Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Diana Kolena Alexieva, Αρ. Υπόθεσης: 14239/06, 30 Σεπτεμβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2008:B50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14239/06 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και Diana Kolena Alexieva Κατηγορούμενης --------------------------------- Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου, 2008 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Π´Λαζάρου Για Κατηγορούμενη: κ. Γ. Χ´Νεοφύτου (κα Ελίνα Κωνσταντινίδου για να ακούσει απόφαση) Κατηγορούμενη ׃ παρούσα ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει τη κατηγορία της αμελούς οδήγησης (1η Κατ.) και της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος εναντίον μονοδρόμου κατεύθυνσης (2η Κατ.). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως εκτίθενται στο κατηγορητήριο, η κατηγορούμενη στις 29.4.06 στη διασταύρωση των οδών Ακαμαντίδος και Ευριπίδου Χαραλάμους στη Πάφο, οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΝΖ 482 χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε δυστύχημα, ενώ στον ίδιο χρόνο και τόπο οδήγησε το ίδιο αυτοκίνητο εναντίον μονόδρομης κατεύθυνσης. Σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του δυστυχήματος τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο διαφορετικές εκδοχές. Αυτή που προβλήθηκε εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής και αυτή της κατηγορούμενης η οποία μετά τη κλήση της σε απολογία επέλεξε και κατάθεσε ενόρκως. Απο τις δύο επιλέγω ως πλέον ειλικρινή και αξιόπιστη αυτή της κατηγορούμενης για τους λόγους που θα διαφανούν στη συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας όλων όσων παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα και στην οποία θα προχωρήσω αμέσως χωρίς να προβώ σε παράθεση της αφού η μαρτυρία τους είναι καταγραμμένη στα πρακτικά. Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε ως μάρτυρες κατηγορίας τον αστυφ. 2845 Λ. Χρίστου (Μ.Κ.1) και τον Πέτρο Πέτρου ( Μ.Κ.2). Τόσο ο Μ.Κ.1 όσο και ο Μ.Κ.2 κατάθεσαν τις καταθέσεις που έδωσαν για την υπόθεση, υιοθέτησαν το περιεχόμενο τους σαν μέρος της κύριας εξέτασης τους και στη συνέχεια αντεξετάσθηκαν απο τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούμενης. Ο Μ.Κ. 1 ήταν ο αστυφύλακας που εξέτασε το τροχαίο δυστύχημα που επισυνέβη στη συμβολή της Λεωφόρου Ακαμαντίδος με την οδό Ευριπίδου Χαραλάμπους στην Πάφο με ενεχόμενα το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΝΖ 482 που οδηγούσε η κατηγορούμενη και το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής ΚLP 562 που οδηγούσε ο Μ.Κ. 2 και περιέγραψε τις ενέργειες τις οποίες έκαμε για τη διερεύνηση του δυστυχήματος. Αυτός δεν με έπεισε ότι εξέτασε το δυστύχημα με την απαιτούμενη σοβαρότητα και επιμέλεια. Ενώ αρχικά ανάφερε ότι βάσει του πρόχειρου σχεδιαγράμματος ετοίμασε το Τεκμήριο 2 και ότι αυτό είναι σχέδιο επί κλίμακας, στη συνέχεια συμφώνησε με υποβολή του συνηγόρου της κατηγορουμένης ότι αυτό δεν ήταν επί κλίμακας αλλά μόνο συμμετρικό. Ενώ ισχυρίσθηκε ότι η απεικόνιση στο Τεκμήριο 2 έγινε βάσει του Τεκμηρίου 1 και ότι και στα δύο είναι ακριβώς η ίδια, όπως εμφαίνεται στ δύο αυτά σχεδιαγράμματα το σημείο Χ δεν σημειώνεται σε αυτά τα δύο στο ίδιο σημείο. Το γεγονός αυτό ο μάρτυρας δεν το δικαιολόγησε επαρκώς αλλά το απέδωσε στην ένταση που υπήρχε όπως είπε στη σκηνή του δυστυχήματος. Όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τη γενικότερη εντύπωση που σχημάτισα για το μάρτυρα, δεν μου επιτρέπουν να αποδεχθώ τη μαρτυρία του και να βασισθώ σε αυτή έτσι ώστε με ασφάλεια να καταλήξω σε ανάλογα συμπεράσματα. Για τους πιο πάνω λόγους και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται απο τη νομολογία, απο τη μαρτυρία του αποδέχομαι μόνο ότι στις 9/5/06 διερεύνησε το συγκεκριμένο δυστύχημα, έλαβε καταθέσεις απο τους οδηγούς των δύο εμπλεκόμενων οχημάτων καθώς και απο την Elizabeth Newton αυτόπτη μάρτυρα της σκηνής και στις 15/5/06 κατηγόρησε γραπτώς τη κατηγορούμενη. Αποδέχομαι επίσης ότι τόσο η κατηγορούμενη όσο και ο Μ.Κ. 2 συμφώνησαν με το πρόχειρο σχέδιο που ετοίμασε (Τεκμήριο 1) και το υπέγραψαν ως ορθό. Το δυστύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της μέρας, ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος στεγνή και καθαρή. Το δυστύχημα επισυνέβη μέσα σε κατοικημένη περιοχή με ανώτατο όριο ταχύτητας τα 50 χλω. Κατά την έξοδο απο το χώρο στάθμευσης του αρτοποιείου δεν υπήρχε πινακίδα υποχρεωτικής πορείας δεξιά έτσι ώστε κάποιος οδηγός να αντιλαμβάνεται ότι απαγορεύεται η πορεία αριστερά. Στο χώρο στάθμευσης του αρτοποιείου δεν υπήρχε επίσης σήμανση που να δεικνύει ότι η οδός Ευριπίδου Χαραλάμπους είναι μονόδρομος. Στην έξοδο της Ευριπίδου Χαραλάμπους πρός την οδό Ακαμαντίδος υπάρχει επί του δρόμου σήμανση που δεικνύει το σήμα του αλτ. Πίσω απο το αυτοκίνητο της Elizabeth Newton υπήρχε φάλλαγγα σταματημένων αυτοκινήτων. Ο Μ.Κ.2 περιγράφοντας τις συνθήκες κάτω απο τις οποίες έγινε το δυστύχημα, προέβαλε ότι ενώ οδηγούσε, συνάντησε μπροστά του πολλά αυτοκίνητα σταματημένα. Άρχισε να τα προ- περνά απο τα δεξιά, πάντοτε οδηγώντας μέσα στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας και αφού προσπέρασε 3, 4 αυτοκίνητα, ένα αυτοκίνητο που οδηγείτο απο την Ευριπίδου Χαραλάμπους προσπάθησε να εισέλθει στην οδό Ακαμαντίδος με κατεύθυνση τη Χλώρακα. Το πρώτο αυτοκίνητο που προπορευόταν της φάλαγγας έδωσε στο αυτοκίνητο αυτό χώρο να περάσει. Τούτο εισήλθε στην αριστερή λωρίδα και ετοιμαζόταν να εισέλθει στη δεξιά ως πρός την πορεία του ιδίου, του απέκοψε την πορεία και επήλθε η σύγκρουση. Ο Μ.Κ. 2 δεν με έπεισε για τη γνησιότητα της εκδοχής του. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει απο το εδώλιο του μάρτυρα και παρατηρώντας τη γενικότερη στάση και συμπεριφορά του, το τρόπο και το ύφος που μαρτύρησε, σχημάτισα την εντύπωση ότι δεν είπε στο Δικαστήριο όσα πραγματικά έγιναν αλλά η μαρτυρία του είχε ως κύριο στόχο να επιρρείψει ευθύνη στη κατηγορούμενη για το δυστύχημα. Σε πολλές περιπτώσεις, ειδικότερα κατά το στάδιο της αντεξέτασης καθυστερούσε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, προφανώς σκεπτόμενος την απάντηση που θα έπρεπε να δώσει, ενώ η μαρτυρία του χαρακτηριζόταν απο έλλειψη θετικότητας και ευθύτητας. Κάποιες αντιφάσεις στις οποίες περιέπεσε μεταξύ της προφορικής του μαρτυρίας και της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία, σε συνδυασμό με όλα τα πιο πάνω με έκαμαν να σχηματίσω την εντύπωση ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με τις συνθήκες που επισυνέβη το δυστύχημα. Μια τέτοια περίπτωση είναι ότι ενώ στην προφορική του κατάθεση ανάφερε ότι τα αυτοκίνητα που προσπερνούσε ήταν σταματημένα, στην προφορική ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ισχυρίσθηκε ότι αυτά εκινούνταν με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Άλλη περίπτωση ήταν όταν ενώ στη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία προέβαλε τον ισχυρισμό ότι μπροστά του είχε πολλά αυτοκίνητα σταματημένα, καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι μπροστά του είχε μόνο 3 με 4 αυτοκίνητα, διαφοροποιώντας στη συνέχεια την απάντηση του λέγοντας ότι μπροστά του μπορεί να ήταν και 5 και
- Δεν εξήγησε ικανοποιητικά πώς και γιατί ενώ συμφώνησε και υπόγραψε το πρόχειρο σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο Μ.Κ.1 και ειδικότερα με το σημείο σύγκρουσης που σημειώνεται σε αυτό, στην προφορική του μαρτυρία ισχυρίσθηκε ότι η σύγκρουση έγινε μέσα στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας. Προσπαθώντας να δικαιολογήσει γιατί σε κάποιο σημείο της αντεξέτασης είπε ότι συμφωνεί και με το σημείο Χ όπως σημειώνεται στο Τεκμήριο 1 αλλά και με αυτό που σημειώνεται στο Τεκμήριο 2 και τα οποία δεικνύονται σε διαφορετικό σημείο, ή σε διαφορετική λωρίδα κυκλοφορίας ισχυρίσθηκε ότι δεν κατάλαβε ότι το σημείο Χ παρουσιάζει το σημείο σύγκρουσης αλλά την πορεία πάνω στην οποία κτύπησε, δημιουργώντας την απορία αν το σημείο σύγκρουσης μπορούσε να είναι σε άλλο σημείο, εκτός της πορείας που ακολουθούσε. Για όλους τους πιό πάνω λόγους απορρίπτω πλήρως τη μαρτυρία του. Η κατηγορούμενη μου έκαμε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Η γενικότερη στάση και συμπεριφορά της απο το εδώλιο του μάρτυρα, ο τρόπος με τον οποίο εξέθεσε τις περιστάσεις κάτω απο τις οποίες έγινε το δυστύχημα έπειθαν για την ειλικρίνεια της και τη γνησιότητα της εκδοχής της. Κατάθεσε με σταθερό, θετικό και πειστικό τρόπο χωρίς ενδοιασμούς και αμφιταλαντεύσεις, γι' αυτό και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία της. Αυτή ανάφερε ότι εισήλθε στην οδό Χαράλαμπους Ευριπίδου και στάθμευσε το αυτοκίνητο της δίπλα απο το φούρνο "Πρωτέα" για να πάρει ψωμί. Αφού αγόρασε το ψωμί εισήλθε και πάλι στην οδό αυτή και κατευθύνθηκε πρός την Ακαμαντίδος για να στρίψει δεξιά πρός τη Χλώρακα. Όταν έφθασε στην ένωση των δύο οδών σταμάτησε για να ελέγξει τη κίνηση και περίμενε λόγω της τροχαίας κίνησης που υπήρχε και είδε ότι απο αρκετά μακριά υπήρχαν πολλά σταματημένα αυτοκίνητα. Σε κάποια στιγμή ένα αυτοκίνητο με οδηγό μία κοπέλλα της έδωσε προτεραιότητα και αφού βεβαιώθηκε ότι κανένα αυτοκίνητο δεν ερχόταν απο το κέντρο της πόλης πρός τη Χλώρακα άρχισε να στρίβει δεξιά. Ενώ βρισκόταν στη διαδικασία αυτή και μέρος του αυτοκινήτου της είχε ήδη περάσει στην άλλη λωρίδα κυκλοφορίας επήλθε η σύγκρουση. Τη μοτοσυκλέττα δεν την είδε πρίν από τη σύγκρουση. Στη συνέχεια περίεγραψε το τι ακολούθησε λέγοντας τέλος ότι συμφώνησε με το πρόχειρο σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο αστυφύλακας που επισκέφθηκε τη σκηνή και ειδικότερα με το σημείο Χ. Εκ συμφώνου κατατέθηκε επίσης η κατάθεση της Elizabeth Newton που ήταν αυτόπτης μάρτυρας της σκηνής του δυστυχήματος και τα όσα περιέχονται σ' αυτή έγιναν παραδεκτά ως πρός τη αλήθεια τους και σαν τέτοια εγκρίθηκαν απο το Δικαστήριο. Σε αυτή είχε αναφέρει ότι ενώ οδηγούσε στην οδό Ακαμαντίδος με πολύ χαμηλή ταχύτητα λόγω της πυκνής τροχαίας κίνησης και με κατεύθυνση απο τη Χλώρακα πρός την Πάφο και ενώ το αυτοκίνητο της ήταν σταματημένο ένα άλλο αυτοκίνητο εξήλθε απο την οδό Ευριπίδου Χαραλάμπους απο τα αριστερά της. Το αυτοκίνητο αυτό έστριψε δεξιά για να κατευθυνθεί πρός τη Χλώρακα. Εκείνη τη στιγμή μία μοτοσυκλέττα η οποία την ακολουθούσε και η οποία οδηγείτο απο τα δεξιά της συγκρούστηκε στη δεξιά πόρτα του αυτοκινήτου το οποίο εξερχόταν απο την Ε. Χαραλάμπους. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης και των παραδεκτών γεγονότων καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 29/4/06 η κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΝΖ
- Αφού εξήλθε απο χώρο στάθμευσης δίπλα απο το φούρνο "Πρωτέα" και ο οποίος έχει πρόσβαση στην Ευριπίδου Χαραλάμπους, εισήλθε ξανά με το αυτοκίνητο της στην οδό αυτή για να εισέλθει στην οδό Ακαμαντίδος και να κατευθυνθεί πρός τη Χλώρακα. Όταν έφθασε στην ένωση των δύο οδών σταμάτησε στο σημείο όπου υπάρχει σήμανση επί της οδού Ευρ. Χαραλάμπους με το σημείο αλτ και περίμενε, καθότι από τη Χλώρακα πρός το κέντρο της πόλης είχε πολλή τροχαία κίνηση και πολλά αυτοκίνητα σταματημένα. Σε κάποια στιγμή ένα αυτοκίνητο που ερχόταν απο τη Χλώρακα πρός το κέντρο της πόλης, με οδηγό μία κοπέλλα, της έδωσε προτεραιότητα και αφού βεβαιώθηκε ότι κανένα αυτοκίνητο δεν ερχόταν απο το κέντρο της πόλης πρός τη Χλώρακα άρχισε να στρίβει δεξιά. Ενώ βρισκόταν στη διαδικασία αυτή και μέρος του αυτοκινήτου της είχε ήδη περάσει στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της οδού Ακαμαντίδος σύμφωνα με την πορεία που επεδίωκε να ακολουθήσει, επήλθε η σύγκρουση με τη μοτοσυκλέττα με αριθμούς εγγραφής ΚLP 562 την οποία οδηγούσε ο Πέτρος Πέτρου και η οποία οδηγείτο με κατεύθυνση απο τη Χλώρακα πρός το κέντρο της πόλης και η οποία εκείνη τη στιγμή προσπερνούσε απο τα δεξιά τα σταματημένα αυτοκίνητα που υπήρχαν στην πορεία του. Η κατηγορούμενη δεν είδε τη μοτοσυκλέττα πρίν απο τη σύγκρουση. Το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της οδού Ακαμαντίδος σύμφωνα με την πορεία της μοτοσυκλέττας και είναι όπως σημειώνεται στο Τεκμήριο
- Η οδός Ευριπίδου Χαραλάμπους με κατεύθυνση πρός την Ακαμαντίδος είναι μονόδρομης κατεύθυνσης. H κατηγορούμενη οδήγησε το αυτοκίνητο της στη κατεύθυνση αυτή. Κατά την έξοδο απο το χώρο στάθμευσης του αρτοποιείου "Πρωτέας" στην οδό Ευριπίδου Χαραλάμπους δεν υπάρχει πινακίδα που να απαγορεύει τη στροφή δεξιά. Στο χώρο στάθμευσης του αρτοποιήου δεν υπάρχει επίσης σήμανση που να δεικνύει ότι η οδός Ευριπίδου Χαραλάμπους είναι μονόδρομος. Στην έξοδο της Ευριπίδου Χαραλάμπους πρός την οδό Ακαμαντίδος υπάρχει επί του δρόμου σήμανση που δεικνύει το σήμα του αλτ. Το αδίκημα της αμελούς οδήγησης, στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 8 του Νόμου 86/72 και στο οποίο βασίζεται η κατηγορία, έτυχε νομολογιακής ανάλυσης κατ΄ επανάληψη. Το κατά πόσο ένας οδηγός είναι ένοχος αμέλειας ή όχι εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το κριτήριο της αμελούς οδήγησης είναι αντικειμενικό με την έννοια ότι το επίπεδο της οδήγησης που απαιτείται από τον οδηγό κρίνεται αντικειμενικά και απρόσωπα (βλ. Charalambous v. Police
(1982)2 CLR 134 και Κυριάκου Βίττη ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 30). Η αμέλεια που χρειάζεται για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα δεν είναι ψηλότερη από αυτή που χρειάζεται για να αποδειχθεί στις πολιτικές υποθέσεις (βλ. Πορτοκαλλίδης ν. Αστυνομίας
(1987)2 CLR 86). Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό και κατά την εξέταση κατηγορίας για αμελή οδήγηση η προσοχή επικεντρώνεται κυρίως στην εξέταση του κατά πόσο ο οδηγός ενήργησε υπό τις περιστάσεις όπως θα ενεργούσε ένας σώφρονας, ικανός και λογικός οδηγός και κατά πόσο εκπλήρωσε το καθήκον της δέουσας φροντίδας και μέριμνας ως προς τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την ίδια με αυτόν οδό. Το καθήκον θα πρέπει να συγκεκριμενοποιείται στο πλαίσιο των γεγονότων της κάθε υπόθεσης για να αποφασισθεί η φύση του, και, όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει με μέτρο τον προσεκτικό και όχι το τέλειο οδηγό (βλ. Panayiotou v. Police
(1972)2 CLR 29 και Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1 ). Οι αρχές που διέπουν το καθορισμό ευθύνης των αυτοκινητοδηγών προς άλλους χρήστες του δρόμου είναι αδιαμφισβήτητες (βλ. Vakanas v. Thomas & Another
(1982)1 CLR 530, Adamis & Another v. Eracleous
(1982)1 CLR 746 και Κωμιάτη ν. Πόλιτσου
(2001)1 ΑΑΔ 226). Όπως πιο πάνω αναφέρθηκε, το κριτήριο για τη διαπίστωση αμελούς οδήγησης, όπως και της αμέλειας γενικά, είναι απρόσωπο και καθολικό, οφειλόμενο σε κάθε τρίτο, που, κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του αυτοκινητοδηγού. Δεν είναι υποκειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική θεώρηση της λειτουργίας του οδηγού. Στην υπόθεση Χριστίνας Ζήκκου v Αστυνομίας, 2004
(2)ΑΑΔ 18, ακυρώθηκε η καταδίκη της εφεσείουσας για το λόγο ότι κατά την είσοδο της στο δρόμο απο πάροδο και στην προσπάθεια της να στρίψει δεξιά, έλαβε κάθε μέτρο πρός προστασία των διακινούμενων στο δρόμο και έναντι προβλεπτών κινδύνων. Αυτή εισερχόμενη στο κύριο δρόμο ενήργησε με μεγάλη προσοχή και όταν έφθασε σε σημείο του δρόμου που διεύρυνε την ορατότητα πρός τα δεξιά, είδε το μοτοποδήλατο του παραπονούμενου να έρχεται πρός τη κατεύθυνση της με πολύ μεγάλη ταχύτητα και να ακολουθεί ελικοειδή πορεία. Τότε σταμάτησε το αυτοκίνητο της αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου ελεύθερο για να μπορέσει να περάσει ο παραπονούμενος, κάτι όμως που δεν κατέστη δυνατό. Mε την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ελένης Ιωάννου v Μαρούλας Στυλιανού, 1998
(1)ΑΑΔ 1861 ακυρώθηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε σχέση με το καταμερισμό ευθύνης και κρίθηκε ότι η εφεσείουσα υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης δεν είχε καθήκον λήψης μέτρων προφύλαξης έναντι του ενδεχομένου πεζός να προσπαθήσει να διασταυρώσει υπό τις συνθήκες που περιέβαλλαν την υπόθεση και λαμβανομένου υπόψη ότι η εφεσείουσα δεν οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα, είχε την προσοχή της στραμμένη στο δρόμο αφού αντέδρασε αμέσως μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία της πεζής στο δρόμο. Είναι συνεπώς με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης που θα πρέπει να εξετασθεί αν έχει αποδειχθεί αμέλεια της κατηγορούμενης στο μέτρο που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις όπως και η παρούσα και είναι πέραν παάσης λογικής αμφιβολίας. Εξετάζοντας το ζήτημα, προκύπτει ότι δεν έχει αποδειχθεί κάποια ενέργεια της κατηγορούμενης που να καταδεικνύει αμέλεια. Αυτή εξερχόμενη της οδού Χαραλάμπους Ευριπίδου προς την Ακαμαντίδος σταμάτησε στο σημείο όπου στο δρόμο υπήρχε η σήμανση του αλτ. Περίμενε και αφού το πρώτο αυτοκίνητο στη φάλαγγα των σταματημένων αυτοκινήτων της έδωσε προτεραιότητα να εξέλθει, επιχείρησε να στρίψει δεξιά για να εισέλθει στην Ακαμαντίδος και να κατευθυνθεί πρός Χλώρακα αφού πρώτα ήλεγξε τη τροχαία κίνηση από το κέντρο της πόλης προς τη Χλώρακα. Στην προσπάθεια της αυτή και όταν ήδη μέρος του αυτοκινήτου της βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Ακαμαντίδος και σύμφωνα με την πορεία που θα ακολουθούσε επήλθε η σύγκρουση. Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω, του γεγονότος ότι καμία μαρτυρία δεν έχει προσκομισθεί σε σχέση με την ορατότητα που είχε η κατηγορούμενη και συνεπώς της δυνατότητας της ή όχι να αντιληφθεί το Μ.Κ. 2 όταν προσπερνούσε τα σταματημένα αυτοκίνητα χρησιμοποιώντας όχι τη δική του λωρίδα κυκλοφορίας, αλλά εισερχόμενος στην αντίθετη, της μη προσκόμισης επίσης μαρτυρίας αν και κατά πόσο η κατηγορούμενη είχε ή όχι γνώση της πιθανότητας ή της συνήθειας μοτοσυκλεττιστών να προσπερνούν σταματημένα αυτοκίνητα, κρίνεται ότι δεν μπορεί να κριθεί αυτή ένοχη αμέλειας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η απόδοση αμέλειας σε αυτήν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης κρίνεται ότι θα επέβαλλε σε αυτή μεγαλύτερο βάρος ευθύνης απο αυτό που αναμένεται να ασκήσει ένας λογικός και συνετός οδηγός. Η κατηγορούμενη ενήργησε όπως θα ενεργούσε ένας συνετός και λογικός οδηγός. Εξερχόμενη της οδού Ευριπίδου Χαραλάμπους σταμάτησε στο σημείο αλτ που υπήρχε στην πορεία της και περίμενε λόγω της πυκνής τροχαίας κίνησης που υπήρχε. Όταν το πρώτο αυτοκίνητο της φάλλαγγας των αυτοκινήτων σταμάτησε και της έδωσε προτεραιότητα εισήλθε στην οδό Ακαμαντίδος αφού βεβαιώθηκε ότι η πορεία απο το κέντρο της πόλης πρός τη Χλώρακα ήταν ελεύθερη. Δεν ήταν δυνατό αυτή να αναμένει ότι η μοτοσυκλέττα θα προσπερνούσε τα σταματημένα αυτοκίνητα που ακολουθούσαν το πρώτο που σταμάτησε, δίδοντας της προτεραιότητα, χρησιμοποιώντας μάλιστα όχι τη δική του λωρίδα κυκλοφορίας, αλλά αυτή των εξ' αντιθέτου διερχομένων οχημάτων. Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας βασίζεται στους Καν. 58(iα) και (iγ) τα οποία προνοούν τα ακόλουθα׃ (iα) "συμμορφούται προς άπαντα τα σήματα της τροχαίας, τα οποία ήθελαν τοποθετηθή ή χαραχθή επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού υπό ή κατ' εντολή της αστυνομίας, ή δημοτικού συμβούλου ή οιασδήποτε άλλης αρχής, εμπεπιστευμένης του ελέγχου ή την ρύθμιση της τροχαίας, προς καθοδήγησιν των οδηγών μηχανοκίνητων οχημάτων" (iγ) "συμμορφούται προς απάσας τας πινακίδας και τας σημάνσεις τας αφορώσας εις τα μηχανοκίνητα οχήματα, αι οποίας δυνατόν να τοποθετηθώσην επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή να χαραχθώσιν επί του κατά.. οιασδήποτε οδού κατά τρόπον ώστε να είναι οραταί εις τους ποιουμένους χρήσην της οδού οδηγούς, υπό ή κατ' εντολή δημοτικού συμβουλίου ή οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης του ελέγχου και την ρύθμισιν της τροχαίας επί της εν λόγω οδού". Όπως έχει προκύψει απο τη μαρτυρία, η κατηγορούμενη χρησιμοποίησε πράγματι την οδό Ευρ. Χαραλάμπους εναντίον μονόδρομης κατεύθυνσης. Προέκυψε επίσης ότι αυτό οφειλόταν στην άγνοια της για τη μονοδρόμηση του δρόμου και στην έλλειψη σχετικής σήμανσης, αφού όπως η μαρτυρία έχει καταδείξει καμία πινακίδα ή άλλη σήμανση δεν υπήρχε απο το σημείο που η κατηγορούμενη εξήλθε απο το χώρο στάθμευσης του φούρνου και εισήλθε στην Ευριπίδου Χαραλάμπους για να κατευθυνθεί πρός την Ακαμαντίδος, που να υποδεικνύει τη μονοδρόμηση. Αντίθετα και όπως έχει διαφανεί όχι μόνο δεν υπήρχε οποιαδήποτε σήμανση που να υποδεικνύει τη μονοδρόμιση αυτή, αλλά στην έξοδο της Ευριπίδου Χαραλάμπους προς την Ακαμαντίδος υπήρχε σήμα στο δρόμο που καταδείκνυε στάση του "αλτ". Η σήμανση της Ευριπίδου Χαραλάμπους ήταν όχι μόνο ανύπαρκτη αλλά και παραπλανητική αφού η τοποθέτηση του σημείου "αλτ" στην ένωση της Ευριπίδου Χαραλάμπους με την Ακαμαντίδος έδιδε την εντύπωση σε κάποιο οδηγό, ότι η έξοδος από το σημείο αυτό, ήταν ενέργεια απόλυτα επιτρεπτή. Όλα τα πιο πάνω και ειδικότερα η έλλειψη σηματοδότησης για μονοδρόμηση του δρόμου αφήνει τη 2η κατηγορία έκθετη σε απόρριψη αφού δεν έχει αποδειχθεί το απαραίτητο συστατικό στοιχείο για στοιχειοθέτηση του αδικήματος αυτού, που είναι η τοποθέτηση σχετικής σήμανσης και η συμμόρφωση σε αυτό. Συνακόλουθα με όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω η κατηγορούμενη αθωώνεται και τις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο