Έπαρχος Επαρχίας Λάρνακας ν. Σωτήρη Κάτσουρα, Αρ. Υποθ: 8015/07, 1 Σεπτεμβρίου, 2008

(1)(β)

(2), 9

(1)(β) (i-xvi), 10

(1),

(2), 20

(1)(α)-(δ),

(12),

(3),

(4),

(5)και 2Α, 3Α, 4, 5 και 6 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο Κατηγορούμενος από τις 10.3.04 μέχρι και σήμερα παρακούει το διάταγμα του Δικαστηρίου, τ΄ οποίο εκδόθηκε στις 9.1.04 στην Ποιν. Υποθ. 15252/02, με τ΄ οποίο διατάχθηκε να κατεδαφίσει (α) την περίφραξη από μεταλλικούς πασσάλους, τέλη και τσιμεντένια βάση, η οποία επεμβαίνει στο μέρος του ακινήτου με αρ. τεμ. 40, Φ/Σχ. L/26/18 στο χωριό Αγγλισίδες τ΄ οποίο θα παραχωρούσε για σκοπούς διεύρυνσης του οδικού δικτύου της περιοχής (β) τις παράνομες οικοδομές στο μέρος του ακινήτου που θα παραχωρούσε για σκοπούς δημόσιας πλατείας με βάση τα εγκριθέντα αρχιτεκτονικά και χωρομετρικά σχέδια, (γ) την περίφραξη από μεταλλικούς πάσαλους, τέλη και τσιμεντένια βάση, η οποία επεμβαίνει στο μέρος του ακινήτου που απαλλοτριώθηκε και ενεργράφη ως δημόσιος δρόμος και της περίφραξης η οποία δεν απέχει 3 μέτρα από το οδικό σύνορο και (δ) την κατεδάφιση ή μετακίνηση της περίφραξης από μεταλλικούς πασσάλους, τέλη και τσιμεντένιας βάσης, το ύψος τη οποίας είναι πέραν των 1.20 εκ. από το έδαφος. Παράλληλα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας, κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί τις οικοδομές εντός του ακινήτου αρ. τεμ. 40, Φ/Σχ. L/26, στην τοποθεσία Άσπρη, στις Αγγλισίδες, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή αφού διατάχθηκε να τις κατεδαφίσει. Για ν΄ αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε έξι

(6)μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο κος Προδρομής (Μ.Κ.1) Κτηματολογικός Λειτουργός, ο οποίος ανέφερε ότι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 40, στην τοποθεσία Άσπρη, του χωριού Αγγλισίδες είναι ο κος Σωτήρης Βασίλη Ανδρέα Κάτσουρα, Α.Δ.Τ.

1. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το πιστοποιητικό εγγραφής και ως Τεκμήριο 2 το τοπογραφικό. Σύμφωνα με το αρχείο του την 1.2.02 ενεγράφη απαλλοτρίωση και μετά την αφαίρεση του απαλλοτριωθέντος μέρους δημιουργήθηκαν δύο νέα τεμάχια, τα τεμάχια 1303 και 1487 που εφάπτονται του δημιουργηθέντος δημόσιο δρόμου και τ΄ οποία ανήκουν στον Σωτήρη Κάτσουρα. Στο τεμάχιο 1487 υπάρχει σημείωση για την ύπαρξη κτιρίων τ΄ οποία όμως δεν αναφέρονται στην εγγραφή. Δεύτερη, κατέθεσε η κα Ελισάβετ Χατζημιχαήλ (Μ.Κ.2), Διοικητική Λειτουργός και Επόπτρια στο Γραφείο του Επάρχου Λάρνακας. Ήταν η θέση της ότι δόθηκε άδεια οικοδομής, αναφορικά με το τεμάχιο 40, στις 11.5.93 για την ανέγερση ισόγειας μονοκατοικίας. Εκδόθηκε άδεια οικοδομής με όρους. Κατατέθηκε η πολεοδομική άδεια με τους επιβληθέντες όρους ως Τεκμήριο 4 και το χωρομετρικό σχέδιο, στ΄ οποίο παραπέμπουν οι όροι, ως Τεκμήριο
2. Ισχυρίστηκε ότι το Τεκμήριο 5 καταγράφει πως θ΄ έπρεπε ν΄ ικανοποιηθούν οι όροι. Εξήγησε ότι το καφέ χρώμα, στο Τεκμήριο 5, είναι το μέρος του ακινήτου που απαλλοτριώθηκε για την δημιουργία δρόμου, το κίτρινο χρώμα είναι το μέρος που αφορά ρυμοτομία και το πράσινο είναι το μέρος που αφορά την δημιουργία δημόσιου πάρκου. Η ίδια σε πρόσφατη επίσκεψή της διαπίστωσε ότι υπάρχει περιτοίχισμα από ττέλι με σιδερένιους πάσαλους, η βάση του είναι καμωμένη από μπετόν και έχει ύψος 1.70 - 2.00 μ. το οποίο δεν έχει μετακινηθεί. Στην είσοδο υπάρχει τοίχος από μπετόν και κάγκελα ύψους 1.
3. Όσον αφορά τον υφιστάμενο δρόμο είναι πλάτους 3 μέτρων και είναι χωματόδρομος, αντί πλάτους 11 μέτρων που έπρεπε να είναι. Η δε περίφραξη βρίσκεται εντός του δρόμου αφού το συγκεκριμένο μέρος του ακινήτου είχε απαλλοτριωθεί για την δημιουργία δημόσιου δρόμου. Κατέθεσε επιστολή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 25.2.02 ως Τεκμήριο 6 στην οποία είχε καταγραφεί η διαπίστωση ότι παρόλο που ο κος Κάτσουρας, Κατηγορούμενος, είχε αποζημιωθεί για την συγκεκριμένη απαλλοτρίωση δεν παραχώρησε την απαλλοτριωθείσα έκταση γης. Κατέθεσε το διάταγμα του Δικαστηρίου που υπήρχε στον φάκελο του Επάρχου ως Τεκμήριο 7 και ανέφερε ότι σύμφωνα με τις επί τόπου διαπιστώσεις της δεν υπάρχει οποιαδήποτε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του διατάγματος. Η συγκεκριμένη μάρτυρας αντεξετάστηκε από τον Κατηγορούμενο ιδιαίτερα επί του περιεχομένου του Τεκμηρίου
4. Εξήγησε ότι έγινε έρευνα και διαπιστώθηκε από το Κτηματολόγιο ότι υπήρχε επέμβαση. Όσον αφορά την δεύτερη παράγραφο του Τεκμηρίου 6 η μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι αναφέρεται στο μέρος του τεμαχίου που εκχωρήθηκε ως ρυμοτομία. Επέμενε στην θέση της ότι η ίδια είχε διαπιστώσει ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε συμμόρφωση με το διάταγμα. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο κος Α. Παναγιώτου (Μ.Κ.3), Ανώτερος Λειτουργός στο Τμήμα Πολεοδομίας. Εξήγησε την διαδικασία που ακολουθείται για την έκδοση της πολεοδομικής άδειας και της άδειας οικοδομής. Αναγνώρισε, στο Τεκμήριο 4, την πολεοδομική άδεια που είχε εκδοθεί και τους όρους που είχαν τεθεί για την έκδοσή της. Οι ίδιοι όροι συνόδευαν και την άδεια οικοδομής. Ήταν η θέση του ότι οι όροι που τέθηκαν δεν έχουν υλοποιηθεί. Στην συνέχεια κατέθεσε η κα Φωτεινή Λάρκου, (Μ.Κ.4), Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και υπεύθυνη για τις ποινικές υποθέσεις. Κατέθεσε τον φάκελο του Δικαστηρίου που αφορούσε την Ποινική Υπόθεση αρ. 15252/02 ως Τεκμήριο 8 και παρέπεμψε στο αποστενογραφημένο πρακτικό του Δικαστηρίου καθώς και το διάταγμα ημερομηνίας 9.1.
5. Ο κος Στ. Αρχόντου, (Μ.Κ.5), έδωσε μαρτυρία στην συνέχεια. Ανέφερε ότι είναι αποσπασμένος στο Κτηματολόγιο, στο Τμήμα Χωρομετρίας. Είναι Τεχνικός στο Τμήμα Αναδασμού αλλά εκτελεί καθήκοντα χωρομέτρη. Στα καθήκοντά του είναι να πηγαίνει στο πεδίο και να χωρομετρά τις επί τόπου καταστάσεις. Τις μετρήσεις αυτές τις μεταφέρει στον ηλεκτρονικό υπολογιστή σε συνάρτηση με το τοπογραφικό σχέδιο και στην συνέχεια προβαίνει σ΄ υπόδειξη συνόρων. Ο ίδιος είχε επισκεφθεί το επίδικο τεμάχιο τον Σεπτέμβριο του 2007 για να εγγράψει τον αγροτικό δρόμο μετά από αίτηση της Κοινότητας Αγγλισίδων. Όταν αποτύπωσε την επί τόπου κατάσταση, που αφορούσε το τεμάχιο 40, φάνηκαν οι επεμβάσεις μέσα στον δρόμο. Διαπίστωσε ότι υπάρχει ττέλι μέσα στον δρόμο στο κάτω μέρος του τεμαχίου ενώ στην είσοδο του σπιτιού υπάρχει ττέλι με βάση από μπετόν. Κατέθεσε την αποτύπωση των μετρήσεών του - Τεκμήριο 9 - για τις οποίες μετρήσεις είχε κάνει χρήση του συστήματος G.P.S, τ΄ οποίο είναι δορυφορικό σύστημα ακριβείας. Εξήγησε το Τεκμήριο 9 αναφέροντας ότι ο εγγεγραμμένος δρόμος σημειώνεται με γαλάζιο χρώμα όμως η υφιστάμενη κατάσταση, η οποία σημειώνεται με κόκκινο χρώμα, αποκαλύπτει ότι η περίφραξη επεμβαίνει στον δρόμο κατά 1/
6. Ήταν η θέση του, ότι η επέμβαση είναι ουσιαστική αφού αρχίζει στα 15 m και καταλήγει στα 18 m κατά μήκος του τεμαχίου. Ενώ, όσον αφορά το πάνω μέρος του τεμαχίου η επέμβαση είναι 191,80 μέτρα. Ξαναεπισκέφθηκε στις 8.5.08 το συγκεκριμένο ακίνητο, σύμφωνα με την μαρτυρία του και διαπίστωσε ότι η κατάσταση είναι η ίδια όπως αυτή που αποτυπώθηκε στο Τεκμήριο 9, χωρίς οποιαδήποτε αλλαγή. Τελευταίος, κατάθεσε ο κος Ιωαννίδης (Μ.Κ.6), ο οποίος ανέφερε ότι στις 9.9.06 επισκέφθηκε την οικία του Κατηγορούμενου και του επέδωσε την απόφαση του Δικαστηρίου. Κατέθεσε την επίδοση ως Τεκμήριο 10 και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος υπέγραψε την παραλαβή της. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και να καλέσει μάρτυρες προς υποστήριξη της υπόθεσής του. Ο ίδιος ενώπιον του Δικαστηρίου υποστήριξε την θέση ότι δεν παρανόμισε στην περίφραξη της οικίας του λόγω του ότι δεν υπήρχαν όροι στην εκδοθείσα άδεια οικοδομής . Επέμενε στην θέση του ότι έχτισε την κατοικία του σύμφωνα με την άδεια που του είχαν εκδόσει, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
7. Το σχέδιο της περίφραξης είχε ετοιμαστεί απο τον αρχιτέκτονά του σύμφωνα με την άδεια οικοδομής που είχε εκδοθεί. Κατέθεσε το σχέδιο ως Τεκμήριο
8. Με αναφορά στο Τεκμήριο 6 ισχυρίστηκε ότι το Τμήμα Χωρομετρίας είχε καταλήξει ότι δεν είχε παρονομίσει. Κατά την αντεξέταση του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 10, το διάταγμα κατεδάφισης, το οποίο παραδέχθηκε ότι είχε παραλάβει. Επίσης παραδέχθηκε ότι ήταν παρόν στο Δικαστήριο κατά την έκδοση του συγκεκριμένου διατάγματος. Όμως, υποστήριξε ότι δεν ήταν έτσι το διάταγμα του Δικαστηρίου και ότι το Δικαστήριο δεν τον είχε διατάξει να πράξει όλα αυτά τα πράγματα και ότι οι όροι που καταγράφει το Τεκμήριο 4 είναι ψευδής. Όσο αφορά την περίφραξη ήταν η θέση του ότι αυτή κατεδαφίστηκε σύμφωνα με την παράγραφο (δ) του Διατάγματος . Ο δεύτερος μάρτυρας για την Υπεράσπιση ήταν ο κος Αρέστη, (ΜΥ2), αρχιτέκτονας στο επάγγελμα. Ανέφερε στο Δικαστήριο ότι τον είχε επισκευθεί ο Κατηγορούμενος πριν δύο

(2)χρόνια και του είχε αναφέρει ότι είχε πρόβλημα με την οικοδομή του. Όταν ο ίδιος είδε ότι το τοπογραφικό που κρατούσε ο Κατηγορούμενος ήταν στην κλίμακα 1:5000 τον συμβούλεψε να αποταθεί σε ιδιώτη τοπογράφο ή να αποταθεί με αίτηση στο κτηματολόγιο για χωρομετρία για να γίνει σωστή εργασία με βάση την εκδοθείσα άδεια οικοδομής. Στην συνέχεια κατέθεσε ο κος Παπαχριστοφόρου, (ΜΥ3), Κτηματολογικός Λειτουργός Α΄ τάξης. Ήταν η θέση του ότι είχε σταλεί απο τον Έπαρχο επιστολή για να διαπιστωθεί κατα πόσο ο κος Κάτσουρας επενέβει σε δημόσιο δρόμο. Μετά απο την αναγκαία χωρομετρική εργασία, για την οποία ετοιμάστηκε κάποιο σχέδιο, διεφάνει ότι υπήρχε επέμβαση, με την μορφή της περίφραξης, σε μέρος του δημόσιου δρόμου τ' οποίο είχε απαλλοτριωθεί και για το οποίο ο κος Κάτσουρας είχε αποζημιωθεί. Κατέθεσε την επιστολή που του είχε σταλεί ως Τεκμήριο

1. Εξήγησε ότι ο ίδιος, όταν αναφερόταν στην επέμβαση αναφερόταν στην έκταση γής που σημειώνεται με καφέ χρώμα στο Τεκμήριο
2. Όσο αφορά την υπόλοιπη έκταση γής δεν γνώριζε το Κτηματολόγιο κατά πόσο υπήρχαν οποιηδήποτε όροι. Τελευταίος κατέθεσε ο κος Κίζης, ΜΥ 4, πολιτικός μηχανικός. Ο κος Κίζης κατέθεσε ότι είχε ετοιμάσει τα σχέδια της οικίας του Κατηγορούμενου τα οποία ήταν σύμφωνα με τους όρους που είχαν τεθεί. Κατα την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι επισκεύθηκε την κατοικία του Κατηγορούμενου το συγκεκριμένο πρωί και ότι η κατοικία, από όσο μπορούσε να θυμηθεί, εκ μνήμης ήταν σύμφωνη με την άδεια. Αναφορικά με την περίφραξη ήταν η θέση του ότι δεν μπορούσε να εκφέρει άποψη κατά πόσο αυτή επεμβαίνει στο δρόμο. Παραδέχθηκε ότι οι όροι 501,502,503,506 και 507 της πολεοδομικής άδειας, Τεκμήριο 4 , δεν υλοποιήθηκαν. Από ότι θυμόταν οι συγκεκριμένοι όροι που καταγράφονται στο Τεκμήριο 4 ήταν οι όροι που είχαν τεθεί στην πολεοδομική άδεια. Απο ότι γνώριζε δεν υποβλήθηκε αίτηση για τελική έγκριση της οικοδομής. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι μέρος του σπιτιού του απαλλοτριώθηκε χωρίς να το γνωρίζει. Ο αρχιτέκτονας έκαμε τα σχέδια και δεν υπήρχαν οποιηδήποτε όροι. Οι όροι τέθηκαν αργότερα χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει. Ο ίδιος δεν γνωρίζει που να βάλει τους πασάλους για να γίνουν νόμιμοι. Ο κος Κουκούνης εισηγήθηκε ότι οι όροι είχαν τεθεί στην πολεοδομική άδεια που εκδόθηκε και η άδεια οικοδομής παρέπεμπε σ' αυτούς. Οπόταν, ο Κατηγορούμενος γνώριζε ποιές ήταν οι υποχρεώσεις του αφού οι όροι ήταν σαφείς και είχαν δοθεί στον Κατηγορούμενο. Επίσης εισηγήθηκε ότι τα συστατικά στοιχεία και τον δύο αδικημάτων έχουν αποδειχθεί. Έχοντας αναφερθεί σε έκταση στη μαρτυρία που προσκομίστηκε και από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις, όπως αυτές προωθήθηκαν και απο τις δύο πλευρές , έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίζεται δεν εξετάζεται από το Δικαστήριο μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση. Η αξιολόγηση είναι μεν ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Τόσο οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής καθώς και οι μάρτυρες της Υπεράσπισης φαίνονταν να συμφωνούν αναφορικά με τα γεγονότα πλην του Κατηγορούμενου. Όλοι οι μάρτυρες είπαν στο Δικαστήριο την αλήθεια αφού όλους οι μαρτυρία τους προέκυψε απο τα καθήκοντά τους και κανένας δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Αυτό ισχύει όπως ανέφερα και για τους μάρτυρες της Υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος όμως, ο οποίος είχε συμφέρον ν΄ εξυπηρετήσει δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αρνήθηκε ότι είχαν τεθεί όροι στην πολεοδομική άδεια ενώ ο ίδιος ο αρχιτέκτονάς του ανέφερε ότι οι συγκεκριμένοι όροι είχαν τεθεί εξ΄ υπαρχής. Επίσης αρνήθηκε ότι γνώριζε για την απαλλοτρίωση μέρους του κτήματός του. Ενώ στην πραγματικότητα είχε αποζημιωθεί από την Δημοκρατία για την απαλλοτρίωση. Δεν μπορώ ν΄ αποδεχθώ την μαρτυρία του και την απορρίπτω. Σύμφωνα με την μαρτυρία, όπως την έχω αποδεχθεί, τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος ανήγειρε την κατοικία του κατά παράβαση των όρων που τέθηκαν στην πολεοδομική άδεια, Τεκμήριο 4, και αντιμετώπισε στις 19.11.02 ποινική υπόθεση. Στις 11.12.2003 ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες της κατοχής και χρήσης της οικοδομής χωρίς έγκριση και της παράβασης των όρων της άδειας οικοδομής. Στις 9.1.04 το Δικαστήριο δεν του επέβαλε ποινή αλλά εξέδωσε διάταγμα κατεδάφισης των παράνομων οικοδομών, Τεκμήριο
3. Παραταύτα, ο Κατηγορούμενος μέχρι και σήμερα δεν έχει κατεδαφίσει τις συγκεκριμένες οικοδομές γιατί θεωρεί ότι έχει αδικηθεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 20

(5)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου διαλαμβάνει τ΄ ακόλουθα: «Οποιοδήποτε πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε διάταγμα δυνάμει του εδαφίου

(3)ή (3Α), το οποίο δεν υπακούει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με τέτοιο διάταγμα είναι ένοχο ποινικού αδικήματος ..» Τα συστατικά στοιχεία του συγκεκριμένου αδικήματος, της Κατηγορίας 1, έχουν καταγραφεί στην υπόθεση Antonis Mouzouris & Another v. Xylophaghou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287 και περιλαμβάνουν την επίδοση συντεταγμένου διατάγματος του Δικαστηρίου οπισθογραφημένου με τις συνέπειες που ενέχει η παρακοή καθώς επίσης και την ηθελημένη ανυπακοή στο διάταγμα (βλ. επίσης Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309, Δήμος Έγκωμης ν. Πέτρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 70). Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, όπως καταγράφηκαν από τη νομολογία, είναι η έκδοση του διατάγματος, η γνώση του διατάγματος από τον κατηγορούμενο και συνεπακόλουθα η μη συμμόρφωση σ΄ αυτό. Όπως αποκαλύφθηκε από τη μαρτυρία και των δύο πλευρών καθώς και από τα τεκμήρια που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, Τεκμήριο 8, το επίδικο διάταγμα όντως εκδόθηκε στις 9.1.04 στην παρουσία του Κατηγορούμενου και ήταν σαφές. Επεδόθηκε στον Κατηγορούμενο προσωπικά στις 9.9.2006, Τεκμήριο

1. Ο Κατηγορούμενος, σύμφωνα και με τη μαρτυρία του, επέλεξε να μη συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου γιατί το Δικαστήριο τον αθώωσε. Όμως, από τα πρακτικά της διαδικασίας ,Τεκμήριο 8, στον Κατηγορούμενο απλά δεν είχε επιβληθεί ποινή, δεν είχε αθωωθεί και επιπρόσθετα είχε εκδοθεί το Διάταγμα, Τεκμήριο
2. Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία, το ηθελημένο της παρακοής δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της παρακοής διατάγματος. Το γεγονός ότι εκείνος προς τον οποίο απευθύνεται το διάταγμα δεν είχε οποιαδήποτε πρόθεση ανυπακοής επιμετρά μόνο ως στοιχείο μετριαστικό της τιμωρίας βλ. The Law of Contempt - Βorrie & Lowie στη σελίδα 322 και Δήμος ΄Εγκωμης ν. Πέτρου

(1997)2 Α.Α.Δ.

1. Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Κατηγορούμενος σκόπιμα δεν συμμορφώθηκε με το διάταγμα γιατί θεώρησε ότι αδικήθηκε γιατί η γη ήταν δική του. Παραγνώρισε ότι είχε αποζημιωθεί για την γη που όφειλε ν΄ είχε παραχωρήσει στην Δημοκρατία. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει θεωρώ ότι τα συστατικά στοιχεία της Κατηγορίας 1 έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην Κατηγορία
2. Όσο αφορά την Κατηγορία 2, ο ΜΥ4, κος Κίζης , ο οποίος ήταν επιφορτισμένος με το καθήκον υποβολής της αίτησης για τελική έγκριση δεν έχει προβεί στην υποβολή της , σύμφωνα πάντοτε με την μαρτυρία του. Το ίδιο υποστήριξε και η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Οπόταν ενόψει και της προσκομισθείσας μαρτυρίας έχει αποδειχθεί και η Κατηγορία 2, στην οποία συνεπακόλουθα κρίνεται ένοχος ο Κατηγορούμενος. Συνεπακόλουθο των πιο πάνω αναφερθέντων είναι το γεγονός ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Κατηγορίας 1 και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. /ΓΓ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο