← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Έλενας Μακρή, Αρ. Υποθέσεως: 7813/07, 13.12.2008

Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Έλενας Μακρή, Αρ. Υποθέσεως: 7813/07, 13.12.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B101 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. A. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 7813/07 Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος Κατηγορούσας Αρχής ν. Έλενας Μακρή Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 13.12.2008 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Παντελή Για την κατηγορούμενη: κος Φλωρέντζου με κα Ττοφαρίδου Κατηγορουμένη: Παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσης είναι η κατηγορία αμελούς οδήγησης που στρέφεται εναντίον της κατηγορουμένης και εδράζεται στα άρθρα 8, 19

(1)
(4)και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η κατηγορουμένη στις 23.11.06, στη λεωφόρο Ελευθερίας στην Αραδίππου της επαρχίας Λάρνακος, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής KHB767, χωρίς να καταβάλλει προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Προς απόδειξη της κατηγορίας η κατηγορούσα αρχή κάλεσε στο δικαστήριο τέσσερις μάρτυρες ενώ για την υπεράσπιση ενόρκως κατέθεσε μόνο η κατηγορουμένη και τούτο αφότου κλήθηκε σε απολογία. Εν συντομία το σύνολο της μαρτυρίας έχει ως ακολούθως. Επίδικος χρόνος είναι η ημερομηνία 23.11.
  2. Τόπος πρόκλησης του υπό διερεύνηση δυστυχήματος είναι η λεωφόρος Ελευθερίας στην Αραδίππου με κατεύθυνση από κυκλικό κόμβο νέου Γ.Σ.Ζ. προς Αραδίππου. Η αναφερόμενη λεωφόρος αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση ενώ οι δύο εξ αντιθέτου πορείες διακόπτονται από διαχωριστική νησίδα. Τόσο η κατηγορουμένη όσο και ο Μιχάλης Πιπονίδης (ΜΚ3) κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσαν τα οχήματά τους στην εν λόγω λεωφόρο με κατεύθυνση την Αραδίππου. Η μεν κατηγορουμένη οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΗΒ676 (στη συνέχεια το mini) ο δε ΜΚ3 το όχημα με αριθμό εγγραφής WZ376 (στη συνέχεια το pajero). Προς την ίδια κατεύθυνση αλλά πιο πίσω από τους άλλους δύο οδηγούς (κατηγορουμένη και ΜΚ3) οδηγούσε το όχημά του ο Μιχάλης Μιχαήλ (ΜΚ4). Στο ύψος της οδού Δόξας - πάροδος ευρισκόμενη στα αριστερά της λεωφόρου Ελευθερίας ως η κατεύθυνση των εν λόγω οδηγών - τα δύο οχήματα, κατηγορουμένης και ΜΚ3, συγκρούστηκαν. Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν το pajero να ανέβει στη διαχωριστική νησίδα, να κτυπήσει σε πινακίδα ευρισκόμενη επί αυτής της διαχωριστικής νησίδας, να περάσει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και να συγκρουστεί με εξ αντιθέτου διερχόμενο όχημα, δηλαδή το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΧΥ
  3. Αντικείμενο της παρούσης δεν είναι η σύγκρουση του pajero με το όχημα ΕΧΥ261 αλλά η σύγκρουση του με το όχημα της κατηγορουμένης, δηλαδή το mini. Τη σκηνή του δυστυχήματος περιέγραψε στο δικαστήριο ο αστ. 1755 Α. Μούσουλλος (ΜΚ2), εξεταστής του υπό διερεύνηση δυστυχήματος. Τελικό σχέδιο σκηνής που ετοίμασε ο ΜΚ2 σημειώθηκε και κατατέθηκε ως τεκμήριο
  4. Αξίζει μόνο να σημειωθεί εδώ ότι ο ΜΚ2 δεν κατόρθωσε να εντοπίσει σημείο σύγκρουσης μεταξύ mini και pajero και ότι τα υποδεικνυόμενα στο σχέδιο σκηνής σημεία σύγκρουσης είναι ότι υποδείχθηκε από τους εμπλεκόμενους οδηγούς και το ΜΚ
  5. Ανάλογη και η συνδρομή του αναπλ. λοχία 838 Σ. Μηλιώτη (ΜΚ1) ο οποίος έλαβε φωτογραφίες των τριών οχημάτων που ενέχονται στις συγκρούσεις αλλά και διαφόρων άλλων σχετικών του δυστυχήματος σημείων. Η ουσία των επίδικων θεμάτων δεν εντοπίζεται στην προαναφερόμενη σύνοψη του μαρτυρικού υλικού, σύνοψη η οποία παρατέθηκε για καλύτερη κατανόηση των όσων θα ακολουθήσουν αλλά και των περιβάλλουσων του δυστυχήματος περιστάσεων. Στην παρούσα υπόθεση τα αμφισβητούμενα και επίδικα θέματα εντοπίζονται σε αυτές καθ΄ εαυτές τις θέσεις των ενεχόμενων στο δυστύχημα οδηγών (ΜΚ3 και κατηγορουμένης) αλλά και του ΜΚ4, ο οποίος παρουσιάζεται ως αυτόπτης μάρτυρας. Δίχως να κρίνω ή να αξιολογώ οιανδήποτε μαρτυρία σε αυτό το στάδιο, σημειώνω ότι η θέση του ΜΚ4 παρουσιάζεται ως να ταυτίζεται με τη θέση του ΜΚ
  6. Ενόψει τούτου, οι διιστάμενες θέσεις περιορίζονται αναλόγως και έχουν ως ακολούθως: Οι ΜΚ3 και ΜΚ4 υποστηρίζουν ότι τα ενεχόμενα οχήματα εισερχόμενα στη λεωφόρο Ελευθερίας από τον κυκλικό κόμβο είχαν την εξής σειρά. Προπορεύετο ο ΜΚ3, ακολουθούσε η κατηγορουμένη και πιο πίσω ευρισκόταν ο ΜΚ
  7. Λωρίδα κυκλοφορίας που καταλάμβαναν τα αντίστοιχα οχήματά τους ήταν η δεξιά. Παρά την έξοδο της παρόδου στα αριστερά ως η πορεία τους (πάροδος οδού Δόξας), το mini επιχείρησε να προσπεράσει το pajero από την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Ενεργώντας τοιουτοτρόπως το mini βρέθηκε αντιμέτωπο με άλλο όχημα (στη συνέχεια το άγνωστο όχημα), το οποίο, σύμφωνα με το ΜΚ4, εισήλθε στην λεωφόρο Ελευθερίας από την οδό Δόξας λίγο πριν τα τρία οχήματα προσεγγίσουν την πάροδο. Ένεκα τούτου του απρόσμενου εμποδίου, η κατηγορουμένη οδήγησε το mini δεξιά, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το pajero του ΜΚ
  8. Διαφορετική είναι όμως η εκδοχή της κατηγορουμένης η οποία ισχυρίστηκε ότι πολύ πριν την οδό Δόξας το όχημά της καταλάμβανε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφόρου Ελευθερίας και όχι τη δεξιά. Περαιτέρω, ενώ ευρισκόταν στο ύψος της παρόδου (οδός Δόξας), άγνωστο όχημα παρέλειψε να συμμορφωθεί στο σήμα αλτ της παρόδου και εισήλθε εντός της λεωφόρου Ελευθερίας ανακόπτοντας έτσι την ελεύθερη πορεία της. Τούτος ήταν και ο λόγος που την ανάγκασε να οδηγήσει το όχημά της δεξιότερα και να συγκρουστεί με το όχημα του ΜΚ
  9. Αξίζει τέλος να σημειωθεί εδώ ότι το σημείο σύγκρουσης μεταξύ των mini και pajero, ως τούτο υπεδείχθη από ΜΚ3 και ΜΚ4, διαφέρει. Το ίδιο ισχύει και για τα δύο σημεία σύγκρουσης που υπέδειξε η κατηγορουμένη. Τα εν λόγω σημεία διαφέρουν από εκείνο που υπέδειξε τόσο ο ΜΚ3 όσο και ο ΜΚ
  10. Ενόψει όλων των πιο πάνω, σε επίδικο θέμα ανάγεται η εξακρίβωση της λωρίδας κυκλοφορίας που καταλάμβαναν αμέσως προ του δυστυχήματος τόσο τα ενεχόμενα οχήματα όσο και το άγνωστο όχημα που εισήλθε στη λεωφόρο από την οδό Δόξας, το σημείο σύγκρουσης μεταξύ των mini και pajero, καθώς επίσης και οι ενέργειες των οδηγών των mini και pajero αμέσως προ της σύγκρουσης. Μετά το πέρας της μαρτυρίας ακολούθησαν οι αγορεύσεις των συνηγόρων κάθε πλευράς. Δεν παραθέτω τούτες αυτολεξεί, άλλωστε και οι δύο πλευρές ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις οι οποίες ευρίσκονται στο φάκελο της υπόθεσης. Γεγονός παραμένει όμως ότι έλαβα υπόψη μου κάθετι το οποίο υπεδείχθη από τους ευπαίδευτους συνηγόρους. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη-βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Για την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού σημαντική βοήθεια παρέχει η πραγματική μαρτυρία. Το αταλάντευτο και αδιαμφισβήτητο τούτης τη μετατρέπει σε αμετάβλητο σημείο αναφοράς με το οποίο αντιδιαστέλλεται η υπόλοιπη μαρτυρία εντοπίζοντας έτσι την αξιόπιστη μαρτυρία μέσα από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού (βλ. Knell ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 51, 56). Κατ΄ αρχάς, ως πραγματική μαρτυρία εκλμβάνω τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της επίδικης λεωφόρου. Πρόκειται για δρόμο δύο κατευθύνσεων με δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση. Συνολικό πλάτος των δύο λωρίδων κυκλοφορίας με κατεύθυνση την Αραδίππου είναι 7,30μ. Οι εξ αντιθέτου πορείες διακρίνονται με διαχωριστική νησίδα πλάτους 4,20μ. Περαιτέρω, ως πραγματική μαρτυρία εκλαμβάνω τις τελικές θέσεις των ενεχόμενων στο δυστύχημα οχημάτων δηλαδή ως τούτες παρουσιάζονται στο τεκμήριο
  1. Για μεν το pajero τελική θέση είναι το σημείο που υποδεικνύεται με το γράμμα Γ2, για δε το mini το σημείο Α
  2. Πραγματική μαρτυρία θεωρώ και τα σημεία που στο τεκμήριο 5 υποδεικνύονται ως Χ4 και Χ5, αλλά και τις αποστάσεις που τούτα έχουν από τα σταθερά σημεία Σ2 και Σ
  3. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η πιο πάνω αναφορά μου σε σημείο Χ5 αφορά το σημείο σύγκρουσης εντός της διαχωριστικής νησίδας που στο ευρετήριο του τεκμηρίου 5 ονομάζεται Χ5 και όχι Χ ως αναγράφεται εντός της διαχωριστικής νησίδας. Άλλωστε στο ευρετήριο του τεκμηρίου 5 με το γράμμα Χ σημειώνεται ένα εκ των σημείων σύγκρουσης που υπέδειξε η κατηγορουμένη. Αυτό λοιπόν, το σημείο Χ5, είναι ένα εκ των σημείων που αποδέχομαι ως πραγματική μαρτυρία και τούτο παρά την τυπογραφικά λαθεμένη διατύπωση. Τούτα τα σημεία υποδεικνύουν, το μεν Χ4 το σημείο συγκρούσεως του pajero με τη λίνια της διαχωριστικής νησίδας και συνακόλουθο ίχνος μαυρίσματος μήκους 0,9μ. και το δε Χ5 το σημείο συγκρούσεως του pajero με πινακίδα εντός της διαχωριστικής νησίδας. Τέλος, ως πραγματική μαρτυρία αποδέχομαι και τις ζημίες που εντοπίστηκαν επί των οχημάτων pajero και mini. Τούτες έχουν ως ακολούθως. Το mini φέρει γδάρσιμο στη δεξιά μπροστινή πόρτα και στο πισινό φτερό, ενώ ελαφρύ γδάρσιμο φέρει και στο αριστερό πισινό φτερό και στο αριστερό μπροστινό καθρεφτάκι. Το pajero καταστράφηκε ολοσχερώς. Τόσο ο ΜΚ1 όσο και ο ΜΚ2 δεν είναι γνώστες πραγματικών γεγονότων αναφορικά με τον τρόπο πρόκλησης του δυστυχήματος. Η συμβολή τους περιορίζεται σε μεταφορά στο δικαστήριο των επί της σκηνής του δυστυχήματος ευρημάτων τους και την επεξήγηση τούτων. Ο μεν πρώτος ως φωτογράφος, ο δε δεύτερος ως εξεταστής. Παρόλα ταύτα, οι ΜΚ1 και ΜΚ2 με σταθερότητα, σαφήνεια και αυθορμητισμό απάντησαν κάθε ερώτηση που τους τέθηκε χωρίς να περιπέσουν σε αντιφάσεις. Ιδιαίτερα ο ΜΚ2 ως εξεταστής της υπόθεσης διατυμπάνισε την έγνοια του για την αναζήτηση της αλήθειας αναφέροντας στο δικαστήριο την άποψη του δηλαδή ότι η θέση της κατηγορουμένης δεν μπορεί να αποκλεισθεί ως πιθανή αιτία πρόκλησης του δυστυχήματος. Ενόψει αυτών των χαρακτηριστικών της μαρτυρίας των ΜΚ1 και ΜΚ2, κρίνω τούτη αξιόπιστη και την αποδέχομαι. Η προαναφερόμενη βεβαίως εκτίμηση του ΜΚ2 ότι η θέση της κατηγορουμένης είναι πιθανή, είναι συμπέρασμα του μάρτυρα και όχι πραγματικό γεγονός που δεσμεύει το δικαστήριο. Προτού παραθέσω τη γνώμη μου για την αξιοπιστία των άλλων προσώπων που παρήλασαν ενώπιον του δικαστηρίου, κρίνω ορθό να παραθέσω εδώ την εξής επισήμανση. Κατά τη διερεύνηση του δυστυχήματος η αστυνομία έλαβε ως σταθερά σημεία πυλώνες της αρχής ηλεκτρισμού. Τούτοι υποδεικνύονται στο τεκμήριο 5 με τα στοιχεία Σ1 έως και Σ
  4. Είναι από αυτά τα σταθερά σημεία που ελήφθησαν οι διάφορες μετρήσεις ήτοι οι αποστάσεις των σημείων σύγκρουσης που υπέδειξαν οι ενεχόμενοι οδηγοί ή και οιαδήποτε άλλη σχετική μαρτυρία. Παρατηρείται δυστυχώς ότι αυτά τα σταθερά σημεία δεν συναρτήθηκαν με το συνολικό πλάτος της παρόδου (πλάτος εισόδου, εξόδου και της μεταξύ τους νησίδας) και ως εκ τούτου, οι εν λόγω θέσεις που υποδείχθηκαν παραμένουν αστάθμιτες με οιονδήποτε γεωγραφικό σημείο της παρόδου. Αυτή η παράλειψη, παρότι μετρήθηκε το πλάτος της πρόσοψης της παρόδου καθώς επίσης και η νησίδα που διακρίνει την έξοδο τούτης από την είσοδο της στη λεωφόρο Ελευθερίας. Δυσχεραίνει αυτή η παράλειψη το έργο του δικαστηρίου περιορίζοντας αισθητά την πραγματική μαρτυρία. Περιορίζεται η σημασία της πραγματικής μαρτυρίας εφόσον ό,τι απομένει είναι μόνο τα ίχνη μαυρίσματος του ελαστικού του οχήματος του ΜΚ3 επί της λίνιας της διαχωριστικής νησίδας, χωρίς όμως να γνωρίζει το δικαστήριο πόσο μακριά ευρίσκονται είτε από το τέρμα της παρόδου της οδού Δόξας, είτε από την αρχή τούτης. Η χρησιμότητα αυτής της πραγματικής μαρτυρίας (σημείο Γ1 επί του τεκμηρίου 5) εξαντλείται σε αντιδιαστολή τούτης με τα σημεία σύγκρουσης που υπέδειξαν οι ενεχόμενοι στο δυστύχημα οδηγοί (ΜΚ3, ΜΚ4 και κατηγορουμένη) και ιδιαίτερα ως τούτα συναρτήθηκαν με τις εκατέρωθεν θέσεις αλλά και την απόσταση που έχουν από το σημείο Γ
  5. Αποκαλύπτει αυτή η σύγκριση την απόσταση των σημείων σύγκρουσης που υποδείχθηκαν από το ίχνος μαυρίσματος επί της διαχωριστικής νησίδας. Τέλος, αναφορικά με τις ζημίες των ενεχόμενων στο δυστύχημα οχημάτων, καθοριστικής σημασίας είναι μόνο οι ζημίες επί του mini εφόσον το pajero καταστράφηκε ολοσχερώς και εφόσον της σύγκρουσης του με το mini ακολούθησαν άλλες δύο συγκρούσεις και δεν επεξηγήθηκε αλλά ούτε συγκεκριμενοποιήθηκε στο δικαστήριο οτιδήποτε σχετικό με το σύνολο των ζημίων. Ως εκ τούτου, άγνωστο παραμένει πότε προκλήθηκαν τούτες οι ζημίες και εάν προκλήθηκαν από τη σύγκρουση με το mini. Αναφέροντας ήδη ό,τι κατά τη γνώμη μου δυσκολεύει τη διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων, κρίνω ορθό να σημειώσω ότι η παρουσία του ΜΚ4 στο δικαστήριο αντιστάθμισε πλείονες των προαναφερόμενων παραλείψεων. Τούτο αφότου η μαρτυρία του αξιολογήθηκε ως πιο κάτω επεξηγείται και χωρίς σε οιονδήποτε στάδιο της αξιολόγησης να διαλανθάνουν της προσοχής μου οι προαναφερόμενες αρχές αξιολόγησης και ιδιαίτερα το ενιαίο της εξέτασης του συνόλου του μαρτυρικού υλικού. Ο ΜΚ4 παρουσιάστηκε στο δικαστήριο με φυσικότητα και αυθορμητισμό. Οι θέσεις του, στις οποίες κυριάρχησε η σαφήνεια, ήταν σταθερές και δεν παλινδρομούσαν. Τέλος, πλείστες τόσες καίριες θέσεις του μάρτυρα επεξηγήθηκαν από τον ίδιο συναρτώμενες σε τρίτο ανεξάρτητο και μη διφορούμενο γεγονός. Επισημαίνω εδώ ότι η αναφορά του μάρτυρα πως δεν γνωρίζει κανένα εκ των δύο οδηγών (ΜΚ3 και κατηγορουμένη), δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Περαιτέρω, η θέση του ΜΚ4 αναφορικά με την έλευση άλλου οχήματος στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, ταυτίζεται με τη θέση της κατηγορουμένης. Και οι δύο μάλιστα αναφέρονται σε όχημα σκούρου χρώματος, πιθανότατα τύπου βαν και μάρκας Golf. Η μεταξύ τους διαφωνία έγκειται στο χρόνο εισόδου του άγνωστου οχήματος στη λεωφόρο Ελευθερίας, αλλά και την κατά το ίδιο χρονικό διάστημα λωρίδα κυκλοφορίας που κινείτο το όχημα της κατηγορουμένης. Η ίδια παρατηρητικότητα και επεξηγηματικότητα του ΜΚ4 διαπιστώνεται και στην άλλη θέση του, δηλαδή ότι η κατηγορουμένη δεν χρησιμοποίησε τα φρένα της εφόσον ο ίδιος δεν είδε τα φώτα των φρένων του mini να ανάβουν. Αξιοσημείωτο είναι πως και αυτή η θέση υποστηρίζεται από την προφορική μαρτυρία της κατηγορουμένης (βλ. τεκμήριο 10). Αποδέχεται η τελευταία ότι δεν φρέναρε. Ακόμη και αυτό καθ΄ αυτό το σημείο σύγκρουσης ο μάρτυρας το συνάρτησε με την πάροδο, ως σταθερό σημείο, αντιπαρερχόμενος έτσι τη θέση της υπεράσπισης ότι δυνατό να λανθάνεται εφόσον ήταν εν κινήσει. Παρεμβάλλω εδώ ότι αβάσιμες κρίνω τις θέσεις της υπεράσπισης περί αντιφάσεων μεταξύ της μαρτυρίας του ΜΚ4 με τη μαρτυρία του ΜΚ
  6. Είναι γεγονός ότι το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξαν αμφότεροι διαφέρει. Παρόλα ταύτα, είναι εμφανές πως πρόκειται για πολύ περιορισμένη απόκλιση ενώ η βασική θέση της μαρτυρίας τους παρέμεινε καθ΄ όλη τη διαδικασία η ίδια, δηλαδή ότι η κατηγορουμένη κινείτο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και ότι η σύγκρουση προκλήθηκε ενόσω επιχειρούσε να προσπεράσει το ΜΚ
  7. Ενόψει όλων των πιο πάνω δεν έχω κανένα ενδοιασμό ότι ο ΜΚ4 ήταν ειλικρινής και η μαρτυρία του αξιόπιστη. Η πιο πάνω κατάληξη με οδηγεί στο ΜΚ
  8. Σταθερότητα και σαφήνεια ήταν τα χαρακτηριστικά στοιχεία και τούτης της μαρτυρίας. Έχω αναφέρει ήδη τα σημεία που η μαρτυρία του ΜΚ3 υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του ΜΚ
  9. Έγινε προσπάθεια από την υπεράσπιση να πληγεί η αξιοπιστία του μάρτυρα επειδή στο δικαστήριο κατά την προφορική μαρτυρία του ανέφερε ότι η κατηγορουμένη επιχείρησε να τον προσπεράσει μετά την πάροδο. Υποδείχθηκε στο μάρτυρα ότι διαφορετική ήταν η θέση του στη γραπτή του κατάθεση, τεκμήριο
  10. Εξ αρχής αναφέρω ότι δεν διαπιστώνω αντίφαση μεταξύ γραπτής κατάθεσης και προφορικής μαρτυρίας. Εν πρώτοις, ο ΜΚ3 στην κατάθεσή του (τεκμήριο 8) ανέφερε ότι δεν ενθυμάτο σε ποιο σημείο του δρόμου προσπάθησε να τον προσπεράσει η κατηγορουμένη και ανέφερε δύο σημεία, δηλαδή τόσο στο ύψος της παρόδου όσο και μετά. Παρόλα ταύτα, η εισήγηση περί αντίφασης παραγνωρίζει ότι στην ίδια κατάθεση ο ΜΚ3 συμφώνησε με το σχέδιο σκηνής (δηλαδή το τεκμήριο 5), στο οποίο σχέδιο υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης το σημείο Χ2 το οποίο απέχει 15,8μ. από το σταθερό σημείο Σ
  11. Το σημείο Χ1 που η κατηγορουμένη υπέδειξε, απέχει μόλις 7,8μ. Μπορεί μεν η προφορική θέση του ΜΚ3 να παρουσιάζεται ως κατ΄ αρχήν αντίφαση, ορώμενη όμως υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας και ιδιαίτερα τα σημεία που υπέδειξε ο κάθε οδηγός, οι όποιες υποψίες αντίφασης εξανεμίζονται. Κατά τα λοιπά δεν πλήγηκε η αξιοπιστία του μάρτυρα, ενώ σταθερός παρέμεινε και στο ότι ευθύς μετά τη σύγκρουση το όχημα του ανέβηκε στη διαχωριστική νησίδα και συγκρούστηκε με την εκεί ευρισκόμενη πινακίδα. Αυτή η ακλόνητη σταθερότητα του μάρτυρα μπορεί μεν να μην επιβεβαιώνεται από την πραγματική μαρτυρία, αλλά τουλάχιστον υποστηρίζεται από αυτή. Υποστηρίζεται εφόσον το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε ο μάρτυρας απέχει μόλις 3,3μ. από το ίχνος μαυρίσματος του ελαστικού του οχήματος του επί της λίνιας της διαχωριστικής νησίδας ενώ το σημείο Χ1 που υπέδειξε η κατηγορουμένη απέχει από το ίδιο σημείο 10,4μ και εφόσον η σταθερή θέση του ΜΚ3 ότι αμέσως μετά τη σύγκρουση το όχημά του ανέβηκε στη διαχωριστική νησίδα δεν έγινε κατορθωτό να κλονιστεί. Εξάγεται έτσι το συμπέρασμα ότι το ίχνος μαυρίσματος επί της λίνιας της διαχωριστικής νησίδας είναι πολύ κοντά στο σημείο σύγκρουσης, θέση που συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ3 και όχι της κατηγορουμένης. Συνεκτιμώντας τα χαρακτηριστικά αλλά και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ΜΚ3, κρίνω τούτον αξιόπιστο και τη μαρτυρία του την αποδέχομαι. Η κατηγορουμένη δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Εμφορείται η μαρτυρία της από προδιάθεση απαλλαγής ευθύνης και όχι ανάπλασης των περασμένων. Επιχείρησε η κατηγορουμένη μέσω αοριστίας και ασάφειας να αποπροσανατολίσει το δικαστήριο από τα πραγματικά γεγονότα. Πέραν της διάστασης που παρατηρείται από τη μαρτυρία των αξιόπιστων μαρτύρων κατηγορούσας αρχής, διάσταση ούτως ή άλλως εγγενής των εκατέρωθεν ισχυρισμών, ανακολουθία διαπιστώνω και σε αυτή καθ΄ εαυτή τη μαρτυρία της κατηγορουμένης. Στη γραπτή κατάθεσή της (τεκμήριο 8) σε δύο περιπτώσεις παραδέχεται η κατηγορουμένη ότι πριν τη σύγκρουση δεν είδε το όχημα του ΜΚ3 ("Στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας δεν θυμάμαι αν είχε άλλα αυτοκίνητα ... Το pajero δεν το είδα καθόλου πριν να μπω στη μέση τους"). Αν η κατηγορουμένη δεν είδε καθόλου το pajero πως γίνεται τότε στο τεκμήριο 10 να δηλώνει ότι προσπέρασε τούτο προηγουμένως ("... το επερχόμενο στη δεξιά λωρίδα αυτοκίνητο pajero που είχα προσπεράσει προηγουμένως..."). Αλλά ακόμη και αν έτσι έχουν τα πράγματα, δηλαδή ότι η κατηγορουμένη αντιλήφθηκε ότι το όχημα με το οποίο συγκρούστηκε είναι εκείνο που προσπέρασε, πως δικαιολογείται αυτό το συμπέρασμα. Άλλωστε βασική θέση της κατηγορουμένης ήταν ότι αμέσως μετά την είσοδο του οχήματός της στη λεωφόρο Ελευθερίας κατέλαβε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Πως όμως γίνεται η κατηγορουμένη να προσπέρασε άλλο όχημα οδηγώντας στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, γεγονός που ούτως ή άλλως δεν ανέφερε στη γραπτή κατάθεσή της, αλλά και πάλι αν προσπέρασε άλλο όχημα πότε έπραξε τούτο αφού στο τεκμήριο 8 δήλωσε ότι δεν θυμάται την παρουσία άλλων οχημάτων. Ανάλογες οι παρατηρήσεις μου και για το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε η κατηγορουμένη. Σύμφωνα με το ΜΚ2 η κατηγορουμένη υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης με το pajero το σημείο Χ1 και ως σημείο σύγκρουσης με το άγνωστο όχημα το σημείο Χ. Τούτη η θέση του ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε. Ως εκ τούτου, η θέση της κατηγορουμένης στο τεκμήριο 10, το περιεχόμενο του οποίου υιοθετήθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, ότι υπέδειξε δύο σημεία σύγκρουσης για να είναι όσο το δυνατό ακριβέστερη, δεν συνάδει με την αναμφισβήτητη και αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ
  12. Περαιτέρω, ως θέση μη υποβαλλόμενη στο μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Πέραν τούτου όμως, ακόμη και αυτή η θέση διερωτάται κανείς πως συνάδει με την προγενέστερη στο ίδιο τεκμήριο θέση της κατηγορουμένης, δηλαδή ότι "είμαι σίγουρη για τα σημεία σύγκρουσης που υπέδειξα στον εξεταστή της υπόθεσης." Για ποια σιγουριά αναφέρεται η κατηγορουμένη. Εάν μεν εννοεί τα σημεία που υπέδειξε, τούτα ουδέποτε τέθηκαν υπό αμφισβήτηση. Εάν όμως η αναφορά άπτεται της ορθότητας της υπόδειξης ως γεωγραφικό πλέον σημείο, πως τεκμηριώνεται τούτη η θέση όταν η ίδια η κατηγορουμένη αργότερα δηλώνει ότι υπέδειξε δύο σημεία για περισσότερη ακρίβεια, υπόδειξη δηλαδή η οποία κρύβει έμφυτη ανακρίβεια και απροσδιοριστεία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η κατηγορουμένη προσήλθε στο δικαστήριο όχι για να βοηθήσει τούτο στην εξακρίβωση των πραγματικών γεγονότων, αλλά προσηλωμένη στο πως θα απαλλαγεί από την κατηγορία. Πέραν των θέσεων της κατηγορουμένης που δεν συγκρούονται με την πραγματική αλλά και την αξιόπιστη μαρτυρία, τη μαρτυρία της κατηγορουμένης την απορρίπτω ως αναξιόπιστη. Δυνάμει της αξιόπιστης μαρτυρίας καταλήγω ότι αμέσως προ του δυστυχήματος η κατηγορουμένη οδηγούσε το όχημά της στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφόρου Ελευθερίας πίσω από το όχημα του ΜΚ
  13. Ξαφνικά οδήγησε τούτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και βρέθηκε αντιμέτωπη με άγνωστο όχημα που είχε ήδη καταλάβει την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Το άγνωστο όχημα ήτο ήδη ευθυγραμμισμένο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση την Αραδίππου. Εισήλθε τούτο στην εν λόγω λωρίδα προτού τα ενεχόμενα οχήματα προσεγγίσουν την πάροδο της οδού Δόξας. Ένεκα αυτού του αναπάντεχου εμποδίου, δηλαδή του άγνωστου οχήματος, η κατηγορουμένη οδήγησε το όχημά της δεξιά πλησίον του ΜΚ3 επιχειρώντας να περάσει διαμέσου των δύο οχημάτων και στην προσπάθεια της αυτή συγκρούστηκε με το όχημα του ΜΚ3 που κινείτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Σημείο σύγκρουσης είναι το σημείο Χ2 που υπέδειξε ο ΜΚ3 και ως τέτοιο τοποθετήθηκε στο τεκμήριο
  14. Δεν αποδέχομαι το σημείο Χ3 που υπέδειξε ο ΜΚ4 παρότι τούτος κρίθηκε αξιόπιστος μάρτυρας, εφόσον είμαι της γνώμης ότι ο ΜΚ3 ως άμεσα ενεχόμενος στη σύγκρουση, ήταν σε καλύτερη θέση να γνωρίζει το ακριβές σημείο σύγκρουσης. Ό,τι απομένει να εξετάσει το δικαστήριο είναι κατά πόσο οι ενέργειες της κατηγορουμένης και συγκεκριμένα η απότομη οδήγηση του οχήματος της προς τα δεξιά σε χρόνο κατά τον οποίο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και πολύ πλησίον του οχήματος της ευρισκόταν το όχημα του ΜΚ3, συνιστούν αμέλεια. Είναι νομολογημένο πως η ξαφνική και απροσδόκητη ανακοπή της ελεύθερης πορείας οδηγού συνιστά αμέλεια. Τούτο αποδίδεται ευκρινώς στην απόφαση Μιχάλης Κυριάκου κ.α. ν. Νίκης Κανάρη
(1997)1 ΑΑΔ 1436,
  1. Στη δοσμένη περίπτωση αιτία σύγκρουσης δεν είναι άλλη από την ανακοπή της πορείας του ΜΚ3 από το όχημα της κατηγορουμένης. Δεν είναι τούτη η περίπτωση απροσδόκητου εμποδίου στην πορεία της κατηγορουμένης το οποίο να την ανάγκασε να οδηγήσει τοιουτοτρόπως (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας Π.Ε. 132/06, ημερ. 25.04.07). Τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία ελλείπει. Όταν η κατηγορουμένη οδήγησε το όχημά της ως προαναφέρθηκε το άγνωστο όχημα ευρίσκετο ήδη στη λεωφόρο Ελευθερίας εφόσον είχε εισέλθει σε αυτή εκ των προτέρων και ως εκ τούτου δεν συνέβαλε και δεν καθόρισε τις ακόλουθες ενέργειες της κατηγορουμένης, ενέργειες οι οποίες συνιστούν ανακοπή πορείας. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή κατόρθωσε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έφερε εφόσον οι προαναφερόμενες διαπιστώσεις αποδεικνύουν ενέργειες της κατηγορουμένης που συνιστούν ανακοπή της ελεύθερης πορείας του ΜΚ
  2. Ως εκ τούτου, κρίνω την κατηγορουμένη ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.