (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο