Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Ζωή Νόρρις, Αρ. Υπόθεσης: 17956/07, 1 Σεπτεμβρίου, 2008

(3)μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο Αστ. 2702, κος Λεωνίδα, (Μ.Κ.1). Κατέθεσε την κατάθεσή του ως Τεκμήριο 1 και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Επίσης αναγνώρισε τις δύο Κατηγορούμενες. Την 1ην Κατηγορούμενη την αναγνώρισε ως την αυτήν που φώναζε και την 2ην Κατηγορούμενη ως την μητέρα της που βρισκόταν μαζί της στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και ακολούθως στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας. Στην κατάθεσή του Τεκμήριο 1 ο ΜΚ1 αναφέρει τ' ακόλουθα: Στις 20.10.07 και περι η ώρα 03.20 ενώ βρισκόταν στο Νοσοκομείο Λάρνακας μαζί με άλλους αστυφύλακες , για υπηρεσιακούς λόγους , βγήκε στον χώρο των Πρώτων Βοηθειών μιά νεαρή κοπέλλα η οποία φώναζε στην αγγλική γλώσσα της επι καθήκοντη ιατρού κας Φυσεντζίδου. Ο ίδιος την πλησίασε, της υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και της είπε να είναι πιο ήσυχη. Η νεαρή δεν του έδωσε σημασία και εξύβρισε την ιατρό. Τότε την συνέλλαβε για πρόκληση ανησυχίας και για το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης. Όταν την πληροφόρησε για τους λόγους της σύλληψης της και της επέστησε την προσοχή της στο νόμο τον εξύβρισε. Της ζήτησε να του αποκαλύψει την ταυτότητά της και στην συνέχεια την παρέδωσε στην Γ\Αστ

1. Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας, ΜΚ1, αρνήθηκε την υποβολή ότι απείλησε οποιονδήποτε μέσα στο αστυνομικό αυτοκίνητο. Επίσης αρνήθηκε ότι σήκωσε το χέρι του να χτυπήσει την Κατηγορούμενη 1 και ότι της φώναζε να σιωπήσει ενώ ήταν μέσα στο αστυνομικό αυτοκίνητο. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν η Γ\Αστ κα Πάρη,(Μ.Κ.2), η οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 την κατάθεσή της. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε και της δύο Κατηγορούμενες. Στην κατάθεσή της αναφέρει ότι μαζί με δύο άλλους αστυφύλακες επισκεύθηκε το Νοσοκομείο Λάρνακας στις 20.10.07 για να συνοδεύσει μιά κοπέλλα υπο σύλληψη. Όταν έφθασε εκεί άκουσε μιά κοπέλλα, η οποία βρισκόταν σε έξαλλη κατάσταση, να υβρίζει μιά ιατρό των Πρώτων Βοηθειών. Την συγκεκριμένη κοπέλλα την συνόδευσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων και καθόλη την διάρκεια της μεταφοράς της καθώς και στο Τμήμα συνεχώς την εξύβριζε στην αγγλική γλώσσα με την φράση «Fucky bitch, fucky police woman and I'm not doing for police woman.». Τόσο στο Νοσοκομείο καθώς και στο Αστυνομικό Τμήμα παρούσα ήταν η μητέρα της Κατηγορούμενης 1, η οποία , σύμφωνα με τα όσα καταγράφει η ΜΚ2, στάθηκε μπροστά της εμποδίζοντας την να συνοδεύσει την κόρη της στα κρατητήρια. Με την βοήθεια του Αστ. 795 κατάφερε να ξεχωρίσει την Κατηγορούμενη 1 απο την μητέρα της και να την βάλει με την βία στα κρατητήρια γιατί αρνήτο να μπεί. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι κρατούσε την Κατηγορούμενη 1 από το χέρι και η μητέρα της μπήκε μπροστά της και την έσπρωξε αναγκάζοντάς την ν΄αφήσει το χέρι της Κατηγορούμενης
2. Τότε επενέβησαν άλλοι αστυνομικοί και την βοήθησαν να την πάρει στα κρατητήρια. Όταν της υποβλήθηκε ότι είναι ρατσίστρια, η ΜΚ2 το αρνήθηκε. Ήταν η θέση της ότι δεν είπε στην Κατηγορούμενη ότι τώρα που είναι στην Κύπρο πρέπει να μιλά ελληνικά. Ερωτηθείσα για την συμπεριφορά της όταν η Κατηγορούμενη 1 της ζήτησε να πάει τουαλέτα, η ίδια ανέφερε ότι έβαλε το πόδι της στην πόρτα έτσι ώστε να μην την κλειδώσει γιατί ήταν υπό σύλληψη. Τελευταίος κατέθεσε ο Αστ. 3823, κος Κουμής, (ΜΚ3), ο οποίος υπηρετεί στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 την κατάθεσή του και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Είχε κατηγορήσει γραπτώς την Κατηγορούμενη 1 και την Κατηγορούμενη
3. Κατέθεσε την γραπτή κατηγορία για κάθε μία απο αυτές ως Τεκμήρια 4 και
4. Όταν ρωτήθηκε κατα την αντεξέταση κατά πόσο η Κατηγορούμενη 1 είχε ζητήσει να πάει σε ιατρό, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι την συγκεκριμένη στιγμή δεν ήταν υπηρεσία. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του κάλεσε και τις δύο Κατηγορούμενες σε απολογία. Οι Κατηγορούμενες επέλεξαν να δώσουν μαρτυρία από το εδώλιο του μάρτυρα. Ενώπιον του Δικαστηρίου η Κατηγορούμενη 1 ανέφερε τ΄ ακόλουθα στην κυρίως εξέτασή της. Είπε ότι το συγκεκριμένο βράδυ ήταν άρρωστη, είχε βαριά αιμμοραγία και πονούσε. Πήγε στα γενέθλια κάποιου φίλου της όμως έφυγε γιατί πονούσε υπερβολικά. Ο σύντροφός της αποφάσισε να την πάρει στις Πρώτες Βοήθειες. Καθώς περίμεναν εκεί η αιμορραγία χειροτέρευε. Εξήγησε στην ιατρό ότι καθ' όλη την διάρκεια της μέρας αιμμοραγούσε βαριά και πονούσε πολύ και ότι δεν φαινόταν να είναι κανονική περίοδος . Η ιατρός άρχισε να της μιλά στα ελληνικά και η ίδια της εξήγησε ότι δεν μιλούσε ελληνικά. Ο σύντροφός της της εξήγησε στα ελληνικά τι συνέβαινε. Της έβαλε μια ένεση χωρίς να την ρωτήσει οτιδήποτε και όταν η ίδια την ρώτησε κατά πόσο θα την εξετάσει, η ιατρός την ρώτησε γιατί δεν της μιλά ελληνικά. Χωρίς οποιαδήποτε άλλη εξέταση η ιατρός της είπε να επισκευθεί γυναικολόγο την Δευτέρα και έφυγε. Όταν βγήκαν απο το εξεταστήριο στην αίθουσα αναμονής είπε στην φίλη της που την περίμενε εκεί ότι η ιατρός απασχολείτο με την γλώσσα που μιλούσε. Η ίδια ήταν αναστατωμένη και θυμωμένη όταν μιλούσε και έγινε φασαρία. Δεν απευθύνθηκε στην ιατρό στο διάστημα αυτό. Ο Αστυνομικός που ήταν εκεί της ανέφερε ότι θα την καταγγείλει και θα την συλλάβει γιατί έκανε θόρυβο. Στο μέρος είχε φθάσει και η μητέρα της. Όταν την έβαλαν στο αστυνομικό αυτοκίνητο φώναξε στην μητέρα της να τους ακολουθήσει. Λόγω του ότι δεν έβλεπε την μητέρα της πίσω τους πήρε το κινητό της να της τηλεφωνίσει. Καθώς της μιλούσε ο αστυνομικός άρχισε α φωνάζει τόσο στα ελληνικά καθώς και στα αγγλικά να κλείσει το τηλέφωνο. Λόγω του ότι η ίδια δεν καταλάβαινε αυτά που της έλεγαν, ο αστυνομικός έβαλε το χέρι του στο πρόσωπό της και της φώναξε να κλείσει το τηλέφωνο, πράγμα που το άκουσε και η μητέρα της. Προσπάθησε να εξηγήσει στην γυναίκα αστυνομικό τι της συνέβαινε και χρειαζόταν να πάει στην τουαλλέτα λόγω της αιμορραγίας. Όταν πήγε στην τουαλέτα η αστυνομικός έβαλε το πόδι της στην πόρτα για να μην την κλείσει. Όταν επέστρεψαν η μητέρα της που ήταν εκεί την ρώτησε αν την είχαν πάρει σε γιατρό. Η ίδια στην αγγλική γλώσσα της εξήγησε πώς της είχαν συμπεριφερθεί άσχημα. Αυτό δεν άρεσε στην γυναίκα αστυφύλακα η οποία της είπε να μιλά ελληνικά. Είπε στην μητέρα της ότι είναι « Σκύλλα». Δεν είχε κάνει αναφορά στο πρόσωπό της. Ήταν η θέση της ότι δεν τις έβαλαν χειροπέδες . Όσο αφορά το επεισόδιο με την μητέρα της, ήταν η θέση της ότι ενώ την πήγαιναν στα κρατητήρια η μητέρα της είχε δει ότι είχε αίματα πάνω της και λόγω και οικογενειακού ιστορικού τους είπε να σταματήσουν και να την πάρουν σε ιατρό. Τότε είδε κάποιο αστυνομικό να σπρώχνει την μητέρα της στον τοίχο ενώ την ίδια την οδηγούσαν στο κελλί. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι κατάγεται απο την Αγγλία αλλά επειδή η μητέρα της είναι Κύπρια ζεί στην Κύπρο από τον Μάϊο του
5. Το συγκεκριμένο βράδυ είχε πάει σε γενέθλια όπου ήπιε δύο ποτά. Όμως λόγω του ότι πονούσε επέστρεψαν στο σπίτι με τον σύντροφό της και όταν ο πόνος ήταν πάρα πολύς ο σύντροφός της πανικοβλήθηκε και την πήρε στο νοσοκομείο γιατί νόμισαν ότι μπορεί να ήταν και αποβολή λόγω του ότι δεν ήταν συνηθισμένη περίοδος. Όταν ερωτήθηκε για την εξέταση στην οποία υποβλήθηκε ισχυρίστηκε ότι περίμενε στις Πρώτες Βοήθειες και όταν η φίλη της συνειδητοποίησε πόσο αιμοραγούσε διευθέτησε να την δεί ιατρός. Δεν εξετάστηκε από κανένα ιατρό ούτε και ρωτήθηκε οποιεσδήποτε ερωτήσεις για την υγεία της. Η ιατρός που της έβαλε την ένεση λόγω του ότι είχε θυμώσει που δεν μιλούσε ελληνικά της είπε να πάει να δει γυναικολόγο την Δευτέρα. Βγαίνοντας από το εξεταστήριο προσπάθησε να εξηγήσει στον σύντροφό της και την φίλη της τί είχε συμβεί και τους είπε για την συμπεριφορά της ιατρού. Τότε την άκουσε ο αστυνομικός. Προσπάθησε να του εξηγήσει αλλά δεν φαινόταν να είναι πρόθυμος να καταλάβει. Ο λόγος που η ίδια φώναξε ήταν γιατί αιμμοραγούσε και κανένας δεν φαινόταν να νοιάζεται για το τι της συνέβαινε. Ήταν απεγνωσμένη. Όταν ερωτήθηκε για το επεισόδιο με την μητέρα της ήταν η θέση της ότι η μητέρα της δεν είχε αναμειχθεί. Η μητέρα της από μακριά την ρώτησε αν είχε δεί ιατρό και δεν πλησίασε καν την αστυνομικό που την κρατούσε. Όμως βρέθηκε να έχει μελανιές στο χέρι από το σπρώξιμο του αστυνομικού. Παραδέχθηκε ότι τους είχε χαρακτηρίσει ρατσιστές γιατί ο τρόπος που την μεταχειρίστηκαν ήταν ανεπίτρεπτος και πολύ άσχημος. Απαντώντας σε ερώτηση που της είχε τεθεί ισχυρίστηκε ότι θα ήταν βλάκας να φωνάξει οτιδήποτε απευθείας σε ένα αστυνομικό. Ότι είπε, το είπε στην μητέρα της και όχι στην αστυνομικό. Η Κατηγορούμενη 2 ανέφερε ότι στις 20.10.07 της τηλεφώνησε μιά φίλη της κόρης της και της είπε ότι ήταν στο νοσοκομείο λόγω του ότι αιμμοραγούσε. Όταν έφθασε στο νοσοκομείο η κόρη της έκλαιγε και είχε στο μέρος αστυνομία. Της είπαν ότι θα έπαιρναν την κόρη της στον αστυνομικό σταθμό. Η ίδια ρώτησε αν είχε εξεταστεί η κόρη της και της είπαν όχι. Ζήτησε απο τους αστυνομικούς να συνοδεύσει την κόρη της αλλά της αρνήθηκαν. Στην συνέχεια και ενώ η ίδια δεν ήξερε που πήγαιναν την κόρη της χτύπησε το τηλέφωνό της και η κόρη της της είπε ότι την έπαιρναν στις Φοινικούδες. Της φώναζαν ενώ τηλεφωνούσε, οι αστυνομικοί και η ίδια της είπε ότι γύρισαν πάνω της το χέρι τους. Στον Αστυνομικό Σταθμό ζήτησε να πάει τουαλέτα αλλά δεν την άφησαν μέχρι που τέλειωσε η κατάθεσή της. Όταν τέλειωσε την κατάθεσή της και την έπαιρναν η ίδια της φώναξε αν ήταν καλά και τότε ο αστυνομικός την άρπαξε απο το χέρι το οποίο στην συηνέχεια μαύρισε. Όταν η κόρη της της απάντησε ότι ήταν εντάξει η ίδια πήγε και έδωσε κατάθεση την οποία δεν υπέγραψε λόγω του ότι δεν γνώριζε ελληνικά. Δεν της επέτρεψαν να φύγει μέχρι που υπέγραψε την κατάθεση. Κατάγγειλε το επεισόδιο και έδειξε την μαυράδα του χεριού της στον αστυνομικό που κατάγραψε το παράπονό της . Αντεξετασθείσα ανέφερε ότι ζουσε στην Αγγλία από τα δεκαέξι της χρόνια αλλά τώρα είναι μόνιμα εγκατεστημένη με τα 3 της παιδιά στην Κύπρο. Η κόρη της η Ζωή δεν αντιλαμβάνεται τα ελληνικά. Ερωτηθείσα κατά πόσο η κόρη της θυμώνει εύκολα ισχυρίστηκε ότι δεν θυμώνει εύκολα, θυμώνει μόνο όταν δεν της συμπεριφέρονται καλά. Ήταν η θέση της ότι όταν η ίδια έφθασε στο νοσοκομείο οι αστυνομικοί έφευγαν με την κόρη της. Δεν της είπαν ότι ήταν υπο σύλληψη η κόρη της. Όσο αφορά το συμβάν στον Αστυνομικό Σταθμό, ήταν η θέση της ότι οι αστυνομικοί γελούσαν όταν ζήτησε να πάει στην τουαλέτα. Η ίδια δεν γνώριζε ότι δεν την είχε δεί την κόρη της ιατρός μέχρι που το άκουσε όταν έδεινε η κόρη της κατάθεση και το άκουσε. Η ίδια το μόνο που ήθελε ήταν να πάει η κόρη της σε ιατρό αφού το φόρεμά της ήταν γεμάτο αίματα και έχανε πολύ αίμα. Γ' αυτό της φώναξε όταν την έπαιρναν στα κρατητήρια και ο αστυνομικός νόμοσε ότι θα πάει στην κόρη της και την άρπαξε απο το χέρι και την έσφιγγε για λίγη ώρα. Όσο αφορά την κατάθεσή της ήταν η θέση της ότι δεν διαβάζει ελληνικά αλλά όταν της την διάβασαν είπε ότι ότι τα είπε. Ο κος Παπανικολάου στην αγόρευσή του ισχυρίστηκε ότι η μαρτυρία της Κατηγορούμενης αποδεικνύει ότι είπε την συγκεκριμένη φράση αλλά την είπε στην μητέρα της. Ήταν περαιτέρω η εισήγησή του ότι υπάρχει παραδοχή και από τις δύο κατηγορούμενες για τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν. Η Κατηγορούμενη 1 ισχυρίστηκε ότι αυτό που ζητούσε η ίδια ήταν να εξεταστεί απο ιατρό γιατί αιμμοραγούσε και αντ' αυτού της γίνονταν παρατηρήσεις γιατί δεν μιλούσε ελληνικά. Οι αστυνομικοί από την άλλη θεώρησαν απόλυτα φυσιολογικό να αιμμοραγεί και να την κρατούν στον αστυνομικό σταθμό χωρίς να την δεί ιατρός. Αξιολόγηση της μαρτυρίας - Ευρήματα - Συμπεράσματα. Θα εξετάσω το σύνολο της μαρτυρίας με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας κατά νου τις θέσεις της Υπεράσπισης. Όπως αποδεικνύεται στην νομολογία, η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα και πάνω σε αυτή τη βάση θα την προσεγγίσω βλ. C. & A. Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281. Στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της ζωντανής δίκης να παρακολουθήσω και ν΄ ακούσω τους μάρτυρες κατηγορίας καθώς και τις Κατηγορούμενες ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείχτη, μεταξύ άλλων, τη ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα, την ειλικρίνεια, την μνήμη τους και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν. Αρχίζοντας από τους μάρτυρες κατηγορίας ο Αστυφ. 2702, κος Λεωνίδου (Μ.Κ.1), είπε τα γεγονότα με μιά δόση υπερβολής. Δεν φαίνεται από την κατάθεσή του κατά πόσο ζήτησε να του εξηγήσει η Κατηγορούμενη 1 γιατί φώναζε. Απλά επειδή την άκουσε να φωνάζει και να λέει την συγκεκριμένη φράση την συνέλαβε για το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης και την άφησαν υπό κράτηση. Το γεγονός αυτό ρίχνει σκιά στην μαρτυρία του. Όσον αφορά την Γ\ Αστ κα Πάρη, (Μ.Κ.2) , στην μαρτυρία της, στην έκταση που αυτή αφορούσε την Κατηγορούμενη 2, υπήρχαν αντιφάσεις. Στην κατάθεσή της Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι η Κατηγορούμενη 2 απλά στάθηκε μπροστά της εμποδίζοντας την. Στην αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι η Κατηγορούμενη 2 έβαλε το χέρι της και την έσπρωξε. Δεν μπορώ να δεχθώ αυτό το μέρος της μαρτυρίας της. Στρέφομαι τώρα στην μαρτυρία της Κατηγορούμενης 1, η οποία δεν αρνήθηκε ότι ήταν θυμωμένη και ότι είχε αντιδράσει με έντονο τρόπο. Ούτε και αρνήθηκε ότι ξεστόμισε την συγκεκριμένη φράση για την αστυνομικό. Έδωσε όμως την δική της εξήγηση για το τι συνέβη. Δεν έχω λόγο να μην την πιστέψω αφού παραδέχθηκε στην ουσία τα αδικήματα που αντιμετωπίζει. Η εντύπωσή μου για την ποιότητα της μαρτυρίας της καθ΄ ον χρόνο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα είναι ότι αυτή ήταν ειλικρινής . Τα πιο πάνω ισχύουν και για την μαρτυρία της Κατηγορούμενης 2, της οποίας η μόνη ανησυχία ήταν να δεί την κόρη της ένας ιατρός γιατί αιμορραγούσε για πολύ χρονικό διάστημα και αντ' αυτού την οδήγησαν στα κρατητήρια. Με βάση όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως: Η Κατηγορούμενη 1 πηγαίνοντας στις 20.10.07 στο Νοσοκομείο Λάρνακας αιμορραγώντας και με φοβερούς πόνους ανέμενε να εξεταστεί από κάποιο ιατρό. Η ιατρός που είχε αναλάβει να την εξετάσει απλά της έβαλε μιά ένεση χωρίς να την ρωτήσει οτιδήποτε και στην συνέχεια λόγω του ότι δεν μιλούσε ελληνικά την παρέπεμψε σε γυναικολόγο την Δευτέρα ενώ ήταν ημέρα Σάββατο. Αυτό εξόργισε την Κατηγορούμενη 1, η οποία όταν βγήκε από το εξεταστήριο μαζί με τον σύντροφό της και την φίλη της φαίνεται να ζητούσαν επίμονα την εξέτασή της. Λόγω της φασαρίας που γινόταν ο Αστ 2702 την συνέλαβε και η Γ\Αστ 5634 πήγε στο μέρος για να την οδηγήσει στον Αστυνομικό Σταθμό. Εκεί η μητέρα της Κατηγορούμενης ανήσυχη για την κατάστασή της ζητούσε να μάθει κατά πόσο την είχε δεί ιατρός αφού το φόρεμά της ήταν όλο αίματα και από ότι είχε καταλάβει η κόρη της δεν είχε λάβει μέχρι εκείνη την στιγμή ιατρική περίθαλψη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δεύτερη κατηγορία, η οποία αφορά την Κατηγορούμεη 1, βασίζεται στο αδίκημα της εξύβρισης. Σύμφωνα με το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154: «Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιονδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημελλήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.» Σύμφωνα με την Αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens

(1972)2 All E.R. 1997, το σκεπτικό της οποίας υιοθετήθηκε στην υπόθεση Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 98, πρέπει ν΄ αποδίδεται στις λέξεις το συνηθισμένο τους νόημα και το ερώτημα κατά πόσο συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι υβριστική αποτελεί θέμα πραγματικό. Στην υπόθεση Αχιλλέως ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), τονίστηκε επίσης ότι δεν χρειάζεται ν΄ αποδειχθεί ότι προκλήθηκε οποιοσδήποτε παρευρισκόμενος ν΄ επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι, όπως ρητά προβλέπεται από το άρθρο 99, ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση ν΄ αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κοζίνα

(1992)2 Α.Α.Δ. 503. Η φράση που ξεστόμισε η Κατηγορούμενη 1 αναμφίβολα ενέχει υβριστικό χαρακτήρα. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι η συγκεκριμένη φράση ήταν τέτοια που υπήρχε το ενδεχόμενο, αντικειμενικά κρινόμενη, να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Το γεγονός ότι δεν το είπε στο πρόσωπο της αστυνομικού δεν μεταβάλλει την κατάσταση αφού ακούστηκε απο τρίτα πρόσωπα ήτοι τον Αστ.2702 (ΜΚ1) που τυχαία βρισκόταν εκεί. Με βάση τα πιο πάνω αναφερθέντα κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει αυτό τ΄ αδίκημα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και η Κατηγορούμενη 1 βρίσκεται ένοχη σ΄ αυτή την κατηγορία. Η άλλη κατηγορία που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη 1 είναι αυτή της ανησυχίας. Το άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 δυνάμει του οποίου κατηγορείται η Κατηγορούμενη 1 διαλαμβάνει τ' ακόλουθα: «Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περιοίκους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών». H Κατηγορούμενη δεν αμφισβήτησε ότι φώναζε στην ΑΔΕ Λάρνακας, ο οποίος χώρος συνιστά δημόσιο χώρο. Όμως πρόβαλλε την θέση ότι είχε εύλογη αιτία να φωνάζει. Ο όρος εύλογη αιτία είναι όρος ο οποίος συναρτάται με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και δεν είναι ανεξάρτητος απο αυτά. Ο Κατηγορούμενος, σε τέτοιες περιπτώσεις, οφείλει να δείξει ότι είχε το δικαίωμα να φωνάξει και ότι η πεποίθησή του ότι είχε αυτό το δικαίωμα ήταν εύλογη. Βλ Κυριάκου ν Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 499. Η Κατηγορούμενη 1 κατάφερε να πείσει το Δικαστήριο με τα όσα είχε αναφέρει ότι είχε το δικαίωμα να φωνάζει αφού πήγε στο Νοσοκομείο για να εξεταστεί και αντί αυτού της έβαλαν μία ένεση, την άφησαν να αιμμοραγεί και της είπαν να πάει την Δευτέρα σε γυναικολόγο χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια. Οποιοσδήποτε άνθρωπος είχε αυτή την μεταχείριση θα θύμωνε και θα φώναζε. Ενόψει των πιο πάνω η Κατηγορούμενη 1 αθωώνεται από την δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει. Η Κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει την κατηγορία της εσκεμμένης παρεμπόδισης της Γ\Αστ 5643 στην εκτέλεση του καθήκοντος της. Ενόψει των αντιφάσεων στην μαρτυρία της Γ/Αστ 5643 η κατηγορία αυτή δεν έχει αποδειχθεί και η Κατηγορούμενη 2 απαλλάσσεται και αθωώνεται από αυτήν. (Υπ.) ......................................... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. /ΓΓ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο