← Κύπρος

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Ανδρέας Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης.580/08, 14 Νοεμβρίου 2008

Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Ανδρέας Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης.580/08, 14 Νοεμβρίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2008:3 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ - ΛΑΡΝΑΚΑ Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Σ. Παναγή, Π.Ε.Δ. Φ. Ν Ζωμενής, Α. Ε.Δ Α. Δαυίδ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης.580/08 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν

  1. Ανδρέας Γεωργίου
  2. Στράτος Ευστρατίου
  3. Τζιόρτζια Δημητριάδη
  4. Χαράλαμπος Τυρίμος
  5. Στέλλα Μαλά
  6. Φάνος Χρίστου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 14 Νοεμβρίου
  7. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τη Δημοκρατία: κα. Ζαχαριάδου Για τον Κατηγορούμενο 4: Ο κ. Γ. Α. Γεωργίου. Για την Κατηγορούμενη 5: Ο κ. Κ. Ευσταθίου Για τον Κατηγορούμενο 6: Ο κ. Α. Ευτυχίου. Κατηγορούμενοι 4,5 και 6: παρόντες. ΑΠΟΦΑΣΗ (Αναφορικά με τους κατηγορούμενους 4, 5 και 6) Οι κατηγορούμενοι αρχικά ήταν έξι. Οι πρώτοι δύο παραδέχτηκαν ενοχή και τους επιβλήθηκε ποινή ενώ σε σχέση με την 3η κατηγορούμενη η κατηγορούσα αρχή ανακοίνωσε την αναστολή της ποινικής δίωξης. Η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση σε σχέση με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους. Οι κατηγορούμενοι 4, 5 και 6 αντιμετωπίζουν κατηγορία για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και Νόμου 29/77 (1η κατηγορία). Επιπλέον οι Κατηγορούμενοι 4 και 6 αντιμετωπίζουν από δύο κατηγορίες για παροχή βοήθειας σε άλλο πρόσωπο για διάπραξη του αδικήματος της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β από άλλο πρόσωπο (κατηγορίες 10, 13, 19 και 22), από 2 κατηγορίες για το αδίκημα της παροχής βοήθειας σε άλλο πρόσωπο για διάπραξη του αδικήματος της κατοχής του ως άνω ελεγχόμενου φαρμάκου (κατηγορίες 11, 14, 20 και 23) και από δύο κατηγορίες για το αδίκημα της παροχής βοήθειας σε άλλο πρόσωπο για διάπραξη του αδικήματος της κατοχής του ως άνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 12, 15, 21 και 24), κατά παράβαση προνοιών του Ποινικού Κώδικα και του Νόμου 29/
  8. Η Κατηγορούμενη 5 αντιμετωπίζει κατηγορίες για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (3η κατηγορία) και προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο (κατηγορίες 4 και 5), κατά παράβαση προνοιών του Νόμου 29/77 και κατηγορία για το αδίκημα της συγκάλυψης κατά παράβαση άρθρων του περί Συγκάλυψης, Έρευνας και Δήμευσης Εσόδων από Ορισμένες Εγκληματικές Πράξεις Νόμου 61(Ι)/96 (28η κατηγορία). Αρχικά αντιμετώπιζε και κατηγορία για προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β από άλλο πρόσωπο (2η κατηγορία) στην οποία αθωώθηκε και απαλλάχτηκε μετά που η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της. Με την έναρξη και κατά την πρόοδο της διαδικασίας τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές παραδεκτά γεγονότα τα οποία και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως τέτοια και κατατέθηκε εκ συμφώνου αριθμός τεκμηρίων. Παραθέτουμε στη συνέχεια, ως εισαγωγή στη μαρτυρία που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου στη δίκη, κάποια από τα παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα. Στις 10.1.2008 και περί ώρα 18:30, κατόπιν πληροφορίας, μέλη της Αστυνομίας ανέκοψαν για έρευνα, παρά τον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού, το όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΕΥ
  9. Στο εν λόγω όχημα επέβαιναν ως οδηγός ο Ανδρέας Γεωργίου (πρώην 1ος κατηγορούμενος), ως συνοδηγός ο Ευστάθιος Ευστρατίου (πρώην 2ος κατηγορούμενος) και ως επιβάτης η Τζορτζίνα Δημητριάδη, (πρώην 3η κατηγορούμενη). Κατά την έρευνα, βρέθηκαν δύο νάιλον σακούλια που περιείχαν ξηρή φυτικη ύλη κάνναβης βάρους 1993.7 γραμμαρίων (Τεκμήρια 1 και 2), ένα κουτί με γάντια (Τεκμήριο 23), ένα κουζινομάχαιρο (Τεκμήριο 5) και ένα κυνηγετικό όπλο με 18 φυσίγγια. Ως εξεταστής της υπόθεσης ανέλαβε ο Αστ.1011 Λ. Λοϊζου (ΜΚ7) και διαχειριστής των τεκμηρίων ο Αστ.1829 Α. Μιλτιάδους. Ο Λοϊζου στην παρουσία των Γεωργίου, Ευστρατίου και Δημητριάδου άρχισε η ώρα 19:05 να παραλαμβάνει τα τεκμήρια από το ως άνω αυτοκίνητο τα οποία υποδείχθηκαν στους ως άνω πρώην κατηγορούμενους. Ο Γεωργίου αναγνώρισε το όπλο και τα φυσίγγια ως δικά του. Σχετικά με το νάιλον σακούλι, που παραλήφθηκε από το πάτωμα της θέσης του συνοδηγού, εντός του οποίου υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη (Τεκμήριο 1), απάντησε ότι «εδώκαν μας τα να τα μεταφέρουμε», ενώ ο Ευστρατίου απάντησε «Τίποτε». Για το δεύτερο νάιλον σακούλι με πράσινη ξηρή φυτική ύλη (Τεκμήριο 2) που βρέθηκε στον ίδιο τόπο ο Γεωργίου απάντησε «είπα σου» ενώ ο Ευστρατίου απάντησε «Τίποτε». Σχετικά με το κουτί με τα χειρουργικά γάντια ο Γεωργίου απάντησε «Εν που τούτα που έχω στο μαγαζί» ενώ ο Ευστρατίου, δείχνοντας τα γάντια που φορούσε είπε «εν που δαμέσα που τα έπιασα». Κανένας δεν είπε οτιδήποτε σχετικά με το μαχαίρι (Τεκμήριο 5). Στη συνέχεια και οι τρεις πρώην κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. για ανάκριση. Την ίδια μέρα, οι Γεωργίου, Ευστρατίου και Δημητριάδου προέβηκαν σε θεληματικές καταθέσεις. Με βάση τα όσα ανέφερε ο Γεωργίου στην κατάθεση του κρίθηκε σκόπιμο να συλληφθούν και ανακριθούν ο 4ος κατηγορούμενος και η Παναγιώτα Σταυρινού, μητέρα της 5ης κατηγορούμενης. Αργότερα, η Αστυνομία οδηγήθηκε στην 5η κατηγορούμενη. Εναντίον των πρώην κατηγορούμενων και των κατηγορούμενων 4 και 5 εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης ενώ εκδόθηκε και ένταλμα έρευνας για την οικία της 5ης κατηγορούμενης. Εν τω μεταξύ, είχε ειδοποιηθεί η Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού για εντοπισμό, σύλληψη και εκτέλεση των ενταλμάτων έρευνας που αφορούσαν στην 5η κατηγορούμενη. Την 14.1.2008 ο Γεωργίου εξέφρασε την επιθυμία να δώσει συμπληρωματική κατάθεση. Από εξετάσεις που έγιναν βάση των νέων στοιχείων που έδωσε ο Γεωργίου κρίθηκε σκόπιμο να συλληφθεί και ανακριθεί και ο 6ος κατηγορούμενος. Θα επανέλθουμε σε κάποια ζητήματα και θα αναφερθούμε σε περαιτέρω παραδεκτά γεγονότα σε άλλα στάδια της απόφασης. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής εναντίον των κατηγορουμένων 4, 5 και 6 στηρίζεται σε μεγάλη έκταση στη μαρτυρία του Ανδρέα Γεωργίου, πρώην 1ου κατηγορούμενου (ΜΚ6). Όταν κατάθετε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ενταγμένος στο πρόγραμμα Ασφαλείας Μαρτύρων για το λόγο, όπως ανέφερε, ότι είχε δεχτεί απειλές για τη ζωή του. Παραθέτουμε στη συνέχεια την ουσία της μαρτυρίας του. Περί ώρα 1μμ της 10.1.2008 δέχτηκε τηλεφώνημα από το συγχωριανό του Χαράλαμπο Τυρίμο, 4ον κατηγορούμενο, ο οποίος του ζήτησε να του κάνει «μια δουλειά». Ακολούθως μετέβηκε στο Νοσοκομείο Λάρνακας, όπου νοσηλευόταν ο 4ος κατηγορούμενος στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Εκεί ο τελευταίος του ανέφερε ότι θα του έδινε κάποια χρήματα, να μεταβεί στα Λειβάδια να πάρει και άλλακάποια χρήματα από τον ανιψιό του Αντρέα Χήρα, τον οποίο γνώριζε, ακολούθως να μεταβεί στη Λευκωσία όπου θα τον «καθοδηγήσουν» από το τηλέφωνο για να συναντηθεί «με τους υπόλοιπους» για να του δώσουν χρήματα και στη συνέχεια να πάρει τα χρήματα στη Λεμεσό όπου να παραλάβει «πράμα» - όπως αντιλήφθηκε ναρκωτικά - το οποίο να φέρει στη Λάρνακα. Από την πράξη του αυτή ο ίδιος θα αποκόμιζε χρηματικό όφελος ύψους £250-£
  10. Λόγω της κακής οικονομικής του κατάστασης εκείνο τον καιρό και επειδή ήταν άνεργος, δέχτηκε την πρόταση του 4ου3ου κατηγορούμενου. Στη συνάντηση εκείνη ο τελευταίος του έδωσε μία εφημερίδα μέσα στην οποία υπήρχε ποσό περίπου £2.
  11. Ακολούθως τηλεφώνησε στο φίλο του Στράτο, τον πρώην 2ον κατηγορούμενο, γιατί δεν ήθελε να πάει μόνος του. Ο Στράτος είπε «εντάξει, πάμε» και ήρθε στο χώρο στάθμευσης του Νοσοκομείου μαζί με τη φίλη του Τζιωρτζίνα, την πρώην 3η κατηγορούμενη. Μόλις επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο του εξήγησε στο Στράτο ότι θα παραλάμβαναν ναρκωτικά και αυτός συμφώνησε. Μαζί μετέβηκαν με το δικό του αυτοκίνητο στα Λειβάδια, έξω από την υπεραγορά «Στέλιος», όπως του είχε πει ο 4ος κατηγορούμενος. Στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς, συναντήθηκε με τον ξάδελφο του 4ου κατηγορούμενου, Ανδρέα Χήρα, ο οποίος είχε μεταβεί στο μέρος με κάποιο φίλο του. Αφού πλησίασε το αυτοκίνητο στο οποίο βρισκόταν ο Χήρας ο τελευταίος του έδωσε κάποια χρήματα στο χέρι, περίπου 600 ευρώ, και χωρίς να μιλήσει με τον Χήρα επιβιβάστηκε πάλι στο αυτοκίνητο του για να μεταβεί στη Λευκωσία. Λίγο πριν εισέλθει στη Λευκωσία τον πήρε τηλέφωνο κάποιος άντρας. Ανέφερε σχετικά «Όπως μου τηλεφώνησαν μετά από απόκρυψη αριθμού μου είπαν να πάω σε ένα σημείο στη Μακεδονίτισσα», δηλαδή αυτοκίνητο που πουλούσε σάντουιτς, κατευθύνοντας τον στο μέρος με σχετικές οδηγίες. Φθάνοντας στο σημείο, υπήρχε αυτοκίνητο που πουλούσε σάντουιτς, δύο τραπεζάκια και χώρος για να καθίσουν οι πελάτες. Στάθμευσε το αυτοκίνητο του, εισήλθαν, έκατσαν και παρήγγειλαν σάντουιτς αναμένοντας τηλεφώνημα. Μετά από λίγο τον πήραν τηλέφωνο πάλι από απόκρυψη αριθμού και του ζήτησαν να βγει έξω όπου υπήρχε κάποιος με ένα άσπρο αυτοκίνητο μάρκας Subaru ο οποίος θα του έδινε κάποια χρήματα. Βγήκε έξω, είδε το αυτοκίνητο το οποίο είχε σταθμεύσει δίπλα ακριβώς από το «σαντουϊτσίδικο» και πήγε στο παράθυρο του οδηγού. Ο άντρας που ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του έδωσε μια μάτσα χρήματα στο χέρι, τα πήρε και έφυγε. Ο άντρας δεν του είπε οτιδήποτε ούτε ο ίδιος είπε οτιδήποτε στον άντρα. Ακολούθως, επέστρεψε στο σαντουϊτσίδικο. Μετά από πάροδο 5-10 λεπτών τον πήραν ξανά τηλέφωνο, του είπαν να βγει πάλι έξω όπου βρισκόταν ένα αυτοκίνητο χρώματος ασημί μάρκας SEAT IBIZA, να δώσει τα χρήματα που του είχε δώσει το πρώτο πρόσωπο, να του δώσει το πρόσωπο στο SEAT ένα φάκελο με χρήματα και να πάει στη Λεμεσό. Πλησίασε στο αυτοκίνητο στην πόρτα του οδηγού. Του είπε ο οδηγός να καθίσει μέσα στο αυτοκίνητο, έκατσε στο αυτοκίνητο, έδωσε στον οδηγό τα χρήματα που του είχε δώσει «ο πρώτος» με το αυτοκίνητο μάρκας Subaru. Ο οδηγός του έδωσε άλλο φάκελο με χρήματα, και ο μάρτυρας κατέβηκε από το αυτοκίνητο και επέστρεψε στο σαντουιτσίδικο. Τοποθέτησε χρονικά την συνάντηση με τον οδηγό του IBIZA γύρω στις 2.30-3.00 μμ. Δεν μέτρησε τα χρήματα που του έδωσε ο τελευταίος σε φάκελο αλλά απ' ότι του είχε αναφέρει ο 4ος κατηγορούμενος στο Νοσοκομείο ήταν περίπου £10.
  12. Αναγνώρισε τον οδηγό του IBIZA σε αναγνωριστική παράταξη που έγινε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. και ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ κατέθετε. Πρόκειται για τον 6ον κατηγορούμενο. Λίγο έξω από τη Λεμεσό τον πήρε τηλέφωνο με απόκρυψη αριθμού μια κοπέλα δίδοντας του οδηγίες να μεταβεί στον κυκλικό κόμβο της Γερμασόγειας και να σταματήσει πίσω από ένα αυτοκίνητο μάρκας Skoda χρώματος μαύρου που βρισκόταν σταθμευμένο στα αριστερά απέναντι από κάποια γήπεδα mini football. Στο Skoda θα βρισκόταν η ίδια στην οποία θα έδινε τα χρήματα. ................Για 5η Κ Ακολούθως μετέβηκε στο μέρος και γύρω στις 5.30μμ-6μμ σταμάτησε πίσω από το Skoda, τοποθέτησε μαζί σε νάιλον τσάντα τα χρήματα που είχε πάρει από τη Λευκωσία και αυτά που του είχε δώσει ο 4ος κατηγορούμενος, τα οποία ήταν μαζί με τα χρήματα που πήρε από το Χήρα, πήγε στη θέση του συνοδηγού του Skoda, άνοιξε την πόρτα και έκατσε. Εξήγησε ότι επειδή υπήρχαν αντικείμενα στη θέση του συνοδηγού δεν μπορούσε να κάτσει «τέλεια» στη θέση του συνοδηγού και έτσι έκατσε «λίγο». Η κοπέλα του ζήτησε τα χρήματα, της τα έδωσε και του ανέφερε ότι θα τον «πιάσουν τηλέφωνο». Δεν την είχε ξαναδεί προηγουμένως. Περιγράφοντας τι φορούσε η κοπέλα ανέφερε ότι φορούσε σκούρα ρούχα, μαύρο μάλλινο σκούφο, μαύρο παντελόνι και τρικό. Ξανασυνάντησε την κοπέλα τούτη την επόμενη ημέρα στο Δικαστήριο της Λάρνακας. Την είδε συγκεκριμένα να κάθεται στα καθίσματα που βρίσκονται στα αριστερά μόλις εισέλθει κάποιοςκανείς από την είσοδο του Δικαστηρίου. Ανέφερε τότε στον αστυνομικό που βρισκόταν μαζί του ότι ήταν η κοπέλα στην οποία είχε δώσει τα χρήματα. Αναγνώρισε την κοπέλα ενώ ο ίδιος κατέθετε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου ως την 5η κατηγορούμενη. Μετά που έδωσε τα χρήματα στην κοπέλα επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο του και έκαναν ένα γύρο στη Λεμεσό μέχρι που τον πήρε τηλέφωνο κάποιος άντρας με απόκρυψη αριθμού. Ο άντρας του είπε να κατευθυνθεί για τη Μονή, να σταματήσει στην Πετρολίνα και να περιμένει τηλεφώνημα, όπως και έκανε. Μετά που έφθασε στην Πετρολίνα τον πήρε τηλέφωνο ένας άντρας πάλι από απόκρυψη αριθμού και του είπε να κατευθυνθεί «κατά την έξοδο προς Μονή» και κάτω από την ταμπέλλα στο αλτ που θα συναντούσε υπήρχαν δύο σακούλια, τα οποία να πάρει και να αναχωρήσει για τη Λάρνακα. Πήγε στο αλτ, σταμάτησε δίπλα από την ταμπέλλα και αφού είπε στον Στράτο να κατέβει, ο τελευταίος φόρεσε γάντια, βγήκε από το αυτοκίνητο, πήρε τα δύο σακούλια (Τεκμήρια 1 και 2) και τα τοποθέτησε στη θέση του συνοδηγού κάτω από τα πόδια του. Επειδή τα σακούλια ήταν διαφανή φαινόταν το περιεχόμενο τους. Αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για «χόρτο, ναρκωτικά, μαριχουάνα». Στη συνέχεια ξεκίνησαν για τη Λάρνακα. Ο Τυρίμος του είχε αναφέρει ότι όταν θα έφθαναν στη Λάρνακα θα του τηλεφωνούσε για να του πει που να πάρει τα σακούλια με τα ναρκωτικά. Πριν όμως φθάσουν στη Λάρνακα, τους σταμάτησε η Αστυνομία στον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού και αφού βρήκε τα ναρκωτικά τους συνέλαβε. Δεν πρόλαβε ο Τυρίμος να του πει που να πάρει τα ναρκωτικά. Εξήγησε σχετικά με τις τηλεφωνικές συνομιλίες που είχε με τον Τυρίμο ότι δεν φαινόταν ο αριθμός του τελευταίου στο τηλέφωνο του αλλά ούτε και των άλλων προσώπων που τον έπαιρναν τηλέφωνο για να τον καθοδηγήσουν εκτός από μία περίπτωση που τον πήρε τηλέφωνο η κοπέλα αλλά δεν θυμόταν τον αριθμό της. Από την αντεξέταση του μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο του 4ου κατηγορούμενου σημειώνουμε τα ακόλουθα. Είχε επισκεφθεί τον Τυρίμο 2-3 φορές ενώ ο τελευταίος νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο. Την τρίτη φορά τον επισκέφθηκε κατόπιν τηλεφωνήματος του Τυρίμου στο κινητό του τηλέφωνο. Πρόσεξε τότε ότι ο Τυρίμος του είχε τηλεφωνήσει από το κινητό τηλέφωνο του. Όταν τους συνέλαβε η Αστυνομία το δικό του τηλέφωνο το οποίο βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο παραλήφθηκε από την Αστυνομία ως τεκμήριο. Πάνω στο τηλέφωνο υπήρχε εισερχόμενη κλήση από τον αριθμό τηλεφώνου του Τυρίμου. Εξήγησε ότι οι αστυνομικοί δεν του ζήτησαν να τους δείξει τις κλήσεις στο τηλέφωνο του αλλά το κοίταξαν από μόνοι τους. Τα χρήματα που του έδωσε ο Τυρίμος μέσα στην εφημερίδα δεν μπορούσε να τα δει αφού ήταν μέσα σε εφημερίδα, δεν τα μέτρησε ούτε καν είδε πόσα ήταν. Αφού πήρε τα χρήματα, ο Τυρίμος του εξήγησε τι έπρεπε να κάνει. Έβγαλε τα χρήματα από την εφημερίδα όταν επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο του για να αναχωρήσει από το Νοσοκομείο και τα τοποθέτησε στο συρταράκι μπροστά από τη θέση του συνοδηγού. Μετά που πήρε τα χρήματα από τα Λειβάδια, είχε συχνή τηλεφωνική επαφή με τον Τυρίμο ο οποίος του τηλεφωνούσε για να διαπιστώσει που βρισκόταν και «πώς πάει η δουλειά». Ο ίδιος δεν πήρε τηλέφωνο τον Τυρίμο. Ο Τυρίμος τον πήρε τηλέφωνο όταν έφευγαν από τη Μονή, ρωτώντας τον που βρισκόταν και ζητώντας του να επικοινωνήσει μαζί του μόλις θα έφθανε στη Λάρνακα για να του δώσει οδηγίες που να πάρει «το πράμα». Δέχτηκε, ότι στην πρώτη κατάθεση του που δόθηκε στην Αστυνομία αμέσως μετά από τη σύλληψη του (Τεκμήριο 23) δεν αναφέρει ότι ο Τυρίμος του έδωσε χρήματα, ούτε ότι ο τελευταίος τον «έστειλε» στα Λειβάδια για να πάρει χρήματα από τον Χήρα, ούτε για όσα διαδραματίστηκαν στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς «Στέλιος», ούτε ότι κατά τη διαδρομή από τα Λειβάδια προς Λευκωσία τον πήρε τηλέφωνο ο Τυρίμος, ούτε σε νάιλον τσάντα στην οποία τοποθέτησε τα χρήματα κάνει αναφορά. Ερωτηθείς τι μεσολάβησε και τέσσερεις μέρες μετά από την πρώτη κατάθεση του αποφάσισε να πει ότι ο Τυρίμος του έδωσε τα χρήματα, είπε ότι όταν «έκατσε και σκέφτηκε» θυμήθηκε τα γεγονότα όλα, ειδοποιώντας την Αστυνομία πριν από την παρέλευση των τεσσάρων ημερών ότι θυμήθηκε κάτι άλλο σημαντικό για την υπόθεση αλλά δεν είχε ανταπόκριση. Όταν τελικά ανταποκρίθηκε η Αστυνομία, τους ρώτησε γιατί δεν είχαν ανταποκριθεί νωρίτερα και του ανέφεραν ότι «ήταν πολλά πνιγμένοι με την υπόθεση αυτή και έτρεχαν πάνω κάτω». Ακολούθως έδωσε συμπληρωματική κατάθεση στην Αστυνομία (Τεκμήριο 23Α). Αντεξεταζόμενος σε σχέση με την κατάθεση του Τεκμήριο 23Α εξήγησε ότι η δήλωση με αναφορά στον Τυρίμο «Είπεν μου εσού εν να πάρεις 2000 λίρες» ήταν το ποσό που ο Τυρίμος του ανέφερε ότι θα έπαιρνε μαζί του για τα ναρκωτικά και το υπόλοιπο του ποσού που θα έπαιρνε στη Λεμεσό θα του το τα έδιναν στη Λευκωσία. Στα Λείβαδια πήγε για να συμπληρωθεί το ποσό που θα έπαιρνε μαζί του. Δεν μέτρησε τα λεφτά που του έδωσε ούτε του ανέφερε πόσα ήταν. Σημειώνουμε εδώ ότι ερωτηθείς από τον κ. Ευσταθίου κατά πόσο, εκτός από την αναφορά των γεγονότων στις καταθέσεις του Τεκμήρια 23 και 23Α είπε οτιδήποτε άλλο σε αστυνομικούς για την υπόθεση αυτή απάντησε αρνητικά, διευκρινίζοντας ότι ούτε πριν ούτε μετά την κατάθεση του και μέχρι την ένορκη κατάθεση του στο Δικαστήριο ανάφερε οτιδήποτε άλλο. Διευκρίνισε ότι ο άντρας που είχε έρθει στο σαντουιτσίδικο με το αυτοκίνητο μάρκας Subaru για να του δώσει χρήματα του είχε πειαναφέρει να περιμένει γιατί θα ερχόταν και άλλος ύστερα για να του δώσει χρήματα. Ο πρώτος άντρας με το Subaru του είχε δώσει μια «μάτσα» χρήματα στο χέρι σε κυπριακά τα οποία ήταν σε χαρτονομίσματα των δέκα λιρών και των είκοσι και των πενήντα ευρώ. Δεν του ανέφερε πόσα ήταν ούτε ο ίδιος τα μέτρησε. Ούτε στην περίπτωση του φάκελου που πήρε από τον οδηγό του επόμενου αυτοκινήτου, ο οποίος ήταν ανοιχτός, δεν κοίταξε να δει τι είχε μέσα. Δεν του ανέφερε οτιδήποτε το πρόσωπο αυτό όταν του έδωσε τα χρήματα ούτε όταν το τελευταίο του έδωσε τον φάκελο. Ούτε ο ίδιος του είπε οτιδήποτε. Αφού παρέλαβε το φάκελο, ο οποίος ήταν ανοιχτός, τον τοποθέτησε αρχικά μέσα στο σακάκι του και ακολούθως κάτω από τη μαξιλάρα. Δέχτηκε να κάνει αυτή «τη δουλειά», για την οποία θα έπαιρνε το ποσό των £250 - £300 περίπου, επειδή ήταν αδέκαρος. Θα έπαιρνε τα μισά του ποσού τούτου ο 2ος κατηγορούμενος. Στο σπίτι τον συντηρούσε η οικογένεια του, η οποία τον βοηθούσε και στην πληρωμή της διατροφής της κόρης του από τον πρώτο του γάμο. Τότε εργαζόταν και η σύζυγος του. Ερωτηθείς τέλος για τα γάντια που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο του ανάφερε ότι επρόκειτο για πλαστικά γάντια που χρησιμοποιούσε στο βαφείο του μαγαζιού του ξάδερφου του, που είναι πελεκάνος στο επάγγελμα, όταν βοηθούσε τον τελευταίο. Έτυχε να βρεθούν στο αυτοκίνητο του. Διευκρίνισε, αντεξεταζόμενος από τον ευπαίδευτο συνήγορο του 6ου κατηγορούμενου πως δεν διαπίστωσε με οποιοδήποτε τρόπο ότι ο τελευταίος γνώριζε το περιεχόμενο του φακέλου που παρέδωσε στο μάρτυρα. Ο ίδιος διαπίστωσε ότι ο φάκελος περιείχε χρήματα όταν τα τοποθέτησε όλα μαζί σε τσάντα στη Λεμεσό για να τη δώσει στην κοπέλα. Ερωτηθείς για τα τηλέφωνα που χρησιμοποίησε ανέφερε ότι αρχικά χρησιμοποίησε το τηλέφωνο του Στράτου και αργότερα της Τζιωρτζίνας, με τη δική του κάρτα. Επανέφερε την κάρτα του στο τηλέφωνο του μετά που του ανέφερε ο Τυρίμος ότι θα τον έπαιρνε τηλέφωνο όταν θα επέστρεφαν στη Λάρνακα για να του δώσει οδηγίες που να παραδώσει τα ναρκωτικά. Η αντεξέταση του μάρτυρα από τον κ. Ευσταθίου επικεντρώθηκε κυρίως στα όσα ακολούθησαν, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, μετά που έφυγε με τους πρώην κατηγορούμενουςΚατηγορούμενους 2 και 3 από τη Λευκωσία. Ένα μέρος της αντεξέτασης του αφορούσε στο θέμα της αναγνώρισης της 5ης κατηγορούμενηςΚατηγορούμενης από τον ίδιο με το οποίο ασχολούμαστε σε άλλο σημείο της απόφασης πιο κάτω. Εδώ σημειώνουμε τα ακόλουθα. Αναχώρησαν από τη Λευκωσία στις 2.30μμ οδηγώντας με ταχύτητα μέχρι 80-90χ.α.ω, φθάνοντας στη Λεμεσό η ώρα 5.30-6.00μμ γιατί καθυστερούσε στον αυτοκινητόδρομο μέχρι να πάρει το τηλεφώνημα. Δεν έβλεπε όμως την ώρα. Υπολόγισε ότι ήταν 5.30-6.00 επειδή ήταν σκοτεινά έξω. Όταν ξεκίνησε από τη Λευκωσία ήταν μέρα. Μετά τη σύλληψη του από την Αστυνομία δεν ξαναείδε το αυτοκίνητο μάρκας Skoda. Δεν του ζητήθηκε από την Αστυνομία να το αναγνωρίσει. Διευκρίνισε ότι από την ώρα που έφυγε από τη Λευκωσία μέχρι την ώρα που έφθασε έξω από τη Λεμεσό πήρε ένα τηλεφώνημα, από κοπέλα, το οποίο ήταν από απόκρυψη. Εκείνη την ώρα ο ίδιος βρισκόταν λίγο έξω από τη Γερμασόγεια. Ακολούθως, πριν ακόμη συναντηθεί με την οδηγό του Skoda, δέχτηκε δεύτερο τηλεφώνημα από την κοπέλα. Αυτή τη φορά φάνηκε ο αριθμός, τον οποίο ανάφερε και στην Αστυνομία, χωρίς όμως να είναι βέβαιος ότι είναι από αυτό τον αριθμό που τον πήρε η κοπέλα. Παραθέτουμε στη συνέχεια την υπόλοιπη μαρτυρία που πρόσφερε η κατηγορούσα αρχή με αναφορά, όπου κρίνεται σκόπιμο, σε περαιτέρω παραδεκτά γεγονότα . Ο Αναπληρωτής Λοχίας 1083 Α. Ελευθερίου υπηρετεί στην Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας και είναι ειδικευμένος φωτογράφος. Έχει καταθέσει ότι στις 10.1.2008 καθ' υπόδειξη του εξεταστή της υπόθεσης Αστ.1011, έλαβε αριθμό φωτογραφιών που αφορούσαν στην υπόθεση. Την ίδια μέρα περί ώρα 23:45 μετέβηκε με τον Αστ. 4372 στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας όπου νοσηλευόταν ο Τυρίμος Τυρίμου και αφού υπέδειξε στον τελευταίο το ένταλμα σύλληψης που είχε εξασφαλισθεί εναντίον του σχετικά με την υπόθεση, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή στο νόμο, ο ΤυρίμοςΤυρίμου απάντησε «Εν έχω να πω τίποτε». Ακολούθως ανέλαβαν τη φρούρηση του Τυρίμου αστυνομικοί της ΑΔΕ Λάρνακας. Ακολούθως, στις 11.1.2008 έλαβε καθ' υπόδειξη του Αστ.1011 εκ νέου αριθμό φωτογραφιών ενώ στις 16.1.2008 έλαβε αριθμό φωτογραφιών σε αναγνωριστική παράταξη που έγινε στην αυλή της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας. Οι φωτογραφίες που έλαβε ο μάρτυρας αποτελούν το Τεκμήριο
  13. Θεωρούμε σκόπιμο να παρεμβάλουμε εδώ κάποια παραδεκτά γεγονότα που αφορούν στην έρευνα της κατοικίας της 5ης κατηγορούμενης. Η έρευνα διεξήχθη στις 10-11.1.2008 στην παρουσία της τελευταίας και της μητέρας της Παναγιώτας Σταυρινού. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ο Αστ. 620 Μ. Αρτεμίου βρήκε ένα μαύρο χαρτοφύλακα μέσα στον οποίο υπήρχε το ποσό των 762 ΛΚ και 1450 ευρώ τα οποία παρέλαβε πληροφορώντας την Σταυρινού ότι τα ως άνω χρήματα πιθανό να είναι προϊόν παράνομης συναλλαγής ναρκωτικών. Αφού επέστησε την προσοχή της τελευταίας στο νόμο, αυτή απάντησε «εν που τα ριάλια του μαγαζιού, της υπεραγοράς». Στη συνέχεια της έρευνας, ο Αστ.620 βρήκε μέσα στο υπνοδωμάτιο της Σταυρινού ένα μάλλινο μαύρο σκουφάκι (Τεκμήριο 14), το οποίο υπέδειξε στην Σταυρινού και την 5η κατηγορούμενη και αφού τους επέστησε την προσοχή στο νόμο η 5η κατηγορούμενη απάντησε «εν δικό μου». Η έρευνα συνεχίστηκε σε ανώγειο κατοικία στην οποία διαμένει η γιαγιά της 5ης κατηγορούμενης Θεοδώρα Συμιλλίδη η οποία απουσίαζε στο εξωτερικό για διακοπές. Κατά τη διάρκεια της έρευνας η Σταυρινού άνοιξε χρηματοκιβώτιο που βρισκόταν στην τραπεζαρία της εν λόγω κατοικίας εντός του οποίου υπήρχε το ποσό των 7280 Λ.Κ., 23,220 στερλίνες220Στερλίνες και 111,315 ευρώ. Η Σταυρινού ανέφερε ότι τα πιο πάνω χρήματα ανήκουν στη μητέρα της και είναι χρήματα από εισπράξεις της υπεραγοράς. Τα χρήματα αυτά παραλήφθηκαν από τον Αστ.1828 Γ. Ευριπίδου (της Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού). Από τον Αστ.4557 Α. Αγαθοκλέους ερευνήθηκε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΜΡ312 εντός του οποίου βρέθηκε ένα μαύρο δερμάτινο σακάκι (Τεκμήριο 15) το οποίο παρέλαβε. Αφού το υπέδειξε στην 5η κατηγορούμενη και επέστησε την προσοχή της στο νόμο αυτή απάντησε «Εν δικό μου». Η ώρα 03:50 η 5η κατηγορούμενη συνελήφθη από τον Αστ.2739 Σ. Αναστασίου δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, της εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης και αφού της επεστήθηκε η προσοχή στο νόμο αυτή απάντησε «δεν ξέρω τίποτε». Ο Αστ.1828 Γ. Ευριπίδου (ΜΚ2) ο οποίος υπηρετεί στην Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού προσφέρθηκε στην υπεράσπιση για αντεξέταση. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Ευσταθίου εξήγησε ότι στα πλαίσια εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας που αφορούσε την 5η κατηγορούμενη, η οποία ξεκίνησε η ώρα 01:05, έψαχναν για οτιδήποτε μπορούσε να θεωρηθεί τεκμήριο για την υπόθεση. Ο Υπαστυνόμος Μαρίνος Δημητρίου είχε αναφέρει ότι υπήρχε πληροφορία και για λεφτά. Συμφώνησε ότι για να ανοιχτεί το ως άνω χρηματοκιβώτιο η Σταυρινού πήρε τηλέφωνο τη μητέρα της στο εξωτερικό. Ο Αστ.620 Μάριος Αρτεμίου (ΜΚ3), ως έχει πιο πάνω αναφερθεί, εκτέλεσε τα το εντάλματα έρευνας που αφορούσαν στις κατοικίες της Θεοδώρας Συμιλλίδου (Τεκμήριο 21) και της Παναγιώτας Σταυρινού (Τεκμήριο 22) αντίστοιχα. Εξήγησε αντεξεταζόμενος από τον κ. Ευσταθίου ότι υπεύθυνος της έρευνας ήταν ο Υπαστυνόμος Μαρίνος Δημητρίου. Αναγνώρισε το σκουφάκι Τεκμήριο 14 ως αυτό που βρήκε στην οικία της 5ης κατηγορούμενης, το οποίο παρέλαβε βάσει κάποιας περιγραφής που είχε δοθεί από τον Υπαστ. Δημητρίου, και το Τεκμήριο 15 ως το σακάκι που του είχε παραδοθεί από τον Αστ.
  14. Ο Υπαστ. Δημητρίου είχε αναφέρει, δίδοντας τους οδηγίες σχετικές με την έρευνα, ότι αναζητούσαν μαύρα ρούχα, όπως μαύρο σκουφάκι και μαύρο σακάκι αναφέροντας τους ότι έτσι είχε πληροφορηθεί από τον εξεταστή της υπόθεσης. Δεν είχε υπόψη συγκεκριμένο σακάκι ή σκούφο, σημαντικό ήταν το χρώμα. Οι οδηγίες βασικά ήταν για το σακάκι και το σκουφάκι τα μαύρα, για λεφτά δεν υπήρχε κάτι συγκεκριμένο. Ο Αστ. 4557 Ανδρέας Αγαθοκλέους (ΜΚ4) επίσης έλαβε μέρος στην ως άνω έρευνα. Κατάθεσε ότι στα πλαίσια της έρευνας βρήκε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου ΚΜΡ312 το σακάκι Τεκμήριο
  15. Το αυτοκίνητο ήταν χρώματος μαύρου αλλά δεν θυμόταν τη μάρκα. Επιβεβαίωσε και αυτός ότι αναφερόταν στο δερμάτινο μαύρο σακάκι (Τεκμήριο 15) ως τέτοιο με βάση περιγραφή που του είχε δοθεί από τον εξεταστή της υπόθεσης, Αστ.1011 της Υ.ΚΑ.Ν. Λάρνακας. Ερωτηθείς αν μίλησε με τον Αστ.1011 όταν πήρε την περιγραφή ή οδηγίες ανέφερε ότι μίλησαν με τον αστυφύλακα αλλά τους έδωσε οδηγίες ο υπεύθυνος τους Μαρίνος Δημητρίου. Απ' ότι γνώριζε ήξεραν όλοι για τα πράγματα που αναζητούσαν στην έρευνα, θυμόταν για το μαύρο σακάκι και ένα σκουφάκι. Διευκρίνισε σε σχέση με τη συνομιλία του με τον Αστ.1011, ότι ο τελευταίος αρχικά είχε τηλεφωνήσει στη Λεμεσό και τους «είπε». Πίστευε ότι ο Αστ.1011 είχε μεταβεί και στη Λεμεσό πριν από την έρευνα αλλά δεν θυμόταν ακριβώς. Μίλησαν με τον τελευταίο και πριν και μετά που αυτός μετέβηκε στη Λεμεσό. Ερωτηθείς αν η συνομιλία του με τον Αστ.1011 ήταν στην παρουσία του Μαρίνου Δημητρίου ανέφερε ότι ο Αστ.1011 πρώτα μίλησε στο τηλέφωνο με το Δημητρίου. Σχετικά με το μαύρο δερμάτινο σακάκι, του είχε αναφέρει απλώς για ένα μαύρο δερμάτινο σακάκι. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι συναντήθηκε με τον Αστ.1011 εξεταστή της υπόθεσης σε σχέση με την έρευνα στη Λεμεσό, απ' ότι θυμόταν την ώρα της έρευνας. Σύμφωνα με τον Αστ. 1914 Δημήτρη Χρίστου (ΜΚ5), στις 11.1.2008 και ώρα 08:50 μετέβηκε με τον Λοχία 2595 της Υ.ΚΑ.Ν στην Α.Δ. Επαρχίας Λάρνακας με σκοπό να πληροφορήσει την 5η κατηγορούμενη ότι η αστυνομία προτίθετο να κάνει αναγνωριστική παράταξη και αν ήθελε να λάβει μέρος. Συνάντησε την 5η κατηγορούμενη στα κρατητήρια όπου την πληροφόρησε για την πρόθεση της Αστυνομίας , της εξήγησε τα δικαιώματα της και ότι ήταν προς το συμφέρον της να λάβει μέρος στην αναγνωριστική παράταξη. Αυτή του απάντησε ότι αν πρώτα δεν μιλούσε και συμβουλευόταν το δικηγόρο της δεν επρόκειτο «να πει» ή να λάβει μέρος σε τέτοια παράταξη. Επειδή έπρεπε να παρουσιαστούν όλοι οι συλληφθέντες ενώπιον δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης, αποχώρησε για να της δώσει το χρόνο να μιλήσει με το δικηγόρο της στο Δικαστήριο. Αργότερα την ίδια μέρα παρέλαβε τον Γεωργίου (πρώην 1ον κατηγορούμενο), ο οποίος ήταν ένας από τους συλληφθέντες, από τα κρατητήρια και τον μετέφερε στο Δικαστήριο Λάρνακας για τη διαδικασία προσωποκράτησης. Κατά την είσοδο τους στο Δικαστήριο υπήρχαν πολλά άτομα. Προχωρώντας από τον προθάλαμο για να πάνε στην αίθουσα του Δικαστηρίου, αφού είχε τον Γεωργίου υπό την επιτήρηση του, ο τελευταίος του υπέδειξε μια κοπέλα λέγοντας του αυτολεξεί «είναι τούτης που έδωκα τα ριάλια εχτές». Αφού ο ίδιος την πλησίασε, την ρώτησε το όνομα της και της επέστησε την προσοχή στο νόμο. Αυτή απάντησε «Στέλλα Μαλά» και αμέσως έσκυψε το κεφάλι της προς το έδαφος. Ακολούθως οδήγησε το Γεωργίου στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Διευκρίνισε κατά την αντεξέταση ότι δεν εξέλαβε την απάντηση της 5ης κατηγορούμενης σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή της σε αναγνωριστική παράταξη ως άρνηση, για αυτό και της έδωσε χρόνο μέχρι να μεταβούν στο Δικαστήριο να μιλήσει με το δικηγόρο της. Απ' ότι θυμόταν τους ζητήθηκε γύρω στο μεσημέρι να παρουσιάσουν τους συλληφθέντες στο Δικαστήριο για προσωποκράτηση. Εξηγώντας τα διαδραματισθέντα μετά που εισήλθε στο Δικαστήριο με το Γεωργίου για τη διαδικασία προσωποκράτησης ανέφερε ότι αφού εισήλθαν στο Δικαστήριο προχώρησαν για να πάνε στην αίθουσα. Σταμάτησε όταν ο Γεωργίου του ανέφερε την πρώτη λέξη. Ακολούθως πήγε μαζί με το Γεωργίου στο γραφείο της Εισαγγελίας για να πληροφορηθεί την ώρα που θα άρχιζε η διαδικασία προσωποκράτησης και στη συνέχεια εισήλθε στην αίθουσα. Η αίθουσα ήταν γεμάτη από κόσμο. Υπήρχαν και δύο γυναίκες αστυνομικοί με πολιτική περιβολή. Η κατηγορούμενη καθόταν. Ερωτηθείς πόσες κοπέλες κάθονταν την ώρα που πέρασε ο Γεωργίου ανέφερε ότι δεν θυμόταν αλλά «δίπλα της» ακριβώς καθόταν κοπέλα αστυνομικός. Σημείωσε με την ένδειξη «Χ» στη φωτογραφία 10 του Τεκμηρίου 20 το κάθισμα στο οποίο καθόταν η κατηγορούμενη, εξηγώντας ότι η αστυνομικός που συνόδευε την τελευταία καθόταν στα δεξιά όπως βλέπει κάποιος τη φωτογραφία. Στα αριστερά, χωρίς να είναι βέβαιος προς τούτο, καθόταν άλλη γυναίκα αστυνομικός, η Γ/Αστ. 1406 η οποία είναι ηλικίας περίπου 37 χρονών ενώ η άλλη ήταν γύρω στα 25-
  16. Η κατηγορούμενη δεν ήταν με χειροπέδες. Δέχτηκε ότι μετά που ανέφερε τα ως άνω ο Γεωργίου, ερώτησε την κατηγορούμενη το όνομα της για να τεθούν οι βάσεις για αναγνώριση προσώπου. Δεν υπέδειξε την κατηγορούμενη στο Γεωργίου καθ' οιονδήποτε στάδιο. Ερωτηθείς τι αντιλήφθηκε όταν άκουσε το Γεωργίου να αναφέρει «εν τούτηςτούτοις που έδωκα τα ριάλια εχτές», ανέφερε ότι δεν εργαζόταν την προηγούμενη νύχτα για να γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης. Έμαθε πολύ λίγα πράγματα όταν ανέλαβε καθήκον στις 8πμ. Γνώριζε ότι συνελήφθηκαν έξι6 άτομα για την υπόθεση. Η κατηγορούμενη ήταν μια από τις ύποπτες. Έμαθε σε μεταγενέστερο στάδιο ότι ο Γεωργίου έδωσε λεφτά σε κάποια κοπέλα στη Λεμεσό. Στην ερώτηση σχετικά με την ως άνω δήλωση του Γεωργίου «Τι σε έκαμε να θεωρήσεις ότι είναι αναγνώριση της 5ης ύποπτης;» ανέφερε ότι όταν μίλησε με τους υπεύθυνους του, αυτοί του ανέφεραν πως ο Γεωργίου έδωσε χρήματα σε μια κοπέλα στη Λεμεσό. Η δήλωση του Γεωργίου σε συνδυασμό με τα γεγονότα που έμαθε αργότερα, ήταν για τον ίδιο «μια αναγνωριστική παράταξη». Διευκρίνισε ότι ανέφερε στην κατηγορούμενη όταν μίλησε μαζί της για την αναγνωριστική παράταξη πως απέναντι της στην αναγνωριστική παράταξηαναγνωριστικής παράταξης θα ήταν ο Αντρέας Γεωργίου. Σε ερώτηση «Τι γνωρίζετε ότι θα αφορούσε η αναγνωριστική παράταξη;» απάντησε «Έπρεπε ο Αντρέας Γεωργίου να αναγνωρίσει μια κοπέλα με την οποία είχε μια συνάντηση μαζί της στη Λεμεσό.». Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζε αν ο Γεωργίου της έδωσε λεφτά. Ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ.1011 Λοϊζος Λοϊζου κατάθεσε ως ΜΚ
  17. Υιοθετώντας την κατάθεση που αυτός έδωσε σε σχέση με την υπόθεση, η οποία κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναφέρθηκε στις ενέργειες στις οποίες ο ίδιος προέβηκε σε σχέση με την υπόθεση. Δεν θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθούμε στο σύνολο της μαρτυρίας του, μέρος της οποίας έχει ήδη καλυφθεί από τα παραδεκτά γεγονότα. Θα περιοριστούμε στη μαρτυρία που αφορά στην υπόθεση που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 4, 5 και
  18. Αφού ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε συντομία στο περιεχόμενο των καταθέσεων που αυτός έλαβε από τους πρώην κατηγορούμενους 1,2 και 3, ανέφερε ότι ακολούθως εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον τους και για τους Τυρίμου και Σταυρινού και ένταλμα έρευνας για την οικία της τελευταίας, αφού από εξετάσεις που έγιναν προέκυψε πως η τελευταία πιθανό να ήταν η γυναίκα με την οποία συναντήθηκε ο Γεωργίου στη Λεμεσό και της έδωσε τα χρήματα για να διευθετήσει την παραλαβή των ναρκωτικών. Ακολούθως ειδοποιήθηκε η Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού για εντοπισμό της ΣταυρινούΣταυρινό και εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης εναντίον της. Από επιτόπιες εξετάσεις που έκανε η Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού προέκυψε ότι πιθανό να μην ήταν αυτή το πρόσωπο που διευθέτησε τη συναλλαγή των ναρκωτικών αλλά η κόρη της, Στέλλα Μαλά (5η κατηγορούμενη). Ως εκ τούτου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τη Μαλά. Την επόμενη μέρα περί ώρα 09.30 Οδήγησε τους πρώην κατηγορούμενους 1,2 και 3 και την 5η κατηγορούμενη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για διαδικασία προσωποκράτησης ενώ η διαδικασία σε σχέση με τον 4ον κατηγορούμενο έγινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Στις 12.1.2008 ανέκρινε προφορικά την Μαλά η οποία βρισκόταν υπό κράτηση στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου και ακολούθως της έλαβε ανακριτική κατάθεση υπό μορφή ερωταπαντήσεων. Σε κάθε ερώτηση απαντούσε με την ίδια απάντηση «Ο,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ακολούθως μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας για ανάκριση και λήψη κατάθεσης από τον Τυρίμο. Ο τελευταίος του ξεκαθάρισε από την αρχή ότι δεν θα έλεγε και δεν θα υπέγραφε οτιδήποτε. Του έλαβε και αυτού ανακριτική κατάθεση υπό μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων, υποβάλλοντας του αριθμό ερωτήσεων τις οποίες ο Τυρίμος αρνήθηκε να απαντήσει, ούτε διάβασε ή υπέγραψε οτιδήποτε. Στα πλαίσια εξετάσεων που διενήργησε στο Νοσοκομείο, είχε επαφή με κάποιο πρόσωπο το οποίο του επιβεβαίωσε πως είδε τον Γεωργίου στις 10.1.2008 και περί ώρα 15:00 στο θάλαμο που νοσηλευόταν ο Τυρίμος.Τυρίμου. Την 14.1.2008 και περί ώρα 20:00 ενημερώθηκε ότι ο Γεωργίου ήθελε να του αναφέρει κάτι που ξέχασε να του αναφέρει σχετικά με τα γεγονότα της υπόθεσης. Αφού συνάντησε τον τελευταίο στην ΑΔΕ Λάρνακας, αυτός του ανέφερε ότι ήθελε να δώσει συμπληρωματική κατάθεση, την οποία του έδωσε την ίδια μέρα μεταξύ των ωρών 20:25-20:
  19. Στη συμπληρωματική κατάθεση του ο Γεωργίου ανάφερε ότι το απόγευμα της 10.1.2008 που επισκέφθηκε τον ΤυρίμοΤυρίμου στο Νοσοκομείο, αυτός του έδωσε το ποσό των ΛΚ2000 σε λίρες Κύπρου και ευρώ. Επίσης κατονόμασε τον Ανδρέα Χήρα ως πρόσωπο που συνάντησε στα Λειβάδια κατόπιν οδηγιών του Τυρίμου και το οποίο του έδωσε το ποσό των 600 ευρώ για να συμπληρώσει τα χρήματα που χρειαζόταν για την αγορά των ναρκωτικών. Ο Χήρας συνελήφθη στις 16.1.2008 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Από εξετάσεις που έγιναν σε συνεργασία με την Υ.ΚΑ.Ν Λευκωσίας, βάσει των στοιχείων και περιγραφής που έδωσε ο Γεωργίου, εξασφαλίστηκε μαρτυρία εναντίον του 6ου κατηγορούμενου Φάνου Χρίστου, ως ένα από τα πρόσωπα που συνάντησε ο Γεωργίου στη Λευκωσία και του έδωσε χρήματα για την αγορά των ναρκωτικών. Στις 16.1.2008 ειδοποιήθηκε ότι συνελήφθη ο Χρίστου. Την ίδια μέρα περί ώρα 13:50 ανέκρινε τον τελευταίο στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας. Αυτός του ανέφερε ότι κάποιο πρόσωπο του έδωσε ένα φάκελο για να το δώσει σε κάποιο συγγενικό του πρόσωπο μη γνωρίζοντας τι περιείχε ο φάκελος. Ο λόγος, όπως είπε ο Χρίστου, ήταν γιατί ήθελε να αποφύγει να του δώσει το όχημα του. Επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο Χρίστου του απάντησε «Εν θέλω να πω τίποτε άλλο, καλύτερα να περιμένουμε το δικηγόρο μου να τα πούμε ούλλα μαζί». Στη συνέχεια ο Χρίστου είχε συνομιλία με το δικηγόρο του για μια περίπου ώρα μετά το πέρας της οποίας ανέφερε στο μάρτυρα ότι δεν ήθελε να αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Στη συνέχεια έλαβε από το Χρίστου ανακριτική κατάθεση χωρίς αυτός να αναφέρει οτιδήποτε. Σημειώνεται εδώ παρενθετικά ότι ανάμεσα σε άλλα, ο Χρίστου ανακρίθηκε σχετικά με κάποιο πρόσωπο με το παρατσούκλι «Κουρκούνας». Στη συνέχεια πληροφόρησε τον Χρίστου αν επιθυμούσε να λάβει μέρος σε αναγνωριστική παράταξη η οποία θα διεξαγόταν σε λίγη ώρα στην αυλή της Υ.ΚΑ.Ν. Λάρνακας και αυτός δεν έφερε καμία ένσταση. Ούτε ο Γεωργίου έφερε ένσταση. Ακολούθως διεξήχθη η αναγνωριστική παράταξη όπου ο Γεωργίου αναγνώρισε το Χρίστου ως το πρόσωπο που συνάντησε στη Λευκωσία και του έδωσε τα χρήματα για την αγορά των ναρκωτικών. Στις 17.1.2008 οδήγησε και τους επτά συλληφθέντες ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς προσωποκράτησης. Στη συνέχεια πληροφορήθηκε ότι ο ΤυρίμοςΤυρίμου ήθελε να δώσει μια κατάθεση. Στη κατάθεση στην οποία ο ΤυρίμοςΤυρίμου προέβη ανέφερε ότι ο λόγος που ζήτησε από το Χήρα να δώσει το ποσό των 600 ευρώ στο Γεωργίου ήταν γιατί ο τελευταίος του τα ζήτησε «για να πληρώσει τις διατροφές του». Στις 23.4.2008 έλαβε θεληματική κατάθεση από το Φάνο Χρίστου. Είναι το Τεκμήριο
  20. Σημειώνουμε ότι στη εν λόγω κατάθεση του ο Χρίστου, μεταξύ άλλων, κατονομάζει ως το άτομο που του έδωσε το φάκελο που παρέδωσε στον Γεωργίου κάποιο Πανίκκο Κουρκούνα, εκθέτοντας τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε σε έκταση από τους τρεις δικηγόρους υπεράσπισης. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Γεωργίου διευκρίνισε ότι δεν ανέκρινε τον Γεωργίου σχετικά με τον αμέσως πιο πάνω ισχυρισμό του Τυρίμου για τα 600 ευρώ ούτε προέβηκε σε οποιαδήποτε διερεύνηση του ισχυρισμού. Ανέφερε σχετικά με τα γάντια που βρέθηκαν στο όχημα του Γεωργίου ότι πρόκειται για γάντια μιας χρήσης γνωστά ως χειρουργικά. Το Τεκμήριο 43 (γάντια που φορούσε ο Στράτος όταν ανακόπηκε το όχημα στο οποίο επέβαινε παρά τον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού), είναι τα ίδια με το Τεκμήριο 3.
  21. Συμφώνησε ότι είναι δε σύνηθες φαινόμενο να βρίσκονται τέτοια γάντια στην κατοχή ατόμων που συλλαμβάνονται για ναρκωτικά. Για τον έλεγχο που έκανε στο κινητό τηλέφωνο του Γεωργίου ανέφερε ότι κατέγραψε τις εσωτερικές κλήσεις σε μια κόλλα. Η σημείωση αυτή όμως δεν υφίστατο πλέον. Στο τηλέφωνο πάντως φάνηκαν τα τηλέφωνα απόκρυψης και ένας αριθμός που ο Γεωργίου ισχυρίστηκε ότι τον πήραν τηλέφωνο, ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενα του ανήκε στη Μαλά. Όταν όμως έγιναν έρευνες στο σπίτι της Μαλά, αυτή συνελήφθηκε και παραλήφθηκε το τηλέφωνο της, διαπιστώθηκε πως ο αριθμός ήταν διαφορετικός. Στο τηλέφωνο του Γεωργίου υπήρχαν και άλλες κλήσεις που δεν είχαν σχέση με την υπόθεση. Κατά τη σύλληψη δε του Τυρίμου βρέθηκε ένα τηλέφωνο του οποίου επίσης ο αριθμός «ήταν άλλος» και δεν φαινόταν πάνω στο τηλέφωνο του Γεωργίου. Έλεγξε και κατέγραψε και τις εξερχόμενες κλήσεις. Η τελευταία ήταν προς τον πρώην 2ον κατηγορούμενο. Από την ώρα που ο Γεωργίου ξεκίνησε από τη Λάρνακα για τη Λευκωσία, δε θυμόταν αν υπήρχαν άλλες κλήσεις. Σε υποβολή ότι ο Τυρίμου δεν είχε τηλέφωνο όταν συνελήφθη από την Αστυνομία, ο μάρτυρας ήταν κατηγορηματικός ότι είχε τηλέφωνο αφού του παραδόθηκε τηλέφωνο μαζί με τα κλειδιά του αυτοκινήτου του από το πρόσωπο που διενήργησε τη σύλληψη. Όταν τέθηκε στο μάρτυρα ότι το τηλέφωνο και τα κλειδιά παραδόθηκαν στο μάρτυρα μετά που ο Τυρίμος Τυρίμου έφυγε από το Νοσοκομείο, ο μάρτυρας δεν ήταν βέβαιος λέγοντας ότι είναι καλύτερα να ερωτηθεί ο αστυνομικός που προχώρησε στη σύλληψη. Τα προαναφερόμενα αντικείμενα πάντως παραλήφθηκαν για εξετάσεις αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν μετά ως τεκμήρια. Από την αντεξέταση του μάρτυρα από τον κ. Ευσταθίου σημειώνουμε τα ακόλουθα. Πριν από τη λήψη της θεληματικής κατάθεσης του Γεωργίου, ο τελευταίος ανακρίθηκε προφορικά από τον υπεύθυνο της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας, κ. Σολομωνίδη και τον υπεύθυνο των επιχειρήσεων του Αρχηγείου κ. Πολυβίου. Οι τελευταίοι δεν του έδωσαν καμία σημείωση με τις υποδείξεις του Γεωργίου. Για τη συνεννόηση μεταξύ της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας και Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού τον ενημέρωνε ο Σολομωνίδης. Ο ίδιος γνώριζε, πριν πάρει την κατάθεση του Γεωργίου ότι από την περιγραφή που τους έδωσε και με κάποιες πληροφορίες που είχε η Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού, έφθασαν στο συμπέρασμα ότι πιθανό το πρόσωπο που συνάντησε ο Γεωργίου στη Λεμεσό και του έδωσε χρήματα ήταν αρχικά η μητέρα της 5ης κατηγορούμενης. Ένας άλλος συνάδελφος του αποτάθηκε και εξασφάλισε ένταλμα σύλληψης και έρευνας σχετικά με την τελευταία. Το Τεκμήριο 25 είναι η δήλωση που έγινε πριν από την έκδοση του εντάλματος σύλληψης της, «ο όρκος». Σημειώνουμε εδώ παρενθετικά ότι ο όρκος αφορούσε στους πρώην κατηγορούμενους 1-3, τον κατηγορούμενο 4 και τη Σταυρινού. Ενόρκως δηλών ήταν είναι ο Αστ.2757 Χρ. Στυλιανού ο οποίος ορκίστηκεκατάθεσε, μεταξύ άλλων, πως ο Γεωργίου προέβηκε σε θεληματική κατάθεση και «.έδωσε πλήρη περιγραφή τόσο του προσώπου που τους έδωσε τα ναρκωτικά όσο και του οχήματος που κρατούσε και οι περιγραφές αυτές ομοιάζουν με την 5η ύποπτη» (Σταυρινού) «η οποία έχει απασχολήσει στο παρελθόν την Υ.ΚΑ.Ν.». Μετά πάροδο κάποιας ώρας όταν ειδοποιήθηκε η Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού, αστυνομικοί επικοινώνησαν εκ νέου με το Σολομωνίδη, όπως του ανέφερε ο τελευταίος, και του ανέφεραν ότι πιθανό να έγινε κάποιο λάθος και το πρόσωπο τελικά, βάσει της περιγραφής που τους δόθηκε, να ήταν η Μαλά. Ως εκ τούτου έγινε εκ νέου διαδικασία για έκδοση εντάλματος σύλληψης αυτή τη φορά για τη Μαλά. Όπως και στην περίπτωση της Σταυρινού δεν έδωσε ο ίδιος τις οδηγίες για την έκδοση του εντάλματος. Όταν τέλειωσε τη λήψη της κατάθεσης του 2ου πρώην κατηγορούμενου ξεκίνησε να παίρνει την κατάθεση του Γεωργίου. Είχε πληροφορηθεί ήδη από το Σολομωνίδη μέχρι εκείνο το στάδιο ότι ο Γεωργίου, ανακρινόμενος από τον τελευταίο, είχε αναφέρει το όνομα του Τυρίμου και έδωσε και μια περιγραφή ενός προσώπου στο όχημα που συνάντησε στον κυκλικό κόμβο Γερμασόγειας. Οι Σολομωνίδης και Πολυβίου δεν του έδωσαν οποιαδήποτε περιγραφή εκείνη τη στιγμή αλλά είχε υπόψη του όταν θα έπαιρνε την κατάθεση του Γεωργίου να του ζητήσει να του αναφέρει στην κατάθεση όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορούσε. Μετά τη λήψη της κατάθεσης ανέφερε στο Σολομωνίδη ότι ο Γεωργίου ανέφερε γραπτώς όσα είχε αναφέρει στο Σολομωνίδη προφορικά. Του είχε αναφέρει ότι είπε κάποια πράγματα προφορικά και θα τα κατέγραφε ο ίδιος. Σίγουρα στην γραπτή του κατάθεση ο Γεωργίου έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες. Βοηθούσε το Γεωργίου να θυμηθεί κάποιες λεπτομέρειες που ίσως για τον ίδιο να μην ήταν σημαντικές αλλά οι οποίες να ήταν σημαντικές για την Αστυνομία. Ερωτηθείς αν κατά τον ίδιο η περιγραφή που δίνει ο Γεωργίου του εν λόγω προσώπου και αυτοκινήτου είναι πλήρης, ο μάρτυρας απάντησε «ό,τι τον ερώτησα μου το είπε». Το ένταλμα σύλληψης (για τη ΣταυρινούΣταυριανού) εκδόθηκε στις 22:30 ενώ η κατάθεση του Γεωργίου είχε τελειώσει στις 22:
  22. Επιβεβαίωσε ότι το κινητό τηλέφωνο του Γεωργίου το πήρε ο τελευταίος στα χέρια του και διενήργησε έλεγχο των κλήσεων ενώ ο ίδιος καθόταν δίπλα του και έβλεπε. Φάνηκαν οι αποκρύψεις και ο αριθμός για τον οποίο ανέφερε. Επειδή ο αριθμός αυτός δεν συνδέθηκε με τη Μαλά ή τη μητέρα της «. και ο αριθμός που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου 4 ένας άλφα αριθμός δεν βρέθηκε μέσα σ' αυτό το τηλέφωνο» δεν έκαμε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Ερωτηθείς αν έδωσε οδηγίες ή πρόταση να γίνει έρευνα για μαύρο δερμάτινο σακάκι ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά επιβεβαιώνοντας επίσης ότι αν ο Γεωργίου του έλεγε για μαύρο δερμάτινο σακάκι θα το έγραφε. Ο μάρτυρας εξήγησε, αντεξεταζόμενος από τον κ. Ευτυχίου, ότι μετεβηκε στις φυλακές στις 16.1.2008, όπου ανέκρινε τον Κουρκούνα προφορικά μετά που πληροφορήθηκε από τον Υπαστ. Σολομωνίδη ότι ο τελευταίος εργαζόταν στο πλυντήριο του Φάνου Χρίστου. Ο Κουρκούνας ανακρινόμενος δεν αρνήθηκε ότι εργαζόταν στο ως άνω πλυντήριο αλλά ανάφερε ότι δεν είχε σχέση με την υπόθεση και πως έπεσε από τα σύννεφα όταν άκουσε για το Χρίστου. Ο Χρίστου στην πρώτη ανάκριση του είχε αναφέρει για τον Κουρκούνα αλλά μόνο όταν τον ρώτησε ο ίδιος. Τότε ο Χρίστου του ανάφερε ότι ο Κουρκούνας εργαζόταν στο μαγαζί του. Ρώτησε τον Χρίστου επίσης αν έδινε στον Κουρκούνα το αυτοκίνητο Seat Ibiza ασημί για να το χρησιμοποιεί. Ο Χρίστου του ανέφερε ότι πέρασε καιρός να του το δώσει γιατί δεν του είχε εμπιστοσύνη. Ακολούθως του είπε ότι «είναι καλύτερα να τα πούμε όλα μαζί», ήθελε να δει το δικηγόρο του. Ο Χρίστου όμως μετά τη συνάντηση με το δικηγόρο του εμφανίστηκε εντελώς αρνητικός. Μετά που ο Χρίστου έδωσε την κατάθεση Τεκμήριο 24, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τον Κουρκούνα, ο οποίος αναζητείτο αφού είχε στο μεταξύ αποφυλακιστεί και μεταβεί στο εξωτερικό. Ο Υπαστυνόμος Σόλων Σολομωνίδης προστέθηκε ως μάρτυρας στο κατηγορητήριο και κατάθεσε στην υπόθεση ως ΜΚ
  23. Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατάθεση που έδωσε σχετικά με την υπόθεση, τα κύρια σημεία της οποίας συνοψίζουμε στη συνέχεια. Μετά που οι πρώην κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 συνελήφθηκαν και οδηγήθηκαν στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας, ο Γεωργίου (πρώην 1ος κατηγορούμενος) ζήτησε να δει τον υπεύθυνο της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας γιατί κάτι ήθελε να πει σχετικά με την υπόθεση. Στην παρουσία του ιδίου και του Ανωτ. Υπαστ. Παντελή Πολυβίου ανάφερε προφορικά ότι ήθελε να πει την αλήθεια και να συνεργαστεί με την Αστυνομία αλλά είχε κάποιους φόβους για την οικογένεια του η οποία έμενε μόνη της. Του επέστησε την προσοχή στο νόμο εξηγώντας του επίσης να μην έχει τέτοιους φόβους και ότι η Αστυνομία θα προχωρούσε στην προστασία του ιδίου και της οικογένειας του. Μετά από αρκετές σκέψεις ο Γεωργίου τους ανέφερε ότι ο γνωστός και φίλος του Τυρίμος τον έστειλε να παραλάβει τα ναρκωτικά αφού τον καθοδηγούσε από πού θα παραλάμβανε τα χρήματακαι σε ποιο θα τα έδινε. Εξήγησε και για το ρόλο των πρώην κατηγορουμένων 2 και
  24. Ακολούθως ανάφερε το περιστατικό της παράδοσης των χρημάτων σε κοπέλα στη Λεμεσό την οποία δεν γνώριζε, δίδοντας περιγραφή της τελευταίας και του οχήματος της. Για την κοπέλα ανάφερε ότι η ηλικία της ήταν μεταξύ 20-25 ετών περίπου, φορούσε σκούρα ρούχα και μαύρο σκουφάκι. Για το αυτοκίνητο ανέφερε ότι επρόκειτο για μάρκας Skoda μαύρου χρώματος. Επίσης ανάφερε ότι πριν μεταβεί στη Λεμεσό, μετέβηκε στη Λευκωσία σύμφωνα με τις οδηγίες του Τυρίμου όπου συνάντησε ένα άγνωστο του άτομο ηλικίας περίπου 35 ετών με παλιόρουχα το οποίο καθόταν σε ένα άσπρο αυτοκίνητο μάρκας Subaru το οποίο του έδωσε χρήματα. Ακολούθως, πάλι με οδηγίες του Τυρίμου, συνάντησε στη Λευκωσία ένα εύσωμο άντρα γύρω στα 30, ο οποίος ήρθε στο μέρος με αυτοκίνητο μάρκας Seat Ibiza. Ο ίδιος και ο Υπαστ. Πολυβίου επικοινώνησαν τηλεφωνικώς με το Βοηθό Υπεύθυνο της Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού Υπαστυνόμο Μαρίνο Δημητρίου, δίδοντας του τις πιο πάνω πληροφορίες και ζητώντας αν γνώριζε οποιοδήποτε ύποπτο στη Λεμεσό που ασχολείτο με ναρκωτικά κι είχε στην κατοχή του τέτοιο αυτοκίνητο. Ο τελευταίος του ανέφερε ότι τέτοιο αυτοκίνητο είχε στην κατοχή της η οικογένεια Συμιλλίδου. Περιπολικό της Υ.ΚΑ.Ν που στάληκε στο σπίτι της ως άνω οικογένειας εντόπισε έξω από το σπίτι της όχημα σκούρου χρώματος μάρκας Skoda με αριθμό εγγραφής ΚΜΡ312 . Ο Γεωργίου επέμενε ότι η ηλικία της κοπέλας που βρισκόταν μέσα στο όχημα ήταν ηλικίας 20-25 ετών ενώ ο Ανωτ. Υπαστ. Πολυβίου ο οποίος γνώριζε την οικογένεια Συμιλλίδου του ανάφερε ότι μήπως έκανε λάθος για την ηλικία γνωρίζοντας ότι το όχημα αυτό το οδηγούσε συνήθως η Σταυρινού. Κατόπιν εξετάσεων διαπιστώθηκε ότι το όχημα ήταν ιδιοκτησία της Θεοδώρας Συμιλλίδου η οποία απουσίαζε στο εξωτερικό. Ο Ανωτερος Υπαστυνόμος Πολυβίου ο οποίος γνώριζε την περιγραφή και ηλικία της Σταυρινού, περίπου 40 ετών, επέμενε πως αυτή οδηγούσε το όχημα και πιθανώς να ήταν αυτήν που συνάντησε ο Γεωργίου επειδή δεν γνώριζε ότι η κόρη της Σταυρινού, η Μαλά, βρισκόταν στην Κύπρο. Ο Γεωργίου επέμενε πως η ηλικία της κοπέλας στην οποία έδωσε τα χρήματα ήταν μέχρι 25 ετών. Μετά από τα πιο πάνω στοιχεία, ο Γεωργίου σκεπτόταν αν θα έδινε γραπτή κατάθεση ή όχι και είχε κάποιους ενδοιασμούς. «Στη φάση αυτή», όπως ανέφερε ο μάρτυρας χαρακτηριστικά, παρουσιάστηκαν στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν οι γονείς του Γεωργίου, οι οποίοι τον συνάντησαν στην παρουσία αστυνομικού. Ακούστηκε η μητέρα του Γεωργίου να του φωνάζει δυνατά και θυμωμένα για τις πράξεις του. Σε κάποια στιγμή προσπάθησε να χειροδικήσει και εναντίον του. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο τεταμένη που ζήτησε από τους γονείς του Γεωργίου να αποχωρήσουν. Πέντε λεπτά αργότερα ο Γεωργίου ζήτησε εκ νέου να τον δει. Αφού μεταφέρθηκε στο γραφείο του ο Γεωργίου ανάφερε στην παρουσία του ιδίου και του Ανωτ. Υπαστ. Πολυβίου «Κύριε Σολή θέλω να σας δώσω τζιαι γραπτή κατάθεση». Του επέστησε την προσοχή στο νόμο και αυτός είπε «ότι σας είπα προηγουμένως να σας τα πω τζιαί γραπτώς τζιαί δεν με κόφτει για τα πάρακατω τι εν να γίνει». Όταν ξεκίνησε η λήψη της γραπτής κατάθεσης του Γεωργίου φώναξε τον Αστ.2757 Στυλιανού με σκοπό να εκδοθούν εντάλματα σύλληψης και έρευνας για τους πρώην κατηγορούμενους 1, 2 και 3, για τον ΤυρίμοΤυρίμου και την Σταυρινού αφού είχε στα χέρια του την προφορική και την γραπτή μαρτυρία του Γεωργίου. Ο Υπαστ. Μαρίνος Δημητρίου τον πληροφόρησε σε κατοπινό στάδιο ότι κατά την είσοδο της Αστυνομίας στην οικία της Σταυρινού πρόσεξαν ότι εκεί βρισκόταν η κόρη της Στέλλα Μαλά και ότι η προφορική περιγραφή που τους είχαν δώσει προηγουμένως «.δεν ταίριαζε με την Παναγιώτα Σταυρινού αλλά ήταν η ίδια περιγραφή με την κόρη της Στέλλα Μαλά». Έτσι δεν προχώρησαν στην εκτέλεση του εντάλματος συλλήψεως εναντίον της Σταυρινού. Τότε ο ίδιος έδωσε οδηγίες στον Αστ.2739 Αναστασίου όπως εκδώσει νέο ένταλμα σύλληψης με τον ίδιο όρκο (Τεκμήριο 26) αυτή τη φορά όμως για τη Μαλά, όπως και έγινε. Όπως δε είχε πληροφορηθεί ο Παναγιώτης Σωτηρίου άλλως Κουρκούνας είχε στο μεταξύ συλληφθεί στις 23.6.
  25. Ο Κουρκούνας, ως ανέφερε ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος από τον κ. Γεωργίου, είχε ήδη παραπεμφθεί για δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Εξήγησε ότι τα γάντια που πρόσεξε ότι φορούσε ο πρώην 2ος κατηγορούμενος όταν μεταφέρθηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν ονομάζονται «χειρουργικά» γιατί συνήθως τα χρησιμοποιούν οι χειρούργοι. Δεν είναι γάντια που φορούν οι ελαιοχρωματιστές ή οι πελεκάνοι που κόβουν ξύλα. Συμφώνησε ότι όταν έδωσε οδηγίες για να συνταχθεί ο όρκος Τεκμήριο 25, η μόνη ολοκληρωμένηολοκληρωτική κατάθεση που είχε στην κατοχή του ήταν αυτή του 2ου κατηγορούμενου, Τεκμήριο
  26. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Ευσταθίου είπε ότι με τον Μαρίνο Δημητρίου μίλησε 3-4 φορές για τον Γεωργίου. Για το θέμα της ηλικίας της κοπέλας που συνάντησε ο Γεωργίου στη Λεμεσό, δεν ήθελαν άλλες διευκρινίσεις από τη Λεμεσό γιατί ο Ανωτ. Υπαστ. Πολυβίου γνώριζε την οικογένεια Συμιλλίδου και τις ηλικίες περίπου των μελών της. Δεν γνώριζε όμως σχετικά με τη Μαλά. Ο Αστ. 1011 Λοϊζου, ο οποίος πήρε την κατάθεση του Γεωργίου, ανέφερε στον ίδιο ότι ο Γεωργίου του είχε δώσει περιγραφή του προσώπου (της κοπέλας) δηλαδή τα χαρακτηριστικά, και τι φορούσε. Για το θέμα του προσώπου είπε σχετικά ότι ήταν νεαρή κοπέλα. Ενώ κατέγραφε την κατάθεση του Γεωργίου, ο Λοϊζου τον έπαιρνε τηλέφωνο για να διευκρινίσει κάποια πράγματα μαζί του όπως το θέμα για το σκουφάκι, τι είδους σκουφάκι είναι κ.λ.π. Ερωτηθείς γιατί θεώρησε όταν ζητήθηκε το ένταλμα σύλληψης ότι η κατάθεση του Γεωργίου ήταν δεδομένη, εξήγησε ότι το θεώρησε δεδομένο εφόσον η κατάθεση ήταν σε εξέλιξη. Θεώρησε δε ότι ο Γεωργίου θα έλεγε στην κατάθεση του τα ίδια που είχε αναφέρει στον ίδιο προφορικά. Δέχτηκε ωστόσο ότι στην κατάθεση του ο Γεωργίου δεν αναφέρει πως η ηλικία της κοπέλας ήταν 20-25 ετών. Όλες τις πληροφορίες για τα ρούχα που φορούσε «η κατηγορούμενη», το πρόσωπο, τα χαρακτηριστικά, τα έδωσαν στην Υ.ΚΑ.Ν. Λεμεσού και ήταν ενήμερη.ενήμεροι. Γι' αυτό δεν εκτέλεσαν το ένταλμα σύλληψης για την Σταυρινού και τους ενημέρωσαν, όπως ανέφερε ο μάρτυρας χαρακτηριστικά, «Κύριοι, σύμφωνα με την περιγραφή που μας εδώσετε δεν είναι η Παναγιώτα Συμιλλίδου και σύμφωνα με τα ρούχα που φορούσε δεν ήταν η Παναγιώτα Συμιλλίδου αλλά είναι η κόρη της Στέλλα Μαλά». Διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν έδωσε οδηγίες για να βρεθεί μαύρο δερμάτινο σακάκι. Ο Γεωργίου δεν είχε αναφερθεί σε τέτοιο. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δεν γνώριζε ότι η Στέλλα Μαλά οδηγούσε το αυτοκίνητο της Θεοδώρας Συμιλλίδου που βρέθηκεβρήκαν έξω από το σπίτι της. Με βάση αυτά που τους είχε αναφέρει η Αστυνομία της Λεμεσού ο ίδιος γνώριζε αλλά και ο Πολυβίου γνώριζε ότι το αυτοκίνητο αυτό οδηγείτο από την Παναγιώτα Συμιλλίδου (Σταυρινού). Συμφώνησε ότι όλοι οι δρόμοι έδειχναν την τελευταία. O Αστ.2739 Σταύρος Αναστασίου (ΜΚ9), ο οποίος συνέλαβε τη Στέλλα Μαλά δυνάμει δικαστικού εντάλματος στις 11.1.2008 (Τεκμήριο 28) κατάθεσε ότι τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στον σχετικό όρκο, Τεκμήριο 26 εξασφαλίστηκαν από τον Υπαστ. Σολομωνίδη. Την ίδια μέρα παρέλαβε από τους Αστυφύλακες 1828 και 620 μάλλινο σκουφάκι, δερμάτινο σακάκι καθώς και συγκεκριμένα ποσά χρημάτων αλλά ο ίδιος δεν γνώριζε το λόγο γιατί παραλήφθηκαν. Στρεφόμαστε στη μαρτυρία της υπεράσπισης. Ο 4ος κατηγορούμενος, Χαράλαμπος Τυρίμος μετά που κλήθηκε από το Δικαστηριο να προβάλει την υπεράσπιση του επέλεξε να καταθέσει ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρα. Συνοψίζουμε τη μαρτυρία του. Διατηρεί γραφείο ενοικιάσεως αυτοκινήτων και στο ίδιο υποστατικό έχει αντιπροσωπεία της Western Union για την αποστολή χρημάτων στο εξωτερικό. Είναι νυμφευμένος με Ουκρανή υπήκοο. Δεν γνωρίζει τους κατηγορούμενους 5 και 6, τους οποίους πρώτη φορά είδε στο Δικαστήριο ούτε είχε προηγουμένως οποιαδήποτε επικοινωνία ή επαφή μαζί τους. Αλλά ούτε και τους πρώην κατηγορούμενους 2 και 3 γνώριζε. Και αυτούς τους είδε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Γνώριζε τον πρώην 1ον κατηγορούμενο, Ανδρέα Γεωργίου με τον οποίο ήταν παιδικοί φίλοι, έμεναν στον ίδιο συνοικισμό, ήταν γείτονες και έπαιζαν μαζί. Όταν μεγάλωσαν δεν έκαναν παρέα αφού πήγαιναν σε διαφορετικά σχολεία, του μιλούσε όμως όταν τον έβλεπε αλλά δεν ήταν φίλοι αφού είχαν «ξεκόψει».ξέκοψαν. Άρχισαν να ξανασυνάντιονται μετά που ο Γεωργίου άρχισε να επισκέπτεται την μπυραρία που βρίσκεται δίπλα από το μαγαζί του, μετά που ο Γεωργίου χώρισε από την πρώτη σύζυγο του. Όποτε ο Γεωργίου πήγαινε στην μπυραρία τον επισκεπτόταν και τον ίδιο στο μαγαζί του. Οι συναντήσεις αυτές δεν ήταν συχνές, μία-δύο φορές το μήνα. Ο Γεωργίου άρχισε να γνωρίζει την Όλγα η οποία εργαζόταν ως bar-woman στην μπυραρία, έλεγε ότι την ερωτεύτηκε και ήθελε να την παντρευτεί. Ανάφερε στον Γεωργίου ότι η Όλγα «είχε πολλούς». Αυτός άρχισε να υποψιάζεται ότι την είχε και ο ίδιος διότι η Όλγα πήγαινε στο μαγαζί του για να στείλει χρήματα στο εξωτερικό. Το Δεκέμβρη του 2007 οι επισκέψεις του Γεωργίου στο κατάστημα του άρχισαν να γίνονται πιο συχνές. Ο τελευταίος του έλεγε για τα προβλήματα του, ότι έχασε τη δουλειά του και έψαχνε να βρει άλλη εργασία εφόσον πλησίαζαν τα Χριστούγεννα, να παίρνει περισσότερα χρήματα. Του ανάφερε επίσης ότι είχε καθυστερημένες δόσεις και επειδή δεν είχε χρήματα τσακωνόταν με τη σύζυγο του. Στις 10.1.2008, ενώ ο ίδιος νοσηλευόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας τον επισκέφθηκε ο Γεωργίου. Αυτή ήταν η τρίτη του επίσκεψη. Η πρώτη φορά ήταν μετά που ο ίδιος είχε υποβληθεί σε εγχείρηση. Παρευρίσκονταν και μέλη της οικογένεια του. Ο Γεωργίου τον ρώτησε αν ήταν καλά, του ευχήθηκε περαστικά και έφυγε. Τη δεύτερη φορά δεν είχε άλλες επισκέψεις. Ο Γεωργίου τότε άρχισε να του λέει για τα προβλήματα του, ότι χρειαζόταν επειγόντως χρήματα για να πληρώσει «διατροφές» και του ζήτησε να τον βοηθήσει δίνοντας του το ποσό των 600 ευρώ. Αρχικά ήθελε να τον αποφύγει καθότι γνώριζε και για άλλες περιπτώσεις που ο Γεωργίου είχε δανειστεί χρήματα και δεν τα επέστρεψε. Για να τον αποφύγει του ζήτησε 2-3 μέρες χρόνο για να μιλήσει με τη σύζυγο του στο μαγαζί και να δει τις εισπράξεις, αν μπορούσε να του δώσει τα χρήματα. Ο Γεωργίου τον επισκέφθηκε εκ νέου στις 10.1.2008 πάλι σε ώρα που δεν υπήρχε επισκεπτήριο. Ο τελευταίος του ανέφερε ότι είχε μεγάλο πρόβλημα διότι έπρεπε να πληρώσει «τις διατροφές» του μέχρι το απόγευμα διαφορετικά θα τον συλλάβουν. Του έλεγε ότι ήταν η μόνη του ελπίδα. Τηλεφώνησε στη σύζυγο του, χρησιμοποιώντας το τηλέφωνο του Γεωργίου αφού ο ίδιος δεν είχε τηλέφωνο, ζητώντας της να του στείλει το ποσό των 600 ευρώ στο Νοσοκομείο. Αυτή του ανέφερε ότι βρισκόταν στο μαγαζί ο ξάδερφος του ο Χήρας και επρόκειτο να αποχωρήσει. Ως εκ τούτου ζήτησε από το Χήρα να του φέρει τα χρήματα στο Νοσοκομείο. Ο Χήρας όμως είπε πως δεν μπορούσε επειδή δεν είχε άδεια οδηγού. Τότε είπε στο Χήρα να πάρει τα χρήματα μαζί του και θα έστελνε κάποιο να τα πάρει από το σπίτι του. Ο Χήρας του είπε να συναντηθεί με το πρόσωπο αυτό στην υπεραγορά του «Στέλιου» που ήταν δίπλα από το σπίτι του. Εκτός από το ποσό των 600 ευρώ που έδωσε στο Γεωργίου μέσω του Χήρα, δεν του έδωσε οποιαδήποτε άλλα χρήματα. Ούτε είχε οποιαδήποτε επαφή με τον Γεωργίου μετά που αυτός αποχώρησε από το Νοσοκομείο μέχρι την ώρα που συνελήφθη. Διευκρίνισε αντεξεταζόμενος ότι απαγορευόταν να έχει τηλέφωνο στο θάλαμο στον οποίο βρισκόταν στο Νοσοκομείο εξηγώντας ερωτηθείς πώς έδινε οδηγίες για τις δουλειές του, ότι στη δουλειά ήταν και οι σύζυγος, πατέρας και αδελφός του ενώ η φύση της δουλειάς δεν ήταν τέτοια που να είναι απαραίτητη η δική του συμμετοχή. Δεν ζήτησε να του φέρουν κινητό τηλέφωνο στο Νοσοκομείο. Είχε υποβληθεί σε εγχείρηση για αυτόματο πνευμοθώρακα. Ήταν διασωληνωμένος, «τρυπημένος», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Τις πρώτες 1-2 μέρες έβγαζε τη μάσκα για να μιλήσει με τους γονείς του. Στο θάλαμο που βρισκόταν απαγορευόταν να έχει τηλέφωνο. Απορρίπτοντας υποβολή ότι με τον Γεωργίου μιλούσε μια χαρά ανέφερε ότι όταν μιλούσε με τον Γεωργίου η αναπνοή του ιδίου διακοπτόταν συνέχεια. Σχετικά με τον Κουρκούνα, είπε ότι δεν τον γνώριζε. Ερωτηθείς «Ξέρεις εσύ ότι είναι ο Κουρκούνας που είπε του Ανδρέα Γεωργίου να κάνει αυτή τη διακίνηση ναρκωτικών;» απάντησε ότι ο 6ος κατηγορούμενος του είχε αναφέρει στο Δικαστήριο όταν επρόκειτο να παραπεμφθούν στο Κακουργιοδικείο για την παρούσα υπόθεση ότι το φάκελο με τα χρήματα του τον είχε δώσει ο Κουρκούνας για να τον πάρει στον Γεωργίου μη γνωρίζοντας τον τελευταίο ούτε για ποιο σκοπό έπαιρνε το φάκελο. Απέρριψε τις υποβολές της ευπαιδεύτου εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι ο ίδιος τηλεφώνησε στον Γεωργίου να τον επισκεφθεί στο Νοσοκομείο, ότι είπε στον τελευταίο πως ήθελε να τον χρησιμοποιήσει για να κάνει διακίνηση ναρκωτικών και ότι με οδηγίες του τον έστειλε να πάει στη Μακεδονίτισσα να πάρει λεφτά, καθοδηγούμενος από το τηλέφωνο και ακολούθως στη Λεμεσό να δώσει λεφτά για και να πάρει κάνναβη. Ερωτηθείς γιατί ο Γεωργίου να τον μπλέξει σε μιαν ιστορία που δεν ήταν φταίχτης, απάντησε ότι για αυτό θα πρέπει να ερωτηθεί ο Γεωργίου, εμμένοντας στη θέση του ότι ο ίδιος δάνεισε χρήματα στον τελευταίο για να πληρώσει τις διατροφές του. Η 5η κατηγορούμενη Στέλλα Μαλά όπως είχε κάθε δικαίωμα προέβη σεέκανε ανώμοτη δήλωση. Δήλωσε αθώα, μη έχουσα οποιαδήποτε ανάμειξη στην παρούσα υπόθεση. Τους συγκατηγορούμενους της τους οποίους δεν γνώριζε, τους είδε για πρώτη φορά όταν η ίδια οδηγήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο δε Γεωργίου, υπέδειξε, ψεύδεται ασύστολα. Το Δεκέμβρη του 2007 είχε έρθει στην Κύπρο για δύο εβδομάδες για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Το βράδυ που η Αστυνομία διενήργησε έρευνα στο σπίτι της, η ίδια καθόταν μαζί με τα δύο μικρότερα αδέλφια της και έβλεπαν τηλεόραση. Αφού η Αστυνομία δεν βρήκε τίποτε ύποπτο στη δική τους οικία συνέχισε η έρευνα στην οικία της γιαγιάς της η οποία απουσίαζε στο εξωτερικό. Εκεί άνοιξαν το χρηματοκιβώτιο στο οποίο η γιαγιά της φύλαγε τα χρήματα και κοσμήματα της όταν απουσίαζε στο εξωτερικό. Το μαύρο «καπέλο» που η Αστυνομία βρήκε στο δωμάτιο της μητέρας της δεν ήταν δικό της αλλά ήταν το καπέλο ενός μεγάλου μπουλούκου που της είχε αγοράσει ο πατέρας της παλιά. Ποτέ δεν τοτον είχε φορέσει αφού είναι καθαρά διακοσμητικός. Μετα τη λογομαχία των αστυνομικών μπροστά της για το ποια θα συλλάβουνσυλλάβαναν κατέληξαν στην ίδια και αυτό λόγω του καπέλου. Η Αστυνομία τη συνέλαβε χωρίς η ίδια να γνωρίζει το λόγο. Παραξενεύτηκε που κατευθύνονταν προς τη Λάρνακα. Κανένας δεν της εξηγούσε τι γινόταν. Οδηγήθηκε στα κρατητήρια στη Λάρνακα χωρίς να της αναφερθεί για ποιο λόγο κατηγορείτο, χωρίς καν να της πάρουν κατάθεση. Το πρωί την ξύπνησαν, την οδήγησαν σε ένα γραφείο όπου τη ρώτησαν αν ήθελε να λάβει μέρος σε αναγνωριστική παράταξη. Γνωρίζοντας τα δικαιώματα της ανέφερε «Ότι πρέπει να κάνω θα το κάνω φτάνει να ενημερώνεται ο δικηγόρος μου», και ο αστυνομικός της είπε «εντάξει». Η αναγνωριστική παράταξη δεν έγινε ποτέ. Ούτε της δόθηκε η ευκαιρία να δώσει κατάθεση. Έθεσε το ερώτημα γιατί δεν «μπήκε» σε αναγνωριστική παράταξη; Στο προαύλιο του Δικαστηρίου, ενώ βρισκόταν ανάμεσα σε δύο αστυνομικούς, μια τριαντάχρονη και μια σαραντάχρονη, η μία από αυτές της υπέδειξε τον Γεωργίου λέγοντας «Αυτός είναι της Αστυνομίας και θα κατεβεί μάρτυρας». Ο Γεωργίου περιπλανόταν στο Δικαστήριο για 15 λεπτά και μετά τον έφεραν μπροστά της. Με τον δείκτη του ο αστυνομικός ρώτησε «Ποια είναι;» και αυτός έδειξε την ίδια. Μέχρι τότε δεν γνώριζε τι συνέβαινε. Ρώτησε τι συνέβαινε, ότι έπρεπε να φύγει για σπουδές και ειρωνικά της απάντησαν «Μην αγχώνεσαι, Σάββατο πετάς». Μέσα στην αίθουσα του Δικαστηρίου έμεινε έκπληκτη με το τι ακουγόταν. Λόγω της δίκης ανέφερε στο Πανεπιστήμιο στο οποίο φοιτούσε ότι είχε σοβαρό ατύχημα και δεν θα επέστρεφε. Δεν έγινε κατορθωτό να συνεχίσει τις σπουδές της μέσω αλληλογραφίας και έτσι «πάγωσαν» προσωρινά τους βαθμούς της. Έχει χάσει ήδη ένα χρόνο και κινδυνεύει να χάσει και τον επόμενο. Σήμερα είναι 21 ετών. Η κατηγορούμενη αναφέρθηκε στην ακαδημαϊκή της σταδιοδρομία και τις επιδόσεις και διακρίσεις της τόσο στον ακαδημαϊκό τομέα όσο στο χορό κ.ά. Δεν θεωρούμε σκόπιμο να κάνουμε ειδική αναφορά για τους σκοπούς της απόφασης. Τελειώνοντας η κατηγορούμενη δήλωσε πως ουδέποτε έκανε χρήση ναρκωτικών ή ήταν μέλος σπείρας. Άδικα είναι στις φυλακές εδώ και εννέα μήνες πληρώνοντας για κάτι που δεν έκανε. Είναι, δήλωσε, πραγματικά αθώα. Ο 6ος κατηγορούμενος κατάθεσε ενόρκως υιοθετώντας ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία Τεκμήριο
  27. Όπως έχουμε ήδη επισημάνει πιο πάνω, στην εν λόγω κατάθεση του ο Χρίστου αναφέρει ότι το φάκελο που παρέδωσε στο Γεωργίου του τον είχε δώσει ο Κουρκούνας. Εξήγησε ότι τον Κουρκουνα, ο οποίος ήταν κατάδικος, τον εργοδότησε στην επιχείρηση του, πλυντήριο αυτοκινήτων, μετά από παράκληση κάποιου φίλου και πελάτη του. Ο Κουρκούνας εργαζόταν κανονικά από τις 8:30πμ 30 μέχρι τις 5:30 μμ. Μετά από 15 μέρες ο τελευταίος έφυγε με «άδεια σαββατοκυρίακου». Όταν επέστρεψε του ανέφερε ότι ήθελε να αγοράσει αυτοκίνητο μέχρι ποσού £2.000 για να πηγαινοέρχεται στις φυλακές. Τα χρήματα, όπως ανέφερε, του τα είχε δώσει ο εξάδελφος του. Περίπου ένα μήνα αργότερα, έμαθε ότι ο Κουρκούνας αγόρασε ένα αυτοκίνητο RX8 για το ποσό των £11.
  28. Μια εβδομάδα πριν συλληφθεί από την Αστυνομία, άκουσε τον Κουρκούνα να μιλά στο κινητό του τηλέφωνο με κάποιο εξάδελφο του στον οποίο έλεγε να κλείσει θέση για τη Μολδαβία και ότι είχε χρήματα έτοιμα για να αγοράσει σπίτι εκεί. Στις 10.1.2008 το πρωί, ερχόμενος στη δουλειά, ο Κουκούνας μιλούσε στο κινητό του τηλέφωνο και στάθηκε δίπλα από τον ίδιο λέγοντας «Εντάξει ξάδελφε, μόλις έρθεις κάτω τηλεφώνα μου να σου στείλω τα χαρτιά». Κλείνοντας το τηλέφωνο του ανάφερε ότι ήταν ο εξάδελφος του, ότι έκλεισε πτήση για το απόγευμα στις 6μμ και σε κάποια στιγμή θα έπρεπε να πάει να του δώσει τα χαρτιά που χρειαζόταν για την αγορά του σπιτιού στη Μολδαβία. Ο ίδιος δεν έδωσε σημασία γιατί δεν τον αφορούσε. Το απόγευμα ενώ είχε περίπου 6-7 αυτοκίνητα για πλύσιμο τον πήραν τηλέφωνο από συγκεκριμένη εταιρεία πελάτη για να γίνει επειγόντως polish κάποιο αυτοκίνητο τους. Επειδή τα αυτοκίνητα της ως άνω εταιρείας τα μετέφερνε στο πλυντήριο του ο ίδιος, επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο της εργασίας του, ένα Seat Ibiza χρώματος ασημί για το σκοπό τούτο. Μόλις ξεκίνησε τη μηχανή του αυτοκινήτου τον φώναξε ο Κουρκούνας ότι τον ήθελε. Ενώ ο τελευταίος τον πλησίασε, είδε ότι κρατούσε ένα φάκελο τον οποίο ο Κουρκούνας του ζήτησε να παραδώσει στον εξάδελφο του που αναχωρούσε για τη Μολδαβία, ο οποίος βρισκόταν στο σαντουιτσίδικο που αγόραζαν σάντουιτς. Είπε στον Κουρκούνα ότι είχε δουλειά και βιαζόταν αλλά αυτός του απάντησε ότι δεν θα καθυστερούσε αφού θα έπαιρνε τον εξάδελφο του τηλέφωνο ο οποίος μόλις έβλεπε το αυτοκίνητο θα πήγαινε κοντά του. Πήρε τότε το φάκελο από τον Κουρκούνα, τον έβαλε στο κάθισμα του συνοδηγού και πήγε στο σαντουιτσίδικο. Τον φάκελο δεν τον άνοιξε ούτε γνώριζε τι είχε μέσα. Όταν έφθασε στο σαντουιτσίδικο προχώρησε στο χώρο στάθμευσης («πάρκιγκ») και είδε κάποιο να έρχεται προς το μέρος του πεζός. Ο τελευταίος, πήγε στη θέση του συνοδηγού, πήρε το φάκελο και του έδωσε χρήματα cash λέγοντας του να τα δώσει «του Πανίκκου». Το πρόσωπο που πήρε το φάκελο ήταν ο Ανδρέας Γεωργίου. Ο ίδιος πήρε τα χρήματα από το Γεωργίου, τα οποία ήταν πολύ λίγα - δεν γνώριζε πόσα - και τα έβαλε στο ταμπλό του αυτοκινήτου. Ακολούθως πήγε στην εταιρεία όπου παρέλαβε το αυτοκίνητο και επέστρεψε στο πλυντήριο. Μόλις ο Κουρκούνας τον είδε πήγε κοντά του. Πριν όμως του αναφέρει ο Κουρκούνας οτιδήποτε του έδωσε τα χρήματα. Τότε ο Κουρκούνας του είπε «Thank you ρε φίλε. Τα λεφτά τούτα είναι για να πληρώσω το εισιτήριο.» Την επόμενη το πρωί πήρε τηλέφωνο στις φυλακές γιατί η ώρα ήταν 9πμ και ο Κουρκούνας δεν είχε παρουσιαστεί ακόμη στην εργασία του. Του ανέφεραν από τις φυλακές ότι ο Κουρκούνας έπρεπε να είχε πάει (δουλειά). Ο Κουρκούνας κατέφθασε 5 λεπτά αργότερα. Τον είδε να μιλά στο τηλέφωνο για 15-20 λεπτά μέσα στο αυτοκίνητο. Όταν κατέβηκε ο Κουρκούνας πήγε κοντά του, ήταν ανήσυχος. Του είπε (στο μάρτυρα) «Την έπαθα μαλάκα». Τον ρώτησε τι συμβαίνει και ο Κουρκούνας του είπε πως ο φάκελος είχε χρήματα και πως το πρόσωπο που τον παρέλαβε θα μετέβαινε στη Λεμεσό για να αγοράσει δύο κιλά «χόρτο» το οποίο θα του έφερνε γιατί είχε στη Λευκωσία πελάτη έτοιμο. Ο μάρτυρας άρχισε να τον βρίζει, του είπε να φύγει και ότι θα έπαιρνε τηλέφωνο τις φυλακές να τους πληροφορήσει ότι τον έδιωξε. Ο Κουρκούνας τότε του είπε ότι δεν είχε να φοβηθεί τίποτε γιατί «ο άλλος» εκείνο γνώριζε, δηλαδή τον Κουρκούνα. Μετά του είπε ότι σε περίπτωση που τον συλλάβουν (το μάρτυρα) δεν υπήρχαν στοιχεία εναντίον του (του μάρτυρα). Ο Κουρκούνας μιλούσε όλη την ώρα στο κινητό τηλέφωνο. Σε κάποια στιγμή πήγε κοντά στον ίδιο ο λαστιχάρης του και του είπε «Ρε μα είσαι τέλεια μαλάκας. Επήρες του εσού το φάκελο; Πρώτα ήρτε κοντά μου τζιαι είπα του έχω δουλειά». Ακολούθως ο Κουρκούνας άρχισε να του λέει με υπονοούμενα ότι κανένας δεν μιλά «αν πιαστεί» όταν κάνει τέτοιες δουλειές γιατί πληρώνει με την ζωή του και ότι δεν θα έφευγε από τη δουλειά μέχρις ότου δει τι θα γίνει. Σε περίπτωση δε που μάθαινε ότι μίλησε θα πλήρωνε τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του. Μέχρι την ημέρα που συνελήφθηκε δεχόταν απειλητικά τηλεφωνήματα στο σταθερό τηλέφωνο της εργασίας του. Στις 16.1.2008 μετέβηκαν στο πλυντήριο του μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. τα οποία τον συνέλαβαν. Ο Κουρκούνας μόλις τους είδε έφυγε. Εξήγησε ότι ενώ ανακρινόμενος προφορικά είχε αναφέρει «κάποια πράγματα» στην Αστυνομία , όταν ήταν αποφασισμένος να δώσει και γραπτή κατάθεση ο τότε δικηγόρος του τον συμβούλευσε ότι ήταν καλύτερα να μην αναφέρει οτιδήποτε σε εκείνο το στάδιο, ότι θα τίθετο για τέσσερεις μέρες υπό κράτηση και θα έφευγε. Διευκρίνισε αντεξεταζόμενος ότι άρχισε να εργοδοτεί τον Κουρκούνα τον Φεβρουάριο, Μάρτιο
  29. Ερωτηθείς αν δεν διερωτήθηκε που βρήκε λεφτά να αγοράσει αυτοκίνητο ο Κουρκούνας είπε ότι ο τελευταίος του ανέφερε ότι τα χρήματα του τα έδωσε ένας εξάδελφος του. Ερωτηθείς αν δεν παραξενεύτηκε που υπήρχε εξάδελφος να δώσει £11.000, είπε ότι αρχικά ο Κουρκούνας αγόρασε αυτοκίνητο μάρκας Honda για το ποσό των £2.000 και μετά από ένα μήνα τον είδε με άλλο αυτοκίνητο αξίας £11.
  30. Δεν τον ενδιέφερε τον ίδιο, από τη στιγμή που ο Κουρκούνας διεκπεραίωνε την εργασία του στο πλυντήριο δεν ήθελε να ασχοληθεί παραπάνω. Εξήγησε ότι στις 10.1.2008 ο Κουρκούνας αρχικά του είχε ζητήσει αυτοκίνητο για να πάει ο ίδιος να πάρει το φάκελο για να μην ταλαιπωρήσει τον εξάδελφο του ο οποίος ήταν από τη Λάρνακα και μπορούσε να χαθεί. Έκαμε την ευκολία του Κουρκούνα γιατί ήταν μόνος του και δεν ήθελε να φύγει από το μαγαζί. Ο Κουρκούνας δεν του είχε αναφέρει ότι ο εξάδελφος που θα συναντούσε θα του έδινε χρήματα. Όταν στο σαντουιτσίδικο, στο χώρο στάθμευσης είδε κάποιο να έρχεται κοντά του τον ρώτησε αν ήταν ο εξάδελφος του Κουρκούνα και όταν απάντησε καταφατικά του είπε να πάρει το φάκελο από τη θέση του συνοδηγού. Αυτός πήρε το φάκελο και έδωσε στον ίδιο φάκελο και λεφτά . Δεν διερωτήθηκε τι είχε μέσα ο φάκελος και γιατί να του τα δώσει. Απέρριψε υποβολή ότι δεν ρώτησε οτιδήποτε διότι γνώριζε πως έκανε συναλλαγή για διακίνηση ναρκωτικών και σε τέτοιες περιπτώσεις «δεν ρωτάς ερωτήσεις». Επέμενε δε στη θέση του ότι αρχικά στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν είχε αναφέρει τα πάντα προφορικά. Ακολούθως όμως του είπε ο τότε δικηγόρος του να μην αναφέρει οτιδήποτε μέχρι να του πει ο ίδιος. Η 5η κατηγορούμενη κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Κώστα Κωνσταντίνου και τον Λοϊζο Χατζιωάννου, τη μαρτυρία των οποίων συνοψίζουμε στη συνέχεια. Ο Κώστας Κωνσταντίνου (ΜΥ1) έχει καταθέσει ότι είναι διευθυντής της εταιρείας Telefon η οποία ασχολείται με υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας διαθέτοντας προς τούτο 40 καταστήματα σε όλη την Κύπρο. Στα πλαίσια των εργασιών της η ως άνω εταιρεία ασχολείται και με την εισαγωγή όλων των μοντέλων κινητών τηλεφώνων διακινώντας γύρω στις 45.000 κινητά τηλέφωνα ετησίως. Οι λιανικές πωλήσεις της εταιρείας αντιστοιχούν στο 25% της αγοράς. Η μαρτυρία του περιστράφηκε γύρω από το θέμα της καταγραφής κλήσεων εισερχομένων και εξερχομένων στη μνήμη της συσκευής ή στην κάρτα sim. Ο Λοϊζος Χατζιωάννου είναι ανώτερος μετεωρολογικός λειτουργός στη Μετεωρολογική Υπηρεσία, η οποία διατηρεί, μεταξύ άλλων, δεδομένα ανατολής και δύσης του ήλιου. Σύμφωνα με τους σχετικούς πίνακες, αντίγραφα των οποίων κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 29, η ανατολή του ήλιου στη Λεμεσό στις 10.1.2008 ήταν στις 6.57πμ και η δύση στις 4.55 μμ. Εξήγησε ότι οι εν λόγω πίνακες αναφέρονται στη Λευκωσία. Επειδή η Λεμεσός βρίσκεται δυτικότερα η ανατολή και η δύση συμβαίνει ένα λεπτό μετά από την ώρα που αναγράφεται στους ως άνω πίνακες. Μετά τη δύση του ήλιου ακολουθεί μια περίοδος λυκόφωτος διαρκείας 25-30 λεπτών της ώρας κατά την οποία ο φυσικός φωτισμός εξασθενεί μέχρις ότου εκλείψει. Κατά την ως άνω ημερομηνία το πολιτικό λυκόφως έληξε 27 λεπτά μετά τη δύση του ήλιου, επομένως έληξε στις 5.22 μμ, δηλαδή εκείνη την ώρα εξέλειπε οποιοσδήποτε φυσικός φωτισμός. Ο 6ος κατηγορούμενος κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Σωτήρη Δαλίτη ο οποίος υπηρετεί στο Τμήμα Φυλακών. Όπως κατάθεσε, ασχολείται με τη δημιουργία φακέλου σχετικά με κάθε κατάδικο κατά την εισαγωγή του στις φυλακές στον οποίο καταγράφεται και η ημερομηνία απόλυσης του. Επιβεβαίωσε ότι ο Παναγιώτης Γεωργίου Μιχαήλ Δημητρίου άλλως Κουρκούνας υπήρξε κατάδικος στις φυλακές. Ο τελευταίος, ο οποίος είχε καταδικαστεί στις 23.3.2006 από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια, εισήλθε στις φυλακές στις 11.3.2005 και απολύθηκε στις 11.3.2008 με προεδρική χάρη. Στις 21.7.2007 ο Κουρκούνας εντάχθηκε στο Κέντρο Εξωιδρυματικής Απασχόλησης εξασφαλίζοντας εργασία από την εταιρεία Spoil My Car Ltd η οποία ανήκε στο Φάνο Χρίστου (6ον κατηγορούμενο). Ο Κουρκούνας κατά το χρόνο που κατέθετε ο μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου βρισκόταν υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές για άλλη υπόθεση που αφορά σε προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου από άλλο πρόσωπο. Τα πρόσωπα που εντάσσονται στο ως άνω κέντρο ελέγχονται κατά τακτά διαστήματα από τον υπεύθυνο του κέντρου. Δεν μπορεί όμως να ελεγχθεί αν κάποιος κατάδικος έχει στην κατοχή του κινητό τηλέφωνο και κάνει τηλεφωνήματα ενώ είναι στον εργοδότη του. Διευκρίνισε σε ό,τι αφορά τον εργοδότη, πως ελέγχεται ο χαρακτήρας του, συμφωνόντας ότι για να επιτραπεί σε ένα κατάδικο να εργαστεί σε κάποιο εργοδότη ο τελευταίος πρέπει να θεωρήθηκε κατάλληλο πρόσωπο, δηλαδή να μην έχει καταδίκες και γενικά να είναι καλού χαρακτήρα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών κατά το στάδιο των αγορεύσεων υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αναφορά στη μαρτυρία και νομολογία. Έχουμε θέσει υπόψη μας τις θέσεις και εισηγήσεις τους στις οποίες κάνουμε αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο για τους σκοπούς της απόφασης. Αξιολόγηση Μαρτυρίας - Ευρήματα - Συμπεράσματα Θα εξετάσουμε το σύνολο της μαρτυρίας με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντα κατά νου τις θέσεις της υπεράσπισης, την ανώμοτη δήλωση της 5ης κατηγορούμενης και τα παραδεκτά γεγονότα. Όπως υποδεικνύεται στη νομολογία, η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα και πάνω σε αυτή τη βάση θα την προσεγγίσουμε (βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281). Στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Προχωρώντας στην αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί ενώπιον μας, θεωρούμε σκόπιμο να θέσουμε τη νομική βάση πάνω στην οποία το Δικαστήριο αντικρίζει την ανώμοτη κατάθεση κατηγορουμένου. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να εξετάσει την εκδοχή της υπεράσπισης (βλ. R.v. Young [1964] 2 All E.R. 480 και Πουτζιουρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.309). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του ότι αυτή δεν έγινε με όρκο και ότι επομένως δεν τέθηκε στη δοκιμασία της αντεξέτασης. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φθάσει σε συμπέρασμα κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της (βλ. R. v. Frost [1835-42] All E.R. Rep. 106 και R. v. Hale
(1964)48 Cr. App. R. 284). Τέτοια ανώμοτη κατάθεση βέβαια δεν μπορεί να έχει την ίδια αξία όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση (βλ. R. v. Campbell and others
(1979)69Cr. App. R. 221). Η επιλογή της 5ης κατηγορούμενης να προβεί σε δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου δεν μπορεί να θεωρηθεί ζημιογόνα για την ίδια, δηλαδή δεν μπορεί να εξισωθεί με ενοχή (βλ. R. v. Bathurst
(1968)2 Q.B.99, R. v. Sparrow [1973] 2 All E.R. 129, R. v. Mutch [1973] 1 All E.R. 178, Waugh v. R
(1950)A.C. 203 και Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200), ούτε και μπορεί το γεγονός να θεωρηθεί σαν ενίσχυση της μαρτυρίας που πρόσφερε η Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια η ανώμοτη κατάθεση της 5ης κατηγορούμενης αντικρίζεται κάτω από αυτό το πρίσμα. Παρακολουθήσαμε με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και εξονυχίσαμε το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μας. Έχοντας πλήρη συναίσθηση της σπουδαιότητας που έχει η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο για την κρίση της αξιοπιστίας του, παρακολουθήσαμε όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενώπιον μας με ιδιαίτερη περίσκεψη, έχοντας καταγράψει σε κάθε περίπτωση νοητικά, την εντύπωση μας από την εικόνα τους καθ΄ oν χρόνο έδιδαν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Λέμε από τώρα ότι η μαρτυρία των Αναπληρωτή Λοχία 1083 Α. Ελευθερίου (ΜΚ1), Αστ.1828 Γ. Ευριπίδου (ΜΚ2), Αστ.620 Μάριου Αρτεμίου (ΜΚ3) και του Αστ.2739 Σταύρου Αναστασίου (ΜΚ9) ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Οι μάρτυρες αυτοί αναφέρθηκαν με σαφήνεια για την εμπλοκή τους στην υπόθεση και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Θετική αντίληψη αποκομίσαμε και για την ποιότητα της μαρτυρίας του εξεταστή της υπόθεσης Αστ.1011 Λ. Λοϊζου ο οποίος εξήγησε στο Δικαστήριο τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά το στάδιο διερεύνησης της υπόθεσης. Σε ότι αφορά τον ΜΚ4 Αστ.4557 Ανδρέα Αγαθοκλέους σημειώνουμε ότι η αναφορά του πως συναντήθηκε με τον ανακριτή της υπόθεσης στη Λεμεσό κατά την ώρα της έρευνας έρχεται σε αντίθεση με τη σχετική μαρτυρία του τελευταίου. Περαιτέρω, η θέση του ότι οι οδηγίες που έλαβε με τους συναδέλφους του σε σχέση με τι αναζητούσαν κατά την εκτέλεση των ενταλμάτων έρευνας περιλάμβαναν και τον εντοπισμό μαύρου δερμάτινου σακακιού, δεν επιβεβαιώνονται από τους άλλους συναδέλφους του που συμμετείχαν στις έρευνες αλλά ούτε από τον εξεταστή της υπόθεσης, τη μαρτυρία των οποίων έχουμε ήδη αποδεχτεί. Έχοντας ενώπιον μας τη ζωντανή παρουσία του μάρτυρα ενώ κατάθετε ενώπιον μας, δεν θεωρούμε ότι αυτός προέβηκε στις πιο πάνω αναφορές γνωρίζοντας ο ίδιος ότι δεν ανταποκρίνονταν στην αλήθεια αλλά αποδίδουμε αυτές τις αναφορέςπαρά σε παρανόηση ή σύγχυση του ιδίου για τις οδηγίες ή ακόμη σε υπερβολικό ζήλο κατά το στάδιο της έρευνας ή σε καλόπιστο λάθος του. Οι μάρτυρες υπεράσπισης Λοϊζος Χατζιωάννου και Σωτήρης Δαλίτης, οι οποίοι δεν αντεξετάστηκαν, κατέθεσαν με τρόπο θετικό και σαφή για τα ζητήματα που ερωτήθηκαν. Η μαρτυρία τους γίνεται στο σύνολο της αποδεκτή. Παρότι ο μάρτυρας υπεράσπισης Κώστας Κωνσταντίνου δεν αντεξετάστηκε το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία του για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Ο κ. Ευσταθίου επικαλέστηκε τη μαρτυρία του Κωνσταντίνου για να εισηγηθεί ότι ούτε η μαρτυρία του Γεωργίου αλλά ούτε του Λοϊζου για την έρευνα κλήσεων στο τηλέφωνο του Γεωργίου ευσταθούσε αφού κάρτα sim που έχει χρησιμοποιηθεί σε ένα κινητό τηλέφωνο και μετά τοποθετείται σε άλλο δεν μπορεί να αποκαλύψει πληροφορίες για τηλεφωνήματα που έγιναν ενώ βρισκόταν στο πρώτο. Σημειώνουμε εδώ ότι ενώ ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά σε ερώτηση αν υπάρχει μοντέλο κινητού τηλεφώνου που να καταγράφει πληροφορίες στην κάρτα sim αντί στη συσκευή, στη συνέχεια είπε ότι όλα τα μοντέλα συσκευών καταγράφουν την κλήση στην κάρτα sim μέσω της οποίας γίνεται η κλήση. Μπορεί να πρόκειται για λανθασμένη διατύπωση αλλά δεν παρέχεται σταθερό υπόβαθρο για κατάληξη σε συγκεκριμένο συμπέρασμα για το ζήτημα. Θεωρούμε σκόπιμο εδώ να προβούμε σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του ουσιώδους μάρτυρα κατηγορίας Ανδρέα Γεωργίου (ΜΚ6). Xωρίς καμιά αμφιβολία, ο μάρτυρας αυτός πρέπει να θεωρηθεί σαν συναυτουργός αφού ήταν συγκατηγορούμενος μαζί με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους αντιμετωπίζοντας από κοινού με αυτούς κατηγορία για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι την προμήθεια και κατοχή ναρκωτικών, και μαζί με τον πρώην 2ον κατηγορούμενο κατηγορίες για προμήθεια από άλλο πρόσωπο (ήτοι την 5η κατηγορούμενη), κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια του ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορίες 7, 8 και 9) ήτοι των ναρκωτικών αντικείμενο των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 4, 5 και 6. Περαιτέρω, αφού ομολόγησε τη δική του ενοχή και καταδικάστηκε, προσήλθε και έδωσε και προφορική μαρτυρία με την οποία εμπλέκει τόσο τον εαυτό του όσο και τους κατηγορούμενους 4, 5 και 6. Όπως το έθεσε ο κ. Γεωργίου, ο Ανδρέας Γεωργίου δεν ήταν απλά συνεργός αλλά ο φυσικός αυτουργός για τον οποίο οι άλλοι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι τον βοήθησαν. Οι αρχές που πρέπει να εφαρμόζονται ως προς τον τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας συναυτουργού εκτέθηκαν από το Εφετείο σε σωρεία αποφάσεων. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις αποφάσεις στις υποθέσεις Γιουρούκκης ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 231, Καύκαρος κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 51, και Γιαννίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ.143. Συνοψίστηκαν οι αρχές αυτές με σαφήνεια στη σελ. 657 της απόφασης στην υπόθεση Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2000)2 Α.Α.Δ. 628 ως εξής: «(α) Εφόσον το δικαστήριο είναι διατεθειμένο, κατ΄ αρχήν, να αποδώσει πίστη στη μαρτυρία του, τότε πρέπει να προειδοποιήσει τον εαυτό του ότι είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του, στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. (β) Ενισχυτική είναι η μαρτυρία, που τείνει να καταδείξει ότι διαπράχθηκε το έγκλημα, στο οποίο αναφέρεται ο συνεργός, και ότι εκείνος που το διέπραξε είναι ο κατηγορούμενος. (γ) Το δικαστήριο, αφού προσεγγίσει τη μαρτυρία του συνεργού με τον τρόπο που έχουμε διαγράψει, μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του, έστω και αν διαπιστώσει ότι απουσιάζει ενισχυτική μαρτυρία. Η κυπριακή όσο και η αγγλική νομολογία, από την οποία αντλήθηκε καθοδήγηση, υποστηρίζει ότι τίθεται θέμα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας, μόνο εφόσον ο συνεργός φαίνεται αξιόπιστος. Στην απόφαση του Privy Council - Attorney-General of Hong Kong v. Wong Muk-ping [1987] 2 All E.R. 488 - ως επισημάναμε στην Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, 266, αποφασίστηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας συνεργού διενεργείται ενιαία. Δεν πρόκειται για διαφορά ουσίας αλλά προσέγγισης. Μάρτυρας, εμφανώς αναξιόπιστος, δεν μπορεί να τύχει ενίσχυσης, εφόσον ελλείπει το αντικείμενο της ενίσχυσης, το, κατ΄ αρχήν, παραδεκτό της εκδοχής του. Σκοπός της ενισχυτικής μαρτυρίας είναι η άρση των εγγενών αμφιβολιών για την ποιότητα της μαρτυρίας του συνεργού, λόγω της συμμετοχής ή σύμπραξής του στο έγκλημα. Είναι προς άρση αυτών των αμφιβολιών, που αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία για την ανάμειξη του κατηγορουμένου στο έγκλημα. Παραμένει, όμως, το δικάζον δικαστήριο κριτής του αξιόπιστου, της σημασίας και της βαρύτητας, που αποδίδεται στη μαρτυρία συνεργού και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. Η απουσία της δεν αναιρεί το δικαίωμα του δικάζοντος δικαστηρίου να αποδεχτεί ως βάσιμη τη μαρτυρία συνεργού.» (Βλ. επίσης Petrosyan v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 90). Στην Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) εξηγείται επίσης τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία και ποια μορφή μπορεί να πάρει. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα (σελ. 265). Όπως αναφέρεται ενισχυτική είναι η μαρτυρία, η οποία έχει: ".... προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο υπόδικος, αλλά επίσης ότι εκείνος που το διέπραξε ήταν ο κατηγορούμενος. Όπως υποδεικνύεται στην πρόσφατη δικαστική απόφαση Turner v. Blunden [1986] 2 All E.R. 75 δεν απαιτείται όπως η ενισχυτική μαρτυρία αποδεικνύει αφ΄ εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ό,τι απαιτείται είναι η μαρτυρία να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το συνένοχο (accomplice) και να τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι ο εγκληματίας είναι ο κατηγορούμενος (Βλέπε, R v. Beck [1982] 1 All E.R. 807)". Εισηγούμενοι ότι ο Ανδρέας Γεωργίου (ΜΚ6) ήταν αναξιόπιστος μάρτυρας, οι συνήγοροι των κατηγορούμενων 4 και 5 πρόβαλαν στην αγόρευση τους διάφορους λόγους οι οποίοι κατά την άποψη τους υποστηρίζουν αυτή τη θέση. Ο κ. Ευσταθίου επικαλέστηκε μεταξύ άλλων την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του ΛοϊζουΛοϊζος Χατσηιωάννου (ΜΥ2) αναφορικά με την ώρα που επήλθε το σκότος τη συγκεκριμένη μέρα, για να καταδείξει πως η μαρτυρία του Γεωργίου σε σχέση με την ώρα και το χρόνο μετάβασης του στη Λεμεσό σε συνάρτηση με τη θέση του ότι υπήρχε σκότος όταν συναντήθηκε στη Λεμεσό με την κοπέλα στο αυτοκίνητο, δεν μπορεί να ευσταθήσει. Εισηγήθηκε επίσης ότι στη διερεύνηση της υπόθεσης υπάρχουν κενά τα οποία άφησε η Αστυνομία ώστε να δικαιολογηθεί η εκδοχή του Ανδρέα Γεωργίου. Με το ζήτημα αυτό ασχολούμαστε σε άλλο στάδιο της απόφασης. Έκαμε παράλληλα λόγο για χάλκευση μαρτυρίας. Ο κ. Γεωργίου υπέδειξε, μεταξύ άλλων, ότι στην πρώτη κατάθεση που ο Γεωργίου έδωσε στην Αστυνομία δεν κάνει αναφορά στην επίσκεψη στα Λειβάδια και το Χήρα και στη παραλαβή χρημάτων από τον Χήρα και τον Τυρίμο. Επισήμανε δε το γεγονός ότι όταν ανοίχθηκε το τηλέφωνο του Γεωργίου δεν φάνηκε οποιαδήποτε κλήση από τον Τυρίμο. Από την άλλη, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής υποστήριξε πως ο Γεωργίου ήταν φιλαλήθης. Σημείωσε ότι κατά την αντεξέταση δεν άλλαξε την εκδοχή του επισημαίνοντας παράλληλα πως η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται και από άλλους. Υπέδειξε ειδικότερα, μεταξύ άλλων, πως ο Τυρίμος επιβεβαιώνει ότι συναντήθηκε με το Γεωργίου στο Νοσοκομείο Λάρνακας στις 10.1.2008 και πως ο τελευταίος συναντήθηκε την ίδια μέρα και με το Χήρα από τον οποίο παρέλαβε χρήματα. Με τη κατάθεση του πρώην 2ου κατηγορούμενου, Ευστρατίου, επιβεβαιώνεται ότι την ίδια μέρα ο τελευταίος συναντήθηκε με τον Γεωργίου στο Νοσοκομείο και ξεκίνησαν μαζί για τη Λευκωσία όπου ο Γεωργίου συναντήθηκε πρώτα με κάποιο άγνωστο και αργότερα με το Χρίστου (6ον κατηγορούμενο), συνάντηση την οποία επιβεβαιώνει και ο τελευταίος. Η ευπαίδευτη συνήγορος δέχτηκε ότι ο χρόνος μετάβασης του Γεωργίου στη συνέχεια από τη Λευκωσία στη Λεμεσό παρουσιάζεται πολύ μεγάλος. Εισηγήθηκε όμως πως ο μη επακριβής προσδιορισμός των χρόνων δεν έχει σημασία. Προσεγγίζοντας τη μαρτυρία του Γεωργίου σημειώνουμε από τώρα ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβητεί την ολότητα της μαρτυρίας του. Δεν αμφισβητείται για παράδειγμα ότι είχε συνάντηση στις 10.1.2008 με τον Τυρίμο στο Νοσοκομείο και ότι μετέβηκε στα Λειβάδια όπου παρέλαβε χρήματα από το Χήρα, όχι όμως για το σκοπό που ανέφερε ο Γεωργίου. Η 5η κατηγορούμενη αμφισβητεί ότι ο Γεωργίου είχε οποιαδήποτε συνάντηση με την ίδια στη Λεμεσό ενώ ο 6ος κατηγορούμενος παραδέχεται ότι είχε συναντηθεί με το Γεωργίου στη Μακεδονίτισσα, στη Λευκωσία και ότι παρέδωσε στον τελευταίο φάκελο με άγνωστο για τον ίδιο περιεχόμενο που του είχε δοθεί από συγκεκριμένο πρόσωπο, αρνείται όμως οποιαδήποτε περαιτέρω ανάμειξη ή γνώση σχετική με την υπόθεση. Εξετάσαμε τη μαρτυρία του Γεωργίου, προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή και καχυποψία. Εντοπίσαμε στη μαρτυρία του σημεία τα οποία όντως εγείρουν ερωτηματικά και αμφιβολίες. Αναφέρουμε κάποια από αυτά στη συνέχεια.
  1. Ο Γεωργίου στην αρχική κατάθεση του στην Αστυνομία Τεκμήριο 23 δεν αναφέρει ότι παρέλαβε χρήματα από τον Τυρίμο και το Χήρα για την αγορά των ναρκωτικών πριν αναχωρήσει για τη Λευκωσία. Προβάλλει τη θέση ότι τα χρήματα που του έδωσε ο 6ος κατηγορούμενος σε φάκελο, τα τοποθέτησε όπως ήταν σε νάιλον τσάντα την οποία παρέδωσε στην κοπέλα στο αυτοκίνητο. Σε συμπληρωματική κατάθεση του στην Αστυνομία Τεκμήριο 23Α την οποία έδωσε τέσσερεις μέρες μετά την αρχική του κατάθεση ανέφερε για πρώτη φορά ότι ο Τυρίμος στις 10.1.2008 στο Νοσοκομείο του έδωσε το ποσό των £2.000 σε λίρες και ευρώ λέγοντας του «.εσού εν να πάρεις δύο χιλιάδες λίρες. Τα άλλα εν να σου τα δώκουν εις τη Χώρα» ενώ ανέφερε επίσης, για πρώτη φορά ότι φεύγοντας από το Νοσοκομείο μετέβηκε και στα Λειβάδια όπου παρέλαβε από το Χήρα, κατόπιν οδηγιών του Τυρίμου, το ποσό των 600 ευρώ. Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου διευκρίνισε πως το ποσό των £2.000 που παρέλαβε από τον Τυρίμο ήταν μέσα σε εφημερίδα. Προσπαθώντας να δικαιολογήσει την μη αναφορά στην αρχική του κατάθεση των γεγονότων που εξέθεσε μεταγενέστερα στην συμπληρωματική του κατάθεση ο Γεωργίου ανέφερε πως δεν τα θυμόταν όταν έδωσε την κατάθεση του στην Αστυνομία ενώ τα θυμήθηκε μετά που έκατσε και σκέφτηκε. Εύλογα διερωτάται κανείς πώς δεν θυμήθηκε τέτοια σημαντικά, όπως ο ίδιος τα χαρακτήρισε, γεγονότα και δη για τον Τυρίμο τον οποίο ο ίδιος παρουσιάζει ως τον υποκινητή της όλης επιχείρησης και το άτομο που τον ενέπλεξε στην υπόθεση. Μετά μάλιστα που ο εξεταστής της υπόθεσης Λοίζου (ΜΚ7), σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του τελευταίου για αυτό το θέμα, λαμβάνοντας την κατάθεση του σκοπό είχε να εξασφαλίσει από το Γεωργίου όσο το δυνατό περισσότερες λεπτομέρειες.; Ερωτηθείς δε τι μεσολάβησε και αποφάσισε τέσσερεις μέρες μετά από την αρχική του κατάθεση να πει ότι ο Τυρίμος του έδωσε τα χρήματα, ο Γεωργίου είπε απλά ότι έκατσε και θυμήθηκε τα γεγονότα όλα. Προσθέτοντας πως είχε γνωστοποιήσει νωρίτερα στην Αστυνομία την επιθυμία του να αναφέρει κάτι σημαντικό σε σχέση με την υπόθεση αλλά αυτοί δεν ήρθαν γιατί, όπως του είπαν, ήταν πολύ «πνιγμένοι με την υπόθεση». Αδυνατούμε να δεχθούμε τις θέσεις του Γεωργίου γιατί προέβηκε σε συμπληρωματική κατάθεση τέσσερεις μέρες μάλιστα μετά την αρχική του κατάθεση, αφού στερούνται πειστικότητας και δεν αντέχουν στη λογική. Σημειώνουμε δε τη θέση του εξεταστή της υπόθεσης Αστ.1011 Λ. Λοϊζου ότι ενημερώθηκε για την επιθυμία του Γεωργίου να αναφέρει «κάτι που ξέχασε» μόλις 25 λεπτά πριν λάβει τη συμπληρωματική κατάθεση του τελευταίου. Η ως άνω θέση του Γεωργίου άλλωστε έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα παραδεκτά γεγονότα σύμφωνα με τα οποία αυτός εξέφρασε την επιθυμία να δώσει συμπληρωματική κατάθεση την 14.1.
  2. Κατά την κυρίως εξέταση του ερωτηθείς αν κοίταξε να δει αν μέσα στην εφημερίδα που του έδωσε ο Τυρίμος υπήρχαν χρήματα ο Γεωργίου απάντησε καταφατικά. Επίσης καταφατικά απάντησε σε ερώτηση αν μέτρησε τα συγκεκριμένα χρήματα. Ερωτηθείς εκ νέου όμως κατά την αντεξέταση του από τον κ. Γεωργίου αν μέτρησε τα χρήματα που ήταν μέσα στην εφημερίδα απάντησε «όχι». Ερωτηθείς δε στη συνέχεια «Ποια ήταν πιο πολλά, τα ευρώ ή τα κυπριακά;» απάντησε «Δεν μπορούσα να δω, ήταν στην εφημερίδα. Δεν τα μέτρησα. Ούτε καν είδα πόσα ήταν». Η παραλαβή από τον Τυρίμο χρημάτων για την αγορά τον ναρκωτικών είναι παράγοντας καθοριστικός για την εμπλοκή και το ρόλο του τελευταίου στην υπόθεση. Επομένως, η αντίφαση του Γεωργίου σχετικά με τα εν λόγω χρήματα δεδομένης της θέσης του Τυρίμου ότι δεν τα έδωσε στο Γεωργίου όπως αυτός διατείνεται, ιδωμένη και υπό το φως των όσων αναφέραμε στην παράγραφο
  3. πιο πάνω για την μη αναφορά της παραλαβής χρημάτων από τον Τυριμο στην πρώτη κατάθεση του Γεωργίου, αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
  4. Ο Γεωργίου ανάφερε στη μαρτυρία του ότι στις 10.1.2008 περί ώρα 13:00 του τηλεφώνησε ο Τυρίμος στο κινητό του τηλέφωνο. Ανέφερε μάλιστα ότι είδε τότε τον αριθμό τηλεφώνου του Τυρίμου τον οποίο και επανέλαβε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ερωτηθείς σχετικά στην αντεξέταση ανέφερε ότι όταν συνελήφθη από την Αστυνομία και το τηλέφωνο του παραλήφθηκε από την Αστυνομία ως τεκμήριο, πάνω στο τηλέφωνο εκείνο υπήρχε εισερχόμενη κλήση από τον αριθμό του Τυρίμου. Ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του Λοϊζου (ΜΚ7) για το συγκεκριμένο σημείο, κατά τον έλεγχο του τηλεφώνου του Γεωργίου από την Αστυνομία δεν φάνηκε οποιαδήποτε κλήση από ή προς τον Τυρίμο, με ενσωματωμένη σε αυτό τη δική του κάρτα (sim), ενώ φάνηκε κλήση προς τον Ευστρατίου (πρώην 2ον κατηγορούμενο), στον οποίο ο Γεωργίου, όπως αυτός ανέφερε στην ένορκη κατάθεση του, είχε τηλεφωνήσει την ίδια ημέρα μετά τη συνάντηση του με τον Τυρίμο στο Νοσοκομείο. Υπενθυμίζουμε ότι κατά το χρόνο που ο Γεωργίου διατείνεται ότι δέχτηκε το συγκεκριμένο τηλεφώνημα από τον Τυρίμο, δεν είχε ακόμη συναντηθεί με τους πρώην κατηγορούμενους 2 και 3 στα τηλέφωνα των οποίων διατείνεται ότι τοποθέτησε τη δική του κάρτα. Απορρίπτουμε τη θέση του Γεωργίου ότι δέχτηκε το ως άνω τηλεφώνημα από τον Τυρίμο.
  5. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, στο αυτοκίνητο του Γεωργίου βρέθηκε κουτί με χειρουργικά γάντια (Τεκμήριο 3) και άλλα αντικείμενα όπως κυνηγετικό όπλο και 18 κυνηγετικά φυσίγγια, τα οποία ο Γεωργίου παραδέχτηκε ότι ήταν δικά του, και ένα κουζινομάχαιρο (Τεκμήριο 5). Ήταν από αυτό το κουτί που ο Ευστρατίου πήρε τα γάντια που φόρεσε για να παραλάβει τα ναρκωτικά. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι ο Γεωργίου χρησιμοποιούσε τέτοια γάντια στην επιχείρηση του εξάδελφου του όταν, όπως διατείνεται, τον βοηθούσε περιστασιακά, θέση η οποία εν πάση περιπτώσει δεν πείθει και δεν και δεν αποδεχόμαστε, εύλογα διερωτάται κανείς γιατί ο Γεωργίου να μεταφέρει στο αυτοκίνητο του και μάλιστα στο χώρο επιβατών του οχήματος του ολόκληρο κουτί με χειρουργικά γάντια για να χρησιμοποιηθούν περιστασιακά σε επιχείρηση που δεν ήταν δική του;
  6. Στη μαρτυρία του ο Γεωργίου είχε πει οτι είχε ξεκινήσει απο την Λευκωσία για να μεταβεί στη Λεμεσό γύρω στις στις 3.00μμ. Ανέφερε επίσης οτι όταν έφθασε στο σημείο στο οποίο συναντήθηκε με την Μαλά ήταν ήδη σκοτεινά. Προσδιόρισε την ώρα άφιξης του στη Λεμεσό στις 5.30-6.00μμ. Όταν στην αντεξέταση επισημάνθηκε ότι ήταν αδύνατον με την ταχύτητα που ανέφερε ότι οδηγούσε και χωρίς ενδιάμεσο σταθμό να χρειαστεί 2 1/2 - 3 ώρες να φθάσει στη Λεμεσό, ο Γεωργίου προέβαλε τη δικαιολογία ότι καθυστερούσε στον αυτοκινητόδρομο μέχρι να πάρει τηλεφώνημα για τη συνάντηση. Όταν και πάλι του υποδείχθηκε ότι ο χρόνος ήταν υπερβολικός, αφού η ταχύτητα του δεν ήταν χαμηλότερη από 80 χ.α.ω., όπως ο ίδιος παραδέχτηκε, και πάλι αναπροσάρμοσε την θέση του προσπαθώντας να δικαιολογήσει την αρχική του τοποθέτηση λέγοντας ότι δεν επικεντρωνόταν στην ώρα και ότι τελικά η αναφορά του σε αυτή ήταν κατά προσέγγιση.
  7. Σύμφωνα με την εκδοχή του Γεωργίου ο ίδιος δε γνώριζε ποιος θα ήταν ο τελικός παραλήπτης των ναρκωτικών στη Λάρνακα. Ο Τυρίμος του τηλεφωνούσε κάθε τόσο για να ενημερώνεται πού βρισκόταν και "πώς πήγαινε η δουλειά". Η διευθέτηση με τον Τυρίμο ήταν ότι όταν έφθανε στη Λάρνακα, ο Τυρίμος θα του τηλεφωνούσε για να του πει που θα έπρεπε να παραδώσει τα ναρκωτικά. Χαρακτηριστικά ανέφερε "Μου είπε...ότι όταν θα φτάσω στη Λάρνακα να μου τηλεφωνήσει να μου πει που να πάω να τα πάρω". Σε άλλο σημείο τής μαρτυρίας του ο Γεωργίου έδωσε διαφορετική εκδοχή σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα πληροφορείτο που να παραδώσει τα ναρκωτικά. "Με ρώτησε που ακριβώς ήμουν και μόλις ήμουν Λάρνακα να του πω για να μου πει που να πάρω το πράμα." Είτε ανέμενε τηλεφώνημα είτε θα προέβαινε σε τηλεφώνημα ο ίδιος, είναι άξιο απορίας γιατί την κρίσιμη στιγμή, όταν πλέον πλησίασε στη Λάρνακα, και θα πληροφορείτο για τον τελικό παραλήπτη των ναρκωτικών αφαίρεσε από άλλο τηλέφωνο που είχε δανειστεί την κάρτα του και την τοποθέτησε στο δικό του τηλέφωνο το οποίο δε μπορούσε να λειτουργήσει επειδή δεν είχε μπαταρία, όπως είπε στη μαρτυρία του, πραγματικότητα που όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε τον είχε οδηγήσει προηγουμένως να χρησιμοποιήσει άλλα τηλέφωνα. Μετά από προσεκτική μελέτη της όλης μαρτυρίας του Γεωργίου και έχοντας πάντοτε υπόψη την ιδιότητα του ως συναυτουργού, έχουμε καταλήξει ότι δεν μπορούμε να δεχθούμε τη μαρτυρία του ως κατά βάση αξιόπιστη. Όχι μόνο το περιεχόμενο της μαρτυρίας του αλλά η όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα μας έδωσαν την εντύπωση μάρτυρα που δεν ήρθε στο Δικαστήριο να καταθέσει για την αλήθεια. Έχουμε ήδη αναφέρει κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα. Δεν παραγνωρίζουμε ότι οι ως άνω παρατηρήσεις εστιάζονται κυρίως στη μαρτυρία του Γεωργίου για την εμπλοκή ή μη του Τυρίμου στην υπόθεση. Αισθανόμαστε δε ότι έχει πληγεί η αξιοπιστία του Γεωργίου αναφορικά με καίρια σημεία σημαντικού τμήματος της υπόθεσης, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να πλήττεται η γενικότερη αξιοπιστία του. Σε ό,τι αφορά τη μαρτυρία των κατηγορουμένων 4 και 6 αυτή παρουσιάζει λογική συνέπεια και παρέμεινε σταθερή και ακλόνητη κατά την αντεξέταση στα βασικά της σημεία. Για τους πιο πάνω λόγους, στα ουσιαστικά σημεία της υπόθεσης που η εκδοχή του Γεωργίου έρχεται σε αντίθεση με τις θέσεις της υπεράσπισης η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή. Η ως άνω κατάληξη μας για την αξιοπιστία του Γεωργίου αφήνει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, τουλάχιστον για τους κατηγορούμενους 4 και 5, μετέωρη αφού με την απόρριψη της μαρτυρίας του ελλείπει το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο για τη στοιχειοθέτηση των κατηγοριών που αυτοί αντιμετωπίζουν. Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι που μας δημιουργούν αμφιβολίες για την ανάμειξη των κατηγορούμενων στα αδικήματα που τους αποδίδονται οι οποίοι σχετίζονται με το ζήτημα της αναγνώρισης της Στέλλας Μαλά από τον Γεωργίου και τη διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία. Προτού όμως τους εξετάσουμε θεωρούμε σκόπιμο να ασχοληθούμε με την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής εναντίον του Χρίστου (6ου κατηγορούμενου). Ο 6ος κατηγορούμενος, όπως ήδη έχουμε αναφέρει πιο πάνω, με την ένορκη μαρτυρία του δέχτηκε ότι συναντήθηκε με τον Γεωργίου στο σαντουιτσίδικο στη Μακεδονίτισσα αλλά ισχυρίστηκε πως δεν άνοιξε και δεν γνώριζε τι περιείχε ο φάκελος που παρέδωσε στον τελευταίο. Δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία ότι ο Χρίστου γνώριζε, όπως του υπέβαλε η κατηγορούσα αρχή, ότι έκαμνε «συναλλαγή για διακίνηση ναρκωτικών», ή ότι αυτός συνωμότησε με άλλους για την εξασφάλιση ναρκωτικών. Δεν υπάρχει επίσης μαρτυρία ότι αυτός διευθέτησε τη συνάντηση με τον Γεωργίου στο σαντουιτσίδικο ή ότι τον καθοδήγησε εκεί. Η δε μαρτυρία του Γεωργίου, ακόμη και αν γινόταν αποδεκτή, δεν θα μας οδηγούσε σε συμπέρασμα ότι ο Χρίστου όντως γνώριζε για οτιδήποτε πέραν από όσα ο ίδιος δήλωσε στο Δικαστήριο για την εμπλοκή του αφού, όπως ο Γεωργίου ανέφερε, δεν διαπίστωσε με οποιοδήποτε τρόπο ότι ο Χρίστου γνώριζε το περιεχόμενο του φακέλου ούτε οτιδήποτε ύποπτο σε σχέση με αυτόν (τον Χρίστου). Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του Χρίστου αναφορικά με την εμπλοκή του στην υπόθεση. Σημειώνουμε ότι η βασική εκδοχή του ήταν σταθερή από την αρχή, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τον Αστ.1011 Λ. Λοϊζου, τη μαρτυρία του οποίου έχουμε αποδεχτεί, ό,τι δηλαδή ο Χρίστου αμέσως μετά τη σύλληψη του ανακρινόμενος προφορικά του ανέφερε ότι κάποιο πρόσωπο του έδωσε το φάκελο για να το δώσει σε κάποιο συγγενικό του πρόσωπο μη γνωρίζοντας ο ίδιος τι περιείχε ο φάκελος. Μπορεί ο Χρίστου να παρουσιάζεται αδιάφορος για το περιεχόμενο του φακέλου. Η αδιαφορία του όμως και οι ενέργεια του να παραδώσει το φάκελο στο Γεωργίου χωρίς άλλο απέχουν πολύ από ό,τι απαιτείται για τη στοιχειοθέτηση των κατηγοριών που αυτός αντιμετωπίζει. Ανεξάρτητα από την απόφαση μας αναφορικά με την αξιοπιστία του Γεωργίου, υπάρχουν και κάποια άλλα ζητήματα τα οποία θεωρούμε σκόπιμο να εξετάσουμε σε αυτό το στάδιο τα οποία απασχόλησαν στην υπόθεση. Ένα από αυτά, όπως αναφέραμε πιο πάνω, είναι το ζήτημα της αναγνώρισης της Στέλλας Μαλά από τον Γεωργίου. Ο κ. Ευσταθίου κάλεσε το Δικαστήριο να αγνοήσει παντελώς την αναγνώριση της Μαλά από τον Γεωργίου στις 11.1.2008 στον προθάλαμο του Δικαστηρίου ως αντίθετη με τις αρχές που καθιερώθηκαν στην υπόθεση R. ν.V. Turnbull [1976] 3 All E R
  8. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της αναγνώρισης ενός κατηγορουμένου και ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που η υπόθεση στηρίζεται εξ ολοκλήρου ή ουσιαστικά πάνω στην ορθότητα της αναγνώρισης, έχουν τεθεί στην υπόθεση Turnbull (πιο πάνω) και υιοθετήθηκαν από το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό αποφάσεων όπως την Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ 172, Πουτζιουρής κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 309, Σάββα ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ.259, Χ"Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 174, Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 104, Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ.259 και Χ"Μάρκου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ.482. Στην Turnbull διατυπώνονται κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά το θέμα της αναγνώρισης. Παραθέτουμε, σε ελεύθερη μετάφραση, στο βαθμό που ενδιαφέρει, τη σύνοψη των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, η οποία παρουσιάζεται στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice, 2004 (παράγραφος F18.19): «Πρώτο, όταν η υπόθεση εναντίον ενός κατηγορούμενου στηρίζεται αποκλειστικά ή ουσιαστικά στην ορθότητα μιας ή περισσοτέρων αναγνωρίσεων του κατηγορούμενου, τις οποίες η Υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι είναι λανθασμένες, ο δικαστής πρέπει να προειδοποιήσει τους ενόρκους την ανάγκη προειδοποίησης, πριν καταδικαστεί ο κατηγορούμενος σε συνάρτηση με την ορθότητα της αναγνώρισης ή των αναγνωρίσεων. Επιπρόσθετα πρέπει να τους προειδοποιήσει για την πιθανότητα ύπαρξης λάθους ακόμα και από ένα ειλικρινή μάρτυρα. Δεύτερο, ο δικαστής πρέπει να καθοδηγήσει τους ενόρκους έτσι ώστε να εξετάσουν προσεκτικά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η αναγνώριση από κάθε μάρτυρα έγινε. Για πόσο χρονικό διάστημα είχε ο μάρτυρας τον κατηγορούμενο κάτω από την παρατήρηση του; Από ποια απόσταση; Κάτω από ποιο φωτισμό; Εμποδιζόταν η παρατήρηση με οποιοδήποτε τρόπο, όπως για παράδειγμα, από διερχόμενο όχημα ή λόγω παρεμβολής άλλων ατόμων; Είχε ο μάρτυρας δει προγενέστερα τον κατηγορούμενο; Πόσο συχνά;....Πόσος χρόνος διέρρευσε μεταξύ της αρχικής παρατήρησης και της επακολουθήσασας αναγνώρισης στην Αστυνομία; Υπήρχε οποιαδήποτε διάσταση μεταξύ της περιγραφής του κατηγορούμενου που δόθηκε στην Αστυνομία όταν αυτός θεάθηκε για πρώτη φορά και της πραγματικής του εμφάνισης; ..Τέλος, πρέπει ο δικαστής να υπενθυμίσει στους ενόρκους οποιεσδήποτε αδυναμίες είχαν παρουσιαστεί στη μαρτυρία αναγνώρισης. Η αναγνώριση ήδη γνωστού προσώπου μπορεί να είναι πιο αξιόπιστη παρά η αναγνώριση ενός αγνώστου προσώπου, αλλά ακόμα και όταν ο μάρτυρας φέρεται να αναγνωρίζει κάποιο που γνωρίζει, πρέπει να υποδειχθεί στους ενόρκους ότι κάποτε γίνονται λάθη αναγνώρισης στενών συγγενών και φίλων. Όλα τα πιο πάνω θέματα ανάγονται στην ποιότητα της μαρτυρίας ως προς την αναγνώριση. Εάν η ποιότητα είναι καλή και παραμένει καλή μέχρι το τέλος της διαδικασίας, ο κίνδυνος λανθασμένης αναγνώρισης μειώνεται. Αλλά όσο πιο φτωχή είναι η ποιότητα τόσο ο κίνδυνος λάθους αυξάνεται. Κατά την άποψη μας όταν η ποιότητα είναι καλή, όταν, για παράδειγμα αυτή γίνεται μετά από μακρά διάρκεια παρατήρησης, ή κάτω από ικανοποιητικές συνθήκες από συγγενικό πρόσωπο, γείτονα, στενό φίλο, συνάδελφο .... οι ένορκοι μπορούν με ασφάλεια να αφεθούν να αξιολογήσουν την αξία της μαρτυρίας αναγνώρισης έστω και αν δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία που να την ενισχύει. Νοουμένου πάντοτε ότι έχει δοθεί επαρκής προειδοποίηση για την ιδιαίτερη ανάγκη για προσοχή....... Όταν κατά την κρίση του δικαστή, η ποιότητα της μαρτυρίας αναγνώρισης είναι φτωχή, ως για παράδειγμα όταν βασίζεται αποκλειστικά σε μια στιγμιαία ματιά ή σε μεγαλύτερης διάρκειας παρατήρηση αλλά που έγινε κάτω από δύσκολες συνθήκες, η κατάσταση διαφοροποιείται πολύ. Ο δικαστής πρέπει να αποσύρει την υπόθεση από τους ενόρκους και να διατάξει την αθώωση εκτός εάν υπάρχει άλλη μαρτυρία η οποία οδηγεί στην υποστήριξη της ορθότητας της αναγνώρισης. Αυτή μπορεί να είναι ενισχυτική μαρτυρία με την έννοια που τη χρησιμοποιούν οι δικηγόροι, αλλά δεν χρειάζεται να είναι τέτοια, εάν αυτή είναι τέτοια που καθιστά τους ενόρκους βέβαιους ότι δεν υπήρξε λανθασμένη αναγνώριση.» Στην υπόθεση R v. Chance
(1988)3 All E R 225 λέχθηκε ότι απαιτείται βεβαιότητα σε βαθμό που να εξουδετερώνει κάθε ενδεχόμενο κινδύνου για λάθος. Στην R. v. Keane, 65 Cr. App 248, C.A. υποδεικνύεται ότι η Turnbull δεν πρέπει να ερμηνεύεται ανελαστικά. Κατά την εξέταση του θέματος δεν μας διαφεύγει το γεγονός ότι η περιγραφή από άτομο σε άτομο ποικίλει, ανάλογα με την περιγραφική ικανότητα του καθενός και την ευχέρεια χρήσης της γλώσσας. Έχουμε κατά νου και τους εγγενείς κινδύνους που ελλοχεύουν σε τέτοια θέματα. Προβαίνουμε στην εξέταση του θέματος έχοντας κατά νου τις πιο πάνω κατευθυντήριες γραμμές. Υπενθυμίζουμε ότι ο Γεωργίου, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, συναντήθηκε με την κοπέλα στην οποία έδωσε τα χρήματα παρά τον κυκλικό κόμβο Γερμασόγειας στη Λεμεσό. Η τελευταία, όπως ισχυρίστηκε ο Γεωργίου, καθόταν στη θέση του οδηγού μαύρου αυτοκινήτου μάρκας Skoda. Ήταν νύχτα. Ας δούμε τώρα πως ο Γεωργίου περίγραψε την κοπέλα που συνάντησε στο αυτοκίνητο στην κατάθεση του στην Αστυνομία (Τεκμήριο 23): «Τούτη η κοπέλα εφόρεν ρούχα σκούρα, παντελόνι και τρικό τζιαι ένα σκούφο μαύρο. Ήταν πιο ψηλή που μένα όπως εφένετουν μες το αυτοκίνητο. Ούτε τούτην εξαναείδα την αλλά αν την δω εν να την αναγνωρίσω». Παρατηρούμε ότι ο Γεωργίου στην κατάθεση του δεν έδωσε κανένα στοιχείο αναφορικά με τα χαρακτηριστικά του προσώπου της κοπέλας, αν ήταν ξανθή, μελαχρινή ή καστανή, τη σωματική της διάπλαση, τα μαλλιά της, την απόχρωση της επιδερμίδας, το σχήμα του προσώπου, την ηλικία της κλπ. Λεπτομέρειες που στην περίπτωση του οδηγού του Seat Ibiza (κατηγορούμενο 6) παράθεσε στην κατάθεση του Τεκμήριο 23. Ερωτηθείς δε κατά την αντεξέταση του κατά πόσο η Μαλά είχε τίποτε το συγκεκριμένο πάνω της και την κατάλαβε απάντησε «το πρόσωπο της». Ερωτηθείς δε στη συνέχεια «Τι έχει το πρόσωπο της και είναι χαρακτηριστικό;» απάντησε «Τίποτε το συγκεκριμένο, απλά την κατάλαβα επειδή μια μέρα πέρασε που την ξαναείδα.» Η περιγραφή που έδωσε στην κατάθεση του για το πρόσωπο που συνάντησε στο αυτοκίνητο ήταν τόσο γενική που από μόνη της δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στην αναζήτηση οποιουδήποτε προσώπου. Άφηνε οποιαδήποτε επιλογή ανοιχτή. Έτσι έχοντας τα πράγματα το ζήτημα αναγνώρισης αναγόταν σε ζήτημα αξιοπιστίας χωρίς οποιαδήποτε εχέγγυα. Παρατηρούμε και τα ακόλουθα. Σύμφωνα πάντα με τον Γεωργίου παρά το σκότος υπήρχε κάποιος φωτισμός από λάμπα της καμπίνας του αυτοκινήτου της κοπέλας, επειδή η πόρτα του συνοδηγού ήταν ανοιχτή, και λίγος φωτισμός, ανταύγεια, από τους προβολείς του γηπέδου mini football απέναντι. Ο ίδιος πήγε στη θέση του συνοδηγού του αυτοκινήτου αλλά δεν έκατσε κανονικά γιατί υπήρχαν αντικείμενα στο κάθισμα, ήταν «τσουλοκαθιστός» και το αριστερό του πόδι «έρεμπε» εκτός του αυτοκινήτου. Δέχτηκε αντεξεταζόμενος ότι η όλη διαδικασία να ανοίξει την πόρτα του οχήματος, να δώσει στην κοπέλα το φάκελο με τα χρήματα, η τελευταία να τον ανοίξει και να του πει «πήγαινε στο καλό θα πάρεις τηλέφωνο» πήρε 2-3 λεπτά περίπου. Συμφώνησε ότι ήταν σε αυτά τα 2-3 λεπτά που αντιλήφθηκε «το πρόσωπο, τα χαρακτηριστικά της», χωρίς ωστόσο να αναφέρει το χρονικό διάστημα που παρατήρησε το πρόσωπο της. Όπως έβλεπε την κοπέλα το φως της καμπίνας του αυτοκινήτου έπεφτε στο πλευρό της. Η κοπέλα δεν πρέπει να ήταν γυρισμένη προς τον Γεωργίου για όλο το χρονικό διάστημα των 2-3 λεπτών αφού όπως ανάφερε σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ο φωτισμός ήταν πάνω της όταν αυτή γύρισε προς το μέρος του. Τότε την είδε για 2½ δευτερόλεπτα. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η ποιότητα της μαρτυρίας αναγνώρισης στην προκείμενη περίπτωση, ανεξάρτητα από το ζήτημα της αξιοπιστίας του Γεωργίου, δεν είναι καλή. Θεωρούμε επικίνδυνο και ανασφαλές να στηριχθούμε σε αυτή για την στην αναγνώριση της Μαλά. Σχετικά με την επακολουθήσασα αναγνώριση στο Δικαστήριο, σημειώνουμε τα ακόλουθα. Η μαρτυρία του Αστ. 1914 Δ. Χρίστου (ΜΚ5) μας δημιούργησε έντονα την εντύπωση ότι οι Αστυνομικές αρχές δεν ενδιαφέρονταν σοβαρά για τη διεξαγωγή αναγνωριστικής παράταξης στην οποία να λάμβανε μέρος η Μαλά. Παρά το γεγονός ότι ο Αστ.1914 Χρίστου παρουσιάζεται να ρώτησε τη Μαλά περί τις 08:50 της 11.1.2008 αν ήταν διατεθειμένη να λάβει μέρος σε αναγνωριστική παράταξη, δεν φαίνεται να δόθηκε συνέχεια στο θέμα μετά που η Μαλά, σύμφωνα πάντα με το Χρίστου, απάντησε ότι αν δεν συμβουλευτεί το δικηγόρο της δεν πρόκειται να λάβει μέρος σε τέτοια παράταξη. Ο Αστ.1914 έχει καταθέσει ότι δεν εξέλαβε την απάντηση της Μαλά ως άρνηση. Μετά την ως άνω απάντηση της Μαλά, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στη γραπτή κατάθεση του την οποία υιοθέτησε, «Επειδή έπρεπε να παρουσιαστούν όλοι οι συλληφθέντες ενώπιον δικαστηρίου για έκδοση προσωποκράτησης έφυγα για να της δώσω το χρόνο να μιλήσει με το δικηγόρο της στο δικαστήριο». Εν τέλει δεν έγινε οποιαδήποτε αναγνωριστική παράταξη και όλοι οι ύποπτοι μεταφέρθηκαν στο Δικαστήριο. Εύλογα διερωτάται κανείς σε τι θα ωφελούσε η αναγνωριστική παράταξη μετά που θα παρουσιάζονταν για προσωποκράτηση όλοι οι συλληφθέντες συμπεριλαμβανομένης της Μαλά και του Γεωργίου, ο οποίος σύμφωνα με τον Αστ.1914, θα ήταν απέναντι της στην αναγνωριστική παράταξη; Σύμφωνα με τον ανακριτή της υπόθεσης Λοϊζου ότι οι ως άνω συλληφθέντες παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο για τη διαδικασία προσωποκράτησης την ίδια μέρα στις 09:30, δηλαδή σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά που η Μαλά είχε ερωτηθεί αν ήθελε να λάβει μέρος στην αναγνωριστική παράταξη. Εύλογα θα ανέμενε κάποιος από την αστυνομία, σε μια υπόθεση στην οποία η μαρτυρία σε βάρος της Μαλά θα προερχόταν κυρίως από την αναγνώριση της από τον Γεωργίου, να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε αφενός να διαφυλαχθεί η ποιότητα της αναγνώρισης και αφετέρου η διαδικασία αναγνώρισης να γίνει κατά τρόπο δίκαιο προς την ύποπτη. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η επιλογή να μεταφερθούν ταυτόχρονα στο Δικαστήριο η Μαλά και ο Γεωργίου για να παρουσιαστούν ταυτόχρονα ενώπιον του Δικαστηρίου σε αίτηση προσωποκράτησης ήταν τουλάχιστον ατυχής επειδή εν πολλοίς θα εξουδετέρωνε την ποιότητα οποιασδήποτε μεταγενέστερης αναγνώρισης της Μαλά, αφού ο Γεωργίου θα την είχε δει πρώτα ως ύποπτη στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα αυτή η επιλογή αποστέρησε από την Μαλά την ευκαιρία η προσπάθεια αναγνώρισης να γίνει στα πλαίσια αναγνωριστικής παράταξης και με τα εχέγγυα που προσφέρει σε ύποπτο η συγκεκριμένη διαδικασία, ενώ μάλιστα και η ίδια η αστυνομία θεωρούσε ότι η διεξαγωγή αναγνωριστικής παράταξης θα ήταν προς το συμφέρον της Μαλά, όπως της είπε ο Αστ. Χρίστου. Οι αμφιβολίες που μας δημιουργούνται από τα πιο πάνω για το δίκαιο και αντικειμενικό της αναγνώρισης προβάλλουν πιο έντονα όταν το ζήτημα της αναγνώρισης ιδωθεί σε συνάρτηση με το θέμα της γενικής διερεύνησης της υπόθεσης από την Αστυνομία, στο οποίο στρέφουμε τώρα την προσοχή μας. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, με βάση όσα ανέφερε ο Γεωργίου στην κατάθεση του κρίθηκε σκόπιμο να συλληφθούν και ανακριθούν ο Τυρίμος και η Σταυρινού, μητέρα της Μαλά. Αργότερα, η Αστυνομία οδηγήθηκε στη Μαλά εναντίον της οποίας εκδόθηκε και εκτελέστηκε ένταλμα σύλληψης. Τελικά, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία, η Αστυνομία δεν προχώρησε στη σύλληψη της Σταυρινού. Το ερώτημα που εγείρεται προς απάντηση είναι πώς και γιατί η Αστυνομία οδηγήθηκε στη Μαλά. Για να απαντήσει στο ερώτημα, κλήθηκε ο Υπαστ. Σολομωνίδης, υπεύθυνος της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας. Έχουμε ήδη παραθέσει τη μαρτυρία του αναφορικά με το ζήτημα. Υπενθυμίζουμε ότι ο Σολομωνίδης ισχυρίστηκε ότι ο Γεωργίου ανακρινόμενος προφορικά από τον ίδιο και τον Ανωτ. Υπαστ. Πολυβίου είχε δώσει περιγραφή της κοπέλας στην οποία έδωσε τα χρήματα στη Λεμεσό αναφέροντας ότι ήταν ηλικίας 20-25 ετών. Παρά ταύτα η Αστυνομία αγνόησε την πληροφορία αυτή και αιτήθηκε και εξασφάλισε την έκδοση εντάλματος σύλληψης για τη Σταυρινού, ηλικίας 41 ετών (βλ. όρκο Τεκμήριο 25) γιατί, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία, είχε πληροφορίες ότι όχημα σκούρου χρώματος της μάρκας που ανέφερε ο Γεωργίου οδηγείτο από την τελευταία. Επισημαίνεται εδώ ότι στον όρκο (Τεκμήριο 25) στη βάση του οποίου εκδόθηκε το ένταλμα σύλληψης της Σταυρινού παρουσιάστηκε στο δικαστή ότι η περιγραφή που είχε δώσει ο Γεωργίου στην κατάθεση του ομοιάζει με τη Σταυρινού. Όπως ανέφερε ο Σολομωνίδης, προσπαθώντας να εξηγήσει την μη εκτέλεση του εντάλματος, με την είσοδο μελών της Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού στην οικία της Σταυρινού έγινε αντιληπτή η Μαλά η οποία ταίριαζε με την περιγραφή που είχε δώσει προφορικά ο Γεωργίου για την κοπέλα, και η οποία είχε διαβιβαστεί στην Υ.ΚΑ.Ν Λεμεσού. Και εδώ είναι το παράδοξο. Ενώ ο Σολομωνίδης παρουσιάζει το Γεωργίου να αναφέρει και να εμμένει ότι η ηλικία της κοπέλας στην οποία είχε δώσει τα χρήματα ήταν μεταξύ 20-25 χρονών, καμία αναφορά στην ηλικία της δεν γίνεται στις καταθέσεις του Γεωργίου Τεκμήρια 23 και 23Α αντίστοιχα. Καταθέτοντας ενώπιον μας ο Γεωργίου ήταν κατηγορηματικός ότι δεν ανάφερε οτιδήποτε στην Αστυνομία το οποίο να μην περιλαμβάνεται στις ως άνω καταθέσεις του. Θέση η οποία βρίσκει υποστήριξη από σχετική μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης Αστ.1011 Λοϊζου ο οποίος ανέφερε ότι καταγράφοντας την κατάθεση του Γεωργίου επιδίωξε να εξασφαλίσει όσο περισσότερες λεπτομέρειες. Η μαρτυρία του Σολομωνίδη ακολούθησε αυτή του Γεωργίου και Αστ.1011 Λοϊζου στους οποίους δεν είχε τεθεί το ζήτημα της ηλικίας της κοπέλας στο αυτοκίνητο. Σημειώνουμε δε ότι στον όρκο στη βάση του οποίου εκδόθηκε το ένταλμα σύλληψης εναντίον της Σταυρινού (Τεκμήριο 25) αναφέρεται ότι ο Γεωργίου στην κατάθεση του είχε δώσει πλήρη περιγραφή της κοπέλας, η οποία ομοίαζε με τη Σταυρινού. Έπειτα, εάν ο Γεωργίου είχε όντως αναφέρει και επιμείνει κατά την προφορική ανάκριση του στην ηλικία της κοπέλας, εύλογα θα αναμενόταν να υπάρχει αναφορά για την ηλικία της και στη γραπτή κατάθεση του Τεκμήριο 23, η οποία ακολούθησε αμέσως μετά. Δεν είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε τη μαρτυρία του Σολομωνίδη. Δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε και το γεγονός ότι η αλλαγή στον προσανατολισμό της Αστυνομίας από τη Σταυρινού στη Μαλά φαίνεται να συμπίπτει χρονικά με την ανεύρεση του μαύρου σκουφιού Τεκμήριο 14 στα πλαίσια έρευνας που ακολούθησε μετά την είσοδο της Αστυνομίας στην οικία της Σταυρινού, το οποίο η Μαλά αναγνώρισε ως δικό της. Λυπούμαστε να παρατηρήσουμε ότι είτε υπήρχε μαρτυρία από τον Γεωργίου σχετικά με την ηλικία τής κοπέλας που συνάντησε είτε όχι, η στάση τής αστυνομίας όταν αποτάθηκε σε Δικαστή για την εξασφάλιση εντάλματος σύλληψης τηςτής Σταυρινού ισοδυναμούσε με παραπλάνηση του Δικαστή σχετικά με την πραγματική εικόνα. Σε περίπτωση που υπήρχε μαρτυρία για την ηλικία αυτή δεν αποκαλύφθηκε, ενώ αν είχε αποκαλυφθεί δεν θα ταίριαζε με την ηλικία τής Σταυρινού. Σε περίπτωση που δεν υπήρχε μαρτυρία για την ηλικία, η δήλωση ότι ο Γεωργίου έδωσε "πλήρη περιγραφή" θα ήταν αναληθής. Το ζήτημα επεκτείνεται και στην αναγνώριση του αυτοκινήτου σε σχέση με το οποίο προβάλλεται η θέση ότι ο Γεωργίου έδωσε "πλήρη περιγραφή" ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που ανέφερε ο Γεωργίου ήταν ότι επρόκειτο για ένα καινούργιο αυτοκίνητο Skoda μαύρου χρώματος, χωρίς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στον αριθμό εγγραφής ή το μοντέλο. Σημειώνουμε περαιτέρω ότι ο Γεωργίου ουδέποτε κλήθηκε να προβεί σε αναγνώριση του αυτοκινήτου. Όλα τα πιο πάνω δημιουργούν την εντύπωση ότι η πτυχή τής υπόθεσης που αφορούσε την Μαλά δεν διερευνήθηκε αντικειμενικά, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται. Η υπόθεση απορρίπτεται και οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. . (Υπ.)...... Π. Παναγή, Π. Ε. Δ. (Υπ.) ...... Φ. Ζωμενής, Α. Ε. Δ. (Υπ.) ...... Α. Δαυίδ, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.