Διευθυντή Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας ν. Α. ΠΡΟΞΕΝΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Yπόθεσης: 10053/06, 17 Απριλίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:B23 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Yπόθεσης: 10053/06 Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας Κατηγορούσας Αρχής και
- Α. ΠΡΟΞΕΝΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ
- ΑΧΙΛΛΕΑ ΠΡΟΞΕΝΟΥ Κατηγορουμένων ----------------- Ημερομηνία: 17 Απριλίου 2008 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Παπαζαχαρίας (κα Μανώλη για να ακούσει απόφαση) Για Κατηγορουμένους 1,2 : κ. Κ. Σιαηλής Kατηγορούμενος 2: παρών ---------------- A Π O Φ A Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν αρχικά τέσσερεις κατηγορίες. Πρίν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας οι δύο πρώτες κατηγορίες αποσύρθηκαν και έτσι η διαδικασία διεξήχθηκε μόνο σε σχέση με την 4η και 5η κατηγορία οι οποίες αφορούν τα αδικήματα της παραπλανητικής τοποθέτησης σήμανσης σε τρόφιμα ( 4η Κατ. ) και της παροχής συνδρομής στη διάπραξη του αδικήματος αυτού ( 5η Κατ. ). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 4ης Κατηγορίας η κατηγορούμενη εταιρεία 1 κατηγορείται ότι κατά η περί τις 2/ 5 /2006 στην Πάφο πώλησε και διέθεσε πρός πώληση γιαούρτι τοποθετώντας σ' αυτό παραπλανητική σήμανση,γιατί ενώ δηλωνόταν στη συσκευασία ότι επρόκειτο για αιγοπρόβειο γιαούρτι ανιχνεύθηκε σε αυτό αγελαδινό γάλα. Όπως δε αναφερέται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της 5ης Κατηγορίας κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της 4ης Κατηγορίας,ο κατηγορούμενος 2 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης εταιρείας 1 παρείχε συνδρομή για τη διάπραξη του ίδιου αδικήματος. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε σαν μοναδική μάρτυρα κατηγορίας την Ιουλία Ευριπίδου (ΜΚ1) ενώ μετά τη κλήση των κατηγορούμενων σε απολογία ο κατηγορούμενος 2 κατάθεσε ενόρκως χωρίς να προσκομισθεί εκ μέρους τους οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία.Η μαρτυρία αυτή όπως έχει δοθεί είναι καταγραμμένη στα πρακτικά γι'αυτό και δεν θα την επαναλάβω αλλά θα προχωρήσω αμέσως σε αξιολόγηση της. Η Μ.Κ.1 η οποία είναι υγειονομική επιθεωρητής και εργάζεται στην υγιειονομική υπηρεσία της Πάφου,κατάθεσε με σταθερό και πειστικό τρόπο για τις ενέργειες τις οποίες έκαμε σε σχέση με την υπόθεση, γι' αυτό και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή.Το μόνο σημείο της μαρτυρίας της το οποίο δεν αποδέχομαι είναι αυτό στο οποίο εξέφρασε την άποψη ότι η σήμανση του προϊόντος ήταν παραπλανητική γιατί ενώ στη συσκευασία αναγραφόταν ότι το γιαούρτι ήταν αιγοπρόβειο υπήρχε σ' αυτό ποσότητα αγελαδινού γάλακτος. Και αυτό γιατί η μάρτυρας δεν ήταν και ούτε παρουσιάσθηκε σαν ειδική γιά θέματα σύστασης και ποιότητας του γιαουρτιού.Αντίθετα σε κάποιο σημείο της αντεξέτασης και όταν της υποβλήθηκε ότι η ποσότητα της αγελαδινής γαλακτόσκονης που εντοπίσθηκε στο δείγμα ήταν αμελητέα και γι' αυτό το γιαούρτι δεν έπαυε να είναι αιγοπρόβειο, δήλωσε ότι δεν είναι χημικός και γι'αυτό δεν ήταν σε θέση να απαντήσει.Ανάφερε επίσης ρητά ότι δεν ήταν σε θέση να πεί αν η τοποθέτηση λίγης ποσότητας αγελαδόσκονης στο γιαούρτι είναι απαραίτητη για βελτίωση της ποιότητας του. Ο Κατηγορούμενος 2 κατά την ένορκο του κατάθεση δεν δέχθηκε ότι πώλησαν γιαούρτι το οποίο έφερε παραπλανητική σήμανση. Και αυτό γιατί στη συσκευασία του προϊόντος αναφέρονταν όλα τα συστατικά τα οποία περιείχε και μεταξύ αυτών και την αποβουτυρωμένη αγελαδινή γαλακτόσκονη. Υποστήριξε ότι η τοποθέτηση της γαλακτόσκονης αυτής στο γιαούρτι την οποία προσδιόρισε να κυμαίνεται περί το 1%, είναι απαραίτητη για την πήξη του γιαουρτιού και τοποθετείται χωρίς να διαφοροποιεί το είδος του γιαουρτιού το οποίο δεν παύει να είναι αιγοπρόβειο. Ο κατηγορούμενος 2 κατάθεσε με σταθερό και θετικό τρόπο και μου έκαμε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας γι' αυτό και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Το μόνο σημείο το οποίο δεν μπορώ να αποδεχθώ είναι αυτό στο οποίο εξέφρασε την άποψη ότι το γιαούρτι δεν έφερε παραπλανητική σήμανση. Και αυτό γιατί παρά το ότι όπως είπε είναι διευθυντής της κατηγορούμενης εταιρείας 1, δεν ανάφερε στο Δικαστήριο κατά πόσο είναι ή όχι ειδικός σε θέματα σύστασης και ποιότητας του γιαουρτιού και κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να εξαχθεί χωρίς να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η απαραίτητη μαρτυρία. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν ενώπιον του Διακστηρίου προβάλλοντας αντίστοιχα επιχειρήματα και θέσεις. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης το Δικαστήριο καταλήγει στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 2/5/2006 η κατηγορούμενη εταιρεία 1 είχε διαθέσιμο πρός πώληση γιαούρτι το οποίο δηλωνόταν ως αιγοπρόβειο και το οποίο περιείχε και αποβουτυρωμένη αγελαδινή γαλακτόσκονη η οποία ανερχόταν περί το 1%. Στα συστατικά του γιαουρτιού αναγραφόταν ως συστατικό η αποβουτυρωμένη αγελαδινή γαλακτόσκονη. Το αδίκημα της 4ης Κατηγορίας το οποίο αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη εταιρεία 1 και για τη συνδρομή στη διάπραξη του οποίου κατηγορείται ο κατηγορούμενος 2 βασίζεται στο άρθρο 9
(1)του Περί Τροφίμων (΄Ελεγχος και Πώληση) Νόμου 54/
(1)/96), στο οποίο προνοούνται τα ακόλουθα: "Απαγορεύεται η συσκευασία, πώληση ή διαφήμιση οποιουδήποτε τροφίμου, καθώς και η σήμανση οποιουδήποτε τροφίμου, με τρόπο ψευδή, παραπλανητικό ή απατηλό ή που ενδέχεται να οδηγήσει σε λανθασμένη εντύπωση αναφορικά με το χαρακτήρα, φύση, αξία, ποσότητα, σύσταση ή ασφάλεια του." Η παρούσα αποτελεί ποινική υπόθεση και το βάρος απόδειξης της όπως και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου τη κατηγορούσα αρχή (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)
(2)Α.Α.Δ. 363 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαζός
(2001)2 ΑΑΔ
- Για στοιχειοθέτηση των κατηγοριών που αφορά η υπόθεση οφείλει η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει ότι το τρόφιμο που η κατηγορούμενη εταιρεία 1 πώλησε και διέθεσε πρός πώληση, δηλαδή το γιαούρτι, έφερε παραπλανητική σήμανση με τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε λανθασμένη εντύπωση σε σχέση με αυτό και ότι ο κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής της κατηγορούμενης εταιρείας 1 συνέδραμε πρός τούτο. Πρός απόδειξη της κατηγορίας είναι απαραίτητο για τη Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι το προϊόν που πωλήθηκε ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που δηλωνόταν. Ότι δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση το γιαούρτι δεν ήταν αιγοπρόβειο όπως αναγραφόταν στη συσκευασία αλλά κάτι άλλο γιατί περιείχε όχι μόνο αιγοπρόβειο γάλα αλλά και αγελαδινή γαλακτόσκονη. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή προσκόμισε εκτός της προφορικής μαρτυρίας που πιο πάνω σε συντομία εκτίθεται και γραπτή μαρτυρία την οποία αποτελούν τα τεκμήρια 1 έως
- Η ύπαρξη αγελαδινής γαλακτόσκονης προκύπτει τόσο απο την προφορική όσο και απο τη γραπτή αυτή μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Όμως ούτε στη μία ούτε και στην άλλη περίπτωση ούτε και ειδικότερα στο Τεκμήριο 4 που είναι η έκθεση εξέτασης του γενικού χημείου δεν προσδιορίζεται η ποσότητα της αγελαδόσκονης που περιείχε το δείγμα. Η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει επί του σημείου προήλθε απο πλευράς κατηγορουμένων. Ο κατηγορούμενος 2 ανάφερε ότι στο γιαούρτι είναι αναγκαίο και τοποθετείται κάποια ποσότητα αγελαδόσκονης περί το 1%. Το γεγονός ότι στο προϊόν υπήρχε αυτή η αγελαδινή γαλακτόσκονη προκύπτει και απο το Τεκμήριο 6 το οποίο είναι το δοχείο στο οποίο ήταν συσκευασμένο το γιαούρτι και πάνω στο οποίο, στο σημείο όπου αναφέρονται τα συστατικά του, αναγράφεται μεταξύ άλλων και αποβουτυρωμένη αγελαδινή γαλακτόσκονη. Θα πρέπει λοιπόν το Δικαστήριο βασιζόμενο σε αυτή τη μαρτυρία να αποφασίσει κατά πόσο η σήμανση του γιαουρτιού ως αιγοπρόβειου ενώ περιείχε και ποσότητα αγελαδινού γάλακτος περί το 1% καθιστούσε τη σήμανση παραπλανητική με ενδεχόμενο να οδηγήσει σε λανθασμένη εντύπωση σε σχέση με αυτό. Κρίνεται ότι με την προσκομισθείσα μαρτυρία το Δικαστήριο δεν θα ήταν δυνατό να καταλήξει ότι το γιαούρτι έπαυσε να είναι αιγοπρόβειο για το λόγο και μόνο ότι σε αυτό περιέχεται η ποσότητα αυτή της αγελαδινής γαλατόσκονης και ότι κατά συνέπεια ο χαρακτηρισμός του από τον παραγωγό ως αιγοπρόβειου ήταν παραπλανητικός και ενδέχετο να οδηγήσει σε λανθασμένες εντυπώσεις. Και αυτό γιατί καμία επιστημονική και πειστική μαρτυρία δεν έχει προσκομισθεί εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής για το τι ακριβώς συνιστά το αιγοπρόβειο γιαούρτι, τι ακριβώς αυτό πρέπει να περιέχει και σε πόση ποσότητα.Αν δηλαδή το αιγοπρόβειο γιαούρτι είναι αυτό στο οποίο περιέχεται αποκλειστικά και μόνο αιγοπρόβειο γάλα ή αυτό είναι δυνατό να περιέχει και οτιδήποτε άλλο και σε ποιά ποσότητα. Ούτε αν η ποσότητα του 1% της αγελαδινής γαλακτόσκονης που κατά προσέγγιση περιεχόταν στο δείγμα αλλοίωνε τη σύσταση και το είδος του γιαουρτιού ως αιγοπρόβειου. Αν δηλαδή με τη ποσότητα αυτή της αγελαδινής γαλακτόσκονης που υπήρχε στο γιαούρτι,αυτό έπαυσε να είναι αιγοπρόβειο και εντάχθηκε σε άλλη κατηγορία. Με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το γιαούρτι δεν ήταν αιγοπρόβειο έτσι ώστε με ασφάλεια να μπορεί να οδηγηθεί στο εύρημα ότι η σήμανση ήταν όντως παραπλανητική για το κοινό. Θα πρέπει τέλος να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος ήταν πράγματι στις 2.5.06 που είναι η ημερομηνία που αφορά η 5η κατηγορία διευθυντής της κατηγορουμένης εταιρείας
- Το τεκμήριο 1 που είναι πιστοποιητικό από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών πιστοποιεί ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν διευθυντής της κατηγορουμένης εταιρείας 1 στις 25.7.06 και όχι στις 2.5.06 που είναι η ημερομηνία που αφορά η κατηγορία. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν διευθυντής στις 25.7.06 δεν αποδεικνύει χωρίς άλλο, ότι αυτός ήταν και διευθυντής στις 2.5.
- Ούτε και το γεγονός ότι όπως ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 κατάθεσε ενόρκως ήταν κατά την ημερομηνία που έδιδε την ένορκο μαρτυρία του διευθυντής, είναι επαρκής και ικανοποιητική μαρτυρία που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν στις 2.5.06, διευθυντής της κατηγορούμενης εταιρείας
- Πρέπει επιπρόσθετα να επισημανθεί ότι ακόμα και αν το στοιχείο αυτό είχε αποδειχθεί, αυτό δεν θα ήταν επαρκές και δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου
- Και αυτό γιατί η ιδιότητα του κατηγορούμενου 2 ως διευθυντή της εταιρείας δεν αρκεί από μόνη της για να οδηγήσει σε συμπέρασμα ενοχής. Στην υπόθεση Γιάννος Ευρυβιάδης ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 600, η καταδίκη του εφεσείοντα που είχε ως μοναδικό έρεισμα την ιδιότητά του ως διευθυντή της κατηγορούμενης εταιρείας παραμερίσθηκε γιατί κρίθηκε ότι η ιδιότητα του διευθυντή από μόνη της δεν αρκεί, στην απουσία μαρτυρίας που να αποδεικνύει, ότι ο διευθυντής-κατηγορούμενος συνέδραμε ή με άλλο τρόπο συμμετείχε ή συμπεριφέρθηκε έτσι ώστε να ήταν δυνατόν να θεμελιωθεί καταδίκη εναντίον του δυνάμει του άρθρου 20. (Βλ. επίσης, Παντελής Παντελή ν. Χαράλαμπου Κωνσταντίνου
(2001)2 ΑΑΔ 708). Με βάση όλα τα πιό πάνω κρίνεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 4 και 5 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και έτσι αυτές παραμένουν έκθετες σε απόρριψη. Κατά συνέπεια οι κατηγορίες 4 και 5 εναντίον των κατηγορούμενων απορρίπτονται. Η κατηγορούμενη εταιρεία 1 αθωώνεται στη 4η κατηγορία και ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται στη 5η κατηγορία. (Υπ.) .............. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ/ΧΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο