Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Αχιλλέας Καρασίδης κ.α., Aρ. Υπόθεσης 11662/2005, 28.5.2008

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Αχιλλέας Καρασίδης κ.α., Aρ. Υπόθεσης 11662/2005, 28.5.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:B35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης 11662/2005 Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου V

1. Αχιλλέας Καρασίδης
2. Ανδρέας Γρηγορίου Ημερομηνία: 28.5.2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ξενοφώντος Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Α. Χουβαρτάς Κατηγορούμενος 2: Πάρων Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο δεύτερος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την δεύτερη κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, την 18ην Ιανουαρίου 2005 στη Πάφο της Επαρχίας Πάφου κατακρατούσε μία ηλεκτρογεννήτρια μάρκας «Bricks & Stratton» 4ΚW, αξίας Λ.Κ.370.- περιουσία του Γεώργιου Μακρή από τη Πάφο γνωρίζοντας ότι η πιο πάνω ηλεκτρογεννήτρια αποτελούσε προϊόν κλοπής. Προς υποστήριξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή, κάλεσε και κατέθεσαν ενόρκως πέντε μάρτυρες κατηγορίας, τον Γεώργιο Θεοδώρου (Μ.Κ.1), τον Γιώργιο Μαυρονικόλα (Μ.Κ.2), τον Γιώργο Μακρή (Μ.Κ.3), τον Λοχία 2725 Ανδρέα Στεφάνου (Μ.Κ.4) και τον Αλέξη Λιασίδη (Μ.Κ.5). Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατατέθηκαν οι γραπτές καταθέσεις όλων των μαρτύρων κατηγορίας (Τεκμήρια 1,2,3,4 και 8 αντίστοιχα), οι οποίες αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους, γραπτή κατάθεση του δεύτερου κατηγορούμενου (Τεκμήριο 5), η γραπτή του κατηγορία (Τεκμήριο 6), το ένταλμα σύλληψης ημερομηνίας 18.1.2005 που εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 8) και αντίγραφο απόδειξης πληρωμής (Τεκμήριο 9). Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία, έδωσε μαρτυρία από την θέση εξεταζόμενου μάρτυρα και κάλεσε ένα μάρτυρα υπεράσπισης τον πρώτο κατηγορούμενο Αχιλλέα Καρασίδη (Μ.Υ.2), η γραπτή κατάθεση του οποίου επίσης κατατέθηκε ως τεκμήριο (Τεκμήριο 10). Τα γεγονότα της υπόθεσης, στο βαθμό που αυτά δεν αμφισβητούνται μεταξύ των δύο πλευρών ή αποτελούν ισχυρισμούς και θέσεις που παρέμειναν αναντίλεκτοι, είναι τα ακόλουθα: Στις 18.1.2005 , ο Γιώργος Μακρής από την Πάφο (Μ.Κ.3) προσήλθε στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπιού και κατάγγειλε στον Λοχία 2775 Α. Στεφάνου (Μ.Κ. 4) ότι κατά τον μήνα Νοέμβριο του 2004 άγνωστος/οι του έκλεψαν μια ηλεκτρογεννήτρια μάρκας Briggs and Stratton, ιταλικής κατασκευής 4 K.W, αξίας Λ.Κ.370, η οποία βρισκόταν σε ανεγειρόμενη οικοδομή στο πάνω Στρουμπί. Την πιο πάνω ηλεκτρογεννήτρια, Γιώργος Μακρής Μ.Κ.3, την είχε δανείσει στον Γιώργο Μαυρονικόλα (Μ.Κ 2) εργολάβο οικοδομών, τον μήνα Νοέμβριο του 2004, την οποία, ο Μ.Κ.2, άφησε σε οικοδομή στο χωριό Πάνω Στρουμπί κάτω από μια εσωτερική σκάλα. Την επόμενη ημέρα το πρωί, που ο Μ.Κ.3, δάνεισε την ηλεκτρογεννήτρια στον Μ.Κ.2, ο τελευταίος διαπίστωσε ότι αυτή είχε κλαπεί και ενημέρωσε τον Μ.Κ.3 για το γεγονός αυτό. Στις 18.1.2005, ο Μ.Κ. 2 είδε και αναγνώρισε την πιο πάνω ηλεκτρογεννήτρια, στο μηχανουργείο του Μ.Κ.1, Γιώργου Θεοδώρου, το οποίο βρίσκεται στην οδό Αλέξανδρου Παπάγου
4. Την πιο πάνω ηλεκτρογεννήτρια είχε μεταφέρει εκεί, περί τα τέλη Νοεμβρίου 2004, ο Αλέξης Λιασίδης Μ.Κ.5, ο οποίος εργαζόταν ως γραφέας και παραγγελιοδόχος στην εταιρεία Τάνια Γρηγορίου για επιδιόρθωση. Την ηλεκτρογεννήτρια είχε κλέψει, αρχές Νοεμβρίου, ο πρώτος κατηγορούμενος (Μ.Υ.2), την οποία ακολούθως, μετά από δύο βδομάδες, την πούλησε τον δεύτερο κατηγορούμενο για το ποσό των Λ.Κ. 200.- Αποτελεί θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα της κλεπταποδοχής, κυρίως για τους ακόλουθους λόγους: απόκτησε την κατοχή της ηλεκτρογεννήτριας στις 23.11.2004 δηλαδή λίγες ημέρες μετά την κλοπή της, ήτοι απόκτησε κατοχή πρόσφατα κλαπείσας περιουσίας, αγόρασε την ηλεκτρογεννήτρια από το πρόσωπο το οποίο την έκλεψε ήτοι τον πρώτο κατηγορούμενο Αχιλλέα Καρασίδη, την αγόρασε όταν αυτή ήταν σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση αφού σύμφωνα με την μαρτυρία η ηλεκτρογεννήτρια χάλασε σε μεταγενέστερο της αγοράς της χρόνο, σε ποσό χαμηλότερο της αξίας που αυτή είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο, που σύμφωνα με την μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ήταν Λ.Κ.300.- αλλά και διάφορα άλλα, τα οποία αποτιμώμενα ως σύνολο, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος γνώριζε ότι κατείχε περιουσία που αποτελούσε προϊόν κλοπής. Η κύρια εκδοχή του κατηγορούμενου, όπως αυτή διαγράφεται μέσα από τις διάφορες θέσεις που προώθησε τόσο κατά την διάρκεια της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορία αλλά και με την μαρτυρία του ήταν ότι δεν γνώριζε σε καμία περίπτωση, ότι η ηλεκτρογεννήτρια αποτελούσε προϊόν κλοπής αφού περί τούτου έλαβε διαβεβαίωση από το πρόσωπο, το οποίο του την πούλησε, τον Αχιλλέα Καρασίδη και μάλιστα αφού την αγόρασε σε τιμή που αποτελούσε την αξία της στην κατάσταση που αυτή βρισκόταν. Τα όσα οι μάρτυρες κατηγορίας, έχουν αναφέρει στο Δικαστήριο, ο κατηγορούμενος κατά την ένορκη κατάθεση του και ο Μ.Υ,2 καταγράφηκαν στα πρακτικά που τηρήθηκαν, έχουν ληφθεί υπόψη μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια από το Δικαστήριο και δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ολόκληρη την μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας απόφασης, παρά τα σημεία, τα οποία θα κρίνω ακολούθως ότι είναι σημαντικά σε σχέση με την κρίση του δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου οτιδήποτε λέχθηκε από τους συνηγόρους αμφότερων των πλευρών προς υποστήριξη των θέσεων τους, πρόκειται ουσιαστικά για σχολιασμό της μαρτυρίας αλλά και επιχειρηματολογία σε σχέση με την απόδειξη των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και δεν προτίθεμαι να επαναλάβω τις θέσεις τους. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή αντιπαραβάλλοντας την επίσης και με σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, και με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις, τα όσα γνώριζε ο κάθε ένας για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και περίοδο. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του εκάστοτε μάρτυρα είχα παράλληλα κατά νου την μαρτυρία των υπολοίπων μαρτύρων, ιδιαίτερα την αλληλουχία των λεχθέντων του υπό αξιολόγηση μάρτυρα και των υπολοίπων μαρτύρων. Όλοι οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής μου προκάλεσαν πολύ καλή εντύπωση, σε βαθμό που δεν έχω τον παραμικρό ενδοιασμό να δεχτώ την μαρτυρία τους. Υπήρξαν σταθεροί στις θέσεις τους, ειλικρινείς και απαντούσαν με ευθύτητα και αυθορμητισμό σε όλες τις ερωτήσεις που τους τέθηκαν τόσο στην κυρίως εξέταση τους αλλά και στην αντεξέταση που υποβλήθηκαν από τον συνήγορο του κατηγορούμενου. Η αντίφαση στη μαρτυρία του Μ.Κ.4, ότι το συνεργείο που ανευρέθηκε η ηλεκτρογεννήτρια βρισκόταν, τον δρόμο παραπλεύρως του Δικαστηρίου, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία των Μ.Κ. 1 και Μ.Κ.2 ότι δηλαδή το συνεργείο ήταν στην οδό Αλεξάνδρου Παπάγου, κρίνεται επουσιώδης, υπήρξε εμφανής με τον τρόπο που ο μάρτυρας μαρτυρούσε ότι υπήρξε σύγχυση αναφορικά με το ζήτημα αυτό και ότι η αναφορά του αυτή δεν ήταν σκοπούμενη ή ότι αυτό έγινε σε μια προσπάθεια του να αποκρύψει οτιδήποτε από το Δικαστήριο. Όπως αναφέρω πιο πάνω, η αυτή αντίφαση κρίνεται επουσιώδης και δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του μάρτυρα. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, η εκδοχή όλων των μαρτύρων κατηγορίας, σε μεγάλο βαθμό, παρέμεινε αναντίλεκτη, ενώ σε πολλές περιπτώσεις, αρκετοί από τους ισχυρισμούς ενός μάρτυρα επιβεβαιώνονται από ανάλογους ισχυρισμούς κάποιου άλλου. Η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής με τα πιο πάνω χαρακτηριστικά υπήρξε συμπαγής και συγκροτημένη ως σύνολο, σε βαθμό που καθιστούν με βεβαιότητα ότι αυτή αποτυπώνει πλήρως και καθαρά την εικόνα των γεγονότων που έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη για την υπόθεση χρόνο. Ο κατηγορούμενος από την άλλη, δεν μου έχει δημιουργήσει θετική εντύπωση. Ήταν φλύαρος και επεκτεινόταν επί ασχέτων θεμάτων σε μια προσπάθεια του, κατά την άποψη μου, να προκαλέσει εντυπωσιασμούς, αλλά και να πείσει για το πόσο πολυάσχολος επιχειρηματίας ήταν, έτσι ώστε να ασχοληθεί με μια ηλεκτρογεννήτρια, την ηλεκτρογεννήτρια που του πούλησε ο Αχιλλέας Καρασίδης. Επίσης το μέγεθος των εργασιών του και απασχολήσεων του επικαλείτο σε κάθε περίπτωση που ήθελε να αποφύγει να απαντήσει σε κρίσιμα ερωτήματα που του είχαν τεθεί. Ακολουθεί παράθεση μερικών από τους λόγους για τους οποίους απορρίπτω την μαρτυρία του κατηγορούμενου: Σημαντικό θεωρώ να αναφέρω ότι οι ισχυρισμοί των Μ.Κ. 1 και 2, ότι πάνω στην ηλεκτρογεννήτρια, υπήρχε το όνομα Μακρής, δεν έχει αμφισβητηθεί και παρέμενε αναντίλεκτος. Αν και προσπάθησε να πείσει κατά την ένορκη κατάθεση του ότι με πολύ επιπόλαιο τρόπο ουσιαστικά αποφάσισε να αγοράσει την ηλεκτρογεννήτρια, καθότι ήταν και απασχολημένος, την οποία αν και ζήτησε να του την πάρει ο πρώτος κατηγορούμενος στα γραφεία της εταιρείας του για την δει, αφού του τηλεφώνησε πρώτα και του ανάφερε ότι έχει μια ηλεκτρογεννήτρια για πώληση, της έριξε απλώς ένα βλέμμα, 5 δευτερολέπτων όπως είπε και τελικά αποφάσισε να την αγοράσει. Ήταν εμφανές γιατί ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι έριξε μια ματιά μόνο στην ηλεκτρογεννήτρια, έτσι που να πείσει ότι δεν είδε, παρά το ότι του αναφέρθηκε από τον πρώτο κατηγορούμενο ότι του δόθηκε η ηλεκτρογεννήτρια από κάποιο φίλο του/ξάδελφο του Ρώσο, ότι πάνω σε αυτή υπήρχε αναγραμμένο το όνομα Μακρής. Φυσικά σε σχέση με τον πιο πάνω ισχυρισμό του, υπέπεσε και σε πολλές αντιφάσεις, αφού σε κάποιο στάδιο, η ματιά δευτερολέπτων που ανέφερε ότι έριξε στην ηλεκτρογεννήτρια, έγινε ένα λεπτό, μετά είπε ότι την είδε 5 λεπτά ενώ σε κάποιο στάδιο ανέφερε ότι η ηλεκτρογεννήτρια ήταν μέσα στο αυτοκίνητο και ούτε την είδε. Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος, διαψεύδεται και από τον Μ.Υ.2, ο οποίος ερωτηθείς στην αντεξέταση του αν ο κατηγορούμενος πριν να αγοράσει την ηλεκτρογεννήτρια την είδε, απάντησε ναι. Επίσης στην κατάθεση του ο Μ.Υ.2, αναφέρει ότι ο Κίκκος, που είναι ο κατηγορούμενος, κατά την διαπραγμάτευση έβλεπε την ηλεκτρογεννήτρια. Ο κατηγορούμενος είπε ψέματα στην αστυνομία ότι έδωσε οδηγίες στον Αλέξη Λιασίδη να ερευνήσει κατά πόσο η μηχανή ήταν κλοπιμαία. Ο Μ.Κ. 5 του οποίου η μαρτυρία κρίθηκε αξιόπιστη, αρνήθηκε ότι του δόθηκαν τέτοιες εντολές από τον κατηγορούμενο και ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε επί του σημείου αυτού της μαρτυρίας του αλλά ούτε και του υποβλήθηκε διαφορετική θέση στην αντεξέταση του. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ενώ υποστήριζε ο κατηγορούμενος ότι έδωσε οδηγίες τον Μ.Κ.5 να ερευνήσει κατά πόσο η μηχανή ήταν κλοπιμαία και μάλιστα την επόμενη ημέρα της αγοράς της ηλεκτρογεννήτριας, ουδέποτε όμως ανάφερε αν ρώτησε τον Μ.Κ.5 αν όντως προέβηκε σε τέτοια έρευνα και ποια ήταν τα αποτελέσματα της ως θα ήταν λογικό, φυσικό αλλά και αναμενόμενο. Είπε ψέματα στην κατάθεση του ότι στις 23.11.2004 περί ώρα 1900 τον επισκέφθηκε στο γραφείο του στην Πάφο ο Αχιλλέας Καρασίδης και του ανέφερε ότι είχε μια ηλεκτρογεννήτρια και τον ρώτησε αν την αγοράζει. Ενώπιον του Δικαστηρίου υποστήριξε ότι ο Αχιλλέας Καρασίδης του είχε τηλεφωνήσει προηγουμένως και του είπε ότι έχει μια μηχανή και τότε ο κατηγορούμενος ότι του είπε να πάει μια άλλη ημέρα στο γραφείο του να του πει τι έχει. Είπε ψέματα ότι ο Καρασίδης του ζήτησε το ποσό των 200 και αυτό του το έδωσε χωρίς διαπραγματεύσεις αφού ο Καρασίδης στην κατάθεση του είπε «... και καταλήξαμε στο ποσό των Λ.Κ.200.-, την μηχανή την είχα φέρει στο γραφείο του και κατά την διαπραγμάτευση ο Κίκκος έβλεπε την ηλεκτρογεννήτρια.» Ιδωμένη στο σύνολο της η μαρτυρία του κατηγορούμενου και αυτή του Μ.Υ.2, εμπεριέχει αντιφάσεις, ως προς τις συνθήκες αγοράς της ηλεκτρογεννήτριας από τον δεύτερο κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος είπε ψέματα ότι όταν ο Καρασίδης πήγε να του πουλήσει την ηλεκτρογεννήτρια έκλαιγε και ότι ουσιαστικά τον παρακαλούσε γιατί δεν είχε λεφτά του, ο Μ.Υ.2 στην ένορκη κατάθεση του αρνήθηκε ότι πήγε στον κατηγορούμενο και με κλάματα του ζήτησε να αγοράσει την ηλεκτρογεννήτρια. Επίσης από την όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου δημιουργούνται και τα ανάλογα ερωτήματα, όπως Γιατί αφού ήξερε τον Καρασίδη και τον θεωρούσε καλό παιδί, τον ρώτησε αν ήταν η μηχανή κλοπιμαία; Αυτό και μόνο το γεγονός αναιρεί την ίδια γνώμη που υποστήριξε ότι είχε για αυτόν. Από την άλλη ήταν αρκετό για τον ίδιο, μετά την σκέψη του και εν συνεχεία την ερώτηση του αν αυτή ήταν κλοπιμαία, να ικανοποιηθεί με την απάντηση του Καρασίδη ότι αυτή δεν ήταν κλοπιμαία, όταν ήδη είχε θέσει τον Καριπίδη υπό αμφισβήτηση, ρωτώντας τον για την προέλευση της ηλεκτρογεννήτριας και μάλιστα όταν πάνω σε αυτή αναγραφόταν το όνομα Μακρής και την είχε δει προτού την αγοράσει. Επιπρόσθετα γιατί αυτός είπε ψέματα ότι έδωσε οδηγίες στον Αλέξη Λιασίδη να ερευνήσει κατά πόσο η μηχανή ήταν κλοπιμαία; μήπως με αυτό τον τρόπο, να ενισχύσει τον ισχυρισμό του ότι δεν γνώριζε την στιγμή που την αποδεχόταν ότι αυτή ήταν προϊόν κλοπής. Από την μαρτυρία του Μ.Υ.2, δέχομαι τα όσα συνάδουν με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δηλαδή ήταν αυτός ο οποίος έκλεψε την ηλεκτρογεννήτρια και την πούλησε στον δεύτερο κατηγορούμενο. Το ότι πράγματι ερωτήθηκε από τον κατηγορούμενο αν η μηχανή ήταν κλοπιμαία και αυτός αρνήθηκε, επίσης το αποδέχομαι. Δεν αποδέχομαι όμως την μαρτυρία του που αφορά την έκφραση γνώμης για το πώς και τι σκέφτηκε ο κατηγορούμενος κάτω από τις περιστάσεις που αυτός που πούλησε την ηλεκτρογεννήτρια. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, ακολουθεί απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την ενοχή του δεύτερου Κατηγορούμενου στην κατηγορία της κλεπταποδοχής. Στην παρούσα υπόθεση ως ποινική τοιαύτη, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης δηλ. πέραν πάσης λογική αμφιβολίας. Έργο της κατηγορούσας αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας