Δήμος Πάφου ν. Ergostasion Mocaikon Parthenon Dtziamalis Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12588/05, 11.1.08 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:B1 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12588/05 Δήμος Πάφου -ν-
- Ergostasion Mocaikon Parthenon Dtziamalis Ltd
- Παρθενώνας Τζιάμαλης ------------------- Ημερομηνία: 11.1.08 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Λοϊζίδης Για τους Κατηγορουμένους: κ. Κυθραιώτης Κατηγορούμενος 2: παρών -------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά το πέρας της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής οι Κατηγορούμενοι κλήθηκαν από το Δικαστήριο να απαντήσουν σε δύο από τις έξι συνολικά κατηγορίες που, αρχικά, αντιμετώπιζαν. Σύμφωνα με αυτές οι Κατηγορούμενοι κατέχουν (κατηγορία 3) και χρησιμοποιούν (κατηγορία 5) οικοδομή, ήτοι γραφείο και υποστατικό, εντός του τεμαχίου 3454, Φ/Σχ. LI/2.6.XIV χωρίς και στις δύο περιπτώσεις να εξασφαλίσουν πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Πάφου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε ένα και μοναδικό μάρτυρα: τον Σοφοκλή Σοφοκλέους, τεχνικό στον Δήμο Πάφου. Στην πορεία της διαδικασίας δηλώθηκαν μεταξύ των ευπαίδευτων συνηγόρων και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα ως παραδεκτά γεγονότα: το τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 3454, Φ/Σχ. LI/2.6.XIV βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Πάφου ο Κατηγορούμενος 2 κατά την 3.6.05 ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι ο διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο το πιο πάνω τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 3454, Φ/Σχ. LI/2.6.XIV είναι Τουρκοκυπριακό και βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών και, τέλος, ότι η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία το κατέχει από το 1976 και το χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα αφού της παραχωρήθηκε από τον εν λόγω Κηδεμόνα με ενοίκιο. Ο Κατηγορούμενος 2, αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του σύμφωνα με τον Νόμο επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής. Κανένας μάρτυρας δεν κλήθηκε από την Υπεράσπιση. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τον μάρτυρα κατηγορίας, ενόσω αυτός έδινε μαρτυρία ενώπιόν μου, και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτός απάντησε στις διάφορες ερωτήσεις που του τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)2 ΑΑΔ 454). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω προχωρώ στην αξιολόγηση του μάρτυρα. Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία του περιορίσθηκε σε αυτά που γνώριζε μέσα στα πλαίσια της άσκησης των καθηκόντων του ως τεχνικός στον Δήμο Πάφου. Τα καθήκοντά του περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την εξέταση αιτήσεων για έκδοση αδειών οικοδομής και πιστοποιητικών τελικής έγκρισης. Η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θετική και μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Ήταν σταθερός στην μαρτυρία του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Κατέθεσε αυθόρμητα και με φυσικότητα. Απαντούσε αβίαστα και χωρίς προηγουμένως να υπολογίζει τις απαντήσεις του. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο Κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε από την πρώτη του επίσκεψη στο επίδικο τεμάχιο, ότι τα επίδικα υποστατικά ανήκουν στην Κατηγορουμένη 1 εταιρεία. Η μαρτυρία αυτή παρέμεινε αναντίλεκτη. Η πιο πάνω μαρτυρία αποτελεί παραδοχή και, κατά συνέπεια, εξ' ακοής μαρτυρία, η αποδεικτική αξία της οποίας υπόκειται σε αξιολόγηση από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με το άρθρο 24
(1)του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε, η εξ' ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται απλώς και μόνο διότι αυτή είναι εξ' ακοής. Κατά την αξιολόγησή της, όμως, το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική της αξία (άρθρο 27
(1)). Κρίνω, πως πρόκειται περί δυσμενούς για τους Κατηγορούμενους δήλωση. Η απλή λογική υπαγορεύει, ότι δεν θα υπήρχε λόγος να προβάλει ένα τέτοιο ισχυρισμό ο Κατηγορούμενος 2 αν αυτός δεν ήταν αληθινός. Συνακόλουθα δέχομαι ως αληθινό τον ισχυρισμό, ότι τα επίδικα υποστατικά ανεγέρθηκαν από την Κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Η μαρτυρία του ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Η Υπεράσπιση περιορίσθηκε σε υποβολή ερωτήσεων αναφορικά με τις μετατροπές που έγιναν στα επίδικα υποστατικά, για να εισηγηθεί στο Δικαστήριο, ότι αυτά με την σημερινή τους μορφή δεν είναι τα ίδια με αυτά που υπήρχαν στο επίδικο τεμάχιο κατά τον χρόνο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, ήτοι κατά την 3.6.05, κατά την πρώτη, δηλαδή, επίσκεψη του μάρτυρα σε αυτό, και, επομένως, δεν καλύπτονται από τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 3 και
- Ο μάρτυρας ήταν σαφής, ότι το υποστατικό που χρησίμευε ως γραφείο - από τώρα και στο εξής «το γραφείο» - είχε κατεδαφισθεί πριν την 27.8.07, ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η δεύτερη επίσκεψή του στο επίδικο τεμάχιο, και στην θέση του τοποθετήθηκε λιώμενο υποστατικό. Αναφορικά δε με το υποστατικό, το οποίο χρησιμοποιείται ως εργοστάσιο επεξεργασίας μαρμάρου - από τώρα και στο εξής «το υποστατικό» - σε αυτό είχαν μόνο αποκοπεί οι σωλήνες που ένωναν την οροφή με το τσιμεντένιο θεμέλιο και στα άκρα τους τοποθετήθηκαν τροχοί, οι οποίο εφάπτονται του εν λόγω θεμελίου. Αυτή ήταν και η μοναδική μετατροπή, που, σύμφωνα με τον μάρτυρα, έγινε στο υποστατικό. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του μάρτυρα. Δεν ήταν θέση της, ότι ο μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια ή ότι εκτός από τις μετατροπές, στις οποίες αυτός αναφέρθηκε στην μαρτυρία του, έλαβαν χώρα και άλλες μετατροπές. Η υπεράσπιση των Κατηγορούμενων - και αυτό είναι που εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορούμενων στην τελική του αγόρευση - είναι ότι οι πιο πάνω μετατροπές ήταν τέτοιες που κατέστησαν τα υποστατικά στην σημερινή τους μορφή ως εντελώς διαφορετικά από αυτά που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Ο μάρτυρας συμφώνησε, ότι το γραφείο, αφού αυτό είχε κατεδαφισθεί και στην θέση του τοποθετήθηκε λιώμενο υποστατικό, δεν είναι το ίδιο με το αρχικό. Αντίθετη, όμως, ήταν η θέση του σε σχέση με το υποστατικό. Τούτο είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που υπήρχε κατά την πρώτη του επίσκεψη με μόνη την μετατροπή που αναφέρθηκε πιο πάνω. Ορθή θα πρέπει να θεωρηθεί η θέση του μάρτυρα. Αφού το γραφείο κατεδαφίσθηκε και στην θέση του τοποθετήθηκε λιώμενο υποστατικό, το υποστατικό με την σημερινή του μορφή είναι διαφορετικό από το κατασκεύασμα που υπήρχε κατά την 3.6.05, που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Το ίδιο, όμως, δεν μπορεί να ισχύει για το υποστατικό. Η μόνη μετατροπή που έγινε σε αυτό ήταν στις σωλήνες που συγκρατούν την οροφή. Σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του μάρτυρα, αυτές δεν εδράζονται πλέον επί του εδάφους, αλλά καταλήγουν σε τροχούς. Τούτη, όμως, η μετατροπή δεν μετέτρεψε το υποστατικό από αυτό που αρχικά ήταν σε κάτι άλλο. Οι εξωτερικοί τοίχοι παραμένουν οι ίδιοι και εξακολουθούν να είναι κτισμένοι και να εδράζονται πάνω σε τσιμεντένιο θεμέλιο. Πρόκειται, λοιπόν, για το ίδιο κατασκεύασμα. Η Υπεράσπιση δεν εισηγήθηκε, ότι το υποστατικό άλλαξε ως κτήριο. Αυτό που αποτέλεσε την εισήγησή της ήταν ότι αυτό άλλαξε χαρακτήρα, εφόσον με την τοποθέτηση τροχών στα άκρα των κατακόρυφων σωλήνων αυτό σήμερα μπορεί και μετακινείται. Αυτή η αλλαγή είναι, που, σύμφωνα με την εισήγηση της Υπεράσπισης, άλλαξε τον χαρακτήρα του υποστατικού, ώστε σήμερα αυτό να μην θεωρείται οικοδομή εντός της έννοιας του όρου, όπως αυτός χρησιμοποιείται στον Περί Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκε. Όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, ο μάρτυρας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν σοβαρός, μετρημένος και οι απαντήσεις του λογικές. Γνώριζε πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και δεν διέκρινα στην μαρτυρία του πρόθεση να παραποιήσει τα γεγονότα ή να μην πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ήταν σαφής και κατηγορηματικός, ότι το υποστατικό δεν προσομοιάζει με τροχόσπιτο. Μπορεί οι σωλήνες που στηρίζουν την οροφή να καταλήγουν σε τροχούς, οι εξωτερικοί, όμως, τοίχοι είναι στερεωμένοι πάνω σε τσιμεντένιο θεμέλιο και αυτό το εμποδίζουν να μετακινείται. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του μάρτυρα αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο είναι κτισμένο το υποστατικό. Ούτε και την έκτασή του, όπως αυτή κατά προσέγγιση δόθηκε από τον μάρτυρα. Με τις αναφερθείσες υπό του μάρτυρος διαστάσεις, ήτοι 300 - 350, ίσως και περισσότερα τετραγωνικά μέτρα, και τον τρόπο, σύμφωνα και πάλι με την αναντίλεκτη μαρτυρία του μάρτυρα, και τα υλικά με τα οποία αυτό είναι κατασκευασμένο - σίδερα και τσίγκους στην οροφή και τοίχοι από τσιμεντομπλόκς - ορθή θα πρέπει να θεωρηθεί η θέση του μάρτυρα, ότι το επίδικο υποστατικό δεν είναι μετακινούμενη κατασκευή. Εν' όψει των πιο πάνω και της πολύ καλής εντύπωσης που μου δημιούργησε ο μάρτυρας δεν έχω κανένα ενδοιασμό να δεχθώ και την κρίση του για το πιο πάνω θέμα ως ορθή. Επομένως, δέχομαι και αποτελεί εύρημά μου, ότι το υποστατικό δεν μπορεί να μετακινηθεί. Καθίσταται έκδηλο από τα πιο πάνω, ότι η τοποθέτηση των τροχών έγινε για παραπλανητικούς σκοπούς και μόνο, ήτοι για να δίνει την εντύπωση στον Δήμο Πάφου, ότι το υποστατικό είναι μετακινούμενο. Φαίνεται, ότι ήταν πεποίθηση των Κατηγορούμενων, ότι ένα υποστατικό που είναι μετακινούμενο δεν μπορεί να είναι οικοδομή εντός της έννοιας του όρου, όπως αυτός χρησιμοποιείται στον Περί Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκε. Εν' όψει του πιο πάνω ευρήματός μου θεωρώ αχρείαστο να ασχοληθώ με το θέμα αυτό. Συνακόλουθα δέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητά της. Στην βάση της πιο πάνω αξιολόγησης και των παραδεκτών γεγονότων καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία, από τώρα και στο εξής «η εταιρεία», είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι διευθυντής της εταιρείας. Η εταιρεία ανήγειρε εντός του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 3454, Φ/Σχ. LI/2.6.XIV, το οποίο βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Πάφου, δύο υποστατικά: το πρώτο χρησιμοποιείτο από την εταιρεία ως γραφείο - από τώρα και στο εξής «το γραφείο» - το δε δεύτερο ως χώρος, μεταξύ άλλων, κατασκευής και επεξεργασίας μαρμάρων - από τώρα και στο εξής «το υποστατικό». Το πιο πάνω τεμάχιο είναι Τουρκοκυπριακό και βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Κηδεμόνα των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Παραχωρήθηκε στην εταιρεία από τον εν λόγω Κηδεμόνα με ενοίκιο από το
- Έκτοτε η εταιρεία το κατέχει. Το γραφείο ήταν κτιστό οικοδόμημα και στηριζόταν πάνω σε θεμέλιο από μπετόν. Το υποστατικό στηριζόταν πάνω σε τσιμεντένιο μπετόν. Η οροφή ήταν κατασκευασμένη από σίδερο - σιδερένια ψαλίδια - τα οποία καλύπτονταν από τσίγκους και ενωνόταν με το μπετόν με σιδερένιες κατακόρυφες σωλήνες. Οι σωλήνες αυτές ξεκινούσαν από την οροφή και στερεώνονταν πάνω σε θεμέλιο από μπετόν. Στις τρεις του πλευρές υπήρχαν τοίχοι από τσιμεντομπλόκς. Η τέταρτη του πλευρά ήταν πέτρινος τοίχος, ο οποίος είχε απομείνει από παλαιότερο υποστατικό που κατεδαφίσθηκε, και ο οποίος συνορεύει με το διπλανό τεμάχιο. Πριν την 27.8.07 το γραφείο είχε κατεδαφισθεί και στην θέση του τοποθετήθηκε λιώμενο υποστατικό. Επίσης, οι σωλήνες που στήριζαν την στέγη του υποστατικού είχαν αποκοπεί από τα τσιμεντένια θεμέλια και στα άκρα τους τοποθετήθηκαν τροχοί, οι οποίοι εφάπτονταν του εν λόγω θεμελίου. Το υποστατικό στεγάζει μηχανήματα και λειτουργεί ως εργοστάσιο επεξεργασίας μαρμάρων. Δεν μπορεί να μετακινηθεί. Και οι δύο κατασκευές, ήτοι το υποστατικό και το γραφείο, το δε τελευταίο, τόσο με την αρχική όσο και με την σημερινή του μορφή, κατέχονται και χρησιμοποιούνται από την εταιρεία χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Το άρθρο 10
(1)του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ως ακολούθως: «Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου 3». Όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, δεν είναι αναγκαίο να αποδειχθεί ότι το υποστατικό χρησιμοποιείται από τον Κατηγορούμενο ως γκαράζ επιδιόρθωσης αυτοκινήτων για να βρεθεί, ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα. Είναι αρκετό να καταδειχθεί, ότι ο Κατηγορούμενος το κατέχει ή το χρησιμοποιεί χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο