Αστυνομίας ν. Άντρης Παύλου, Αρ. Υπόθεσης: 7952/08, 22.12.08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7952/08 Μεταξύ: Αστυνομίας Κατηγορούσας Αρχής και Άντρης Παύλου Κατηγορούμενης Ημερομηνία: 22.12.08 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Πίπη Για την Κατηγορούμενη: κ. Κωνσταντίνου Κατηγορούμενη: Παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η Κατηγορουμένη αντιμετωπίζει την κατηγορία της αμελούς οδήγησης, κατά παράβαση των άρθρων 8, 19
(1)
(4)και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80
(1)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος στις 3.9.07, στο δρόμο Περβολιών - Φάρου στα Περβόλια της Επαρχίας Λάρνακας, η κατηγορούμενη οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KLM 773 χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρείς μάρτυρες. Ο ΜΚ1 αστ 2228 Δ. Δημητρίου στις 5.9.07 πήρε καταγγελία από το Χάρη Ζερβάκο ότι στις 3.9.07 γύρω στις 22:30 ενώ ο γιός του, Ιωάννης Ζερβάκος, ΜΚ3 οδηγούσε το μοτοποδήλατο του με αριθμούς εγγραφής HZK065 από τα Περβόλια προς Φάρο το όχημα με αριθμούς εγγραφής KLM773 του ανέκοψε το δρόμο με αποτέλεσμα να πέσει στην άσφαλτο και να τραυματιστεί ελαφρά. Η υπόθεση δεν καταγγέλθηκε στην αστυνομία γιατί ο ΜΚ3 δεν ήταν κάτοχος άδειας οδηγού. Την ίδια μέρα ο ΜΚ1 πήρε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορουμένη, Τεκμήριο 4, οδηγό του KLM773 η οποία όπως του ανέφερε, ενώ οδηγούσε από Φάρο προς Περβόλια είδε ένα νεαρό να οδηγά μοτοποδήλατο στον ένα τροχό, να χάνει την ισορροπία του και να πέφτει στην άσφαλτο. Η κατηγορουμένη του υπέδειξε το δρόμο αλλά δεν θυμόταν το σημείο που έπεσε ο ΜΚ
- Στις 13.9.07 επισκέφθηκε το δρόμο με το ΜΚ3 και τον πατέρα του όπου ο ΜΚ3 του υπέδειξε το σημείο που έπεσε αλλά δεν μπορούσε να υποδείξει την τελική θέση της μοτοσικλέτας του ή το σημείο του δρόμου στο οποίο η κατηγορουμένη κατά τον ισχυρισμό του προσπάθησε να προσπεράσει. Αργότερα στην οικία των πιο πάνω έλεγξε τη μοτοσικλέτα και διαπίστωσε ότι οι ζημιές ήταν στα «πλαστικά» και το τιμόνι. Την ίδια μέρα πήρε ανακριτική κατάθεση από το ΜΚ3, Τεκμήριο
- Το όριο ταχύτητας στον επίδικο δρόμο είναι 50 χαω. Φωτίζεται με πάσαλους της ΑΗΚ και είναι γενικά πολυσύχναστος δρόμος. Ο ΜΚ1 στις 8.4.08 κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορουμένη, Τεκμήριο 5, η οποία δεν παραδέκτηκε. Ο ΜΚ1 ετοίμασε το Τεκμήριο 2, πρόχειρο σχέδιο της σκηνής από το οποίο ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο 3, όχι επί κλίμακας. Στο σχέδιο σημείωσε τις πορείες των δύο οχημάτων, το σημείο πτώσης του ΜΚ
- Αυτά ήταν τα μόνα στοιχεία που είχε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δέκα μέρες μετά το δυστύχημα, όταν επισκέφθηκε τη σκηνή δεν υπήρχαν ίχνη. Πέραν της υπόδειξης του ΜΚ3 δεν υπήρχε άλλη ένδειξη του σημείου πτώσης. Ούτε και οποιαδήποτε επιστημονική ένδειξη υπήρχε του σημείου που κατ' ισχυρισμό έγινε η προσπάθεια της κατηγορουμένης να προσπεράσει. Ο ΜΚ3 ανέφερε ότι η προσπάθεια έγινε κοντά στη στροφή. Εκεί ο ΜΚ1 τοποθέτησε ένα αυτοκίνητο και μέτρησε μέχρι το σημείο της πτώσης. Δεν μπορεί να γνωρίζει τη θέση του αυτοκινήτου της κατηγορουμένης τη στιγμή της πτώσης του ΜΚ
- Από τη στροφή προς το Φάρο η ορατότητα είναι μεγαλύτερη από 100 μέτρα. Αυτή είναι η απόσταση που αναφέρει στο Τεκμήριο 3 (94.40 μέτρα). Στην κατάθεση του δεν αναφέρει οτιδήποτε για ορατότητα. Δεν ήταν γνωστή η θέση της κατηγορουμένης για να μπορεί να υπολογιστεί η ορατότητα. Ο ΜΚ2 ήταν ο Παναγιώτης Πετάση. Υιοθέτησε την κατάθεση του, Τεκμήριο 7 στην οποία μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι στις 3.9.07 γύρω στις 22:05 με το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής EZX311 πήγε βόλτα, στην παραλιακή περιοχή Περβολιών. Πηγαίνοντας με κατεύθυνση από το Φάρο προς Περβόλια ακολουθούσε δύο αυτοκίνητα σε απόσταση περίπου 10-15 μέτρα. Από απέναντι έρχονταν μερικά αυτοκίνητα και γενικά η κίνηση ήταν αραιή. Σε κάποιο σημείο του δρόμου κοντά σε μια ψαροταβέρνα όπου υπάρχει μια μικρή στροφή, μόλις την πέρασαν και άρχισε ο δρόμος να γίνεται ευθύς είδε το μπροστινό του όχημα χρώματος κίτρινο ανοιχτό να πιάνει πιο δεξιά σύμφωνα με την πορεία του και σχεδόν το μισό αυτοκίνητο να μπαίνει στην αντίθετη πορεία δηλαδή στην πορεία από Περβόλια προς Φάρο, με σκοπό πιστεύει να προσπεράσει το μπροστινό της όχημα. Μετά από πάροδο 2-3 δευτερολέπτων περίπου είδε το πιο πάνω όχημα να κάνει ένα γρήγορο ελιγμό στα αριστερά και να μπαίνει στην πορεία του, δηλαδή από Φάρο προς τα Περβόλια. Αφού προχώρησε λίγα μέτρα και έφτασε και ο ίδιος στο σημείο που γινόταν ευθύς ο δρόμος είδε ένα νεαρό και το μοτοποδήλατο του να είναι κάτω στο έδαφος. Κατάλαβε ότι θα έπεσε γιατί πρέπει να φοβήθηκε όταν είδε το μπροστινό του όχημα που μπήκε να προσπεράσει. Ο ΜΚ2 την ώρα που έκανε κίνηση το μπροστινό του όχημα να προσπεράσει δεν είδε το μοτοποδήλατο με τον νεαρό να έρχεται από απέναντι αλλά ούτε γνωρίζει σε ποιά απόσταση ήταν τα δύο οχήματα μεταξύ τους γιατί η απόσταση του ήταν 15-20 μέτρα από το μπροστινό του όχημα και δεν μπορούσε να δει πολύ μακρυά γιατί ήταν κοντά στη στροφή. Η ταχύτητα του ήταν περίπου 40 χαω. Όταν είδε το νεαρό, τον οποίο δεν γνωρίζει, στην άσφαλτο προχώρησε 50-60 μέτρα περίπου βρήκε μια έξοδο και στράφηκε να δει αν είναι καλά. Αφού κατέβηκε κάτω τον ρώτησε αν είναι εντάξει και αυτός του είπε, τι καλά να είναι αφού του έκοψαν τον δρόμο και έπεσε. Μετά τον ρώτησε αν θέλει να τον πάρει νοσοκομείο και του είπε ότι θα ερχόταν η μητέρα του. Μετά μετακίνησε τη μοτόρα του μικρού γιατί εμπόδιζε την τροχαία κίνηση και την έβγαλε εκτός του δρόμου. Μετά από πέντε με δέκα λεπτά ήλθε η μητέρα του για να τον πάρει νοσοκομείο. Πριν φύγει από εκεί ζήτησε το τηλέφωνο του για να τον πάρει τηλέφωνο να δει αν είναι καλά. Τα νούμερα του μπροστινού αυτοκινήτου ήταν KLM773 και τα είδε την ώρα που ελάττωσε ταχύτητα μετά το δυστύχημα για να δει το νεαρό που χτύπησε. Είδε ότι το οδηγούσε γυναίκα την οποία δεν γνωρίζει. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι δεν ήταν σε θέση να δει το μοτοποδήλατο όταν το κίτρινο όχημα επιχείρησε να προσπεράσει. Ήταν σίγουρος ότι το κίτρινο όχημα είχε σκοπό να προσπεράσει, έτσι φάνηκε. Σε ερώτηση πως κατέληξε ότι ο ΜΚ3 έπεσε γιατί φοβήθηκε απάντησε πως μάλλον από τη φάση φάνηκε ότι ο ΜΚ3 προσπάθησε να κρατηθεί ή να ελαττώσει ταχύτητα για να μην κτυπήσουν. Το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης το έβλεπε στην περιοχή γι' αυτό το γνώριζε. Μιά ή δύο βδομάδες περίπου μετά το συμβάν μίλησε με το ΜΚ3 για να δει αν είναι καλά. Δεν είχε καμιά σχέση με την οικογένεια Ζερβάκου. Ρωτηθείς αν γνώριζε την αδελφή του ΜΚ3, Δέσπω απάντησε πως υπήρχε κάτι αργότερα αλλά σήμερα δεν υπάρχει. Σε υποβολή ότι όσα ανέφερε ήταν μετά από συνεννόηση με το ΜΚ3 και τον πατέρα του απάντησε πως το συγκεκριμένο διάστημα δεν είχε οποιαδήποτε σχέση, «μετά άρχισε με την αδελφή του». Ο ΜΚ3 του ζήτησε να πάει στο Δικαστήριο για να πει τι είδε. Ο ΜΚ3, Ιωάννης Ζερβάκος, γεννηθείς την 10.1.92 υιοθέτησε την κατάθεση του, Τεκμήριο 8 ημερομηνίας 13.9.
- Είναι μαθητής. Στις 3.9.07 πήρε τη μοτοσικλέτα του πατέρα του για να πάει στα Περβόλια. Ακολούθησε πορεία από Περβόλια προς Φάρο με ταχύτητα 50 χαω. Δεν υπήρχαν είτε μπροστά του είτε πίσω του άλλα αυτοκίνητα ούτε και υπήρχαν άλλα μοτοποδήλατα μαζί του. Σε κάποιο σημείο του δρόμου κοντά σε μια στροφή είδε τρία αυτοκίνητα να έρχονται στην απέναντι λωρίδα και το δεύτερο αυτοκίνητο σε απόσταση 15-20 μέτρα να πιάνει πιο δεξιά σύμφωνα με την πορεία του, μπαίνοντας σχεδόν πιο πολύ από το μισό στη λωρίδα του ΜΚ
- Λόγω του ότι ο τελευταίος φοβήθηκε έπιασε απότομα τα πίσω φρένα και γύρισε το τιμόνι αριστερά, έχασε την ισορροπία του, έπεσε δεξιά στην άσφαλτο και «σύρθηκε κάτω». Η μοτόρα του σταμάτησε πιο κάτω από τον ίδιο αλλά δεν θυμάται που ακριβώς. Φοβήθηκε γιατί η κατηγορουμένη θα τον κτυπούσε με το αυτοκίνητο της. Δεν κατάφερε τελικά να προσπεράσει το αυτοκίνητο μπροστά της και μπήκε στην πορεία της. Αφού έπεσε τον πλησίασε κάποιος Παναγιώτης και του ζήτησε το τηλέφωνο του για να τον ρωτήσει αν ήταν καλά. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε ελαφριά από το τρίψιμο στην άσφαλτο. Μετά το δυστύχημα μεταφέρθηκε από τον πάτερ Παναγιώτη στο Νοσοκομείο και τη μοτόρα του μετακίνησε ο Παναγιώτης. Δεν κατήγγειλε την υπόθεση γιατί δεν ήταν κάτοχος άδειας ούτε και ασφαλιστηρίου εγγράφου. Ο πατέρας του ειδοποίησε την αστυνομία γιατί ο ΜΚ3 δεν έφταιγε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η κατάθεση του δόθηκε δέκα μέρες μετά γιατί βρισκόταν στο Νοσοκομείο. Σε υπόδειξη ότι είπε πριν πως ήταν ελαφριά τραυματισμένος απάντησε πως πονούσε το πόδι του και δεν μπορούσε να κατεβεί τα σκαλιά του σπιτιού του και να πάει στην αστυνομία. Δεν θυμάται για πόσες μέρες έμεινε στο νοσοκομείο. Πρώτη φορά είχε πάρει τη μοτοσικλέτα, αφού δεν είχε άδεια. Δεν γνώριζε πως να «στυλώνει» τη μοτοσικλέτα. Οι φίλοι του δεν ήταν μαζί του, ήταν με τα ποδήλατα, στον ποδηλατόδρομο. Όταν είδε για πρώτη φορά το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης ήταν στα 35-40 μέτρα μακρυά. Όταν βγήκε να προσπεράσει ήταν στα 15-20 μέτρα. Έτρεχε 80 χαω. Σε ερώτηση αν το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης ήταν μικρό απάντησε θετικά. Δεν είναι ο ίδιος που είδε το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης. Ήταν κάτω, δεν το πρόσεξε τι χρώμα ήταν. Ο ΜΚ3 διαφώνησε με το ότι είπε στην κατάθεση του ότι η κατηγορουμένη μπήκε πίσω στην πορεία της πριν ο ίδιος πέσει στην άσφαλτο. Ο αστυνομικός που έλαβε την κατάθεση και το έγραψε δεν έκανε καλά τη δουλειά του, έγραψε άλλα από αυτά που του έλεγε. Δέχθηκε ότι η ακριβής αλήθεια δεν περιέχεται στην κατάθεση του. Συμφώνησε ότι αν δεν έκανε ελιγμό η κατηγορουμένη θα τον πατούσε. Η σύγκρουση θα ήταν άμεση. Δέχθηκε ότι το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης ήταν 20 μέτρα μακρυά, όπως είπε πριν. Η σύγκρουση δεν ήταν άμεση. Δέχθηκε επίσης ότι είχε στη διάθεση του 6.90 μέτρα για «να πιάσει πάντα». Το αυτοκίνητο βρισκόταν πιο κοντά από 20 μέτρα. Επέλεξε να πατήσει τα φρένα απότομα αντί να χρησιμοποιήσει το διαθέσιμο χώρο γιατί δεν είχε προσέξει τη νησίδα. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει γιατί δεν έπιασε απλώς πιο αριστερά. Το ΜΚ2 τον γνώρισε εκείνη τη μέρα τυχαία. Ο ΜΚ2 τον έπαιρνε τηλέφωνο να δει πως ήταν. Πήγαινε και σπίτι του όπου γνώρισε την αδελφή του. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν υπήρχαν τρία αυτοκίνητα, ότι ανασήκωσε τη μοτόρα. Αν τη «στύλωνε» η σύγκρουση θα ήταν πίσω. Γνωρίζει από άλλους που έχουν μοτόρα. Αρνήθηκε επίσης ότι έχασε την ισορροπία του. Η κατηγορουμένη αφού κλήθηκε σε απολογία υιοθέτησε την κατάθεση της στην αστυνομία, Τεκμήριο 4 στην οποία ανέφερε ότι στις 3.9.07 οδήγησε το αυτοκίνητο της με αριθμούς εγγραφής KLM773 από το Φάρο προς τα Περβόλια. Σε κάποιο σημείο του δρόμου σε απόσταση 15-20 μέτρα είδε πέντε-έξι νεαρούς να οδηγούν μοτοποδήλατα από τα Περβόλια προς το Φάρο. Ο ένας από τους νεαρούς σήκωσε το μοτοποδήλατο του προς τα πίσω στον ένα τροχό και τον είδε να χάνει την ισορροπία του, έγειρε προς τα δεξιά και έπεσε στο έδαφος. Αφού η κατηγορουμένη προχώρησε βρήκε μια έξοδο και επέστρεψε για να δει αν ο νεαρός έπαθε κάτι. Τον ρώτησε εάν ήταν καλά και της απάντησε «ήντα καλά αφού μου έκοψες το δρόμο». Του απάντησε πως η ίδια βρισκόταν στην πορεία της. Άκουσε ένα νεαρό να φωνάζει, πάμε να φύγουμε γιατί θα έρθει η αστυνομία. Όλοι οι νεαροί οι οποίοι είναι από το χωριό της και τους γνωρίζει πήραν τις μοτόρες τους και τράπηκαν σε φυγή, μαζί με το νεαρό που έπεσε από τη μοτόρα. Ενώ πήγαινε προς Περβόλια δεν είχε πριν δει το νεαρό να πέφτει αυτοκίνητο μπροστά ή πίσω της. Ούτε και υπήρχε αυτοκίνητο σταθμευμένο στα αριστερά της. Η ταχύτητα της ήταν περίπου 40-45 χαω. Το ΜΚ2 δεν τον γνωρίζει, ούτε και τον συνάντησε στο δρόμο. Την επομένη την πήρε τηλέφωνο ο πατέρας του ΜΚ3 και της είπε να παραδεκτεί για να πληρώσει η ασφάλεια αφού η μοτοσικλέτα του γιού του ήταν καινούρια. Του απάντησε πως δεν θα παραδεχόταν κάτι που δεν έκανε. Επίσης επισκέφθηκε τους γονείς της και τους απείλησε. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η μοτόρα του κατηγορουμένου ανασηκώθηκε για λίγα δευτερόλεπτα στον ένα τροχό και έγειρε προς τα δεξιά μέχρι να πέσει κάτω. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο ΜΚ3 έπεσε στην άσφαλτο διότι η κατηγορουμένη μπήκε στην άλλη πορεία. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να μπει, όπως εξήγησε στην κυρίως εξέταση της. Ούτε και οδηγούσε με πολλή ταχύτητα. Οι υπόλοιποι νεαροί εξαφανίστηκαν πριν έρθει η αστυνομία. Η κατηγορουμένη δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και αφού εξέτασα τη μαρτυρία τους καταλήγω στα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο. Απάντησε ικανοποιητικά σε ότι ρωτήθηκε και μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή. Αποδέχομαι τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο
- Βεβαίως, σημειώνω ότι δέκα μέρες μετά το δυστύχημα δεν υπήρχε οποιοδήποτε ουσιαστικό εύρημα που να έχρηζε σημείωσης και το οποίο θα βοηθούσε το Δικαστήριο στην ευχερέστερη αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας. Ο ΜΚ2 δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ο μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν διάχυτη από υπερβολή, αντιφάσεις ασάφειες και εικασίες. Πρωτίστως θεωρώ ότι χρήζει μνείας το γεγονός ότι ενώ αρχικά στην κυρίως εξέταση του αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε σχέση με την οικογένεια του ΜΚ3 στη συνέχεια όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα για την αδελφή του ΜΚ3 δεν το αρνήθηκε υπήρχε κάτι, όμως δημιουργήθηκε μετά το δυστύχημα. Η όλη του περιγραφή του δυστυχήματος ήταν νεφελώδης και ανακριβής. Καταρχήν δεν είδε καθόλου τη μοτοσικλέτα ή το ΜΚ3 κατά την ώρα του δυστυχήματος. Δεν ήταν σε θέση να περιγράψει την οδική συμπεριφορά του ΜΚ3 ή την απόσταση του από το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης όταν έπεσε από τη μοτοσικλέτα. Παραταύτα αναμένει ο μάρτυρας να γίνει πειστική η εικασία του ότι ο ΜΚ3 έπεσε γιατί φοβήθηκε όταν είδε το όχημα της κατηγορουμένης. Συγκεχυμένη όμως ήταν και η θέση του ως προς την οδική συμπεριφορά της κατηγορουμένης. Ενώ στην αρχή της κυρίως εξέτασης του μίλησε για γρήγορο ελιγμό της προς τα δεξιά και μετά επαναφορά της στην πορεία της, στη συνέχεια ήταν η θέση του ότι το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης «μπήκε να προσπεράσει». Απορρίπτω χωρίς ενδοιασμό τη μαρτυρία του. Ο ΜΚ3 μου έκανε πολύ άσχημη εντύπωση. Η μαρτυρία του βρίθει ανακριβειών και αντιφάσεων και στερείται πειστικότητας. Τα περί άμεσης επικείμενης σύγκρουσης της μοτοσικλέτας του με το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης προβλήθηκαν για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του και θεωρώ ότι αποτελούν ύστερη του σκέψη. Εντυπωσιακό δε ήταν ότι ο μάρτυρας ανέτρεψε στη συνέχεια την πιο πάνω θέση. Αξιοπρόσεκτη ήταν δε η ευκολία με την οποία ο ΜΚ3 επέρριψε ευθύνες στον αστυνομικό για κακή διερεύνηση και καταγραφή της κατάθεσης του όταν του υπεβλήθη ότι στην κατάθεση του ανέφερε ότι η κατηγορουμένη επανήλθε στην πορεία της πριν ο ΜΚ3 πέσει στην άσφαλτο. Παρά το ότι υπέγραψε την κατάθεση του. Περαιτέρω εντύπωση προκαλεί και η θέση του ότι δεν είναι ο ίδιος που είδε το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης δημιουργώντας ερωτηματικά αν ο ΜΚ3 πράγματι είδε καθόλου το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης. Η δε εξήγηση που έδωσε γιατί έδωσε κατάθεση δέκα μέρες αργότερα μόνο αστεία μπορεί να χαρακτηριστεί. Τα περί ύπαρξης ποδηλατόδρομου και φίλων του που ποδηλατούσαν σ' αυτόν δεν βρίσκουν έρεισμα στην ενώπιον μου μαρτυρία και δη του ΜΚ
- Η δε θέση του ΜΚ3 ως προς το γιατί επέλεξε να αντιδράσει ως αντέδρασε βλέποντας κατά τον ισχυρισμό του το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης είναι ενδεικτική της απειρίας του. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η κατηγορουμένη μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της ήταν σαφής και η ίδια έδειχνε την εικόνα ειλικρινούς ατόμου που εξέθεσε με συνέπεια όσα συνέβησαν. Η μαρτυρία της παρέμεινε ακλόνιτη και στην ουσία της αναντίλεκτη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της ανεπιφύλακτα, και καταλήγω σε ανάλογα ευρήματα τα οποία δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω ευρήματα θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Δεν έχει αποδειχθεί ότι η οδική συμπεριφορά της κατηγορουμένης δείχνει έλλειψη της δέουσας προσοχής και επιμέλειας υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ή απέχει από αυτή του λογικού και συνετού οδηγού. Περαιτέρω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η συμπεριφορά της κατηγορουμένης υπήρξε η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος. Συνοψίζοντας αναφέρω πως όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Λοΐζου v. Αστυνομίας
(1989)2ΑΑΔ 363 στις σελίδες 365-366 «η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Η Κατηγορούμενη στην υπό κρίση υπόθεση δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία αρ. 1 που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη και συνεπώς η κατηγορούμενη απαλλάσσεται και αθωώνεται σ΄αυτήν. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο