Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Νεόφυτος Νεοφύτου, Αρ. Υπόθεσης:8211/06, 28 Ιουλίου, 2008

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Νεόφυτος Νεοφύτου, Αρ. Υπόθεσης:8211/06, 28 Ιουλίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:8211/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας - ν - Νεόφυτος Νεοφύτου Κατηγορουμένου ------- Ημερομηνία: 28 Ιουλίου, 2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Θεμιστοκλέους στην εκφώνηση της απόφασης η κ. Μιχαήλ Για τον κατηγορούμενο: κ. Α. Μυλωνάς Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της δημόσιας βλάβης καθώς φέρεται ότι στις 20.04.2005 στο ΤΑΕ Λάρνακας στη Λάρνακα εν γνώσει του έδωσε στην Αστυνομία ψευδή κατάθεση σε συνάφεια με κατά φαντασία ποινικό αδίκημα δηλαδή ότι πλαστογραφήθηκε η υπογραφή του σε απόδειξη με αρ. 2335 ημερομηνίας 29.05.2004 της εταιρείας EMFASIS EXCLUSIVE UNDERWEAR που αφορούσε την παραλαβή χρηματικού ποσού των Λ.Κ.3.950= ως εξόφληση εννιά επιταγών, ενώ στην πραγματικότητα γνώριζε ότι η καταγγελία ήταν ψευδής. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Η όλη υπόθεση ξεκίνησε να απασχολεί την αστυνομία μετά από καταγγελία που έκαμε ο κατηγορούμενος με κατάθεση του στις 20.04.2005 (Τεκμήριο 4) όταν η Μ.Κ.4 στα πλαίσια μιας ποινικής υπόθεσης για ακάλυπτες επιταγές που της είχε κινήσει του είχε παρουσιάσει, μέσω του δικηγόρου της, μια απόδειξη της εταιρείας του με αριθμό 2335 και με ημερομηνία 29.05.2004 ότι τάχα του είχε δώσει το ποσό των Λ.Κ.3.950= σε μετρητά, ποσό που αφορούσε συγκεκριμένες επιταγές και της εξέδωσε την πιο πάνω απόδειξη της εταιρείας του (Τεκμήριο 6). Στη κατάθεση του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι στη θέση του παραλήπτη φαινόταν η υπογραφή του και το όνομα του ολογράφως. Λήφθηκε κατάθεση από την Μ.Κ.4 ως το άτομο στο οποίο έπεφταν οι υποψίες η οποία έδωσε την δική της εκδοχή για τα γεγονότα. Μετά από γραφολογικές εξετάσεις και τα συμπεράσματα του γραφολόγου η αστυνομία αποφάσισε αντί της περαιτέρω διερεύνησης του παραπόνου του κατηγορουμένου να εκθέσει σε αυτόν κατηγορία για τη διάπραξη του αδικήματος της δημόσιας βλάβης της ψευδούς δηλαδή καταγγελίας. Επομένως το πιο πάνω περιστατικό της κατ΄ ισχυρισμό εξόφλησης της οφειλής της Μ.Κ.4 προς την εταιρεία του κατηγορουμένου καθίσταται εκ των πραγμάτων κεντρικό σημείο αναφοράς και η απόφαση μου εάν έλαβε χώρα αυτό το περιστατικό ή όχι θα είναι καθοριστική στην έκβαση της υπόθεσης. Ο Αστ. 3645 Μ. Αντωνίου του Τ.Α.Ε. Λάρνακας κατέθεσε ως Μ.Κ.

1. Στην κατάθεση του που σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1 κάμνει αναφορά στη γραπτή καταγγελία που απήγγειλε στον κατηγορούμενο για διάπραξη του αδικήματος της δημόσιας βλάβης στην οποία απάντησε ότι δεν παραδεχόταν. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 τη γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου. Η Γ/Λοχ. 281 Δ. Νικάνδρου κατέθεσε ως Μ.Κ.2 και ήταν η εξεταστής της υπόθεσης. Ανέφερε ότι στις 20.04.2005 ο κατηγορούμενος κατήγγειλε με κατάθεση του, η οποία στη συνέχεια σημειώθηκε ως Τεκμήριο 4, ότι στο παρελθόν ήταν ο ιδιοκτήτης καταστήματος με την ονομασία EMFASIS στην οδό Ερμού στη Λάρνακα στο οποίο υπάλληλος ήταν η Μαργαρίτα Αντωνίου. Το 2002 ή εν λόγω υπάλληλος είχε αγοράσει το κατάστημα με τον όρο να διατηρήσει την επωνυμία του καταστήματος και να προμηθεύεται εμπορεύματα από την εταιρεία του. Στην αρχή η συνεργασία τους πήγαινε καλά και χωρίς να παρουσιάζονται προβλήματα, αργότερα όμως οι επιταγές της δεν εξαργυρώνονταν και ζητούσε συνέχεια παρατάσεις για τις πληρωμές της. Για τούτο της είχε κινήσει την υπ΄ αριθμό 13259/04 Ιδιωτική Ποινική υπόθεση για ακάλυπτες επιταγές. Στα πλαίσια της υπόθεσης αυτής η πιο πάνω, όπως ανέφερε, του παρουσίασε απόδειξη της εταιρείας του που έφερε τον αριθμό 2335 με ημερομηνία έκδοσης την 29.05.2004, ισχυριζόμενη ότι της είχε δοθεί από τον ίδιο όταν είχε εξοφλήσει τις επιταγές που αφορούσε η υπόθεση με μετρητά. Ο κατηγορούμενος δεν παραδεχόταν ότι είχε εκδώσει τέτοια απόδειξη και ότι υπήρξε θύμα πλαστογραφίας και προς τούτο με συμβουλή του δικηγόρου του κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία. Προς τούτο η μάρτυρας έλαβε από τον κατηγορούμενο στις 2.05.2005 δέκα δείγματα γραφής και υπογραφής του με την συγκατάθεση του. Από την Μαργαρίτα Αντωνίου έλαβε επίσης στις 9.07.2005 δέκα δείγματα γραφής και υπογραφής της και στις 19.07.2005, η ίδια πιο πάνω της παρέδωσε την πρωτότυπη απόδειξη της εταιρείας EMFASIS με αριθμό
2. Στις 29.07.2005 έλαβε από τον κατηγορούμενο άλλα δέκα δείγματα γραφής και υπογραφής με απορροφιτικό πεννάκι σύμφωνα με οδηγίες του γραφολόγου Υπ/μου Ελ. Χριστοδούλου. Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος του παρέδωσε και εννέα έγγραφα με την υπογραφή του τα οποία είχαν υπογραφεί σε ανύποπτο χρόνο χωρίς την υπόδειξη της αστυνομίας. Στις 8.8.2005 έλαβε από την Μαργαρίτα Αντωνίου άλλα δέκα δείγματα γραφής και υπογραφής της με απορροφητικό πεννάκι όπως ήταν οι οδηγίες του γραφολόγου. Τα πιο πάνω δείγματα τα παρέδωσε στον Λοχ. 1506 Δ. Γεωργίου του ΤΑΕ Λάρνακας για να τα μεταφέρει στο Αρχηγείο της Αστυνομίας για επιστημονικές εξετάσεις. Επειδή από το πόρισμα του γραφολόγου δεν προέκυπτε ότι η Μαργαρίτα Αντωνίου είχε πλαστογραφήσει την εν λόγω απόδειξη αποφασίστηκε ότι προέκυπτε το αδίκημα της δημόσιας βλάβης εναντίον του κατηγορούμενου και προς τούτο κατηγορήθηκε. Η Μ.Κ.2 στην αντεξέταση της παραδέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος στη κατάθεση του δεν κατονομάζει κάποιο συγκεκριμένο άτομο πως έκαμε την πλαστογραφία αλλά ότι το συγκεκριμένο έγγραφο που παρουσιάστηκε ήταν πλαστό. Διευκρίνισε όμως ότι δεν είχε άλλο ύποπτο πρόσωπο εκτός από την Μαργαρίτα Αντωνίου. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι ο ίδιος συμπλήρωσε οποιοδήποτε στοιχείο στην εν λόγω απόδειξη. Η μάρτυρας δεν γνώριζε εάν η Μαργαρίτα Αντωνίου είχε τελικά πληρώσει τις επιταγές μετά την επίδειξη της πιο πάνω απόδειξης. Η κατάθεση του Λοχία 1506 Δημήτρη Γεωργίου του Τ.Α.Ε. Λάρνακας σημειώθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 5 και σε αυτή αναφέρεται για τη παραλαβή και μεταφορά στο Αρχηγείο της Αστυνομίας των Τεκμηρίων - τα δείγματα υπογραφής και γραφής - στα οποία έκαμε αναφορά η Μ.Κ.2, τα οποία παρέδωσε στον Υπ/μο Ε. Χριστοδούλου του εργαστηρίου εξέτασης εγγράφων. Η Πρωτοκολλητής στο Ε.Δ. Λάρνακας Μ. Τσιάππα κατέθεσε ως Μ.Κ.
3. Είχε στην κατοχή της τον Ποινικό Φάκελο της υπόθεσης 4940/2006 η οποία αφορούσε κατηγορητήριο το οποίο καταχώρησε η εταιρεία EMFASIS UNDERWEAR LTD εναντίον της Μαργαρίτας Αντωνίου. Η υπόθεση αφορούσε δύο κατηγορίες για ακάλυπτες επιταγές. Κατατέθηκε επίσης από τη μάρτυρα και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 6 η πρωτότυπη απόδειξη με αριθμό 2335 με ημερομηνία 29.05.2004 η οποία αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.3.950= και η οποία είχε κατατεθεί στα πλαίσια εκείνης της υπόθεσης μαζί με είκοσι δείγματα υπογραφής. Στην αντεξέταση της η μάρτυρας ανέφερε ότι η κατηγορούμενη Μαργαρίτα Αντωνίου στην υπόθεση αυτή βρέθηκε ένοχη και στις δύο κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν δύο ακάλυπτες επιταγές των Λ.Κ.1.000= η κάθε μια. Επιβλήθηκε στην εκεί κατηγορούμενη πρόστιμο και καταδικάστηκε στα έξοδα όπως θα ψηφίζονταν από τον Πρωτοκολλητή. Η πιο πάνω απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε. Κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο 7 η έκθεση του γραφολόγου Ανώτερου Υπ/μου Μαρκίδη με ημερομηνία 28.03.2006 η οποία αφορούσε την επίδικη απόδειξη. Το αποτέλεσμα της εξέτασης όπως καταγράφεται σε αυτή δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός το οποίο εγκρίθηκε από το δικαστήριο. Σύμφωνα λοιπόν με αυτό:
4. Η αμφισβητούμενη γραφή/ συμπλήρωση στην απόδειξη που αναφέρεται πιο πάνω, σε σύγκριση με τα αντίστοιχα δείγματα γραφής που αποδίδονται στο Νεόφυτο Νεοφύτου και Μαργαρίτα Αντωνίου, παρουσιάζουν διαφορές μεταξύ τους και κατά τη γνώμη του κανένας από αυτούς δεν μπορεί να συνδεθεί.
5. Η αμφισβητούμενη υπογραφή/ μονογραφή είναι μία γραφική παράσταση που δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε γράμματα του αλφαβήτου και είναι εύκολη στον τρόπο σχηματισμού της. Παρόλο τούτο, περιλαμβάνει κάποια τεχνική στον τρόπο σχηματισμού της. Η ίδια τεχνική και μορφή υπάρχουν και στα αντίστοιχα δείγματα υπογραφής που αποδίδονται στο Νεόφυτο Νεοφύτου και ως εκ τούτου δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η υπογραφή αυτή να έγινε από τον Νεόφυτο Νεοφύτου.
6. Η αμφισβητούμενη υπογραφή στο όνομα ¨Νεόφυτος Νεοφύτου¨ σε σύγκριση με τα αντίστοιχα δείγματα που αποδίδονται στο Νεόφυτο Νεοφύτου, παρουσιάζουν ουσιώδεις ομοιότητες μεταξύ τους και κατά τη γνώμη του η υπογραφή αυτή έγινε από το Νεόφυτο Νεοφύτου. Η Μαργαρίτα Αντωνίου κατέθεσε ως Μ.Κ.
7. Αναγνώρισε την κατάθεση της που έδωσε στην αστυνομία και η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
8. Σε αυτή καταγράφει τη δική της εκδοχή σε σχέση με την εν λόγω απόδειξη την οποία υποστηρίζει ότι της την είχε δώσει ο κατηγορούμενος όταν του έδωσε σε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.3.950= που αφορούσαν διάφορες επιταγές που δεν είχαν καλυφθεί από την τράπεζα της και αφού αφαίρεσε από το οφειλόμενο ποσό την έκπτωση που της έκαμνε δηλαδή 10%. Τις επιταγές παρά τις συνεχείς ενοχλήσεις της δεν της τις επέστρεφε, παρά τη συμφωνία τους, και τούτο γιατί ισχυριζόταν ότι του χρωστούσε τόκους. Στην αντεξέταση της, όταν της ζητήθηκε, έκαμε κάποιους υπολογισμούς όπου συμπεριέλαβε το ποσό που έδωσε σε μετρητά, όπως ισχυρίστηκε, στον κατηγορούμενο και για τούτο η απόδειξη αφορούσε το ποσό που όφειλε πλην του ποσοστού 10% που ήταν η έκπτωση που εδικαιούτο, ισχυριζόμενη ότι είχε ξοφλήσει ό,τι χρωστούσε στον κατηγορούμενο. Δεν αρνήθηκε ότι είχε πάρει την επιστολή που της απέστειλε ο συνήγορος του κατηγορουμένου η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 10 και ο οποίος αξίωνε από αυτή την πληρωμή των επιταγών στις οποίες αναφερόταν αλλά ισχυρίστηκε ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν του είχε πει ότι έχει εξοφλήσει τις εν λόγω επιταγές. Η νομική συμβουλή που της είχε δοθεί όταν πήρε την επιστολή, το Τεκμήριο 10, ήταν ότι θα έδειχναν την απόδειξη στο Δικαστήριο εάν καταχωρείτο υπόθεση εναντίον της. Παραδέχθηκε ότι είχαν καταχωρηθεί εναντίον της οι ποινικές υποθέσεις με αριθμό 13259/04 και 4940/
9. Η πρώτη αφορούσε δεκαεπτά επιταγές οι οποίες συμποσούνταν στο ποσό των Λ.Κ.5.700=. Στο τέλος πλήρωσε συνολικά το ποσό των Λ.Κ.6.200= συμπεριλαμβανομένων των δικηγορικών εξόδων. Πλήρωσε τελικά το πιο πάνω ποσό εξ ανάγκης για να μη τρέχει στο δικαστήριο εφόσον τότε ήταν έγκυος και για κάποιο λόγω συνελήφθη και παρέμεινε μάλιστα και υπό κράτηση. Έτσι υποχρεωτικά πλήρωσε τις επιταγές για δεύτερη φορά για να μη πάει φυλακή. Παραδέχθηκε ακόμα ότι είχε εγείρει πολιτική αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας με αριθμό 2244/2006 εναντίον του κατηγορουμένου διεκδικώντας τα ποσά που κατ΄ ισχυρισμό της κατέβαλε για δεύτερη φορά σε αυτόν χωρίς να του τα οφείλει. Την αγωγή αυτή την απέσυρε μετά από συμβουλή του δικηγόρου της χωρίς επιφύλαξη καθώς την είχε συμβουλέψει ότι δεν υπήρχε πλέον λόγος να προχωρήσει αυτή την υπόθεση εφόσον καταδικάστηκε ήδη από άλλο Δικαστήριο στην ποινική υπόθεση 4940/
10. Δεν αρνήθηκε αρχικά ότι όταν εργαζόταν ως υπάλληλος στην εταιρεία του κατηγορούμενου είχε πρόσβαση σε έγγραφα αυτής της εταιρείας ενώ στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε αρνούμενη ότι είχε μια τέτοια πρόσβαση επικαλούμενη ταυτόχρονα άγνοια γιατί δεν βρέθηκε στα αρχεία της εταιρείας, όπως της υποβλήθηκε, το συγκεκριμένο μπλοκ των αποδείξεων της εταιρείας από το οποίο αφαιρέθηκε η επίδικη απόδειξη. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως. Η κυρίως εξέταση του έγινε υπό τη μορφή γραπτής δήλωσης σύμφωνα με το Άρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.
11. Κατέγραψε σε αυτή ότι γνώριζε τη Μ.Κ.4 για πολλά χρόνια εφόσον υπήρξε υπάλληλος σε κατάστημα λιανικής πώλησης που διατηρούσε η εταιρεία EMFASIS UNDERWEAR LTD στη Λάρνακα της οποίας ήταν διευθύνων σύμβουλος. Τον Οκτώβριο του 2002 η εταιρεία του και η Μ.Κ.4 συμφώνησαν να αγοράσει η Μ.Κ.4 την πιο πάνω επιχείρηση. Η συμφωνία διαλάμβανε ότι η εταιρεία του θα συνέχιζε να προμηθεύει το πιο πάνω κατάστημα με διάφορα εμπορεύματα της ειδικότητας της. Η Μ.Κ.4 εμπορευόταν και με την εμπορική επωνυμία MAGY TRADING. Η πληρωμή των εμπορευμάτων που την προμήθευε γινόταν με τραπεζικές επιταγές. Κάποια στιγμή οι επιταγές αυτές άρχισαν να επιστρέφονται απλήρωτες λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη τους. Τον Ιούλιο του 2004 η εταιρεία του είχε στην κατοχή της και ήταν η δικαιούχος δεκαεπτά απλήρωτων τραπεζικών επιταγών του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Στήριξης Νέων Λτδ με εκδότρια την Μ.Κ.4 που αφορούσαν διάφορες ημερομηνίες και διάφορα ποσά για συνολικό ποσό Λ.Κ.5.700=. ΟΙ επιταγές επιστράφηκαν πίσω απλήρωτες καθ΄όσον δεν υπήρχαν διαθέσιμα υπόλοιπα ή και για τον λόγο ότι είχε κλείσει ο λογαριασμός της. Προς τούτο στις 14.07.2004 μέσω δικηγόρου της απέστειλε επιστολή, η οποία της επιδόθηκε προσωπικά στις 16.07.2004 με την οποία απαιτούσαν την πληρωμή των επιταγών σε δεκαπέντε μέρες. Η Μ.Κ.4 σε επικοινωνία που είχε με τον δικηγόρο της εταιρείας ζήτησε πίστωση χρόνου χωρίς όμως και πάλι να ανταποκριθεί, για τούτο καταχωρήθηκε η Ποινική Υπόθεση 13259/2004 του Ε. Δ. Λάρνακας στις 19.11.
12. Για να αποσυρθεί η υπόθεση, η Μ.Κ.4 η οποία εκπροσωπείτο στη δίκη από δικηγόρο, πρότεινε να εκδώσει προς όφελος της εταιρείας του έξι νέες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.6.200= προς αντικατάσταση των πιο πάνω επιταγών και εξόφληση των δικηγορικών εξόδων. Ούτε και αυτές οι επιταγές εξαργυρώθηκαν λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων στο λογαριασμό της. Και πάλι ειδοποιήθηκε από τον δικηγόρο του και αυτή προσφέρθηκε να τις πληρώσει με μετρητά, όπως και έκαμε μερικώς με την πληρωμή τεσσάρων από τις επιταγές για το ποσό των Λ.Κ.4.200= και έτσι παρέμειναν απλήρωτες δύο από αυτές. Καταχωρήθηκε νέα ποινική υπόθεση η υπ΄αριθμό 4940/2006 στην οποία μετά από ακροαματική διαδικασία εκδόθηκε απόφαση εναντίον της Μ.Κ.4 στις στις 20.09.2007 με την οποία βρέθηκε ένοχη για την έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα. Μετά την έκδοση της απόφασης η Μ.Κ.4 κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.2.000= και της επιβλήθηκε χρηματική ποινή. Η απόφαση αυτή δεν εφεσιβλήθηκε. Όταν εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου η υπόθεση 13259/2004 ο δικηγόρος της Μ.Κ.4 του είχε παρουσιάσει μια απόδειξη της εταιρείας του με αριθμό 2335 για το ποσό των Λ.Κ.3.950= στην οποία αναφέρονταν αριθμοί επιταγών που αφορούσε η υπόθεση. Στη θέση του παραλήπτη φαινόταν η υπογραφή του κατηγορούμενου και το όνομα του ολογράφως. Ήταν ο ισχυρισμός της Μ.Κ.4 ότι του είχε δώσει σε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.3.950= για την εξόφληση των επιταγών που ήταν το αντικείμενο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο ίδιος όταν προβλήθηκε αυτός ο ισχυρισμός ξαφνιάστηκε καθώς ουδέποτε η Μ.Κ.4 του είχε δώσει τέτοιο ποσό. Η υπογραφή στην εν λόγω απόδειξη έμοιαζε πράγματι με τη δική του πλην όμως ήταν σίγουρος ότι ουδέποτε υπέγραψε τέτοια απόδειξη με συμπληρωμένα τα στοιχεία του ονόματος του, τους αριθμούς των επιταγών και του χρηματικού ποσού και των ημερομηνιών. Τα στοιχεία αυτά στην εν λόγω απόδειξη συμπληρώθηκαν από άγνωστο σε αυτόν άτομο. Με τη συμβουλή του δικηγόρου του καθώς ήταν σίγουρος ότι δεν του είχε πληρωθεί το ποσό αυτό και ότι δεν εξέδωσε την εν λόγω απόδειξη έδωσε κατάθεση στην αστυνομία για το θέμα αυτό στις 20.04.
13. Το έκαμε εφόσον ήταν σίγουρος και εξακολουθούσε να είναι σίγουρος ότι το ισχυριζόμενο περιστατικό που ανέφερε η Μ.Κ.4 στην κατάθεση της ουδέποτε έλαβε χώρα. Σε καμιά περίπτωση δεν έκδωσε την εν λόγω απόδειξη, ούτε την παρέδωσε στην Μ.Κ.4 ούτε και είσπραξε το ποσό που αναφέρεται σε αυτή. Δεν γνωρίζει πως βρέθηκε η υπογραφή του και το όνομα του ολογράφως στην εν λόγω απόδειξη τα οποία όντως μοιάζουν με τα δικά του. Επεσήμανε ότι ουδέποτε υπέγραψε απόδειξη με υπογραφή και με αναγραφή ολογράφως του ονόματος του όπως φαίνεται στην εν λόγω απόδειξη. Κατά τη διάρκεια που ήταν υπάλληλος της Εταιρείας του η Μ.Κ.4 είχε πρόσβαση σε μπλοκ αποδείξεων της Εταιρείας του. Παρά τις προσπάθειες του δεν κατάφερε να εντοπίσει το συγκεκριμένο μπλοκ αποδείξεων από το οποίο εξεδόθη η συγκεκριμένη απόδειξη. Πιθανολόγησε ότι ίσως αυτό το μπλοκ να παρέμεινε στο κατάστημα όταν το είχε πωλήσει στη Μ.Κ.
14. Από έρευνα που έκαμε στο Λογιστήριο της Εταιρείας του διαπίστωσε ότι για τις εισπράξεις που έκανε η εταιρεία κατά τα έτη 2001 και 2002 η εταιρεία χρησιμοποιούσε αποδείξεις που αποκόπηκαν από μπλοκ με αριθμό 2351 μέχρι
15. Οι εν λόγω αποδείξεις εξεδόθησαν μεταξύ των ημερομηνιών 9.08.2001 μέχρι 15.01.
16. Επίσης οι αποδείξεις από το μπλοκ με αριθμούς 2251 έως 2300 εξεδόθησαν μεταξύ των ημερομηνιών 11.07.2001 έως 3.09.
17. Κατέθεσε ολόκληρο το φάιλ της εταιρείας με τις σχετικές αποδείξεις. Από έρευνα που έκαμε διαπίστωσε ότι η εταιρεία δεν εξέδωσε καμιά απόδειξη από το μπλοκ με αριθμούς 2301 μέχρι
18. Για το έτος 2004 η εταιρεία εξέδιδε αποδείξεις από μπλοκ αποδείξεων που έφεραν αριθμούς πέραν του αριθμού
19. Προς τούτο καταχώρησε τέσσερα σχετικά μπλοκ. Για το έτος 2003 καταχώρησε μπλοκ αποδείξεων με αριθμούς 3651 -
20. Τα όσα ανέφερε η Μ.Κ.4 ότι η εταιρεία του της χρωστούσε χρήματα ως έκπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αντίθετα ήταν αυτή που όφειλε στην εταιρεία του χρήματα για την προμήθεια εμπορευμάτων. Ενεργούσε πάντοτε με καλή πίστη και ποτέ δεν είχε πρόθεση να προκαλέσει βλάβη σε κανένα και ειδικά στο δημόσιο με την καταγγελία που έκαμε στην αστυνομία. Εξέφρασε παράπονο ότι η αστυνομία δεν διερεύνησε σωστά την δική του καταγγελία αλλά και το αδίκημα το οποίο αντιμετωπίζει καθώς προχώρησαν αμέσως σε γραπτή κατηγορία και καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης βασιζόμενοι μόνο στο πόρισμα του γραφολόγου και ίσως σε όσα ισχυρίστηκε στην κατάθεση της η Μ.Κ.4 χωρίς να διερευνήσουν και να ακούσουν ξανά και να ζητήσουν από αυτόν νέες διευκρινίσεις. Στη κατάθεση του ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε περαιτέρω και έδωσε εξηγήσεις για σειρά εγγράφων τα οποία είτε είχαν κατατεθεί ως τεκμήρια από τους μάρτυρες κατηγορίας είτε εκ συμφώνου ή σε αυτά τα οποία κατέθεσε ο ίδιος. Κατά την αντεξέταση του επέμενε ότι όσα κατέθεσε και κατά την κυρίως εξέταση του είναι τα αληθινά γεγονότα που διέπουν την υπόθεση. Κατέθεσε επί πλέον τρία μπλοκ αποδείξεων της εταιρείας του τα οποία σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 16,17 και 18 αντίστοιχα και αφορούν αποδείξεις που αρχίζουν από τους αριθμούς 3951 με ημερομηνία έκδοσης της πρώτης 21.06.2004 μέχρι 4.900 με τελευταία ημερομηνία την 24.12.
21. Εξήγησε ότι οι ημερομηνίες και οι αριθμοί των αποδείξεων δεν ακολουθούν κάποια χρονολογική σειρά λόγω του ότι τέτοια μπλοκ αποδείξεων όπως είναι η πρακτική που ακολουθούσε η εταιρεία του κρατούσαν τρεις διαφορετικοί μεταπωλητές της εταιρείας και ο καθένας εξέδιδε αποδείξεις ανάλογα με τις πωλήσεις που έκανε. Δεν μπορούσε να υποθέσει πως βρέθηκε το συγκεκριμένο μπλοκ αποδείξεων από το οποίο εκδόθηκε η συγκεκριμένη απόδειξη στα χέρια της Μ.Κ.4 η οποία εν πάση περιπτώσει κατά τη διάρκεια που ήταν υπάλληλος της εταιρείας τους είχε πρόσβαση στις αποδείξεις της εταιρείας. Επέμενε ότι στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας του δεν φαίνεται να είχε εκδοθεί οποιαδήποτε άλλη απόδειξη από το συγκεκριμένο μπλοκ από το οποίο εκδόθηκε η επίδικη απόδειξη. Αρνήθηκε σειρά υποβολών ότι τα όσα ανέφερε είναι προϊόν δεύτερης σκέψης για να αποφύγει τις ευθύνες του για μια ψευδή καταγγελία που έκαμε στην αστυνομία τονίζοντας ταυτόχρονα πως δεν μπορούσε να ξέρει ποιανού γράμματα ήταν αυτά που αναγράφονται επί της απόδειξης πέραν της υπογραφής και της ολόγραφης αναγραφής του ονόματος του τα οποία πράγματι μοιάζουν με τα δικά του. Επέμενε ότι δεν έγινε ποτέ συνάντηση τους με σκοπό να του δώσει μετρητά χρήματα η Μ.Κ.4 προς εξόφληση του χρέους της προς την εταιρεία του και μάλιστα στην παρουσία τρίτου ατόμου όπως αυτή ισχυρίστηκε. Απέδωσε την περιγραφή μιας τέτοιας συνάντησης τους όπως έγινε από την Μ.Κ.4 ως αποκύημα της φαντασίας της για να αποφύγει τις ευθύνες της από το υπόλοιπο του χρέους της. Σε περαιτέρω σημεία της μαρτυρίας και αναφορά στο έγγραφο υλικό που έχει κατατεθεί θα αναφερθώ με λεπτομέρεια κατά τον σχολιασμό της μαρτυρίας κατά το στάδιο της αξιολόγησης της. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η κα Θεμιστοκλέους πέραν της υιοθέτησης των όσων ανέφερε και κατά την αγόρευση της κατά το στάδιο του εκ Α΄ Όψεως εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή βάσισε την υπόθεση της στην μαρτυρία του γραφολόγου όπου τουλάχιστον ως προς τον συντάκτη της ολόγραφης αναγραφής του ονόματος του κατηγορουμένου ήταν απόλυτος ότι γράφτηκε από τον κατηγορούμενο. Εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απόδειξε πέραν από κάθε αμφιβολία της υπόθεσης της. Ήταν η εισήγηση του κ. Μυλωνά ότι η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι πολύ αδύνατη. Αφήνει κενά, παρουσιάζει ασάφειες ακόμα και αυτή η μαρτυρία του γραφολόγου, σε σημείο που το Δικαστήριο να μην μπορεί να αποφανθεί στο βαθμό που επιβάλλεται δηλαδή πέραν από κάθε αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορουμένου. Η μαρτυρία της Μ.Κ.4 έβριθε από αντιφάσεις και κενά και δεν συνάδει με την λογική ενώ εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να γίνει πιστευτός από το Δικαστήριο σε αντίθεση με την Μ.Κ.4 η οποία για να αποφύγει τις όποιες δικές της ευθύνες για το χρέος της προς την εταιρεία του κατηγορούμενου όταν αντιμετώπιζε ποινική υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσίασε μια φτιαχτή ιστορία ότι τάχα είχε εξοφλήσει τον κατηγορούμενο. Δεν επέμενε όμως σε αυτόν τον ισχυρισμό της και για τούτο συμφώνησε και εξέδωσε άλλες μεταχρονολογημένες επιταγές προς εξόφληση αυτών για τις οποίες αντιμετώπιζε την ποινική υπόθεση. Χαρακτήρισε πλημμελή την διερεύνηση της υπόθεσης από την αστυνομία. Γι΄αυτούς τους λόγους εισηγήθηκε όπως αθωωθεί ο κατηγορούμενος καθώς ούτε η γνώση του κατηγορουμένου (mens rea) όπως απαιτείται προς στοιχειοθέτηση του αδικήματος αποδείχθηκε αλλά ούτε και αυτό το actus reus του αδικήματος. Σε κάθε περίπτωση ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί λόγω αμφιβολιών που προκλήθηκαν τόσο συνεπεία της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής όσο και των στοιχείων που παρουσίασε ο κατηγορούμενος με τα οποία ανέτρεψε τη θέση της Μ.Κ.
22. Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ : Το Άρθρο 115 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 στο οποίο βασίζεται το αδίκημα διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Όποιος, γνωρίζει ότι δίνει σε οποιοδήποτε αστυνομικό ψευδή κατάθεση σε συνάφεια με κατά φαντασία ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος δημόσιας βλάβης, και υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή σε φυλάκιση ενός χρόνου¨. Καθίσταται σαφές από το λεκτικό της πιο πάνω πρόνοιας ότι προς απόδειξη του αδικήματος απαιτείται η γνώση (mens rea) εκ μέρους του κατηγορουμένου ότι αυτά για τα οποία καταγγέλλει είναι ψευδή και ότι δεν έχει στην πραγματικότητα προκληθεί οποιοδήποτε αδίκημα για το οποίο γίνεται η καταγγελία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης να δω, να ακούσω, να παρατηρήσω λόγια και αντιδράσεις εκ μέρους των μαρτύρων και του κατηγορουμένου οι οποίοι κατέθεσαν ενόρκως και στη συνέχεια να διεξέλθω με προσοχή όλα τα έγγραφα - τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν εκ μέρους και των δύο πλευρών. Έχοντας μεταξύ άλλων υπόψη την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση που είχαν οι μάρτυρες, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την διαπιστωθείσα ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται, να αγνοούν ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,