Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Χριστίνας Παναγιώτου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5639/07, 4 Σεπτεμβρίου, 2008

Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Χριστίνας Παναγιώτου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5639/07, 4 Σεπτεμβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5639/07 Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α, ν.

1. Χριστίνας Παναγιώτου,
2. Αβραάμ Παναγιώτου, Κατηγορουμένων. Ημερομηνία: 4 Σεπτεμβρίου,
3. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Παπανικολάου. Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κα Μικελλίδου. Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν από κοινού την κατηγορία της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης στην Μαργαρίτα Ιακωβίδου. Η Κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει επίσης το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης. Η Κατηγορούσα Αρχή υποστήριξε την υπόθεσή της καλώντας τρεις μάρτυρες. Πρώτη κατέθεσε η Παραπονούμενη, Μαργαρίτα Ιακωβίδου. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
4. Σ΄ αυτήν καταγράφει ότι η εγγονή της Κατηγορούμενης 1, ενώ έπαιζε στον αδιέξοδο δρόμο της γειτονιάς μαζί μ΄ άλλα παιδιά, την εξύβρισε. Όταν της ζήτησε τον λόγο βγήκε η γιαγιά της, Κατηγορούμενη 1, και νομιζόμενη ότι η ίδια εξύβριζε την μικρή την εξύβρισε και εκείνη. Μετά την πάροδο λίγων λεπτών ήρθε στο μέρος ο πατέρας της μικρής, Κατηγορούμενος 2, ζητώντας να μάθει γιατί η ίδια είχε εξυβρίσει την μητέρα του και την κόρη του. Όταν ο Κατηγορούμενος 2 ήταν πολύ κοντά της, η ίδια πήρε τον φλόκκο και τον έβαλε στο στήθος του. Μετά από αυτό ο Κατηγορούμενος 2 κάθισε δίπλα της. Στο μέρος κατέφθασε, μετά την πάροδο 2-3 λεπτών, η Κατηγορούμενη 1 βρίζοντάς την και τραβώντας την με τα χέρια της από τα μαλλιά, κτυπώντας με δύναμη το κεφάλι της. Ο Κατηγορούμενος 2 την τραβούσε προς τα πίσω ενώ η ίδια, σε μια προσπάθειά της ν΄ απελευθερωθεί, τράβηξε την καδένα που φορούσε η Κατηγορούμενη 1 στο λαιμό. Έσκυψε, η Κατηγορούμενη 1, να βρει την καδένα της και η ίδια ένοιωσε μια δυνατή γροθιά στο στόμα. Δεν ήταν σίγουρη ποιός την χτύπησε απλά υπολόγισε, λόγω του ότι η γροθιά ήταν δυνατή, ότι ήταν ο Αβραάμ. Χτύπησε το κεφάλι της στο τοίχο, λόγω της γροθιάς, και είδε το στόμα της γεμάτο αίματα και έφτυσε τρία δόντια. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λάρνακας και κρατήθηκε για νοσηλεία γιατί πάσχει από «Πάρκινσον» και διαβήτη και είχε ανεβεί το ζάχαρό της. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε τους Κατηγορούμενους 1 και 2 ως τον Αβραάμ και την Χριστίνα Παναγιώτου, στους οποίους κάνει αναφορά στην κατάθεσή της. Όταν χτυπήθηκε ήταν κοντά της και οι δύο αλλά, από την δύναμη της γροθιάς, συμπεραίνει ότι την χτύπησε ο Αβραάμ. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι τα παιδιά του Κατηγορούμενου 2 έπαιζαν μ΄ άλλα παιδιά της γειτονιάς και ο υιός της άκουσε την μεγάλη κόρη του Κατηγορούμενου 2 να την βρίζει. Όταν πήγε κοντά στην μικρή για να εξηγηθεί η Κατηγορούμενη 1, που την άκουσε, νόμισε ότι η ίδια είχε βρίσει το κορίτσι, πράγμα που δεν έκανε. Δεν μπορούσε να πει στα παιδιά, ήταν η θέση της, να φύγουν γιατί έπαιζαν μπροστά στο σπίτι της γιαγιάς τους Μετά από λίγο ήρθε τρέχοντας προς τα πάνω της, ο Κατηγορούμενος 2 και φοβούμενη άρπαξε τον φλόκκο από δίπλα της και του τον έβαλε στο στήθος. Όμως, δεν τον χτύπησε. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος 2 έκατσε δίπλα της. Σε λίγο έφθασε η Κατηγορούμενη 1, με σκισμένο νυχτικό και την έβαλε στα "σκέλια" της φωνάζοντας. Η ίδια, όταν την χτυπούσε με πουνιές στο κεφάλι, την άρπαξε από τα χρυσαφικά και της έκοψε την καδένα. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι είδε το χέρι του Κατηγορούμενου 2 ν΄ έρχεται κατά πάνω της και να την χτυπά στην σιαγόνα. Χτύπησε το κεφάλι της στον τοίχο και βγήκαν 3 δόντια της ενώ τ΄ άλλα κουνήθηκαν. Έτρεχε αίμα από τα δόντια της και από τα ούλη της. Παραπονέθηκε στον ιατρό για το κεφάλι και τα δόντια της. Όταν της υποβλήθηκε ότι οι σχέσεις της με την γειτονιά δεν είναι καλές ισχυρίστηκε ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τηλεφώνησε, σύμφωνα με την ίδια, στην αστυνομία ο υιός της. Δεύτερος, κατέθεσε ο Αστυφ. 187, Ε. Αυγουστή, (Μ.Κ.2), ο οποίος αναγνώρισε την κατάθεσή του, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
5. Κατέθεσε επίσης τις καταθέσεις που έλαβε από τους Κατηγορούμενους ως Τεκμήρια 3 και 4 και την γραπτή κατηγορία που απάγγειλε σε κάθε ένα από αυτούς ως Τεκμήρια 5 και
6. Αναγνώρισε ενώπιον του Δικαστηρίου τους Κατηγορούμενους. Στην κατάθεσή του καταγράφει ότι μετά από τηλεφώνημα της Παραπονούμενης, ότι χτυπήθηκε από γείτονές της, πήγε στο μέρος και βρήκε την Παραπονούμενη να είναι σε κατάσταση σιόκ, να κρατά τα δόντια της και να φωνάζει ότι την χτύπησε με γροθιά στο στόμα η γειτόνισσά της, κα Χριστίνα Παναγιώτου και ο υιός της. Την μετέφερε στο Νοσοκομείο Λάρνακας όπου η επί καθήκοντι ιατρός διαπίστωσε την απώλεια δοντιών και απαρίθμηση σακχαρώδη διαβήτη. Το ίδιο βράδυ συνέλαβε την κα Χριστίνα Παναγιώτου, η οποία προέβη σε θεληματική κατάθεση και παραδέχθηκε ότι είχε χτυπήσει την Παραπονούμενη στο στόμα. Το ίδιο βράδυ συνέλαβε και τον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος αρνήθηκε ενοχή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι πήγε στο μέρος του περιστατικού, μετά που κλήθηκε, σε πέντε με έξι λεπτά. Εκεί βρίσκονταν κάποιες γειτόνισσες, οι οποίες όμως δεν ήθελαν να δώσουν κατάθεση για να μην παρεξηγηθούν με την Κατηγορούμενη 1 με την οποία είναι επίσης γειτόνισσες. Η ίδια, η Παραπονούμενη, του είχε αναφέρει ότι χτυπήθηκε και από τους δύο όμως για την γροθιά κατηγόρησε τον Αβραάμ. Ερωτηθείς ανέφερε ότι στον χώρο του συμβάντος δεν είχε προσέξει αίματα και ότι ο ίδιος είχε μεταφέρει στο Νοσοκομείο την Παραπονούμενη. Ισχυρίστηκε ότι η Κατηγορούμενη 1 δεν είχε μιλήσει με τον Κατηγορούμενο 2 πριν ο ίδιος λάβει την κατάθεσή της. Αρνήθηκε την υποβολή ότι επενέβηκε στην κατάθεση της Κατηγορούμενης 1 και υποστήριξε ότι η κατάθεσή της καταγράφηκε αυτολεξεί. Τελευταία μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής ήταν η ιατρός κα Μαρία Γεωργιάδου (Μ.Κ.3), η οποία είναι ιατρός στις Πρώτες Βοήθειες του Νοσοκομείου Λάρνακος με ειδικότητα γενικής ιατρικής. Στις 9.10.2006 ήταν καθήκον και η Παραπονούμενη είχε επισκεφθεί τις Πρώτες Βοήθειες. Διαπιστώθηκε ότι είχε απώλεια δοντιών και επειδή η ίδια ανέφερε ότι έπασχε από διαβήτη της έγιναν περαιτέρω εξετάσεις, λόγω του ότι είχε απορυθμιστεί ο διαβήτης της. Η ίδια είχε ετοιμάσει σχετικό πιστοποιητικό το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 ενώ η κατάθεσή της, την οποία αναγνώρισε και διάβασε στο Δικαστήριο, έγινε Τεκμήριο
7. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι η απώλεια των δοντιών ήταν απόρροια κάποιου κτυπήματος ή κάποιας μορφής βίας αλλά η ίδια δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει από τι είδους κτύπημα είχε προέλθει. Κατά την αντεξέταση ερωτηθείσα για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει κάποιος ασθενής που υποφέρει από διαβήτη από ένα κτύπημα, αρνήθηκε ότι μέσα σ΄ αυτές περιλαμβάνεται και η απώλεια δοντιών. Όμως ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε πώς προκλήθηκε η συγκεκριμένη απώλεια δοντιών στην Παραπονούμενη. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι όταν προσκομίστηκε στις Πρώτες Βοήθειες, η Παραπονούμενη, δεν είχε αίμα στα χείλη διότι κάτι τέτοιο θα το κατέγραφε η ίδια στο πιστοποιητικό. Σε ερώτηση που της τέθηκε κατά πόσο τα δόντια μπορούσαν να βγουν με το χέρι η ίδια δεν ήταν σε θέση να απαντήσει αφού δεν γνώριζε κατά πόσο τα δόντια ήταν σε κατάσταση τέτοια που να κουνιούνται από προηγουμένως. Όμως, ήταν η άποψη της ότι τα δόντια δεν μπορούν να κουνηθούν λόγω απορρύθμισης του διαβήτη. Μετά από την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή οι δύο κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία. Επέλεξαν και οι δύο να δώσουν ένορκη μαρτυρία. Πρώτη, κατέθεσε η Κατηγορούμενη 1, (Μ.Υ.1), η οποία ανέφερε ότι είναι γειτόνισσες με την Παραπονούμενη εδώ και τρία χρόνια. Όσον αφορά το συμβάν ισχυρίστηκε ότι τη συγκεκριμένη μέρα είχε τα εγγόνια της, από το γιο της, στο σπίτι της τα οποία παιδιά έπαιζαν έξω στο δρόμο. Ενώ έπαιζαν άκουσε την Παραπονούμενη να βρίζει τις εγγονές της με αισχρά λόγια και να τους φωνάζει να μην κάνουν ανησυχία. Βγήκε έξω και τότε η Παραπονούμενη έβρισε και την ίδια καθώς και τις κόρες της. Όταν ήρθε ο υιός της για να πάρει τα παιδιά του πήγε να ζητήσει το λόγο από την Παραπονούμενη και η ίδια την είδε, όταν αυτός την πλησίασε, να κρατά ένα φλόκκο, να τον βάζει στο στήθος του και να τον κουντά μ΄ αυτόν. Έτρεξε προς το μέρος του, του υιού της, και τότε την δάγκωσε ο υιός της Παραπονούμενης ενώ η ίδια, η Παραπονούμενη, της τράβηξε το σταυρό της. Όταν έσκυψε να τον πάρει της κτύπησε, της Παραπονούμενης, με το δεξί της χέρι στο μάγουλο και η Παραπονούμενη την χτύπησε στο κεφάλι. Δεν της έδωσε γροθιά αλλά «της την αντίναξε». Η ίδια δεν είχε δει την Παραπονούμενη να αιμορραγεί αλλά ούτε και είχε δει βγαλμένα δόντια. Αυτό, για τα δόντια, το έμαθε από τον αστυνομικό που την επισκέφθηκε στο σπίτι της αργότερα. Έδωσε κατάθεση αργότερα την ίδια μέρα και μετά τη λήψη της κατάθεσης πήγε στον αστυνομικό σταθμό και ο υιός της, ο οποίος δεν μπορούσε να πάει αμέσως μόλις τη συνέλαβαν γιατί είχε καλεσμένους στο σπίτι. Το επεισόδιο το είδαν ακόμα τρία άτομα, οι γειτόνισσες, μία από τις οποίες της ανέφερε ότι η ίδια η Παραπονούμενη είχε ξεριζώσει τα δόντια της για να την ενοχοποιήσει. Η ίδια η Παραπονούμενη της τηλεφώνησε από το νοσοκομείο ζητώντας £3.
8. Επέμενε στη θέση της ότι ο υιός της ο Αβραάμ δεν κτύπησε την Παραπονούμενη. Αντίθετα, την ώρα που την κτύπησε την ίδια, η Παραπονούμενη, την κράτησε για να μη πέσει στο έδαφος λόγω του ότι τα πόδια της έχουν πρόβλημα. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι είναι δεξιόχειρας γι΄ αυτό και έδωσε στην Παραπονούμενη τον πάτσο με το δεξί της χέρι. Η ίδια, τη στιγμή που έφθασε ο γιος της στο μέρος, έβλεπε τηλεόραση και όταν τον άκουσε βγήκε έξω και κατευθύνθηκε προς το μέρος που κατευθυνόταν και ο υιός της, γι΄ αυτό και είδε την Παραπονούμενη που βαστούσε το φλόκκο. Το σπίτι της είναι μόνο 5-6 μέτρα από αυτό της Παραπονούμενης. Όταν είδε ότι η Παραπονούμενη κουντούσε, με το φλόκκο, τον υιό της στάθηκε μπροστά στην Παραπονούμενη και άρπαξε το φλόκκο για να τον πετάξει. Τότε ήταν που την άρπαξε η Παραπονούμενη από την καδένα της και της την έκοψε. Όταν έσκυψε να την πάρει η Παραπονούμενη της κτύπησε με το χέρι της στο κεφάλι. Σκεφτόμενη ότι αν έπεφτε στο έδαφος θα της κτυπούσε, της έδωσε ένα πάτσο. Ο υιός της Παραπονούμενης, που καθόταν δίπλα της, τη δάγκωσε στο χέρι. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ο υιός της είχε κτυπήσει την Παραπονούμενη καθώς επίσης και ότι η ίδια την είχε κτυπήσει βίαια με γροθιά. Επέμενε στη θέση της ότι δεν είχε δει αίματα, τη συγκεκριμένη στιγμή αλλά ούτε και είχε δει απώλεια δοντιών. Αυτά της αναφέρθηκαν από τον αστυνομικό που την επισκέφθηκε αργότερα και οι γειτόνισσες, την άλλη μέρα της, ανέφεραν ότι ήταν η ίδια η Παραπονούμενη που έβγαλε τα δόντια της. Δεύτερος, κατέθεσε ο Κατηγορούμενος 2, (Μ.Υ.2), ο οποίος αναγνώρισε την κατάθεσή του στο Τεκμήριο
9. Ισχυρίστηκε ότι δύο φορές τη βδομάδα παίρνει τα παιδιά του στη μητέρα του. Μία απ΄ αυτές τις μέρες όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο άκουσε την Παραπονούμενη να τον βρίζει και η κόρη του, που είναι δώδεκα χρονών, του έκανε παράπονο ότι ενωρίτερα την είχε εξυβρίσει η Παραπονούμενη. Ο ίδιος κινήθηκε προς το μέρος της Παραπονούμενης και κάθισε δίπλα της για να της εξηγήσει ότι είναι μικρά παιδιά και το μόνο που θέλουν είναι να παίζουν. Η ίδια κρατούσε ένα φλόκκο, τον οποίο ακούμπησε στο στήθος του και τον κουντούσε. Σε στιγμές δευτερολέπτου ήρθε στο μέρος η μητέρα του, μπήκε μπροστά του, της πήρε το φλόκκο, τον πέταξε πίσω και είπε της Παραπονούμενης να μη φωνάζει και να μη βρίζει. Τότε η Παραπονούμενη την πήρε από τα μαλλιά και την τράβησε από το νυχτικό που φορούσε κόβοντας την καδένα της. Ο ίδιος βρισκόταν πίσω της και την έπιασε από τη μέση για να τη συγκρατήσει να μην πέσει. Ερωτηθείς κατά πόσο τα παιδιά του είχαν βρίσει την Παραπονούμενη ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι τα παιδιά του δεν γνωρίζουν φράσεις εξυβριστικές λόγω του ότι μένουν με τη μητέρα τους, η οποία είναι μοναχή σε ένα ίδρυμα κατηχητικού στην Αραδίππου. Ήταν η θέση του ότι δεν είδε την μητέρα του να κτυπά την Παραπονούμενη. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ακόμα κι όταν τον ακούμπησε στο στήθος με το φλόκκο, ο ίδιος δεν είχε κάνει οποιαδήποτε κίνηση. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος τραβούσε την μητέρα του προς τα πίσω. Την ώρα που την περίμενε να σκύψει να πάρει την καδένα της από το έδαφος έγινε το συμβάν, όμως ο ίδιος δεν είδε οποιοδήποτε χτύπημα. Είδε μόνο τον υιό της Παραπονούμενης να δαγκώνει την μητέρα του. Μετά το συμβάν αποχώρησαν από το μέρος σαν να μη συνέβαινε τίποτε. Αργότερα του τηλεφώνησε η μητέρα του για να του αναφέρει ότι την είχε επισκεφθεί αστυνομικός για να την πάρει να δώσει κατάθεση και ο ίδιος της είπε να πάει μαζί του ενώ στον αστυνομικό ανέφερε ότι η μητέρα του είναι αμόρφωτη και να περιμένει να πάει και ο ίδιος στην Αστυνομία για να τη βοηθήσει. Ο ίδιος επισκέφθηκε αργά την Αστυνομία γι΄ αυτό και στην κατάθεσή του ανέφερε ότι θυμόταν. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι δεν είχε λόγο ν΄ αμυνθεί αφού δεν κινδύνευε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο
10. Δεν θυμόταν τι ώρα πήγε στην μητέρα του το συγκεκριμένο απόγευμα, για να πάρει τα παιδιά του, γιατί ως μηχανικός αυτοκινήτων δεν έχει σταθερό ωράριο. Όταν έφθασε στο σπίτι της μητέρας του άκουσε την Παραπονούμενη που καθόταν κάτω, όπως πάντα, να τον βρίζει. Πήγε προς το μέρος της και αυτή κρατούσε ένα φλόκκο, με τον οποίο τον έσπρωχνε στο σημείο του στήθους. Τότε ήταν που ήρθε η μητέρα του και μπήκε μπροστά του, πήρε τον φλόκκο από τα χέρια της Παραπονούμενης και τον πέταξε. Η Παραπονούμενη την τράβηξε από τα ρούχα και την καδένα της, την οποία έσπασε. Έσκυψε για να πιάσει τον σταυρό της και της χτύπησε η Παραπονούμενη στο κεφάλι. Ο ίδιος προσπαθούσε να την κρατήσει να μην πέσει γιατί έχει πρόβλημα με τα πόδια της. Ο υιός της Παραπονούμενης δάγκωσε, την ώρα του συμβάντος, την Κατηγορούμενη 1 στο χέρι. Μετά έφυγαν χωρίς ο ίδιος ν΄ έχει προσέξει κάτι που να δείχνει ότι η Παραπονούμενη είχε πρόβλημα μεγάλο. Ερωτηθείς παραδέχθηκε ότι έσπρωξε τον υιό της Παραπονούμενης όταν δάγκωσε την μητέρα του αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι χτύπησε την Παραπονούμενη με γροθιά. Μετά του τηλεφώνησε η μητέρα του ότι είχε πάει στην Αστυνομία και ο ίδιος μίλησε με τον αστυνομικό, τον οποίο πληροφόρησε ότι θα πήγαινε ο ίδιος στην Αστυνομία αργότερα, μετά που θα έφευγαν οι καλεσμένοι του. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. Βαρνάβας Δημητρίου, (Μ.Υ.3), ο οποίος είναι καφετζιής στον Συνοικισμό Αγίων Αναργύρων Α. Γνωρίζει τους Κατηγορούμενους 1 και 2 λόγω του ότι διαμένουν δίπλα από το καφενείο του. Γνωρίζει επίσης και την Παραπονούμενη, η οποία συνεχώς βρίζει τους πελάτες του. Κάθεται συνεχώς στο μπαλκόνι δίπλα από το καφενείο και φωνάζει και βρίζει τους πελάτες του, οι οποίοι κάθονται στο πλακόστρωτο και απασχολούνται παίζοντας χαρτιά και πιλότα. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι το καφενείο του βρίσκεται απέναντι από την Τεχνική Σχολή και οι ώρες λειτουργίας του είναι από τις 09:30 μέχρι τις 12:30 και από τις 16:00 μέχρι τις 22:
11. Εκεί διατηρεί παιχνίδια όπως μπιλιάρδο και ποδοσφαιράκι. Δεν έχει μηχανές φλίππερ ούτε και παιδικά παιχνίδια. Απέχει μόνο 10 μέτρα από το σπίτι της Παραπονούμενης τ΄ οποίο βρίσκεται πίσω από το καφενείο. Όσον αφορά το περιστατικό στις 9.10.06, ήταν η θέση του, ότι η Παραπονούμενη έβριζε τα παιδιά που έπαιζαν κάτω από το μπαλκόνι της με άσχημες λέξεις και τους ζητούσε να φύγουν γιατί έκαναν οχληρία. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος από μόνος του προσφέρθηκε να έρθει στο Δικαστήριο όταν άκουσε από τους γείτονες ότι η Παραπονούμενη κατάγγειλε τον Κατηγορούμενο 2 ότι την χτύπησε. Το τι είχε γίνει, όσον αφορά την απώλεια των δοντιών της Παραπονούμενης, του το είχε αναφέρει μία Σριλανκέζα, η οποία προσέχει ένα ηλικιωμένο άτομο, γείτονα της Παραπονούμενης. Του είπε ότι η ίδια η Παραπονούμενη είχε βγάλει τα δόντια της με το χέρι της. Η ίδια ήθελε ν΄ έρθει να δώσει μαρτυρία αλλά δεν την αφήνει ο εργοδότης της. Ισχυρίστηκε ότι με τους Κατηγορούμενους 1 και 2 δεν έχει οποιεσδήποτε ιδιαίτερες σχέσεις απλά χαιρετιούνται και τα παιδιά του Κατηγορούμενου 2 ψωνίζουν κάποτε από κοντά του. Η Παραπονούμενη όμως είναι μαλωμένη με όλη την γειτονιά και τον ίδιο επίσης. Πολύ συχνά ειδοποιεί την Αστυνομία ότι την ενοχλούν τα παιδιά που παίζουν μπάλα ή αυτοί που παίζουν πιλότα το απόγευμα στο πλακόστρωτο. Στην συνέχεια κατέθεσε ο ιατρός Πανίκος Σταυριανός, (Μ.Υ.4), ο οποίος ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως γενικός παθολόγος και ασκεί το επάγγελμα του ιατροδικαστή. Ερωτηθείς ανέφερε ότι υπάρχει πιθανότητα όταν ένα άτομο δεχθεί γροθιά να χάσει τα δόντια του, όταν το κτύπημα επικεντρωθεί στο μέρος των δοντιών. Όταν υπάρξει τέτοια απώλεια αναμένεται να υπάρχουν κακώσεις τόσο στην εσωτερική καθώς και στην εξωτερική επιφάνεια των χειλιών. Αναφορικά με ασθενείς που υποφέρουν από σακχαρώδη διαβήτη ήταν η θέση του ότι μπορούν να απωλέσουν τα δόντια τους, λόγω του ότι η ανατομία της στήριξης των δοντιών έχει άμεση σχέση με την παρουσία και την ανάπτυξη περιοδοντικής νόσου, η οποία νόσος συνοδεύει τους διαβητικούς ασθενείς που δεν τηρούν την σωστή υγιεινή που αφορά τα δόντια τους. Εκεί όπου αναπτύσσεται η συγκεκριμένη νόσος αποδυναμώνονται οι γέφυρες των επιφανειών στήριξης των δοντιών και υφίστανται τα ούλα φθορά και το δόντι χάνει την επαφή του με τα ούλα και αυξάνεται η κινητικότητά του. Το ζάχαρο υποβοηθά στην ανάπτυξη των μικροβίων και της περιοδοντικής νόσου. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι κάποιο άτομο που έχει ζακχαρώδη διαβήτη μπορεί να χάσει τα δόντια του εύκολα. Η απώλεια των δοντιών εξυπακούει όμως και την ύπαρξη αιμορραγίας. Όταν το δόντι βγει, λόγω βίαιου κτυπήματος, η αιμορραγία που προκύπτει, ήταν η θέση του, είναι πολύ περισσότερη από αυτή που προκύπτει όταν αφαιρεθεί. Στην περίπτωση δε ασθενή με απαρρυθμισμένο διαβήτη η αιμορραγία είναι ένα σύμπτωμα το οποίο είναι αναμενόμενο. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι το κατά πόσο θα υπάρξει απώλεια δοντιών από κάποιο κτύπημα εξαρτάται και από την φορά του κτυπήματος. Αν το κτύπημα είναι από πάνω προς τα κάτω τότε η μασητική επιφάνεια θα έρθει σ΄ επαφή με την άνω επιφάνεια των δοντιών. Αν είναι από μπροστά θα επηρεαστούν οι εμπρόσθιες επιφάνειες των δοντιών άνω και κάτω. Η απώλεια δοντιού, ήταν η θέση του, μπορεί να προκύψει από κτύπημα που θα έχει ως αποτέλεσμα την άσκηση απευθείας δύναμης πάνω στο δόντι. Εξαρτάται όμως και από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το συγκεκριμένο δόντι κατά πόσο θα βγει. Είναι δε σύνηθες να υπάρξει αίμα στα ούλα. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι όταν κάποιος κτυπηθεί και το κτύπημα είναι από κάτω προς τα πάνω τότε υπάρχει πιθανότητα να μην υπάρχει τραύμα στα χείλη γιατί το σημείο κρούσης δεν θα έχει οποιαδήποτε επαφή με αυτά. Λόγω του διαβήτη, τα όργανα του σώματος παθαίνουν δυσλειτουργία. Τα πρώτα όργανα που υποφέρουν είναι τα αγγεία του δέρματος. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι όταν ένα δόντι δεχθεί κτύπημα αν παρεμβληθούν μαλακά μόρια τότε εκείνα θα παρουσιάσουν αλλοιώσεις και τα ούλα μπορούν να υποστούν μία μορφή συρρίκνωσης προς τα μέσα λόγω της έλλειψης δοντιών του ασθενούς. Υποστήριξε ότι όταν τραυματισθεί ένας διαβητικός ασθενής επηρεάζεται το ζάχαρό του γιατί το στρες συνδέεται με τα επίπεδα ζαχάρου στον οργανισμό και ένα τραύμα είναι παράγοντας στρες. Τελευταία κατέθεσε η κα Ζακλίν Χριστοφή, (Μ.Υ.5), η οποία βρίσκεται στην Κύπρο εδώ και 14 χρόνια και διαμένει στον Συνοικισμό Αγίων Αναργύρων. Είναι γειτόνισσα τόσο με την Παραπονούμενη καθώς και με την Κατηγορούμενη
12. Ήταν η θέση της ότι με την Παραπονούμενη δεν μιλά λόγω του ότι η Παραπονούμενη είχε πρόβλημα με τα παιδιά της καθώς και μαζί της. Πολλές φορές η Παραπονούμενη είχε καλέσει την Αστυνομία λόγω του ότι την ενοχλούσαν τα παιδιά της. Επίσης τα έβριζε. Όταν έγινε το συγκεκριμένο επεισόδιο, ήταν αργά το απόγευμα και η ίδια βρισκόταν στο μπαλκόνι της. Είχε ακούσει φωνές μεταξύ της κας Χριστίνας και της κας Ρίτας και οι φωνές αφορούσαν τα παιδιά που έπαιζαν στην αυλή. Μετά τις φωνές η κα Χριστίνα πήγε στο σπίτι της και μετά από μισή με μία ώρα ήλθε ο γιος της, προσέγγισε την κα Ρίτα και της ζήτησε να αφήσει την οικογένειά του ήσυχη. Όταν ήρθε ο Αβράμης στην κα Ρίτα τότε πλησίασε και η κα Χριστίνα. Άκουσε την κα Ρίτα να βρίζει τον Αβράμη. Την δεδομένη στιγμή η κα Χριστίνα βρισκόταν μπροστά του και του έλεγε να πάει στο σπίτι. Από εκεί που στεκόταν η ίδια δεν μπορούσε να δει την κα Ρίτα, ούτε και μπορούσε να δει κατά πόσο η κα Χριστίνα κτύπησε την κα Ρίτα. Είχε ακούσει πολλές φωνές και μετά ο Αβράμης με την κα Χριστίνα έφυγαν. Την ίδια στιγμή είχε δει και την Σριλανκέζα, που το όνομα της είναι Δειλινή, να βγάζει τα σκουπίδια. Μετά το επεισόδιο είδε την κα Ρίτα να ψαχουλεύει το στόμα της με τα χέρια της και να φτύνει. Η ίδια άκουσε τον Αβραάμη και την κα Χριστίνα να ζητούν από την Δειλινή να έρθει ως μάρτυρας στο Δικαστήριο. Λόγω του ότι ο ηλικιωμένος που προσέχει δεν της το επέτρεπε προσφέρθηκε να έρθει η ίδια για να πει αυτά που είχε δει. Κατά την αντεξέταση ήταν η θέση της ότι δεν έχει ξαναέρθει στο Δικαστήριο και ότι για την κα Ρίτα τα αισθήματά της είναι ουδέτερα. Αυτό που η ίδια επιθυμεί είναι να αφήσει η κα Ρίτα, Παραπονούμενη, την ίδια και τα παιδιά της ήσυχα. Ερωτηθείσα απάντησε ότι η κα Ρίτα διαμένει στον όροφο κάτω από την ίδια, στον 1ο όροφο. Η ίδια διαμένει στον 2ο . Η κα Ρίτα συνηθίζει να κάθεται κάτω από το κτήριο. Το συγκεκριμένο επεισόδιο, από ότι θυμόταν, έγινε προς το τέλος του 2006 και είχαν προηγηθεί του επεισοδίου, φωνές και βρισιές από την κα Ρίτα στα παιδιά που έπαιζαν. Η κα Χριστίνα αρχικά βρισκόταν στο σπίτι της. Στη συνέχεια βγήκε έξω και ζήτησε από την κα Ρίτα να αφήσει τα παιδιά να παίξουν. Η ίδια μπορούσε, από εκεί που βρισκόταν, να δει την πλάτη της κας Χριστίνας και όχι ολόκληρο το σώμα της όμως μπορούσε να ακούσει τις φωνές. Όταν πλησίασε το μέρος ο Αβραάμ η κα Ρίτα τον έβρισε και όταν η κα Χριστίνα άκουσε την φωνή του πήγε στο μέρος που βρισκόταν η κα Ρίτα. Στάθηκε μπροστά από τον Αβραάμ και του έλεγε να πάει σπίτι. Στη συνέχεια έφυγαν και οι δύο. Όταν τελείωσε το επεισόδιο η Δειλινή πήγε να πετάξει τα σκουπίδια. Ενώ επέστρεφε είδε την Ρίτα κάτω από το κτήριο να κάνει κάτι στο στόμα της. Ασθενοφόρο ούτε είδε, ούτε άκουσε. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας η κα Μικελλίδου προώθησε την θέση ότι η μαρτυρία της Παραπονούμενης και οι εκδοχές που προώθησε μέσω αυτής δεν μπορούν να γίνουν πιστευτές. Κατέληξε, ότι η απώλεια των δοντιών της Παραπονούμενης δεν προήλθε από το επεισόδιο αλλά ήταν αποτέλεσμα δικής της πράξης με απώτερο σκοπό την χρηματική αποζημίωση. Ο κος Παπανικολάου είχε διαφορετική άποψη. Εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της Παραπονούμενης ταυτίζεται με την ιατρική μαρτυρία και ανέπτυξε την ερμηνεία που δίδεται στον όρο «βαριά σωματική βλάβη». Εισηγήθηκε ότι τόσο η μαρτυρία του κ. Βαρνάβα Δημητρίου, Μ.Υ.3, καθώς και της κας Χριστοφή, Μ.Υ.5, ήταν φτιαχτή και δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή. Όσον αφορά την μαρτυρία των Κατηγορούμενων ήταν η θέση του ότι δεν μπορεί να γίνει πιστευτή αφού οι ίδιοι ανέφεραν ότι αναγκάστηκαν να αμυνθούν. Είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της ζωντανής δίκης να παρακαλουθήσω και ν΄ ακούσω τους μάρτυρες κατηγορίας καθώς και τους Κατηγορούμενους 1 και 2 και τους μάρτυρες Υπεράσπισης ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείχτη, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα, την ειλικρίνεια, την μνήμη τους και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν. Αρχίζοντας από την Παραπονούμενη θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι άφησε το Δικαστήριο σε αμφιβολίες αναφορικά με το ποιος την χτύπησε. Τόσο στην κατάθεσή της - Τεκμήριο 1 - καθώς και στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι είναι από την δύναμη του χτυπήματος που συμπεραίνει ότι την χτύπησε ο Κατηγορούμενος
13. Είπε ότι η Κατηγορούμενη 1 την έβαλε στα σκέλια της και την χτυπούσε. Βλέποντας την διάπλαση και των δύο γυναικών στο Δικαστήριο αυτό το πράγμα δεν θα μπορούσε να γίνει. Η Παραπονούμενη είναι εύσωμη ενώ η Κατηγορούμενη 1 είναι αδύνατη και με πολύ λεπτό σκελετό. Ούτε και στην αντεξέτασή της ανέφερε ότι την χτύπησε ο Κατηγορούμενος
14. Αντίθετα, υποστήριξε την εκδοχή του Κατηγορούμενου 2, ο οποίος ανέφερε ότι έκατσε σε μια καρέκλα δίπλα της και στην συνέχεια προσπαθούσε να απομακρύνει την μητέρα του, η οποία βρισκόταν απευθείας μπροστά στην Παραπονούμενη. Η εκδοχή της ήταν ότι ο καυγάς έγινε με την Κατηγορούμενη 1 όχι με τον Κατηγορούμενο
15. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω η διαπίστωση του Δικαστηρίου είναι ότι η μαρτυρία της Παραπονούμενης διακατέχετο από υπερβολές και κατευθύνετο από ιδίον συμφέρον. Διεφάνη και μια έχθρα της Παραπονούμενης τόσο προς το πρόσωπο των Κατηγορουμένων αλλά και προς τ΄ ανήλικα τέκνα του Κατηγορούμενου
16. Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι χωρίς λόγο οι Κατηγορούμενοι της επιτέθηκαν. Θ΄ ιδωθεί η μαρτυρία της μέσα από αυτό το πρίσμα των διαπιστώσεων στις οποίες προέβη το Δικαστήριο. Όσον αφορά την μαρτυρία του Αστ. 187, Αυγουστή (Μ.Κ.2) και της ιατρού κας Γεωργιάδου (Μ.Κ.3), θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι η μαρτυρία τους προέκυψε από αυτά που οι ίδιοι είχαν διαπιστώσει λόγω των καθηκόντων τους. Η ιατρός κα Γεωργιάδου ήταν ειλικρινής και ανέφερε ότι η ίδια δεν μπορούσε να γνωρίζει από πού προήλθε η απώλεια των δοντιών. Την δέχομαι ως αξιόπιστη και ειλικρινή. Το ίδιο ισχύει και για τον Αστυφ.
17. Ερχόμενη τώρα στη μαρτυρία των Κατηγορουμένων. Η Κατηγορούμενη 1 παρόλο που παραδέχθηκε ότι επέφερε χτύπημα στην Παραπονούμενη φοβούμενη τις συνέπειες προσπάθησε να μειώσει την ένταση του χτυπήματος λέγοντας στο Δικαστήριο ότι «της αντίναξε ένα πάτσο». Όμως αυτό που εκτιμάται είναι ότι δεν αρνήθηκε ότι χτύπησε την Παραπονούμενη. Αυτό που σημειώνεται είναι ο ισχυρισμός της, ο οποίος προωθήθηκε έμμεσα ότι προκλήθηκε και ότι προσπάθησε ν΄ αμυνθεί. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 φαίνεται να είναι σε συνοχή με την μαρτυρία της Παραπονούμενης και της Κατηγορουμένης
18. Αυτός, κατά την στιγμή του επεισοδίου τοποθετείται και από τις δύο πίσω από την μητέρα του. Η Παραπονούμενη παραδέχεται ότι πήγε προς το μέρος της ενώ η ίδια τον έσπρωχνε με τον φλόκκο και δεν προσπάθησε καν να της τον πάρει από το χέρι αλλά ήταν η Κατηγορούμενη 2 που τον έπιασε από τα χέρια της όταν έφθασε στο μέρος. Υπήρχαν κάποιες αντιφάσεις στην μαρτυρία του, οι οποίες προέκυψαν από τον φόβο για τις συνέπειες που το συγκεκριμένο επεισόδιο θα μπορούσε ν΄ επιφέρει στην οικογένειά του καθώς και την μητέρα του. Όσον αφορά την μαρτυρία του κου Σταυριανού, Μ.Υ.4, του οποίου η εμπειρογνωμοσύνη δεν αμφισβητήθηκε, την αποδέχομαι αφού έδωσε σαφής και καθαρές απαντήσεις επί των θεμάτων που ερωτείτο. Ο κος Σταυριανός λόγω της εμπειρογνωμοσύνης του έδωσε μια γενική εικόνα αναφορικά με τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη. Προσπάθησε ν΄ εξηγήσει την γενική κλινική εικόνα ενός διαβητικού ανθρώπου με το πώς προέκυψε η απώλεια των δοντιών της Παραπονούμενης. Άφησε το Δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και αυτό καταδεικνύει ότι παρόλο που κλήθηκε από την Υπεράσπιση η μαρτυρία του ήταν ανεξάρτητη. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του κου Σταυριανού, Μ.Υ.3, προσεγγίστηκε με βάση τις ίδιες αρχές δυνάμει των οποίων αξιολογείται και η μαρτυρία των λοιπών μαρτύρων βλ. Ψάλτης ν. Αστυνομίας