Έπαρχος Λάρνακας ν. Λούκα Γεωργίου Ναθαναήλ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13675/07, 2 Οκτωβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B83 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13675/07 Έπαρχος Λάρνακας ν.
- Λούκα Γεωργίου Ναθαναήλ,
- Ναθαναήλ Γεωργίου,
- Μάμα Τταουξιή, Κατηγορουμένων. Ημερομηνία: 2 Οκτωβρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Α. Φράγκος. Για τους Κατηγορούμενους 1-3: κος Μ. Χατζηχριστοφής. Κατηγορούμενοι 1-3 παρόντες. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν δύο κατηγορίες, ότι επέτρεψαν και ανέχθηκαν την ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Ο Κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει την κατηγορία της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Συγκεκριμένα κατηγορούνται ότι κατά/ή περί 7.6.07 και οι τρεις
(3)Κατηγορούμενοι ανήγειραν, επέτρεψαν και ανέχθηκαν την ανέγερση στο τεμάχιο 828, Φ/Σχ 41/25 στην Ορόκλινη οικοδομής που συνίστατο στην επίστρωση με άσφαλτο μπετόν μέρους του τεμαχίου καθώς επίσης και μεταλλικών κατασκευών. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο
(2)μάρτυρες προς υποστήριξη της υπόθεσής της. Πρώτη, κατέθεσε η κα Ευφροσύνη Γεωργίου, (Μ.Κ.1), Διοικητικός Λειτουργός στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας. Στα καθήκοντά της εμπίπτει και ο έλεγχος ενός διαμερίσματος της επαρχίας Λάρνακας, τ΄ οποίο περιλαμβάνει και την Ορόκλινη. Ήταν η θέση της ότι το γραφείο του Επάρχου είχε δεχθεί καταγγελία από τον Προϊστάμενο του Ταμείου Θήρας, στις 7.6.07, ότι είχαν γίνει επιχωματώσεις και κατασκευές κοντά στην λίμνη της Ορόκλινης οι οποίες προκαλούσαν προβλήματα στον υδροβιότοπο. Η ίδια προέβη σ΄ επιτόπια έρευνα και διαπίστωσε ότι δίπλα από την λίμνη είχαν γίνει επιχωματώσεις, χωματουργικές εργασίες και μεταλλικές κατασκευές. Για σκοπούς ανεύρεσης των ιδιοκτητών αποτάθηκε στο Συμβούλιο Βελτιώσεως Ορόκλινης, τ΄ οποίο την πληροφόρησε ότι ιδιοκτήτες ήταν οι κος Λ. Ναθαναήλ και κος Γεωργίου, Κατηγορούμενοι 1 και
- Επικοινώνησε με τον κο Λ. Ναθαναήλ, Κατηγορούμενο 1, ο οποίος την πληροφόρησε ότι είχε εκμισθώσει τ΄ ακίνητο στον κο Τταουξιή, Κατηγορούμενο 3, και ήταν αυτός που ανήγειρε τις κατασκευές. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, το πιστοποιητικό ιδιοκτησίας. Κατέθεσε τοπογραφικό σχέδιο ως Τεκμήριο 2, στ΄ οποίο φαίνεται που έγινε η παρανομία. Δεν είχε υποβληθεί οποιαδήποτε αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής ή πολεοδομική άδεια, όπως αποκαλύφθηκε από την έρευνά της, για αυτά που κατασκευάστηκαν. Στάληκε συστημένη επιστολή με την οποία καλούνταν τ΄ εμπλεκόμενα μέρη σε συμμόρφωση - Τεκμήριο 3 - ημερομηνίας 8.6.07, την ίδια ημέρα που διενεργήθηκε η επιτόπια εξέταση. Με τον κο Τταουξιή - Κατηγορούμενο 3 - είχε συναντηθεί στις 8.6.07 στον χώρο που είχαν γίνει οι κατασκευές. Ο ίδιος της δήλωσε ότι προέβη στις κατασκευές λόγω του ότι το Συμβούλιο Βελτιώσεως Ορόκλινης του είχε παραχωρήσει άδεια λειτουργίας για αγορά και πανηγύρι και ότι δεν γνώριζε ότι όφειλε ν΄ αιτηθεί άδειας οικοδομής. Έδωσε οδηγίες και σταμάτησαν οι εργασίες. Όμως, την επόμενη μέρα, της τηλεφώνησε και την ενημέρωσε ότι θα συνέχιζε με τις εργασίες. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν και ο χώρος μπορούσε να λειτουργήσει. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε προσωπικά τους αδελφούς Ναθαναήλ. Όταν επισκέφθηκε η ίδια τον χώρο είχαν γίνει οι χωματουργικές εργασίες και οι μεταλλικές κατασκευές. Ερωτηθείσα κατά πόσο άλλες κατασκευές που βρίσκονται δίπλα από τις επίδικες έχουν άδεια οικοδομής, η ίδια ανέφερε ότι δεν γνώριζε. Δεύτερος, κατέθεσε ο κος Γ. Αναστασιάδης, (Μ.Κ.2), τεχνικός στο γραφείο του Επάρχου Λάρνακας. Κλήθηκε να καταγράψει τις κατασκευές που υπήρχαν στο τεμάχιο 828, Φ/Σχ. 41/
- Κατέγραψε τις διαπιστώσεις του, από την επιτόπια έρευνα ημερομηνίας 10.10.07, σ΄ Έκθεση, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Στην Έκθεση αναφέρει ότι οι μεταλλικές κατασκευές που αποτελούνταν από πασαμάνα ήταν ενωμένες μεταξύ τους και σχημάτιζαν συνεχόμενα πλαίσια. Πολλές εφάπτονταν του εδάφους πάνω στ΄ οποίο υπήρχε επίστρωση από άσφαλτο ενώ, άλλες ήταν στερεωμένες στο έδαφος με σκυρόδεμα. Ο χώρος είχε περιφραχθεί με πακλαβωτό ττέλι ύψους 2 μέτρων. Ήταν η θέση του ότι για όλες τις κατασκευές, για οποιοδήποτε κατασκεύασμα το οποίο καταλαμβάνει και καλύπτει κάποιο χώρο, απαιτείται όπως εκδοθεί άδεια οικοδομής. Στις 10.10.07 λήφθηκαν και φωτογραφίες του χώρου τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Τις είχαν βγάλει μαζί μ΄ ένα άλλο συνάδελφό του και ο ίδιος τις εμφάνισε από τα αρνητικά, τ΄ οποία έχουν φυλαχθεί στο γραφείο του. Επισκέφθηκε τον χώρο άλλες 8 φορές το έτος 2008 χωρίς όμως να διαπιστώσει οποιαδήποτε ουσιαστική αλλαγή. Επεξήγησε τις φωτογραφίες και ισχυρίστηκε ότι κάθε ένα από τα πλαίσια περικλείει κάποιο χώρο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στις 10.10.07 είχε επισκεφθεί τον χώρο με άλλους δύο συναδέλφους του, τον κο Αγαπίου, Προϊστάμενο και τον κο Χατζηστεφάνου, Επαρχιακό Επόπτη. Ο συγκεκριμένος χώρος είχε υποδειχθεί από τον κο Χατζηστεφάνου αλλά ο ίδιος είχε την περιγραφή του χώρου από το τοπογραφικό σχέδιο τ΄ οποίο περιλαμβανόταν στον φάκελο της υπόθεσης. Ερωτηθείς ανέφερε ότι τα πασαμάνα, που φαίνονται στην φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου 5, είναι μέρος του μεταλλικού πλαισίου τ΄ οποίο έχει βάση. Παραδέχθηκε ότι στην υπό εξέταση περίπτωση έχουν γίνει οι εργασίες, οι οποίες θα μπορούσαν ν΄ εξυπηρετήσουν το κοινό, όμως δεν έγιναν σύμφωνα με τον Νόμο. Ο λόγος που απαιτείται η έκδοση άδειας πριν την έναρξη εργασιών, είναι για να διασφαλιστεί η ασφάλεια του κοινού και η λειτουργικότητα του χώρου. Ήταν η θέση του, ότι όλες οι μεταλλικές κατασκευές, τα πλαίσια, η περίφραξη και ότι περικλείεται σ΄ αυτήν την περίφραξη θα πρέπει να κατεδαφιστούν. Όμως, παραδέχθηκε ότι η περίφραξη είναι ξεχωριστή από τις μεταλλικές κατασκευές. Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν έγινε κτηματολογικός έλεγχος για να πιστοποιηθεί με ακρίβεια η τοποθέτηση των κατασκευών. Όμως, βασιζόμενος σ΄ ορισμένες ενδείξεις, ήταν σίγουρος ότι οι κατασκευές βρίσκονταν στο συγκεκριμένο τεμάχιο. Καθοδηγήθηκε από την χαραγμένη διακεκομμένη γραμμή, στο τοπογραφικό σχέδιο, η οποία αντιπροσωπεύει τον λόφο και την λίμνη, που φαίνεται να είναι στην σωστή θέση συγκρινόμενη με τις κατασκευές. Όμως, δεν μπορούσε ν΄ αποκλείσει το γεγονός ότι κατασκευές μπορεί να βρίσκονται στο τεμάχιο 582 ή
- Ήταν η θέση του ότι από τις κατασκευές αυτές ορισμένες είναι και άλλες όχι στερεωμένες στο έδαφος. Αυτές οι μεταλλικές κατασκευές-πλαίσια, αποτελούνται σύμφωνα με τον μάρτυρα από πασαμάνα. Αναγνώρισε στις φωτογραφίες 2 και 5 του Τεκμηρίου 5 ότι τα πασαμάνα που απεικονίζουν είναι στερεωμένα στο έδαφος, όμως δεν συνιστούν μέρος των μεταλλικών κατασκευών. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κλήθηκαν σ΄ απολογία στις Κατηγορίες 2 και 3 ενώ ο Κατηγορούμενος 3 κλήθηκε σ΄ απολογία στην 1ην κατηγορία. Επέλεξαν να προβούν σ΄ ανώμοτες δηλώσεις. Ο Κατηγορούμενος 1 στην ανώμοτη δήλωσή του ανέφερε ότι είναι συνιδιοκτήτης του κτήματος, τεμάχιο 826, με τον αδελφό του, Κατηγορούμενο
- Τον Μάρτιο 2007 συμφώνησαν με τον Κατηγορούμενο 3 και του ενοικίασαν το μισό όπως καταγράφεται και στον όρο 4 του μεταξύ τους συμβολαίου. Κατέληξε ότι δεν έχουν οι ίδιοι οποιαδήποτε σχέση με τ΄ όσα αναφέρθησαν και ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε κτίσματα στον συγκεκριμένο χώρο. Ο Κατηγορούμενος 2 υιοθέτησε το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορούμενου
- Ο Κατηγορούμενος 3 στην ανώμοτη δήλωσή του ανέφερε ότι τον Μάρτιο 2007 μετά από προφορική συμφωνία με τους Κατηγορούμενους 1 και 2 υπέβαλε αίτηση στο Συμβούλιο Βελτιώσεως Ορόκλινης και του παραχωρήθηκε άδεια για την διεξαγωγή παζαριού ή πανηγυριού. Τότε έβαλε χαβάρα σ΄ ένα μέρος του τεμαχίου και το ασφαλτόστρωσε. Επίσης ασφαλτόστρωσε και τον δημόσιο δρόμο, όμως δεν κατηγορείται γι΄ αυτό. Όσον αφορά την περίφραξη, ήταν η θέση του, ότι την εγκατέστησε μετά από σύσκεψη στο Συμβούλιο Βελτιώσεως Ορόκλινης, στην οποία σύσκεψη ήταν παρών και ο Πρόεδρος του Πτηνολογικού Συνδέσμου Κύπρου. Οι ίδιοι του είπαν να περιφράξει αμέσως την πλευρά της λίμνης, με πράσινο οικολογικό ττέλι χαμηλό και να φυτέψει ένα είδος δέντρα. Οι κατασκευές, ήταν ο ισχυρισμός του, δεν είναι στερεωμένες στην γη γι΄ αυτό τις σήκωσε ο αέρας τον Οκτώβρη και υπήρξαν και μικροτραυματισμοί. Για τις συγκεκριμένες κατασκευές δεν χρειάζεται κάποια άδεια. Αυτό που έκαμε ήταν ότι ασφαλτόστρωσε 2600 τ.μ. κυβερνητικής γης και το ίδιο έκαμε και για την ιδιωτική γη, πράξη για την οποία κατηγορείται. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις προς προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων. Ο κος Φράγκος υιοθέτησε το περιεχόμενο της αγόρευσής του στο εκ πρώτης όψεως. Εισηγήθηκε ότι οι κατασκευές είναι στερεωμένες στο έδαφος οπόταν δεν μπορούν να μετακινηθούν και συνιστούν οικοδομές εν τη εννοία του Νόμου. Το ίδιο ισχύει και για τις μεταλλικές κατασκευές, οι οποίες οριοθετούν τον χώρο και αποτελούνται από συνεχόμενα πλαίσια καμωμένα από πασαμάνα. Έκαμε αναφορά στις αποφάσεις Μηλλιδώνη ν. Επάρχου Λευκωσίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 384 και Φράγκος ν. Αλεφάνη
(2003)2 Α.Α.δ. 528. Ο κος Χατζηχριστοφή προώθησε την άποψη ότι η μαρτυρία που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του κατά την λήψη της απόφασης πρέπει ν΄ είναι η προφορική μαρτυρία που δόθηκε κατά την δίκη. Επιπρόσθετα, εισηγήθηκε ότι θα έπρεπε να είχαν γίνει δύο ξεχωριστές κατηγορίες γιατί τα κατ΄ ισχυρισμό οικοδομήματα είναι δύο, η επίστρωση με ασφαλτομπετόν και οι μεταλλικές κατασκευές. Με αναφορά στο σκεπτικό της απόφασης Δήμος Λευκωσίας ν. Αντωνάκης Σολωμονίδης κ.ά
(1984)2 C.L.R. εισηγήθηκε ότι η επίστρωση με ασφαλτομπετόν δεν συνιστά οικοδομή. Αναφορικά με τα μεταλλικά πλαίσια, με αναφορά στην μαρτυρία, ισχυρίστηκε ότι δεν είναι στερεωμένα στην γη και δεν συνιστούν οικοδομή. Τελειώνοντας, ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία για το που βρίσκονται οι κατ΄ ισχυρισμό οικοδομές και από τι πραγματικά ήταν φτιαγμένες. Εισηγήθηκε ότι αν διαταχθούν οι Κατηγορούμενοι να κατεδαφίσουν κάτι δεν θα ξέρουν τι να πράξουν. Αξιολόγηση Μαρτυρίας - Ευρήματα Θα εξετάσω το σύνολο της μαρτυρίας με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας κατά νου τις θέσεις της Υπεράσπισης και την ανώμοτη δήλωση των Κατηγορούμενων 1-3. Όπως αποδεικνύεται στην νομολογία, η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα και πάνω σε αυτή τη βάση θα την προσεγγίσω βλ. C. & A. Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281. Στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 δεν είχαν οποιοδήποτε λόγο ή οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον για να πουν ψέματα στο Δικαστήριο. Ήρθαν στο Δικαστήριο, λόγω των καθηκόντων τους, και ανέφεραν στο Δικαστήριο αυτά που οι ίδιοι διαπίστωσαν στις επιτόπιες έρευνές τους. Δεν έχω κανένα λόγο για να μην τους πιστέψω και αποδέχομαι την μαρτυρία τους στην ολότητά της. Δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Έρχομαι τώρα στην μαρτυρία των Κατηγορούμενων 1-3, θεωρώ σκόπιμο να θέσω τη νομική βάση πάνω στην οποία το Δικαστήριο αντικρίζει την ανώμοτη κατάθεση κατηγορουμένου. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να εξετάσει την εκδοχή της Υπεράσπισης βλ. R. v. Young
(1964)2 All E.R. 4801 και Πουτζιουρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 390. Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του ότι αυτή δεν έγινε με όρκο και ότι επομένως δεν τέθηκε στην βάσανο της αντεξέτασης. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φθάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της (βλ. R. v. Frost (1835-42) All E.R. Rep. 106 και R. v. Hale
(1964)48 Cr. App. R. 284). Τέτοια ανώμοτη κατάθεση βέβαια δεν μπορεί ν΄ έχει την ίδια αξία όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση. Η επιλογή των Κατηγορουμένων να προβούν σε δήλωσεις από το εδώλιο του κατηγορουμένου δεν μπορεί να θεωρηθεί ζημιογόνα για τους ίδιους, δηλαδή δεν μπορεί να εξισωθεί με ενοχή (βλ. R. v. Bathurst
(1968)2 Q.B. 99, R. v. Sparrow
(1973)2 All E.R. 129, R. v. Mutch
(1973)1 All E.R. 178, Waugh v. R.
(1950)A.C. 203 και Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200), ούτε και μπορεί το γεγονός να θεωρηθεί σαν ενίσχυση της μαρτυρίας που πρόσφερε η Κατηγορούσα Αρχή. Ό,τι προκύπτει ως σημαντικό από το σύνολο της σχετικής νομολογίας είναι ότι η ανώμοτη δήλωση δεν αποτελεί μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, ούτε αξιολογείται από το Δικαστήριο όπως η μαρτυρία. Αναγνωρίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν, αλλά μπορεί να βοηθήσει στην θεώρηση της μαρτυρίας κάτω από διαφορετική σκοπιά. Δεν παραμερίζεται η αξία της, η οποία είναι πειστική μάλλον παρά αποδειχτική. Θα πρέπει, τελικά, να αντικρίζεται μια τέτοια δήλωση σε συνάρτηση με το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας βλ. Ιωάννου κ.ά ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 494 και Σήφουνας ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 115/06 και 125/06, ημερ. 21.2.07. Κατά συνέπεια οι ανώμοτες δηλώσεις των Κατηγορουμένων θα εξεταστούν κάτω από αυτό το πρίσμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το νομικό ερώτημα που τέθηκε και πρέπει ν΄ απαντηθεί είναι κατά πόσο η επίστρωση με άσφαλτο μπετόν και οι μεταλλικές κατασκευές συνιστούν οικοδομή εν τι εννοία του Νόμου. Ο όρος «οικοδομή» ερμηνεύεται από τον ίδιο τον περί Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96, στο άρθρο 2, ως ακολούθως: «οικοδομή» σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή.» Στην απόφαση στην υπόθεση Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου
(1992)2 Α.Α.Δ. 344 αναφέρθηκαν τα εξής σημαντικά στην σελίδα 347: «.........διότι οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων. Μπορεί να είναι οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό αναφέρεται στον Νόμο, το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή που σκοπό έχει να περικλείει ή να οριοθετεί οποιοδήποτε χώρο ή γη.» Δεν υπάρχουν κριτήρια για να καθορισθεί μια κατασκευή ως οικοδομή. Αντίθετα σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Α.ΤΗ.Κ. ν. Δήμου Αγλαντζιάς
(2006)2 Α.Α.Δ. 291 στις σελ. 295 και 296: «Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia
(1982)2 C.L.R. 11). Λαμβάνονται υπ΄ όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area
(1943)2 All,. E.R. 587).» Η μαρτυρία του κου Αναστασιάδη, Μ.Κ.2, και ιδιαίτερα το Τεκμήριο 5, οι φωτογραφίες, που ο ίδιος έβγαλε στις 10.10.07 καταδεικνύουν ότι πρόκειται για κατασκευή από μεταλλικούς πασάλους, πασαμάνα οι οποίοι φαίνονται ν΄ είναι φυτεμένοι στην γη, φωτογραφίες 8-10, και άλλοι έχουν στερεωθεί με μπετόν, φωτογραφία
- Οι συγκεκριμένοι σιδέρινοι πάσαλοι είναι διαρρυθμισμένοι με τέτοιο τρόπο που να περικλείουν μικρότερους χώρους, φωτογραφίες 1, 4, 5, 9, 12,
- Υπάρχει οριοθέτηση του χώρου μ΄ αυτές τις κατασκευές έτσι ώστε ο κάθε έμπορος του παζαριού να καταλαμβάνει συγκεκριμένο χώρο και να τον θεωρεί δικό του χώρο. Το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι οι μεταλλικές κατασκευές συνιστούν οικοδομές εντός της ερμηνείας που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον ίδιο το Νόμο καθώς και την νομολογία. Όσον αφορά την επίστρωση ασφάλτου, η οποία καλύπτει σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ.2 περίπου 6.500 τ.μ., είχε γίνει για εξυπηρέτηση του κοινού. Έχοντας κατά νου τον ορισμό της λέξης «οικοδομή» και το σκεπτικό της απόφασης Α.ΤΗ.Κ ν. Δήμου Αγλαντζιάς (ανωτέρω) δεν μπορεί κάποιος να κατατάξει την ασφαλτόστρωση ως οικοδομή. Είναι μεν κάποιας μορφής κατασκευή, η οποία όμως δεν συνδέεται μ΄ οποιονδήποτε τρόπο με τις υπόλοιπες μεταλλικές κατασκευές. Εν πάση περιπτώσει, δεν έχει εξηγηθεί που ευρίσκεται η επίστρωση ασφάλτου και αν συνδέεται μ΄ οποιαδήποτε άλλη κατασκευή. Το μόνο που αναφέρθηκε ήταν η έκτασή της. Η δε Μ.Κ.1 αναφέρθηκε σε επιχωματώσεις και χωματουργικές εργασίες και όχι ασφαλτόστρωση. Με αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο δεν μπορεί να κατατάξει τις εργασίες αυτές εντός του όρου οικοδομής. Σύμφωνα με την μαρτυρία και των δύο μαρτύρων κατηγορίας, Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, δεν εξεδόθη οποιαδήποτε άδεια οικοδομής για τις μεταλλικές κατασκευές. Επίσης δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Κατηγορούμενος 3, ως ο κάτοχος του ακινήτου δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, ήταν ο μόνος που είχε άμεσο συμφέρον στην ανέγερση των μεταλλικών κατασκευών αφού σκοπός του ήταν να εκμεταλλευτεί το ακίνητο για να διεξαγάγει παζαράκι και όφειλε ν΄ εκδώσει άδεια οικοδομής για τις συγκεκριμένες κατασκευές. Συνεπακόλουθα, ο Κατηγορούμενος 3 κρίνεται ένοχος στην 1ην Κατηγορία, στην έκταση που αφορά την ανέγερση των μεταλλικών κατασκευών. Η 2η και 3η Κατηγορία αφορούν τ΄ αδικήματα της επίτρεψης και της ανοχής, από τους Κατηγορούμενους 1 και 2, της ανέγερσης των συγκεκριμένων μεταλλικών κατασκευών. Από την μαρτυρία της Μ.Κ.1, η οποία διεξήγαγε έρευνα, το ακίνητο ανήκει στους Κατηγορούμενους 1 και
- Οπόταν, ως ιδιοκτήτες, επέτρεψαν και ανέχτηκαν την ανέγερση των συγκεκριμένων μεταλλικών κατασκευών και γι΄ αυτό το λόγο κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) .......... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο