Αστυνομίας ν. Παναγιώτη Λεμονιάτη κ.α., Αρ. Αίτησης: 320/2007, 4.2.2008

(1)/

1. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση, οι οποίοι στην γραπτή τους ένσταση προβάλουν δύο λόγους ένστασης ως εξής: 1) Η αίτηση στερείται νομικής και ουσιαστικής βάσης. 2) Η αίτηση είναι αόριστη και αναιτιολόγητη. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση, αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση 3 με το εξής περιεχόμενο: 1) Είμαι ο καθ΄ ου η αίτηση 3 στην με τον πιο τίτλο και αριθμό αίτηση, γνωρίζω όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση προσωπικά και μπορώ να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση, είμαι εξουσιοδοτημένος προς το σκοπό αυτό και από τους καθ΄ων η αίτηση 1,2 και
2. 2) Έχω αναγνώσει την ένορκη δήλωση του αστυφύλακα 362, Γιώργου Γεωργίου ημερ. 18.12.2007 και διαφωνώ πλήρως με το περιεχόμενο της. 3) Το αίτημα για κατακράτηση των αναφερόμενων στην αίτηση αντικειμένων σαν τεκμηρίων όπως με συμβουλεύει ο δκηγόρος μου είναι αναιτιολόγητο, αβάσιμο και παράνομο και η αίτηση δεν έχει ούτε νομική ούτε ουσιαστική βάση. 4) Ως εκ τούτου δεν δικαιούνται το αιτούμενο ή οποιοδήποτε διάταγμα και η αίτηση του πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του. Κατά την εξέταση της αίτησης, οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Η κα. Σάββα που εκπροσωπεί την αστυνομία, υιοθέτησε απλώς την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει και ζήτησε την έκδοση διατάγματος ως η αίτηση. Με τη σειρά του, ο κ. Τσιαπαλής που εκπροσωπεί τους καθ΄ ων η αίτηση, αναφέρθηκε στην υπόθεση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360 και το άρθρο 32 του Κεφ. 155 το οποίο αναφέρεται στην διαδικασία κράτησης τεκμηρίων τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο κατάσχεσης μετά από ένταλμα έρευνας. Στήριξε την θέση ότι η νομική βάση της αίτησης πάσχει από το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση τα αντικείμενα δεν κατασχέθηκαν κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας δηλαδή σύμφωνα με το άρθρο 27 έτσι ώστε να τίθεται σε εφαρμογή ως προς την μεταχείριση τους το άρθρο 32 του Κεφ. 155. Με αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο κ. Τσιαπαλής υπέβαλε ότι δεν δίδεται δικαιολογία ως προς την αναγκαιότητα κράτησης τους αφού δεν παρατίθεται οποιοδήποτε ανακριτικό έργο αλλά ούτε και σε σχέση με ποια ποινική υπόθεση θα κρατηθούν τα τεκμήρια αφού δεν παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία της. Το άρθρο 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, που είναι και η βασική διάταξη από πλευράς δικαιοδοτικού πλαισίου αναφέρει τα εξής: 32.-

(1)Όταν, κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας, κατασχεθεί οτιδήποτε και προσκομιστεί ενώπιον Δικαστή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 27, το πράγμα αυτό, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού δύναται να κατακρατηθεί από τέτοιο πρόσωπο ως ο Δικαστής ήθελε ορίσει, λαμβανομένης πάντοτε εύλογης φροντίδας για τη διατήρηση του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό. Εισηγήθηκε ο συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση ότι στην νομική βάση της αίτησης επειδή αναφέρεται μόνο το άρθρο 27, και επειδή τα αντικείμενα δεν κατασχέθηκαν δυνάμει του πιο πάνω άρθρου θα πρέπει η αίτηση να απορριφθεί, αφού από τη αίτηση ελλείπει νομικό υπόβαθρο το οποίο δεν δύναται να συμπληρωθεί. Στη προκειμένη περίπτωση στην νομική βάση της αίτησης περιέχεται το άρθρο 27 του Κεφ.155, το οποίο αφορά την κατάσχεση κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας ενώ δεν γίνεται αναφορά στο άρθρο 25 του Κεφ. 155 το οποίο προβλέπει τα εξής: 25,-

(1)Κάθε αστυνομικός δύναται, χωρίς ένταλμα - (α) να κατακρατήσει και ερευνήσει οποιοδήποτε τον οποίο αυτός εύλογα υποπτεύεται ότι φέρει, μεταφέρει ή αποκρύπτει αντικείμενο ή έγγραφο σε σχέση με το οποίο πρόκειται να διαπραχθεί ή διαπράχθηκε ή διαπράττεται ή έχει πρόσφατα διαπραχθεί ποινικό αδίκημα (β) .......

(2)Οτιδήποτε βρεθεί κατά την διάρκεια έρευνας που διεξάγεται δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου αυτού το οποίο θα μπορούσε να κατασχεθεί αν η έρευνα διεξαγόταν δυνάμει εντάλματος, δύναται να κατασχεθεί και τύχει μεταχείρισης κατά τον ίδιο τρόπο ως αν αυτό ήταν πράγμα που κατασχέθηκε κατά την διάρκεια έρευνας δυνάμει εντάλματος, εφαρμοζόμενων των διατάξεων του άρθρου 32, με τις αναγκαίες προσαρμογές , σε οποιοδήποτε τέτοιο πράγμα. Με βάση την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση συνάγεται ότι τα αντικείμενα των οποίων ζητείται η κράτηση έχουν κατακρατηθεί χωρίς ένταλμα έρευνας και δυνάμει τον προνοιών του άρθρου 25 αφού στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση γίνεται αναφορά σε αυτόφωρα αδικήματα. Στην ένορκη δήλωση προσδιορίζεται επαρκώς ο χρόνος, ο τόπος και ο τρόπος με τον οποίο τα πυροβόλα όπλα βρέθηκαν στην κατοχή της αστυνομίας με τρόπο που μπορεί να τύχει εφαρμογής του άρθρο 32 του περιλαμβάνεται στην νομική βάση της αίτησης. Η εξουσία του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 32 επεκτείνεται και σε αντικείμενα που κατασχέθηκαν δυνάμει του άρθρου 25

(2)του Κεφ. 155, τα οποία μπορούν να βρεθούν κατά την διάρκεια έρευνας που διεξάγεται δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου 25. Συνεπακόλουθα δεν θεωρώ ότι η μη αναφορά του πιο πάνω άρθρου (άρθρο 25 του Κεφ. 155) στην νομική βάση της αίτησης, προδιαγράφει και την τύχη της αίτησης της αστυνομίας. Στην αίτηση γίνεται αναφορά στο άρθρο 32 που είναι το βασικό άρθρο, ενώ ο τρόπος κατάσχεσης των πυροβόλων όπλων συμπληρώνεται από τα γεγονότα της αίτησης. Συνεπακόλουθα ο λόγος αυτός της ένστασης απορρίπτεται. Προχωρώ στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, που έχει να κάνει με τον δεύτερο λόγο της ένστασης και τον ισχυρισμό των καθ΄ων η αίτηση ότι αυτή είναι αόριστη και αναιτιολόγητη. Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η υπόθεση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360. Στην υπόθεση αυτή, το εφετείο κλήθηκε για πρώτη φορά να ερμηνεύσει τις διατάξεις του άρθρου 32

(3)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Kεφ. 155 και να καθορίσει το πλαίσιο εφαρμογής τους. Αφορούσε η πιο πάνω υπόθεση αίτηση για αποδέσμευση των κατασχεθέτων, η οποία απορρίφθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, λέχθηκαν όμως τα εξής σημαντικά που αφορούν τα άρθρα 27 και 32 του Κεφ. 155 «Το άρθρο 32

(3)του νόμου αποτελεί τμήμα των διατάξεων της ποινικής δικονομίας που διέπουν και ρυθμίζουν την κατάσχεση αντικειμένων για τους σκοπούς των αστυνομικών ανακρίσεων, και την προσαγωγή τους ως μαρτυρία σε ποινική υπόθεση. Οι διατάξεις που αφορούν την κατάσχεση και κράτηση αντικειμένων (για ανακριτικούς και αποδεικτικούς σκοπούς) είναι ταξινομημένες με χρονολογική σειρά η οποία αντανακλά τα τρία ξεχωριστά στάδια που οριοθετούνται και ρυθμίζονται από το νόμο. Το άρθρο 27 διέπει την εξουσία για την κατάσχεση αντικειμένων. Αυτά μπορεί να κατασχεθούν κατά την εκτέλεση εντάλματος ερεύνης εφόσον η εξέτασή τους κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της αστυνομικής έρευνας. Η κατάσχεση αντικειμένου, βάσει του άρθρ. 27, παρέχει μόνο περιορισμένο δικαίωμα κράτησης, μέχρι την παρουσίασή του, το συντομότερο δυνατό, ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προβλέπεται στο άρθρ. 32

(1)του νόμου. Κριτής της αναγκαιότητας της περαιτέρω κράτησης του αντικειμένου για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας, είναι το Δικαστήριο. Οι πρόνοιες του άρθρ. 32

(1)παρέχουν διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη κατασχεθέντος αντικειμένου από τις αστυνομικές Αρχές μέχρι και την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας η οποία ήθελε προκύψει από τις αστυνομικές έρευνες. (Η πιο πάνω υπογράμμιση είναι δική μου) Στην προκειμένη περίπτωση με την αίτηση ζητείται η κατακράτηση των τεκμηρίων μέχρι την συμπλήρωση των αστυνομικών εξετάσεων και σε περίπτωση καταχώρησης της υπόθεσης, μέχρι την εκδίκασή της, ενώ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ο ενόρκως δηλών με την τελευταία παράγραφο της ενόρκου δηλώσεως του, ζητά την κατακράτηση των τεκμηρίων μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και δεν κάνει αναφορά σε οποιοδήποτε ανακριτικό έργο. Οπόταν οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η κράτηση των τεκμηρίων είναι ως αυτοί που εξειδικεύονται στην ένορκη δήλωση. Συνάγεται καθαρά από το απόσπασμα της υπόθεσης Concrete Mix Ltd, που παραθέτω πιο πάνω ότι η αναγκαιότητα περαιτέρω κράτησης των αντικειμένων - τεκμηρίων - συναρτάται από την μια με την ύπαρξη ανακριτικού έργου και από την άλλη με την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας η οποία ήθελε προκύψει από τις αστυνομικές έρευνες. Θα πρέπει, και συνάγεται από τα πιο πάνω ότι η αίτηση για κατακράτηση τεκμηρίων θα πρέπει να υποβάλλεται στο δικαστήριο το συντομότερο δυνατό, και να παρατίθενται στοιχεία στην ένορκη δήλωση προσδιοριστικά της φύσης του υπό διερεύνηση αδικήματος, του ανακριτικού έργου και το σύνολο ενεργειών που το απαρτίζουν και εφόσον, όπως και στην προκειμένη περίπτωση ζητείται, η κράτηση των κατασχεθέντων μέχρι την αποπεράτωση της ποινικής διαδικασίας, να παρατίθενται γεγονότα αναφορικά και σε σχέση με τα κατασχεθέντα και το υπό διερεύνηση έτσι ώστε να καταδεικνύεται και η αναγκαιότητα της κράτησης τους, λαμβανομένου υπόψη ότι το δικαίωμα ιδιοκτησίας που διασφαλίζεται ρητά από το άρθρο 23 του Συντάγματος, υπόκειται σε συγκεκριμένους περιορισμούς, απολύτως αναγκαίους για συγκεκριμένους λόγους και όχι ανεξέλεγκτα. Στην υπό κρίση περίπτωση στην ένορκη δήλωση παρατίθενται γεγονότα που αφορούν τον χρόνο, τον τρόπο και τον λόγο κατάσχεσης των πυροβόλων όπλων αφού αυτά είναι τα αντικείμενα με τα οποία διαπράχθηκαν, τα ισχυριζόμενα αδικήματα και συνδέονται άμεσα με την διάπραξη τους. Η αναγκαιότητα κράτησης τους προκύπτει από τα πιο πάνω γεγονότα, ειδικότερα εφόσον αυτά αποτελούν και το μέσο με το οποίο διαπράχθηκαν τα αδικήματα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση. Δεδομένου ότι με την αίτηση αποκαλύπτεται η διάπραξη ποινικού αδικήματος, για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, και εφόσον τα πυροβόλα όπλα συνδέονται άμεσα με αυτά τα αδικήματα, η κατακράτηση τους σε σχέση με ποινική διαδικασία που δυνατό να διεξαχθεί κρίνεται αναγκαία, εφόσον αυτά μπορεί να παρέχουν απόδειξη προς την διάπραξη των αδικημάτων. Συνεπακόλουθα η αίτηση κρίνεται δικαιολογημένη και εγκρίνεται. Σε περίπτωση που καταχωρηθεί οποιαδήποτε ποινική υπόθεση σε σχέση με τα κατασχεθέντα αυτή να καταχωρηθεί μέσα σε 7 ημέρες από σήμερα. (Υπ.) ............................................ Κ. Κουνίδου , Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο