Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Vasile Ciornei, Αρ. Υπόθεσης. 13190/08, 16 Οκτωβρίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2008:1 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ - ΛΑΡΝΑΚΑ Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Σ. Παναγή, Π.Ε.Δ. Φ. Ν Ζωμενής, Α. Ε.Δ Α. Δαυίδ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης. 13190/08 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν Vasile Ciornei Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 16 Οκτωβρίου
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τη Δημοκρατία: κα Κυθραιώτου Για το Κατηγορούμενο: κ. Κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενος παρών. Ε Ν ΔΙ Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 11 κατηγορίες για βιασμό κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και μία κατηγορία για σεξουαλική εκμετάλλευση ενήλικης κατά παράβαση προνοιών του περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου του 2007, αρ. 87(Ι)/
- Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε τις κατηγορίες που του αποδίδονται και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 8 Δεκεμβρίου
- Στη συνέχεια η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε αίτημα όπως ο Κατηγορούμενος στο μεταξύ παραμείνει υπό κράτηση. Επικέντρωσε τα επί του προκειμένου επιχειρήματα της στη θέση ότι, ενόψει της σοβαρότητας των αδικημάτων, της πιθανότητας καταδίκης του Κατηγορούμενου και της ποινής που δυνατό να του επιβληθεί, υπάρχει κίνδυνος, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος να μην προσέλθει στο Δικαστήριο κατά την πιο πάνω ημερομηνία. Προς υποστήριξη του αιτήματος της επεσήμανε, μεταξύ άλλων, πως η εκδοχή της Παραπονούμενης ενισχύεται από τα ευρήματα του ιατροδικαστή που εξέτασε την Παραπονούμενη και από άλλο μάρτυρα στον οποίο η Παραπονούμενη φέρεται να εκμυστηρεύτηκε ότι ο Κατηγορούμενος την βίασε και ο οποίος ήταν παρών σε κάποιο επεισόδιο μεταξύ της Παραπονούμενης και του Κατηγορούμενου. Επεσήμανε εξ άλλου ότι πρόκειται για επαναλαμβανόμενο βιασμό. Το πιο πάνω αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής αντιμετώπισε την ένσταση του συνηγόρου του Κατηγορούμενου. Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου δεν αμφισβήτησε ούτε τη σοβαρότητα των αδικημάτων ούτε και τη σοβαρότητα των προβλεπόμενων ποινών. Υποστήριξε όμως ότι ενώπιον του δικαστηρίου δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο συγκεκριμένος Κατηγορούμενος προβαίνει σε ενέργειες να διαφύγει. Υπέδειξε εξάλλου ότι στην κατάθεση του προσώπου στο οποίο η Παραπονούμενη φέρεται να εκμυστηρεύτηκε τη διάπραξη των αδικημάτων εναντίον της υπάρχουν αντιφάσεις ενώ ο Κατηγορούμενος δεν συνδέθηκε με επιστημονικό τρόπο, δηλαδή DNA με τη διάπραξη των αδικημάτων. Τέλος, αφού εισηγήθηκε ότι ο συνολικός χρόνος κράτησης του Κατηγορούμενου μέχρι την επόμενη δικάσιμο θα του προκαλέσει μεγάλη ταλαιπωρία, δήλωσε ότι συγγενικά πρόσωπα του Κατηγορούμενου είναι έτοιμα να καταθέσουν χρηματικό ποσό ύψους 5000 ευρώ ως εγγύηση και ο Κατηγορούμενος να υπογράψει επιπρόσθετα γραπτή εγγύηση και να δεσμευτεί και με άλλους όρους για να εξασφαλιστεί η παρουσία του στη δίκη. Εξετάσαμε το ζήτημα που ηγέρθη κατά τη διάρκεια του διαλείμματος. Το Δικαστήριο εξετάζοντας ένα αίτημα όπως αυτό της Κατηγορούσας Αρχής είναι σημαντικό να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο δικαστήριο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο να δικαστεί. Η σοβαρότητα του αδικήματος συνιστά ένα από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την πιθανολόγηση της προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Οι άλλοι δύο παράγοντες είναι η πιθανότητα καταδίκης του και το ύψος της ποινής που προβάλλει σαν ενδεχόμενη. Τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους συνιστούν οι μακρόχρονες ποινές φυλάκισης που προνοεί για τα εν λόγω αδικήματα ο νόμος, ιδιαίτερα για το αδίκημα του βιασμού για το οποίο η ανώτατη ποινή που προβλέπεται στη νομοθεσία είναι αυτή της ισόβιας φυλάκισης. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Θεοδωρίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139 όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορούμενου να αποφύγει τη δίκη. Βεβαίως έχουμε υπόψη πως σύμφωνα με τη νομολογία υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (βλ. Ιάκωβος Σάκκος κ.α. ν. Αστυνομίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 366). Παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση των πιο πάνω είναι, μεταξύ άλλων, εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και τους δεσμούς όλων των ειδών με τη χώρα στην οποία διώκεται. (Βλ. Νeumeister v. Austria A8 p.39
(1968)). Στην προκείμενη περίπτωση προκύπτει από το κατηγορητήριο ότι ο Κατηγορούμενος κατάγεται από τη Ρουμανία. Από την έκθεση κοινωνικής έρευνας φαίνεται ότι ήρθε στην Κύπρο πριν δύο περίπου χρόνια να εργαστεί, Είναι διαζευγμένος, ενώ οι υπερήλικοι γονείς του και τα δύο παιδιά του, το ένα εκ των οποίων είναι ανήλικο, διαμένουν στη Ρουμανία. Στην Κύπρο διαμένουν μόνιμα δύο αδελφές του, η μία εκ των οποίων είναι παντρεμένη με Κύπριο ενώ η άλλη είναι διαζευγμένη. Στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 48 υποδεικνύεται ότι σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατ΄ απομόνωση αναφορά στην σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθεισομένη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμό διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Οι δεσμοί του Κατηγορούμενου με την Κυπριακή πολιτεία είναι κάπως χαλαροί αφού όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου βρισκόταν στην Κύπρο τα δύο τελευταία χρόνια για εργασία ενώ στενά μέλη της οικογένειας του βρίσκονται στο εξωτερικό. Έχουμε διεξέλθει το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο ο Κατηγορούμενος έχει παραπεμφθεί ενώπιον μας αποκλειστικά και μόνο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Το Δικαστήριο όταν εξετάζει το θέμα της πιθανότητας καταδίκης μελετά το μαρτυρικό υλικό μόνο. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Πατατάρης ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 208) μόνο με την όψη των γεγονότων ασχολείται κανείς σε αυτό το στάδιο. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η πιθανότητα καταδίκης, με βάση το πιο πάνω υλικό, είναι ορατή χωρίς βεβαίως να αποκλείουμε και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση (βλ. Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45). Στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει μαρτυρία προερχόμενη από την παραπονούμενη ότι ο Κατηγορούμενος τη βίασε σε διάφορες ημερομηνίες ασκώντας κάποτε και σωματική βία εναντίον της. Συνεπώς, βρίσκουμε, για όλους τους πιο πάνω λόγους, ότι υπάρχει κίνδυνος να μη προσέλθει ο Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο την ημέρα της δίκης αφού κρίνουμε πως η σοβαρότητα της υπόθεσης όπως αυτή αποκαλύπτεται από το μαρτυρικό υλικό καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του Κατηγορούμενου προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει (Πέτρος Αντρέα Δράκος ν. Δημοκρατίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 449). Μπορούμε επίσης να πούμε ότι σε περίπτωση καταδίκης η ποινή η οποία θα επιβληθεί θα είναι σοβαρή και ενδέχεται να είναι αυτή της φυλάκισης. Έχουμε θέσει επίσης ενώπιον μας τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, τονίστηκε ότι οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης (βλ. επίσης Ψύλλας ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 801, Χριστούδια ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ.1, Καλαθάς ν. Γενικού Εισαγγελέα,
(2002)2 Α.Α.Δ. 38 και Ψύλλας ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 213). Στην παρούσα υπόθεση δεν κρίνουμε ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου είναι τέτοιες που να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον. Έχοντας ενώπιον μας όλα τα πιο πάνω και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τον κανόνα ότι δεν είναι απαραίτητο να συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την κράτηση ενός κατηγορουμένου, και χωρίς να παραβλέπουμε ότι το χρονικό διάστημα μέχρι την ημερομηνία της δίκης δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, κρίνουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της κράτησης του Κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη αφού βρίσκουμε ότι η ατομική του ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημοσίου συμφέροντος. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος μέχρι την ημερομηνία της δίκης θα τελεί υπό κράτηση. Υπ......................................... Σ. Παναγή, Π.Ε.Δ. Υπ........................................ Φ. Ν. Ζωμενής, Α.Ε.Δ. Υπ....................................... Α. Δαυίδ, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο