Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Boris Genkov Vasilev κ.α., Αρ.Υπόθεσης. 18880/07, 27 Οκτωβρίου 2008

(2): κ. Θ. Θωμά . Κατηγορούμενος

(2)παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ (Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 2) Στις 12.12.2007 ο κατηγορούμενος 1 αφίχθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας με πτήση των Τσέχικων αερογραμμών (ČSA) από την Πράγα. Με την ίδια πτήση αφίχθηκε και ο κατηγορούμενος

1. Σε έρευνα που έγινε στις αποσκευές του κατηγορούμενου 1 βρέθηκαν 11 κιλά και 538,61 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Σαν αποτέλεσμα τόσο ο κατηγορούμενος 1 όσο και ο κατηγορούμενος 2 αντιμετώπισαν κοινές κατηγορίες για εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, καθώς και κατηγορία για συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή εισαγωγής ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε τις κατηγορίες και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης. Αντίθετα ο κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε τις κατηγορίες. Σύμφωνα με την εκδοχή που η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο, η αστυνομία είχε πληροφορίες ότι ο κατηγορούμενος 2 (στον οποίο θα αναφερόμαστε ως «ο κατηγορούμενος») μαζί με τον πρώην συγκατηγορούμενο του (στον οποίο θα αναφερόμαστε με το όνομα «Genkov») θα προέβαιναν σε εισαγωγή ναρκωτικών στην Κύπρο. Κατά τη άφιξη τους στο αεροδρόμιο Λάρνακας τέθηκαν κάτω από διακριτική παρακολούθηση και ανακόπηκαν για έλεγχο. Στη βαλίτσα που μετέφερε ο Genkov βρέθηκαν ναρκωτικά σε συσκευασίες (Τεκμήριο 6), γεγονός που δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση, ενώ στην κατοχή του κατηγορούμενου δε βρέθηκε οποιαδήποτε απαγορευμένη ουσία. Βρέθηκαν ωστόσο στην κατοχή του κατηγορούμενου τα κλειδιά που άνοιγαν την κλειδωμένη βαλίτσα του Genkov μέσα στην οποία βρίσκονταν τα ναρκωτικά, όπως επίσης έγγραφα που σχετίζονται με την έκδοση αεροπορικού εισιτηρίου του Genkov. Η θέση που προώθησε η κατηγορούσα αρχή, η οποία υποστηρίχθηκε και από τη μαρτυρία του Genkov, είναι ότι οι δύο έδρασαν από κοινού με σκοπό την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο. Κατά την πρόοδο της διαδικασίας κατατέθηκε αριθμός τεκμηρίων ενώ δηλώθηκαν σε σχέση με αυτά παραδεκτά γεγονότα. Μαρτυρία Ο ΜΚ5 Αν. Λοχ. Γιάννος Ιωάννου υπηρετεί στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών («Υ.ΚΑ.Ν»). Κατέθεσε ότι στις 9.3.2007 λήφθηκε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος εισάγει στην Κύπρο μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών μέσω των αεροδρομίων Λάρνακας και Πάφου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο κατηγορούμενος μετέβαινε συχνά στο εξωτερικό με κύριο προορισμό την Ολλανδία. Στο εξωτερικό τα ναρκωτικά συσκευάζονταν σε βαλίτσα η οποία παραδιδόταν σε άλλο πρόσωπο το οποίο την μετέφερε στην Κύπρο, ενώ ο κατηγορούμενος ταξίδευε στην ίδια πτήση για να τον ελέγχει και να βεβαιώνεται ότι τα ναρκωτικά θα περνούσαν από τον τελωνειακό έλεγχο, οπότε και θα γίνονταν διευθετήσεις για την παραλαβή τους. Επειδή η ταυτότητα του άλλου προσώπου δεν ήταν γνωστή και οι επιβάτες σε κάθε πτήση ήταν πολυάριθμοι, δεν στάθηκε δυνατόν σε προηγούμενες περιπτώσεις άφιξης του κατηγορούμενου να γίνει έρευνα για την ανεύρεση ναρκωτικών. Όπως το έθεσε ο μάρτυρας, δεν ήταν δυνατόν να ερευνηθούν 200 - 300 άτομα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχε πληροφορία για την ταυτότητα του άλλου προσώπου. Ο μάρτυρας έδωσε οδηγίες να παρακολουθούνται οι αφίξεις και αναχωρήσεις του κατηγορούμενου. Διαπιστώθηκε ότι σε διάστημα 10 μηνών ταξίδευσε σε 13 προορισμούς με διάστημα παραμονής στο εξωτερικό από 18 ώρες μέχρι 15 μέρες. Παράλληλα οι κινήσεις του στην Κύπρο παρακολουθούνταν για διάστημα 9 μηνών περίπου μέχρι τη σύλληψη του. Διαπιστώθηκε ότι δεν εργαζόταν, κοιμόταν τις πρωινές ώρες και ξυπνούσε γύρω στο μεσημέρι. Επίσης έκανε διάφορες συναντήσεις που ο μάρτυρας χαρακτήρισε σαν ύποπτες. Ωστόσο δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε συγκεκριμένη παράνομη ενέργεια. Για τις διακινήσεις του χρησιμοποιούσε ένα όχημα μάρκας Mini με αριθμούς εγγραφής KNT905 ενώ αργότερα ένα BMW Z4 χωρίς πινακίδες εγγραφής. Στις 11.12.2007 λήφθηκε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος θα έφθανε την επομένη από το εξωτερικό με τη πτήση ΟΚ406 από την Πράγα μαζί με τον Βούλγαρο Vasilev Boris Genkov και θα έκαναν εισαγωγή ναρκωτικών. Μαζί με άλλους αστυνομικούς πήγε στο αεροδρόμιο Λάρνακας όπου και ενημέρωσε για την πληροφορία τον επί καθήκοντι υπεύθυνο του υποκλιμακίου της Υ.ΚΑ.Ν. στο αεροδρόμιο, Λοχ. 587 Μάριο Αντωνιάδη. Με τη σειρά του ο Λοχ. 587 ενημέρωσε τον υπεύθυνο βάρδιας της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, για να βοηθήσει στον εντοπισμό του Genkov, και την υπεύθυνη της βάρδιας του Τελωνείου, για να ερευνηθούν ο κατηγορούμενος και ο Genkov. Λίγο μετά από την άφιξη της πτήσης ενημερώθηκε από την Γ/Αστ. 3225 Γ. Ανδρέου (ΜΚ4) και από τον Αστ.690 Α. Κουτσίδη (ΜΚ6) ότι είχαν εντοπίσει τους Genkov και κατηγορούμενο αντίστοιχα και τους παρακολουθούσαν ενώ βρίσκονταν στο χώρο παραλαβής των αποσκευών. Τότε και ο ίδιος παρακολούθησε τις κινήσεις τους και πρόσεξε τον Genkov να παραλαμβάνει από τον ιμάντα μια βαλίτσα και ακολούθως τον κατηγορούμενο να παραλαμβάνει τη δική του βαλίτσα, να προχωρεί βιαστικά προς την έξοδο, να προσπερνά τον Genkov και μετά να συνεχίζει να περπατά αλλά με κανονικό ρυθμό. Στη συνέχεια και οι δύο ανακόπηκαν για τελωνειακό έλεγχο από τους ΜΚ9 Νεόφυτο Δημητρίου και ΜΚ10 Δημήτρη Κίτσιο. Ο Δημητρίου ερεύνησε την αποσκευή του κατηγορούμενου χωρίς να εντοπισθεί οτιδήποτε το παράνομο. Μετά την έρευνα ο μάρτυρας έδωσε οδηγίες στον Αστ.690 Κουτσίδη (ΜΚ6) να οδηγήσει τον κατηγορούμενο στο γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. στο αεροδρόμιο για περαιτέρω εξετάσεις. Ο ίδιος παρέμεινε στο σημείο όπου ο ΜΚ10 Κίτσιος ερευνούσε τις αποσκευές του Genkov. Θα επανέλθουμε στη μαρτυρία του ΜΚ5 στο κατάλληλο στάδιο της απόφασης, σχετικά με άλλες ενέργειες του μάρτυρα. Η Γ/Αστ. 3225 Γ. Ανδρέου (Μ.Κ.4) υπηρετεί στην Υ.ΚΑ.Ν. Κατέθεσε ότι στις 11.12.2007 λήφθηκε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος και ο Genkov θα έφθαναν στην Κύπρο στις 12.12.2007 με την πτήση ΟΚ406 από Άμστερνταμ μέσω Πράγας και θα εισήγαγαν ναρκωτικά. Μαζί με άλλους αστυνομικούς της Υ.ΚΑ.Ν. πήγαν στο αεροδρόμιο και περίμεναν την άφιξη της πτήσης. Ο Λοχ. 4743 της έδωσε οδηγίες να παρακολουθεί τον Genkov, τον οποίο θα της υποδείκνυαν μετά από τον διαβατηριακό έλεγχο, μέχρι το σημείο στο οποίο βρίσκονταν οι λειτουργοί του τελωνείου, οι οποίοι θα τον ανέκοπταν για έρευνα. Η πτήση αφίχθηκε στις 02:
2. Λίγο αργότερα η Γ/Α Φάνη Θεοδοσίου της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, η οποία ήταν υπεύθυνη για τον έλεγχο διαβατηρίων σε επιβάτες, της υπέδειξε τον Genkov και η μάρτυρας άρχισε να τον παρακολουθεί. Ο Genkov κρατούσε μια μικρή αποσκευή. Πήρε ένα καροτσάκι και στάθηκε μπροστά από τον ιμάντα μεταφοράς των αποσκευών, τον αριθμό του οποίου η μάρτυρας δε θυμόταν. Στον ίδιο ιμάντα, αλλά στο βάθος, στάθηκε και ο κατηγορούμενος, τον οποίο η μάρτυρας γνώριζε από άλλες παρακολουθήσεις, αφού η Υ.ΚΑ.Ν. τον παρακολουθούσε για 9 μήνες περίπου. Ο Genkov πήρε από τον ιμάντα μια βαλίτσα καφέ ανοικτού χρώματος και την τοποθέτησε στο καροτσάκι. Αυτό έγινε πριν ο κατηγορούμενος παραλάβει τη δική του βαλίτσα. Την ίδια ώρα ο κατηγορούμενος κινήθηκε με γρήγορα βήματα προς την αντίθετη, σε σχέση με το σημείο που στεκόταν πλευρά του ιμάντα και παρέλαβε τη δική του αποσκευή. Ο κατηγορούμενος δεν συνομίλησε ή φάνηκε να προβαίνει σε οποιαδήποτε συνεννόηση με τον Genkov, τον οποίο η μάρτυρας δεν έχασε καθόλου από τα μάτια της. Όπως εξήγησε, το γεγονός ότι η προσοχή της ήταν επικεντρωμένη στις κινήσεις του Genkov ήταν ο λόγος που δε μπορούσε να αναφέρει με λεπτομέρειες τις κινήσεις του Αστ.690 Α. Κουτσίδη. Τον είδε στον χώρο, αλλά όπως χαρακτηριστικά ανέφερε αντεξεταζόμενη για την αδυναμία της να δώσει λεπτομέρειες για τις κινήσεις του Κουτσίδη, «εγώ παρακολουθούσα τον Genkov, όχι τον συνάδελφο». Εν τω μεταξύ ο Genkov άρχισε να κινείται προς την έξοδο σπρώχνοντας το καροτσάκι στο οποίο ήταν τοποθετημένη η καφέ τσάντα που πήρε από τον ιμάντα και η μικρότερη αποσκευή την οποία είχε στην κατοχή του προηγουμένως. Σε κάποιο σημείο ο κατηγορούμενος προσπέρασε τον Genkov και περπατώντας μπροστά από τον Genkov κατευθύνθηκε προς το τελωνείο σύροντας με το ένα χέρι μια μαύρη βαλίτσα. Η μάρτυρας υπέδειξε τον Genkov στον Λοχ. Μ. Αντωνιάδη (ΜΚ 8) και όπως είδε αυτός ανακόπηκε από τελωνειακό λειτουργό. Η ίδια, με οδηγίες του Αν.Λοχ. 4743, πήγε στο γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. Λάρνακας στο αεροδρόμιο. Όπως εξήγησε όταν κλήθηκε να περιγράψει το εν λόγω γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. αποτελείται από δύο δωμάτια και μια κουζίνα. Γνώριζε ότι σε κάποιο στάδιο ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε εκεί. Η ίδια όμως βρισκόταν στο άλλο δωμάτιο και δεν ήταν σε θέση να πει πόσοι αστυνομικοί ήταν παρόντες, Ο Αστ. 690 Α. Κουτσίδης, ΜΚ 6, υπηρετεί στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Υ.ΚΑ.Ν.). Κατέθεσε ότι στις 12.12.2007, γύρω στα μεσάνυκτα, μαζί με τον Αναπληρωτή Λοχία 4743 (ΜΚ5), την Γ/Αστ. 3225 (ΜΚ4) και άλλους συνάδελφους του μετέβηκαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας κατόπιν πληροφορίας ότι με την πτήση των Τσέχικων Αερογραμμών ΟΚ406 από την Πράγα θα έφθαναν στην Κύπρο ο Γρηγόρης Χρυσάνθου «Λώρης» (κατηγορούμενος) και ο Βούλγαρος Vasilev Boris Genkov μεταφέροντας ναρκωτικά. Στον ίδιο, ο οποίος γνώριζε τον κατηγορούμενο, ανατέθηκε να παρακολουθεί τον χώρο άφιξης επιβατών και αφού εντοπίσει τον κατηγορούμενο να τον υποδείξει στον Λοχία 587 (ΜΚ8) την ώρα που θα περνούσε από το σημείο του τελωνειακού ελέγχου. Γύρω στις 02:05 το αεροπλάνο προσγειώθηκε. Ο ίδιος έλαβε θέση στο χώρο παραλαβής αποσκευών έτσι που να μπορεί να παρακολουθήσει τον κατηγορούμενο. Πράγματι τον είδε να έρχεται από τον χώρο του ελέγχου διαβατηρίων στο χώρο παραλαβής αποσκευών. Κρατούσε ένα μαύρο τσαντάκι ώμου, το οποίο ήταν κρεμασμένο στο σώμα του. Ο κατηγορούμενος προχώρησε και στάθηκε στο βάθος του ιμάντα μεταφοράς αποσκευών αρ. 2 σε σημείο που κατά την αντίληψη του μάρτυρα είχε οπτικό έλεγχο σε ολόκληρο τον ιμάντα. Σε κάποια στιγμή ο μάρτυρας είδε τον κατηγορούμενο να κατευθύνεται με γρήγορα βήματα προς την αντίθετη πλευρά του ιμάντα και να παραλαμβάνει μια μαύρη βαλίτσα. Στη συνέχεια κινήθηκε με γρήγορα βήματα, προσπέρασε τον Genkov, ο οποίος είχε ήδη πάρει την αποσκευή του και προχωρούσε προς το Τελωνείο, και μετά συνέχισε με κανονικό βηματισμό προς την έξοδο. Ο μάρτυρας ειδοποίησε τηλεφωνικά τον Λοχ. 587 και ακολούθησε τον κατηγορούμενο. Όταν ο κατηγορούμενος πλησίασε το σημείο όπου διεξάγεται τελωνειακός έλεγχος των επιβατών ο μάρτυρας τον υπέδειξε στον Λοχ. 587 και αφού κατάλαβε ότι ο τελευταίος αντιλήφθηκε την υπόδειξη του ο ίδιος πήγε στο γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. στο αεροδρόμιο. Παρεμβάλλουμε στο σημείο αυτό την μαρτυρία του Μ.Κ.8 Λοχ. 587 Μ. Αντωνιάδη, καθώς και την μαρτυρία κάποιων τελωνειακών λειτουργών που είχαν εμπλακεί στην επιχείρηση εντοπισμού των ναρκωτικών. Ο Λοχ. 587 Μ. Αντωνιάδης υπηρετεί στην Υ.ΚΑ.Ν. και είναι αποσπασμένος στο υποκλιμάκιο που εδρεύει στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι έλαβε πληροφορία από τον ΜΚ 5, Λοχ. 4743, για την άφιξη του Genkov και του κατηγορούμενου οι οποίοι θα εισήγαγαν ναρκωτικά, προερχόμενοι από Άμστερνταμ μέσω Πράγας με τη πτήση ΟΚ
3. Ενημέρωσε σχετικά τον υπεύθυνο της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης έτσι που κατά την άφιξη των επιβατών να εντοπισθεί ο Genkov και να ενημερωθεί σχετικά η Υ.ΚΑ.Ν. Για τον κατηγορούμενο δεν χρειαζόταν παρόμοια ενέργεια, μια που αυτός ήταν ήδη γνωστός στην Υ.ΚΑ.Ν. και θα εντοπιζόταν εύκολα. Ο λόγος που ο κατηγορούμενος ήταν γνωστός ήταν ότι και στο παρελθόν είχε απασχολήσει την Υ.ΚΑ.Ν., η οποία τον παρακολουθούσε λόγω πληροφοριών ότι διακινούσε ναρκωτικά από το εξωτερικό στην Κύπρο. Έτυχε και ο ίδιος ο μάρτυρας να λάβει μέρος σε παρακολουθήσεις του κατηγορούμενου. Είχε επίσης ενημερωθεί για τις αφίξεις και αναχωρήσεις του από την Κύπρο. Για την πληροφορία ενημέρωσε επίσης την υπεύθυνη βάρδιας του Τελωνείου Γεωργία Πατσαλίδου και την ενημέρωσε επίσης ότι θα υποδείκνυε κάποιους από τους επιβάτες της συγκεκριμένης πτήσης για να ερευνηθούν από το Τελωνείο. Μετά την άφιξη της πτήσης η ΜΚ4 τον ενημέρωσε ότι εντόπισε και παρακολουθούσε τον Genkov, ενώ ο ΜΚ6 τον ενημέρωσε ότι εντόπισε και παρακολουθούσε τον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας βρισκόταν στο χώρο όπου διεξάγεται τελωνειακός έλεγχος αποσκευών, όπου βρίσκονταν και τελωνειακοί λειτουργοί. Στη συνέχεια ενημερώθηκε από τους ΜΚ4 και ΜΚ6 ότι ο Genkov και ο κατηγορούμενος είχαν παραλάβει τις αποσκευές τους και προχωρούσαν προς το σημείο στο οποίο βρισκόταν ο μάρτυρας, ακολουθούμενοι από τους ΜΚ4 και
4. Όταν πλησίασαν ο μάρτυρας τους υπέδειξε διακριτικά στην Γ. Πατσαλίδου, η οποία έδωσε οδηγίες στον τελωνειακό λειτουργό Νεόφυτο Δημητρίου (ΜΚ9) να ερευνήσει τις αποσκευές του κατηγορούμενου και στον τελωνειακό λειτουργό Δημήτρη Κίτσιο (ΜΚ10) να ερευνήσει τις αποσκευές του Genkov. Ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του μια βαλίτσα την οποία έσερνε και ένα μικρό τσαντάκι ώμου, ενώ ο Genkov μια βαλίτσα και μια χειραποσκευή που βρίσκονταν πάνω σε ένα αμαξάκι. Στην έρευνα που έγινε στη βαλίτσα του κατηγορούμενου από τον ΜΚ9 Δημητρίου δεν βρέθηκε οτιδήποτε, ενώ ανέφερε ότι πιθανόν ο Δημητρίου να του έκανε και σωματική έρευνα. Ο ΜΚ6 Αστ.690 Α. Κουτσίδης τον οδήγησε στο γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. στο αεροδρόμιο για περαιτέρω εξετάσεις. Ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι στη βαλίτσα του Genkov υπήρχε ετικέτα με το όνομα του. Η βαλίτσα ήταν κλειδωμένη. Ο ΜΚ10 Κίτσιος ζήτησε από τον Genkov τα κλειδιά, αυτός όμως δεν τα είχε στην κατοχή του. Έγινε προσπάθεια παραβίασης της βαλίτσας με τη χρήση διαφόρων εργαλείων, η οποία διάρκεσε περίπου 20 έως 30 λεπτά, χωρίς όμως να γίνει κατορθωτό να ανοίξει η βαλίτσα. Στο στάδιο εκείνο έφθασε στο σημείο ο ΜΚ6 Αστ.690 συνοδευόμενος από τον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ6 είχε στην κατοχή του μια μικρή δεσμίδα από δύο κλειδιά που, όπως ανέφερε, είχαν βρεθεί μέσα στη μικρή τσάντα ώμου που κρατούσε ο κατηγορούμενος. Ο ίδιος ο μάρτυρας δε γνώριζε προσωπικά που βρέθηκαν τα κλειδιά, ούτε και τα είδε μέσα στο τσαντάκι του κατηγορούμενου. O Aστ.690 έδωσε τα κλειδιά στον ΜΚ10 Κίτσιο, ο οποίος τα εφάρμοσε στις δύο κλειδαριές της βαλίτσας με αποτέλεσμα αυτή να ανοίξει αμέσως και χωρίς καμιά δυσκολία. Μέσα στη βαλίτσα εντοπίστηκαν 23 πλαστικά σακούλια τα οποία περιείχαν ξηρή φυτική ύλη κάνναβης και ένα μαύρο πλαστικό κρεμαστάρι. Ο μάρτυρας υπέδειξε τα κλειδιά στον κατηγορούμενο και επέστησε την προσοχή του στο νόμο, ο κατηγορούμενος όμως δεν έδωσε καμιά απάντηση. Επίσης επέστησε την προσοχή του Genkov και του κατηγορούμενου σε σχέση με τα ανευρεθέντα ναρκωτικά. Ο Genkov απάντησε «I don't know» ενώ ο κατηγορούμενος δεν έδωσε καμιά απάντηση. Στις 3:15 συνέλαβε τον Genkov για αυτόφωρο αδίκημα, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε ξανά την προσοχή του στον νόμο. Και πάλι η απάντηση του ήταν «I don't know». Ακολούθησε έρευνα της χειραποσκευής του Genkov χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε, ενώ στην κατοχή του βρέθηκαν τρεις κάρτες επιβίβασης (boarding cards) (Τεκμήριο 15). Τα ανευρεθέντα ναρκωτικά ζυγίστηκαν από τον ΜΚ10 Κίτσιο στην παρουσία του μάρτυρα και του ΜΚ5 Λοχ. 4743 Ιωάννου, και διαπιστώθηκε ότι το μεικτό τους βάρος ήταν 13 κιλά και 352 γραμμάρια. Ο μάρτυρας τα παρέλαβε έναντι αποδείξεως (Τεκμήριο 26), ενώ επίσης παρέλαβε και άλλα τεκμήρια της υπόθεσης όπως τη δεσμίδα με τα κλειδιά (Τεκμήριο 3) με τα οποία ανοίχθηκε η βαλίτσα του Genkov , τη βαλίτσα και το τσαντάκι ώμου του κατηγορούμενου μαζί με το περιεχόμενο τους. Αυτά παραδόθηκαν στον Αστ.1850 Κακουλλή (ΜΚ2). Ο μάρτυρας ζήτησε από τον κατηγορούμενο να τον ακολουθήσει στο γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. στο αεροδρόμιο. Ο ΜΚ9 Νεόφυτος Δημητρίου είναι βοηθός τελώνης. Στις 12.12.2007 εργαζόταν στο χώρο ελέγχου εισερχομένων επιβατών στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Ενημερώθηκε από την υπεύθυνη της βάρδιας Γεωργία Πατσαλίδου ότι υπήρχε πληροφορία για άφιξη από την Πράγα κάποιων επιβατών οι οποίοι πιθανόν να μετέφεραν ναρκωτικά. Παρών κατά την εν λόγω ενημέρωση ήταν και ο συνάδελφος του Δημήτρης Κίτσιος (ΜΚ10). Αργότερα την ίδια μέρα και ενώ στον χώρο ελέγχου αποσκευών βρισκόταν ο ίδιος, ο Δ. Κίτσιος, η Γεωργία Πατσαλίδου και ο Λοχ. 587 Μάριος Αντωνιάδης, ο μάρτυρας πρόσεξε τον Λοχ. 587 να υποδεικνύει στην Πατσαλίδου δύο επιβάτες. Στη συνέχεια η Πατσαλίδου υπέδειξε τα δύο αυτά πρόσωπα στον ίδιο και στον Δ. Κίτσιο. Ο μάρτυρας ανέκοψε για έλεγχο τον ένα επιβάτη ενώ ο Δ. Κίτσιος τον άλλο επιβάτη. Μετά από έλεγχο των στοιχείων του επιβάτη τον οποίο ανέκοψε διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Γρηγόρη Χρυσάνθου, δηλαδή τον κατηγορούμενο. Είχε στην κατοχή του μια μαύρη ταξιδιωτική βαλίτσα και ένα τσαντάκι ώμου. Ο μάρτυρας ερεύνησε την ταξιδιωτική βαλίτσα, η οποία δεν είχε οποιουδήποτε είδους κλειδαριά (είτε με κλειδί είτε με κωδικό) και δεν βρέθηκε οτιδήποτε παράνομο. Στη συνέχεια ερεύνησε το τσαντάκι ώμου μέσα στο οποίο βρήκε τα κλειδιά (Τεκμήριο 3), δύο ηλεκτρονικά εισιτήρια (Τεκμήρια 13 και 14) και ένα πορτοφόλι. Η έρευνα κράτησε γύρω στα 10 λεπτά. Ακολούθως έκανε σωματική έρευνα στον κατηγορούμενο σε ειδικό χώρο που υπάρχει για αυτό τον σκοπό ενώ ο κατηγορούμενος φορούσε τα ρούχα του, και πάλι χωρίς να βρεθεί κάτι το παράνομο. Σε εκείνο το στάδιο κατέφθασε ο Αστ. 690 Ανδρέας Κουτσίδης ο οποίος παρέλαβε τον κατηγορούμενο μαζί με τις αποσκευές του και τον οδήγησε στο γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. στο αεροδρόμιο. Μετά από την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος, «λίγα λεπτά» όπως είπε ο μάρτυρας, είδε τον Αστ.690 στο χώρο του τελωνειακού ελέγχου μαζί με τον κατηγορούμενο, να κρατά στο χέρι του τα κλειδιά που βρέθηκαν στο τσαντάκι του τελευταίου και να τα παραδίδει στον ΜΚ10 Δ. Κίτσιο για να δοκιμάσει αν με τα κλειδιά εκείνα άνοιγε η βαλίτσα του προσώπου που είχε ανακόψει ο Κίτσιος. Προηγουμένως ο Κίτσιος προσπαθούσε με διάφορους τρόπους να ανοίξει τη βαλίτσα αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Χρησιμοποίησε ένα μικρό λοστό και μια δέσμη από κλειδιά, αλλά χωρίς επιτυχία. Πρόσεξε όμως ότι με τα κλειδιά που ο Αστ.690 έδωσε στον Κίτσιο η βαλίτσα άνοιξε και ότι μέσα στη βαλίτσα εντοπίστηκε κάνναβη. Όπως εξήγησε, οι αστυνομικοί της Υ.ΚΑ.Ν. δεν είχαν ανάμιξη στην προσπάθεια να ανοίξει η βαλίτσα, αλλά 3 ή 4 από αυτούς στέκονταν λίγο πιο πίσω από τον πάγκο και περίμεναν το αποτέλεσμα. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι τόσο τα κλειδιά με τα οποία άνοιξε η βαλίτσα όσο και το ηλεκτρονικό εισιτήριο του Genkov βρέθηκαν στο τσαντάκι ώμου του κατηγορούμενου. Δεν δέχθηκε την υποβολή της υπεράσπισης ότι ο λόγος για τον οποίο αρχικά δεν είχε πει τίποτα για αυτό το θέμα ήταν επειδή τα κλειδιά και τα εισιτήρια τοποθετήθηκαν στο τσαντάκι του κατηγορούμενου αργότερα. Εξήγησε ότι τα εν λόγω τεκμήρια βρίσκονταν στο τσαντάκι ώμου του κατηγορούμενου και τα είδε κατά τη διάρκεια της έρευνας, χωρίς όμως να τα συνδέσει στο μυαλό του με την υπόθεση για την οποία ο Κίτσιος ερευνούσε το άλλο πρόσωπο. Ο ΜΚ10 Δ. Κίτσιος κατέθεσε ότι από το απόγευμα της 11.12.2007 μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της 12.12.2007 ήταν καθήκον στον χώρο ελέγχου επιβατών στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Η προϊσταμένη της βάρδιας Γεωργία Πατσαλίδου ενημέρωσε τόσο αυτόν όσο και τον συνάδελφο του Νεόφυτο Δημητρίου (ΜΚ9) ότι είχε ενημερωθεί από το Λοχία της Υ.ΚΑ.Ν. Μάριο Αντωνιάδη (ΜΚ8) πως με τη πτήση ΟΚ406 θα έφθαναν κάποια πρόσωπα τα οποία πιθανό να μετέφεραν ναρκωτικά. Μετά την άφιξη της πτήσης είδε τον Λοχ. 587 Μ. Αντωνιάδη να υποδεικνύει στην Γ. Πατσαλίδου δύο πρόσωπα, και στη συνέχεια η Πατσαλίδου τα υπέδειξε στον μάρτυρα και τον συνάδελφο του Νεόφυτο Δημητρίου. Ανέκοψαν ο κάθε ένας από ένα επιβάτη. Ο Νεόφυτος Δημητρίου ανέκοψε τον κατηγορούμενο, τον οποίο ο μάρτυρας αναγνώρισε ως το πρόσωπο που βρισκόταν στο εδώλιο του κατηγορούμενου. Ο ίδιος ανέκοψε τον άλλο ύποπτο, και από έλεγχο των στοιχείων του διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον Vasilev Boris Genkov, κάτοχο βουλγαρικού διαβατηρίου. Ο Genkov μετέφερε καροτσάκι πάνω στο οποίο υπήρχε μια ταξιδιωτική βαλίτσα και μια χειραποσκευή. Ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι στη βαλίτσα υπήρχε ετικέτα με το όνομα του Genkov και αριθμό 0074KL
5. Ρώτησε τον Genkov κατά πόσο μετέφερε οτιδήποτε παράνομο και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Δεν πήρε οποιαδήποτε απάντηση. Ερεύνησε τη χειραποσκευή χωρίς να εντοπίσει οτιδήποτε το παράνομο. Στη συνέχεια προσπάθησε να ανοίξει την ταξιδιωτική βαλίτσα και διαπίστωσε ότι αυτή ήταν κλειδωμένη. Ζήτησε από τον Genkov τα κλειδιά αλλά αυτός δεν ανταποκρίθηκε, ούτε ήταν σε θέση να αναφέρει που βρίσκονταν τα κλειδιά. Συγκατατέθηκε όμως να ανοιχθεί η βαλίτσα με οποιοδήποτε τρόπο, έτσι ο μάρτυρας έφερε διάφορα εργαλεία και προσπάθησε να ανοίξει τη βαλίτσα προκαλώντας τη μικρότερη δυνατή ζημιά. Στη σκηνή βρίσκονταν και κάποιοι αστυνομικοί αλλά δεν αναμίχθηκαν στην προσπάθεια ανοίγματος της βαλίτσας. Ακολούθως τον πλησίασε ο Αστ. 690 Κουτσίδης συνοδευόμενος από τον επιβάτη που είχε ανακόψει ο συνάδελφος του Νεόφυτος Δημητρίου. Ο Κουτσίδης κρατούσε δύο κλειδιά τα οποία και του παρέδωσε. Όταν ο μάρτυρας δοκίμασε να ανοίξει την βαλίτσα χρησιμοποιώντας τα κλειδιά διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τα κλειδιά της βαλίτσας η οποία, όπως το έθεσε, «άνοιξε αμέσως με μεγάλη ευκολία». Μέσα στη βαλίτσα ο μάρτυρας εντόπισε ένα πλαστικό κρεμαστάρι ρούχων και πλαστικά σακούλια τα οποία περιείχαν φυτική ύλη κάνναβης. Ο Λοχ. 587 Μ. Αντωνιάδης υπέδειξε τα ανευρεθέντα στον Genkov και επέστησε την προσοχή του στο νόμο στην αγγλική γλώσσα, χωρίς να λάβει οποιαδήποτε απάντηση. Στη συνέχεια ο Λοχ. 587 συνέλαβε τον Genkov ενώ ο μάρτυρας παρέλαβε τα ναρκωτικά τα οποία ήταν συσκευασμένα σε 23 σακούλια και τα ζύγισε. Το συνολικό τους βάρος ήταν 13 κιλά και 352 γραμμάρια. Στη συνέχεια παρέδωσε τα ναρκωτικά και τα κλειδιά στον Λοχ.587 ο οποίος υπέγραψε σχετικό έντυπο κατάσχεσης (Τεκμήριο 26). Όταν συνελήφθη από τον Λοχ. 587 ο Genkov απάντησε «I don't know». Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι όταν ανέκοψε τον Genkov αυτός είχε στην κατοχή του και τα εισιτήρια του, δεν ήταν όμως σε θέση να θυμηθεί περισσότερες λεπτομέρειες. Όπως είπε τα εισιτήρια τα πήραν κάποιοι συνάδελφοι του για να τα φωτοτυπήσουν, κάτι που όπως εξήγησε στη συνέχεια το ανέφερε όχι επειδή το θυμόταν αλλά επειδή αυτή είναι η τακτική που ακολουθείται. Ο ίδιος δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία. Δε θυμόταν επίσης αν η κλειδαριά με συνδυασμό που είχε η βαλίτσα ήταν ενεργοποιημένη. Ήταν όμως βέβαιος ότι τελικά η βαλίτσα ανοίχθηκε με τη χρήση των κλειδιών, απορρίπτοντας την εισήγηση της υπεράσπισης πως αυτή είχε παραβιαστεί πριν η αστυνομία του παραδώσει τα κλειδιά. Σχετικό με τον εντοπισμό των κλειδιών (τεκμήριο 3) και την προσπάθεια ανοίγματος της βαλίτσας (τεκμήριο 1) με αυτά είναι και μέρος τής μαρτυρίας των ΜΚ5 Λοχ.4743 Ιωάννου και ΜΚ6 Αστ.690 Κουτσίδη. Σύμφωνα με τον ΜΚ6, όταν με οδηγίες του ΜΚ5 είχε μεταφέρει τον κατηγορούμενο στο γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. στο αεροδρόμιο μετά την έρευνα στην οποία είχε υποβληθεί από τον ΜΚ9 Νεόφυτο Δημητρίου, ο ΜΚ6 προχώρησε σε έρευνα στο τσαντάκι ώμου (Τεκμήριο 10) που είχε στην κατοχή του ο κατηγορούμενος. Μέσα σε αυτό εντόπισε ποσό χρημάτων, το εισιτήριο του κατηγορουμένου, δύο ηλεκτρονικά εισιτήρια-κρατήσεις εκ των οποίων το ένα στο όνομα του κατηγορουμένου και το άλλο στο όνομα Vasilev Boris Genkov και μια αλυσίδα με δύο όμοια κλειδιά βαλίτσας. Το εισιτήριο στο όνομα Genkov του κίνησε την περιέργεια και τηλεφώνησε στον ΜΚ5 Λοχ.4743 για να του αναφέρει την ανεύρεση του. Ο ΜΚ5 του είπε ότι η βαλίτσα του Genkov ήταν κλειδωμένη και ο Genkov δεν είχε μαζί του τα κλειδιά. Τότε ο μάρτυρας ενημέρωσε τον ΜΚ5 ότι στο τσαντάκι του κατηγορούμενου είχε βρει δύο κλειδιά και ο ΜΚ5 του είπε να προχωρήσει σε εξετάσεις σχετικά με τα κλειδιά που βρέθηκαν. Ο ΜΚ6 τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο τον ρώτησε ποια βαλίτσα ανοίγουν. Ο κατηγορούμενος απάντησε «εν ηξέρω τίποτε». Και πάλι με οδηγίες του ΜΚ5, ο ΜΚ6 συνόδευσε τον κατηγορούμενο στον χώρο του τελωνείου. Παρέδωσε τα κλειδιά στον τελωνειακό λειτουργό Δ. Κίτσιο (ΜΚ10), ο οποίος στην παρουσία του τα εφάρμοσε στις δύο κλειδαριές της βαλίτσας, που άνοιξαν αμέσως. Το τηλεφώνημα του ΜΚ6 προς τον ΜΚ5 σχετικά με την ανεύρεση του εισιτηρίου και την συνομιλία για την κλειδωμένη βαλίτσα του Genkov και τα κλειδιά επιβεβαιώνει με τη δική του μαρτυρία και ο ΜΚ5, προσθέτοντας μάλιστα ότι ο ΜΚ6 του επεσήμανε πως η βαλίτσα του κατηγορούμενου δεν είχε οποιαδήποτε κλειδαριά. Ακολούθως έδωσε οδηγίες στον ΜΚ6 να προβεί σε εξετάσεις για τα κλειδιά που βρέθηκαν, και ήταν παρών όταν ο ΜΚ6 έφθασε στον χώρο του τελωνείου μαζί με τον κατηγορούμενο και παρέδωσε τα κλειδιά στον ΜΚ
6. Είδε και ο ίδιος τον ΜΚ10 να εφαρμόζει τα κλειδιά στη βαλίτσα του Genkov, τη βαλίτσα να ξεκλειδώνει και τα ναρκωτικά να εντοπίζονται. Ανέφερε ότι ο ΜΚ8 Λοχ 587 υπέδειξε στον Genkov και τον κατηγορούμενο τα ναρκωτικά και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στον νόμο, ο μεν Genkov απάντησε «I don't know» ο δε κατηγορούμενος δεν είπε τίποτε. Ο Αστ. 2479 Α. Καψάλης (Μ.Κ.1) αναμίχθηκε στη διερεύνηση της υπόθεσης μετά από τον εντοπισμό των ναρκωτικών. Ήταν το πρόσωπο που ήταν υπεύθυνο για την παραλαβή, φύλαξη και διακίνηση των τεκμηρίων της υπόθεσης και τη λήψη φωτογραφιών. Παρουσίασε στο αριθμό τεκμηρίων (Τεκμήρια 1 - 22), στα οποία θα γίνει αναφορά στο κατάλληλο σημείο. Σημειώνουμε εδώ ότι δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός πως η διακίνηση των τεκμηρίων έγινε κανονικά, και ότι τα τεκμήρια 1, 2, 4 μέχρι 9 και 11 μέχρι 21 παραλήφθηκαν νομότυπα. Σημειώνουμε επίσης ότι σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα το Τεκμήριο 6 αποτελείται από 12 νάιλον σακούλια τα οποία περιέχουν ξηρή φυτική ύλη κάνναβης και έχουν το διακριτικό ΑΚ-5α. Όπως εξήγησε κάποια από τα τεκμήρια παραδόθηκαν στον ίδιο από τον Αστ. 1850 Α. Κακουλλή. Μεταξύ των τεκμηρίων αυτών ήταν και η βαλίτσα του Genkov, (Τεκμήριο 1) και ένα τσαντάκι χειρός το οποίο παραλήφθηκε από τον κατηγορούμενο. Όταν του παραδόθηκε το τσαντάκι μέσα σε αυτό βρίσκονταν δύο κλειδιά (Τεκμήριο 3) και μια θήκη εισιτηρίων. Μέσα στη θήκη υπήρχε ένα αεροπορικό εισιτήριο και μια ηλεκτρονική κράτηση στο όνομα του κατηγορούμενου (Τεκμήρια 12 και 13 αντίστοιχα), μία ηλεκτρονική κράτηση στο όνομα του Genkov (Τεκμήριο 14) και η ξηρή φυτική ύλη κάνναβης στην οποία έδωσε το διακριτικό ΑΚ-5α. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει που βρέθηκαν αρχικά τα κλειδιά και οι ηλεκτρονικές κρατήσεις. Η θέση που εξέφρασε στη γραπτή του δήλωση ότι τα κλειδιά άνοιγαν τη βαλίτσα του Genkov βασίζεται στη φωτογραφία αρ. 4 του Τεκμηρίου 22, στην οποία φαίνονται τα κλειδιά τοποθετημένα στη βαλίτσα. Ο Αστ. 1850 Α. Κακουλλής (ΜΚ2) πήγε στο αεροδρόμιο Λάρνακας μετά από την ανεύρεση των ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια της διερεύνησης της υπόθεσης παρέλαβε διάφορα τεκμήρια τα οποία στη συνέχεια παρέδωσε στον χειριστή τεκμηρίων Αστ. 2479 Α. Καψάλη (ΜΚ1). Στις 06:10 της 12.12.2007 συνέλαβε τον κατηγορούμενο με δικαστικό ένταλμα σύλληψης και αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε πως ότι έχει να πει θα το πει το Δικαστήριο. Στις 14.12.2007 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, η οποία περιλάμβανε 40 ερωτήσεις στις οποίες ο κατηγορούμενος απάντησε «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ο μάρτυρας ήταν παρών όταν ο Genkov αποκάλυψε στην αστυνομία τον ρόλο του ιδίου και του κατηγορούμενου στη διάπραξη των αδικημάτων και εξέφρασε την επιθυμία να δώσει κατάθεση. Ήταν επίσης παρών όταν λήφθηκε η κατάθεση. Στις 13.12.2007 παρέλαβε τη βαλίτσα (Τεκμήριο 1) και τα κλειδιά (Τεκμήριο 3) από τον ΜΚ1 και τα παρέδωσε στον ΜΚ7, που είναι κλειδαράς, και ο οποίος στην παρουσία του ΜΚ2 έκαμε σχετικό έλεγχο. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε σε κάποια έκταση για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η έρευνα στο αεροδρόμιο, καθώς και για τις πληροφορίες που υπήρχαν για τον κατηγορούμενο και την παρακολούθηση του από την αστυνομία, εξήγησε όμως ότι η δική του εμπλοκή άρχισε μετά από την ανεύρεση των ναρκωτικών. Αναφορικά με τον έλεγχο που έγινε στη βαλίτσα τεκμήριο 1 και τα κλειδιά τεκμήριο 3 κατέθεσε ο ΜΚ7 Χάρης Αβετής. Ο μάρτυρας είναι κλειδαράς από το
7. Εξέτασε την βαλίτσα τεκμήριο 1 και τα κλειδιά τεκμήριο 3 και διαπίστωσε ότι η βαλίτσα έχει δύο κλειδαριές με κλειδί και μια με κωδικό, η οποία είναι ανεξάρτητη από τις άλλες δύο. Η άποψη του είναι ότι τόσο τα κλειδιά όσο και η κλειδαριές είναι καλής ποιότητας. Στα κλειδιά αναγράφεται η ένδειξη Ν22 ενώ η ίδια ένδειξη αναγράφεται και στις κλειδαριές. Λόγω της καλής ποιότητας των κλειδαριών ήταν πολύ δύσκολο τα κλειδιά τεκμήριο 3 να ταιριάζουν σε άλλη βαλίτσα. Όπως γνωρίζει οι καλές βαλίτσες, όπως το τεκμήριο 1, έχουν κλειδιά που δεν ταιριάζουν σε άλλη βαλίτσα. Υπάρχει πιθανότητα δύο καλές βαλίτσες να έχουν τα ίδια κλειδιά αλλά αυτό είναι πολύ σπάνιο. Μπορεί σε κάθε 1000 ή 2000 βαλίτσες να βρεθούν δύο με τα ίδια κλειδιά. Σε βαλίτσες πιο χαμηλής ποιότητας αυτό μπορεί να συμβεί σε κάθε 100 βαλίτσες. Σημειώνουμε εδώ την θέση που η υπεράσπιση υπέβαλε στον μάρτυρα, ότι δηλαδή οι βαλίτσες του τύπου του τεκμηρίου 1 ανοίγουν όλες με τα ίδια κλειδιά. Σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό είναι δυνατό μόνο σε περίπτωση που είχε γίνει ειδική παραγγελία στο εργοστάσιο. Σχετικά με την κλειδαριά που λειτουργεί με συνδυασμό, διαπίστωσε ότι ήταν σπασμένη. Όταν λειτουργεί η κλειδαριά με το συνδυασμό η βαλίτσα δε μπορεί να ανοίξει ακόμα και αν οι άλλες δύο κλειδαριές ανοίξουν. Σύμφωνα με το μάρτυρα είχε δοκιμάσει τα κλειδιά και γύριζαν με αποτέλεσμα οι κλειδαριές να κλειδώνουν και να ξεκλειδώνουν (κάτι που δοκίμασε και καθ' ον χρόνο κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου με το ίδιο αποτέλεσμα). Δε μπορούσε όμως να πει με βεβαιότητα αν οι 2 κλειδαριές είχαν παραβιαστεί με αποτέλεσμα η βαλίτσα να είχε ανοιχθεί με τη βία. Ο Λοχ. 2566 Μ. Σάββα (ΜΚ12) εργάζεται στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών (ΥΠ.ΕΓ.Ε). Εξέτασε διάφορα τεκμήρια της υπόθεσης για τον εντοπισμό δακτυλικών αποτυπωμάτων αλλά κανένα αποτύπωμα δεν εντοπίστηκε. Πιο συγκεκριμένα οι εξετάσεις του μάρτυρα είχαν ως αντικείμενο τα πλαστικά σακούλια μέσα στα οποία ήταν συσκευασμένα τα ναρκωτικά, το πλαστικό κρεμαστάρι που βρέθηκε μέσα στη βαλίτσα του Genkov (τεκμήριο 1) και διάφορα σημεία από την εσωτερική επένδυση της βαλίτσας. Τα αποτελέσματα της έρευνας του φαίνονται στην έκθεση που ετοίμασε, τεκμήριο
8. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι για την πιθανότητα εντοπισμού δακτυλικών αποτυπωμάτων σε μια επιφάνεια προσμετρούν διάφοροι παράγοντες, όπως η τραχύτητα της επιφάνειας και το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένη. Η γνώμη του είναι ότι οι επιφάνειες της βαλίτσας Τεκμήριο 1 είναι «δύσκολες επιφάνειες» για την ανεύρεση δακτυλικών αποτυπωμάτων, χωρίς όμως να αποκλείει το ενδεχόμενο εντοπισμού τους. Το ίδιο ισχύει και για τα κλειδιά τεκμήριο 3, τα οποία δεν του στάληκαν για εξέταση. Στην περίπτωση τους υπάρχει η επιπρόσθετη δυσκολία ότι πρόκειται για μικρά σε μέγεθος αντικείμενα, έτσι που και αν ακόμα εντοπισθεί κάποιο αποτύπωμα πολύ πιθανό να μην είναι αρκετά μεγάλο για να περιέχει 16 σημεία για σκοπούς ικανοποιητικής σύγκρισης. Ο Δρ Μάριος Καριόλου (ΜΚ13) είναι ο διευθυντής του Τμήματος Καρδιαγγειακής Γενετικής και του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου, δηλώθηκε δε σαν παραδεκτό γεγονός ότι η πείρα και επιστημονική του κατάρτιση τον καθιστούν ικανό να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας για θέματα εξετάσεων τεκμηρίων σε επίπεδο γενετικού υλικού. Η έκθεση που ο μάρτυρας ετοίμασε παρουσιάσθηκε εκ συμφώνου και το περιεχόμενο της δηλώθηκε ότι είναι παραδεκτό. Σύμφωνα με την έκθεση (Τεκμήριο 30) έγινε δειγματοληψία για τον εντοπισμό γενετικού υλικού από τα πλαστικά σακούλια μέσα στα οποία ήταν συσκευασμένα τα ναρκωτικά, το πλαστικό κρεμαστάρι που βρέθηκε μέσα στη βαλίτσα του Genkov (Τεκμήριο 1) και διάφορα σημεία από την εσωτερική επένδυση της βαλίτσας. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η ποσότητα του γενετικού υλικού που ανιχνεύθηκε ήταν μηδαμινή προς μηδέν και δεν ήταν ικανοποιητική για να μπορούν να γίνουν συγκρίσεις με τα δείγματα γενετικού υλικού που λήφθηκαν από τον Genkov και από τον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα τα τεκμήρια 1 και 3 (βαλίτσα Genkov και κλειδιά βαλίτσας) δεν του δόθηκαν για εξετάσεις. Όπως εξήγησε, σε κάθε αντικείμενο το οποίο έρχεται σε άμεση ή έμμεση επαφή με το ανθρώπινο σώμα υπάρχει το ενδεχόμενο να εντοπισθεί γενετικό υλικό, όμως δεν μπορεί εκ των προτέρων να προδιαγράψει τις πιθανότητες. Ο Αστ. 2733 Κ. Κωνσταντίνου (ΜΚ14) υπηρετεί στην Υ.ΚΑ.Ν. Στις 12.12.2007 πήρε οδηγίες να ερευνήσει ένα αυτοκίνητο μάρκας BMW Z4 χωρίς αριθμούς εγγραφής το οποίο ήταν σταθμευμένο στον χώρο στάθμευσης του αεροδρομίου Λάρνακας. Αφού παρέλαβε το κλειδί από τον Αστ. 1850 Α. Κακουλλή έκαμε έρευνα, χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Όπως είπε επρόκειτο για ένα κλειδί μόνο του και όχι για δέσμη κλειδιών. Ο μάρτυρας βοήθησε επίσης στον διαχωρισμό των ναρκωτικών από την αρχική τους συσκευασία και την παραλαβή κάποιων τεκμηρίων. Επίσης μεταξύ 14:15 και 14:30 ανέκρινε προφορικά τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως του είχε επιστήσει την προσοχή του στον νόμο. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι είχε πάει στην Ολλανδία για να αγοράσει μοτοσικλέτες τις οποίες θα μετέφερε και θα πωλούσε στην Κύπρο. Ανέφερε επίσης ότι είχε επισκεφθεί την αντιπροσωπεία της Yamaha στην Ολλανδία. Όταν όμως ρωτήθηκε δεν ήταν σε θέση να δώσει πληροφορίες σχετικά με τα πρόσωπα που συνάντησε ή τις διευθετήσεις που έγιναν για αγορά μοτοσικλετών. Απαντούσε γενικά και αόριστα, ενώ μετά από κάποιο σημείο αρνείτο να απαντήσει οποιαδήποτε ερώτηση αναφέροντας πως ότι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Ο ΜΚ15 Βάσος Ψαράς είναι υπεύθυνος της τουριστικής εταιρείας Λούης στο αεροδρόμιο Λάρνακας, στην οποία εργάζεται εδώ και 25 χρόνια. Η εταιρεία αυτή προσφέρει υπηρεσίες εξυπηρέτησης αεροσκαφών και επιβατών σε διάφορες αεροπορικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων και οι Τσέχικες Αερογραμμές ČSA. Σύμφωνα με το αρχείο που τηρεί η εταιρεία και όπως φαίνεται και στη λίστα επιβατών (τεκμήρια 19, 20 και 21) ο κατηγορούμενος και ο Genkov ταξίδευσαν με την πτήση ΟΚ619 από Άμστερνταμ σε Πράγα στις 11.12.2007 και στη συνέχεια με τη πτήση ΟΚ406 από Πράγα στη Λάρνακα. Την ίδια διαδρομή έκαμε ακόμα ένας επιβάτης, δηλαδή συνολικά 3 επιβάτες ταξίδεψαν από Άμστερνταμ σε Λάρνακα μέσω Πράγας. Ο κατηγορούμενος μετέφερε μια αποσκευή βάρους 10 κιλών και ο Genkov μια αποσκευή βάρους 20 κιλών, με αριθμό ετικέτας KL
9. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι τα τεκμήρια 13 και 14 είναι ηλεκτρονικές κρατήσεις που έγιναν στο εκδοτήριο εισιτηρίων της εταιρείας KLM στο αεροδρόμιο Schiphol στο Άμστερνταμ. Οι κρατήσεις έγιναν την ίδια ημέρα κάτω από τον ίδιο αριθμό κράτησης (booking reference), YKYBDK, και από τον ίδιο υπάλληλο. Ο αριθμός κράτησης είναι μοναδικός και καθορίζεται από το ηλεκτρονικό σύστημα. Δεν υπάρχει περίπτωση δύο κρατήσεις που γίνονται ξεχωριστά να έχουν τον ίδιο αριθμό κράτησης, αλλά η ίδια κράτηση μπορεί να αφορά περισσότερες από μία θέσεις. Σε αυτή την περίπτωση ο αριθμός κράτησης τόσο για την κράτηση του κατηγορούμενου όσο και του Genkov είναι ο ίδιος. Εκδόθηκαν δε δύο ξεχωριστά τιμολόγια με συνεχόμενους αριθμούς. Η πληρωμή φαίνεται να έγινε είτε με μετρητά είτε με πιστωτική κάρτα. Εκτός από τον αριθμό κράτησης YKYBDK υπάρχει και η ένδειξη ΟΚ/ΖΒ1ΜC. Και σε αυτή την περίπτωση ο αριθμός είναι ο ίδιος και για τους δύο επιβάτες. Ο αριθμός αυτός είναι ένας αριθμός που δίνει αυτόματα το σύστημα κρατήσεων της KLM για να μπορεί να επικοινωνήσει με το σύστημα της ČSA. Είναι και πάλι μοναδικός. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι δεν γνωρίζει συγκεκριμένα το σύστημα κρατήσεων της KLM , γνωρίζει όμως αυτό της ČSA και ότι για την προστασία του επιβατικού κοινού όλα τα συστήματα λειτουργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ο οποίος καθορίζεται από την IATA. Ο ίδιος κωδικός κράτησης YKYBDK εμφανίζεται και στο εισιτήριο του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 12), κάτι που σημαίνει ότι το εισιτήριο αντιστοιχεί στην συγκεκριμένη κράτηση. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι σε μεγάλο βαθμό τα εισιτήρια όπως το τεκμήριο 12 έχουν καταργηθεί και με οδηγίες της IATA οι αεροπορικές εταιρείες εκδίδουν ηλεκτρονικά εισιτήρια. Υπάρχουν όμως ακόμα περιπτώσεις που εκδίδεται και εισιτήριο του τύπου του τεκμηρίου 12 (εισιτήριο - κουπόνι), όπως για παράδειγμα όταν η κράτηση γίνεται τις τελευταίες 24 ώρες πριν από την αναχώρηση. Αυτό γίνεται επειδή το σύστημα κρατήσεων (reservations) και το σύστημα αναχωρήσεων (departure control system) είναι ξεχωριστά συστήματα και η αλληλοενημέρωση δεν γίνεται άμεσα. Συνεπώς αν η κράτηση γίνει τις τελευταίες ώρες πριν από την αναχώρηση, το όνομα του επιβάτη πιθανόν να μην προλάβει να εμφανισθεί στο σύστημα αναχωρήσεων. Σε τέτοια περίπτωση αν δεν έχει στα χέρια του εισιτήριο - κουπόνι υπάρχει πιθανότητα να μην του επιτραπεί να ταξιδεύσει. Ο κίνδυνος αυτός πολλαπλασιάζεται αν η πτήση έχει περισσότερα από ένα τμήματα δηλαδή υπάρχει ενδιάμεσος σταθμός και όταν εμπλέκονται πέραν από μια αεροπορική εταιρεία. Ο Μ.Κ.11 Α. 2732 Σ. Παναγιώτου υπηρετεί στην Υ.ΚΑ.Ν. Λάρνακας. Είναι γνώστης της βουλγαρικής γλώσσας αφού σπούδασε στη Βουλγαρία, ενώ η μητρική του γλώσσα είναι η ελληνική. Στις 12.12.2007 μετά από οδηγίες του Αστ. 1850 Α. Κακουλλή (ΜΚ2) εκτέλεσε ένταλμα σύλληψης του Genkov. Του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο στη μητρική του γλώσσα ο Genkov απάντησε «ήξερα ότι ήταν χόρτο, δηλαδή ναρκωτικά, αλλά δεν ήξερα πόση ποσότητα ήταν και θα τα παράδιδα στην Κύπρο όπως έκαμα και την περασμένη εβδομάδα». Μεταξύ 07:30 και 09:00 βοήθησε στη λήψη κατάθεσης από τον Genkov. Ο Genkov κατέγραφε ο ίδιος την κατάθεση του στα Βουλγαρικά και ο μάρτυρας μετέφραζε τα γραφόμενα και τα κατέγραφε στα ελληνικά σε ξεχωριστό φύλλο κατάθεσης. Την ίδια μέρα ο μάρτυρας κατέγραψε στα βουλγαρικά γραπτή συγκατάθεση του Genkov για τη λήψη γενετικού υλικού, και ήταν παρών όταν ο Α.1850 Α. Κακουλλής έλαβε παρειακό επίχρισμα. Ο μάρτυρας συνάντησε τον Genkov ακόμα μία φορά μεταξύ 12.12.2007 και 20.12.2007, όταν είχε ζητήσει κάποια προσωπικά του αντικείμενα, και ακολούθως στις 20.12.2007 που θα γινόταν η διαδικασία παραπομπής στο κακουργιοδικείο. Δεν γνωρίζει αν μεταξύ 12.12.2007 και 20.12.2007 ο Genkov ανακρίθηκε από την αστυνομία. Ο ίδιος πάντως δεν κλήθηκε ως μεταφραστής. Στις 20.12.2007 ενώ ο μάρτυρας εξηγούσε στον Genkov στη βουλγαρική γλώσσα για τη διαδικασία παραπομπής, ο τελευταίος του ανέφερε ότι το πρόσωπο που είχε συλληφθεί μαζί του στο αεροδρόμιο, δηλαδή ο κατηγορούμενος, είναι το πρόσωπο που του έδωσε τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά στο Άμστερνταμ για να τη μεταφέρει στην Κύπρο. Αμέσως ο μάρτυρας του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Ο Genkov του είπε ότι ο κατηγορούμενος του αγόρασε αεροπορικό εισιτήριο από το αεροδρόμιο και ότι μαζί ταξίδεψαν με την ίδια πτήση για τη Λάρνακα. Ανέφερε επίσης ότι πριν από δέκα μέρες είχε έλθει ξανά στην Κύπρο μέσω του αεροδρομίου της Πάφου και στη συνέχεια πήγε σε ξενοδοχείο στη Λεμεσό όπου παρέδωσε στον κατηγορούμενο μια βαλίτσα με ναρκωτικά. Ο Genkov εξέφρασε την επιθυμία να δώσει κατάθεση αλλά δεν υπήρχε χρόνος εκείνη τη στιγμή επειδή σε λίγο θα έπρεπε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας παραπομπής ο Genkov εξακολουθούσε να θέλει να δώσει κατάθεση, έτσι αφού του επιστήθηκε ξανά η προσοχή στον νόμο λήφθηκε νέα κατάθεση με την ίδια διαδικασία όπως και προηγουμένως. Μετάφραση της κατάθεσης παρουσιάστηκε σαν Τεκμήριο
10. Στη δεύτερη του κατάθεση ο Genkov κατονομάζει τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που του παρέδωσε στις 11.12.2007 τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά έξω από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ, με σκοπό να την μεταφέρει στην Κύπρο έναντι αμοιβής €3000, ενώ τον εμπλέκει και σε άλλη υπόθεση που δεν αποτελεί αντικείμενο αυτού του κατηγορητηρίου. Ο Genkov κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ3). Σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε την δεύτερη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 20.12.2007 (μετάφραση της οποίας είναι το Τεκμήριο 28). Σημειώνουμε ότι η πρώτη κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία κατατέθηκε μαζί με μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα κατά το στάδιο της αντεξέτασης του μάρτυρα όχι όμως αναφορικά με την αλήθεια του περιεχομένου της. Πρόκειται για τα Τεκμήρια 24 και 24Α αντίστοιχα. Στην εν λόγω κατάθεση ο Genkov αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν στην Ισπανία τον προσέγγισε κάποιος συμπατριώτης του ο οποίος του πρότεινε να μεταφέρει μια βαλίτσα με κάνναβη από την Ολλανδία στην Κύπρο έναντι αμοιβής. Ο Genkov συμφώνησε και πήγε στο Άμστερνταμ όπου έξω από το αεροδρόμιο κάποιος τον προσέγγισε και του παρέδωσε τη βαλίτσα. Έφθασε στο αεροδρόμιο Πάφου και από εκεί πήγε σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο στη Λεμεσό όπου έξω από το ξενοδοχείο τον πλησίασε ένα αυτοκίνητο Mercedes σκούρου χρώματος μέσα στο οποίο βρίσκονταν δύο άγνωστοι άνδρες. Τους παρέδωσε τη βαλίτσα και του έδωσαν τα χρήματα. Στη συνέχεια πήγε με ταξί στο αεροδρόμιο Λάρνακας από όπου αγόρασε εισιτήριο και επέστρεψε στην Ισπανία μέσω Ελλάδας. Στις 11.12.2007 του τηλεφώνησε ξανά το ίδιο πρόσωπο και διευθέτησαν νέα μεταφορά ναρκωτικών στην Κύπρο. Ο Genkov πήγε ξανά στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ όπου έξω από το αεροδρόμιο συνάντησε ένα άγνωστο άνδρα, άλλον από την πρώτη φορά, ο οποίος του παρέδωσε μια βαλίτσα η οποία ήταν κλειδωμένη. Δεν του έδωσε το κλειδί της βαλίτσας. Του έδωσε επίσης αεροπορικό εισιτήριο για Λάρνακα μέσω Πράγας. Οι οδηγίες του ήταν να παραδώσει τη βαλίτσα σε πρόσωπο που θα τον προσέγγιζε έξω από το αεροδρόμιο της Λάρνακας στον χώρο των ταξί. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μέχρι και την άφιξη του στην Κύπρο δεν είδε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο να γνωρίζει. Στη Λάρνακα τελωνειακοί ερεύνησαν τη βαλίτσα του και βρέθηκε μεγάλη ποσότητα κάνναβης. Εξήγησε καταθέτοντας ενόρκως ότι στην πρώτη του κατάθεση δεν είχε αναφέρει τίποτε σχετικό με τον κατηγορούμενο ή που να τον συνδέει με αυτόν, θέλοντας να κρύψει τη σχέση του μαζί του. Μετά όμως οδηγήθηκε στο Δικαστήριο και άκουσε την κατάθεση του αστυνομικού που κατέθεσε στην διαδικασία όπου διατάχθηκε η κράτηση του για 8 μέρες. Ενώ ήταν υπό οκταήμερη κράτηση είχε την ευκαιρία να σκεφτεί και αφού από την κατάθεση του αστυνομικού κατάλαβε ότι η αστυνομία είχε στα χέρια της στοιχεία που τον συνέδεαν με τον κατηγορούμενο, αποφάσισε να πει την αλήθεια για να καταλάβουν ότι ο ίδιος δεν ήταν ο πωλητής των ναρκωτικών αλλά απλώς τα μετέφερε. Το πρωί πριν μεταφερθεί στο Δικαστήριο μετά τις πρώτες 8 μέρες ανέφερε στους αστυνομικούς την απόφαση του να πει την αλήθεια, αλλά επειδή δεν υπήρχε εκείνη τη στιγμή χρόνος να καταγράψει αυτά που ήθελε να πει τα ανέφερε μόνο προφορικά. Η εκδοχή του είναι ότι πριν ξεκινήσει για το ταξίδι του προς την Κύπρο που οδήγησε στη σύλληψη του συνάντησε τον κατηγορούμενο έξω από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ. Τη συνάντηση είχε διευθετήσει τρίτο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος του παρέδωσε τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά που βρέθηκε στην κατοχή του. Του αγόρασε και το αεροπορικό του εισιτήριο από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ. Συνεννοήθηκαν ο Genkov να του παραδώσει τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά έξω από το αεροδρόμιο της Λάρνακας και ο κατηγορούμενος να του δώσει €
11. Ταξίδευσαν μαζί στη διαδρομή Άμστερνταμ - Πράγα - Λάρνακα χωρίς όμως να μιλήσουν. Η πρώτη φορά που συνάντησε τον κατηγορούμενο ήταν την προηγούμενη φορά που είχε έλθει στην Κύπρο περίπου 10 μέρες πριν από τη σύλληψη του. Ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο στο οποίο παρέδωσε τη βαλίτσα που είχε μεταφέρει σε εκείνη την περίπτωση έξω από το ξενοδοχείο Holiday Inn στη Λεμεσό, κοντά στην κύρια είσοδο του ξενοδοχείου, 2 - 3 μέτρα προς τη μια πλευρά. Συνολικά συνάντησε τον κατηγορούμενο δύο φορές. Η πρώτη ήταν όταν συναντηθήκαν έξω από το ξενοδοχείο Holiday Inn στη Λεμεσό. Η δεύτερη ήταν όταν συναντήθηκαν έξω από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ στις 11.12.2007 και στη συνέχεια ταξίδευσαν με τις ίδιες πτήσεις προς Λάρνακα μέσω Πράγας. Εξήγησε ότι όταν μιλά για δεύτερη συνάντηση συγκαταλέγονται όλες οι φορές που είδε τον κατηγορούμενο στις 11.12.
12. Στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ ο κατηγορούμενος ζήτησε από το μάρτυρα την ταυτότητα του και αφού του την έδωσε, ο πρώτος πήγε στο σημείο πώλησης εισιτηρίων της KLM και αγόρασε εισιτήριο το οποίο έδωσε στον μάρτυρα, που εν τω μεταξύ περίμενε 2 - 3 μέτρα πιο πίσω. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος και ο μάρτυρας προχώρησαν στο σημείο ελέγχου, το οποίο είναι σε απόσταση 2 - 3 μέτρων από το ταμείο. Ο μάρτυρας παρουσίασε το εισιτήριο που του έδωσε ο κατηγορούμενος και του έδωσαν κάρτες επιβίβασης. Δύο από αυτές συμπεριλαμβάνονται στο Τεκμήριο
13. Η τρίτη κάρτα του Τεκμηρίου 15 είναι αυτή που αφορά την πτήση Βαλένθια - Άμστερνταμ. Παρέδωσε τη βαλίτσα για να ζυγιστεί και όπως είδε τοποθετήθηκε στη βαλίτσα αυτοκόλλητη ετικέτα με το όνομα του. Αναγνώρισε τόσο τη βαλίτσα (Τεκμήριο 1) όσο και την ετικέτα (Τεκμήριο 2). Φθάνοντας στη Λάρνακα ξέχασε το εισιτήριο, το οποίο ούτως ή άλλως του ήταν πλέον άχρηστο, στο αεροπλάνο. Αναφορικά με το τεκμήριο 14 (ηλεκτρονική κράτηση) που του υποδείχθηκε, ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα στοιχεία που αναφέρονται σε αυτό είναι πράγματι τα δικά του, ο ίδιος όμως ουδέποτε το είχε στην κατοχή του. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας είδε ξανά τον κατηγορούμενο αρχικά στο λεωφορείο με το οποίο μεταφέρονται οι επιβάτες και μετά στην αίθουσα αφίξεων. Ο κατηγορούμενος αρχικά καθόταν σε ένα παγκάκι και όταν άρχισαν να φθάνουν οι αποσκευές προχώρησε στην άκρια του ιμάντα, ενώ ο ίδιος στάθηκε στην κορυφή. Πρώτος πήρε την αποσκευή του ο μάρτυρας και μετά ο κατηγορούμενος, αλλά ήταν ο κατηγορούμενος που ανακόπηκε πρώτος κατά την έξοδο. Ενώ ο μάρτυρας προχωρούσε προς την έξοδο τον σταμάτησαν για έρευνα των αποσκευών του. Πρόσεξε ότι στο τραπέζι δίπλα του ήταν ο κατηγορούμενος τον οποίο είχαν επίσης ανακόψει για έλεγχο. Αρχικά ερευνήθηκε η βαλίτσα του με τα προσωπικά αντικείμενα του ιδίου. Μετά του ζήτησαν να ανοίξει την άλλη βαλίτσα (Τεκμήριο 1) και αυτός ανέφερε ότι δε μπορούσε να την ανοίξει διότι δεν είχε το κλειδί. Τότε έφεραν «ένα σίδερο» με το οποίο έγινε προσπάθεια να ανοίξουν τη βαλίτσα. Σε κάποιο στάδιο έφεραν και τα κλειδιά τα οποία βρήκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου. Πιθανόν η βαλίτσα να άνοιξε με το σίδερο, διότι προσπαθούσαν να την ανοίξουν με αυτό τον τρόπο. Δεν ήταν βέβαιος λόγω της σύγχυσης που επικρατούσε και επειδή και ο ίδιος ήταν συγχυσμένος. Όταν άνοιξαν τη βαλίτσα και είδαν το περιεχόμενο, δηλαδή ότι ήταν γεμάτη πακέτα μαριχουάνα, τον συνέλαβαν. Αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι αποκαλύφθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση σε βάρος του κατηγορούμενου σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπισή του, εξηγώντας του τα δικαιώματά του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ

1. Ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως προβεί σε δήλωση χωρίς όρκο από το εδώλιο του κατηγορούμενου, καλώντας παράλληλα πέντε μάρτυρες υπεράσπισης. Στο γραπτό κείμενο της δήλωσης του το οποίο ανέγνωσε στο Δικαστήριο ο κατηγορούμενος υποδεικνύει τα ακόλουθα: Στις 12.12.2007 ενώ επέστρεφε από την Ολλανδία μέσω Πράγας ανακόπηκε για έλεγχο από τελωνειακούς στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Ελέγχθηκαν οι αποσκευές του και του έγινε σωματική έρευνα κατά τη διάρκεια της οποίας αφαίρεσε όλα του τα ρούχα, χωρίς να προκύψει οτιδήποτε. Τότε του επιτράπηκε να φύγει. Κατευθύνθηκε προς την έξοδο, αλλά μερικά μέτρα πριν από την έξοδο τον πλησίασαν αστυνομικοί οι οποίοι τον οδήγησαν στο γραφείο της Υ.ΚΑ.Ν. κρατώντας τον ο ένας από το δεξί και ο άλλος από το αριστερό χέρι. Στο γραφείο ήταν συγκεντρωμένοι αρκετοί αστυνομικοί. Ένας από αυτούς τον αγκάλιασε και τον φίλησε στο πρόσωπο και του είπε «φίλε μου ξέρω το εν ηφταίεις αλλά εννά σου την κάτσω.» Στη συνέχεια ένας αστυνομικός άρπαξε το τσαντάκι το οποίο κρατούσε και χωρίς να πει οτιδήποτε γύρισε την πλάτη του και απομακρύνθηκε δύο βήματα, ενώ δύο άλλοι αστυνομικοί μπήκαν μπροστά του και τον απειλούσαν εμποδίζοντας τον ταυτόχρονα να δει καθαρά τί έκανε ο άλλος αστυνομικός με το τσαντάκι του. Σε μερικά δευτερόλεπτα ο πρώτος αστυνομικός γύρισε προς το μέρος του και του υπέδειξε κάποια χαρτιά και κάποια κλειδιά ρωτώντας τον «τι είναι τούτα». Διαμαρτυρήθηκε επειδή στο τσαντάκι του εκτός από το κλειδί του αυτοκινήτου του δεν είχε άλλο κλειδί. Όπως αντιλήφθηκε αργότερα το ένα χαρτί ήταν η ηλεκτρονική κράτηση του Βούλγαρου ο οποίος μετέφερε τα ναρκωτικά στην ίδια πτήση. Μετά από τη σύλληψη του τον επισκέφθηκε ο δικηγόρος κ. Πατσαλίδης τον οποίο ενημέρωσε για τα συμβάντα, και ο οποίος του έδωσε αυστηρές οδηγίες να μην απαντά σε οποιαδήποτε ερώτηση αστυνομικών αλλά να δηλώνει «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο», συμβουλή την οποία ακολούθησε κατά γράμμα επειδή είχε τρομοκρατηθεί και είχε αντιληφθεί ότι γινόταν προσπάθεια να τον ενοχοποιήσουν σε υπόθεση μεταφοράς ναρκωτικών για την οποία δεν είχε ιδέα. Ουδέποτε είχε σχέση με ναρκωτικά η με αυτή την υπόθεση ή με τον Boris Genkov Vasilev, τον οποίο ουδέποτε συνάντησε. Μετά την αποστράτευση του απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες. Μεταξύ άλλων έμαθε να εμπορεύεται αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες που αγόραζε είτε από την Κύπρο είτε από το εξωτερικό, εργασία η οποία του απέφερε ένα αρκετά καλό εισόδημα και για την οποία μετέβαινε συχνά στο εξωτερικό. Τα τελευταία 2 ½ χρόνια έχει σταθερό δεσμό με την Ελισάβετ Πηγασίου και σκοπεύουν να παντρευτούν. Τα ταξίδια του στο εξωτερικό προκαλούσαν προβλήματα στη σχέση τους. Όταν έφθασε στην Πράγα του τηλεφώνησε και του είπε ότι αν δεν επέστρεφε στην Κύπρο θα χώριζαν. Το ίδιο έγινε μόλις έφτασε στο Άμστερνταμ. Υποσχέθηκε να επιστρέψει αμέσως και αποτάθηκε στις Κυπριακές Αερογραμμές αλλά δεν βρήκε θέση, γι΄ αυτό αναγκάστηκε να επιστρέψει με τις Τσεχικές Αερογραμμές μέσω Πράγας. Δε γνωρίζει πώς βρέθηκε στο τσαντάκι του η κράτηση του Βούλγαρου και τα κλειδιά, και πιστεύει ότι τοποθετήθηκαν από την Υ.ΚΑ.Ν. όταν ο αστυνομικός της Υ.ΚΑ.Ν. του άρπαξε το τσαντάκι του, για να τον ενοχοποιήσουν διότι όπως έμαθε με έκπληξη του η Υ.ΚΑ.Ν. τον παρακολουθούσε για 10 μήνες. Συνοψίζουμε στη συνέχεια τη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης. Η Βάσω Χαριλάου η οποία εργάζεται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών κλήθηκε πρώτη μάρτυρας από την πλευρά της υπεράσπισης. Αντλώντας πληροφόρηση από τους φακέλους που η υπηρεσία της διατηρεί σε σχέση με τα οχήματα στην Κύπρο υπέδειξε ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΝΜ 085 είναι κατασκευή ΜΑΝ, ψυγείο και ανήκει στην εταιρεία Κανάλι ΤC Ltd, η διεύθυνση της οποίας είναι Ηλία Καννάουρου 83, Υψωνας Λεμεσός. Η εγγραφή του έγινε στις 06/02/
2. Το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΝΤ905, κατασκευής MINI, μοντέλο COOPER με τύπο αμαξώματος hatchback ενεγράφη την 01/09/2006 στον Νικόλα Λάμπρου και στην Τράπεζα Κύπρου για σκοπούς ενοικιαγοράς, στις 18/10/2007 μεταβιβάστηκε στον Γρηγόρη Χρυσάνθου και στην Τράπεζα Κύπρου για σκοπούς ενοικιαγοράς, ενώ στις 30/01/2008 έγινε η μεταβίβαση στην Λίζα-Άννα Μαγκίλ και στην Ελληνική τράπεζα Χρηματοδοτήσεις για σκοπούς ενοικιαγοράς. Αντεξεταζόμενη ανάφερε ότι το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΜΝ048, Nissan March τύπου saloon είναι ιδιοκτησία της Ελισάβετ Πηγασίου και Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Χρηματοδοτήσεις για σκοπούς ενοικιαγοράς, Η ως άνω εγγραφή στην Πηγασίου έγινε στις 08/02/
3. Υποδεικνύοντας ότι δεν υπάρχει περιορισμός μεταξύ συμπλήρωσης των εγγράφων μεταβίβασης και της μεταβίβασης εξήγησε ότι η συμπλήρωση των εγγράφων πρέπει να είναι σίγουρα πριν ή την ίδια μέρα. Ο Νικόλας Λάμπρου που κλήθηκε από την υπεράσπιση επιβεβαίωσε ότι περί τα μέσα Οκτωβρίου του 2007 πώλησε στον κατηγορούμενο το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΝΤ
4. Από τον Οκτώβρη του 2006 που ο ίδιος το αγόρασε κανείς άλλος εκτός από τον ίδιο και τον αδελφό του δεν το οδήγησε. Ο κατηγορούμενος, υπέδειξε, είναι φίλος του και παρέλαβε το αυτοκίνητο την ημέρα που του έδωσε τα χρήματα, ημερομηνία που έγινε και η μεταβίβαση. Είδε τον κατηγορούμενο να οδηγά για λίγο καιρό το αυτοκίνητο, αφού λίγο αργότερα είδε μια κοπέλα να το οδηγά, η οποία όπως του ανάφερε ο κατηγορούμενος όταν τον ρώτησε είχε στο μεταξύ αγοράσει το συγκεκριμένο όχημα. Ότι σκόπευε να μεταπωλήσει το συγκεκριμένο όχημα ο κατηγορούμενος του το ανάφερε και κατά το στάδιο που το αγόραζε από τον ίδιο. Ο Λουκάς Λουκά (Μ.Υ.3) ιδιοκτήτης εργαστηρίου ξυλουργικών εργασιών, ΠΑΣΑΞΙ Λτδ, δήλωσε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο που είναι χωριανός του και ότι για ένα διάστημα ενάμιση περίπου χρόνου (περί το τέλος 2004 μέχρι αρχές του 2005) εργάστηκε μαζί του. Έφυγε για να εργαστεί σε κάποιο που πωλεί εξαρτήματα αυτοκινήτων, για να αγοράζει και πουλά αυτοκίνητα. Ο Μ.Υ.4 Κώστας Αντωνίου διατηρεί επιχείρηση πώλησης μεταχειρισμένων εξαρτημάτων αυτοκινήτων και αυτοκινήτων. Γνώρισε τον κατηγορούμενο όταν ο τελευταίος ήταν ακόμη στρατιώτης. Όταν ο κατηγορούμενος απολύθηκε από την εθνική φρουρά τον εργοδότησε για ένα περίπου μήνα στην επιχείρησή του. Όταν αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος παράλληλα με την εργασία στην επιχείρησή του έκανε και δουλειές δικές του, παρόμοιας φύσης, του ανάφερε ότι δεν μπορούσε αυτό να συνεχιστεί με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να φύγει από την επιχείρησή του. Πέντε-έξι μήνες αργότερα ο κατηγορούμενος επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά ζητώντας κάποια εξαρτήματα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι η ως άνω επαφή και συνεργασία του με τον κατηγορούμενο έλαβε χώρα πριν από 2-3 χρόνια, συμφωνώντας με την εισήγηση της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι αυτή ήταν γύρω στο 2004-
5. Η πρωτοκολλητής του ποινικού τμήματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Φωτεινή Λάρκου, (Μ.Υ.6) παρουσίασε τα πρακτικά ημερομηνίας 12/12/2007 στη διαδικασία αίτησης προσωποκράτησης των κατηγορουμένων στην παρούσα υπόθεση, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας (τεκμήριο 33). Αγορεύσεις Οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατά τις τελικές αγορεύσεις υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αναφορά στη μαρτυρία και σχετική νομολογία. Δεν θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε τη σύνοψη των αγορεύσεων τους, έχουμε υπόψη τις θέσεις και εισηγήσεις τους και θα προβαίνουμε σε ειδικές αναφορές εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας. Αξιολόγηση μαρτυρίας Θα εξετάσουμε το σύνολο της μαρτυρίας με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντα κατά νου τις θέσεις της υπεράσπισης, την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου και τα παραδεκτά γεγονότα. Όπως υποδεικνύεται στη νομολογία, η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα και πάνω σε αυτή τη βάση θα την προσεγγίσουμε (βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281. Στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία). Προχωρώντας στην αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί ενώπιον μας, θεωρούμε σκόπιμο να θέσουμε τη νομική βάση πάνω στην οποία το Δικαστήριο αντικρίζει την ανώμοτη κατάθεση κατηγορουμένου. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να εξετάσει την εκδοχή της υπεράσπισης (βλ. R.v. Young [1964] 2 All E.R. 480 και Πουτζιουρής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ.309). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του ότι αυτή δεν έγινε με όρκο και ότι επομένως δεν τέθηκε στη δοκιμασία της αντεξέτασης. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φθάσει σε συμπέρασμα κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της (βλ. R. v. Frost [1835-42] All E.R. Rep. 106 και R. v. Hale

(1964)48 Cr. App. R. 284). Τέτοια ανώμοτη κατάθεση βέβαια δεν μπορεί να έχει την ίδια αξία όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση (βλ. R. v. Campbell and others

(1979)69Cr. App. R. 221). Η επιλογή του κατηγορούμενου να προβεί σε δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου δεν μπορεί να θεωρηθεί ζημιογόνα για τον ίδιο, δηλαδή δεν μπορεί να εξισωθεί με ενοχή (βλ. R. v. Bathurst

(1968)2 Q.B.99, R. v. Sparrow [1973] 2 All E.R. 129, R. v. Mutch [1973] 1 All E.R. 178, Waugh v. R

(1950)A.C. 203 και Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200), ούτε και μπορεί το γεγονός να θεωρηθεί σαν ενίσχυση της μαρτυρίας που πρόσφερε η Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια η ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου θα εξετασθεί κάτω από αυτό το πρίσμα. Παρακολουθήσαμε με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και εξονυχίσαμε το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μας. Έχοντας πλήρη συναίσθηση της σπουδαιότητας που έχει η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο για την κρίση της αξιοπιστίας του, παρακολουθήσαμε όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενώπιον μας με ιδιαίτερη περίσκεψη, έχοντας καταγράψει σε κάθε περίπτωση νοητικά, την εντύπωση μας από την εικόνα τους καθ΄ oν χρόνο έδιδαν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Αρχίζοντας από τους μάρτυρες κατηγορίας, μπορούμε να πούμε ότι στο σύνολο τους μας έκαναν καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και είναι χωρίς δυσκολία που καταλήγουμε ότι είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο, θέτοντας υπόψη του Δικαστηρίου όσα οι ίδιοι αντελήφθησαν και όπως τα αντελήφθησαν να διαδραματίζονται κατά την εξέλιξη των γεγονότων Εντοπίζουμε παράλληλα την προσπάθεια της υπεράσπισης να κλονίσει τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας απομονώνοντας πολλές φορές αναφορές τους και αποδίδοντας σε αυτές διαφορετική διάσταση. Ασφαλώς η επιχειρηματολογία από την πλευρά της υπεράσπισης αναφορικά με επουσιώδη ζητήματα και οι καταλήξεις της δεν μπορούν να υιοθετηθούν και να πλήξουν συνακόλουθα την ποιότητα της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας. Αναφέρουμε ενδεικτικά τα ακόλουθα παραδείγματα. Το γεγονός ότι ο Genkov κατά το στάδιο που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι του παραδόθηκε η βαλίτσα στο Άμστερνταμ χρησιμοποίησε πληθυντικό αριθμό, «μου έδωσαν τη βαλίτσα», σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογεί την εισήγηση της υπεράσπισης ότι τούτο αποδεικνύει ότι τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά παρέλαβε από περισσότερα πρόσωπα του ενός και όχι από τον κατηγορούμενο. Ούτε βεβαίως μπορεί να γίνει αποδεκτή η εισήγηση της υπεράσπισης πως αποδεικνύεται ότι ο Genkov δεν γνώριζε τον κατηγορούμενο προηγουμένως από το γεγονός ότι καταθέτοντας ενόρκως τον αποκάλεσε σε κάποιες περιπτώσεις ως «κύριο Γρηγόρη» (η υπογράμμιση είναι δική μας). Αναφερόμαστε στον κάθε μάρτυρα ξεχωριστά. Σημειώνουμε από την αρχή ότι η μαρτυρία του ΜΚ11 Αστ 2732 Στέλιου Παναγιώτου και του ΜΚ12 Λοχ. 2566 Μιχάλη Σάββα ο οποίος προέβηκε σε δακτυλοσκοπική εξέταση τεκμηρίων που του είχαν παραδοθεί, έγινε αποδεκτή από την υπεράσπιση με σχετική της δήλωση. Η μαρτυρία τους στο σύνολό της γίνεται αποδεκτή. Στρεφόμαστε στη μαρτυρία του κ. Μάριου Καριόλου (ΜΚ13). Η εμπειρογνωμοσύνη του μάρτυρα για τα θέματα που μαρτύρησε στο Δικαστήριο καθώς και το περιεχόμενο έκθεσης του που ετοίμασε σχετικά με τεκμήρια που του είχαν παραδοθεί για επιστημονική εξέταση σε επίπεδο DNA (Τεκμήριο 31), ως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του και το περιεχόμενο της ως άνω έκθεσης του. Ο ΜΚ1 Αστ 2479 Καψάλης ο οποίος, όπως αναφέραμε πιο πάνω, έλαβε φωτογραφίες των επίδικων ναρκωτικών και ασχολήθηκε με τη συσκευασία, σφράγιση, φύλαξη και διακίνηση τεκμηρίων που αυτός κατάθεσε στο Δικαστήριο, εξήγησε με σαφή και θετικό τρόπο τη δική του εμπλοκή στην υπόθεση και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του, η οποία άλλωστε συνάδει και με δηλωθέντα ως παραδεκτά γεγονότα. Ο Αστ. 1850 Ανδρέας Κακουλλής (ΜΚ2) ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Θεωρούμε ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής στην εξιστόρηση της δικής του εμπλοκής στην υπόθεση. Κατά την αντεξέταση του ζητήθηκε από το μάρτυρα να εξηγήσει γιατί δεν υποβλήθηκαν τα κλειδιά Τεκμήριο 3 σε επιστημονικές εξετάσεις για τον εντοπισμό DNA και δακτυλικών αποτυπωμάτων του Genkov ή του κατηγορούμενου. Θεωρούμε καθ' όλα πειστική την εξήγηση που έδωσε ο μάρτυρας, γιατί δεν ζήτησε να υποβληθούν στις ως άνω εξετάσεις διάφορα τεκμήρια, όπως τα κλειδιά Τεκμήριο 3, το εισιτήριο Τεκμήριο 12 και οι κρατήσεις Τεκμήρια 13 και 14 , ότι δηλαδή τα εν λόγω τεκμήρια είχαν ανευρεθεί στην κατοχή του κατηγορουμένου και είχαν έρθει σε επαφή με αρκετά χέρια δεν θεωρήθηκε ότι υπήρχε λόγος να σταλούν για τέτοιες εξετάσεις. Εν πάση περιπτώσει δεν εντοπίζουμε οποιαδήποτε σκοπιμότητα ή οτιδήποτε μεμπτό στην απόφαση του Κακουλλή να μην ζητήσει όπως τα εν λόγω τεκμήρια υποβληθούν σε επιστημονικές εξετάσεις. Θετική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα προκάλεσε και η Γ/Αστ. 3225 Γ. Ανδρέου (ΜΚ4) η μαρτυρία της οποίας έγινε αποδεκτή από την υπεράσπιση με σχετική δήλωση κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Με τρόπο σταθερό και με ειλικρίνεια έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου τα περί της δικής της εμπλοκής στην υπόθεση και όσα η ίδια αντιλήφθηκε να διαδραματίζονται στο Αεροδρόμιο Λάρνακας στις 12/12/2007 σχετικά με την παρούσα. Δεχόμαστε τη μαρτυρία της. Ο Αναπληρωτής Λοχίας 4743 Γ. Ιωάννου (ΜΚ5) ηγήθηκε της ομάδας παρακολούθησης του κατηγορούμενου για περίπου 9 μήνες μέχρι τη σύλληψη του τελευταίου για την παρούσα υπόθεση. Μελετήσαμε τη μαρτυρία του με ιδιαίτερη προσοχή και είμαστε ικανοποιημένοι ότι ο μάρτυρας είπε την αλήθεια αναφορικά με τις ενέργειες του στην παρούσα υπόθεση και τα όσα ο ίδιος αντιλήφθηκε να διαδραματίζονται, όπως τα θυμόταν. Με ειλικρίνεια κατάθεσε ότι κατά την εννιάμηνο παρακολούθηση του κατηγορούμενου πριν από τη σύλληψη του για την παρούσα υπόθεση ο τελευταίος ήταν νομοταγής, είχε όμως σταδιακά εξακριβωθεί κατά το διάστημα της παρακολούθησης ο ρόλος που διαδραμάτιζε ο κατηγορούμενος, για αυτό και η Αστυνομία εστίασε την προσοχή της στο Αεροδρόμιο Λάρνακας. Δεν διαλανθάνει της προσοχής μας ότι ο μάρτυρας στην γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία σχετικά με την παρούσα, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίας εξέτασης του, αναφέρει πως μερικές φορές κατά το διάστημα της παρακολούθησης ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο Αεροδρόμιο Λάρνακας από την Ελισάβετ Πηγασίου η οποία οδηγούσε αυτοκίνητο μάρκας NISSAN March με αριθμό εγγραφής KMN085, ενώ σύμφωνα με τη αδιαμφισβήτητη μαρτυρία της ΜY1 Βάσως Χαριλάου το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΜΝ085 δεν είναι του ως άνω τύπου, μάρκας και μοντέλου αλλά κατασκευή ΜΑΝ, ψυγείο. Κρίνουμε ότι η σχετική μαρτυρία του ΜΚ5 αφορά παρεμφερές ζήτημα που ουδόλως επηρεάζει τη γενική καλή εικόνα που το Δικαστήριο έχει σχηματίσει για την ποιότητα της μαρτυρίας του αναφορικά με τα επίδικα ζητήματα της υπόθεσης. Έχοντας μάλιστα υπόψη το γεγονός ότι η ως άνω Ελισάβετ Πηγασίου όντως είναι ιδιοκτήτρια οχήματος μάρκας NISSAN μοντέλου March του οποίου μέρος του αριθμού εγγραφής αποτελείται από τα γράμματα ΚΜΝ και δύο από τα τρία ψηφία που ανέφερε ο Ιωάννου («0» και «8»), θεωρούμε ότι η διάφορα μπορεί με ασφάλεια να αποδοθεί σε καλόπιστο λάθος. Παρατηρούμε επίσης ότι κατά την αντεξέταση του μάρτυρα ερωτήθηκε κατά πόσο συμφωνούσε με το συνήγορο υπεράσπισης ότι στα γραφεία της ΥΚΑΝ (στο Αεροδρόμιο Λάρνακας) αγκάλιασε τον κατηγορούμενο ο οποίος ήταν μεταξύ πολλών αστυνομικών, τον φίλησε στο πρόσωπο και του είπε «θα σου την κάτσω έστω τζαι αν δεν ειφταίεις», θέση την οποία ο μάρτυρας απέρριψε κατηγορηματικά. Ο κατηγορούμενος με την ανώμοτη δήλωση του δεν υποστήριξε την τεθείσα στο μάρτυρα θέση αποδίδοντας την ως άνω ενέργεια και δήλωση όχι στον Ιωάννου αλλά σε άλλο αστυνομικό καταδεικνύοντας μέσα από την εξιστόρηση της εκδοχής του τον Κουτσίδη (ΜΚ6). Όπως προκύπτει από τη νομολογία, τυχόν διαφορετικές ή ασυμβίβαστες θέσεις της υπεράσπισης, προσμετρούν, είτε προβλήθηκαν χωρίς συγκεκριμένες οδηγίες από τον κατηγορούμενο, είτε λόγω αντιφατικών οδηγιών ή δικής του πρωτοβουλίας, κλονίζοντας την εκδοχή της υπεράσπισης (Γιουρούκκης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 402). Στρεφόμαστε τώρα στη μαρτυρία του Αρχιαστυφύλακα 690 Α. Κουτσίδη (ΜΚ6). Έχοντας παρακολουθήσει το μάρτυρα προσεκτικά ενώ κατάθετε, δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι κατέθεσε με ειλικρίνεια, και με τρόπο πειστικό και θετικό για όσα αυτός θυμόταν σχετικά με τη δική του εμπλοκή στην υπόθεση. Κατ' αρχάς δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι τα κλειδιά Τεκμήριο 3 και οι ηλεκτρονικές κρατήσεις Τεκμήρια 13 και 14 που, όπως είπε, ανευρέθηκαν από τον ίδιο στο τσαντάκι του κατηγορούμενου, δεν είχαν τοποθετηθεί σε αυτό από τον μάρτυρα ή από οποιοδήποτε άλλο μέλος της Αστυνομίας ή από άλλο πρόσωπο κατόπιν συνεννόησης με την Αστυνομία. Τούτο επιβεβαιώνεται και από τις αναφορές του ΜΚ9 για το ζήτημα. Αμφιβολία δεν έχουμε ούτε για το γεγονός ότι επέστησε την προσοχή του κατηγορούμενου στο Νόμο όπως ανάφερε στη μαρτυρία του. Σημειώνουμε άλλωστε ότι ενώ ο μάρτυρας αντεξέταστηκε εκτενώς για τις ενέργειες του σχετικά με τον κατηγορούμενο, συμπεριλαμβανομένων των επιστήσεων προς αυτόν, ο τελευταίος με την ανώμοτη δήλωση του δεν υποστήριξε τις περί του αντιθέτου υποβολές του συνηγόρου του για το ζήτημα των επιστήσεων προς τον μάρτυρα. Δεν δεχόμαστε επίσης ότι μεταξύ των αστυνομικών μαρτύρων υπήρξε συνεννόηση για τη μαρτυρία που θα έδιδαν στο Δικαστήριο ώστε να δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα για την καταδίκη του κατηγορούμενου. Ο Λοχίας 587 Μάριος Αντωνιάδης (ΜΚ8) κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι ήταν παρών ενώ ο Κίτσιος προσπαθούσε να ανοίξει τη βαλίτσα που μετέφερε ο Genkov με σκοπό τον έλεγχο της και μετέφερε στο Δικαστήριο με τρόπο φυσικό και πειστικό τα όσα αντιλήφθηκε να διαδραματίζονται σχετικά με την υπόθεση στο Αεροδρόμιο Λάρνακας στις 12.12.2007. Ο μάρτυρας αυτός κατά την κυρίως εξέταση του είχε αρχικά κάνει αναφορά στην ανεύρεση στην κατοχή του Genkov τριών ηλεκτρονικών εισιτηρίων για να διορθώσει μετά που του επιδείχθηκε το Τεκμήριο 15, αποκόμματα (boarding cards), ότι επρόκειτο για τα τρία έγγραφα στα οποία αναφέρθηκε ως ηλεκτρονικά εισιτήρια, αποδίδοντας την αρχική του αναφορά σε λάθος έκφραση. Δεν θεωρούμε ότι υπήρχε οποιαδήποτε σκοπιμότητα στην μεταγενέστερη αναφορά του μάρτυρα σε αποκόμματα. Έχοντας παρακολουθήσει το μάρτυρα πολύ προσεκτικά ενώ κατάθετε τον κρίνουμε ότι πρόκειται για καθ' όλα αξιόπιστο μάρτυρα και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του. Ο Νεόφυτος Δημητρίου (ΜΚ9) ήταν ο Βοηθός Τελώνης που έκανε έλεγχο στη βαλίτσα του κατηγορούμενου, στο τσαντάκι που αυτός έφερε και σωματικό έλεγχο στον ίδιο. Υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα κατά τον ως άνω έλεγχο εντόπισε στο τσαντάκι του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 10) τα κλειδιά Τεκμήριο 3 καθώς και τις ηλεκτρονικές κρατήσεις Τεκμήρια 13 και 14 αντίστοιχα. Ο μάρτυρας κατάθεσε με τρόπο σαφή και θετικό χωρίς αμφιταλαντεύσεις και με ειλικρίνεια για τη δική του εμπλοκή στην υπόθεση και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε. Κρίνουμε ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής όταν ανέφερε ότι μέχρι να συνειδητοποιήσει τη σχέση των κλειδιών και των κρατήσεων που είδε στο τσαντάκι του κατηγορούμενου με τον Genkov, βρέθηκαν τα κλειδιά από τον Κουτσίδη ο οποίος είχε τρία λεπτά προηγουμένως παραλάβει τον κατηγορούμενο και τον οδήγησε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν για περαιτέρω εξετάσεις. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του. Παρομοίως ευνοϊκά εντυπωσίασε και ο τελώνης Δημήτρης Κίτσιος (ΜΚ10) ο οποίος, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, στις 12.12.2007 ασχολήθηκε με τον έλεγχο στη βαλίτσα (Τεκμήριο 1) που μετέφερε ο Genkov στο Αεροδρόμιο Λάρνακας, στην οποία βρέθηκαν τα επίδικα ναρκωτικά, προσπαθώντας αρχικά να την ανοίξει με τον τρόπο που ανάφερε στη μαρτυρία του, σπάζοντας και το «συνδυασμό». Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι ο μάρτυρας αυτός ήρθε στο Δικαστήριο με διάθεση να πει την αλήθεια για τις ενέργειες και διαπιστώσεις του κατά την πιο πάνω ημερομηνία. Με τρόπο πειστικό και θετικό ο μάρτυρας επέμενε στη θέση του, απορρίπτοντας τις περί του αντιθέτου θέσεις της υπεράσπισης, ότι η εν λόγω βαλίτσα δεν άνοιγε και δεν άνοιξε μέχρι που εφαρμόστηκαν στις κλειδαριές της τα κλειδιά Τεκμήριο 3, οπότε άνοιξε αμέσως. Θέση η οποία επιβεβαιώνεται και από άλλη μαρτυρία, μεταξύ άλλων των ΜΚ5, ΜΚ6, ΜΚ8 και ΜΚ9, την οποία έχουμε ήδη αποδεχτεί. Δεν διαλανθάνει της προσοχής μας ότι ο μάρτυρας ανέφερε αντεξεταζόμενος ότι «βρήκαν» ταξιδιωτικά εισιτήρια πάνω στον Genkov, τα οποία, όπως πίστευε ο τελευταίος κρατούσε στα χέρια του. Παρουσίασε ότι τα εν λόγω εισιτήρια τα πήραν στη συνέχεια συνάδελφοι του για να φωτοτυπήσουν χωρίς όμως να είναι σε θέση να αναφέρει πώς ήταν αυτά τα εισιτήρια ή να τα αναγνωρίσει στα Τεκμήρια 12, 13 και 14 διευκρινίζοντας ότι ο ίδιος δεν ασχολήθηκε με το θέμα. Σημειώνουμε άλλωστε την εξήγηση του ότι η αναφορά του για φωτοτύπηση των εισιτηρίων στηριζόταν στην τακτική που ακολουθείται σε τέτοιες περιπτώσεις, χωρίς τελικά να μπορεί να πει τι ακριβώς συνέβηκε για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Σε κάθε περίπτωση σημειώνεται στη βάση όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου ότι ο Genkov όταν ανακόπηκε από τον Κίτσιο για έλεγχο είχε στην κατοχή του κάρτες επιβίβασης (Τεκμήρια 15), τα οποία κατασχέθηκαν. Αποδεχόμαστε και αυτού τη μαρτυρία. Ο ΜΚ14 Αστ.2733 Κ. Κωνσταντίνου εξήγησε με σαφήνεια τη δική του εμπλοκή στην υπόθεση. Η μαρτυρία του ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί και γίνεται αποδεκτή. Καθ' όλα θετική είναι η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε για τη μαρτυρία του ΜΚ15 Βάσου Ψαρά. Ως γνώστης του αντικειμένου της προσφοράς υπηρεσιών αεροσκαφών και επιβατών στα αεροδρόμια με μακρά πείρα και δραστηριοποίηση στον τομέα εξήγησε με λεπτομέρεια τις διαδικασίες που ακολουθούνται για την εξασφάλιση αεροπορικών εισιτηρίων στη βάση διεθνών κανονισμών που ρυθμίζουν το ζήτημα, θέτοντας και το αναγκαίο υπόβαθρο. Σημειώνουμε ότι η μακρά πείρα και δραστηριοποίηση του στον τομέα δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Προσεγγίζουμε το μέρος αυτό της μαρτυρίας του με βάση τις αρχές που διέπουν το ζήτημα (βλ. R.K.B. Leathergoods Ltd v. Αγγελίδης

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1071). Αποτέλεσε ταυτόχρονα και μάρτυρα γεγονότων. Εξήγησε επίσης στο Δικαστήριο τα Τεκμήρια 12,13 και 14 ξεκαθαρίζοντας ότι οι τοποθετήσεις του δεν γίνονταν στη βάση υποθέσεων αλλά στη γνώση του για τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα διεθνώς στον συγκεκριμένο τομέα. Τίποτε δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ικανό να κλονίσει την ως άνω αντίληψη μας για την ποιότητα της μαρτυρίας του η οποία στο σύνολό της γίνεται αποδεκτή. Βρίσκουμε δε στη βάση της μαρτυρίας του ότι οι κρατήσεις αεροπορικών θέσεων που αφορούν τα Τεκμήρια 13 και 14, οι οποίες φέρουν τους ίδιους αριθμούς κρατήσεων (booking ref. YKYBDK και reservation number(s) OK/ZB1MC), έγιναν με μία πράξη. Σημειώνουμε ότι οι συγκεκριμένοι αριθμοί κράτησης, εμφανίζονται και στο εισιτήριο (κουπόνι) του κατηγορούμενου Τεκμήριο 12, ο δεύτερος σε αυτοκόλλητη ετικέτα που είναι επικολλημένη στο εν λόγω τεκμήριο στην οποία αναφέρεται και το όνομα του κατηγορούμενου . Η ειλικρίνεια και η απλότητα χαρακτήριζαν τη μαρτυρία του ΜΚ7 Avedis Harris, κλειδαρά. Δεν αμφισβητήθηκε η μακρόχρονη εμπειρία του και δραστηριοποίηση στον τομέα κλειδιών και κλειδαριών. Λογικές και πειστικές κρίνονται οι εξηγήσεις του για τη σπανιότητα να ταιριάζουν στη συγκεκριμένη βαλίτσα κλειδιά άλλης βαλίτσας της ίδιας μάρκας και μοντέλου οι οποίες και υιοθετούνται. Θεωρούμε σκόπιμο εδώ να προβούμε σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του ουσιώδους μάρτυρα κατηγορίας Boris Genkov (ΜΚ3). Xωρίς καμιά αμφιβολία, ο μάρτυρας αυτός θεωρείται σαν συνεργός σε όλα τα αδικήματα με τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος. Όπως επιγραμματικά λέχθηκε και στην υπόθεση Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2000)2 Α.Α.Δ. 628 στη σελ. 654, συνεργός μπορεί να χαρακτηριστεί άτομο το οποίο μετέχει στο έγκλημα πριν ή κατά τη διάπραξη του, ή παρέχει κάλυψη στους εγκληματίες μετά το έγκλημα. Στην ίδια κατηγορία περιλαμβάνονται και άτομα που βαρύνονται με καταδίκη για εγκλήματα όμοια με τα υπό εκδίκαση και καταθέτουν στη δίκη του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Mousoulides v. Republic

(1983)2 C.L.R. 336 στη σελ. 339 υποδεικνύεται ότι για να μπορεί ένας μάρτυρας να τύχει μεταχείρισης σαν συνεργός, πρέπει, είτε να έχει ο ίδιος ομολογήσει τη συνέργεια του ή η μαρτυρία αυτοτελώς ή σε συνδυασμό με άλλη μαρτυρία, να εγείρει το θέμα της δικής του συμμετοχής στο αδίκημα. Στην προκείμενη περίπτωση είναι προφανές ότι ο Genkov πρέπει να θεωρηθεί σαν συνεργός αφού όχι μόνο ήταν συγκατηγορούμενος μαζί με τον κατηγορούμενο σε όλα τα αδικήματα στο κατηγορητήριο αυτής της υπόθεσης, αλλά αφού ομολόγησε τη δική του ενοχή και καταδικάστηκε, προσήλθε και έδωσε και προφορική μαρτυρία με την οποία εμπλέκει τόσο τον εαυτό του όσο και τον κατηγορούμενο. Σημειώνουμε εδώ ότι η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής δήλωσε ευθύς εξ αρχής στην αγόρευση της ότι ο Genkov θεωρείται σαν συναυτουργός, θέση με την οποία συμφωνούμε. Οι αρχές που πρέπει να εφαρμόζονται ως προς τον τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας συναυτουργού εκτέθηκαν από το Εφετείο σε σωρεία αποφάσεων. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις αποφάσεις στις υποθέσεις Γιουρούκκης ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 231, Καύκαρος κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 51, και Γιαννίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ.143. Συνοψίστηκαν οι αρχές αυτές με σαφήνεια στη σελ. 657 της απόφασης στην υπόθεση Ρόπας (ανωτέρω) ως εξής: «(α) Εφόσον το δικαστήριο είναι διατεθειμένο, κατ΄ αρχήν, να αποδώσει πίστη στη μαρτυρία του, τότε πρέπει να προειδοποιήσει τον εαυτό του ότι είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του, στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. (β) Ενισχυτική είναι η μαρτυρία, που τείνει να καταδείξει ότι διαπράχθηκε το έγκλημα, στο οποίο αναφέρεται ο συνεργός, και ότι εκείνος που το διέπραξε είναι ο κατηγορούμενος. (γ) Το δικαστήριο, αφού προσεγγίσει τη μαρτυρία του συνεργού με τον τρόπο που έχουμε διαγράψει, μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του, έστω και αν διαπιστώσει ότι απουσιάζει ενισχυτική μαρτυρία. Η κυπριακή όσο και η αγγλική νομολογία, από την οποία αντλήθηκε καθοδήγηση, υποστηρίζει ότι τίθεται θέμα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας, μόνο εφόσον ο συνεργός φαίνεται αξιόπιστος. Στην απόφαση του Privy Council - Attorney-General of Hong Kong v. Wong Muk-ping [1987] 2 All E.R. 488 - ως επισημάναμε στην Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 258, 266, αποφασίστηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας συνεργού διενεργείται ενιαία. Δεν πρόκειται για διαφορά ουσίας αλλά προσέγγισης. Μάρτυρας, εμφανώς αναξιόπιστος, δεν μπορεί να τύχει ενίσχυσης, εφόσον ελλείπει το αντικείμενο της ενίσχυσης, το, κατ΄ αρχήν, παραδεκτό της εκδοχής του. Σκοπός της ενισχυτικής μαρτυρίας είναι η άρση των εγγενών αμφιβολιών για την ποιότητα της μαρτυρίας του συνεργού, λόγω της συμμετοχής ή σύμπραξής του στο έγκλημα. Είναι προς άρση αυτών των αμφιβολιών, που αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία για την ανάμειξη του κατηγορουμένου στο έγκλημα. Παραμένει, όμως, το δικάζον δικαστήριο κριτής του αξιόπιστου, της σημασίας και της βαρύτητας, που αποδίδεται στη μαρτυρία συνεργού και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. Η απουσία της δεν αναιρεί το δικαίωμα του δικάζοντος δικαστηρίου να αποδεχτεί ως βάσιμη τη μαρτυρία συνεργού.» (Βλ. επίσης Petrosyan v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 90). Στην Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) εξηγείται επίσης τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία και ποια μορφή μπορεί να πάρει. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα (σελ. 265). Όπως αναφέρεται ενισχυτική είναι η μαρτυρία, η οποία έχει: ".... προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο υπόδικος, αλλά επίσης ότι εκείνος που το διέπραξε ήταν ο κατηγορούμενος. Όπως υποδεικνύεται στην πρόσφατη δικαστική απόφαση Turner v. Blunden [1986] 2 All E.R. 75 δεν απαιτείται όπως η ενισχυτική μαρτυρία αποδεικνύει αφ΄ εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ό,τι απαιτείται είναι η μαρτυρία να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το συνένοχο (accomplice) και να τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι ο εγκληματίας είναι ο κατηγορούμενος (Βλέπε, R v. Beck [1982] 1 All E.R. 807)". Ο Genkov απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν λεπτομερώς, με σταθερότητα, αποφασιστικότητα και τρόπο φυσικό. Κατάθεσε χωρίς οποιοδήποτε δισταγμό για τη δική του εμπλοκή και το ρόλο που αυτός διαδραμάτισε, όχι μόνο στα γεγονότα που καλύπτουν την υπόθεση, αλλά σε σχέση και με άλλη περίπτωση διακίνησης ναρκωτικών, που δεν ήταν υπόψη των αστυνομικών αρχών, αποκαλύπτοντας ότι η παρούσα δεν ήταν η πρώτη φορά που μετέφερε ναρκωτικά στην Κύπρο. Η αναφορά του Genkov για προηγούμενη εμπλοκή του σε διακίνηση ναρκωτικών λαμβάνεται υπόψη αποκλειστικά και μόνο στο βαθμό που καταδεικνύει την ετοιμότητα του να αποκαλύψει γενικά το ρόλο του ιδίου στη διακίνηση ναρκωτικών. Οποιαδήποτε αναφορά στην εμπλοκή άλλων προσώπων και δη του κατηγορούμενου ασφαλώς δεν λαμβάνεται υπόψη. H εκδοχή του Genkov για την παρούσα υπόθεση αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση με την αντεξέταση και διάφορες προς τούτο υποβολές. Παρά την μακρά αντεξέταση του η μαρτυρία του παρέμεινε ακλόνητη και δυνατή, χωρίς αντιφάσεις και αυτοαναιρέσεις. Επισημαίνουμε δε ότι πρόκειται για μαρτυρία λεπτομερή η οποία σε καίρια σημεία της ενισχύεται και από άλλη μαρτυρία στην οποία αναφερόμαστε πιο κάτω. Ο Genkov ενέπλεξε τον εαυτό του στα επίδικα αδικήματα ήδη από την πρώτη του κατάθεση (Τεκμήριο 24 στη Βουλγαρική γλώσσα και Τεκμήριο 24Α μετάφραση στην ελληνική) χωρίς όμως να κατονομάζει τον κατηγορούμενο. Τον τελευταίο κατονομάζει στη δεύτερη του κατάθεση, την οποία υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου, δίδοντας λεπτομέρειες για την εμπλοκή του στην υπόθεση. Εξήγησε ότι αρχικά δεν ήθελε να αποκαλύψει τη σχέση του με τον κατηγορούμενο δίδοντας πειστικές εξηγήσεις για τους λόγους που τον ώθησαν στη συνέχεια να δώσει νέα κατάθεση στην Αστυνομία αποκαλύπτοντας την εμπλοκή του κατηγορούμενου και εκθέτοντας τα πραγματικά γεγονότα. Δεν διαλανθάνει της προσοχής μας ότι ο Genkov κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι την πρώτη φορά που είδε τον κατηγορούμενο στην αίθουσα παραλαβής αποσκευών ο τελευταίος καθόταν σε παγκάκι αναμένοντας να τεθεί σε λειτουργία ο κινούμενος ιμάντας με τις αποσκευές και προχώρησε στο σημείο που «τελειώνει» ο ιμάντας όταν αυτός τέθηκε σε λειτουργία. Κατά την τελική αγόρευση του, ο ευπαίδευτος συνήγορος της υπεράσπισης με αναφορά στο γεγονός ότι κανένας αστυνομικός μάρτυρας δεν ανάφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο να κάθεται σε παγκάκι σε οποιοδήποτε στάδιο της παρακολούθησης του κατά το συγκεκριμένο χρόνο, εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος μέχρι τότε ήταν άγνωστος του Genkov και ο τελευταίος επαναλαμβάνοντας την εκδοχή της Αστυνομίας έκανε λάθος. Δεν θεωρούμε ότι ο Genkov έκανε λάθος. Το γεγονός ότι αστυνομικοί μάρτυρες, οι οποίοι παρεμπιπτόντως κατέθεσαν μετά από τον Genkov, δεν έκαναν αναφορά σε αυτή τη λεπτομέρεια δεν συνιστά ούτε λάθος ούτε αντίφαση. Παρατηρούμε εν πρώτοις ότι το ζήτημα αυτό δεν τέθηκε στους αστυνομικούς μάρτυρες κατηγορίας. Ο κάθε μάρτυρας ανάφερε στο Δικαστήριο αυτά που περιήλθαν στη δική του αντίληψη ανάλογα με τι θυμόταν και ανάλογα με τη σπουδαιότητα που ο ίδιος προσέδιδε στις παρατηρήσεις του για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Έχουμε θέσει υπόψη μας όλα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης επικαλέστηκε ως κενά ή αντιφάσεις είτε στη μαρτυρία του Genkov είτε με τη μαρτυρία άλλων μαρτύρων κατηγορίας. Δεν εντοπίζουμε οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία τους. Θεωρούμε τη μαρτυρία του Genkov αξιόπιστη και είμαστε πεπεισμένοι ότι θα πρέπει να αποδώσουμε πίστη σε αυτήν για τους λόγους που εξηγήσαμε. Με πλήρη επίγνωση των κινδύνων που εμπεριέχονται στην αποδοχή μαρτυρίας συναυτουργού και έχοντας προειδοποιήσει σχετικά τους εαυτούς μας, δηλώνουμε ότι είμαστε διατεθειμένοι να βασιστούμε στη μαρτυρία του και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. Ανεξάρτητα των πιο πάνω, χωρίς να αναιρούμε τα όσα αναφέραμε για το βάσιμο της μαρτυρίας του Genkov, υπάρχει και άλλη ικανή μαρτυρία η οποία ενισχύει τη μαρτυρία του και τείνει να καταδείξει ότι στη διάπραξη των αδικημάτων ενέχεται και ο κατηγορούμενος. Τέτοια μαρτυρία είναι: (α) Ο εντοπισμός των κλειδιών Τεκμήριο 3 στο τσαντάκι του κατηγορούμενου, με τα οποία ανοίχθηκε η βαλίτσα (Τεκμηριο 1) που περιείχε τα ναρκωτικά, ενώ σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχουμε αποδεχθεί η βαλίτσα και οι κλειδαριές της ήταν καλής ποιότητας και ως εκ τούτου η πιθανότητα να ξεκλειδώσει με κλειδί άλλης βαλίτσας ήταν απομακρυσμένη. Σημειώνουμε εξάλλου ότι και προσπάθειες που έγιναν από τον τελωνειακό λειτουργό ΜΚ10 να ανοίξει τη βαλίτσα με δέσμη κλειδιών που χρησιμοποιούν σε παρόμοιες περιπτώσεις απέτυχαν. (β) Ο εντοπισμός στο τσαντάκι του κατηγορούμενου της ηλεκτρονικής κράτησης του Genkov (Τεκμήριo 14). (γ) Το γεγονός ότι οι δύο κρατήσεις (Τεκμήρια 13 και 14) έγιναν με την ίδια πράξη, οι κωδικοί της οποίας εμφανίζονται και στο εισιτήριο (κουπόνι) του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 12). Σημειώνουμε εδώ παρενθετικά ότι σε τελική ανάλυση το καθοριστικό στοιχείο που συνδέει τον κατηγορούμενο με τον Genkov δεν είναι τόσο το σημείο εντοπισμού της κράτησης του Genkov αλλά το περιεχόμενο των δύο εγγράφων, από το οποίο προκύπτει η σύνδεση των δύο επιβατών. Στρεφόμενοι στη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης, παρατηρούμε ότι η μαρτυρία των ΜΥ1 Βάσως Χαριλάου και ΜΥ5 Φωτεινής Λάρκου δεν αμφισβητήθηκε και παρέμεινε αναντίλεκτη. Στο σύνολο της γίνεται αποδεκτή με δεδομένη την καλή εντύπωση που άφησαν στο Δικαστήριο οι εν λόγω μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως. Καθ' ον χρόνο κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου ο ΜΥ2 Νικόλας Λάμπρου εμφανής ήταν η προσπάθεια του να ενισχύσει με τις αναφορές του την εκδοχή του κατηγορούμενου και φίλου του, όσον αφορά τον χρόνο που ο τελευταίος παρέλαβε από τον ίδιο το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΝΤ

1. Σημειώνουμε ότι η μαρτυρία του δεν προωθεί τις θέσεις της υπεράσπισης αφού σύμφωνα με αυτή δεν ήταν ο μόνος που οδηγούσε το εν λόγω αυτοκίνητο, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο κατά τη χρονική διάρκεια της παρακολούθησης, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, το όχημα να οδηγήθηκε εν αγνοία του μάρτυρα και από τον κατηγορούμενο. Δεν θεωρούμε ότι το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία του για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων και ευρημάτων. Οι ΜΥ3 και ΜΥ4 Λουκάς Λουκά και ΜΥ4 Κώστας Αντωνίου κατέθεσαν με τρόπο απλό και πειστικό. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία τους και βρίσκουμε ότι ο κατηγορούμενος εργοδοτήθηκε από αυτούς κατά τις περιόδους που αναφέρθηκαν. Με τη μαρτυρία τους προφανής σκοπός της υπεράσπισης ήταν να αντικρούσει τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας οι οποίοι από την παρακολούθηση του κατηγορούμενου διαπίστωσαν ότι αυτός δεν εργαζόταν, κοιμόταν νωρίς το πρωί και ξυπνούσε γύρω στο μεσημέρι. Η διαπίστωση αυτή ήταν το αποτέλεσμα της παρακολούθησης του κατηγορούμενου η οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία είχε χρονική διάρκεια 9 μήνες πριν από τη σύλληψη του κατηγορούμενου στις 12.12.2007 ενώ η μαρτυρία των ΜΥ3 και ΜΥ4 αφορά χρονικά διαστήματα κατά πολύ προγενέστερα της εννιάμηνης περιόδου στην οποία αναφέρθηκαν οι μάρτυρες κατηγορίας. Συνεπώς η αποδοχή της δεν μπορεί να αντικρούσει τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας για το συγκεκριμένο θέμα το οποίο εν πάση περιπτώσει είναι παρεμφερές. Στρεφόμαστε τώρα στην ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου. Εξετάσαμε το περιεχόμενο της στη βάση των αρχών που διέπουν το ζήτημα ως πιο πάνω έχουν αναφερθεί, σε συνάρτηση με τη γραμμή υπεράσπισης. Σημειώνουμε ότι βασικός άξονας της εκδοχής του κατηγορούμενου είναι ότι δεν γνώριζε τον Genkov πριν από την υπόθεση και ότι η όλη υπόθεση εναντίον του είναι κατασκευασμένη για να ενοχοποιηθεί. Προς τούτο, ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωση του παρουσιάζει τον αστυνομικό που ασχολήθηκε με την έρευνα στο τσαντάκι του και στον ίδιο, δηλαδή τον Κουτσίδη ΜΚ6, να τον αγκαλιάζει, να τον φιλά και να δηλώνει στον κατηγορούμενο ότι «θα του την κάτσει». Ωστόσο, τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε από την υπεράσπιση στον Κουτσίδη παρά μόνο υποβλήθηκε και αποδόθηκε η ενέργεια αυτή στον Ιωάννου (ΜΚ5). Δεν παρουσιάζει επίσης λογική συνέπεια η προκύπτουσα από τη δήλωση του θέση ότι η Αστυνομία τοποθέτησε τα ως άνω αντικείμενα στο τσαντάκι του, στην παρουσία μάλιστα και του ιδίου, με τον τρόπο που παρουσιάζει ο κατηγορούμενος για να εντοπισθούν από την Αστυνομία αμέσως μετά. Αν πρόθεση της Αστυνομίας ήταν να κατασκευάσει μαρτυρία για την ανεύρεση των τεκμηρίων αυτών στην κατοχή του διερωτάται κανείς ποια η ανάγκη να καταφύγει σε τέτοιου είδους «θεατρινισμούς» και να μην περιοριστεί απλά στην προβολή της θέσης ότι βρέθηκαν στο τσαντάκι του. Επισημαίνουμε βέβαια ότι η αποδοχή της μαρτυρίας του ΜΚ9 Ν. Δημητρίου ότι εντόπισε τα κλειδιά και τα έγγραφα (Τεκμήρια 3, 12, 13, και 14) στο τσαντάκι του κατηγορούμενου κατά τη διάρκεια της έρευνας που ο ίδιος διενήργησε, η οποία προηγήθηκε χρονικά του επεισοδίου που περιγράφει ο κατηγορούμενος, οδηγεί με βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι η προβαλλόμενη θέση δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά γεγονότα. Εν κατακλείδι απορρίπτουμε τις θέσεις που ο κατηγορούμενος προβάλλει στην ανόμωτη του δήλωση στο βαθμό που αυτές συγκρούονται με την αποδεκτή από το Δικαστήριο μαρτυρία. Στη βάση της μαρτυρίας που έχουμε αποδεχτεί, πέρα από τα παραδεκτά γεγονότα και τα ευρήματα στα οποία έχουμε ήδη προβεί, προβαίνουμε και στα ακόλουθα ευρήματα: Στις 11.12.2007 ο κατηγορούμενος συνάντησε τον Genkov έξω από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ. Παρέδωσε στον Genkov τη βαλίτσα τεκμήριο 1 μέσα στην οποία υπήρχε ποσότητα 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (βλ.Τεκμήριο 32 το περιεχόμενο του οποίου έχει δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός). Η βαλίτσα είχε δύο κλειδαριές οι οποίες άνοιγαν με κλειδί και μία η οποία λειτουργούσε με συνδυασμό. Όταν ο κατηγορούμενος την παρέδωσε στον Genkov ήταν κλειδωμένη. Τα κλειδιά δεν δόθηκαν στον Genkov. Συμφωνήθηκε ο Genkov να παραδώσει στον κατηγορούμενο τη βαλίτσα μαζί με το περιεχόμενο της στη Λάρνακα, μετά την έξοδο τους από το αεροδρόμιο. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος πήρε την ταυτότητα του Genkov στην οποία φαίνονταν τα στοιχεία του και προχώρησε στο σημείο έκδοσης εισιτηρίων της εταιρείας KLM, ενώ ο Genkov τον συνόδευσε αλλά έμεινε λίγο πιο πίσω. Μέσω της KLM o κατηγορούμενος αγόρασε δύο εισιτήρια για την διαδρομή Άμστερνταμ-Πράγα-Λάρνακα με πτήση ων Τσεχικών Αερογραμμών CSA, ένα για τον εαυτό του και ένα για τον Genkov τα οποία πλήρωσε ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος και ο Genkov επιβιβάστηκαν και έφθασαν στη Λάρνακα μέσω Πράγας χωρίς να έχουν οποιαδήποτε συνομιλία. Κατά την άφιξη τους τέθηκαν υπό παρακολούθηση από την αστυνομία επειδή υπήρχαν πληροφορίες ότι θα προέβαιναν στην εισαγωγή ναρκωτικών. Παρέλαβαν τις αποσκευές τους και κινήθηκαν προς την έξοδο. Ανακόπηκαν για τελωνειακό έλεγχο και στην κατοχή του κατηγορούμενου βρέθηκαν τα κλειδιά τεκμήριο 3 και οι ηλεκτρονικές κρατήσεις Τεκμήρια 13 και 14 οι οποίες αφορούν στον κατηγορούμενο και τον Genkov αντίστοιχα. Βρέθηκε επίσης στην κατοχή του το εισιτήριο του (κουπόνι) (Τεκμήριο 12), στο οποίο αναγράφεται ο ίδιος κωδικός κράτησης με την ηλεκτρονική κράτηση στην οποία αναφέρεται το όνομα του (Τεκμήριο 13) και την ηλεκτρονική κράτηση στην οποία αναφέρεται το όνομα του Genkov (Τεκμήριο 14). Όταν μετά την ανεύρεση των κλειδιών ρωτήθηκε ποια βαλίτσα ανοίγουν αφού επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «εν ηξέρω τίποτε». Η βαλίτσα του Genkov (Τεκμήριο 1) ήταν κλειδωμένη. Έγινε προσπάθεια να ανοιχθεί με διάφορα εργαλεία και κλειδιά από τον τελωνειακό λειτουργό Κίτσιο (ΜΚ10), πριν όμως γίνει κατορθωτό να ανοίξει με αυτό τον τρόπο εντοπίστηκαν τα κλειδιά Τεκμήριο 3 στην κατοχή του κατηγορουμένου τα οποία όταν εφαρμόστηκαν στις κλειδαριές της βαλίτσας Τεκμήριο 1, στην παρουσία τελωνειακών, του κατηγορούμενου, του Genkov και αστυνομικών, αυτή άνοιξε αμέσως και χωρίς δυσκολία. Εντός της βαλίτσας εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά Τεκμήριο
2. Όταν μετά την ανεύρεση των ναρκωτικών επιστήθηκε εν νέου η προσοχή του κατηγορούμενου στο νόμο σχετικά με τα ανευρεθέντα κλειδιά, αυτός δεν έδωσε καμιά απάντηση. Επίσης δεν απάντησε όταν του έγινε επίστηση της προσοχής του στο νόμο για τα ανευρεθέντα ναρκωτικά, ενώ ο Genkov απάντησε "I don't know". Αποτελεί επίσης εύρημα μας ότι το σύνολο των τεκμηρίων τα οποία παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο παραλήφθηκαν και διακινήθηκαν νομότυπα μέχρι την παρουσίαση τους στο Δικαστήριο. Νομική πτυχή Θα προχωρήσουμε στη συνέχεια στην εξέταση της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Η 1η κατηγορία αφορά σε εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4(Ι)(α), 26, 30, 31, 38 και Παρ.Ι του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα, του Ν.29/77 όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Η 2η κατηγορία αφορά σε κατοχή του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ, 6

(2), 30 και 31 του Νόμου 29/77 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα ενώ η 3η κατηγορία αφορά σε κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5

(1), 6

(3), 30,30Α, 31 και 38 και παραγράφου 1 του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Ν.29/77 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Η 4η κατηγοροία αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και άρθρου 4

(1)(α) του Ν. 29/77. Όπως φαίνεται από την έκθεση της κας Κονάρη, Τεκμήριο 32, το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί παραδεκτό γεγονός και εύρημα μας, η ανευρεθείσα ξηρή φυτική ύλη (Τεκμήριο 6), είναι κάνναβη συνολικού βάρους 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη και συνιστά ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως «Β». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος και ο Genkov στις 12.12.2007 εισήγαγαν ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως «Β» ήτοι 11 κιλά και 538,61 γραμμάρια φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Το άρθρο 4

(1)(α) του Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ότι η εισαγωγή και εξαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου απαγορεύεται. Συστατικά στοιχεία του αδικήματος της εισαγωγής, είναι: (α) Η εισαγωγή, (β) ελεγχόμενου φαρμάκου (γ) χωρίς αυτό να εξαιρείται από την απαγόρευση σύμφωνα με το εδάφιο 2 του άρθρου 4. Σε ό,τι αφορά την κατοχή των επίδικων ναρκωτικών και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα παρατηρούμε τα ακόλουθα. Η κατοχή προϋποθέτει φυσικό έλεγχο ή φύλαξη ενός πράγματος (από ένα πρόσωπο), γνώση του συγκεκριμένου προσώπου ότι έχει αυτό το πράγμα υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχό του και γνώση για τη φύση του αντικειμένου της κατοχής (βλ. Queiss v. Republic

(1987)2 C.L.R. 49 και Καϊμης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ.662). Στην υπόθεση R. v. McNamara 87 Cr. App. R. 246 υποδεικνύεται ότι πρέπει να στοιχειοθετηθεί τόσο το φυσικό στοιχείο όσο και το νοητικό στοιχείο της κατοχής. Στην υπόθεση Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, λέχθηκε από το δικαστή Πογιατζή ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών, όπως η παρούσα, «κατοχή» εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του πράγματος που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Υπέδειξε περαιτέρω ότι η γνώση εκ μέρους του κατηγορουμένου ως προς το πραγματικό περιεχόμενο τσάντας που κρατούσε αποτελούσε ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ότι το τεκμήριο της αθωότητας που κατοχυρώνεται από το άρθρο 12.4 του Συντάγματος δεν επέτρεπε οποιαδήποτε ερμηνεία του άρθρου 32

(3)(β)(ι) του Νόμου 29/77 η οποία θα αφαιρούσε την υποχρέωση από την κατηγορούσα αρχή να αποδείξει κατά τρόπο θετικό ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η τσάντα περιείχε ναρκωτικά. Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice, 2004 (παράγραφος Β20.13) αναφέρεται σχετικά το εξής: « The basic proposition is that a person must know that he is in possession of something which is, in fact a controlled drug. This is abundantly clear from Warner v. Metropolitan Police Commissioner

(1969)2 AC 256, Boyesen

(1982)AC 768 and McNamara

(1988)87 Cr App R 246. Further confirmation is to be found in Lambert

(2002)2 AC 545, where, for example, Lord Clyde states, "The second element involves that the defendant knows that the thing in question is under his control. He need not know what its nature is, but so long as he knows that the thing, whatever it is, is under his control, it is in his possession".» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Η βασική θέση είναι ότι κάποιο πρόσωπο πρέπει να γνωρίζει ότι έχει στην κατοχή του κάτι, το οποίο, στην πραγματικότητα, είναι ελεγχόμενο φάρμακο. Αυτό είναι εντελώς ξεκάθαρο από την υπόθεση Warner v. Metropolitan Police Commissioner

(1969)2 AC 256, Boyesen

(1982)AC 768 και McNamara

(1988)87 Cr App R 246. Περαιτέρω επιβεβαίωση αυτής της θέσης υπάρχει στην υπόθεση Lambert

(2002)2 AC 545, όπου, για παράδειγμα, ο Λόρδος Clyde αναφέρει, "Το δεύτερο στοιχείο εμπεριέχει γνώση του κατηγορούμενου ότι το επίδικο αντικείμενο βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του. Δεν απαιτείται να γνωρίζει τη φύση του, αλλά ενόσω γνωρίζει ότι το αντικείμενο, ό, τι και αν είναι αυτό, βρίσκεται υπό τον έλεγχο του, αυτό είναι στην κατοχή του".» Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Warner (πιο πάνω) στην οποία τονίστηκε ότι η φύση του αντικειμένου, οι περιστάσεις της παραλαβής του, το δικαίωμα και η ευχέρεια πρόσβασης στο αντικείμενο είναι στοιχεία που μπορούν να καθορίσουν τη νοητική διάθεση κατοχής μιας συγκεκριμένης ουσίας με ταυτόχρονη γνώση του περιεχομένου, σε αντιπαράθεση με απλή φυσική κατοχή. Η ύπαρξη της απαραίτητης γνώσης δεν είναι κάτι που συνήθως αποδεικνύεται με άμεση μαρτυρία. Υποδεικνύεται στην υπόθεση Youssef v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 ότι επειδή το στοιχείο της γνώσης συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, η Κατηγορούσα Αρχή μπορεί να το αποδείξει με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση, και που αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τη γνώση. Οποιαδήποτε εξήγηση του κατηγορουμένου που δημιουργεί αμφιβολία στο Δικαστήριο για την ύπαρξη αυτού του στοιχείου, δηλαδή της γνώσης, οδηγεί στην αθώωσή του. Στη Lambert (πιο πάνω) υποδεικνύεται ότι όταν ένας κατηγορούμενος κατέχει ένα δοχείο γνωρίζοντας ότι περιέχει κάτι, θεωρείται ότι κατέχει το περιεχόμενο του. Όταν το ελεγχόμενο φάρμακο ευρίσκεται εντός του δοχείου, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε τον έλεγχο του δοχείου, ότι γνώριζε για την ύπαρξη του και ότι περιείχε κάτι, και ότι αυτό που περιείχε ήταν όντως το ελεγχόμενο φάρμακο που η Κατηγορούσα Αρχή ισχυρίζεται ότι είναι. Δεν απαιτείται όπως η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι αυτό το κάτι ήταν ελεγχόμενο φάρμακο. Αναφέρεται στη McNamara η οποία υιοθετήθηκε στη Lambert ότι από τη στιγμή που η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει τα πιο πάνω, εναπόκειται στον κατηγορούμενο να επικαλεστεί μία από τις υπερασπίσεις του άρθρου 28 του Misuse of Drugs Act 1971 το οποίο είναι ταυτόσημο με το άρθρο 32 του Νόμου 29/

1. Για το θέμα του τεκμηρίου για το οποίο γίνεται αναφορά στο άρθρο 30Α του Νόμου θα αναφερθούμε πιο κάτω. Τίθεται το ερώτημα κατά πόσο ο κατηγορούμενος κατείχε τα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν στη βαλίτσα που κρατούσε ο Genkov και, σε περίπτωση που η απάντηση είναι καταφατική, κατά πόσο είχε πρόθεση να τα προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, τεκμήρια και παραδεκτά γεγονότα επισημαίνουμε τα ακόλουθα στοιχεία: Ο κατηγορούμενος παρέδωσε στον Genkov στο Αεροδρόμιο του Άμστερνταμ τη βαλίτσα Τεκμήριο 1, η οποία περιείχε τα επίδικα ναρκωτικά, με σκοπό την μεταφορά της στην Κύπρο. Η βαλίτσα κατά την παράδοση της ήταν κλειδωμένη. Τα κλειδιά τα κατείχε ο κατηγορούμενος καθώς και την ηλεκτρονική κράτηση της αεροπορικής θέσης του Genkov έχοντας αγοράσει το εισιτήριο του. Προχώρησαν μαζί στο check-in, ο κατηγορούμενος πιο μπροστά από τον Genkov, όπου παραδόθηκε η βαλίτσα Τεκμήριο
2. Στη συνέχεια ταξίδεψαν με την ίδια πτήση από το Άμστερνταμ στη Λάρνακα μέσω Πράγας. Μετά την άφιξη τους στη Λάρνακα περίμεναν και οι δύο τις αποσκευές τους στο χώρο αποσκευών. Ο Genkov παρέλαβε τη βαλίτσα Τεκμήριο 1 από τον ιμάντα αποσκευών και προχώρησε προς τα χώρο του τελωνείου. Τότε o κατηγορούμενος με πολύ γρήγορα βήματα κατευθύνθηκε προς την άλλη πλευρά του ιμάντα από εκεί που στεκόταν και παρέλαβε μια μαύρη βαλίτσα και αφού προσπέρασε τον Genkov άρχισε να περπατά κανονικά. Τα ναρκωτικά θα τα παρέδιδε ο Genkov στον κατηγορούμενο έξω από το Αεροδρόμιο της Λάρνακας οπότε ο τελευταίος θα έδινε στον πρώτο το ποσό των €3.
3. Αφού εξετάσαμε τα πιο πάνω στοιχεία υπό το φως της νομολογίας που διέπει το υπό εξέταση θέμα, είμαστε ικανοποιημένοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος μαζί με τον Genkov είχε τον έλεγχο της βαλίτσας που περιείχε τα ναρκωτικά, βάρους 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων, και γνώση για τη φύση του περιεχομένου της, δηλαδή ότι αυτή περιείχε τα επίδικα ναρκωτικά (Τεκμήριο 6) και ότι είχαν εισαγάγει τα ναρκωτικά στην Κύπρο από το εξωτερικό μέσω του Αεροδρομίου Λάρνακας. Σημειώνουμε εδώ ότι δεν τέθηκε ενώπιον μας οτιδήποτε που να εντάσσει την εισαγωγή των ναρκωτικών σε οποιαδήποτε από τις εξαιρέσεις του άρθρου 4

(2)του Ν. 29/77, ενώ σε ότι αφορά την κατοχή δεν τέθηκε ενώπιον μας οτιδήποτε που να καταδεικνύει την ύπαρξη άδειας από τον Υπουργό Υγείας για την κατοχή τους, στοιχεία η απόδειξη των οποίων βαραίνει την υπεράσπιση. Όσον αφορά την 3η κατηγορία, η οποία αφορά σε κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο, επισημαίνουμε και τα ακόλουθα. Αποτελεί ήδη εύρημα μας ότι ο κατηγορούμενος και ο Genkov στις 12.12.2007 κατείχαν ποσότητα φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη βάρους 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων (Τεκμήριo 6), δηλαδή τέτοια ποσότητα που να τίθεται σε εφαρμογή το τεκμήριο που δημιουργείται από το άρθρο 30Α του Νόμου. Δεν έχει προβληθεί εκ μέρους του κατηγορουμένου οτιδήποτε που να μας ικανοποιεί ότι ο σκοπός που κατείχε με τον Genkov τα ναρκωτικά δεν ήταν για να τα προμηθεύσουν σε τρίτο πρόσωπο ανατρέποντας έτσι το τεκμήριο του άρθρου 30Α. Αντίθετα, ο ίδιος με την υπεράσπιση του προσπάθησε να αποσυνδεθεί από την κατοχή των ναρκωτικών. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ.

1. Στην εν λόγω υπόθεση αποφασίστηκε ότι ο κατηγορούμενος κατείχε το ελεγχόμενο φάρμακο για σκοπούς εμπορίας παρόλο που τότε δεν υπήρχε στο Νόμο τεκμήριο του άρθρου 30Α. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε το σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 306 της απόφασης: "Δοθείσας της απόρριψης της εκδοχής του Εφεσείοντα, που επεδίωκε να τον αποσυνδέσει εντελώς από την κατοχή των φυτών, και της ακόλουθης κατάληξης ότι τα φυτά ήσαν στην κατοχή του, η έλλειψη οποιασδήποτε εξήγησης ως προς την πρόθεση του σε σχέση με αυτά, είτε λαμβανομένης υπ΄ όψη της δήλωσης του ότι δεν ήταν χρήστης ναρκωτικών είτε όχι, δεν ανέτρεπε το λογικό συμπέρασμα ότι κατείχοντο για σκοπούς εμπορίας. Και η παντελής έλλειψη τέτοιας εξήγησης ήταν βέβαια αποτέλεσμα της γραμμής υπεράσπισης που είχε επιλέξει, δηλαδή ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τα φυτά και όχι ότι κατείχε τα φυτά για προσωπική του χρήση. Η πιθανότητα λοιπόν τα φυτά να κατείχοντο για δική του χρήση ήταν όχι μόνο ασυμβίβαστη με την ίδια τη θέση του ότι δεν ήταν χρήστης ναρκωτικών αλλά και σε τέλεια αντίθεση με την όλη υπεράσπιση του.» Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και κατηγορία για συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (4η κατηγορία). Το άρθρο 371 προνοεί τα ακόλουθα: «
2. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή.» Στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134, αναφέρεται ότι το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα άτομα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεσθεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. Τα άρθρα 371 και 372 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 κατατάσσουν το αδίκημα στην κατηγορία του κακουργήματος ή του πλημμελήματος ανάλογα με το κατά πόσο αντικείμενο της συνωμοσίας είναι η διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος. Η κάνναβη, σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)και το Μέρος ΙΙ του Πρώτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν.29/77)(όπως έχει τροποποιηθεί), είναι ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β. Η εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης δια βίου (βλ. άρθρο 4

(1)(α) και Τρίτο Πίνακα του Πρώτου Παραρτήματος του πιο πάνω Νόμου). Ως εκ τούτου συνιστά κακούργημα (Βλ. άρθρο 4 Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154). Με βάση τα στοιχεία που έχουμε παραθέσει πιο πάνω σε σχέση με τις κατηγορίες 1, 2 και 3 (βλ. σελίδες 47-48 της απόφασης) προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος και ο Genkov ενήργησαν κατόπιν συμφωνίας μεταξύ τους να προβούν στις πιο πάνω ενέργειες, δηλαδή την παράνομη πράξη της εισαγωγής των επίδικων ναρκωτικών. Υπό το φως των πιο πάνω βρίσκουμε ότι στοιχειοθετείται και η 4η κατηγορία. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη προς όφελος της υπεράσπισης ότι από πλευράς αστυνομίας υπήρξε ελλειπής διερεύνηση της υπόθεσης. Το παράπονο του εστιάζεται στη θέση ότι η βαλίτσα τεκμήριο 1, τα κλειδιά τεκμήριο 3, το εισιτήριο (κουπόνι) Τεκμήριο 12 και οι κρατήσεις Τεκμήρια 13 και 14 δεν υποβλήθηκαν σε δακτυλοσκοπική εξέταση ή σε εξέταση για ανάλυση γενετικού υλικού, ενώ και για τα τεκμήρια 1 και 3 υπάρχει μαρτυρία η οποία δεν αποκλείει τέτοιες εξετάσεις να οδηγούσαν στον εντοπισμό δακτυλικών αποτυπωμάτων ή γενετικού υλικού. Κατ' αρχάς παρατηρούμε ότι δεν είναι ορθή η θέση ότι δεν έγιναν τέτοιες εξετάσεις στη βαλίτσα τεκμήριο 1. Η αποδεκτή από το Δικαστήριο μαρτυρία αποκαλύπτει ότι έγιναν, αλλά περιορίστηκαν στο εσωτερικό της βαλίτσας, προσέγγιση η οποία ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις. Η αποδεικτική αξία ευρημάτων στις εξωτερικές επιφάνειες ενός αντικειμένου όπως μια ταξιδιωτική βαλίτσα που έτυχε χειρισμού από μεγάλο αριθμό προσώπων θα ήταν αμφίβολη. Στην υπόθεση Νεοφύτου -ν- Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 185 επισημάνθηκε ότι : «Η κατηγορούσα αρχή έχει το δικαίωμα να επιλέγει τον τρόπο απόδειξης της υπόθεσής της και δεν μπορεί η οποιαδήποτε πορεία που επιλέγει, να καταλήγει σε λόγο έφεσης, εκτός αν επηρεάζεται ουσιωδώς η υπεράσπιση του κατηγορούμενου.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση η εκδοχή της υπεράσπισης ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την βαλίτσα Τεκμήριο

1. Δεν βλέπουμε πως θα μπορούσε να επηρεασθεί στην υπεράσπιση του από τη μη διενέργεια των συγκεκριμένων επιστημονικών εξετάσεων στο εξωτερικό μέρος του τεκμηρίου 1 από τη στιγμή που σύμφωνα με την επιστημονική μαρτυρία ο μη εντοπισμός ευρημάτων που συνδέονται με κάποιο πρόσωπο δεν αποκλείει το πρόσωπο αυτό να είχε έλθει σε επαφή με το αντικείμενο. Αναφορικά με τα κλειδιά, τεκμήριο 3, σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχουμε αποδεχθεί, αυτά εντοπίστηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου, όπως και τα Τεκμήρια 12, 13 και
2. Από πλευράς υπεράσπισης δεν υποστηρίχθηκε, οποιαδήποτε συγκεκριμένη εκδοχή η οποία θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί ή να διαψευσθεί από τις επιστημονικές εξετάσεις. Ο ισχυρισμός της υπεράσπισης ότι προκύπτει επηρεασμός του κατηγορούμενου από τη μη διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων, εκτός από το ότι χαρακτηρίζεται από αοριστία, παραμένει και μετέωρος. Δεν διαπιστώνουμε οποιαδήποτε παράλειψη εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής, ούτε βεβαίως οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό του κατηγορούμενου. Για τους πιο πάνω λόγους βρίσκουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και ως εκ τούτου τον βρίσκουμε ένοχο σε αυτές. Υπ......................................... Σ. Παναγή, Π.Ε.Δ. Υπ........................................ Φ. Ζωμενής, Α.Ε.Δ. Υπ....................................... Α. Δαυίδ, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο