Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Νίκου Χριστοφίδη, Αρ. Υπόθεσης: 15811/07, 23 Ιουλίου, 2008

(2)κατηγορίες που αφορούν την πλαστοπροσωπία και την απόσπαση χρημάτων δια ψευδών παραστάσεων. Συγκεκριμένα ότι μεταξύ των ημερομηνιών 29.11.05- 30.4.06, στην Λάρνακα, με σκοπό καταδολίευσης της Έλλης Αντωνίου και του Χριστάκη Διομήδη παρέστησε τον εαυτό του ως άλλο πρόσωπο, ήτη Νικόλα Γιωρκάτζη και με ψευδείς παραστάσεις συνιστάμενες στο ότι παρουσιάστηκε ως επεγγελματίας ιδιωτικός ντετέκτιβ με εξιδικευμένες γνώσεις απέσπασε από αυτούς ποσό £1.

1. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο Αστυφ. 1916, κος Χαραλάμπους, Μ.Κ.1, ο οποίος κατέγραψε το παράπονο της κας Αντωνίου, Μ.Κ.3, στις 14.9.06 αναφορικά με το γεγονός ότι κάποιος ιδιωτικός ντετέκτιβ του γραφείου Ηνωμένοι Ντετέκτιβ Κύπρου με τ΄ όνομα Νικόλας Γιωρκάτζης της είχε αποσπάσει χρηματικό ποσό £1.500 με ψευδείς παραστάσεις. Την ίδια μέρα έλαβε την κατάθεση της και παρέλαβε τις αποδείξεις που είχε εκδώσει ο Κατηγορούμενος και αντίγραφα των επιταγών που η ίδια του είχε εκδώσει. Στις 14.10.06 πήγε μαζί με τον Αστυφ. Ζαχαρίου στην Λεμεσό όπου εντόπισαν το γραφείο που αναφέρει στην διαφήμιση. Περίμεναν εκεί τον Κατηγορούμενο, ο οποίος τους συστήθηκε ως Νίκος Χριστοφίδης και μετά λήφθηκε από αυτόν ανακριτική κατάθεση. Παρέδωσε στο Δικαστήριο την καρτέλα των Παραπονουμένων, η οποία του είχε δοθεί από τον Κατηγορούμενο, η οποία έγινε Τεκμήριο 2 καθώς επίσης και τις τρεις αποδείξεις που του είχε παραδώσει η κα Αντωνίου, ως Τεκμήριο
2. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 την κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο στην μορφή των ερωτοαπαντήσεων, ως Τεκμήριο 5 την συγκατάθεσή του για την διεξαγωγή αναγνωριστικής παράταξης και ως Τεκμήριο 6 την γραπτή κατηγορία. Ερωτηθείς ανέφερε ότι στην κατάθεσή του είχε καταγράψει αυτά που ο ίδιος έζησε και κατέγραψε στο ημερολόγιο ενεργείας του φακέλου. Ο κ. Διομίδους Μ.Κ.2 στην κατάθεσή του η οποία έγινε Τεκμήριο 7, και την συμπληρωματική ως Τεκμήριο 8, αναφέρει ότι λόγω του ότι αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα στο γάμο του μαζί με την αδελφή του αποφάσισαν να αποταθούν σε κάποιο ιδιωτικό ντετέκτιβ για βοήθεια. Εξουσιοδότησε την αδελφή του να βρει κάποιον η οποία περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2005 βρήκε στο χρυσό οδηγό τον οργανισμό "Ηνωμένοι Ντετέκτιβς" και έκλεισε ραντεβού για να επισκεφθούν τα γραφεία του συγκεκριμένου οργανισμού. Κατά την αντεξέταση ήταν η θέση του ότι λόγω της παράξενης συμπεριφοράς της γυναίκας του είχε ζητήσει από την αδελφή του να τον βοηθήσει. Βρήκε, η αδελφή του, από τις αγγελίες τους Ηνωμένους Ντετέκτιβ όπου τηλεφώνησε και έκλεισε ραντεβού. Δεν ζητήθηκε συγκεκριμένος ντετέκτιβ αφού ούτε ο ίδιος ούτε η αδελφή του γνώριζαν τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Νικόλα Γιωρκάτζη. Στην συνάντηση τους ανέφερε ότι είχε υπερσύγχρονα μηχανήματα παρακολούθησης, εχέμυθους συνεργάτες παντού και ότι λόγω του ότι υπηρετούσε στην Αστυνομία εξιχνιάζει πάσης φύσεως υποθέσεις. Μες τα λεγόμενά του ο ίδιος είχε πεισθεί. Καθόρισε την τιμή του στις £1.
3. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 φωτογραφίες τις οποίες ο ίδιος αναγνώρισε ότι απεικόνιζαν το σπίτι του και ως Τεκμήριο 10 άλλη φωτογραφία η οποία απεικόνιζε τον χώρο απέναντι από το σπίτι του. Ισχυρίστηκε ότι τις πιο πολλές φορές επικοινωνούσε ο ίδιος μαζί του αφού ο Κατηγορούμενος δεν του τηλεφωνούσε. Στις συναντήσεις που είχαν του έλεγε ότι οι συναναστροφές της συζύγου του δεν ήταν καλές και ότι τον απατούσε. Πρώτη φορά στο Δικαστήριο, ήταν η θέση του, ότι άκουσε ότι η σύζυγός του δεν τον απατούσε. Η κα Αντωνίου (Μ.Κ.3) ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος τους είχε πείσει όταν τον επισκέφθηκαν ότι είχε τα καλύτερα μηχανήματα και ότι ήταν επαγγελματίας όταν πήγαν να τον επισκεφθούν και ότι είχε πείρα 16 χρόνων στην Εισαγγελία και τους έπεισε. Γι΄ αυτό και του ανέθεσαν την δουλειά πλην όμως απλά τον Απρίλη 2006 αντί να τους δώσει κάποια έκθεση αναφορικά με το τι του είχαν ζητήσει να πράξει τους ανασκεύασε μόνο τις πληροφορίες που οι ίδιοι του είχαν δώσει χωρίς να τους δώσει οποιαδήποτε γραπτή έκθεση. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία στην οποία συνοπτικά ανέφερε ότι είναι 65 ετών και από τα 18 του χρόνια υπηρέτησε στην Αστυνομική Δύναμη από την οποία αφυπηρέτησε στον βαθμό του Λοχία το 1980 για λόγους υγείας, λόγω της κακοποίησης που έτυχε από την ΕΟΚΑ Β΄. Κατέθεσε την επιστολή αφυπηρέτησής του ως Τεκμήριο
4. Μετά την αφυπηρέτησή του δημιούργησε το γραφείο ιδιωτικών ερευνών «Ηνωμένοι Ντέτεκτιβς Κύπρου» τ΄ οποίο είχε παραρτήματα σ΄ όλες τις πόλεις. Ο ίδιος ήταν λειτουργός, ιδιοκτήτης και υπεύθυνος του γραφείου. Το πελατολόγιο του συγκεκριμένου γραφείου περιλαμβάνει επιχειρήσεις, ασφαλιστικές εταιρείες και ιδιώτες. Σκοπός είναι η έρευνα και η συλλογή πληροφοριών. Ως προσόντα του ανέφερε την ευδόκιμη πείρα του στην Αστυνομία, σε διάφορους τομείς καθώς επίσης και την πείρα που απέκτησε από το 1980 στον συγκεκριμένο τομέα. Ως εξειδικευμένες γνώσεις κατέταξε τ΄ αυτοκίνητο με τ΄ οποίο κυκλοφορεί, το σύστημα G.P.S., τις φωτογραφικές μηχανές υψηλής ανάλυσης, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα κυάλια νυχτός. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι όταν οι Παραπονούμενοι του ανέθεσαν την υπόθεση, η συγκεκριμένη τεχνολογία ήταν υπερσύγχρονη. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι τους Παραπονούμενους τους γνώρισε μετά που οι ίδιοι επέδειξαν ενδιαφέρον για να βρουν ερευνητή να του αναθέσουν μια οικογενειακή υπόθεση. Έκλεισαν ραντεβού στο γραφείο της Λάρνακας, στο ACADEMIA COURT, και εκεί του ανέφερε ο κος Διομήδους ότι είχε κάποια μικροπροβλήματα με την γυναίκα του τ΄ οποία ήθελε να διερευνήσει. Η κα Αντωνίου, ήταν ο ισχυρισμός του, επέμενε ότι η νύφη της είχε εξωσυζυγικούς δεσμούς. Αποδέχθηκε την εργασία και τους εξήγηση πως λειτουργεί χωρίς χρονοδιαγράμματα, περιοδικά. Τους είπε επίσης ότι οι ίδιοι θ΄ έπρεπε να σταματήσουν τις οποιεσδήποτε ενέργειες και να παρακολουθούν και να του μεταφέρουν ουσιώδη γεγονότα. Συμφώνησαν ότι για τις υπηρεσίες του θα πληρωνόταν το ποσό των Λ.Κ.1.
5. Εκδόθηκε η σχετική κάρτα, Τεκμήριο
6. Κρατούνται και σημειώσεις, οι οποίες στην συνέχεια καταστρέφονται για να διασφαλιστούν τα προσωπικά δεδομένα. Έγιναν 5 με 6 συναντήσεις και πάντοτε η κα Ε. Αντωνίου υπερτόνιζε την ανάγκη να βρεθεί κάποιος άνθρωπος με τον οποίο η νύφη της ν΄ έχει δεσμό, να σχετίζεται. Η έρευνα απεκάλυψε ότι η σύζυγός του κου Διομήδη ήταν αλλοδαπή, ωραία κοπέλα, που ενδιαφέρεται για την εμφάνισή της, ήταν εργατική και κοινωνική. Το σπίτι παρακολουθήθηκε και διαπιστώθηκε ότι κανένας δεν έμπαινε ή έβγαινε από αυτό. Η έρευνα διάρκεσε 3-4 μήνες λόγω της εμμονής της κας Αντωνίου ότι η σύζυγος του αδελφού της είχε εξωσυζυγικές σχέσεις. Στην αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι εφυπηρέτησε στον βαθμό του Λοχία, ο οποίος του δόθηκε «τιμή ένεκεν». Λόγω του ότι στο πραξικόπημα ήταν αντιστασιακός βασανίστηκε άγρια από τους πραξικοπηματίες σε τέτοιο βαθμό που του επέφερε οργανική ζημιά και δεν μπορούσε να συνεχίσει ν΄ υπηρετεί γι΄ αυτό και αφυπηρέτησε για λόγους υγείας. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο λόγος της αφυπηρέτησής του ήταν ότι έπασχε από ψωρίαση το παραδέχθηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 21 επιστολή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης. Ερωτηθείς απάντησε ότι υπηρέτησε στην Στρατιωτική Αστυνομία με ειδικά καθήκοντα, στην Εισαγγελία στα Δικαστήρια, απεσπασμένος με ιδιαίτερα καθήκοντα στον τότε Πρόεδρο του Δικαστηρίου Λεμεσού, τον κο Λώρη. Ήταν βοηθός του και ήταν επιφορτισμένος με την ασφάλεια του Δικαστηρίου. Για να αναφέρει στην συνέχεια ότι ουδέποτε εργάστηκε στα γραφεία της Εισαγγελίας. Όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει το Τεκμήριο 14, την διαφήμιση στον «Χρυσό Οδηγό» ανέφερε τ΄ ακόλουθα: Όσον αφορά την «γνώση Νόμου» ήταν η θέση του ότι γνωρίζει το νόμο γενικά καθώς και τον νόμο για τους ντετέκτιβ. Τα «τεχνολογικά μέσα» στα οποία κάμνει αναφορά περιλαμβάνουν τα G.P.S, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, την φωτογραφική μηχανή, τα κυάλια μέρας και νύκτας υψηλής ανάλυσης. Πρόσθεσε ότι η φωτογραφική του μηχανή είναι μάρκας «Fudji» , την οποία αγόρασε το 1990 μ΄ ενσωματωμένο zoom η οποία έχει μέγεθος ενός πακέτου τσιγάρων 10-12 εκ. Ερωτηθείς κατά πόσο ξέρει να χειρίζεται τον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή ήταν η θέση του ότι ξέρει να χειρίζεται τον υπολογιστή με τα φορητά του εξαρτήματα και όχι μόνο του. Μπορεί να κατεβάσει δορυφορικά την περιοχή που ψάχνει και να βρει την διεύθυνση και το σπίτι για οποιοδήποτε κομμάτι της Κύπρου. Είχε αγοράσει τους χάρτες του G.P.S της Κύπρου από παλιά. Όσον αφορά τους συνεργάτες του ή/και υπαλλήλους του ήταν η θέση του αρχικά ότι έχει υπαλλήλους και όχι συνεργάτες ενώ στην συνέχεια ανέφερε ότι δεν έχει συνεργάτες αλλά έχει πρόσωπα και γραφεία που αν χρειαστεί τους ζητά ν΄ αναλάβουν μια υπόθεση. Διατηρεί ιδιόκτητα και ενοικιαζόμενα γραφεία. Ερωτηθείς για το που βρίσκεται το ιδιόκτητο γραφείο της Λάρνακας, ήταν η θέση του ότι δεν θυμόταν που βρισκόταν αλλά ήταν στην πολυκατοικία που είναι η Χρυσή Πάπια. Απαντώντας σ΄ ερώτηση που του τέθηκε ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν συστήθηκε στους Παραπονούμενους ως Νικόλας Γιωρκάτζης αλλά ως Νικόλας λόγω του ότι είναι άτομο υψηλού κινδύνου. Ο ίδιος δεν γνώριζε πως οι Παραπονούμενοι τον αποκαλούσαν Γιωρκάτζη και ότι ήταν δική τους απόφαση να τον αποκαλούν έτσι. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο γνωρίζει κάποια κα Μαρία Κίκα από το Δάλι στην οποία είχε συστηθεί ως Νικόλας Γιωρκάτζης, ήταν η θέση του ότι το συγκεκριμένο όνομα δεν είχε σχέση με την υπό εξέταση υπόθεση. Ερωτηθείς για το τι έπραξε αναφορικά με την εργασία που του είχε ανατεθεί ισχυρίστηκε ότι παρακολούθησε την συγκεκριμένη κοπέλα, η οποία εργάζεται στο αεροδρόμιο Λάρνακας, στο αεροδρόμιο, την οικία της, στο γυμναστήριο, στο τέννις και στο περπάτημα. Άλλαζε τα ρούχα της στην δουλειά, αφού έπαιρνε τσάντα μαζί της. Στην δουλειά της δεν είχε ωράριο. Πήγαινε 3-4 ώρες, την ώρα της εξόδου των επιβατών και στάθμευε τ΄ αυτοκίνητό της εκεί που είναι τα λεωφορεία. Χρέωσε τις £1.500 για τις κινήσεις που θα έκανε και για τ΄ έξοδα του για την παρακολούθηση. Όσον αφορά τις σημειώσεις που έπαιρνε τις κατάστρεψε. Η κάρτα συμπτωματικά δεν καταστράφηκε, το ίδιο και οι φωτογραφίες. Όμως ήταν η θέση του ότι ολοκλήρωσε την εργασία που του ανατέθηκε κατ΄ επανάλειψη. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής δεν έχει κλονιστεί και από αυτή την μαρτυρία καταδεικνύεται η ενοχή του Κατηγορούμενου και στα δύο αδικήματα. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στα ψέματα του Κατηγορούμενου και στις παραστάσεις που είχε κάνει στους Παραπονούμενους, οι οποίες ήταν ψευδής, για να τους πάρει τα λεφτά χωρίς ουσιαστικά να κάνει οποιαδήποτε εργασία. Ο κος Αριστείδης ισχυρίστηκε, αναφορικά με το πρώτο αδίκημα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, αυτό της πλαστοπροσωπίας ότι η εξαπάτηση, που αφορά το όνομα θα πρέπει να είναι τέτοια που να λειτουργήσει στο μυαλό αυτού που θα εξαπατηθεί. Από την μαρτυρία που δόθηκε από τον κο Διομήδη, (Μ.Κ.2), και την κα Έλλη Αντωνίου, (Μ.Κ.3), δεν προέκυψε οποιαδήποτε εξαπάτηση από τ΄ όνομα Νικόλας Γιωρκάτζης. Τα δύο αυτά άτομα, ήθελαν κάποιον ιδιωτικό ντετέκτιβ και θ΄ ανέθεταν στον Κατηγορούμενο την παρακολούθηση όποιο και να ήταν τ΄ όνομά του. Οπόταν το απαιτούμενο στοιχείο της εξαπάτησης ελλείπει και η πρώτη κατηγορία δεν μπορεί ν΄ αποδειχθεί. Η δεύτερη κατηγορία που αφορά την απόσπαση χρημάτων με ψευδής παραστάσεις, ο κος Αριστείδης ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος είχε τα κατάλληλα εφόδια, εμπειρίες και γνώσεις για ν΄ ασκεί το επάγγελμα του ιδιωτικού ντετέκτιβ και οι Παραπονούμενοι είχαν πεισθεί από τον επαγγελματισμό του Κατηγορούμενου. Τα όσα ανέφερε στους Παραπονούμενους ο Κατηγορούμενος ήταν, κατά την άποψη του συνηγόρου, η πραγματικότητα σε σχέση με την επαγγελματική του πορεία. Εισηγήθηκε τελειώνοντας ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε καμιά από τις δύο κατηγορίες. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ

1. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και ν΄ αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας καθώς επίσης και τους μάρτυρες για την Υπεράσπιση ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Συνοχή και συνταύτιση με την λογική καλύπτει την μαρτυρία των Παραπονουμένων, του κου Διομήδη, Μ.Κ.2, και της κας Έλλης Αντωνίου, Μ.Κ.
2. Η μαρτυρία και των δύο ήταν ειλικρινής και διαφάνηκε ότι είχαν έρθει στο Δικαστήριο να πουν την αλήθεια. Ήταν στην ολότητά της μια αληθινή παράθεση των γεγονότων όπως οι ίδιοι την έζησαν χωρίς οποιεσδήποτε αντιφάσεις γι΄ αυτό και την αποδέχομαι. Το ίδιο ισχύει και για την μαρτυρία των δύο αστυφυλάκων Μ.Κ.1 και Μ.Κ.4, οι οποίοι στην ουσία είχαν καταγράψει στις καταθέσεις τους τα όσα είχαν πράξει αναφορικά με την υπόθεση που ερευνούσαν. Δεν έχω λόγο να μην τους πιστέψω. Η όλη μαρτυρία του Κατηγορούμενου στο εδώλιο του μάρτυρα μου έδωσε την εντύπωση πομπώδους ανθρώπου που δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο με εκ των υστέρων επινοήσεις και ασυνάρτητες θέσεις που δεν ήταν πειστικές. Είπε ότι αφυπηρέτησε από την Αστυνομική Δύναμη λόγω του ότι είχε κλονιστεί η υγεία του από τα βασανιστήρια τα οποία είχε υποστεί από την ΕΟΚΑ Β΄ ενώ από το Τεκμήριο 21 αποκαλύφθηκε ότι αφυπηρέτησε λόγω του ότι έπασχε από ψωρίαση. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι ίδιοι οι Παραπονούμενοι του είχαν δώσει το επίθετο Γιωρκάτζη, ο ίδιος τους είχε συστηθεί μόνο ως Νικόλας, αφού δεν αναφέρει ποτέ ο ίδιος τ΄ επίθετό του για λόγους ασφαλείας αφού είναι πρόσωπο υψηλού κινδύνου. Κατέταξε ως εξειδικευμένες γνώσεις την κατοχή φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή, του συστήματος G.P.S και της φωτογραφικής μηχανής την οποία είχε αγοράσει το
3. Ενώ ως λόγο καθυστέρησης στην διεκπεραίωση της εργασίας που του είχε ανατεθεί, ανέφερε την επιθυμία του να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της κας Έλλης Αντωνίου, Μ.Κ.
4. Και ενώ την μια στιγμή ισχυριζόταν ότι ήταν υπεύθυνος της Εισαγγελίας στα Δικαστήρια, την ίδια στιγμή ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε εργάστηκε στα γραφεία της Εισαγγελίας. Η μαρτυρία του ήταν διάχυτη από ψέματα και έφθασε στο σημείο ν΄ ισχυριστεί ότι ήταν βοηθός του τότε Δικαστή κου Λώρη, αφού ήταν απεσπασμένος με ιδιαίτερα καθήκοντα στην Λεμεσό. Δεν μπορώ ν΄ αποδεχθώ την μαρτυρία του αφού είναι γεμάτη από ψεύδη και αντιφάσεις. Με βάση την μαρτυρία όπως την έχω αποδεχθεί καταλήγω στ΄ ακόλουθα συμπεράσματα. Οι Παραπονούμενοι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 διαπίστωσαν παράξενη συμπεριφορά από την γυναίκα του Μ.Κ.2 και αποφάσισαν να τη διερευνήσουν. Η κα Αντωνίου, Μ.Κ.3 ψάχνοντας το «Χρυσό Οδηγό» βρήκε την διαφήμιση του Κατηγορούμενου - Τεκμήριο 4 - και κάλεσε το τηλέφωνο που κατέγραφε για να κλείσει ραντεβού. Το ραντεβού έγινε και πείσθηκαν από τα όσα τους είχε αναφέρει ο Κατηγορουμενος, δηλαδή ότι είχε τέτοιες εξειδικευμένες γνώσεις που θα μπορούσε να διεκπεραιώσει την παρακολούθηση μ΄ επιτυχία, που του ανέθεσαν την εργασία, έναντι του ποσού των £1.
5. Το ποσό καταβλήθηκε και έγιναν και 4 περίπου συναντήσεις με τον Κατηγορούμενο χωρίς οι Παραπονούμενοι ν΄ έχουν λάβει μέχρι ακόμα και σήμερα οποιοδήποτε αποτέλεσμα αναφορικά με την έρευνα που είχε διεξάγει ο Κατηγορούμενος ή οποιαδήποτε πληροφόρηση αναφορικά μ΄ αυτή. ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει με την πρώτη Κατηγορία τ΄ αδίκημα της πλαστοπροσωπίας δυνάμει του άρθρου 360 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 360 διαλαμβάνει τ΄ ακόλουθα: «Όποιος με σκοπό καταδολίευσης οποιουδήποτε προσώπου, παριστάνει τον εαυτό του ψευδώς ότι είναι άλλο πρόσωπο, ζωντανό ή πεθαμένο, είναι ένοχος πλημμελήματος.» Το αδίκημα αυτό εμπεριέχει ως συστατικό στοιχείο τον «σκοπό της καταδολίευσης» δηλαδή θα πρέπει ν ΄ υπάρχει πρόθεση καταδολίευσης εκ μέρους του Κατηγορούμενου. Η ύπαρξη πρόθεσης συνάγεται από το σύνολο της μαρτυρίας και από την συμπεριφορά του δράστη και τα γεγονότα βλ. Hodfield v. Διευθ. Τελωνείων

(2002)2 Α.Α.Δ. 414. Σε περίπτωση ταλαντεύσεων για την ύπαρξη της πρόθεσης ο Κατηγορούμενος δικαιούται στο ευεργέτημα της αμφιβολίας και σε απαλλαγή του. Από την μαρτυρία που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος ευθύς εξ αρχής είχε παρουσιάσει τον εαυτό του ως Νικόλα Γιωρκάτζη πριν ακόμα του ανατεθεί η δουλειά, δηλαδή η έρευνα. Ενώ από την μαρτυρία της Μ.Κ.3, κας Αντωνίου συνάγεται το συμπέρασμα ότι δεν οδηγήθηκαν στο να του αναθέσουν την έρευνα από το όνομα του Κατηγορούμενου αλλά από τις εξειδικευμένες γνώσεις τις οποίες τους παρουσίασε ότι είχε. Τόσο η ίδια όσο και ο αδελφός της, Μ.Κ.2, ζητούσαν ένα ιδιωτικό ντετέκτιβ και η χρήση του συγκεκριμένου ονόματος δεν τους παραπλάνησε ή τους έπεισε ν΄ αναθέσουν. Οπόταν, το γεγονός ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος είχε την πρόθεση να καταδολιεύσει τους Παραπονούμενους όταν συστήθηκε ως Νικόλας Γιωρκάτζης σε συνάρτηση με την μαρτυρία των Παραπονούμενων ότι δεν ήταν το συγκεκριμένο όνομα που τους οδήγησε να του δώσουν την δουλειά οδηγούν στην κατάληξη ότι δεν έχει αποδειχθεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο Κατηγορούμενος θα πρέπει ν΄ απαλλαγεί από την πρώτη Κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την κατηγορία της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 298 του Ποινικού Κώδικα διαλαμβάνει τ΄ ακόλουθα: «Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο ο,τιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής....» Ο όρος «ψευδής παράσταση» ερμηνεύεται στο άρθρο 297 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνο που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδείς ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.» στο σύγγραμμα του Blackstone Criminal Practice 2003 στις παρα. Β5.2 κ.ε. Ο Δικαστής Buckley στην υπόθεση Re London and Globe Finance Corporation Ltd

(1903)1 Ch. 728 αναφερόμενος στην ερμηνεία του συγκεκριμένου όρου στην σελίδα 732 είπε τ΄ ακόλουθα: «To deceive is ....... To induce a man to believe that a thing is true which is false.» Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Blackstone Criminal Practice 2003, παρά 5.6, σελ. 328 είναι αρκετό ο Κατηγορούμενος με λόγια ή με συμπεριφορά να προκάλεσε στο μυαλό του άλλου μια ψεύτικη προσδοκία. Εάν εξαπατήθηκε από αριθμό ψευδών παραστάσεων τότε ο Κατηγορούμενος μπορεί να κριθεί ένοχος όταν αποδειχθεί το ψεύδος μιας εξ αυτών των παραστάσεων βλ. Price

(1991)Crim. L.R. 465 και Archbold 2002, παρ. 21-181. Οπόταν θα πρέπει ν΄ αποφασιστεί κατά πόσο οι παραστάσεις στις οποίες προέβη ο Κατηγορούμενος ήταν ψευδής. Ο Κατηγορούμενος παρέστησε στους Παραπονούμενους, σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσκομίστηκε ότι είχε εξειδικευμένες γνώσεις και υπερσύγχρονα μηχανήματα για παρακολούθηση. Το γεγονός αυτό το παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στην μαρτυρία του, δηλαδή ότι είχε παρουσιάσει στους Παραπονούμενους ότι είχε εξειδικευμένες γνώσεις. Η ίδια η Μ.Κ.3 αναφέρει ότι πείστηκε όχι μόνο από τα όσα της είχε πει ο ίδιος, δηλαδή ότι έχει εξειδικευμένα μηχανήματα παρακολούθησης, άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό και εμπειρία αλλά και από την διαφήμιση του «Χρυσού Οδηγού» - Τεκμήριο 14 - και τα όσα αυτή κατέγραφε. Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Archbold (ανωτέρω) στην παρά 21-198 το κατά πόσο οι περιστάσεις που έγιναν επέδρασαν στο μυαλό αυτού που εξαπατήθηκε και έδωσε την περιουσία του αποδεικνύεται μόνο με άμεση μαρτυρία από τον ίδιο βλ. R. v. Tirado 59 Cr. App. R. 80 και R. v. Rozeik

(1996)1 Cr. App. R.

1. Η μαρτυρία του κου Διομήδη, Μ.Κ.2, η οποία ενίσχυσε την μαρτυρία της κας Αντωνίου, Μ.Κ.3 ότι είχαν επιδράσει στο μυαλό τους όλα όσα ο Κατηγορούμενος τους είχε αναφέρει για τις εξειδικευμένες γνώσεις και τα μηχανήματα του γι΄ αυτό και του κατέβαλαν το ποσό των £1.500 αποδεικνύει ένα στοιχείο του αδικήματος. Ήταν όσα είχε αναφέρει ο Κατηγορούμενος στους Παραπονούμενους ψειδείς παραστάσεις; Παρέστησε στους Παραπονούμενους ότι είχε πολυετή πείρα στην Εισαγγελία. Σύμφωνα με την δική του μαρτυρία ουδέποτε υπηρέτησε στα γραφεία της Εισαγγελίας. Επίσης σύμφωνα με την δική του μαρτυρία δεν είχε οποιουσδήποτε συνεργάτες αλλά αν χρειαστεί ζητά από άτομα να τον βοηθήσουν. Όσον αφορά τα τεχνολογικά μέσα υψηλής τεχνολογίας ο ίδιος ανέφερε ότι κατέχει φωτογραφική μηχανή κατασκευής του
2. Δεν μπορεί η φωτογραφική μηχανή του 1990 να θεωρηθεί μέσα υψηλής τεχνολογίας το
3. Όσον αφορά το σύστημα G.P.S θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι το 2006 η Κύπρος δεν είχε χαρτογραφηθεί. Είπε ότι δεν ήξερε να χειρίζεται τον ηλεκτρονικό υπολογιστή αλλά ξέρει να χειρίζεται τα φορητά του εξαρτήματα. Θα πρέπει σ΄ αυτό το σημείο να γίνει αναφορά στα ψέματα του Κατηγορούμενου. Τόσο αυτά που ειπώθηκαν εκτός δικαστηρίου καθώς και αυτά που ειπώθηκαν κατά την διαδικασία. Η καταφυγή στο ψεύδος μπορεί να κλίνει την πλάστιγγα εναντίον του Κατηγορούμενου και ν΄ αποτελέσει περιστατική μαρτυρία σε βάρος του όταν ικανοποιηθούν τα τέσσερα κριτήρια τ΄ οποία καταγράφηκαν στην απόφαση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 260 στην σελίδα 268: «

(3)Ψέματα που λέχθηκαν από τον Κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός Δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφόσον ικανοποιούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια: (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθειά του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα.» Βλ. επίσης Archbold 2002, παρ. 4-402 και 402α και R. v. Lucas

(1981)73 Cr. App. R.

1. Εφαρμόζοντας τις νομικές αρχές, στις οποίες έχω αναφερθεί, στα γεγονότα που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Παραπονούμενη, κα Αντωνίου, Μ.Κ.3, είχε πεισθεί τόσο από την συμπεριφορά και τα λεχθέντα του Κατηγορούμενου καθώς και από το περιεχόμενο της αγγελίας του στον «Χρυσό Οδηγό» να του δώσει τις £1.500 για να ερευνήσει το θέμα της νύφης της. Όμως ο ίδιος πήρε τα λεφτά χωρίς τελικά να παρουσιάσει οποιοδήποτε αποτέλεσμα αναφορικά με την έρευνα που κατά τον ισχυρισμό του έκαμε. Με βάση τα πιο πάνω έχω πεισθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος παρέστησε ψευδώς στους Παραπονούμενους ότι μπορούσε ν΄ εκτελέσει την εργασία που του ζητήθηκε με τα εξειδικευμένα μέσα του αποσπώντας από την κα Αντωνίου, Μ.Κ.3, ποσό ύψους £1.
2. Ως εκ τούτου κρίνω τον Κατηγορούμενο ένοχο στην Κατηγορία
3. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. /ΓΓ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο