Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Νικήτα Νικήτα, Αρ. Υπόθεσης: 6813/05, 28.1.2008

(1)/ 2004. β) Παράνομη εισαγωγή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β' κατά παράβαση του Άρθρου 29

(1)(α)

(4)του Νόμου 113

(1)/2004. γ) Παράνομη μεταφορά μάχαιρας που καταλήγει σε αιχμηρό άκρο εκτός οικίας κατά παράβαση του Άρθρου 82

(2)του Ποινικού Κώδικα. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε την ακόλουθη μαρτυρία : Ο ΜΚ1 αστυφύλακας 3144 Πλαστήρας Σιμιλίδης εξεταστής της υπόθεσης συνέλαβε τον κατηγορούμενο κατόπιν δικαστικού Εντάλματος Σύλληψης και ερεύνησε την κατοικία και αυτοκίνητα του πάλι κατόπιν δικαστικού εντάλματος έρευνας. Επίσης έλαβε θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο o oποίος πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι το επίδικο μπρελόκ το βρήκε στο πεζοδρόμιο έξω από ένα φούρνο στη Γεροσκήπου και το πήρε για να βάλει πάνω τα κλειδιά του. Επίσης ο ΜΚ1 παρέλαβε από συνάδελφο του το μαχαίρι που αφορά η τρίτη κατηγορία και φρόντισε να ληφθούν παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο τα οποία στάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Κατάθεσε επίσης στο Δικαστήριο την Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του Αστυφύλακα 591 Βίκτωρα Ακάμα (ΜΚ4). Όπως εξήγησε, το μαχαίρια ανευρέθηκε σε μια πλατφόρμα. Ο ΜΚ2 Γουίλλιαμ Ιωαννίδης αστυφύλακας 2072 συνόδευσε τον κατηγορούμενο σε σημείο στη Γεροσκήπου όπου ο κατηγορούμενος του υπέδειξε το σημείο που βρήκε το πιστόλι. Ο ΜΚ3 Σταύρος Αντωνίου αστυφύλακας 2968 της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών μαζί με συναδέλφους του ανέκοψαν στις 25.6.05 τον κατηγορούμενο ενώ οδηγούσε το ρυμουλκό όχημα με αρ. εγγρ. ΕΧΕ474 για να ερευνήσουν τον ίδιο και το όχημα του. Αρχικά ο κατηγορούμενος αντέδρασε αλλά οι αστυνομικοί προχώρησαν στην έρευνα. Κατά την έρευνα ενδιάμεσα των μπροστινών θέσεων σε ανοικτό σημείο ανευρέθη ένα πιστόλι τύπου μπρελόκ χρώματος ασημί (Τεκμήριο 5) που όταν του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «εν δικό μου, εν μπρελόκ, έφερα το που την Ολλανδία». Μετά όμως ο κατηγορούμενος του είπεν ότι το βρήκε στο έδαφος. Επίσης κατά την έρευνα ανευρέθη ένας σουγιάς με ξύλινη χειρολαβή η λεπίδα του οποίου ήταν 3 ½ ίντζες αλλά δεν τον ρώτησε γιατί το κατείχε. Ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε τότε στον Αστυνομικό Σταθμό. Ο ΜΚ3 δεν ήταν σε θέση να πει αν ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι το μπρελόκ ήταν πιστόλι. Σύμφωνα με τον ΜΚ3 για να αντιληφθεί κάποιος ότι το Τεκ. 5 είναι πιστόλι θα πρέπει να το περιεργαστεί. Ο ΜΚ4 ήταν ο αστυφύλακας 591 Βίκτωρας Ακάμας, ειδικός για αναγνώριση πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών. Εξέτασε το Τεκμήριο 5 που θεώρησε ως αθλητικό πιστόλι τύπου μπρελόκ και ενώ οι μηχανισμοί όπλισης και πυροδότησης του βρίσκονταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, εντούτοις λόγω των μετατροπών που έγιναν στις κάννες του με την αφαίρεση των πάσων, αυτό δεν μπορούσε να δεχθεί αβολίδωτα αλλ' ούτε και πλήρη φυσίγγια. Υπάρχει όμως η δυνατότητα να διορθωθεί με το να τοποθετηθούν στο στόμιο των καννών του ένας πύρρος. Ο ΜΚ3 κατά την εξέταση του Τεκ. 5 βρήκε ότι η λειτουργία του εμποδίζετο λόγω των μετατροπών που του έγιναν. Καταλήγοντας ισχυρίστηκε ότι το Τεκ. 5, εκ πρώτης όψεως δεν αναγνωρίζεται ως πιστόλι. Μετά που κλήθηκε σε απολογία, ο κατηγορούμενος προτίμησε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου και δεν κάλεσε μάρτυρες. Στην ανώμοτη του δήλωση υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης στην Αστυνομία και ισχυρίστηκε ότι το Τεκμήριο 5 το βρήκε όπως εξηγεί στην κατάθεση του ενώ το μαχαίρι (Τεκμήριο 6) το μεταφέρει για τη δουλειά του για να κόβει πόλους και σχοινιά κατά την φόρτωση των κτυπημένων αυτοκινήτων από τα δυστυχήματα. Στην αγόρευση του ο δικηγόρος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει τον κατηγορούμενο γιατί η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας ενώ πρόβαλε ως υπεράσπιση στη τρίτη κατηγορία ότι το μαχαίρι το μετέφερε για σκοπούς των εργασιών του. Προτού προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας κρίνω σκόπιμο ενόψει της πιο πάνω εισήγησης της υπεράσπισης να εξετάσω αρχικά κατά πόσο το μπρελόκ που είναι το Τεκ. 5 είναι αθλητικό πιστόλι κατηγορίας Β που αφορά η πρώτη κατηγορία ή πυροβόλο όπλο κατηγορίας Β που αφορά η δεύτερη κατηγορία. Σύμφωνα με το άρθρο 24

(1)του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου του 2004 (Ν.113

(1)/04) ο Αρχηγός της Αστυνομίας έχει εξουσία να εκδίδει άδεια απόκτησης, κατοχής ή χρήσης, μεταφοράς εντός της Δημοκρατίας ή χρήσης όπλου χρωματοσφαίρισης ή αθλητικού πιστολιού σε οποιοδήποτε κατάλληλο πρόσωπο και με τέτοιους όρους που επιβάλλει η κάθε περίπτωση και οι οποίοι καθορίζονται στην άδεια. Το εδάφιο

(2)του άρθρου 24 προνοεί ότι το πρόσωπο που παραλείπει να συμμορφωθεί με το εδάφιο

(1)πιο πάνω είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του θα τιμωρείται με φυλάκιση ή και πρόστιμο. Ο ορισμός του αθλητικού πιστολιού δίνεται από το άρθρο 2 του πιο πάνω Νόμου και είναι ο εξής: «αθλητικό πιστόλι» σημαίνει περίστροφο ή πιστόλι, το οποίο λειτουργεί μόνο με άσφαιρα φυσίγγια ή καψήλια και δεν μπορεί να εκτοξεύει βλήματα, αλλά και δεν περιλαμβάνει αθύρματα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει καμιά πρόνοια στον πιο πάνω Νόμο για ταξινόμηση των αθλητικών πιστολιών σε κατηγορίες. Στην παρούσα υπόθεση παρουσιάζεται το εξής αξιοπερίεργο. Ενώ το Τεκ. 5 στην πρώτη κατηγορία περιγράφεται ως αθλητικό πιστόλι που ο νομοθέτης το κατατάσσει στα μη πυροβόλα όπλα, στη δεύτερη κατηγορία το ίδιο τεκμήριο αναφέρεται ως πυροβόλο όπλο κατηγορίας Β. Βασική μαρτυρία για το θέμα που εξετάζεται είναι αυτή του εμπειρογνώμονα όπλων ΜΚ4 ότι το μπρελόκ πιστόλι (Τεκ. 5) το θεώρησε, ως αθλητικό πιστόλι αλλά, λόγω των μετατροπών που έγιναν σ' αυτό με την αφαίρεση των πάσων στο εσωτερικό μέρος των καννών του, δεν μπορεί να δεχθεί αβολίδωτα αλλά ούτε και πλήρη φυσίγγια. Καταλήγοντας υποστήριξε ότι εκ πρώτης όψεως δεν αναγνωρίζεται ως πιστόλι και η λειτουργία του εμποδίζεται λόγω των μετατροπών που του έγιναν. Ο ουσιώδης χρόνος για να αποφασιστεί αν το Τεκ. 5 θεωρείται αθλητικό πιστόλι για σκοπούς του άρθρου 24 του πιο πάνω Νόμου είναι η ημερομηνία 25/7/05 που με βάση το κατηγορητήριο είναι η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος όταν αυτό ανεβρέθηκε στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Συνεπώς το Τεκ. 5 με βάση την εξέταση του εμπειρογνώμονα την 1/8/05 δεν πληρούσε τα κριτήρια που έθεσε ο νομοθέτης για να θεωρηθεί ως αθλητικό πιστόλι εφόσον δεν μπορούσε να λειτουργήσει λόγω των μετατροπών που έγιναν σ' αυτό τις οποίες εξήγησε στο Δικαστήριο. Όσον αφορά το σημείο της μαρτυρίας του ΜΚ4 ότι υπάρχει η δυνατότητα το Τεκ. 5 να λειτουργήσει ως πιστόλι με την άρση των μετατροπών και τοποθέτηση στις κάννες του ενός πύρρου, δεν βοηθά την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. εφόσον εκείνο που έχει σημασία είναι κατά πόσο αυτό θεωρείται ως αθλητικό πιστόλι για σκοπούς του πιο πάνω Νόμου την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος όταν δηλαδή αυτό ανεβρέθη από την Αστυνομία στην κατοχή του κατηγορούμενου. Κατά συνέπεια είναι κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή με τη μαρτυρία που προσκόμισε αν και απέδειξε ότι ο κατηγορούμενος κατείχε και μετέφερε το Τεκ. 5 στις 25/7/05, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τον ίδιο, εντούτοις απέτυχε να αποδείξει ότι το πιστόλι μπρελόκ που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου θεωρείται αθλητικό πιστόλι σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 24 του Ν. 113

(1)/04 που είναι συστατικό στοιχείο της πρώτης κατηγορίας και μάλιστα να ανήκει στην κατηγορία Β. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή απόδειξε τη δεύτερη κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου που αφορά παράνομη εισαγωγή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β. Από τις λεπτομέρειες του αδικήματος είναι φανερό ότι σ' αυτή την κατηγορία το Τεκ. 5 χαρακτηρίζεται ως πυροβόλο όπλο κατηγορίας Β. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου 114

(1)/04 «πυροβόλο όπλο» έχει την έννοια που αποδίδει στον όρο αυτό το Πρώτο Παράρτημα. Το Πρώτο Παράρτημα καθορίζει στο σημείο Ι ότι «πυροβόλο όπλο» σημαίνει οποιοδήποτε αντικείμενο που υπάγεται σε μια από τις κατηγορίες Α, Β, Γ και Δ και περιλαμβάνει οποιοδήποτε αντικείμενο που αναφέρεται στο σημείο ΙΙ αλλά δεν περιλαμβάνει οποιοδήποτε όπλο που αναφέρεται στο σημείο ΙΙΙ. Στο σημείο ΙΙ αναφέρεται ότι στον ορισμό του όρου «πυροβόλο όπλο» στο σημείο Ι, περιλαμβάνονται τα κυριότερα μέρη των πυροβόλων όπλων ως ακολούθως: ο μηχανισμός κλείστρου, η θαλάμη και η κάννη των πυροβόλων όπλων, ως μεμονωμένα αντικείμενα, περιλαμβάνονται στην ίδια κατηγορία με το πυροβόλο όπλο του οποίου αποτελούν ή προορίζονται να αποτελέσουν μέρη. Ο ΜΚ4 όμως που σύμφωνα με τη μαρτυρία του είναι εμπειρογνώμονας όπλων, ταξινομεί το Τεκ. 5 στα αθλητικά πιστόλια τα οποία δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των πυροβόλων όπλων της κατηγορίας Β του Πρώτου Παραρτήματος. Αντίθετα ο νομοθέτης κατατάσσει τα αθλητικά πιστόλια στα μη πυροβόλα όπλα. Συνεπώς θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι το Τεκ. 5 είναι πυροβόλο όπλο που είναι συστατικό στοιχείο της δεύτερης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής δεν κρίνω απαραίτητο να ασχοληθώ με το κατά πόσο ο κατηγορούμενος το εισήγαγε στη Δημοκρατία. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει επίσης την τρίτη κατηγορία της παράνομης μεταφοράς μάχαιρας που καταλήγει σε αιχμηρό άκρο εκτός οικίας. Φαίνεται να είναι παραδεκτό από τον κατηγορούμενο από τη γραμμή αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας ότι στις 25/7/05 μετέφερε το μαχαίρι (Τεκ. 6) μέσα στο αυτοκίνητο που οδηγούσε και αυτό εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 82

(2)του Ποινικού Κώδικα. Όμως ο κατηγορούμενος πρόβαλε την υπεράσπιση που έθεσε η παράγραφος

(4)του άρθρου 82 ότι δηλαδή το μαχαίρι το μετέφερε εκτός της κατοικίας του για νόμιμο σκοπό δηλαδή για τις εργασίες του. Ο κατηγορούμενος συνεπώς οφείλει να αποδείξει με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι μετέφερε το μαχαίρι για τις εργασίες του για τις οποίες είναι αναγκαίο. Η υπεράσπιση αυτή τέθηκε για πρώτη φορά κατά την ακρόαση εφόσον στη γραπτή του κατάθεση ο κατηγορούμενος απλά αναφέρει ότι το μαχαίρι είναι δικό του. Όμως στη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε στην ανώμοτη δήλωση του, αναφέρει ότι είναι μηχανοδηγός του ρυμουλκού με αρ. εγγραφής ΕΧΕ474 και μεταφέρει αυτοκίνητα για λογαριασμό του εργοδότη του Ευγένιου Παναγιώτου. Σύμφωνα με την κατάθεση του Ευγένιου Παναγιώτου (Τεκ. 11) ο ίδιος έχει ρυμουλκά μεταξύ των οποίων και εκείνο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος στις 25/7/05 στο οποίο ανεβρέθησαν τα Τεκ. 5 και 6 και προσφέρει οδική βοήθεια σε οδηγούς που τα αυτοκίνητα τους ακινητοποιούνται για διάφορους λόγους. Ειδικά για τις 25/7/05 ο κατηγορούμενος κατόπιν οδηγιών του μετέφερε με το ρυμουλκό του ένα αυτοκίνητο από την Πάφο στη Λευκωσία. Αναφορά στο μαχαίρι έκαμε και ο ΜΚ3 ο οποίος ανάφερε ότι από την πρώτη στιγμή ο κατηγορούμενος τους είπε ότι το μαχαίρι είναι δικό του αλλά δεν τον ρώτησε για ποιο σκοπό το είχε. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το μαχαίρι βρέθηκε σε ανοικτό σημείο ενδιάμεσα των δυο μπροστινών καθισμάτων εκεί που είναι το χειρόφρενο και ήταν τοποθετημένα τα τσιγάρα και ο αναπτήρας του κατηγορουμένου. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω είναι κατάληξη μου ότι ο κατηγορούμενος με μόνο την σχετική αναφορά του στην ανώμοτη δήλωση του ότι κατείχε το μαχαίρι για σκοπούς της εργασίας του δεν απόσεισε το βάρος απόδειξης που είχε ότι η μεταφορά του εκτός της οικίας του ήταν απαραίτητη για νόμιμο σκοπό και συγκεκριμένα για τις εργασίες του ως μηχανοδηγού ρυμουλκού αυτοκινήτων που ήταν ακινητοποιημένα. Ναι μεν υποβλήθηκε η υπεράσπιση αυτή του κατηγορουμένου στο ΜΚ3 αλλά σε καμιά περίπτωση ο ΜΚ3 παραδέχθηκε ότι για τις εργασίες του κατηγορουμένου ήταν αναγκαίο το μαχαίρι. Συνεπώς ενόψει μη προσκόμισης ικανοποιητικής μαρτυρίας από μέρους του κατηγορουμένου, η υπεράσπιση που πρόβαλε με βάση το άρθρο 82

(4)του Ποινικού Κώδικα δεν γίνεται δεκτή και απορρίπτεται. Με βάση όλα τα πιο πάνω βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την κατηγορία 3 εναντίον του κατηγορουμένου τον οποίον βρίσκω ένοχο. Όσον αφορά τις κατηγορίες 1 και 2 αυτές απορρίπτονται για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σ' αυτές. (Υπ.) .............. Α. Πούγιουρου, Α. Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΛΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο