← Κύπρος

Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών ν. Philippos Nikiforou Buysell Enterprises Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης:10640/08, 13/10/08

Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών ν. Philippos Nikiforou Buysell Enterprises Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης:10640/08, 13/10/08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B88 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ: Ενώπιον: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:10640/08 Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών Κατηγορούσα Αρχή - εναντίον - 1. Philippos Nikiforou Buysell Enterprises Ltd 2. Nikiforos Technologies Ltd 3. Buysell International Ltd 4. Φίλιππος Νικηφόρου 5. Άγης Πέτρου 6. Monica Przybyt 7. Χρίστος Λεωνίδου 8. Ζαχαρίας Ζαχαρίου Κατηγορουμένων Αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 3/7/08 Ημερομηνία: 13/10/08 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητή: κ. Κυριακίδης Για τους Κατηγορούμενους - Καθ'ων η αίτηση: κ. Θεοδώρου με κ. Μαυροκέφαλο ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 3/7/08 εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα στα πλαίσια μονομερούς αίτησης σύμφωνα με το οποίο διατάσσεται το κλείσιμο ή η αναστολή της λειτουργίας των ακόλουθων υποστατικών ή/και γραφείων: (
  2. i)Λεωφόρος Μακεδονίτισσας 100, Στρόβολος (
  3. ii)Ευαγόρου 23, Κατάστημα 2, Λευκωσία (iii) Λεωφόρος Μεσόγης 85, 8280 Πάφος (
  4. iv)Καταστήματα Δ.23-Δ.25, Κόραλ Μπέι Πλάζα, 8575 Πάφος (
  5. v)Μαργαρίτα Κόμπλεξ, κατ. 14-16, Λεωφ. Τάφοι Βασιλέων, 8046 Πάφος (
  6. vi)Λεωφόρος Ποσειδώνος, κατ.5-6, Μύρα Κώρτ, Κάτω Πάφος, 8042 Πάφος (vii) Λεωφόρος Ακαμαντίδος, Πόλις Χρυσοχούς, 8820 Πάφος (viii) Γεωργίου Α54, κατ.2-4, Λόρδος Front Koρτ, Γερμασόγεια, 4046 Λεμεσός. (
  7. ix)Λεωφόρος Αμαθούντος 115, Παρεκκλησιά, 4533 Λεμεσός (
  8. x)Κυκλάδων 10, κατ. 3-4, Πισσούρι, 4607 Λεμεσός (
  9. xi)Λεωφόρος Αρχ. Μακαρίου Γ 86, 6017 Λάρνακα (xii) Λεωφόρος Αθηνών 84, παραλία Φοινικούδων, Λάρνακα (xiii) Χαλκιδικής 1, Τουριστική Περιοχή Πύλας, Λάρνακα (xiv) Λεωφόρος Μακαρίου Γ 29, 5330 Αγία Νάπα (
  10. xv)Δημοκρατίας 25, 5330 Αγία Νάπα (xvi) Λεωφόρος Κάβο Γκρέκο 355, Χρυστούλλα Κορτ, 6296 Παραλίμνι Περαιτέρω, διατάσσονται οι καθ΄ ών η αίτηση 1, 2, 3 και 4 να αναστείλουν τη λειτουργία της ιστοσελίδας buysellcyprus.com. ή/και οποιασδήποτε ιστοσελίδας ή/και υποιστοσελίδας που να περιέχει την επωνυμία Buysell και στην οποία να διαφημίζεται προς πώληση ή/και ενοικίαση οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία που βρίσκεται στην Κύπρο μέχρι εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό υπόθεσης ή/και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου εκτός εάν οι πιο πάνω κατηγορούμενοι εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την 10/7/08 και ώρα 9.00 π.μ. και δείξουν λόγο γιατί το παρόν διάταγμα να μην συνεχίσει να ισχύει. Τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ αμφισβητούν οι καθ΄ ών η αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2, 10, 14, 15, 29 και 30 του Περί Κτηματομεσιτών Νόμου του 2004, Ν.166/87, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60), άρθρο 32, στο άρθρο 20 του Κεφ. 154, στο άρθρο 9 του Κεφ.6, στον Περί Ποινικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Εναντίον του καθ' ου η αίτηση 8 οι αιτητές δήλωσαν στις 10.7.08 ότι δεν θα επιμείνουν. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης εκτίθεται στην ένορκη δήλωση του Γεώργιου Αραούζου, Επιθεωρητή στο Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών, (Το Συμβούλιο), σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Κτηματομεσιτών Νόμου, ο οποίος είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από το Συμβούλιο να προβεί στην πιο πάνω ένορκη δήλωση. Μεταξύ των καθηκόντων του πιο πάνω είναι και η διερεύνηση ποινικών παραβάσεων του πιο πάνω Νόμου στις οποίες περιλαμβάνεται η διερεύνηση και στοιχειοθέτηση κατηγοριών εναντίον προσώπων που ασκούν κτηματομεσιτικές εργασίες χωρίς να κατέχουν σχετική εγγραφή ή ισχύουσα άδεια από το Συμβούλιο. Μεταξύ άλλων, ο κ. Αραούζος αναφέρει ότι 13.6.2008 διαπίστωσε την κυκλοφορία περιοδικού με τον τίτλο «Buysell International Real Estate», τεύχος Μαίου/Ιουνίου 2008, Τεκμήριο Α, το οποίο ήταν διαθέσιμο δωρεάν για το κοινό σε χώρο έξω από υποστατικά με την επωνυμία Buysell στη Λεωφόρο Μακεδονίτισσας 100, Στρόβολος, Λευκωσία. Στη σελίδα 4 του Τεκμηρίου Α, αναφέρεται ότι αυτό «πρωτοεκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2002 με σκοπό να προσφέρει στους ιδιώτες και στις επιχειρήσεις τα εργαλεία να αναζητήσουν ακίνητα με ένα απλό, αποτελεσματικό τρόπο και να τους προσφέρει πληροφορίες αναφορικά με την αγορά και πώληση ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο». Ως εκδότρια εταιρεία αναφέρεται η εταιρεία Philippos Nikiforou Buysell Enterprises Ltd, Καταστήματα D23-D25, Πλατεία Κόλπου των Κοραλλίων, 8575, Πάφος, Κύπρος και τα ακόλουθα στοιχεία επικοινωνίας: info@buysellcyprus.com, buysellcyprus.com, Τηλ.:+357 26 200 200. Στην σελίδα 4 του περιοδικού Τεκμήριο Α, αναφέρονται επίσης τα ακόλουθα κάτω από τον τίτλο Αποκήρυξη: «όλα τα καταχωρημένα ακίνητα σε αυτό το περιοδικό είναι διαφημίσεις. Εάν ενδιαφέρεστε για οποιοδήποτε ακίνητο, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον πωλητή/μεσίτη για να ζητήσετε επιπρόσθετες πληροφορίες χρησιμοποιώντας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και το τηλέφωνο που παρέχεται στη διαφήμιση.......». Στην ίδια σελίδα υπάρχει αναφορά στην εταιρεία Nikiforos Technologies Ltd και αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η εν λόγω εταιρεία λειτουργεί «μόνο σαν διαφημιστικοί εργολάβοι και δεν εμπλέκεται με κανένα τρόπο στις οποιεσδήποτε συναλλαγές μεταξύ των αγοραστών, πωλητών, μισθωτών και ιδιοκτητών ακινήτων προς πώληση ή μίσθωση, που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες μας, τα διαφημιστικά μας υλικά και τις εγκαταστάσεις μας.». Επίσης, αναφέρεται ότι «δεν υπάρχει καμιά κτηματομεσιτική ή αντιπροσωπευτική σχέση ή σχέση πληρεξουσιότητας μεταξύ της Nikiforos Technologies Ltd και των πελατών της, των αγοραστών, των πωλητών, των μισθωτών και των ιδιοκτητών ακινήτων, των συνεργατών της και γενικά όλων αυτών που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες της Nikiforos Technologies Ltd. Στην σελίδα 5 του ίδιου περιοδικού, αναφέρονται 16 γραφεία Buysell σε όλη την Κύπρο και υπάρχουν σχετικές φωτογραφίες, χάρτες και διευθύνσεις. Σε όλα τα γραφεία το τηλέφωνο επικοινωνίας και το φάξ είναι το +357 26 200 200, και η ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας είναι info@buysellcyprus.com. Επίσης, υπάρχει αναφορά στην ιστοσελίδα buysellcyprus.com και αναφέρεται το εξής: «Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε: +357 26 200 200». Εντός του περιοδικού, υπάρχει μεγάλος αριθμός ακινήτων προς πώληση ή ενοικίαση. Κάθε καταχώριση συνοδεύεται από φωτογραφία του ακινήτου, περιγραφή, τιμή και κάποιου είδους κωδικό αριθμό. Αναφέρεται επίσης στερεότυπα η φράση «Καλέστε χωρίς χρέωση: 80-000-222». Στις 18.6.2008 κάλεσε το τηλέφωνο 80-000-222 και του απάντησε κάποια κυρία ως ακολούθως: «Buysell σε τι μπορώ να σας εξυπηρετήσω;» Σε ερώτηση του τι πρέπει να κάνει κάποιος που ενδιαφέρεται να αγοράσει ακίνητο του είπε ότι είτε θα της έδινε στοιχεία για το ακίνητο είτε θα έπρεπε να αποταθεί σε ένα από τα γραφεία τους. Της είπε ότι τηλεφωνεί από τη Λάρνακα και του πρότεινε να επισκεφθεί το γραφείο τους στην Λεωφόρο Μακαρίου Γ 86 ή Χαλκιδικής 1. Την ίδια ημέρα μαζί με την γραμματέα του Συμβουλίου Μ. Γεωργίου επισκέφθηκε το υποστατικό στην οδό Χαλκιδικής 1, στο δρόμο Λάρνακας - Δεκέλειας, στη Λάρνακα. Παρατήρησε ότι έξω υπήρχαν αναρτημένες μεγάλες πινακίδες που έγραφαν «Buysell Cyprus Real Estate», «free tel. 80-000-222», «buysellcyprus.com». Σχετική φωτογραφία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β. Επίσης, υπήρχε χώρος όπου μπορούσε κάποιος να παραλάβει δωρεάν ένα περιοδικό ως το Τεκμήριο Α. Σχετική φωτογραφία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ. Έξω από το υποστατικό υπήρχε μεγάλη πινακίδα με την ένδειξη «Buysell Cyprus Real Estate» «buysellcyprus.com» που περιείχε φωτογραφίες ακινήτων προς πώληση και ενοικίαση ενώ και στο εσωτερικό της βιτρίνας του υποστατικού υπήρχαν αναρτημένες φωτογραφίες ακινήτων προς πώληση και ενοικίαση. Σχετικές φωτογραφίες επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Δ και Ε, αντίστοιχα. Στο γραφείο υπήρχαν δύο υπάλληλοι, ένας άνδρας και μια γυναίκα. Η γυναίκα που προθυμοποιήθηκε να τον εξυπηρετήσει του ανέφερε ότι ονομάζεται Μόνικα Przybyt γράφοντας του το όνομα της σε ένα χαρτάκι, Τεκμήριο Στ. Της είπε ότι ενδιαφερόταν να αγοράσει ένα διαμέρισμα στην περιοχή Ορόκλινης, υποδεικνύοντας της δύο διαμερίσματα από τις φωτογραφίες που βρίσκονταν στη σελίδα 101 του Τεκμηρίου Α. Αφού η πιο πάνω συμβουλεύτηκε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, του είπε ότι πρόκειται για καινούρια διαμερίσματα αξίας €172.000 έκαστο. Της ζήτησε να του εκτυπώσει φωτογραφίες από τον ηλεκτρονικό της υπολογιστή, Τεκμήριο Ζ. Όταν της είπε ότι ενδιαφερόταν να τα δεί αυτή αποτάθηκε στον υπάλληλο που καθόταν στο διπλανό γραφείο και του είπε να τους ξεναγήσει. Ο πιο πάνω τους συστήθηκε ως Άγης Πέτρου, υπεύθυνος του καταστήματος. Αφού έκανε κάποιο τηλεφώνημα για να εξασφαλίσει τα κλειδιά των διαμερισμάτων, τους υπέδειξε να τον ακολουθήσουν με το αυτοκίνητο τους. Μετέβηκαν στην οδό Νίκου Ευαγόρου στην Ορόκλινη, στο κτίριο με την ονομασία Cornilia Court. Εκεί συνάντησαν πρόσωπο που γνώριζε ο κ. Άγης Πέτρου και το οποίο τους συστήθηκε ως Ζαχαρίας Ζαχαρίου, εκπρόσωπος εταιρείας ανάπτυξης γης, της ιδιοκτήτριας των διαμερισμάτων. Μετέβηκαν στο Block 2, όπου πρόσεξε ότι στην πρόσοψη υπήρχε αναρτημένη πινακίδα που έγραφε «Buysell Cyprus Real Estate», For Sale, 80-000-222, www.buysellCyprus.com». Σχετική φωτογραφία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Η. Τους υπεδείχθηκε το διαμέρισμα Α2 στο ισόγειο. Η κα. Γεωργίου αφού έλαβε την άδεια τους έβγαλε φωτογραφίες τόσο της πρόσοψης του κτιρίου (Τεκμήρια Θ) όσο και του εσωτερικού του διαμερίσματος (Τεκμήρια Ι). Ρώτησε τον κ. Πέτρου για την τιμή του διαμερίσματος ο οποίος του απάντησε ότι η αρχική τιμή είναι ΛΚ95.000 συν 5% προμήθεια της BuySell και ΦΠΑ πάνω στην προμήθεια. Μετά την ξενάγηση, στο γραφείο της οδού Χαλκιδικής 1, ζήτησε από τον κ. Άγη Πέτρου επαγγελματική κάρτα. Του είπε ότι είχε μόνο 3 μήνες στην εταιρεία και δεν είχε και του έγραψε τόσο τα τηλέφωνα του όσο και της Μόνικας σε χαρτάκι, Τεκμήριο ΙΑ. Σε ερώτηση του ποιός είναι ο ιδιοκτήτης της Buysell του ανέφερε ότι είναι κάποιος Φίλιππος Νικηφόρου αλλά ότι ο περιφερειακός υπεύθυνος είναι ο κ. Χρίστος Λεωνίδου, που είναι στο γραφείο στη Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου στη Λάρνακα. Μετά από τα πιο πάνω υπέδειξε την ταυτότητα του Επιθεωρητή του Συμβουλίου, τους πληροφόρησε την πιο πάνω ιδιότητά του, τους επέστησε την προσοχή στο νόμο και τους είπε ότι οι ενέργειες τους αποτελούν κτηματομεσιτεία κατά παράβαση της νομοθεσίας και θα γίνει σχετική καταγγελία. Μετά από έρευνα που διεξήγαγε στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, διαπίστωσε ότι υπάρχει εγγεγραμμένη εταιρεία με τον όνομα PHILIPPOS NIKIFOROU BUYSELL ENTERPRISES LTD. Συστάθηκε στις 20.9.2002, φέρει αριθμό σύστασης 133058 και εγγεγραμμένο γραφείο τη διεύθυνση D24 Coral Bay Plaza, Coral Bay Πέγεια, 8575 Πάφος και εγγεγραμμένη εταιρεία με το όνομα NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD η οποία φέρει αριθμό σύστασης 104879 και εγγεγραμμένο γραφείο τη διεύθυνση D 22-23 Coral Bay Plaza, Coral Bay Πέγεια, 8575 Πάφος. Οι εν λόγω διευθύνσεις αναγράφονται στο Τεκμήριο Α. Μέχρι το 2005, διευθυντής των εν λόγω εταιρειών ήταν ο κ. Φίλιππος Νικηφόρου, εν συνεχεία όμως από τις 15.9.2005 ως διευθυντής είναι καταχωρημένη η εταιρεία Buysell Management Ltd με έδρα της Σευχέλλες. Αποκλειστικός μέτοχος είναι ο κ. Φίλιππος Νικηφόρου. Μετά από επίσκεψη του στην ιστοσελίδα wwwbuysellcyprus.com, η οποία αναφέρεται εκτεταμένα στο Τεκμήριο Α, διαπίστωσε ότι σε αυτήν αναφέρεται ότι η Buysell Real Estate είναι ο μεγαλύτερος κτηματομεσιτικός οργανισμός με περισσότερες από 25.000 περιουσίες προς πώληση, αναφέρεται δε ότι τα πνευματικά δικαιώματα της ιστοσελίδας είναι κατοχυρωμένα προς όφελος της εταιρείας Buysell International Ltd. Αντίγραφο εκτύπωσης της σχετικής ιστοσελίδας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΙΒ. Μετά από έρευνα που διενήργησε στο Μητρώο του Συμβουλίου ουδείς από τους κατηγορουμένους είναι εγγεγραμμένος και αδειούχος κτηματομεσίτης. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η έκδοση των διαταγμάτων είναι πρόσφορη, εύλογη και δίκαιη και σύμφωνη με τις διατάξεις του Περί Κτηματομεσιτών Νόμου και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και είναι επίσης επείγουσα και αναγκαία για αποτροπή ανεπανόρθωτης ζημιάς και διασφάλιση της νομιμότητας για τους ακόλουθους λόγους: (α) Υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος επέλευσης ανεπανόρθωτης ζημιάς σε πρόσωπα που συναλλάσσονται με μη εγγεγραμμένους και αδειούχους κτηματομεσίτες, αφού οι τελευταίοι δεν δεσμεύονται από τους κανόνες δεοντολογίας και άσκησης του επαγγέλματος, δεν καλύπτονται από υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη και δεν έχουν οποιοδήποτε εχέγγυο γνώσεων για την παροχή κτηματομεσιτικών υπηρεσιών, όπως προνοεί η υφιστάμενη νομοθεσία. Επίσης, δεν υπάρχει κανένα εχέγγυο ανεξαρτησίας ή αμεροληψίας τους και προς τούτο κάθε ενδιαφερόμενος αγοραστής ή ενοικιαστής είναι επίσης απροστάτευτος με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλος κίνδυνος εξαπάτησης ή παραπλάνησης του κοινού. (β) Υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος επέλευσης ανεπανόρθωτης ζημιάς στο Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών αφού ουσιαστικά θα καταστεί ανίκανο να εφαρμόσει τη νομοθεσία και να φέρει σε πέρας την αποστολή που του έχει αναθέσει η πολιτεία. Πέραν τούτου, ενδέχεται να κληθεί να καταβάλει τεράστιες αποζημιώσεις σε ζημιωθέντα πρόσωπα λόγω της παράλειψης λήψης μέτρων αναστολής της λειτουργίας των παράνομων κτηματομεσιτών. (γ) Υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος επέλευσης ανεπανόρθωτης ζημιάς σε εγγεγραμμένους και αδειούχους κτηματομεσίτες, αφού η λειτουργία των υποστατικών και η παροχή υπηρεσιών από μη αδειούχα πρόσωπα θα έχει ως συνέπεια να υποστούν σοβαρές απώλειες εισοδημάτων αλλά κυριότερα ανεπανόρθωτη βλάβη και ζημιά στην καλή φήμη, όνομα και υπόληψη τους, αφού κάθε παράνομη κτηματομεσιτεία ενέχει τον κίνδυνο στιγματισμού του επαγγέλματος στην Κύπρο με την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει νομοθετική κάλυψη και έλεγχος για την προστασία των αγοραστών έναντι εσφαλμένων ή παραπλανητικών συμβουλών από κτηματομεσίτες που δίδονται στα πλαίσια μεσολάβησης σε κτηματικές συναλλαγές. (δ) Η διάπραξη ποινικών αδικημάτων συνεχίζεται μέχρι σήμερα, μέσω μάλιστα ενός εκτεταμένου δικτύου γραφείων σε παγκύπρια κλίμακα. (ε) Είναι έκδηλο ότι η διενέργεια των πιο πάνω πράξεων είναι συνεχής αφού η ιστοσελίδα Buysellcyprus.com βρίσκεται σε συνεχή λειτουργία, τα υποστατικά που εμφανίζονται στη σελίδα 5 του Τεκμηρίου Α λειτουργούν κανονικά και σε τακτική βάση και επιπρόσθετα η έκδοση περιοδικών όπως το Τεκμήριο Α γίνεται σε τακτή βάση, όπως άλλωστε προκύπτει από το γεγονός ότι το Τεκμήριο Α καλύπτει όπως φαίνεται στο εξώφυλλο του την περίοδο Μαίου - Ιουνίου 2008. (στ) Η λειτουργία των γραφείων με την επωνυμία Buysell καθιστά εξαιρετικά πιθανή την τέλεση νέων αυτοτελών παράνομων πράξεων είτε δια της μεσολάβησης για αγοραπωλησία ακινήτων είτε δια διαφήμισης ακινήτων και ο μόνος τρόπος ανακοπής της παρανομίας αυτής είναι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων από το Δικαστήριο. Τέλος, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 ως και άλλων κατηγορουμένων έχει καταχωρηθεί η ποινική υπόθεση 9695/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για παρόμοια αδικήματα και έχουν επίσης εκδοθεί αποφάσεις για ενδιάμεσα θέματα ως επίσης και απορριπτική απόφαση σε σχέση με αίτηση για παρόμοιες θεραπείες, Τεκμήρια ΙΓ, ΙΔ, και ΙΕ. Επισυνάπτονται επίσης αντίγραφα της σχετικής αίτησης και της ένστασης ως Τεκμήρια ΙΣΤ και ΙΖ. Η ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης εκκρεμεί. Εκκρεμεί επίσης Έφεση εναντίον της απορριπτικής απόφασης. Το σχετικό κατηγορητήριο και η ειδοποίηση Έφεσης επισυνάπτονται ως Τεκμήρια ΙΗ και ΙΘ. Ο ενόρκως δηλών αντεξετάστηκε, κατόπιν άδειας, από το συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση. Διορίστηκε ως επιθεωρητής στις αρχές του 2007. Δεν γνωρίζει αν πριν από το διορισμό του το Συμβούλιο προέβηκε σε καταγγελίες ατόμων ή εταιρειών, ούτε και έχει κάνει τέτοια έρευνα. Οι οδηγίες του αφορούσαν την έρευνα σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Μετά από την έρευνα του ετοίμασε έκθεση στο Συμβούλιο και πήρε οδηγίες για την ετοιμασία και καταχώρηση της ένορκης δήλωσης. Σε ερώτηση αν του λέχθηκε από το Συμβούλιο ότι άτομα ή εταιρείες που δραστηριοποιούνταν με την επωνυμία BuySell είχαν καταγγελθεί από το έτος 2002 επέμεινε στη θέση του ότι η καταγγελία αφορούσε την παρούσα υπόθεση και όχι καταγγελίες στο παρελθόν. Αρνήθηκε υποβολή ότι σκόπιμα απέκρυψε όλες τις ποινικές υποθέσεις που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση των καθ' ων η αίτηση. Η αναφορά στην υπόθεση 9695/07 στην ένορκη δήλωση του έγινε κατόπιν νομικής συμβουλής. Η καταγγελία είχε γίνει από τον ίδιο. Ο ενόρκως δηλών προέβη σε έρευνα στον ΄Εφορο Εταιρειών μόνο για τις κατηγορούμενες 1 και 2. Λόγω του ότι ο δικηγόρος του Συμβουλίου του ανέφερε ότι έπρεπε να καταχωρηθεί η υπόθεση για την κατηγορουμένη 3 δεν έγινε έρευνα. Την ύπαρξη της τελευταίας την πληροφορήθηκε από το internet μια μέρα πριν υποβληθεί η καταγγελία στο Συμβούλιο, πριν την τελευταία βδομάδα Ιουνίου. Δεν γνωρίζει ότι η κατηγορουμένη 3 είναι εγγεγραμμένη στην Αγγλία. Τη διεύθυνση της την έλαβε από το περιοδικό. Αρνήθηκε υποβολή ότι απέκρυψε σκόπιμα ότι η κατηγορουμένη 3 είναι εταιρεία άλλη χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώ μπορούσε εύλογα να το ανακαλύψει. Οι καθ' ων η αίτηση στις 31/7/08 καταχώρησαν γραπτή ένσταση η οποία βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρο 32, στο άρθρο 20 του Κεφ.154, στο Νόμο 166/87, στα άρθρα 2, 10, 14, 15, 29, 30, 32, 33 και 34 του περί Κτηματομεσιτών Νόμου του 2004, στο άρθρο 37 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ΚΕΦ 155, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48Θ4 στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρα 1Α, 12.4, 23, 25, 26 και 179, στον περί του Αναθεωρημένου Κοινωνικού Χάρτη του 1996(Κυρωτικού Νόμου) αρ. 27(ΙΙΙ)/2000, Μέρος Ι, Παρ.1 και Μέρος ΙΙ, άρθρο 1, στα άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και την Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ημερ. 12.12.2006 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ηγέρθηκαν 19 λόγοι ένστασης, κάποιοι εκ των οποίων συμπλέκονται, στους οποίους θα αναφερθώ εκτενώς στην πορεία. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι οι λόγοι 1(β) και 1(γ) εγκαταλείφθηκαν από το συνήγορο των καθ' ων στο στάδιο των αγορεύσεων. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κου. Αλέξανδρου Νικηφόρου, μοναδικού υπαλλήλου της κατηγορουμένης 2, ο οποίος πληροφορήθηκε τα γεγονότα που αναφέρει από υπαλλήλους της κατηγορουμένης 3 και/ή από υπαλλήλους άλλων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην οδό Χαλκιδικής 1, και από προσωπική γνώση. Αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Αρνείται το περιεχόμενο των παραγράφων 5, 9 και 10 της ένορκης δήλωσης του Γιώργου Αραούζου όμως οι Καθ'ων η αίτηση δεν του επιτρέπουν να αναφερθεί επί της ουσίας του περιεχομένου τους αφού αυτό θα παραβιάσει το δικαίωμα σιωπής τους και θα παρουσιάσει την υπεράσπιση τους στην κατηγορούσα αρχή πριν καν απαγγελθούν κατηγορίες. Το μόνο γεγονός για το οποίο είναι εξουσιοδοτημένος να αναφερθεί είναι ότι το περιεχόμενο των παραγράφων 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης Αραούζου είναι αληθές. Αρνείται το περιεχόμενο των παραγράφων 11, 12, 13 και 14 της ένορκης δήλωσης Αραούζου όμως οι Καθ'ων η αίτηση δεν του επιτρέπουν να αναφερθεί επί της ουσίας του περιεχομένου τους αφού αυτό θα παραβιάσει το δικαίωμα σιωπής τους. Το μόνο γεγονός στο οποίο είναι εξουσιοδοτημένος να αναφερθεί είναι ότι όπως τον πληροφόρησε η καθ' ης η αίτηση 6 ο Γιώργος Αραούζος δεν αποκάλυψε την ταυτότητά του, δεν παρουσίασε και δεν επέδειξε στους υπαλλήλους του υποστατικού έγγραφο εξουσιοδότησης τους για να εισέλθει στο χώρο προς διερεύνηση της καταγγελίας και κατά παράβαση του άρθρου 33 του περί Κτηματομεσιτών Νόμου Ν.273(Ι)/2004. Ως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση ο Γιώργος Αραούζος ενήργησε ως agent provocateur και ο τρόπος λήψης της παρουσιασθείσας μαρτυρίας είναι παράνομος και την καθιστά μη αποδεκτή. Επίσης δεν ζητήθηκε η έκδοση δικαστικού εντάλματος ερεύνης ως προβλέπεται στο άρθρο 34 του περί Κτηματομεσιτών Νόμου Ν.273(Ι)/2004καθιστώντας με αυτό τον τρόπο απορριπτέα τα παρεληφθέντα από αυτόν τεκμήρια. Η παράγραφος 15 της ένορκης δήλωσης Αραούζου απορρίπτεται για τους ίδιους λόγους. Οι παράγραφοι 16, 17 και 18 της ένορκης δήλωσης Αραούζου απορρίπτονται όμως οι Καθ'ων η αίτηση δεν του επιτρέπουν να αναφερθεί επί της ουσίας του περιεχομένου τους αφού αυτό θα παραβιάσει το δικαίωμα σιωπής τους. Το μόνο γεγονός για το οποίο είναι εξουσιοδοτημένος να αναφερθεί από την Καθ' ης η Αίτηση 3 είναι ότι αυτή είναι εταιρεία η οποία συστάθηκε και λειτουργεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και λειτουργεί στην Κύπρο δυνάμει εγγεγραμμένου παραρτήματος βάσει του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 αντίγραφο του πιστοποιητικού σύστασης της Εταιρείας BuySell International Ltd, Ηνωμένου Βασιλείου και ως τεκμήριο 2 αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του παραρτήματος BuySell International Ltd στην Κύπρο. Οι αιτητές απέκρυψαν το πιο πάνω γεγονός από το Δικαστήριο. Η παράλειψη τους είναι ουσιώδης αφού η γνωστοποίηση στο Δικαστήριο ότι η BuySell International Ltd είναι Εταιρεία η οποία είναι Αγγλική Εταιρεία ενεργοποιεί τις διατάξεις και τις πρόνοιες του Ευρωπαϊκού κεκτημένου το οποίο προστατεύει την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και το δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης. Το εν λόγω γεγονός ήταν εν γνώσει των αιτητών και/ή θα μπορούσε να περιέλθει στην γνώση τους με λογική έρευνα. Η παράλειψη αυτή, ως τον πληροφορούν οι δικηγόροι των καθ'ων η αίτηση είναι από μόνη της λόγος απόρριψης του διατάγματος. Οι παράγραφοι 19 και 20 της ένορκης δήλωσης Αραούζου απορρίπτονται όμως οι Καθ'ων η αίτηση δεν του επιτρέπουν να αναφερθεί επί της ουσίας του περιεχομένου τους αφού αυτό θα παραβιάσει το δικαίωμα σιωπής τους. Του επιτρέπεται να αναφερθεί μόνο στο ότι η Καθ'ης η Αίτηση 3 έχει δικαίωμα να ασκεί κτηματομεσιτεία αφού είναι Αγγλική Εταιρεία η οποία έχει τέτοιο δικαίωμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 3 επιστολή Άγγλου δικηγόρου ο οποίος αναφέρει ότι η Καθ'ης η Αίτηση 3 ασκεί νομίμως κτηματομεσιτεία στο Ηνωμένο Βασίλειο και τεκμήριο 4 αντίγραφο διαφημιστικού φυλλαδίου που δείχνει τη δραστηριοποίηση της Καθ'ης η Αίτηση 3 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Καθ'ης η Αίτηση 3 το δικαίωμα παροχής υπηρεσιών κατηματομεσιτείας που έχει στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταφέρεται και στην Κύπρο δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου. Η ποινικοποίηση τέτοιας δραστηριότητας είναι απαράδεκτη από το Ευρωπαϊκό δίκαιο. Επίσης ως φαίνεται στο Τεκμήριο 4 η όποια δραστηριοποίηση της Καθ'ης η Αίτηση 3 στα επίδικα υποστατικά σχετική με κτηματομεσιτεία αφορά προώθηση και/ή διαμεσολάβηση για την πώληση και/ή ενοικίαση ακινήτων που βρίσκονται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εν λόγω δραστηριότητα είναι καθ' όλα νόμιμη, δεν χρειάζεται άδεια από την Κατηγορούσα Αρχή και το υπό κρίση διάταγμα του Δικαστηρίου αποστερεί από την Καθ'ης η Αίτηση 3 να ασκεί στα υποστατικά μια καθ' όλα νόμιμη δραστηριότητα. Ο Γιώργος Αραούζος παραπλανεί το Δικαστήριο αφού δεν αποκαλύπτει σε ποιά χώρα συστάθηκε η Καθ'ης η Αίτηση 3. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ στην παράγραφο 17 της Ένορκης Δήλωσης του αναφέρει ότι έκανε έρευνα στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών για τις Καθ'ων η Αίτηση 1 και 2 εντούτοις παραμένει σιωπηλός εάν έκαμε έρευνα σε σχέση με την Καθ'ης η Αίτηση 3 και/ή ποιο ήταν το αποτέλεσμα της έρευνάς του. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η παράλειψη του είναι σκόπιμη για να αποφύγει εφαρμογή του Κοινοτικού Κεκτημένου στην υπο κρίση αίτηση. Επίσης, ως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, η αποδοχή από μέρους του Δικαστηρίου της παραγράφου 20 της ένορκης δήλωσης Αραούζου ανατρέπει το τεκμήριο αθωότητας που έχουν οι κατηγορουμένοι. Η παράγραφος 21 της ένορκης δήλωσης Αραούζου απορρίπτεται και ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι διαφορές της κατηγορούσας αρχής με τις δραστηριότητες που έλαβαν χώρα υπό την σκέπη της εμπορικής επωνυμίας BuySell χρονολογούνται από την περίοδο 2002. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 5 αντίγραφο απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου αρ. Υπόθεσης 1403/02, στην οποία αθωώθηκε. Το 2005 οι παραπονούμενοι καταχώρησαν ποινική υπόθεση εναντίον του και εναντίον της Καθ'ης η Αίτηση 2 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου με αριθμό 8559/2005 με τις κατηγορίες για άσκηση κτηματομεσιτικών εργασιών χωρίς άδεια. Στα πλαίσια εκείνης της υπόθεσης καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου μετά από ακροαματική διαδικασία ακύρωσε το διάταγμα. Επισυνάπτεται ως τεκμήριο 6 αντίγραφο της απόφασης. Οι παραπονούμενοι σκόπιμα δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο την ύπαρξη των εν λόγω υποθέσεων αφού αυτό ενδεχόμενως να επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου σε σχέση με το ζήτημα της ανεπανόρθωτης ζημιάς και ή του κατεπείγοντος. Η τελευταία υπόθεση αποσύρθηκε και οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν (βλ. Τεκμήριο 7). Η κατηγορούσα αρχή καταχώρησε επίσης την ποινική υπόθεση 9051/05 εναντίον του και εναντίον της Καθ'ης η Αίτηση 2 για παρόμοια αδικήματα, την οποία επίσης απέσυρε (βλ. Τεκμήριο 7Α), η οποία επίσης απεκρύβη. Καταχωρήθηκαν επίσης εναντίον του και της Καθ'ης η Αίτηση 3 οι ποινικές υποθέσεις 976/2007 και 1903/2007 Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου οι οποίες εκκρεμούν για εκδίκαση. Επισυνάπτει ως τεκμήρια 8 και 9 αντίστοιχα τα κατηγορητήρια των πιο πάνω υποθέσεων. Στις πιο πάνω υποθέσεις η κατηγορούσα αρχή δεν ζήτησε την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Δεν αποκαλύφθηκαν ούτε τα πιο πάνω. Αναφορικά με τις υποπαραγράφους 21(α), (β) και (γ) της ένορκης δήλωσης Αραούζου αναφέρει ότι είναι γενικές και δεν αναφέρουν τίποτε συγκεκριμένο για πιθανή πρόκληση ζημιάς σε οποιονδήποτε. Τα επιχειρήματα που θέτουν είναι επιχειρήματα που μπορούσαν να τεθούν από το 2002 και κανένα νέο συγκεκριμένο γεγονός δεν μεσολάβησε ώστε να δίνει το δικαίωμα στην κατηγορούσα αρχή να αποταθεί το 2008 μονομερώς για έκδοση του υπό κρίση διατάγματος κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης. Αναφέρει, περαιτέρω, ότι η υποπαράγραφος 21(δ) της ένορκης δήλωσης Αραούζου είναι παντελώς άσχετη με το επίδικο διάταγμα. Το άρθρο 30 του Ν.273(Ι)/2004 αναφέρει ρητά ότι μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για κλείσιμο ή αναστολή λειτουργίας οποιουδήποτε υποστατικού συνδεόμενου με το εκδικαζόμενο αδίκημα. Απλή ανάγνωση του κατηγορητηρίου δείχνει ότι τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα έλαβαν χώρα το Ιούνιο του 2008 και δεν αναφέρει τίποτε για αδικήματα που έλαβαν χώρα τον Ιούλιο του 2008. Το υπό κρίση διάταγμα αφορά περίοδο του Ιουλίου του 2008 και εντεύθεν επομένως δεν σχετίζεται με τα εκδικαζόμενα αδικήματα. Τα ίδια ισχύουν όσον αφορά με το διάταγμα για αναστολή λειτουργίας της ιστοσελίδας www.buysellcyprus.com. Για τον ίδιο λόγο απορρίπτονται οι παραγράφοι 21 (ε) και (στ) της ένορκης δήλωσης Αραούζου. Καμιά από τις κατηγορίες ως παρουσιάζονται στο κατηγορητήριο δεν αφορά συνεχιζόμενο αδίκημα. Η Καθ'ης η Αίτηση 1 είναι ο εκδότης του περιοδικού, τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση Αραούζου, με την αναγκαία άδεια εκδότη και δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με κτηματομεσιτεία ή διαφήμιση ακινήτων. Η κατηγορούσα αρχή δεν αποκάλυψε αυτή τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση 1 στο Δικαστήριο ενώ την γνώριζε αφού περιέχεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση που καταχωρήθηκε στην αίτηση των παραπονουμένων στην ποινική υπόθεση 9695/07, τεκμήριο 10. Είναι η θέση των κατηγορουμένων ότι σε κανένα από αυτούς δεν ανήκει η ιστοσελίδα buysellcyprus.com και επομένως δε μπορεί να στρέφεται το διάταγμα εναντίον τους. Η θέση αυτή ήταν γνωστή στους αιτητές αφού περιέχεται στο Τεκμήριο 10 και δεν αποκαλύφθηκε. Ως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα επί τη βάσει εγγύησης την οποία δεν υπέγραψαν η κατηγορούσα αρχή και/ή παραπονούμενοι. Συγκεκριμένα την εγγύηση δεν την υπέγραψαν οι αιτητές αλλά ένας ιδιώτης που κατέχει την ιδιότητα του προέδρου των Αιτητών. Ως εκ τούτου η εγγύηση είναι παράτυπη και το διάταγμα άκυρο εξ υπαρχής. Το ενδιάμεσο διάταγμα εξεδόθη παράνομα αφού επηρεάζει δικαιώματα τρίτων προσώπων που δεν είναι διάδικοι στη διαδικασία και/ή ευρωπαϊκών εταιρειών οι οποίες δεν είναι διάδικοι στη διαδικασία ή είναι διάδικοι αλλά παραβιάζει το δικαίωμα τους για ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δυνάμει του άρθρου 49 της Συνθήκης για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και την Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ημερ. 12.12.2006, εκδοθείσας επί τη βάσει των Άρθρων 47 και 55 της Συνθήκης. Συγκεκριμένα ως πληροφορείται από τους λογιστές της εταιρείας, στα υποστατικά που διατάχθηκε το κλείσιμό τους δραστηριοποιούνται δύο εταιρείες που συστάθηκαν και έχουν έδρα άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η μια είναι η Καθ' ης η Αίτηση 3 και η άλλη είναι η ΜΠΑΥΣΕΛ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ, η οποία είναι μεσιτική εταιρεία αστικών συμβάσεων εγγεγραμμένη στο οικείο Επιμελητήριο Αθηνών με αριθμό μητρώου 259384. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 11 αντίγραφο επιστολής των ελλήνων δικηγόρων της εν λόγω εταιρείας με την οποία βεβαιώνεται η σύστασή της, και ως τεκμήριο 12 αντίγραφο επιστολής των ως άνω δικηγόρων όπου βεβαιώνεται ότι η πιο πάνω εταιρεία δικαιούται να ασκεί και ασκεί κτηματομεσιτικές εργασίες. Επισυνάπτει ως τεκμήριο 13 αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής της εταιρείας στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών και ως τεκμήριο 14 το Καταστατικό της εταιρείας. Στο άρθρο 2 του Καταστατικού αναφέρεται ότι η εταιρεία μπορεί να δραστηριοποιείται και στο εξωτερικό ενώ στο άρθρο 3 που αναφέρει τους σκοπούς της εταιρείας περιλαμβάνονται σε αυτούς η άσκηση κτηματομεσιτείας και η συνεργασία με άλλες επιχειρήσεις του εξωτερικού για παρόμοιες δραστηριότητες. Η εν λόγω εταιρεία λειτουργεί στην Αθήνα διατηρώντας γραφείο στην οδό Βερανζέρου 14, Αθήνα, χρησιμοποιώντας το όνομα Buysell Real Estate. Η ΜΠΑΥΣΕΛ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΙΚΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ διατηρεί συνεργασία με τις Καθ'ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και διαφημίζει ακίνητα προς πώληση ή ενοικίαση στα υποστατικά που επηρεάζει το υπό κρίση διάταγμα. Σχετικό διαφημιστικό καταχώρησης επισυνάπτεται ως τεκμήριο 15 που περιέχεται σε Ελληνική ιστοσελίδα που δεικνύει την δραστηριοποίηση της στην Ελλάδα ως επίσης και σχετικό διαφημιστικό το οποίο διανέμεται δωρεάν ως τεκμήριο 15Α. Επίσης από πληροφορίες που έλαβε από τους διευθυντές των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στα εν λόγω υποστατικά, αναφέρει ότι στα υποστατικά που επηρεάζει το υπό κρίση διάταγμα εργοδοτούνται πέραν των 130 ατόμων. Στις Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 εργοδοτούνται περί τα 60 άτομα ως φαίνονται στη κατάσταση των υπαλλήλων της Καθ' ης η Αίτηση 3 και της Καθ' ης η Αίτηση 2 ως είναι καταχωρημένες στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις (Τεκμήριο 16). Το επίδικο διάταγμα ουσιαστικά αφήνει τους πιο πάνω εργοδοτούμενους άνεργους. Επίσης η Κατηγορούσα Αρχή επέλεξε να μην αποκαλύψει στο Δικαστήριο πόσα άτομα επηρεάζονται από το εν λόγω διάταγμα ώστε αυτό να κρίνει που γέρνει το ισοζύγιο της ευκολίας και κατά πόσο μπορεί να εκδώσει διάταγμα που επηρεάζει μη διαδίκους. Επίσης από πληροφορίες που έλαβε από τους διευθυντές των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στα εν λόγω υποστατικά, ο κύκλος εργασιών όλων των εταιρειών που επηρεάζει το υπό κρίση διάταγμα είναι 10,000,000 ΕΥΡΩ. Μόνο οι μισθοί των υπαλλήλων ανέρχονται στα ποσά των 200,000 ΕΥΡΩ μηνιαίως. Ως εκ τούτου για κάθε μέρα που ισχύει το διάταγμα οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα εν λόγω υποστατικά έχουν ζημιές ύψους 30,000 ΕΥΡΩ περίπου ημερησίως. Επίσης η έκδοση του υπό κρίση διατάγματος δημιουργεί διάρρηξη συμφωνιών στις οποίες είναι συμβεβλημένες οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, και/ή τρίτες εταιρείες όπως συμφωνίες εργοδότησης ή παροχής νομίμων υπηρεσιών. Το ενδιάμεσο διάταγμα εξεδόθη παράνομα αφού είναι σαρωτικό και αφορά υποστατικά για τα οποία δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ότι εκεί διαπράχθηκαν τα υπό αναφορά αδικήματα. Ο Γιώργος Αραούζος επισκέφθηκε μόνο το υποστατικό που βρίσκεται στην οδό Χαλκιδικής 1. Για τα υπόλοιπα υποστατικά δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία πέραν της αναφοράς στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του Αραούζου. Επιπλέον, στο Κατηγορητήριο που αφορά την υπόθεση καμία αναφορά γίνεται σε οποιαδήποτε υποστατικά πέραν αυτών που βρίσκονται στην οδό Χαλκιδικής 1 και στην Λεωφ. Μακαρίου Γ΄86 στην Λάρνακα. Σε όλα τα υποστατικά όμως παρέχονται μεταξύ άλλων διαφημιστικές υπηρεσίες, δραστηριοποιούνται εκδοτικές επιχειρήσεις και άλλες παροχές νομίμων υπηρεσιών. Ο Καθ' ου η Αίτηση 4 δεν του επιτρέπει να αναφερθεί επί της ουσίας του περιεχομένου της υπεράσπισής του σε σχέση με τις κατηγορίες αφού αυτό θα παραβιάσει το δικαίωμα σιωπής του, πλην όμως τον εξουσιοδότησε να αναφέρει ότι παρέχει νόμιμα υπηρεσίες κτηματομεσίτη στην Ελλάδα. Επισυνάπτεται το τεκμήριο 17 αντίγραφο απόδειξης πληρωμής των ασφαλιστικών εισφορών που κατέβαλε ο Καθ' ου η Αίτηση 4 στις Ελληνικές Αρχές σε σχέση με την ενασχόλησή του σαν κτηματομεσίτης. Η έκδοση του διατάγματος θα προκαλέσει υπέρμετρη ταλαιπωρία στους καθ΄ ών η αίτηση ενώ καμία στην κατηγορούσα αρχή. Θα προκαλέσει δε ζημιά που δεν μπορεί να υπολογιστεί, στους καθ' ων ενώ καμία στην κατηγορούσα αρχή. Ο ενόρκως δηλών αντεξετάστηκε από το συνήγορο των αιτητών. Κατέθεσε ότι η κατηγορούμενη 2 εταιρεία αγοράζει χώρο από περιοδικά, εφημερίδες, κ.λ.π. τον οποίο μεταπωλεί στους πελάτες της. Κοντά τους έρχεται ο πελάτης για να διαφημίσει αυτοκίνητα, σκάφη, ακίνητα, στο χώρο που πήρε. Η χρέωση ποικίλει και σχετίζεται με το χώρο και το χρόνο που θα έχει ο πελάτης το χώρο κ.λ.π. Αρνήθηκε ότι χρεώνει ποσοστό επί τις εκατόν της αξίας. Το ποσό είναι συμφωνημένο. Το περιοδικό δεν είναι πάντα μηνιαίο και εκδίδεται από την κατηγορουμένη 1. Σε αυτό αγοράζει χώρο. Η κατηγορουμένη 2 δεν γνωρίζει για το περιεχόμενο του χώρου που ενοικιάζει ή αγοράζει. Μετά τη δήλωση του συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι είναι παραδεκτό γεγονός ότι κανένας εκ των κατηγορουμένων δεν έχει άδεια κτηματομεσιτείας η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα τερματίστηκε. Οι δύο πλευρές αγόρευσαν εκτενώς υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα έχουν αναφέρει και θα σταθώ σε αυτά στη συνέχεια όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Πριν προχωρήσω πιο κάτω θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το μέρος του άρθρου 30 του Ν.273(Ι)/2004 που αφορά: 30.

(1)Το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκδικάζεται ποινικό αδίκημα δυνάμει του άρθρου 14 μπορεί, κατόπιν ex-parte αίτησης, να διατάξει- (α) τη διενέργεια ή την αποφυγή διενέργειας οποιασδήποτε πράξης σχετικής με το εκδικαζόμενο αδίκημα ή (β) το κλείσιμο ή την αναστολή της λειτουργίας οποιουδήποτε γραφείου ή υποστατικού συνδεόμενου με το εκδικαζόμενο αδίκημα, αμέσως ή εντός τέτοιας προθεσμίας και κάτω από τέτοιους όρους όπως το δικαστήριο ήθελε κρίνει σκόπιμο να καθορίσει, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης αναφορικά με την οποία έχει ασκηθεί η ποινική δίωξη. ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 1(α) και 13 Προβλήθηκε ως λόγος ένστασης ότι το άρθρο 30 του Ν273(Ι)/2004 είναι αντισυνταγματικό διότι παραβιάζει το άρθρο 12
(4)του Συντάγματος αφού η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση μαρτυρίας ότι επιτελείται αδίκημα βασίζεται στην κατ' ισχυρισμό ενοχή τους και «ανατρέπει» το δικαίωμα σιωπής των κατηγορουμένων. Θεωρώ την υποβολή της εισήγησης αλλά και την εξέταση του θέματος πρόωρη για τους ακόλουθους λόγους: (i) Μια από τις αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων όπως έχουν τεθεί στην Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1996)3 C.L.R. 640 (Απόφαση Ιωσηφίδη, Δ.), είναι ότι η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Δεν θεωρώ απαραίτητη την επίλυση του πιο πάνω θέματος στα πλαίσια της εξέτασης του παρόντος διατάγματος. Όπως έχει νομολογηθεί, απαιτείται για να καταδειχθούν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση. Το απαιτούμενο επίπεδο είναι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα και λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης, σε πολιτικές υποθέσεις. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει είτε το νομικό είτε το πραγματικό καθεστώς της υπόθεσης στο στάδιο της έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος. (ii) Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, έχω την άποψη ότι τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Δημοκρατία v. Αlan Ford κ.α. (αρ.2),
(1995)2ΑΑΔ 232 τυγχάνουν εφαρμογής κατ΄ αναλογία και στην παρούσα. Εκεί είχε κριθεί ότι η προάσπιση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου βάσει του άρθρου 30.3(δ) συναρτάται με τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης και όχι με τον αποκλεισμό της δίκης ως του μέσου για τη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου για το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται. Ακόμη και εάν οι πιο πάνω συλλογισμοί μου είναι λανθασμένοι, και επί της ουσίας θα απέρριπτα την εισήγηση για παραβίαση του άρθρου 12
(4). Ένα ενδιάμεσο διάταγμα δεν εκδίδεται στη βάση της ενοχής του κατηγορουμένου αλλά ούτε και κρίνει την ενοχή του καθ' οιονδήποτε τρόπο. Τα όσα λέχθηκαν σε σχέση με το τεκμήριο της αθωώτητας στην υπόθεση Rousounides & Soteriou Trading Ltd και ΚΟΤ
(2002)1 ΑΑΔ 1274 την οποία επικαλέστηκε ο κ. Θεοδώρου θεωρώ ότι αποτελούν εν παρόδω παρατηρήσεις (obiter) επί γεγονότων που εν πάση περιπτώσει διαφοροποιούνται από την παρούσα. Όσο δε αφορά το δικαίωμα της σιωπής δεν βλέπω πως αυτό έχει «ανατραπεί» ως η εισήγηση των καθ' ων. Αντίθετα, οι ίδιοι οι καθ' ων η αίτηση επικαλούνται το εν λόγω δικαίωμα εκτενώς στην ένορκη δήλωσή τους. ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 1(γ) Σύμφωνα με τον πιο πάνω λόγο το άρθρο 30 του περί Κτηματομεσιτών Νόμου Ν. 273(Ι)/2004εμποδίζει την άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος ή εμπορίου που ασκούν οι Κατηγορούμενοι στα υποστατικά που αναφέρονται στο υπο κρίση διάταγμα, το οποίο δεν έχει σχέση με κτηματομεσιτεία. Συναφής με τον πιο πάνω είναι και ο λόγος 12 της ένστασης. Είναι ασαφές ποιό ακριβώς επάγγελμα ή εμπόριο επικαλούνται οι κατηγορούμενοι ότι εμποδίζονται να ασκούν νόμιμα. Είναι δε ασαφές σε ποιούς κατηγορούμενους ή σε ποιά υποστατικά αφορά ο ισχυρισμός. Δεν μπορώ να δω μέσω της μαρτυρίας τους τι άλλο ασκούν οι κατηγορούμενοι, πλην των κτηματομεσιτειών, στα επίδικα υποστατικά. Η θέση ότι στα επίδικα υποστατικά «παρέχονται μεταξύ άλλων διαφημιστικές υπηρεσίες, δραστηριοποιούνται εκδοτικές επιχειρήσεις και άλλες παροχές νόμιμων υπηρεσιών» δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς, παρέμεινε συνεπώς μετέωρη και δεν χρήζει εξέτασης. ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 2 Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντίκειται στο άρθρο 1Α του Συντάγματος, στο άρθρο 49 της Συνθήκης για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και την Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ημερομηνίας 12.12.2006, εκδοθείσας επί τη βάσει των Άρθρων 47 και 55 της Συνθήκης, δηλαδή παραβιάζει το δικαίωμα για ελεύθερη παροχή υπηρεσιών ευρωπαϊκής εταιρείας σε χώρα κράτους μέλους της ευρωπαϊκής ένωσης. Ο λόγος αυτός θα εξεταστεί σε συνάρτηση με το λόγο 18, σύμφωνα με τον οποίο το διάταγμα παραβιάζει τα άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αφού παραβιάζει το δικαίωμα της ελεύθερης εγκατάστασης και διακίνησης υπηρεσιών μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά τις αγορεύσεις ο συνήγορος των Καθ'ων διαφοροποίησε την πιο πάνω θέση και εισηγήθηκε πως το παρών Δικαστήριο δεν θα κρίνει «τελεσίδικα» θέμα συμβατότητας αλλά θα το κρίνει στο πλαίσιο των κριτηρίων του άρθρου 32 και της μη αποκάλυψης. Έχω την άποψη πως η εξέταση των πιο πάνω ζητημάτων είναι πρόωρη, ακόμη και για σκοπούς εξέτασης των προϋποθέσεων του άρθρου 32. Καταρχήν, σύμφωνα με την απόφαση H.P. Bulmer Ltd v. J. Bollinger SA [1974] 2 WLR 202 (απόφαση Αγγλικού Δικαστηρίου) σε περιπτώσεις που ένα Δικαστήριο θεωρεί ότι μια απόφαση σε ένα ερώτημα είναι αναγκαία για να το βοηθήσει να αποφασίσει μπορεί να την παραπέμψει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Για να αποφασιστεί η αναγκαιότητα θα πρέπει τα γεγονότα να έχουν καθοριστεί (ascertained). Συνεπώς, η απόφανση σε αυτό το στάδιο από το παρών Δικαστήριο για το θέμα θα ήταν θεωρητική αφού τα γεγονότα όπως έχουν τεθεί ενώπιον του δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί ώστε να παραμείνει μόνο το θέμα απάντησης ή ερμηνείας. Εν πάση όμως περιπτώσει το παρών Δικαστήριο δεν φαίνεται να έχει δικαιοδοσία να εξετάσει τέτοια ζητήματα αλλά να αποφασίσει κατά πόσο υπό το φώς των ευρημάτων του χρήζουν προδικαστικά εξέτασης ή ερμηνείας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θέματα για να μπορέσει να καταλήξει σε απόφαση. Οφείλω όμως να σημειώσω, επι της ουσίας των ισχυρισμών των καθ΄ων τα ακόλουθα: Παραβίαση Οδηγίας, 2006/123/Ε.Κ. Η πιο πάνω οδηγία έχει ως ημερομηνία λήξης μεταφοράς την 28η Δεκεμβρίου 2009, σύμφωνα με το άρθρο 44 της οδηγίας. Το ΔΕΚ στην απόφαση του στην υπόθεση με αρ. 148/78 Pubblico Ministero v. Tullio Ratti
(1979)ECR 1629
(1980)1CMLR96, αποφάνθηκε ότι είναι μόνο στο τέλος της προθεσμίας ενσωμάτωσης που θέτει η ίδια η Οδηγία που ένα άτομο μπορεί να χρησιμοποιήσει και να επικαλεστεί άμεσα την Οδηγία. Μέχρι την λήξη της προθεσμίας τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να εξετάζουν τους τρόπους ενσωμάτωσης της οδηγίας. Περαιτέρω, σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση αλλά και τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου πριν την πιο πάνω προθεσμία δεν παρέχονται δικαιώματα σε ιδιώτες οι οποίοι δεν μπορούν απευθείας να την επικαλεστούν ενώπιον Δικαστηρίου, αφού η οδηγία απευθύνεται σε κράτη μέλη και όχι σε άτομα που διαμένουν στην επικράτεια κράτους μέλους. Στο Σύγγραμμα EU LAW, TEXT, CASES AND MATERIALS, 2nd edition, Paul Craig and Grainne de Burca, αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά στη σελίδα 190: «In other words, since the terms of each directive give Member States a specific date by which implementation must be assured, the provisions of the directive cannot be pleaded directly by individuals before that date. Until then, the discretion of Member State to the choice of form and methods which is provided for in Aricle 249 of the Treaty will be respected.» H υπόθεση case C-129/96 Intern Environnement Wallonie ASBL v. Region Wallonne ECR
(1997)7411 την οποία έχει επικαλεστεί ο συνήγορος των αιτητών αναφέρει τα κράτη μέλη δεν έχουν υποχρέωση να μεταφέρουν την οδηγία στο εσωτερικό τους δίκαιο πριν την παρέλευση της προθεσμίας. Οι οδηγίες δεν συνιστούν νόμο με την έκδοση τους ούτε και απευθύνονται σε άτομα. Συνεπώς δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα πριν λήξει η προθεσμία που προβλέπεται σ΄ αυτές. Ένα άτομο μπορεί άμεσα να επικαλεστεί μια οδηγία μόνο μετά τη λήξη της προθεσμίας και τη μη ενσωμάτωση της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Παραπέμπω στο Σύγγραμμα "Cases Materials on EU Law,", 7th ed., Oxford University press, 2006, Stephen Weatherill, όπου στην σελ. 132 αναφέρονται τα εξής σχετικά: «The starting point is Article 249 EC, formerly Article 189, set out at p.
  1. This suggests that a Directive, in contrast to a Regulation, would not be directly effective. Regulations are directly applicable, and if they meet the Van Gend en Loss (Case 26/62) test for direct effect they are directly effective too. They are law in the Member States (direct applicability) and they may confer legally enforceable rights on individuals (direct effect). Directives, in marked contrast, are clearly dependent on implementation by each State according to Article
  2. When made by the Community, they are not designed to be law in that form at national level. Nor are they designed directly to affect the individual". Στη σελίδα 145: «It has been shown that Directives are incapable of application against private individuals before national courts. It is only when the State has fulfilled its Treaty obligation of implementation pursuant to Articles 10 and 249 EC that the Directive, duly transformed, becomes "live" for the purposes of imposing obligations on private parties.» ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΡΘΡΟΥ 49 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΟΝΟΤΗΤΑΣ Το άρθρο 49 προβλέπει τα ακόλουθα: «Στο πλαίσιο των κατωτέρω διατάξεων, οι περιορισμοί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στο εσωτερικό της Κοινότητας απαγορεύονται όσον αφορά τους υπηκόους των κρατών μελών που είναι εγκατεστημένοι σε κράτος της Κοινότητας άλλο από εκείνο του αποδέκτου της παροχής............» Το άρθρο εφαρμόζεται όπου αυτός που παρέχει την υπηρεσία δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος όπου παρέχει την υπηρεσία. Οι καθ΄ων η αίτηση προς υποστήριξη του ισχυρισμού τους για παραβίαση του άρθρου 49 δεν πρόσφεραν μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι δεν ήταν εγκατεστημένοι στη Δημοκρατία. Συνεπώς το άρθρο 49 δεν τυγχάνει εφαρμογής. Συναφής δε φαίνεται να είναι και ο λόγος ένστασης 9 σύμφωνα με τον οποίο επηρεάζονται δικαιώματα τρίτων προσώπων μη διαδίκων στην διαδικασία και παραβιάζονται το άρθρο 49 της Συνθήκης και η οδηγία 2006/123/ΕΚ. Σχετικά με αυτό το λόγο, πέραν των όσων έχω πιο πάνω αναφέρει προκύπτει πως η εταιρεία που αναφέρεται στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης των καθ' ων «διατηρεί συνεργασία» με την καθ' ης η αίτηση
  3. Όπως έχει τεθεί γενικά και αόριστα το πιο πάνω γεγονός δεν μπορεί να τύχει εξέτασης από το παρών Δικαστήριο. ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 3 Ήταν η θέση των καθ' ων ότι «το ενδιάμεσο διάταγμα εξεδόθη παράνομα και πέραν των εξουσιών του περί Κτηματομεσιτών Νόμου αφού αφορά περίοδο μεταγενέστερη της επίδικης περιόδου και δεν σχετίζεται με τις κατηγορίες.» Αδυνατώ να δω τη λογική του πιο πάνω επιχειρήματος. Με βάση το άρθρο 30
(1)(β) το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει το κλείσιμο υποστατικού μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης. ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 4 Σύμφωνα με αυτό το λόγο ένστασης το ενδιάμεσο διάταγμα εξεδόθη πρόωρα και/ή παράνομα και πέραν των εξουσιών του Ν.273(Ι)/04 και του άρθρου 37 του Κεφ. 155 αφού εξεδόθη πριν την έναρξη της ποινικής υπόθεσης, δηλαδή την απαγγελία των κατηγοριών. Το θέμα έχει ξεκαθαριστεί από τη νομολογία. Στην υπόθεση Δημοκρατία v. Alan Carl Ford κ.α (αρ.1)
(1995)2ΑΑΔ 29 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η «δίκη» είναι και περιλαμβάνει κάθε δικαστική διαδικασία μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου. Ο κος. Θεοδώρου εισηγήθηκε ότι η πιο πάνω απόφαση δεν αφορά τα επίδικα άρθρα και συγκεκριμένα το άρθρο 30 του Ν273(Ι)/04 και ότι στην παρούσα περίπτωση πρέπει να εφαρμοστεί μόνο το άρθρο 37 του Κεφ. 155. Η πιο πάνω εισήγηση δεν υποστηρίζεται από το σκεπτικό της Ford. Είναι ξεκάθαρο πως η έννοια των όρων «δίκη» και «ενώ εκδικάζεται» του λεκτικού της επιφύλαξης του άρθρου 5 του Νόμου 14/60 εξετάστηκαν σε συνάρτηση με τον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο. Παραθέτω χαρακτηριστικά το απόσπασμα του Κωνσταντινίδη, Δ, στις σελίδες 37 και 38 της απόφασης: «Δεν υπάρχει ορισμός της «δίκης» (trial) ως τεχνικού όρου, με κάποιο ειδικό νόημα. Ο όρος χρησιμοποιείται αδιακρίτως στον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο και γι' αυτά που έπονται της απάντησης στην κατηγορία αν και βρίσκουμε στις διατάξεις του Νόμου τον όρο «ακρόαση» (hearing) ως ιδιαιτέρως δηλωτικό της διαδικασίας προσαγωγής αποδεικτικού υλικού προς στοιχειοθέτηση του κατηγορητηρίου. (Βλ. άρθρο 68
(2)). Είναι χαρακτηριστικά τα άρθρα 83
(1)και
  1. Με το πρώτο παρέχεται δυνατότητα τροποποίησης του κατηγορητηρίου σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης (at any stage of a trial) και σαφώς δεν εννοείται το στάδιο μετά την απάντηση του κατηγορουμένου στο κατηγορητήριο. Στο δεύτερο, αναγνωρίζεται το δικαίωμα του κατηγορουμένου να παρίσταται στο Δικαστήριο κατά τη διάρκεια όλης της δίκης (during the whole of trial), διατύπωση που δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει στον όρο κάθε βήμα στη δικαστική διαδικασία μετά την καταχώριση του κατηγορητηρίου. Η αγγλική νομολογία, όπως ορθά επισήμανε το Κακουργιοδικείο στο πλαίσιο του δικού του προβληματισμού, δεν μπορεί να υιοθετηθεί ως αποδίδουσα την πραγματικότητα στην Κύπρο. Ενόψει των ρητών διατάξεων του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, η «δίκη» είναι περιλαμβάνει, επαναλαμβάνουμε, κάθε δικαστική διαδικασία μετά την καταχώριση του κατηγορητηρίου.» ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 5 Σύμφωνα με αυτό το λόγο η μαρτυρία με βάση την οποία εκδόθηκε το διάταγμα συνιστά μη αποδεκτή μαρτυρία ή λήφθηκε παράνομα, αφού ο ενόρκως δηλών ενήργησε ως agent provocateur ή/και κατά παράβαση των άρθρων 32-35 του Ν234/
  2. Ο ισχυρισμός ότι ο ενόρκως δηλών ενήργησε ως agent provocateur θεωρώ ότι καταρρίπτεται με βάση τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Κανάρη,
(2005)2ΑΑΔ 105. Ο κος. Αραούζος, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωσή του, εμφανίστηκε ως ενδιαφερόμενος αγοραστής ακινήτου. Δεν προκύπτει ούτε από τη δική του μαρτυρία αλλά ούτε και στοιχειοθετείται από τη μαρτυρία που προσκόμισε ο μάρτυρας των καθ' ων οτιδήποτε στη συμπεριφορά ή τα λεχθέντα του κου. Αραούζου που να συνιστά υποκίνηση ή απαράδεκτη συμπεριφορά. Όσον αφορά την κατ' ισχυρισμό παράβαση των άρθρων 32-35 από τον Επιθεωρητή κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι η απόφαση στην αίτηση αρ. 8/97 στην οποία αναφέρθηκε ο κος. Θεοδώρου δεν τον βοηθά αφού δεν φαίνεται να είναι σχετική. Εν πάση περιπτώσει αδυνατώ να δω με ποιό τρόπο η μη χρήση των εξουσιών του Επιθεωρητή που του παρέχει το άρθρο 33 ή η παράλειψη εξασφάλισης δικαστικού εντάλματος με βάση το άρθρο 34 του Ν273(Ι)/04 καθιστά τη δοθείσα από μέρους του μαρτυρία απαράδεκτη. Προσθέτω ότι και αν ακόμη η μαρτυρία του Επιθεωρητή είχε εξασφαλιστεί κατά παράβαση του πιο πάνω Νόμου αυτό δεν θα καθιστούσε τη μαρτυρία απαράδεκτη, εκτός αν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις που έχουν καθοριστεί από τη νομολογία (Βλ. Parris v. Δημοκρατίας,
(1999)2 ΑΑΔ 186). ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 6 Προβλήθηκε ως λόγος ένστασης η θέση ότι οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν14/60 δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε ποινικές υποθέσεις. Ο λόγος αυτός τέθηκε διαφοροποιημένος κατά την αγόρευση του κου. Θεοδώρου αφού ήταν η θέση του ότι το Δικαστήριο μπορεί να καθοδηγηθεί από τις πρόνοιες του άρθρου
  1. Σημειώνω συναφώς ότι η ένσταση των καθ' ων βασίζεται, μεταξύ άλλων, τόσο στο πιο πάνω άρθρο όσο και στη Διαταγή 48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Είναι γεγονός πως στο Νόμο 273(Ι)/04 δεν περιέχεται οποιαδήποτε πρόνοια σε σχέση με τους Νόμους που διέπουν την έκδοση του διατάγματος του άρθρου 30, όπως σε άλλα νομοθετήματα, για παράδειγμα στο άρθρο 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομων Νόμου, Κεφ.96, όπως τροποποιήθηκε ή στο άρθρο 18 του περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου αρ.29/
  2. Έχω εκφέρει κρίση για το θέμα στην ενδιάμεση απόφαση μου. Στην απουσία αντίστοιχης πρόνοιας στο Νόμο 273(Ι)/04, τόσο ως θέμα λογικής αλλά και ως θέμα συνέπειας η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 30 του πιο πάνω Νόμου θα πρέπει να υπόκειται στις διατάξεις των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 - 1972 και των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Προβλήθηκε κατά τις αγορεύσεις η θέση ότι το διάταγμα είναι ανύπαρκτο αφού σ' αυτό δεν αναφέρεται ο χρόνος εφαρμογής του. Από μια απλή ανάγνωση του διατάγματος προκύπτει πως αυτός ο λόγος, ο οποίος δεν προβλήθηκε στην ένσταση των καθ' ων δεν ευσταθεί. Έρχομαι τώρα στην εισήγηση ότι η αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος (βλ. λόγο ένστασης 14). Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/
  3. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and another
(1982)1 CLR 557, ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου προτού εξετάσει τους υπόλοιπους παράγοντες που θα πρέπει να συνεκτιμηθούν κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας (Jonitexo v. Adidas
(1984)1 CLR 263). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα που θα καταδείξουν την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Αυτή η δεύτερη προϋπόθεση συσχετίζει στην ουσία τη νομική θεμελίωση που απορρέει από το καταχωρημένο δικόγραφο με την πραγματική διαθέσιμη μαρτυρία όπως αυτή καταγράφεται στις ένορκες δηλώσεις για να θεμελιώσει την αγωγή. Αν ο αιτητής μπορεί να δείξει κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, τότε το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο - όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Αν αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ αναγκήν την έκδοση διατάγματος. (Βλ. ΚΟΤ v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255). Εφόσον ληφθούν υπόψη οι πιο πάνω παράγοντες το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω), αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. (Βλ. επίσης Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269 - 70). Έχει πάγια νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο μπορεί, χωρίς να υπεισέλθει και να εξετάσει την ουσία του προσωρινού διατάγματος, να το ακυρώσει αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσής του, που έχει επηρεάσει το Δικαστήριο το οποίο άλλως θα μπορούσε να μην το είχε εκδώσει. Σύμφωνα με την υπόθεση Γρηγορίου v. Χριστοφόρου (ανωτέρω), η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ανατρέπει τη βάση του διατάγματος. Στη σελίδα 264 της πιο πάνω υπόθεσης λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι ύψιστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: "δεν σας ακούω πλέον" και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση." (Βλέπε επίσης: Resola Cyprus Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598) Τέλος, πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει δείξει ότι και ο παράγων του χρόνου μπορεί να είναι σημαντικός από την άποψη ότι ο αιτητής θα πρέπει να δείξει στο μονομερές στάδιο το επείγον του θέματος, παρακάμπτοντας έτσι τη συνήθη διαδικασία της ακρόασης και του άλλου μέρους στη διαφορά, το δε Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει το διάταγμα γι΄ αυτό το λόγο, διότι το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί το βάθρο της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα πάνω σε μονομερή βάση (Stavros Hotel Apartments Ltd (No. 2)
(1994)1 A.A.Δ. 836, 841 και Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 949, 954). Μέσα στο ίδιο πλέγμα, ο διάδικος που έχει εξασφαλίσει το προσωρινό διάταγμα δεν μπορεί να το χρησιμοποιεί ως αυτοσκοπό, έχοντας κατοχυρώσει μονομερώς κάποια δικαιώματα και το Δικαστήριο και πάλιν μπορεί να ακυρώσει το διάταγμα αν φανεί ότι σκόπιμα δεν προωθείται η ίδια η αγωγή ώστε να διακριβωθούν το συντομότερο δυνατό, τα εκατέρωθεν δικαιώματα και υποχρεώσεις των διαδίκων τελεσίδικα (Goody´s Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd.,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1572). Από το κατηγορητήριο φαίνεται να ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία. Από τη μαρτυρία του Επιθεωρητή προκύπτει ότι κανένας από τους κατηγορουμένους δεν είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης, ούτε και κάτοχος άδειας. Η πιο πάνω μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε. Η μη κατοχή άδειας κτηματομεσίτη έγινε δε παραδεκτή με δήλωση του συνηγόρου των καθ' ων. Από την ένορκη δήλωση των αιτητών και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που επισυνάπτονται (χωρίς βέβαια να αξιολογείται) προκύπτει εύλογα η προβολή ή διαφήμιση ακίνητης ιδιοκτησίας μέσω εντύπου που εκδίδουν, διανέμουν, κυκλοφορούν και διαθέτουν οι κατηγορούμενοι καθώς και μέσω ιστοσελίδας που λειτουργούν οι κατηγορούμενοι. Προκύπτει, επίσης, εύλογα η διαφήμιση κτηματομεσιτικών γραφείων μέσω της λειτουργίας τους καθώς και η παροχή πληροφοριών και η ξενάγηση προσώπου σε ακίνητη ιδιοκτησία τρίτου. Τα όσα σχετικά αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Επιθεωρητή παρέμειναν χωρίς αμφισβήτηση. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω κατά πόσο ικανοποιείται και το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32, δηλαδή να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος. Ήταν η θέση των καθ' ων ότι η έκδοση του διατάγματος θα προκαλέσει υπέρμετρη ταλαιπωρία στους καθ' ων η αίτηση και ζημιά που δεν μπορεί να υπολογιστεί ενώ δεν θα προκαλέσει καμιά ταλαιπωρία η ζημιά στην κατηγορούσα αρχή. (βλ. λόγους ένστασης 15 και 16). Είναι προφανές ότι η παράγραφος 21 της ένορκης δήλωσης των αιτητών δεν αναφέρεται σε χρηματική ζημιά. Ο χρηματικός όμως παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πιερίδης
(1979)1ΑΑΔ 231 και Κυρίσαββα κ.α. v. Χάρη Γεωργίου Κίζη
(2001)1ΑΑΔ 1245.Στη βάση των δεδομένων της ένορκης δήλωσης τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν θεωρώ ότι θα ήταν δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τίθεται θέμα της προστασίας των συμφερόντων ατόμων που ενδεχομένως να συναλλάσσονται με κτηματομεσίτες αλλά και των ίδιων των κτηματομεσιτών, θέμα συνεπώς δημόσιας τάξης, λαμβανομένου υπόψη και του δεδομένου ότι δεν υπάρχει άδεια ή εγγραφή κτηματομεσίτη. Το Δικαστήριο αποτελεί το θεματοφύλακα του κράτους δικαίου και δεν μπορεί να παραγνωρίσει τις τυχόν συνέπειες στην έννομη τάξη από την ενδεχόμενη παρανομία. Περαιτέρω, έχω την άποψη ότι η ζημιά στη φήμη και το καλό όνομα που επικαλούνται οι αιτητές, από τη φύση της είναι δύσκολα υπολογίσιμη. Προβλήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση η θέση ότι δεν έχει καταδειχθεί το στοιχείο του επείγοντος για να εκδοθεί το διάταγμα μονομερώς και ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης αφού οι διαφορές τους χρονολογούνται από το
  1. Το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί το βάθρο της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα πάνω σε μονομερή βάση. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 3/7/
  2. Η ξενάγηση του Επιθεωρητή έγινε στις 18/6/
  3. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει τέτοια καθυστέρηση που να μη δικαιολογεί την έκδοση ex - parte διατάγματος. Περαιτέρω, σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Κυρίσαββα (πιο πάνω) το άρθρο 9 του Κεφ.6 ρητά αναφέρει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου εδράζεται όταν αποδειχθεί είτε το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση. Και εδώ φαίνεται να υπάρχουν ιδιαίτερες περιστάσεις αφού παρατηρείται μια κατ' αρχάς παρανομία και αυθαίρετη ενέργεια. Έχω περαιτέρω υπόψη μου το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της παραγράφου 21(δ)-(στ) από την οποία προκύπτει η συνεχής λειτουργία των καταστημάτων του Τεκμηρίου Α και της ιστοσελίδας και η τακτική έκδοση του περιοδικού τεκμήριο Α, όπως εξάλλου προκύπτει και από τη μαρτυρία του μάρτυρα των καθ' ών . Δεν θεωρώ ως παράγοντα που προσμετρά υπέρ της άποψης ότι υπάρχει καθυστέρηση το γεγονός ότι οι διαφορές χρονολογούνται από το
  4. Έχω την άποψη ότι η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κριθεί με βάση τα δικά της δεδομένα. Θεωρώ δε το γεγονός ότι στο παρελθόν καταχωρήθηκαν υποθέσεις σε άλλες επαρχίες εναντίον των καθ' ων 2, 3 και 4 στις οποίες αθωώθηκαν ενδεικτικό της μη αδράνειας των αιτητών, της μη αποδοχής των δραστηριοτήτων των καθ' ων και της μη απεμπόλησης των δικαιωμάτων τους, και όχι της όποιας καθυστέρησης. Όσον αφορά το θέμα της κατ' ισχυρισμό απόκρυψης ουσιωδών στοιχείων θα το πραγματευτώ σε τρείς ενότητες: (i) Η μη αποκάλυψη ότι η κατηγορουμένη 3 συστάθηκε και λειτουργεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και λειτουργεί στην Κύπρο δυνάμει εγγεγραμμένου παραρτήματος με βάση το Κεφ. 113 και ότι ασκεί νόμιμα κτηματομεσιτεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αδυνατώ να δώ με ποιό τρόπο το γεγονός της σύστασης της πιο πάνω Εταιρείας στην Αγγλία συνιστά γεγονός ουσιώδες. Όπως εξάλλου οι ίδιοι οι καθ' ων η αίτηση παραδέχονται η Εταιρεία έχει εγγραφεί στην Κύπρο και δραστηριοποιείται στην Κύπρο. Συνεπώς το γιατί εκπίπτει των προνοιών του επίδικου Νόμου και το γιατί τυγχάνει της προστασίας του άρθρου 49 της Συνθήκης παρέμεινε ατεκμηρίωτο. (ii) Η μη αποκάλυψη προγενέστερων ποινικών υποθέσεων (παράγραφος 19 (γ-η) των λόγων ένστασης) Οι εν λόγω υποθέσεις έχουν όλες περατωθεί. Συνεπώς δεν θεωρώ ότι η ύπαρξη τους συνιστά ουσιώδες γεγονός που έπρεπε να αποκαλυφθεί. Δεν προωθήθηκαν στην παρούσα υπόθεση παράλληλες διαδικασίες με τον ίδιο στόχο (βλ. Δήμου Πάφου v. Σοφοκλή Βοσκού,
(2001)1ΑΑΔ 1168) οι οποίες δεν αποκαλύφθηκαν με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να έχει άγνοια ουσιώδους γεγονότος. Τείνω δε να συμφωνήσω με τον κο. Κυριακίδη ότι συμπεράσματα ή ενδείξεις αθωώτητας δεν θα ήταν ορθό να αντλούνται από παλαιότερες αθωωτικές υποθέσεις. (iii) Η μη αποκάλυψη του ότι η κατηγορούμενη 1 είναι η εκδότης του περιοδικού, του ότι η ιστοσελίδα δεν ανήκει σε κανένα από τους κατηγορουμένους και του γεγονότος εργοδότησης πέραν των 60 προσώπων από τις κατηγορούμενες 1 -
  1. Ως προς τον εκδότη του περιοδικού γίνεται αναφορά στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης των αιτητών. Επίσης στην παράγραφο 7 της ίδιας ένορκης δήλωσης παρατίθεται η «αποκήρυξη» της κατηγορουμένης
  2. Όσον αφορά το ότι οι κατηγορούμενοι δεν είναι οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας παρατηρώ ότι οι αιτητές φαίνεται να αποκάλυψαν τα όσα προέκυψαν από την έρευνα τους. Δεν μπορώ να δω γιατί όφειλαν να αποκαλύψουν ή με ποιό τρόπο είναι σχετικό το ότι οι κατηγορούμενοι δεν είναι «ιδιοκτήτες» της ιστοσελίδας για σκοπούς του παρόντος Νόμου. Βεβαίως τέτοια σχετικότητα δεν έχει καταδειχθεί από τους καθ' ων η αίτηση. Περαιτέρω, δεν θεωρώ ουσιώδες το γεγονός της εργοδότησης των 60 ατόμων. Εξάλλου ο μεγάλος αριθμός καταστημάτων, 16 στο σύνολο, ο οποίος αποκαλύπτεται στην ένορκη δήλωση παραπέμπει σε ανάλογο αριθμό ατόμων. Όσο δε αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας το οποίο συσχετίζουν οι καθ' ων με τη μη αποκάλυψη των εργοδοτουμένων στις κατηγορούμενες Εταιρείες, αναφέρω ότι αυτό σαφώς κλίνει υπέρ του αιτητή στην παρούσα περίπτωση. Το Δικαστήριο ασχολείται με την δικαιοσύνη προσπαθώντας να ισοζυγίσει τις εντελώς αντίθετες θέσεις των διαδίδων παραγνωρίζοντας αφενός οποιεσδήποτε ανυπόστατες αξιώσεις, αλλά και βεβαιούμενο ταυτόχρονα ότι τίποτε δεν θα συμβεί κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης που θα καταστρατηγήσει τα δικαιώματα των διαδίκων. Όπου οι δραστηριότητες των καθ'ων φαίνεται να είναι σε αντίθεση με νομοθετικές πρόνοιες, τότε το Δικαστήριο δεν θα επιβραβεύσει αυτή την ενέργεια αλλά αντίθετα θα εκδώσει απαγορευτικό διάταγμα όταν αυτό κριθεί αναγκαίο. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει ανεκτή μια κατάσταση η οποία μιαίνεται από ενδεχόμενη παρανομία. (βλ. σχετικά την πρωτόδικη απόφαση στην Κυρίσαββα πιο πάνω, στις σελίδες 19-20, του Στ. Ναθαναήλ, Π.Ε.Δ, όπως ήταν τότε). Έγινε επίσης εισήγηση ότι το διάταγμα εκδόθηκε παράνομα αφού είναι «σαρωτικό» και αφορά υποστατικά για τα οποία δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ότι εκεί διαπράχθηκαν τα αδικήματα και ότι αφορά άτομα τα οποία δεν σχετίζονται με τα υπό αναφορά αδικήματα. Ήταν η θέση των καθ' ων ότι πλην του υποστατικού στην οδό Χαλκιδικής 1, δεν υπάρχει μαρτυρία για τα υπόλοιπα 15 υποστατικά και ούτε στο κατηγορητήριο γίνεται αναφορά σε τέτοια υποστατικά. Επίσης ότι σε όλα τα υποστατικά παρέχονται «μεταξύ άλλων διαφημιστικές υπηρεσίες, δραστηριοποιούνται εκδοτικές επιχειρήσεις και άλλες παροχές νομίμων υπηρεσιών». Διαφωνώ με την εισήγηση ότι για τα 15 υποστατικά δεν υπάρχει μαρτυρία. Στη σελίδα 5 του περιοδικού «Buy Sell International Real Estate» στο οποίο προβάλλεται ή διαφημίζεται ακίνητη περιουσία προς πώληση ή ενοικίαση περιέχονται και διαφημίζονται 16 καταστήματα όλα εκ των οποίων φέρουν το ίδιο τηλέφωνο επικοινωνίας. Υπάρχει δε μαρτυρία ότι το τηλέφωνο απαντά υπάλληλος η οποία παραπέμπει τον ενδιαφερόμενο αγοραστή ακινήτου σε ένα από τα καταστήματα. Έχοντας υπόψη το λεκτικό του άρθρου 30 και τα 16 υποστατικά φαίνεται να συνδέονται με τα εκδικαζόμενα αδικήματα. Το επιχείρημα περί άσκησης άλλων νομίμων εργασιών στα υποστατικά, πέραν της αοριστίας που το διέπει, είναι το ίδιο «σαρωτικό» αφού δεν συγκεκριμενοποιεί σε ποιές εργασίες ή σε ποιά υποστατικά αναφέρεται ή ποιοί παρέχουν αυτές τις εργασίες. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω από τη στιγμή που το διάταγμα επιτρέπει το κλείσιμο υποστατικών που συνδέονται με τα εκδικαζόμενα αδικήματα δεν αντιλαμβάνομαι σε ποιά παρανομία αναφέρονται οι καθ΄ ων· πλην της παράβασης του άρθρου 49 της Συνθήκης ή της οδηγίας 2006/123/ΕΚ στις οποίες αναφέρθηκα πιο πάνω. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραθέσω τα λόγια του Νικολαΐδη Δ. σε σχέση με την αίτηση αρ. 53/08 αναφορικά με το επίδικο διάταγμα, στη σελ. 5: «εξάλλου οι συνέπειες του εκδοθέντος συντηρητικού διατάγματος, άν και σοβαρές για τους αιτητές, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως καταστροφικές, αφού δεν εγκυμονείται κίνδυνος η εταιρεία να πέσει στα χέρια ανταγωνιστών όπως έγινε στην υπόθεση Trans Dol Shipping Ltd, ανωτέρω». Τέλος, οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι το διάταγμα εκδόθηκε στη βάση εγγύησης την οποία δεν υπέγραψε η Κατηγορούσα Αρχή. Την εγγύηση όπως φαίνεται στο φάκελο της υπόθεσης υπογράφει ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών. Το Συμβούλιο είναι σύμφωνα με το Ν273(Ι)/04 νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Συνεπώς το επιχείρημα των καθ' ων δεν ευσταθεί. Η απόφαση στην αίτηση αρ. 73/05, Αντρέα Γεωργίου διαφοροποιείται επί των γεγονότων της αφού εκεί η εγγύηση δεν υπεγράφη από τον ενάγοντα αλλά από τον ενάγοντα ως διευθυντή της Εταιρείας Magnum Investments Ltd, η οποία έχει ξεχωριστή νομική οντότητα από το διευθυντή της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίων των Καθ' ών η αίτηση όπως υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της δίκης. ................................................... (Υπ.) Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.