Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Μιλτιάδης Χαραλάμπους κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 4942/2006, 22.1.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:B5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 4942/2006 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού Κατηγορούσας Αρχής -V- Μιλτιάδης Χαραλάμπους Negoita Lucia Ann Mioara Rou Giuli ElbaKidze Κατηγορουμένων -------------------------------- Ημερομηνία: 22.1.2008 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ξ. Ξενοφώντος (για να ακούσει απόφαση κ. Ε. Σάββα) Για κατηγορούμενο 1 : κ. Χ. Φωτίου (για να ακούσει απόφαση κ. Αλ. Αλεξάνδρου) Κατηγορούμενος 1 : παρών -------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο πρώτος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού κατά παράβαση του άρθρου 14Β του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο πρώτος κατηγορούμενος την 25.5.2006 στη Πόλη Χρυσοχούς της Επαρχίας Πάφου εργοδοτούσε παράνομα τις κατηγορούμενες 2,3 και 4 σε συνεργεία μαζέματος φρούτων στη Πόλη Χρυσοχούς, χωρίς την άδεια που Διευθυντή του Τμήματος Μετανάστευσης. Μάρτυρες Κατηγορούσας Αρχής και Τεκμήρια: Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου, κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστ. 1262 Πάτροκλο Ανδρονίκου (Μ.Κ.1) και τον Αστ. 2351 Γιώργο Απoστράτου (Μ.Κ.2) Ο Μ.Κ.1 υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς και ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (Τεκμήριο 1). Ο Μ.Κ.2, στις 25.5.2006 έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από την Negoita Lucia Ann, την Mioara Rou και την Giuli Elbakidze με την βοήθεια διερμηνέων και επίσης με την βοήθεια διερμηνέων στις 26.5.2006 κατηγόρησε τις πιο πάνω γραπτώς, επίσης ο Μ.Κ.1 συνέλαβε στις 25.5.2006 με δικαστικό ένταλμα σύλληψης τον Μιλτιάδη Χαραλάμπους από τον οποίο έλαβε ανακριτική κατάθεση και στις 26.5.2006 τον κατηγόρησε γραπτώς. Ενώπιον του δικαστηρίου ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε και τα Τεκμήρια 1 μέχρι και 15, τα οποία είναι τα εξής: Τεκμήριο 2: Ανακριτική κατάθεση του πρώτου κατηγορούμενου Τεκμήριο 3: Γραπτή κατηγορία του πρώτου κατηγορούμενου Τεκμήριο 4: Γραπτή κατάθεση δεύτερης κατηγορούμενης στην Ρουμάνικη γλώσσα Τεκμήριο 5: Μετάφραση της γραπτής κατάθεσης της δεύτερης κατηγορούμενης στην Ελληνική γλώσσα Τεκμήριο 6: Γραπτή κατάθεση τρίτης κατηγορούμενης στην Ρουμάνικη γλώσσα Τεκμήριο 7: Μετάφραση της γραπτής κατάθεσης της τρίτης κατηγορούμενης στην Ελληνική γλώσσα Τεκμήριο 8: Γραπτή κατάθεση τέταρτης κατηγορούμενης στην Ρώσικη γλώσσα Τεκμήριο 9: Μετάφραση της γραπτής κατάθεσης της τέταρτης κατηγορούμενης στην Ελληνική γλώσσα Τεκμήριο 10: Γραπτή κατηγορία δεύτερης κατηγορούμενης στη Ρουμάνικη γλώσσα Τεκμήριο 11: Μετάφραση της γραπτής κατηγορίας της δεύτερης κατηγορούμενης στη Ελληνική γλώσσα. Τεκμήριο 12: Γραπτή κατηγορία τέταρτης κατηγορούμενης στη Ρωσική γλώσσα Τεκμήριο 13: Μετάφραση της γραπτής κατηγορίας της τέταρτης κατηγορούμενης στη Ελληνική γλώσσα. Τεκμήριο 14: Γραπτή κατάθεση της Daniela Γαβριέλλας Βαλέρκου Τεκμήριο 15: Γραπτή κατάθεση της Κατερίνας Μπαλαμπάνοβα Στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 2), ο πρώτος κατηγορούμενος, μετά την πληροφόρηση που του δόθηκε, αναφέρει «Σχετικά με τούτα που μου λαλείς εγώ δεν γνωρίζω τίποτε και ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο», ενώ στην γραπτή του κατηγορία (τεκμήριο 3) απάντησε «δεν παραδέχομαι». Ο Μ.Κ.2, επίσης υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 16) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Συνοπτικά ο Μ.Κ.2 ανάφερε, ότι στις 25.5.2006 περί ώρα 0830 κατόπιν πληροφορίας, μετάβηκε με τους Αστ. 2347, 2025 και 2465 σε πορτοκαλεώνα στην Πόλη Χρυσοχούς προς εντοπισμό αλλοδαπών, οι οποίοι πιθανόν να εργάζονταν παράνομα. Αφού έφτασε στο μέρος και το έθεσε υπό διακριτική παρακολούθηση για 15 περίπου λεπτά, διαπίστωσε ότι τρεις γυναίκες ασχολούνταν με την κοπή και το μάζεμα πορτοκαλιών. Στις συνέχεια τις προσέγγισε και αφού τους υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα τις κάλεσε να του παρουσιάσουν τα στοιχεία τους. Οι δύο του είπαν ότι ονομάζονται Negoita Lucia Ana και Pavel Mioara από την Ρουμανία και ότι βρίσκονται στην Κύπρο ως τουρίστριες, η τρίτη του ανάφερε ότι ονομάζεται Elbakidze Giuli από την Γεωργία και ότι βρίσκεται στη Κύπρο ως αιτήτρια ασύλου. Σε ερώτηση του κατά πόσο είχαν συμβόλαια εργασίας του απάντησαν αρνητικά και ακολούθως τις πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξαν και τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο. Στην συνέχεια της συνέλαβε για αυτοφώρω αδίκημα και τις μετάφερε στον Αστυνομικό Σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς. Ακολούθως προέβηκε σε διαβατηριακό έλεγχο των πιο πάνω και διαπίστωσε το καθεστώς εισόδου και παραμονής τους στη Δημοκρατία. Σύμφωνα με την μαρτυρία του και οι τρεις αλλοδαπές του κατονόμασαν ως εργοδότητη τους τον Μιλτή (Μιλτιάδη) Χαραλάμους από τη Τσάδα , ο οποίος κατά την ώρα της καταγγελίας δεν ήταν παρών. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε ως είχε δικαίωμα τη σιωπή και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Η επιλογή του κατηγορούμενου να μην δώσει ένορκο κατάθεση και να μην καλέσει μάρτυρες είναι μέσα στα δικαιώματα του και το δικαστήριο δεν πρέπει να εξάξει συμπεράσματα ενοχής, αλλά ούτε και η Κατηγορούσα Αρχή να σχολιάσει το γεγονός αυτό, εκτός σε κάποιες περιπτώσεις που τα γεγονότα είναι τέτοια ώστε θα αναμένετο από τον κατηγορούμενο να δώσει κάποια εξήγηση (βλ. Βρακάς ν. Δημοκρατίας
(1973)2 ΑΑΔ 139 και Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας
(1981)2 ΑΑΔ 2000). Σε περιπτώσεις που ένας κατηγορούμενος παραλείψει να δώσει μαρτυρία ενόρκως ή να καλέσει μάρτυρα για την υπεράσπιση του, το Δικαστήριο εξετάζει αν η μαρτυρία τη Κατηγορούσας Αρχής είναι αξιόπιστη και αν είναι αξιόπιστη προχωρεί να εξετάσει κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει την κατηγορία εφόσον αποτελεί νομική αρχή ότι το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R 40. Σε ότι αφορά την μαρτυρία του Μ.Κ.1 και του Μ.Κ.2 αυτή γίνεται αποδεκτή στο μέγεθος που αφορά τις δικές τους ενέργειες και την δική τους ανάμιξη στη διερεύνηση της υπόθεσης. Άλλωστε η μαρτυρία των δύο αυτών μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής σχετική με τα πιο πάνω, δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, ό,τι αμφισβητήθηκε είναι η αξία της υπόλοιπης προσαχθείσας μαρτυρίας, προς απόδειξη της κατηγορίας, η οποία συνίσταται στα τεκμήρια που περιγράφονται πιο πάνω και δη στις γραπτές καταθέσεις της δεύτερης, τρίτης και τέταρτης κατηγορούμενης. Υπήρξε η θέση του κ. Φωτίου, συνηγόρου του κατηγορούμενου, ότι στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν στοιχειοθετείται η σχετική κατηγορία εναντίον του πρώτου κατηγορούμενου. Αντίθετη υπήρξε η θέση της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, η οποία υποστήριξε ότι το σύνολο της μαρτυρίας θα πρέπει να γίνει αποδεκτό και με βάση αυτό, το δικαστήριο να καταδικάσει τον κατηγορούμενο, εφόσον η κατηγορία αποδεικνύεται. Το γεγονός ότι στις 25.5.2006 στην Πόλη Χρυσοχούς οι κατηγορούμενες 2, 3 και 4, ασχολούντο με την κοπή και το μάζεμα πορτοκαλιών φαίνεται ότι είναι παραδεκτό από την υπεράσπιση, εφόσον αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί, η μαρτυρία του Μ.Κ.2 αναφορικά με τα πιο πάνω παρέμεινε αναντίλεκτη. Εκείνο που αμφισβητείται από την υπεράσπιση είναι ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αυτός που εργοδοτούσε τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν ο πρώτος κατηγορούμενος. Από την μαρτυρία του Μ.Κ.2 δεν μπορεί να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός ότι η Negoita Lucia Ann, η Mioara Ρavel και η Giuli ElbaKidze του κατονόμασαν τον κατηγορούμενο 1 ως τον εργοδότη τους. Σύμφωνα με το άρθρο 23 του Ν. 32
(1)/2004, εξ' ακοής μαρτυρία σημαίνει δήλωση που έγινε από άλλο από εκείνο που καταθέτει σε πολιτική ή ποινική διαδικασία και η οποία προσάγεται ως μαρτυρία για απόδειξη των όσων αναφέρονται σε αυτή. Τα όσα ο Μ.Κ.2 έχει αναφέρει και τα οποία σχετίζονται με τις δηλώσεις που έγιναν από τα πιο πάνω πρόσωπα, πρόκειται για εξ΄ακοής μαρτυρία. Αδιαμφισβήτητα η εξ΄ακοής μαρτυρία μετά την τροποποίηση του Κεφ. 9 που επέφερε ο Νόμος 32
(1)/2004 γίνεται αποδεκτή ως μαρτυρία, τίθεται όμως ζήτημα βαρύτητας μιας τέτοιας μαρτυρίας και το δικαστήριο εφαρμόζοντας το άρθρο 27 (όχι όμως περιοριστικά) του πιο πάνω νόμου θα πρέπει κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας της να λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική της αξία. Το άρθρο 27
(2)ενδεικτικά αναφέρει τις περιστάσεις. Στην προκειμένη περίπτωση οι περιστάσεις της υπόθεσης είναι τέτοιες οι οποίες, αποκλείουν την δυνατότητα αποδοχής μιας τέτοιας μαρτυρίας (σχετική αναφορά γίνεται πιο κάτω). Σύμφωνα με το άρθρο 14Β
(1)του Νόμου, Κεφ. 105, που δημιουργεί το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας, τα συστατικά του στοιχεία, είναι: (α) Η εργοδότηση (β) αλλοδαπού Σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή πετύχει να αποδείξει τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος, το βάρος μετατίθεται στον κατηγορούμενο να αποδείξει ότι ο αλλοδαπός κατείχε την απαιτούμενη από τον νόμο άδεια εργασίας και τούτο γιατί όπου ένας νόμος προνοεί ότι μια πράξη δημιουργεί ένα ποινικό αδίκημα, εκτός εάν η πράξη εκτελείται από ένα πρόσωπο που έχει ορισμένα προσόντα ή άδεια ή συγκατάθεση μίας ορισμένης αρχής, ένας κατηγορούμενος που βασίζεται σε μία τέτοια εξαίρεση έχει το νομικό βάρος να το αποδείξει και τούτο γιατί οι λεπτομέρειες της υπεράσπισης αποτελούν στοιχεία που βρίσκονται μόνο στην προσωπική γνώση ή κατοχή του κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Κεφ. 105 αλλοδαπός σημαίνει πρόσωπο το οποίο δεν είναι Κύπριος υπήκοος. Όσον αφορά το ερώτημα αν οι η Negoita Lucia Ann και η Mioara Rou που είναι από την Ρουμανία και η Giuli ElbaKidze που είναι από την Γεωργία θεωρούνται αλλοδαποί η απάντηση είναι θετική, όπως ανέφερε ο Μ.Κ.2 ο ίδιος προέβηκε σε έλεγχο των διαβατηρίων τους όπου είχε διαπιστώσει το πιο πάνω γεγονός. Συνεπώς ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου ότι οι η Negoita Lucia, η Ann Mioara Rou και η Giuli ElbaKidze είναι αλλοδαπές, το επόμενο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί η εργοδότηση τους από τον πρώτο κατηγορούμενο στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι οι αλλοδαπές, κατά τον ουσιώδη χρόνο εργάζονταν σε ένα περιβόλι στη Πόλη Χρυσοχούς και ασχολούνταν με την κοπή και το μάζεμα πορτοκαλιών (βλ. μαρτυρία του Μ.Κ.2). Ο χώρος στον οποίο οι πιο πάνω εργάζονταν, ήτοι το περιβόλι, δεν έχει συνδεθεί με οποιοδήποτε τρόπο με τον πρώτο κατηγορούμενο, είτε ότι του ανήκε είτε ότι είχε οποιαδήποτε άλλη σχέση με το εν λόγω περιβόλι. Ο πρώτος κατηγορούμενος δεν ήταν παρών όταν ο Μ.Κ.2 διαπίστωσε ότι οι πιο πάνω αλλοδαπές απασχολούνταν στο περιβόλι. Ο Μ.Κ.2 ερωτηθείς στην αντεξέταση του αν το συγκεκριμένο χωράφι που αναβρέθηκαν οι αλλοδαπές άνηκε στον πρώτο κατηγορούμενο, απάντησε ότι δεν γνωρίζει, γνωρίζει είπε, εισάγοντας εξ' ακοής μαρτυρία, ότι οι πληροφορίες του ήταν ότι ο κατηγορούμενος στο συγκεκριμένο χωράφι εργοδοτεί παράνομους και ότι αναλαμβάνει να μεταφέρει προσωπικό και να εκτελεί εργασίες, ερωτηθείς αν διερεύνησε κατά πόσο κατηγορούμενος είχε αναλάβει τον συγκεκριμένο πορτοκαλεώνα, ο μάρτυρας ανάφερε ότι την πληροφορία αυτή την έδωσε στον Αστ. Σταθμό Πόλεως Χρυσοχούς, ο οποίος είχε αναλάβει την διερεύνηση. Ο δε Μ.Κ.1 του αστυνομικού Σταθμού Πόλεως Χρυσοχούς δεν αναφέρθηκε ούτε αν του δόθηκε μια τέτοια πληροφορία ούτε αν αυτή διερευνήθηκε και πιο ήταν το αποτέλεσμα της. Συνεπακόλουθα ο ισχυρισμός του Μ.Κ.2 περί πληροφορίας δεν γίνεται αποδεκτός ως μαρτυρία. Όπως και πιο πάνω αναφέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.2 στο μέγεθος που περιέχει εξ ακοής μαρτυρία δεν γίνεται αποδεκτή. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε, ότι και οι τρεις αλλοδαπές του κατονόμασαν ως εργοδότη τους τον Μιλτή, Μιλτιάδη Χαραλάμπους. Η εκδοχή των πιο πάνω αλλοδαπών όπως διατυπώθηκε ενώπιον μου από τον Μ.Κ.2 - αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου
(1)του άρθρου 24 του Περί Αποδείξεως νόμου, το Δικαστήριο σε ποινική διαδικασία, δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο να μην αποδεχθεί εξ΄ακοής μαρτυρία, αν κρίνει ότι τούτο εξυπηρετεί τους σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Θεωρώ ότι η εν λόγω επιφύλαξη, για σκοπούς ορθής ερμηνείας, θα πρέπει να εξεταστεί υπό το φως του άρθρου 27 του ιδίου νόμου. Καταλήγω ότι δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε αξία στον ισχυρισμό του Μ.Κ.2, ως προς τι του ανάφεραν οι αλλοδαπές. Δεν έχει οτιδήποτε ενώπιον μου ως δικαιολογία για την παράλειψη της Κατηγορούσας Αρχής, να κλητεύσει ως μάρτυρες ενώπιον του δικαστηρίου τα πρόσωπα που έκαναν τις σχετικές δηλώσεις. Το γεγονός ότι ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ο δεύτερη κατηγορούμενη καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης και απελάθηκε και ότι η τέταρτη αναχώρησε από την Κύπρο πριν την εκδίκαση της υπόθεσης για αυτό και καταχωρήθηκε αναστολή ποινικής δίωξης, δεν βοηθούν σε οποιοδήποτε βαθμό. Να σημειωθεί ότι η δεύτερη κατηγορούμενη για την οποία ανέφερε ο μάρτυρας ότι επιβλήθηκε ότι πρόστιμο δεν κλήθηκε ενώπιον του δικαστηρίου για να δώσει μαρτυρία. Με δεδομένο που έχει για την έκβαση της δίκης η δήλωση των αλλοδαπών, ενώπιον του δικαστηρίου, που ασφαλώς θα κατέληγε σε καταδίκη του κατηγορούμενου, δεν είμαι διατεθειμένη να βασιστώ σ' αυτή και μόνο αφού κάτι τέτοιο θα παραβίαζε την αρχή της δίκαιης δίκης για τον κατηγορούμενο και δεν θα εξυπηρετούσε την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, αλλά και για αυτούς που εξηγούνται κατωτέρω δεν μπορεί να γίνει δεκτό και το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων της Negoita Lucia Ana και η Giuli ElbaKidze που δόθηκε στην Αστυνομία (Τεκμήρια 5 και 9 ), στα σημεία που ενοχοποιούν τον πρώτο κατηγορούμενο. Η κατάθεση της Miora Pavel δεν περιέχει οτιδήποτε ενοχοποιητικό εναντίον του πρώτου κατηγορούμενου (βλ. Τεκμήριο 7). Είναι βασική αρχή ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης ενός κατηγορούμενου δεν είναι αποδεκτό για να αποδείξει την ενοχή συγκατηγορούμενου του (βλ. Νεάρχου ν. Αστυνομίας 1996 2 ΑΑΔ 438, Κίτα ν. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 209, και R. V. Gunnezwardene
(1951)35 (2 App.R.80)). Η πιο πάνω αρχή επαναλήφθηκε στην πρόσφατη υπόθεση Γιώργος Ευριπίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 118/2007 ημερομηνίας 29.6.
- Στην πιο πάνω απόφαση αναφέρονται τα εξής: «Εισηγούνται οι συνήγοροι των εφεσειόντων πως η κατάθεση του συγκατηγορούμενου τους στην Αστυνομία δεν είναι αποδεκτή μαρτυρία εναντίον τους, χωρίς δε αυτή δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να τους ενοχοποιεί. Είναι ορθό πως η ενοχοποιητική γραπτή κατάθεση στην αστυνομία κατηγορούμενου δεν είναι αποδεκτή ως μαρτυρία εναντίον του συγκατηγορούμενου. Είναι όμως αποδεκτή μαρτυρία η ένορκη κατάθεση κατηγορούμενου εναντίον συγκατηγορούμενου του, η οποία βεβαίως θα αξιολογηθεί από το Δικαστήριο. Οι καταθέσεις στην Αστυνομίας αναμένεται, όπως πάντοτε, να στοιχειοθετήσουν την υπόθεση της εισαγγελικής αρχής εφόσον βέβαια παρουσιαστούν στο Δικαστήριο με τη νενομισμένη διαδικασία». Συνεπώς οποιαδήποτε αναφορά των πιο πάνω αλλοδαπών για εργοδότηση τους από τον κατηγορούμενο 1, είτε προφορικά, είτε στις γραπτές καταθέσεις τους δεν είναι επιτρεπτή μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου
- Στην παρούσα υπόθεση ως ποινική υπόθεση τοιαύτη, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R 40. Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της κατηγορούσας αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Π.Ε. 7018 και 7093 ημερ. 26.3.20002). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου, Π.Ε 7102 ημερ. 7.6.2002, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Μετά τον αποκλεισμό των δηλώσεων που έγιναν από τις αλλοδαπές προς τον Μ.Κ.2 αλλά και αυτών που περιέχονται στις καταθέσεις τους, καμία αποδεκτή μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο 1 με το αδίκημα που αντιμετωπίζει δεν υπάρχει ενώπιον του δικαστηρίου. Οπόταν, στην απουσία μαρτυρίας που να αποδεικνύει το στοιχείο της εργοδότησης, που αποτελεί και συστατικό στοιχείο του αδικήματος, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή, απέτυχε να θεμελιώσει τη σχετική κατηγορία εναντίον του πρώτου κατηγορούμενου. Συνεπακόλουθα ο πρώτος κατηγορούμενος αθωώνεται στην πρώτη κατηγορία. Τα έξοδα εκ. 43 ευρώ να πληρωθούν από την Δημοκρατία. (Υπ.) .............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο