Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Κώστας Σταύρου Κωνσταντίνου, Αρ. Υπόθεσης: 10525/07, 18 Σεπτεμβρίου, 2008

(2)κατηγορίες, η πρώτη αφορά την απόσπαση λεφτών δια ψευδών παραστάσεων και η δεύτερη την επιβάρυνση περιουσίας προσώπου που κυρύχθηκε σε πτώχευση. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1.4.03-30.4.03 , στην Λάρνακα, με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση απέσπασε από τον Martin Thomas Davies χρηματικό ποσό ύψους £13.500 κάνοντας γραπτή συμφωνία μαζί του για την αποπεράτωση της ανεγειρόμενης οικοδομής του ενώ ήταν πτωχεύσας απο 27.3.

1. Επίσης, κατηγορείται ότι ενώ είχε κυρηχθεί πτωχεύσας επιβάρυνε το διαμέρισμά του, στην οδό Ζακύνθου, ενοικιάζοντάς το στον Martin Thomas Davies . Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε πέντε μάρτυρες προς υποστήριξη της υπόθεσής της. Ο Παραπονούμενος, (Μ.Κ.2), υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και την κατέθεσε ως Τεκμήριο
2. Σ΄ αυτήν καταγράφεται ότι είχε γνωρίσει τον Κατηγορούμενο από τον διευθυντή του ξενοδοχείου στο οποίο διέμενε, ως κάποιο που ήθελε να πωλήσει το σπίτι του στο χωριό Ορόκλινη. Συναντήθηκαν για να συζητήσουν για την πώληση αλλά ο Κατηγορούμενος ζητούσε ένα υπέρογκο ποσό και γ' αυτό ο Παραπονούμενος, αποφάσισε να κάνουν μαζί ένα συμβόλαιο σύμπραξης. Η κατοικία θα ολοκληρωνόταν με λεφτά που θα παραχωρούσε ο Παραπονούμενος σε περίοδο ενός χρόνου και το χρέος του Κατηγορούμενου στην Τράπεζα καθώς και οι τόκοι των λεφτών του Παραπονούμενου θα καλύπτονταν απο το τίμημα της πώλησης του σπιτιού. Το κέρδος απο την τιμή πώλησης θα το μοιράζονταν σε ίσα μερίδια μεταξύ τους. Το συμβόλαιο υπογράφτηκε στις 27.5.03, Τεκμήριο
3. Κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων είχε καταβάλει στον Κατηγορούμενο στις 11.4.03 Λ.Κ. 3000, στις 15.4.03 και 16.4.03 απο Λ.Κ.1500 κάθε φορά και στις 18.4.03, άλλες Λ.Κ.
4. Για τα ποσά αυτά πήρε τις αποδείξεις Τεκμήρια 2,3,4, και
5. Παράλληλα, τον Μάιο 2003 του είχε ενοικιάσει, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 10, ο Κατηγορούμενος, το διαμέρισμά του στην οδό Ζακύνθου 48 για 26 χρόνια στο οποίο ακόμα διαμένει. Δεν κατέβαλλε ενοίκιο λόγω του ότι είχε ήδη καταβάλει διάφορα ποσά στον Κατηγορούμενο. Του είχε καταβάλλει το συνολικό ποσό των Λ.Κ.13,
6. Τον Ιούνιο 2003 έμαθε απο κάποιον ότι ο Κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας, το συζήτησε μαζί του και του είπε ότι δεν θα επένδυε αλλά λεφτά στο σπίτι του. Καταχώρισε την αγωγή 3911/03 στην οποία εκδόθηκε απόφαση υπέρ του για το ποσό των Λ.Κ. 13,
7. Ενώπιον του Δικαστηρίου αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως το άτομο με το οποίο είχε κάνει τις συναλλαγές στις οποίες αναφέρθηκε. Αναγνώρισε τις γραπτές συμφωνίες που είχαν συνομολογηθεί μεταξύ τους καθώς επίσης τις υπογραφές του Κατηγορούμενου και τις δικές του επ αυτών. Επίσης αναγνώρισε και τις αποδείξεις, Τεκμηρια 2-5, και πρόσθεσε ότι πλήρωσε τα λεφτά αυτά σε μετρητά στον Κατηγορούμενο αποσύροντάς τα από την πιστωτική του κάρτα. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ήρθε στην Κύπρο τον Μάρτιο 2003 για λόγους υγείας και για σκοπούς επιχειρήσεων, για επενδύσεις σ' ακίνητα στην Κύπρο. Ήταν η θέση του ότι η συμφωνία σύμπραξης προνοούσε περιοδικές πληρωμές για τα κόστα της κατασκευής του σπιτιού του Κατηγορούμενου ύψους Λ.Κ.150,
8. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος αποδέχεται μόνο το ποσό των Λ.Κ. 11,000 ήταν η θέση του ότι ο ίδιος έχει δώσει Λ.Κ. 13,
9. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ήταν φίλοι με τον Κατηγορούμενο γ' αυτό και τον είχε προσκαλέσει να μείνει στο διαμέρισμά του. Όμως, ποτέ δεν του είπε ότι ήταν πτωχεύσας. Το έμαθε, τον Ιούνιο 2003, απο τον μοναδικό φίλο του γιατρού, Κατηγορούμενου, που μιλούσε αγγλικά, τον Γιώργο, στον οποίο ο Κατηγορούμενος χρωστούσε Λ.Κ. 30,
10. Ερωτηθείς, ήταν η θέση του, ότι το συμβόλαιο, Τεκμήριο 10, ετοιμάστηκε από τον ίδιο και υπογράφτηκε στην παρουσία πολλών άλλων ατόμων. Αναφορικά με το Τεκμήριο 10, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε γράψει την δική του ημερομηνία και ο Κατηγορούμενος την δική του. Ο πρώτος μάρτυρας που είχε δώσει κατάθεση ο Παραπονούμενος ήταν ο Λοχ. 1506 Δημήτρης Γεωργίου (ΜΚ1), ο οποίος ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Κατέθεσε την κατάθεσή του ως Τεκμήριο 1 καθώς επίσης και τα τεκμήρια που συνέλεξε. Κατέθεσε τις αποδείξεις πληρωμής, Τεκμήρια 2-4, το συμβόλαιο συνεργασίας, ως Τεκμήριο 5 και το ενοικιαστήριο έγγραφο ως Τεκμήριο
11. Επίσης, κατέθεσε και την γραπτή κατηγορία που είχε απευθυνθεί στον Κατηγορούμενο ως Τεκμήριο 7 και αντίγραφο της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας ως Τεκμήριο
12. Στην συνέχεια κατέθεσε η Πρωτοκολλητής του Δικαστηρίου κα Τσιάππα, ΜΚ3, η οποία ανέφερε ότι παρέδωσε τα Τεκμήρια 2-6 στην Αστυνομία και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της, η οποία έγινε Τεκμήριο
13. Κατέθεσαν άλλοι δύο μάρτυρες, ο κος Χατζήκος, (ΜΚ4), εξεταστής στον Κλάδο Πτωχεύσεων του Εφόρου Εταιρειών. Υιοθέτησε την κατάθεσή του, η οποία έγινε Τεκμήριο
14. Σ' αυτή αναφέρει ότι εναντίον του Κατηγορούμενου είχε εκδοθεί διάταγμα παραλαβής στις 25.9.01 και στις 27.3.03 κυρήχθηκε σε πτώχευση. Τελευταία, κατέθεσε η κα Ε. Θεοδοσίου, (ΜΚ5), Υπεύθυνη του Αρχείου Πτωχεύσεων, η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο και των δύο καταθέσεών της, οι οποίες έγιναν Τεκμήρια 13 και
15. Κετέθεσε το διάταγμα παραλαβής ως Τεκμήριο 15, το διάταγμα πτώχευσης ως Τεκμήριο 16 και την έκθεση περιουσίας του Κατηγορούμενου ως Τεκμήριο
16. Έγινε από κοινού παραδεχτή η κατάθεση του Βασίλη Βασιλείου, Κτηματολογικού Λειτουργού, και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
17. Επίσης εκ συμφώνου κατατέθηκαν τα τοπογραφικά που αφορούσαν το σπίτι στην Ορόκλινη και το διαμέρισμα στην Ζακύνθου ως Τεκμήρια 19 και
18. Όλα τα παραδεχτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σ΄ απολογία. Επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και να καλέσει μάρτυρες προς υποστήριξη της υπόθεσής του. Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι είναι ιατρός στο επάγγελμα με ειδικότητα την γυναικολογία. Τον Παραπονούμενο, κο Martin Thomas Davies, τον γνώρισε μέσω του καλού του φίλου Αντώνη Γεωργίου, που εργαζόταν στο ξενοδοχείο Beau Rivage, το
19. Είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον ν΄ αγοράσει την ημιτελή κατοικία του στην Ορόκλινη. Ο Αντώνης Γεωργίου γνώριζε ότι ο ίδιος ήθελε να πωλήσει το συγκεκριμένο ακίνητο λόγω του ότι ήταν πτωχεύσας και αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα αφού και ο ίδιος είχε κυρηχθεί σε πτώχευση λόγω των εγγυήσεων που είχε παραχωρήσει για την οικοδόμηση του συγκεκριμένου ακινήτου. Διαχειριστής της περιουσίας είχε διοριστεί ο κος Λεωνίδας Κίμωνος, ο οποίος είχε δημοσιεύσει στις εφημερίδες ότι ήταν προς πώληση όλη η ακίνητή του περιουσία. Αρχές Απριλίου του 2003 συναντήθηκε με τον κο Martin Thomas Davies, ο οποίος την ίδια ημέρα ζήτησε να δει το ακίνητο. Μετά την επίσκεψη ο κος Davies έδειξε ενθουσιασμένος και ζήτησε όπως του δοθούν τ΄ αρχιτεκτονικά σχέδια. Παρουσίασε κάποιο πρόβλημα υγείας στην συνέχεια, ο κος Davies για το οποίο παρέμεινε σε ιδιωτική κλινική στην Λάρνακα και ζήτησε από τον ίδιο να μεταφερθεί στην δική του κλινική. Παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη κλινική ήταν γυναικολογική ο κος Davies έμεινε εκεί για μια μέρα. Στην συνέχεια, λόγω του ότι είχε φοβία, του ζήτησε να του ενοικιάσει κάτι εκεί στην κλινική για να διαμένει. Του παραχώρησε το δωμάτιο, στούτιο, στις 9.4.03, στον πρώτο όροφο και ο κος Davies του εξέδωσε μια επιταγή ανοικτή ύψους Λ.Κ.3.000 την οποία ο ίδιος έδωσε για κατάθεση λόγω του ότι η εκδότρια τράπεζα ήταν αγγλική. Δεν ζήτησε απόδειξη για την επιταγή. Την συγκεκριμένη μέρα στην παρουσία του κου Τσαγγαρά, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα, του αναφέρθηκε ότι ο ίδιος ήταν πτωχεύσας. Στις 11-12.4.03 ο κος Davies απέσυρε ποσό Λ.Κ.5.000 χρησιμοποιώντας την πιστωτική του κάρτα και το έδωσε του ιδίου σε μετρητά για να πληρωθεί το ρεύμα, το τηλέφωνο, ν΄ αντικατασταθούν τα ντεπόζιτα και να καθαριστεί ο υπόγειος χώρος στάθμευσης της πολυκατοικίας στην οποία βρισκόταν η κλινική. Επίσης, καταβλήθηκε ποσό ύψους Λ.Κ.800 για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου του υιού του Κατηγορούμενου για να το οδηγεί ο κος Davies. Με τα λεφτά αυτά, που του είχε δώσει, πλήρωσε ο ίδιος για την ιατρική περίθαλψη που στην συνέχεια χρειάστηκε. Επίσης, πλήρωνε όλες τις υποχρεώσεις του κου Davies, ακόμα και τα νυκτερινά κέντρα στα οποία διασκέδαζε. Οι σχέσεις τους ήταν πάρα πολύ καλές. Του έπλενε τα ρούχα του και του πρόσφερε φαγητό, ως ένδειξη εκτίμησης για την βοήθεια που ο ίδιος του είχε προσφέρει. Όσον αφορά την οικοδομή επέδειξε ουσιαστικό ενδιαφέρον τον Ιούλιο,
20. Έκαμε αλλαγές στα σχέδια για να γίνουν οι δύο κατοικίες μια ενιαία. Στο συμβόλαιο ο ίδιος έγραψε το ποσό του Λ.Κ.1.400,
21. Λόγω του ότι υπήρχαν εμπράγματα βάρη ύψους Λ.Κ.250.000 ο ίδιος είπε ν΄ αφαιρεθεί το συγκεκριμένο ποσό από την τιμή πώλησης και να μοιραστεί το υπόλοιπο, εξ ημισίας. Ο ίδιος είχε πρόθεση να επενδύσει Λ.Κ.150.
22. Θα προχωρούσε στην αποπεράτωση της οικοδομής και θα κατέβαλλε Λ.Κ.1.000 εβδομαδιαίως στον εργολάβο. Ξεκίνησαν τα έργα στην οικοδομή την Δευτέρα και την Τετάρτη σταμάτησαν γιατί, σύμφωνα με τα όσα του είχε αναφέρει, δεν ήταν σε θέση να πληρώνει τα λεφτά. Τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο 2003 ο ίδιος ο κος Davies εξέφρασε επιθυμία να μείνει στο διαμέρισμα των τριών υπνοδωματίων. Ο ίδιος επικοινώνησε με τον κο Κίμωνος, ο οποίος είχε προβεί σε κατάρτιση ενοικιαστηρίου εγγράφου με τον υιό του. Σ΄ άλλη επικοινωνία που είχαν ο ίδιος ο κος Κίμωνος του ανέφερε ότι είχε συγκρουστεί με τον κο Davies για το θέμα του ενοικίου. Όμως, το ενοικιαστήριο έγγραφο έγινε το 2004 και ο ίδιος το είχε υπογράψει εν λευκώ. Ο ίδιος δεν είχε προσέξει ότι ήταν για 26 χρόνια και του το ανέφερε ο Διευθυντής του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας που είχε αποταθεί για επανεγκατάσταση της παροχής νερού. Ήταν η θέση του ότι δεν κατάγγειλε την υπόθεση ο κος Davies αλλά ο κος Κίμωνος λόγω του ότι διέμενε ο κος Davies στο διαμέρισμα χωρίς να πληρώνει ενοίκιο. Οι φιλικές σχέσεις μεταξύ τους διασαλεύτηκαν όταν σταμάτησε η οικοδομή, δύο μέρες μετά που άρχισαν οι εργασίες και ο εργολάβος ο κος Παράσχος Χήρας, έμεινε απλήρωτος. Αντεξεταζόμενος, αναγνώρισε το έγγραφο που είχε καταρτιστεί μεταξύ τους, Τεκμήριο 6, και αφορούσε το σπίτι της Ορόκλινης. Αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του και την μονογραφή του και ισχυρίστηκε ότι παρόλο που φέρει ημερομηνία 27.5.03 συντάχθηκε αργότερα. Το κατέθεσε ως Τεκμήριο
23. Ήταν η θέση του ότι ο κος Davies σύντασσε όλα τα έγγραφα που αφορούσαν τις μεταξύ τους συμφωνίες. Επίσης αναφορικά με το έγγραφο, Τεκμήριο 23, ήταν η θέση του ότι παρόλο που φέρει ημερομηνία 10.5.03 έγινε πολύ αργότερα. Ερωτηθείς γιατί δεν αντιδρούσε στο ν΄ υπογράφει έγγραφα με αλλοιωμένες ημερομηνίες ισχυρίστηκε ότι οι σχέσεις του με τον κο Davies ήταν τόσο φιλικές που δεν υπολόγιζε ότι θ΄ αντιμετώπιζε προβλήματα. Ισχυρίστηκε, ότι τα έγγραφα αυτά του τα παρουσίασε ο κος Davies προς το τέλος του 2003, όταν είχε πάρει την απόφαση ν΄ επενδύσει στην Ορόκλινη και μετά από τις επανειλημμένες αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Αναφορικά με το ενοικιαστήριο έγγραφο τ΄ οποίο αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 24, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος το είχε αγοράσει από το βιβλιοπωλείο και το υπέγραψε εν λευκώ. Έμαθε για το περιεχόμενο του συμβολαίου από το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας, τ΄ οποίο δεν το αποδέχθηκε και αναγκάστηκε ο ίδιος να πληρώνει το νερό. Ήταν η θέση του ότι επανελλημένα ο κος Davies του έφερνε έγγραφα τ΄ οποία ο ίδιος υπέγραψε. Αναγνώρισε στο έγγραφο τον γραφικό χαρακτήρα του κου Davies και την υπογραφή του ως μάρτυρα. Όμως, ο ίδιος δεν είχε εισπράξει οποιαδήποτε λεφτά από το έγγραφο. Όταν του υποδείχθηκε το σημείωμα ημερομηνίας 14.3.04 ήταν η θέση του ότι ο ίδιος το σύνταξε και το έδωσε στον κο Davies. Το κατέθεσε ως Τεκμήριο
24. Ενώ, το Τεκμήριο 26, το έγγραψε καθ΄ υπόδειξη του κου Davies, όταν του ζητήθηκε από την Αστυνομία να πάει να δώσει κατάθεση. Το Τεκμήριο 27 αφορούσε λεφτά που του είχε δώσει από το χρηματοκιβώτιο. Αναγνώρισε δύο αποδείξεις πιστωτικών καρτών ως τις αποδείξεις που είχε λάβει ο κος Davies όταν απέσυρε τα λεφτά που του έδωσε και τις κατέθεσε ως Τεκμήρια 28 και
25. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο κος Davies γνώριζε ότι ο ίδιος ήταν πτωχεύσας από την μέρα που άρχισε να διαμένει στο σπίτι του, του το είχε πει ο ίδιος. Του το είπε όμως και ο κος Αντώνης Γεωργίου που τους είχε συστήσει, παρόλο που ο κος Davies ισχυρίζεται ότι το έμαθε τον Ιούνιο 2004 από τον κο Τσαγγαρά. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι ο κος Davies ήταν σίγουρος ότι το σπίτι της Ορόκλινης θα το πωλούσε Λ.Κ.1.400.000 και ότι από αυτά θα πλήρωνε τις υποθήκες ύψους Λ.Κ.200.
26. Το ρίσκο του δεν ήταν μεγάλο αφού θ΄ επένδυε Λ.Κ.150.000 και θα έπαιρνε ως κέρδος πολύ περισσότερα. Όμως απαιτείτο και η δική του συνεισφορά για την ολοκλήρωση της οικοδομής. Όσον αφορά την οικονομική του κατάσταση το 2003 παραδέχθηκε ότι ήταν άθλια αφού χρωστούσε γύρω στις Λ.Κ.740.000 και η κλινική πωλήθηκε σε πλειστηριασμό στην τιμή Λ.Κ.650.
27. Το σπίτι της Ορόκλινης, το 2003, είχε ως τιμή καταναγκαστικής πώλησης Λ.Κ.245.
28. Η σημερινή του αξία όμως είναι μεγαλύτερη. Ερωτηθείς για τις δουλειές του κου Davies, ήταν η θέση του, ότι αυτές ήταν στην Αγγλία και το μόνο που γνώριζε ο ίδιος, από όσα του είχε αναφέρει, ήταν ότι αντιμετώπιζε προβλήματα με τον φόρο στην Αγγλία. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι η καταγγελία ξεκίνησε από τον κο Κίμωνος, διαχειριστή της περιουσίας του, λόγω του ότι ο κος Davies αρνήθηκε να του πληρώσει ενοίκιο για το παραχωρηθέν διαμέρισμα. Ο ίδιος δεν απέσπασε με δόλο τα λεφτά του κου Davies αφού με τα λεφτά που του είχε δώσει, σταδιακά και ανέρχονταν στις Λ.Κ.13.500 τον συντηρούσε και πλήρωνε και τα προσωπικά του έξοδα. Δεν είχε όμως το συγκεκριμένο ποσό οποιαδήποτε σχέση με το σπίτι της Ορόκλινης. Δεύτερος, κατέθεσε ο κος Αντώνης Γεωργίου, Μ.Υ.2, ξενοδοχουπάλληλος. Το 2003 εργαζόταν ως υπεύθυνος εστιατορίου στο ξενοδοχείο Beau Revage. Εκεί γνώρισε, πριν τον Αύγουστο 2003, τον κο Davies. Όταν ο κος Davies του ανέφερε ότι ενδιαφερόταν ν΄ αγοράσει ακίνητο στην Κύπρο, ο ίδιος σκέφτηκε αμέσως το σπίτι του ιατρού, Κατηγορούμενου, στην Ορόκλινη λόγω του ότι ήταν και εγγυητής του. Τον έφερε σ΄ επαφή με τον ιατρό περίπου 1 βδομάδα μετά την άφιξή του στο ξενοδοχείο. Κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι γνωρίζει τον Κατηγορούμενο εδώ και πολλά χρόνια και τους συνδέει μια πολύ στενή φιλία, είναι σαν τ΄ αδέλφια. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι είχε εγγυηθεί τον Κατηγορούμενο στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Άχνας για το ποσό των Λ.Κ.150.000 το 1993-
29. Το 2002 λόγω αυτής της εγγύησης κηρύχθηκε σε πτώχευση. Γνώριζε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος είχε κηρυχθεί σε πτώχευση το
30. Ήταν η θέση του ότι του είχε κάνει εντύπωση το αριστοκρατικό αγγλικό στυλ του κου Davies. Μετά που τον έφερε σ΄ επαφή με τον Κατηγορούμενο είχαν συναντήσεις μεταξύ τους και στην συνέχεια ο ίδιος τον συναντούσε στην κλινική του Κατηγορούμενου και έπιναν καφέ. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος είχε και έχει συμφέρον από την εξέλιξη της όλης υπόθεσης αφού είχε γνωρίσει τον κο Davies στον Κατηγορούμενο με απώτερο στόχο ν΄ αγοράσει το σπίτι της Ορόκλινης έτσι ώστε να μπορέσει ο ίδιος ν΄ αποκατασταθεί. Στην συνέχεια κατέθεσε ο κος Γεώργιος Τσαγγάρης, Μ.Υ.
31. Τον Κατηγορούμενο τον γνωρίζει από το
32. Τον κο Davies τον γνώρισε τον Απρίλιο 2003, από την πρώτη μέρα που είχε αφιχθεί στην κλινική, στην οποία είχε αφιχθεί ως ασθενής αλλά παρέμεινε 2-3 μήνες. Λόγω του ότι ο ίδιος γνώριζε άπταιστα την αγγλική γλώσσα γνώρισε καλά την ποιότητα του κου Davies. Ο κος Davies του ζήτησε την βοήθειά του, την συμβουλή του, για το σπίτι της Ορόκλινης. Ο ίδιος τον πληροφόρησε ότι το σπίτι βρισκόταν στην διαδικασία εκκαθάρισης και ότι θα δυσκολευόταν να το αξιοποιήσει πωλώντας το σε πελάτη στην Αγγλία, όπως ο ίδιος ήθελε. Γνώριζε ότι η περιουσία του Κατηγορούμενου ήταν υπό εκκαθάριση όμως ο ίδιος ρώτησε για να το επιβεβαιώσει. Όμως, προχώρησε με την αξιοποίηση κατεδαφίζοντας τοίχους. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι ο κος Davies είναι απαίσιος άνθρωπος, με κακούς τρόπους και έλλειψη σεβασμού για τους πάντες. Κατά την άποψή του εκμεταλλευόταν τον Κατηγορούμενο. Το διαπίστωσε γιατί πήγαινε στην κλινική του γιατρού, Κατηγορούμενου, κάθε μέρα και ο κος Davies έμενε εκεί δωρεάν, στην κλινική, για 2 μήνες και στο διαμέρισμα για 4 χρόνια. Ο ίδιος είχε δει τα λεφτά που ο κος Davies είχε δώσει στον Κατηγορούμενο και δεν ήταν Λ.Κ.15.
33. Την γνώμη του για την επένδυση που προτίθετο να κάνει του την ζήτησε στην αρχή της γνωριμίας τους, τις πρώτες μέρες ή βδομάδες. Ο κος Davies τον είχε ρωτήσει κατά πόσο ο Κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας και για τους κινδύνους που αυτό το γεγονός ενείχε στην αξιοποίηση του κτιρίου. Του ανέφερε τους κινδύνους ο ίδιος. Τελευταίος κατέθεσε ο κος Παράσχος Χήρας, Μ.Υ.4, εργολάβος οικοδομής εδώ και 45 χρόνια. Με τον Κατηγορούμενο είναι εδώ και 10 χρόνια γνωστοί. Τον κο Davies τον γνώρισε στην κλινική του Κατηγορούμενου το 2003 λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος τον ήθελε για να μιλήσουν για την οικοδομή στην Ορόκλινη. Ο ίδιος ποτέ δεν μίλησε απευθείας με τον κο Davies γιατί δεν γνωρίζει την αγγλική γλώσσα. Ο κος Davies πήρε τα αρχιτεκτονικά σχέδια και έκαμε αλλαγές, τις οποίες σημείωσε με κόκκινο μολύβι στα σχέδια και με σπρέϊ στους τοίχους του σπιτιού. Συμφώνησαν ότι όσον αφορά τα χαλάσματα θα δούλευαν μεροκάματο, όμως μετά για την ολοκλήρωση της οικοδομής θα εργάζονταν με όρους. Τον Ιούνιο 2004 έγιναν οι αλλαγές και καθ΄ υπόδειξη του κου Davies άρχισαν να χαλούν τους τοίχους. Την πρώτη μέρα των εργασιών πήγε επί τόπου, την δεύτερη μέρα δεν πήγε και την τρίτη μέρα του τηλεφώνησε ο ιατρός να σταματήσει τις εργασίες γιατί ο κος Davies δεν είχε λεφτά. Στην αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι εδώ και 4 χρόνια είναι συνταξιούχος. Όμως βοηθούσε τα παιδιά του, οι οποίοι έχουν την δική τους εταιρεία ο καθένας και ασχολούνται με τις οικοδομές. Ήταν η θέση του ότι ο ιατρός, Κατηγορούμενος, και ο εγγλέζος, κος Davies, είχαν πάει μόνοι τους στην οικοδομή στην Ορόκλινη και έβαλαν σημάδια στους τοίχους. Ο ίδιος είχε πάει να ξεκινήσει εργασίες με δύο υπαλλήλους του, τους οποίους ο ίδιος εργοδοτούσε. Ο ιατρός του είχε πει να κάμει πρώτα τις αλλαγές και μετά να κάνουν συμβόλαιο με όρους. Δούλεψαν δύο μέρες και τα έξοδά του £250 είναι απλήρωτα. Ερωτηθείς ισχυρίστηκε ότι γνώριζε ότι ο ιατρός ήταν πτωχεύσας γιατί του το είχε πει ο ίδιος. Είναι φίλοι, συγχωριανοί και γνωρίζονται πάνω από 10 χρόνια, 15-18 χρόνια. Του έχτισε ο ίδιος την κλινική. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας η κάθε πλευρά προώθησε την θέση της με αγορεύσεις. Ο κος Μιχαήλ με αναφορά στα Τεκμήρια 6 και 10 εισηγήθηκε ότι τα δύο αυτά συμβόλαια είναι άκυρα γιατί παραβιάζουν το άρθρο 77

(1)(β) του περί Συμβάσεων Νόμου. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι ο εκκαθαριστής, κος Κίμωνος, ο οποίος ήταν γνώστης των διαδικασιών δεν έδωσε μαρτυρία. Ισχυρίστηκε, τελειώνοντας, ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής αφού χρειάστηκαν 4 χρόνια από την πρώτη κατάθεση του Κατηγορούμενου μέχρι την καταχώριση της υπόθεσης. Ο κος Παπανικολάου αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης. Εισηγήθηκε ότι η γραπτή κατηγορία συνιστά την έναρξη της διαδικασίας. Ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στις 13.3.06. Καταχωρίστηκε η Υπ. Αρ. 9040/06 η οποία αποσύρθηκε λόγω μη εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης που είχε εκδοθεί. Καταχωρίστηκε εκ νέου 19.7.07 και πάλι εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον του Κατηγορούμενου λόγω του ότι δεν εμφανιζόταν στο Δικαστήριο. Η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου, ήταν η θέση του, προσμετρά στο θέμα της καθυστέρησης. Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης ο κος Παπανικολάου επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο Τεκμήριο 26, με το οποίο ο Κατηγορούμενος είχε αναλάβει ν΄ αποζημιώσει τον κο Davies όταν αποκατασταθεί. Έθεσε το ερώτημα αν τα λεφτά που του είχε δώσει ο κος Davies ήταν για τις υπηρεσίες που του παρασχέθηκαν τότε, προς τι η αποζημίωση; Με αναφορά στην μαρτυρία εισηγήθηκε ότι η εκδοχή του κου Davies είναι πιο λογική από αυτή που παρουσίασε η πλευρά της Υπεράσπισης. Αξιολόγηση Μαρτυρίας - Ευρήματα - Συμπεράσματα Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ.

1. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και ν΄ αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας καθώς επίσης και την μάρτυρα για την Υπεράσπιση ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Η μαρτυρία του Παραπονούμενου συμφωνούσε σε αρκετά σημεία μ΄ αυτή του Κατηγορούμενου. Εκεί που διαφωνούσαν ήταν ο λόγος για τον οποίο είχαν δοθεί τα λεφτά και για το αν ο Παραπονούμενος γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας από την αρχή της γνωριμίας τους. Αυτό όμως που διαφάνηκε ήταν ότι δεν είχε ο Παραπονούμενος, οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον από την ποινική υπόθεση αφού έχει ήδη εκδοθεί υπέρ του δικαστική απόφαση για το ποσό των Λ.Κ.13.359 στην Αγωγή αρ. 3911/03 και ο Κατηγορούμενος έχει αναγνωρίσει, Τεκμήριο 26, την υποχρέωσή του προς αυτόν. Οπόταν, δεν έχει οποιοδήποτε κίνητρο να πει ψέματα στο Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, η μαρτυρία του κου Davies υποστηρίζεται και από τα τεκμήρια, των οποίων το περιεχόμενο ο Κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε. Οι αποδείξεις είσπραξης - Τεκμήρια 2 μέχρι 5 - τις οποίες αποδέχθηκε επιμαρτυρούν ότι ο κος Davies έδωσε στον Κατηγορούμενο £11.000 τον μήνα Απρίλιο
2. Ενώ το Τεκμήριο 29, τ΄ οποίο και πάλι αποδέχθηκε ο Κατηγορούμενος, επιμαρτυρεί ότι τον Μάϊο 2003, ο Παραπονούμενος απέσυρε άλλες £5.
3. Τα συμβόλαια της κοινής συνεργασίας - Τεκμήρια 6, 22 και 23 - ακολούθησαν την καταβολή των λεφτών. Αν ο κος Davies γνώριζε από την αρχή της γνωριμίας του με τον Κατηγορούμενο, δηλαδή τον Μάρτιο 2003, ότι ήταν πτωχεύσας εκφεύγει της λογικής η σύναψη του συμβολαίου κοινής συνεργασίας και η καταβολή των λεφτών. Ιδιαίτερα, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο Κατηγορούμενος είχε κυρηχθεί πτωχεύσας στις 27.3.03 - Τεκμήριο 16 - μόλις είχε γνωρίσει τον κο Davies. Όλα τα πιο πάνω με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο κος Davies είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο δίνοντας μια ρεαλιστική εξήγηση στα γεγονότα. Κρίνω την μαρτυρία του αξιόπιστη και την αποδέχομαι. Οι υπόλοιποι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής ήταν μάρτυρες της αλήθειας αφού αναφέρθηκαν μόνο στο τι οι ίδιοι έπραξαν σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να μην τους πιστέψω και αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Ερχόμενη τώρα στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου, ο οποίος προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι λόγω της μεγαλοψυχίας του βρέθηκε αντιμέτωπος με τις υπό κρίση κατηγορίες. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο ίδιος μόλις γνώρισε τον κο Davies του ανέφερε ότι είχε πτωχεύσει λίγες μέρες πριν. Είναι εκτός λογικής αυτή η εκδοχή. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι τον Απρίλιο 2003 χρωστούσε ένα ποσό της τάξεως των £750.000 και ότι ήθελε να πωλήσει ακίνητα για να βοηθήσει και τον φίλο του κο Αντώνη Γεωργίου, Μ.Υ.2, ο οποίος είχε κυρηχθεί σε πτώχευση λόγω των δικών του χρεών να αποκατασταθεί. Ο κος Davies ασχολείτο μ΄ αυτού του είδους τις επιχειρήσεις, αγοραπωλησίες γης με σκοπό την επένδυση, οπόταν αν πράγματι γνώριζε την πραγματικότητα δεν θα ενδιαφερόταν, τον Μάϊο 2003, να καταρτίσει έγγραφο κοινής συνεργασίας για εκμετάλλευση της κατοικίας στην Ορόκλινη. Η εκδοχή του είναι εκτός πραγματικότητας και δεν μπορώ να την δεχθώ. Όσον αφορά τους υπόλοιπους μάρτυρες της Υπεράσπισης όλοι τους είχαν κάποιο συμφέρον να εξυπηρετήσουν και εκτός από αυτό είχαν δεσμό μακροχρόνιας φιλίας με τον Κατηγορούμενο. Ο κος Αντώνης Γεωργίου, Μ.Υ.2, είναι πτωχεύσας εξ αιτίας του Κατηγορούμενου. Προσπάθησε να τον βοηθήσει έτσι ώστε να μπορέσει και ο ίδιος να βοηθηθεί στην αποκατάστασή του. Παραδέχθηκε ότι μέχρι και σήμερα έχει ιδίον συμφέρον να εξυπηρετήσει. Ο κος Τσαγγαρής, Μ.Υ.3, παραδέχθηκε ότι μόνο αρνητικά συναισθήματα έτρεφε για τον κο Davies. Συναισθήματα τα οποία εξέφρασε με έντονο τρόπο και δυνατή γλώσσα στο Δικαστηρίου. Έντεχνα απέφυγε να πει στην κυρίως εξέτασή του πότε αποτάθηκε, ο κος Davies, στον ίδιο για να του ζητήσει την γνώμη του για το σπίτι στην Ορόκλινη όπου ο ίδιος του ανέφερε ότι το σπίτι ήταν σε διαδικασία εκκαθάρισης. Κατά την αντεξέταση όμως παραδέχθηκε ότι ήταν ο ίδιος ο κος Davies που τον ρώτησε για να επιβεβαιωθεί κατά πόσο ο ιατρός ήταν πτωχεύσας. Έχοντας σκιαγραφήσει την μαρτυρία του κου Τσαγγαρή, Μ.Υ.3, δεν μπορώ να την αποδεχθώ για τους λόγους που κατέγραψα πιο πάνω. Τα ίδια ισχύουν και για τον κο Χήρα, Μ.Υ.4, ο οποίος είπε ψέματα στο Δικαστήριο. Ισχυρίστηκε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι ξεκίνησε για να κάνει τις αλλαγές που του ζητήθηκαν τον Ιούνιο 2004, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια αφού είχε επέλθει ρήξη στην σχέση του κου Davies με τον Κατηγορούμενο τον Ιούνιο
4. Κατά την αντεξέταση δε ισχυρίστηκε ότι ήταν συνταξιούχος και εργαζόταν στις οικοδομές βοηθώντας τα παιδιά του. Όμως, στην συνέχεια ανέφερε ότι πήγε στην οικοδομή, στην Ορόκλινη, με δύο δικούς του υπαλλήλους. Πώς είχε δικούς του υπαλλήλους αφού ήταν συνταξιούχος; Παραδέχθηκε ότι είναι όχι μόνο χωριανοί αλλά και φίλοι με τον Κατηγορούμενο πάνω από 10 χρόνια, 15-18 χρόνια. Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορώ να δεχθώ την μαρτυρία του ως ανεξάρτητη και αξιόπιστη. Καταλήγω λοιπόν ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως: Ο κος Davies γνωρίστηκε με τον Κατηγορούμενο μόλις αυτός είχε πτωχεύσει, αρχές Απριλίου
5. Λόγω του ότι ο κος Davies είχε επιδείξει κάποιο ενδιαφέρον στην αγορά ακινήτων, ο Κατηγορούμενος σε μια προσπάθειά του να βγει από την δύσκολη οικονομική θέση που βρισκόταν και προφανώς για να τον δειλιάσει του εισηγήθηκε να μείνει μαζί του λόγω και της κατάστασης της υγείας του. Εκμεταλλευόμενος την προσφορά ο κος Davies έμεινε σε χώρο που του παραχώρησε ο Κατηγορούμενος. Άρχισε, ο κος Davies, να δίνει λεφτά στον Κατηγορούμενο με απώτερο σκοπό την εκμετάλλευση του σπιτιού του Κατηγορούμενου στην Ορόκλινη. Τον Απρίλιο 2003 του έδωσε £11.000 και τον Μάϊο 2003 άλλες £5.000 - Τεκμήρια 2-5, 28 και
6. Έκαμαν και την σχετική συμφωνία κοινής εκμετάλλευσης, Τεκμήρια 22 και 23, τον Μάϊο
7. Όμως, τα σχέδια ανατράπηκαν τον Ιούνιο 2003 όταν ο κος Davies έμαθε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας. Τότε, ξεκίνησε δικαστική διαδικασία ανάκτησης των λεφτών του, πράγμα που κατάφερε με την έκδοση της απόφασης στην Αγ. Αρ. 3911/
8. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του άρθρου 298 του Ποινικού Κώδικα τ΄ οποίο διαλαμβάνει τ΄ ακόλουθα: «Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης αποκτά από άλλο ο,τιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Ο ορισμός του όρου «ψευδής παράσταση» δίνεται στο άρθρο
9. Ο όρος ερμηνεύεται ως ακολούθως: «Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.» Η Κατηγορούσα Αρχή καθόρισε την ψευδή παράσταση ως την σύναψη της γραπτής συμφωνίας του Κατηγορούμενου και του κου Davies για την αποπεράτωση της ανεγειρόμενης οικοδομής του στην Ορόκλινη για την οποία ο κος Davies είχε καταβάλει £15.000, ενώ ήταν πτωχεύσας, και δεν είχε δικαίωμα να επιβαρύνει την περιουσία του. Αποδείχθηκε από την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής καθώς και του ίδιου του Κατηγορούμενου ότι ο Κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας από τις 27.3.03 και ότι συνήψε έγγραφο για κοινή εκμετάλλευση της οικίας του στην Ορόκλινη με τον κο Davies στις 10.5.03 και 27.5.03 παριστάνοντας ότι μπορούσε να προβεί σε μια τέτοια πράξη, ενώ στην πραγματικότητα γνώριζε ότι ο μόνος που μπορούσε να το πράξει ήταν ο εκκαθαριστής κος Λ. Κίμωνος. Ο Κατηγορούμενος βάζοντας την υπογραφή του στα έγγραφα, Τεκμήρια 6 και 22 παρουσίασε στον Παραπονούμενο ότι είχε την εξουσία να χειρίζεται την περιουσία του όπως ο ίδιος επιθυμούσε αλλά αυτό δεν ανταποκρίνετο στην πραγματικότητα αφού δικαίωμα διαχείρισης της περιουσίας του είχε ο κος Κίμωνος. Βασιζόμενος στο γεγονός αυτό ο κος Davies του είχε δώσει περίπου £16.000, προς υλοποίηση της συμφωνίας Τεκμήρια 6 και
10. Έχοντας θεωρήσει την μαρτυρία του Παραπονούμενου, κου Davies, αξιόπιστη και την προβληθείσα θέση του ως λογική μόλις ο ίδιος έμαθε τον Ιούνιο ότι ο Κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας σταμάτησε την συνεργασία τους. Οπόταν, αυτό που επενέργησε στο να δώσει ο κος Davies τα λεφτά στον Κατηγορούμενο ήταν το γεγονός ότι θα μπορούσε να γίνει εκμετάλλευση του σπιτιού στην Ορόκλινη μέσω της πώλησής του και να μοιραστεί το κέρδος κάτι που στην πραγματικότητα δεν μπορούσε να γίνει αφού διαχειριστής της περιουσίας δεν ήταν ο Κατηγορούμενος αλλά ο κος Κίμωνος, ο οποίος είχε τον έλεγχό της λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας. Ο Κατηγορούμενος με την συμπεριφορά του παρέστησε στον Παραπονούμενο, κο Davies, ότι θα μπορούσε να πωλήσει ή να διαχειριστεί το σπίτι στην Ορόκλινη όπως ο ίδιος ήθελε πράγμα που γνώριζε ότι δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια γιατί είχε εκδοθεί δικαστικό διάταγμα δύο μήνες πριν με τ΄ οποίο είχε κυρηχθεί πτωχεύσας. Συνεπακόλουθα, η Κατηγορούσα Αρχή με την προσκομισθείσα μαρτυρία απέδειξε τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σ΄ αυτή. Η δεύτερη κατηγορία αφορά αδίκημα που προκύπτει από τον περί Πτωχεύσεως Νόμο. Το άρθρο 116(ιστ) του Κεφ. 5 προβλέπει: «Πρόσωπο το οποίο κηρύχθηκε σε πτώχευση ... Θεωρείται ένοχο ποινικού αδικήματος .... αν, μετά την υποβολή αίτησης πτώχευσης από ή εναντίον του, ή μέσα σε δώδεκα μήνες αμέσως προς της υποβολής τέτοιας αίτησης, προέβηκε σε δωρεά, πώληση, παράδοση, μεταβίβαση, υποθήκευση ή επιβάρυνση επί της περιουσίας του, εκτός αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι δεν είχε πρόθεση καταδολίευσης.» Το συγκεκριμένο άρθρο καθορίζει ότι θα πρέπει η πράξη του πτωχεύσαντα να έγινε μετά την υποβολή της αίτησης πτώχευσης. Η πράξη του Κατηγορούμενου έγινε μετά που εκδόθηκε διάταγμα πτώχευσης οπόταν η προϋπόθεση αυτή πληρείται. Θα πρέπει ν΄ εξεταστεί όμως κατά πόσο επιβάρυνε την περιουσία, δηλαδή το σπίτι στην οδό Ζακύνθου, με οποιονδήποτε τρόπο. Δηλαδή κατά πόσο το «φόρτωσε με πρόσθετο βάρος». Σίγουρα η συμφωνία μεταξύ του και του κου Davies συνιστούσε πρόσθετο βάρος για το σπίτι. Οπόταν και αυτή η προϋπόθεση πληρείται. Το Δικαστήριο όμως δεν διαπίστωσε πρόθεση καταδολίευσης του πιστωτή. Και εξηγώ: Ο Κατηγορούμενος προσπάθησε με την συμφωνία να βγει από το αδιέξοδο που βρισκόταν, λόγω των χρεών του ύψους £750.000, με την σύναψη της συμφωνίας για ενοικίαση με τον κο Davies. Δεν είχε οποιαδήποτε πρόθεση να ξεγελάσει τον κο Κίμωνος αφού δεν υπήρξε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι του καταβλήθηκε οποιοδήποτε ενοίκιο δυνάμει του Τεκμηρίου 10, τ΄ οποίο σημειωτέο δεν καταγράφει οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο και λόγω της μακράς διάρκειάς του δεν είχε νομική ισχύ. Εν πάση περιπτώσει το διαμέρισμα το οποίο ο Κατηγορούμενος επιβάρυνε ήταν, σύμφωνα με το Τεκμήριο 10, στην οδό Βαλδασερίδη και όχι στην οδό Ζακύνθου. Συνεπακόλουθα ελλείψει μαρτυρίας αναφορικά με το ποιό διαμέρισμα επιβαρύνθηκε και λόγω του ότι το Δικαστήριο δεν διαπίστωσε στην πράξη του Κατηγορούμενου πρόθεση καταδολίευσης, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται από αυτή την κατηγορία. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. /ΓΓ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο