Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Γεώργιος Σαρίδης, Aρ. Υπόθεσης 5534/2005, 16.4.2008

(2)30 και 31, Μέρος Ι και IV και τρίτος πίνακας του περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20

(1)/92 και ΚΔΠ 81/95 και 4/96. 2) Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση του άρθρου 2,3 10(α) 30 και 31, Μέρος Ι και IV και τρίτος πίνακας κατά του περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20

(1)/92 και ΚΔΠ 81/95 και 4/96. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος, την 3.3.2004 στη Πάφο της Επαρχίας Πάφου, είχε στην κατοχή του ίχνη ηρωίνης, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας ο κατηγορούμενος μεταξύ του έτους 2004 και της 3.3.2004 στη Πάφο της Επαρχίας Πάφου, και σε διάφορά άλλα μέρη της Κύπρου, σε διάφορες άλλες ημερομηνίας έκανε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου, ήτοι ηρωίνη. Μαρτυρία και Τεκμήρια της υπόθεσης: Προς υποστήριξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε και κατέθεσαν ενόρκως 4 μάρτυρες κατηγορίας, ο Αστ. 2791 Χ. Γιαννακού (Μ.Κ.1), ο Αστ. 1677 Γ. Γεωργίου (Μ.Κ.2), ο Αστ. 543 Χ. Χουλιώτης (M.K.3) και η χημικός Μαρία Αυξεντίου (Μ.Κ.4). Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν τα ακόλουθα τεκμήρια: 1) Γραπτή κατάθεση του Μ.Κ.1 η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέταση του (Τεκμήριο 1) 2) Γραπτή κατηγορία ου κατηγορούμενου στην μητρική του γλώσσα (Τεκμήριο 2). 3) Μετάφραση της γραπτής κατηγορίας του κατηγορούμενου στην Ελληνική γλώσσα (Τεκμήριο 3) 4) Ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου στην μητρική του γλώσσα (Τεκμήριο 4). 5) Μετάφραση της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου στην Ελληνική γλώσσα (Τεκμήριο 5) 6) Πλαστικό σακουλάκι εντός του οποίου υπάρχει αλουμινόχαρτο με το περιεχόμενο του (Τεκμήριο 6) 7) Αίτηση για επιστημονική εξέταση Τεκμήριου (Τεκμήριο 7) 8) Έκθεση εξέτασης της Μ.Κ.4 (Τεκμήριο 8) 9) Γραπτή κατάθεση Αλιόνας Τερσενίδου (Τεκμήριο 9) 10) Γραπτή κατάθεση Ιωάννη Ιωάννου (Τεκμήριο 10) 11) Γραπτή κατάθεση του Μ.Κ. 2 η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο 11) 12) Γραπτή κατάθεση του Μ.Κ. 3 η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο 12) 13) Έντυπο δήλωσης επιστροφής αστυνομικών Τεκμηρίων (Τεκμήριο 13) Τα όσα οι μάρτυρες κατηγορίας, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, έχουν ληφθεί υπόψη μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια από το Δικαστήριο και δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ολόκληρη την μαρτυρία, παρά τα σημεία, τα οποία θα κρίνω ακολούθως ότι είναι σημαντικά σε σχέση με την κρίση του δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε ως ήταν δικαίωμα του να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος ανέφερε: «δεν έχω τίποτε να πω είμαι αθώος». Η επιλογή του κατηγορούμενου να μην δώσει ένορκο κατάθεση και να μην καλέσει μάρτυρες είναι μέσα στα δικαιώματα του και το δικαστήριο δεν πρέπει να εξάξει συμπεράσματα ενοχής, αλλά ούτε και η Κατηγορούσα Αρχή να σχολιάσει το γεγονός αυτό, εκτός σε κάποιες περιπτώσεις που τα γεγονότα είναι τέτοια ώστε θα αναμένετο από τον κατηγορούμενο να δώσει κάποια εξήγηση (βλ. Βρακάς ν. Δημοκρατίας

(1973)2 ΑΑΔ 139 και Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας

(1981)2 ΑΑΔ 2000). Εάν η ανώμοτη δήλωση δεν αξιολογείται αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Δεν μπορεί να απορρίψει ισχυρισμούς ή να αποδείξει γεγονότα που μόνο με τη μαρτυρία μπορούν να καταρριφθούν ή να αποδειχτούν (ανάλογα της περίπτωσης) μπορεί όμως αφετέρου να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα από το περιεχόμενο της για να βοηθήσουν στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική πλευρά. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή αντιπαραβάλλοντας την επίσης και με σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, και με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις, τα όσα γνώριζε ο κάθε ένας για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και περίοδο. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του εκάστοτε μάρτυρα είχα παράλληλα κατά νου την μαρτυρία των υπολοίπων μαρτύρων, ιδιαίτερα την αλληλουχία των λεχθέντων του υπό αξιολόγηση μάρτυρα και των υπολοίπων μαρτύρων. Οι Μ.Κ. 1 και 3 δεν υποβλήθηκαν σε καμία αντεξέταση από τον κατηγορούμενο. Ενόψει των ανωτέρω αλλά και της καλής εντύπωσης που οι μάρτυρες δημιούργησαν στο Δικαστήριο αποδέχομαι την μαρτυρία τους στο σύνολο της. H μαρτυρία του Μ.Κ. 2 σε ότι αφορά τα ουσιώδη μέρη και σημεία της παρέμεινε αναντίλεκτη εφόσον επί των σημείων αυτών ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Η μαρτυρία του ενόψει των ανωτέρω αλλά και της καλής εντύπωσης που ο μάρτυρας δημιούργησε στο Δικαστήριο κρίνεται αξιόπιστη και συνεπακόλουθα αποδεχτή από το Δικαστήριο. Η M.K.4, κλήθηκε ως ειδικός εμπειρογνώμονας από την πλευρά την κατηγορούσας αρχής. Όπως έχει τονιστεί σε σωρεία αποφάσεων, η υποχρέωση, ενός εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύσει το δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του ώστε να σχηματίσει ίδιαν ανεξάρτητη γνώμη ( Βλ. Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Φίλιππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 Α.Α.Δ 1) Εξετάζοντας αρχικά τα προσόντα της εν λόγω μάρτυρα, την πείρα και την εκπαίδευση της, όπως η ίδια τα παρέθεσε ενώπιον του δικαστηρίου, τα οποία να σημειωθεί δεν αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης από την πλευρά του κατηγορούμενου, βρίσκω και αποδέχομαι ότι η Μ.Κ.4 μπορεί να γίνει και γίνεται αποδεκτή ως εμπειρογνώμονας από το Δικαστήριο. Ενόψει των πιο πάνω, ως επίσης και της εξαίρετης εντύπωσης που η Μ.Κ.4 έκανε στο δικαστήριο αποδέχομαι την γνώμη και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε με βάση την εξέταση που έκανε, τα οποία και κατέγραψε στο Τεκμήριο 8. Εν όψει της μαρτυρίας στο σύνολο της είναι φανερό ότι η κατηγορούσα απέδειξε, η μπεζ σκόνη η οποία βρισκόταν μέσα σε ασημόχαρτο (τεκμήριο 6) και αναβρέθηκε στις 3.3.2004 στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ABP 912, που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, πάνω στο χαλάκι της θέσης του συνοδηγού είναι ηρωίνη βάρους 0,0057 γρ., η οποία περιγράφεται ως ίχνη ηρωίνης και η οποία με βάση τον πιο πάνω Νόμο Ν. 29/77, δηλαδή το άρθρο 3

(1)(α)(β) και Μέρος I του Πρώτου Πίνακα, είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α Εξετάζοντας την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου, αυτή δεν περιέχει οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο σχολιασμού, ο κατηγορούμενος με την ανόμωτη δήλωση του δηλώνει αθώος σε σχέση με τις κατηγορίας που αυτός αντιμετωπίζει. Κατά την διάρκεια όμως της αντεξέτασης των Μ.Κ. 2 και 4 στις ερωτήσεις που τους έγιναν ουσιαστικά αμφισβητεί ότι η αναβρεθείσα μπεζ σκόνη ήταν δική του. Στην βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας που αποδέχτηκα βρίσκω ότι τα ουσιώδη γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως εξής: Στις 3.3.2004 και περί ώρα 1020 ενώ ο Μ.Κ.2 βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην οδό Αγαπήνορως μαζί με τον Αστ. 982 Α. Πέτρου με το υπηρεσιακό όχημα υπ΄αρ. ΗΡΕ 040 πρόσεξαν το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΑΒΡ 912 να οδηγείται από τον γνωστό στην Υπηρεσία τους Γιώργο Σαρείδη και να κινείται ύποπτα στην πιο πάνω οδό, με τρόπο που τους κίνησε τις υποψίες ότι δυνατόν να μεταφέρει ναρκωτικά. Αμέσως προχώρησαν προς το μέρος του Σαρείδη και αφού ο Μ.Κ.2 του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τον πληροφόρησε ότι θα προβεί σε έρευνα τόσο του ιδίου όσο και του αυτοκινήτου του, για ναρκωτικά. Από την έρευνα που έκανε στον ίδιο δεν βρήκε τίποτε παράνομο. Μέσα στο αυτοκίνητο πάνω στο χαλάκι της θέσης του συνοδηγού, ο Μ.Κ.2 βρήκε ή ώρα 1035 ένα ασημόχαρτο, το οποίο αφού παρέλαβε, το άνοιξε και είδε ότι μέσα υπήρχε μικρή ποσότητα μπεζ σκόνης ομοιάζουσας με ηρωίνη. Αμέσως ο Μ.Κ.2 την υπέδειξε στον Σαρείδη και τον πληροφόρησε ότι η μπεζ σκόνη δυνατόν να είναι ηρωίνη, της οποία η κατοχή και χρήση απαγορεύεται και ότι θα παραληφθεί ως τεκμήριο, ο Μ.Κ.2 του επέστησε την προσοχή στον Νόμο και αυτός απάντησε: «Δεν έχω ιδέα». Περί ώρα η ώρα 1100, ο Μ.Κ.2 μαζί με τον Αστ. 982 Α. Πέτρου, μετέφεραν τον Γιώργο Σαρείδη στα γραφεία της ΥΚΑΝ στην Πάφο και ο Μ.Κ.2 παρέδωσε στον Μ.Κ.1 ένα τεμάχιο αλουμινόχαρτο το οποίο περιείχε ίχνη μπεζ σκόνης ομοιάζουσας με ηρωίνη και του ανάφερε ότι το βρήκε στο αυτοκίνητο του Γ. Σαρείδη με αριθμούς εγγραφής ΑΒΡ 912 σε έρευνα που διενήργησε προηγουμένως. Ο Μ.Κ.1 την ίδια ημέρα και ώρα 1235 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης συνέλαβε τον Σαρείδη, αφού προηγουμένως του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο, αυτός δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Στην συνέχεια ο Μ.Κ.1 μαζί με τον Μ.Κ.2 και τον Αστ. 982 Α. Πέτρου οδήγησαν τον Σαρείδη στην οικία του, όπου στην παρουσία του δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας διενήργησαν έρευνα από τις 1245 - 1315 χωρίς να αναβρεθεί οτιδήποτε παράνομο. Ακολούθως με την βοήθεια διερμηνέα, ο Μ.Κ.1 ανάκρινε στον Σαρείδη ο οποίος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση. Στην συνέχεια και μεταξύ των ωρών 1800-1805 στην παρουσία του Γ. Σαρείδη, ο Μ.Κ.1 σφράγισε το τεκμήριο και αφού του εξήγησε την διαδικασία σφράγισης υπόγραψε ο ίδιος και ο Σαρείδης τις σφραγίδες. Ακολούθως ο Σαρείδης τέθηκε υπό κράτηση στην ΑΔΕ Πάφου. Στις 12.3.2004 ο Μ.Κ.1 μετέβηκε στο Γενικό Κρατικό Χημείο στην Λευκωσία όπου η ώρα 1400 παρέδωσε το Τεκμήριο 6 στην Μ.Κ.4 Χημικό Δρ. Μαρία Αυξεντίου για επιστημονικές εξετάσεις. Η Μ.Κ.4, Μαρία Αυξεντίου η οποία εργάζεται στο Εργαστήριο δικανικής χημείας και τοξικολογίας του Γενικό Χημείο του Κράτους, ως Χημικός προέβη σε εξέταση και ανάλυση του τεκμηρίου που της παραδόθηκε καταλήξε στα συμπεράσματα τα οποία καταγράφει στην έκθεση της (Τεκμήριο 8). Το τεκμήριο 6 πρόκειται για ηρωίνη βάρους 0,0057 γρ. Η Μ.Κ. 4 στις 15.11.2004 παρέδωσε στον Μ.Κ.3 Χ. Χουλιώτη το Τεκμήριο 6 το οποίο μετέφερε την ίδια ημέρα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου, και το παρέδωσε τον Μ.Κ.1 ο οποίος το έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Στις 29.11.2004 και μεταξύ των ωρών 1830-1915 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου με την βοήθεια διερμηνέα ο Μ.Κ.1 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο απάντησε «Δεν παραδέχομαι και για τα πιο πάνω γραμμένα δεν γνωρίζω τίποτε». ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ: Στην παρούσα υπόθεση ως ποινική υπόθεση τοιαύτη, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R 40. Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της κατηγορούσας αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Π.Ε. 7018 και 7093 ημερ. 26.3.20002). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου, Π.Ε 7102 ημερ. 7.6.2002, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Ακολουθεί απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο στη βάση των γεγονότων αυτών και της μαρτυρίας που αποδέχτηκα, η Κατηγορούσα αρχή, πέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αρχίζοντας από την δεύτερη κατηγορία, καθίσταται εμφανές, ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία της παράνομη χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος προέβηκε σε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' στις 3.3.2004 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου ούτε σε άλλη ημερομηνία και άλλο τόπο ως του καταλογίζεται σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας. Ακολουθεί μετά την πιο πάνω διαπίστωση ότι ο κατηγορούμενος δικαιούται σε αθώωση στην δεύτερη κατηγορία. Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου κατά παράβαση του άρθρου 6

(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Το εν λόγω άρθρο διαλαμβάνει ως εξής: 6.-

(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος νόμου εκάστοτε εν ισχύι κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι΄οιονδήποτε πρόσωπον να προμηθεύεται ή να έχη ελεγχόμενον φάρκμακον εν τη κατοχή αυτού.

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου

(4)κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι΄οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον κατά παράβαση του εδαφίου

(1)ανωτέρω. Ένα πρόσωπο θεωρείται ότι έχει κάτι στην κατοχή του όταν αυτό βρίσκεται υπό τη φύλαξη ή υπό τον έλεγχο του (βλ. D.P.P. v. Brooks

(1974)2 All E.R. 840 A.C 862, P.C) Φυσική φύλαξη πρέπει να θεωρείται η περίπτωση όπου το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του το αντικείμενο ή ακόμα όταν φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του. Η έννοια του ελέγχου είναι ευρύτερη. Όταν υφίσταται έλεγχος του αντικειμένου στοιχειοθετείται η κατοχή (βλ. άρθρο 2

(3)των περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμων του 1977 αντίστοιχο του άρθρου Misuse of Drugs Act 1971 της Αγγλίας) Έλεγχος υφίσταται όταν το πρόσωπο έχει δυνατότητα επέμβασης επί του αντικειμένου αποκλειστικά ή ομού μετ΄αλλων προσώπων. Αν κάποιος αποκρύβει ναρκωτικό στο ντουλάπι της κουζίνας του σπιτιού του ή στο συρτάρι του γραφείου του, έχει τον έλεγχο και συνεπώς την κατοχή του. Αν το ναρκωτικό φυλάσσεται σε ιδιωτικό χώρο όπου τρίτα πρόσωπα μπορούν να εισέρχονται μόνο κατόπιν αδείας του τότε το στοιχείο του ελέγχου καταδεικνύεται πιο εύκολα. Ενίοτε όμως παράνομα αντικείμενα φυλάσσονται σε δημόσιους ή ανοιχτούς χώρους ώστε ο κάτοχος να μην διατρέχει τον κίνδυνο να βρεθούν ανά πάσα στιγμή στην κατοχή του. Εφόσον τα παράνομα αντικείμενα ευρίσκονται εν γνώσει του σε συγκεκριμένο σημείο, συνήθως κρυμμένα και δύναται να επισκέπτεται τον χώρο και να λαμβάνει την φυσική κατοχή τους, τότε αυτά είναι υπό τον έλεγχο και κατ΄επέκταση υπό την κατοχή του. Κατοχή μπορεί να υπάρχει ακόμη και όταν τα αντικείμενα φυλάσσονται στα υποστατικά τρίτου, νοουμένου πάντοτε πως ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο τους (βλ. Χριστάκης Ιωάννου «Τίτος» ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ σελ. 401). Αλληλένδετο στοιχείο της κατοχής είναι το στοιχείο της γνώσης (βλ. Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 211,218 - 219 και Κυριάκος Καιμης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 662). Θα πρέπει δηλαδή να προσκομισθεί μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο φερόμενος κάτοχος είχε γνώση της κατοχής αλλά και γνώση του είδους του αντικειμένου. Στην υπόθεση Ιακώβου (πιο πάνω) λέχθηκε ότι η ύπαρξη της απαραίτητης γνώσης δεν είναι κάτι που συνήθως αποδεικνύεται με άμεση μαρτυρία. Κατά κανόνα συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Παναγιώτης Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 7128, ημερ. 28.6.2002, ο κατηγορούμενος θεάθηκε να προσεγγίζει ερημική περιοχή όπου υπήρχε φυτεία με 97 φυτά κάνναβης, να παίρνει ένα φυτό και να κατευθύνεται προς το αυτοκίνητο του. Τα γεγονότα αυτά μετά την απόρριψη της δικαιολογίας που έδωσε, συνιστούν ικανοποιητική περιστατική μαρτυρία για το αδίκημα της κατοχής των φυτών. Στην προκειμένη περίπτωση, στοιχεία προσδιοριστικά αλλά και που οδηγούν σε εύρημα για την ύπαρξης γνώσης της κατοχής και γνώσης του κατηγορούμενου για το περιεχόμενο του ασημόχαρτο είναι η συμπεριφορά αυτού κατά τον χρόνο που θεάθηκε από τον Μ.Κ.2 και τον Αστ. 982 Α. Πέτρου, σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, ο κατηγορούμενος κινείτο ύποπτα κοίταξε δεξιά και αριστερά και συμπεριφερόταν με τρόπο που δημιούργησε υποψίες ότι δυνατό να είχε στην κατοχή του ναρκωτικά. Επίσης, το γεγονός ότι η ηρωίνη βρισκόταν εντός ασημόχαρτού, γεγονός το οποίο δεικνύει την τοποθέτηση της μέσα σε αυτό, και ότι το αναβρεθέν αλουμινόχαρτο στο οποίο βρισκόταν η ηρωίνη ήταν εντός του οχήματος του, το οποίο ο κατηγορούμενος οδηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο και είχε στην κατοχή και έλεγχο του. Επίσης σύμφωνα με την κατάθεση του (Τεκμήριο 5) ερωτηθείς ο κατηγορούμενος ποιοι μπαίνουν στο όχημα του ανάφερε η γυναίκα του και τα παιδιά του ενώ δήλωσε ότι είναι σίγουρος ότι η ηρωίνη δεν είναι δική της, επίσης ερωτηθείς σχετικά ανάφερε ότι το όχημα του την προηγούμενη ημέρα ήταν κλειδωμένο. Συνεπακόλουθα με τα πιο πάνω βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την πρώτη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορούμενου, τον οποίο κρίνω ένοχο σε αυτή, ενώ για τους λόγους που εξηγώ πιο πάνω, ο κατηγορούμενος αθωώνεται στην δεύτερη κατηγορία. (Υπ.)......... Κ. Κουνίδου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 ο Μ.Κ.1 υπηρετεί στην ΥΚΑΝ στην Πάφο. Στις 3.3.2004 ενώ βρισκόταν υπηρεσία στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου η ώρα 1100 μετέβη στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου ο Αστ. 1677 Γ. Γεωργίου και ο Αστ. 982 Α. Πέτρου μαζί με τον Γιώργο Σαρείδη. Ο Αστ. 1677 του παρέδωσε ένα τεμάχιο αλουμινόχαρτο το οποίο περιείχε ίχνη μπεζ σκόνης ομοιάζουσας με ηρωίνη και του ανάφερε ότι το βρήκε στο αυτοκίνητο του Γ. Σαρείδη με αριθμούς εγγραφής ΑΒΡ 912 σε έρευνα που διενήργησε προηγουμένως. Ο Μ.Κ.1 την ίδια ημέρα και ώρα 1235 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης συνέλαβε τον Σαρείδη, αφού προηγουμένως του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο, χωρίς αυτός να δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Στην συνέχεια ο Μ.Κ.1 μαζί με τον Αστ. 1677 Γ. Γεωργίου και τον Αστ. 982 Α. Πέτρου οδήγησαν τον Σαρείδη στην οικία του, όπου στην παρουσία του δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας διενήργησαν έρευνα από τις 1245 - 1315 χωρίς να αναβρεθεί οτιδήποτε παράνομο. Ακολούθως με την βοήθεια διερμηνέα ανάκρινε στον Σαρείδη ο οποίος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη με την υπόθεση. Στην συνέχεια και μεταξύ των ωρών 1800-1805 στην παρουσία του Γ. Σαρείδη σφράγισε το τεκμήριο και αφού του εξήγησε την διαδικασία σφράγισης υπόγραψε ο ίδιος και ο Σαρείδης τις σφραγίδες. Ακολούθως ο Σαρείδης τέθηκε υπό κράτηση στην ΑΔΕ Πάφου. Την 12.3.2004 μετέβηκε στο Γενικό Κρατικό Χημείο στην Λευκωσία όπου η ώρα 1400 παρέδωσε το τεκμήριο στην Χημικό Δρ. Μαρία Αυξεντίου για επιστημονικές εξετάσεις. Την 15.11.2004 ο Αστ. 543 Χ. Χουλιώτης αφού παρέλαβε τα τεκμήριο από την Μαρία Αυξεντίου το μετέφερε στην Πάφο και του το παρέδωσε η ώρα 1430 όπου το έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Την 29.11.2004 και μεταξύ των ωρών 1830-1915 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου με την βοήθεια διερμηνέα κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο απάντησε «Δεν παραδέχομαι και για τα πιο πάνω γραμμένα δεν γνωρίζω τίποτε». Ο Μ.Κ. 1 κατάθεσε ως τεκμήρια τα ακόλουθα: 1) Γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου στην μητρική του γλώσσα (Τεκμήριο 2). 2) Μετάφραση της γραπτής κατάθεσης του κατηγορούμενου στην Ελληνική γλώσσα (Τεκμήριο 3) 3) Ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου στην μητρική του γλώσσα (Τεκμήριο 4). 4) Μετάφραση της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου στην Ελληνική γλώσσα (Τεκμήριο 5) 5) Πλαστικό σακουλάκι εντός του οποίου υπάρχει αλουμινόχαρτο (Τεκμήριο 6) 6) Αίτηση για επιστημονική εξέταση Τεκμήριου (Τεκμήριο 7) 7) Έκθεση εξέτασης (Τεκμήριο 8) 8) Γραπτή κατάθεση Αλιόνας Τερσενίδου (Τεκμήριο 9) 9) Γραπτή κατάθεση Ιωάννη Ιωάννου (Τεκμήριο 10) Ο Μ.Κ.1, επίσης, αναγνώρισε ως τον Γεώργιο Σαρείδη τον κατηγορούμενο. ΔΕΝ ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΕ ΣΕ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Ο Μ.Κ. 2 Γ. Γεωργίου, επίσης υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση, ημερομηνίας 3.3.2004 (Τεκμήριο 11), ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σύμφωνα με το τεκμήριο 11, ο Μ.Κ.1 υπηρετεί στο Γραφείο Συλλογής Πληροφοριών στην Πάφο και στις 3.3.2004 και περί ώρα 1020 βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην οδό Αγαπήνορως μαζί με τον Αστ. 982 Α. Πέτρου με το υπηρεσιακό όχημα υπ΄αρ. ΗΡΕ 040 πρόσεξαν το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΑΒΡ 912 να οδηγείται από τον γνωστό στην Υπηρεσία τους Γιώργο Σαρείδη ύποπτα στην πιο πάνω οδό, με τρόπο που τους κίνησε τις υποψίες ότι δυνατόν να μετέφερε ναρκωτικά. Αμέσως προχώρησαν προς το μέρος του Σαρείδη και αφού του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, τον πληροφόρησε ότι θα προβεί σε έρευνα τόσο του ιδίου όσο και του αυτοκινήτου του, για ναρκωτικά. Από την έρευνα που έκανε στον ίδιο δεν βρήκε τίποτε παράνομο. Μέσα στο αυτοκίνητο πάνω στο χαλάκι της θέσης του συνοδηγού βρήκε ή ώρα 1035 ένα ασημόχαρτο το οποίο αφού το παρέλαβε το άνοιξε και είδε ότι μέσα υπήρχε μικρή ποσότητα μπεζ σκόνης ομοιάζουσας με ηρωίνη. Αμέσως την υπέδειξε στον Σαρείδη και τον πληροφόρησε ότι η μπεζ σκόνη δυνατόν να είναι ηρωίνη, της οποία η κατοχή και χρήση απαγορεύεται και ότι θα το παραλάβει ως τεκμήριο. Του επέστησε την προσοχή στον Νόμο και αυτός απάντησε: «Δεν έχω ιδέα». Στην συνέχεια, μετέφεραν το όχημα του Σαρείδη την ΑΔΕ Πάφου και τον Σαρείδη στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου. Την ίδια ημέρα και ώρα 11:00 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου παρέδωσε στον Αστ. 2791 Χ. Γιαννακού το τεκμήριο και αφού του εξήγησε για τα γεγονότα της υπόθεσης ανάλαβε τα περαιτέρω. Ο Μ.Κ.2 επίσης αναγνώρισε ως τον Γεώργιο Σαρείδη τον κατηγορούμενο, τον οποίο ανάφερε σε ερώτηση πως ήταν γνωστός στην Υπηρεσία τους, καθότι ο ίδιος τον έχει συλλάβει για κατοχή και χρήση κάνναβης πριν της 3.3.2004. Αναγνώρισε το τεκμήριο 6 ότι είναι αυτό το οποίο βρήκε στο αυτοκίνητο του Σαρείδη. Αντεξέταση: Εσείς λέτε ότι με παρακολουθήστε για 2 - 3 λεπτά; Ναι Εγώ μπορούσα να το πετάξω αυτό; Δεν γνωρίζω Υποβάλλω ότι δεν ήταν δικό μου, άμα ήταν δικό μου θα το πέτασα εγώ; (Βλέπε απάντηση) Ο Μ.Κ.3, Χ. Χουλίωτης υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση ημερομηνίας 15.11.20004 (Τεκμήριο 12) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σύμφωνα με το τεκμήριο 12, ο Μ.Κ.3 υπηρετεί στην ΥΚΑΝ και είναι απεσπασμένος στο Κλιμάκιο Πάφου. Την 15.11.2004 μετάβηκε στο Γενικό κρατικό Χημείο στην Λευκωσία όπου η ώρα 1020 παρέλαβε από τη Χημικό Μαρία Αυξεντίου ένα νάιλον σακουλάκι εντός του οποίου υπήρχε τεμάχιο αλουμινόχαρτου και έφερε διακριτικά ΥΚΑΝ Πάφου Μ.Ε. Σ 18/04 το οποίο μετέφερε την ίδια ημέρα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου, όπου χωρίς να επέμβει σε οποιοδήποτε τρόπο πάνω σε αυτό, το παρέδωσε η ώρα 1430 στον Αστ. 2791 Χ. Γιαννακού, εξεταστή της υπόθεσης, ο οποίος ανέλαβε τα περαιτέρω. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 6 ως το Τεκμήριο που αναφέρει στην κατάθεση του ότι παρέλαβε από το Κρατικό Χημείο και το παρέδωσε τον Χ. Γιαννακού. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 - το Έντυπο δήλωσης επιστροφής αστυνομικών τεκμηρίων. ΟΧΙ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Η Μ.Κ.4, Μαρία Αυξεντίου εργάζεται στο Εργαστήριο δικανικής χημείας και τοξικολογίας του Γενικό Χημείο του Κράτους στην θέση Χημικού από το έτος 1991. Αφού η μάρτυρα παράθεσε τα προσόντα της ανέφερε ότι το Τεκμήριο 8 το έχει ετοιμάσει η ίδια το περιεχόμενο του οποίου υιοθετεί ως ορθό και αληθινό. Αναγνώρισε το τεκμήριο 6 και είπε ότι είναι αυτό το οποίο έχει εξετάσει και έχει αναλύσει και κατέληξε στα συμπεράσματα τα οποία καταγράφει στην έκθεση της (Τεκμήριο 8). Το τεκμήριο 6, ανάφερε ότι το παρέλαβε από τον Αστ. 2791 Χ. Γιαννακού και σύμφωνα με το έντυπο επιστροφής τεκμηρίων το παρέδωσε στον Αστ. 543 Χ. Χουλιώτη στις 15.11.2004. Η μάρτυρας ερωτηθείς ανέφερε ότι η ποσότητα της ηρωίνης ήταν αρκετά μικρή, κάτω των 10ml συγκεκριμένα ήταν 0,0057 γρ ήτοι 5,7 ml και ότι η αρχή του εργαστηρίου είναι σε τέτοιες μικρές ποσότητες να περιγράφονται ως ίχνη. Η ποσότητα ανέφερε ότι ήταν μετρίσιμη με τους ζυγούς που διαθέτει το Χημείο και μπορούσε κάποιος να την διακρίνει αλλά με δυσκολία θα μπορούσε να την πάρει λίγη ενώ στο εργαστήριο την πήραν με ειδική σπάτουλα. Αντεξέταση: Κάματε εξέταση .../ήταν δικά μου; Δεν έχω διεξάγει ανάλυση για αποτυπώματα δεν είναι η αρμοδιότητα μου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο