Αστυνομίας ν. Λεωνίδα Παναγιώτου, Αρ. Αίτησης: 336/2008, 20.11.2008

(1)/04. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος στην γραπτή του ένσταση προβάλει συνοπτικά τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1) Δεν γίνεται καμία αναφορά ότι εναντίον του καθ΄ου η αίτηση ή εναντίον άλλου προσώπου εκκρεμεί οποιαδήποτε ποινική διαδικασία σε σχέση με τα αντικείμενα των οποίων την κράτηση ζητά η αιτήτρια. 2) Στην ένορκη δήλωση δεν αναφέρεται πουθενά ότι τα αντικείμενα που έχουν κατασχεθεί έχουν προκαταρτικά κριθεί ως επιθετικά όπλα και ότι χρειάζεται η περαιτέρω κράτηση τους για την επιστημονική εξακρίβωση της ταυτότητας τους ή όχι ως επιθετικών όπλων. 3) Δεν δικαιολογείται με την ένορκη δήλωση η παρέλευση ενός και πλέον μήνα από την κατάσχεση τους και με την παρούσα αίτηση επιδιώκεται η νομιμοποίηση της παράνομης κατάσχεσης και κατακράτησης τους. 4) Τα αντικείμενα των οποίων ζητείται η κράτηση δεν ανήκουν στον καθ΄ου η αίτηση αλλά στην εταιρεία LEO & SON LTD της οποίας ο καθ΄ου είναι μέτοχος και διευθυντής. 5) Τα αντικείμενα κατέχονταν από την LEO & SON LTD νόμιμα, είχαν αποκτηθεί νόμιμα καταβάλλοντας Φ.Π.Α την Κυπριακή Δημοκρατία και προσφέρονταν νόμιμα προς πώληση. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση, αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση, με την οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους της ένστασης του με την οποία και επισυνάπτει αντίγραφα τιμολογίων τα οποία στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι είναι τιμολόγια αγοράς παρομοίων αντικειμένων για τα οποία έχει καταβληθεί Φ.Π.Α. όπως και για τα επίδικα. Κατά την εξέταση της αίτησης, οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Η κα Σάββα ζήτησε απόρριψη των λόγω της ένστασης του καθ΄ου η αίτηση και έγκριση της αίτησης, αναφέροντας ότι τα τεκμήρια έχουν νόμιμα κατασχεθεί και η κράτηση τους είναι αναγκαία για να εξεταστούν από ειδικό εμπειρογνώμονα για σκοπούς διερεύνησης και απόδειξης της υπόθεσης. Ο κ. Φωτίου με την σειρά του, ανάφερε ότι τα αντικείμενα που έχουν κατασχεθεί προσφέρονταν νόμιμα προς πώληση ως αυτό φαίνεται και από τα τιμολόγια που έχουν επισυναφθεί, έχουν αγοραστεί νόμιμα και έχει καταβληθεί το Φ.Π.Α στη Δημοκρατία, τα οποία όμως δεν είναι στο όνομα του καθ΄ου η αίτηση αλλά σε εταιρεία της οποίας ο καθ΄ου η αίτηση είναι μέτοχος και Διευθυντής. Αναφέρθηκε σε καθυστέρηση υποβολής της αίτησης και ότι ο ισχυρισμός ότι αυτά θα πρέπει να εξεταστούν από εμπειρογνώμονα δεν μπορεί να «σταθεί» ούτε νομικά ούτε λογικά. Περαιτέρω αναφέρθηκε στον Περί Επιθετικών Όπλων (Απαγόρευση) Νόμο και στην απαγόρευση μεταφοράς επιθετικών όπλων εκτός οικίας υποβάλλοντας ότι ο νόμος δεν απαγορεύει την πώληση τους. Τέλος ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και διαταγή επιστροφής των τεκμηρίων καθότι δεν έχει αποδειχτεί ότι έχει διαπραχθεί ποινικό αδίκημα για το οποίο χρειάζεται η εξέταση των τεκμηρίων. Το άρθρο 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, που είναι και η βασική διάταξη από πλευράς δικαιοδοτικού πλαισίου αναφέρει τα εξής: 32.-

(1)Όταν, κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας, κατασχεθεί οτιδήποτε και προσκομιστεί ενώπιον Δικαστή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 27, το πράγμα αυτό, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού δύναται να κατακρατηθεί από τέτοιο πρόσωπο ως ο Δικαστής ήθελε ορίσει, λαμβανομένης πάντοτε εύλογης φροντίδας για τη διατήρηση του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό.

(2)Όταν οτιδήποτε που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος έρευνας και προσκομίστηκε ενώπιον Δικαστή υπόκειται σε φθορά ή είναι επιβλαβές, το πράγμα αυτό δύναται αμέσως να διατεθεί με τέτοιο τρόπο όπως ο Δικαστής ήθελε ορίσει. Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η υπόθεση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360. Στην υπόθεση αυτή, το εφετείο κλήθηκε για πρώτη φορά να ερμηνεύσει τις διατάξεις του άρθρου 32

(3)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Kεφ. 155 και να καθορίσει το πλαίσιο εφαρμογής τους. Αφορούσε η πιο πάνω υπόθεση αίτηση για αποδέσμευση των κατασχεθέτων, η οποία απορρίφθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, λέχθηκαν όμως τα εξής σημαντικά που αφορούν τα άρθρα 27 και 32 του Κεφ. 155 «Το άρθρο 32

(3)του νόμου αποτελεί τμήμα των διατάξεων της ποινικής δικονομίας που διέπουν και ρυθμίζουν την κατάσχεση αντικειμένων για τους σκοπούς των αστυνομικών ανακρίσεων, και την προσαγωγή τους ως μαρτυρία σε ποινική υπόθεση. Οι διατάξεις που αφορούν την κατάσχεση και κράτηση αντικειμένων (για ανακριτικούς και αποδεικτικούς σκοπούς) είναι ταξινομημένες με χρονολογική σειρά η οποία αντανακλά τα τρία ξεχωριστά στάδια που οριοθετούνται και ρυθμίζονται από το νόμο. Το άρθρο 27 διέπει την εξουσία για την κατάσχεση αντικειμένων. Αυτά μπορεί να κατασχεθούν κατά την εκτέλεση εντάλματος ερεύνης εφόσον η εξέτασή τους κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της αστυνομικής έρευνας. Η κατάσχεση αντικειμένου, βάσει του άρθρ. 27, παρέχει μόνο περιορισμένο δικαίωμα κράτησης, μέχρι την παρουσίασή του, το συντομότερο δυνατό, ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προβλέπεται στο άρθρ. 32

(1)του νόμου. Κριτής της αναγκαιότητας της περαιτέρω κράτησης του αντικειμένου για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας, είναι το Δικαστήριο. Οι πρόνοιες του άρθρ. 32

(1)παρέχουν διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη κατασχεθέντος αντικειμένου από τις αστυνομικές Αρχές μέχρι και την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας η οποία ήθελε προκύψει από τις αστυνομικές έρευνες. (Η πιο πάνω υπογράμμιση είναι δική μου) Σύμφωνα με τα όσα πιο πάνω αποφασίστηκαν το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να διατάξει τη κράτηση και φύλαξη αντικειμένου - τεκμηρίου - που κατασχέθηκε από τις αστυνομικές αρχές εφόσον κριθεί αναγκαία για τους σκοπούς του ανακριτικού έργου και μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας που είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό. Θεωρώ όλους του λόγους της ένστασης ανεδαφικούς. Το γεγονός ότι στην αίτηση δεν αναφέρεται αν εναντίον του καθ΄ου η αίτηση ή άλλου προσώπου εκκρεμεί οποιαδήποτε ποινική διαδικασία σε σχέση με τα αντικείμενα των οποίων την κράτηση ζητά η αιτήτρια δεν επηρεάζει καθ΄οιονδήποτε τρόπο την αίτηση της αστυνομίας. Το άρθρο 32 του Περί Ποινικής Δικονομίας νόμου, δεν απαιτεί την ύπαρξη ποινικής διαδικασίας ως προαπαιτούμενο της υποβολής του αιτήματος. Το άρθρο 32 παρατίθεται πιο πάνω και αναφέρει «για τη διατήρηση του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό» Αναφορικά με τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης σε συσχετισμό με τον χρόνο κατάσχεσης των τεκμηρίων, υποστηρίζεται ουσιαστικά ότι αυτή έγινε καθυστερημένα χωρίς να δικαιολογείται καθ΄οιονδήποτε τρόπο. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση η κατάσχεση των τεκμηρίων έγινε κατόπιν εκτέλεσης εντάλματος έρευνας στις 17.9.2008, αυτό σφραγίζει εκ πρώτης όψεως και το νόμιμο της κατάσχεσης τους, η αίτηση καταχωρήθηκε στις 17.10.2008, δηλαδή 1 μήνα αργότερα. Το άρθρο 32 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 δεν καθορίζει κανένα χρονικό διάστημα που η αίτηση θα πρέπει να καταχωρείται, νοείται βέβαια ότι το αίτημα θα πρέπει να υποβάλλεται μετά την κατάσχεση και λογικά εντός εύλογου χρόνου αφού η διαδικασία αυτή ακολουθεί της κατάσχεσης. Υπό τις περιστάσεις το χρονικό διάστημα του ενός μήνα δεν μπορεί να κριθεί ότι αντίκειται σε οποιαδήποτε πρόνοια του νόμου και του άρθρου 32 του Κεφ. 155, ενώ από την άλλη δεν θεωρώ τον χρόνο αυτό από μόνο του υπέρμετρο κατά τρόπο που να επηρεάζει καταλυτικά το αίτημα της αστυνομίας. Το γεγονός ότι τα αντικείμενα των οποίων η κράτηση ζητείται δεν ανήκουν στον καθ΄ου η αίτηση, αλλά στην εταιρεία LEO & SON LTD, της οποίας ο καθ΄ου είναι μέτοχος και διευθυντής, ως ισχυρίζεται, δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο αίτημα της αστυνομίας να ζητά την κράτηση τους, αφού αυτά σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα στην αίτηση κατασχέθηκαν στα πλαίσια εκτέλεσης εντάλματος έρευνας σε σχέση με το κατάστημα και επίσης ο ίδιος ο καθ΄ου η αίτηση συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής επιθετικών όπλων. Οπόταν έχει καταδειχτεί ότι διερευνάται αδίκημα σε σχέση με τον ίδιο τον καθ΄ου η αίτηση. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί ότι αυτά κατέχονται νόμιμα δεν μπορούν να έχουν την θέση τους στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Το Δικαστήριο σαφώς και δεν θα εξετάσει οτιδήποτε το οποίο άπτεται πιθανόν της ουσίας οποιασδήποτε μελλοντικής διαδικασίας σε σχέση με τα κατασχεθέντα. Το Δικαστήριο καλείται όπως αυτό προτάσσουν και οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Κεφ. 155, να εξετάσει την αναγκαιότητα κράτησης των κατασχεθέντων. Αφού, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τα αντικείμενα, έχουν κατασχεθεί δυνάμει εντάλματος έρευνας, αυτά θα εξεταστούν από εμπειρογνώμονα, στην ένορκη δήλωση παρατίθενται γεγονότα που αφορούν τον χρόνο, τον τρόπο και τον λόγο κατάσχεσης τους, αφού αυτά είναι αντικείμενα τα οποία φαίνεται να σχετίζονται άμεσα με το υπό διερεύνηση αδίκημα και συνδέονται άμεσα με την διάπραξη του και εφόσον λογικό και προπάντων προαπαιτούμενο για την διενέργεια της εξέτασης των τεκμηρίων που ζητά η αστυνομία, είναι η κράτησης τους και επίσης εφόσον αυτά αποτελούν ή θα αποτελέσουν στοιχεία προσδιοριστικά και αποδειχτικά στοιχεία για τη διάπραξη αδικήματος κρίνω ότι η κράτησης τους είναι αναγκαία. Συνεπακόλουθα η αίτηση κρίνεται δικαιολογημένη και εγκρίνεται. Σε περίπτωση που καταχωρηθεί οποιαδήποτε ποινική υπόθεση σε σχέση με τα κατασχεθέντα αυτή να καταχωρηθεί μέσα σε 30 ημέρες από σήμερα. (Υπ.) ............................................ Κ. Κουνίδου , Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο