Δημοκρατίας ν. Πέτρου Πατσαλίδη, Αρ. Υπόθεσης: 3751/08, 26 Νοεμβρίου, 2008

(1), 51 και Πρώτο Παράρτημα, του περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/2004 όπως τροποποιήθηκε, από το νΝόμο 91

(1)/2005 (δεύτερη και τέταρτη κατηγορία) με τη σημείωση ότι η τέταρτη κατηγορία για την μεταφορά αφορά τόσο το πιστόλι όσο και το δόκο που περιγράφεται στην τρίτη κατηγορία). Η τρίτη κατηγορία που αφορά κατοχή πυροβόλου όπλο κατηγορίας Δ (δόκου) με αριθμό εγγραφής Ν 16672 χωρίς άδεια κατοχής στο πιο πάνω χρόνο και τόπο είναι παραδεκτή. Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι τον ίδιο χρόνο και τόπο είχε στη κατοχή του και μετέφερε 7 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου και 6 φυσίγγια πιστολιού, χωρίς άδεια του Επιθεωρητή εκρηκτικών υλών κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4

(1)(ε)

(4)(δ)

(5)του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 27/78 και 19

(1)/2005 (πέμπτη κατηγορία). Από τα πιο πάνω πηγάζουν και οι κατηγορίες 6η και 7η για επιθέσεις πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης στη Μάρω Νικολάου κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (έκτη κατηγορία) και επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Πανίκο Κόκκινο κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (έβδομη κατηγορία). Η δεύτερη ομάδα κατηγοριών αφορά ως χρόνο διάπραξης την 17.2.08 ως εξής: (α) Το αδίκημα της διάρρηξης, ότι ο κατηγορούμενος στον Αστρομερίτη της Επαρχίας Λευκωσίας διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Γεωργίας Νικολάου από τον Αστρομερίτη με σκοπό την διάπραξη μέσα σε αυτή κακούργημακακουργήματος δηλαδή την κλοπή που αναφέρεται στην κατηγορία 9 κατά παράβαση των άρθρων 292(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (όγδοη κατηγορία). (β) Το αδίκημα της κλοπής, ότι έκλεψε από την κατοικία της Γεωργίας Νικολάου από τον Αστρομερίτη ένα πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ με αριθμό εγγραφής Ν 16672 αξίας 220= ευρώ περιουσία της Νίκης Αντρέου από το Πολιτικό κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (ένατη κατηγορία). (γ) Το αδίκημα της κατοχής όπλου, ότι κατείχε και μετέφερε το πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ με αριθμό εγγραφής Ν 16672, χωρίς άδεια κατοχής, κατά παράβαση των άρθρων 2,3, 5

(1), 51 και Πρώτο Παράρτημα, του περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/2004 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 91

(1)/2005 (δέκατη κατηγορία). (δ) Το αδίκημα της μεταποίησης πυροβόλου όπλου, ότι ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 17.2.2008 και 1.4.2008, μεταποίησε το πυροβόλο όπλο με αριθμό εγγραφής Ν 16672 αλλοιώνοντας ουσιωδώς τα χαρακτηριστικά του όπλου, δηλαδή έκοψε τις δύο του κάννες μετατρέποντας το σε κοντόκαννο, κατά παράβαση του άρθρου 42

(2)και Πρώτο Παράρτημα του ίδιου νόμου (ενδέκατη κατηγορία). (ε) Το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς, ότι εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά ύψους 220 ευρώ στο πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ με αριθμό εγγραφής Ν 16672 περιουσία της Νίκης Αντρέου από το Πολιτικό κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 166/

1. Δοθείσα μαρτυρία Η Μάρω Νικολάου (Μ.Κ.3) είναι ιδιοκτήτρια πρακτορείου στοιχημάτων στην Πάφο και διαμένει στην οδό Ελευθερίας στη Χλώρακα. Την 1.4.08, μετά το μεσημέρι πήγε στην εργασία της με το αυτοκίνητο της τύπου Mercendes υπ΄ αριθμό ΚΑΝ798 και περί ώρα 20.00 ξεκίνησε για να επιστρέψει στο σπίτι της όπου την περίμενε ο συμβίος της (Κώστας Γεωργίου Μ.Κ6) και ο γαμπρός της (Πανίκος Κόκκινος Μ.Κ4) Το σπίτι της βρίσκεται στον κύριο δρόμο της Χλώρακας. Μπροστά από την κύρια είσοδο είναι δύο χώροι στάθμευσης για τα δικά τους αυτοκίνητα που καλύπτονται από πέργολες. Δίπλα από το σπίτι της είναι ένα πρακτορείο στοιχημάτων με την ονομασία «Majorbet» ιδιοκτησία του Άκη Κλεάνθους. Όταν έφθασε έξω από το σπίτι της, γύρω στις 20.20 διαπίστωσε ότι ο δικός της χώρος στάθμευσης ήταν κατειλημμένος έτσι στάθμευσε το αυτοκίνητο της ακριβώς παράλληλα από τους δύο χώρους στάθμευσης. Η συνέχεια των γεγονότων όπως την απέδωσε, θεωρούμε ορθότερο, να δοθεί με τον αυτούσιο της λόγο από την κατάθεση της Τεκμήριο
2. «Έσβησα το αυτοκίνητο μου και αφού πήρα την ζακέτα μου, μπεζ χρώματος (Τεκμ. 12) με το δεξιό μου χέρι, κρατώντας την και την τσάντα μου καφέ χρώματος (Τεκμ. 4) με το δεξιό μου χέρι κρεμάζοντας την πάνω μου κατέβηκα κάτω για να πάω σπίτι να φρεσκαριστώ και να φύγουμε με τον Κώστα. Ενώ κατέβηκα κάτω και ενώ στεκόμουν μπροστά και ξεκίνησα να περπατήσω διαμέσου του πάρκιγκ προς την είσοδο της οικίας μου, προτού προλάβω να κάμω βήμα, είδα ένα άγνωστο μου πρόσωπο να φορεί κουκούλα στο πρόσωπο και μαύρα γάντια και να βγαίνει από την αριστερά πλευρά του αυτοκινήτου του άνδρα μου. Αμέσως μου επιτέθηκε κρατώντας ένα μαύρο αντικείμενο και ταυτόχρονα να βρυχάται. Δεν θυμάμαι με ποιο χέρι κρατούσε το αντικείμενο, πρέπει να πάω στο μέρος που έγινε για να δω και να σας πω. Το πρόσωπο αυτό ενώ μου επιτίθετο, κατάλαβα ότι ήθελε να κτυπήσει την κεφαλή μου και εγώ, χωρίς να χάσω την ψυχραιμία μου του επιτέθηκα και εγώ. Το πρόσωπο αυτό άρχισε να με χτυπά στο δεξί μου χέρι που είχε την τσάντα μου με το μαύρο αντικείμενο που σου είπα και ενώ εγώ προσπαθούσα να αμυνθώ διότι δεν του έδινα την τσάντα, άρχισα να φωνάζω δυνατά όλο και πιο δυνατά συνέχεια για να ακούσουν οι πελάτες του πρακτορείου «Majorbet» δίπλα και να βγουν έξω. Κατά τη διάρκεια αυτή άκουσα κάποιον αντικείμενο να πέφτει στο έδαφος το οποίο εκείνη την ώρα δεν το πρόσεξα τι ήταν. Εκείνη την ώρα άκουσα την φωνή του γαμπρού μου Πανίκκου Κόκκινου να μου λέει «κυρία Μάρω, κυρία Μάρω». Εγώ τότε άφησα την τσάντα την οποία άρπαξε το άγνωστο πρόσωπο μαζί με την ζακέτα μου και έτρεξε απέναντι στην άλλη πλευρά του δρόμου (στο απέναντι χωράφι). Ο Πανίκκος πέρασε από δίπλα μου και ταυτόχρονα του έδειξα τον δράστη ο οποίος έτρεχε και αμέσως ο Πανίκκος έτρεξε πίσω του. Αμέσως μετά τον Πανίκκο ήρθε εκεί ο άνδρας μου, ο Άκης του «Majorbet» και ο Τάκης Τσιέλεπου. Ο άνδρας μου και ο Τάκης έτρεξαν πίσω του Πανίκκου. Εγώ παρέμεινα στο μέρος και ενώ ήμουν εκεί πρόσεξα στο μέρος που μου επιτέθηκε το άγνωστο πρόσωπο να υπάρχει μια σφαιροθήκη μικρή μαύρου χρώματος και μερικές σφαίρες, δεν θυμάμαι αριθμό. Τότε κατάλαβα ότι ήταν ώρα που με κτυπούσε ο δράστης με μικρό αντικείμενο, πρέπει να ήταν με όπλο (αναγνώρισε ως τέτοιου μεγέθους το αντικείμενο και στις φωτογραφίες 43, 45, 46 και 49). Μετά από λίγα λεπτά με ενημέρωσε ο Άκης ότι έπιασαν το δράστη και μαζί με τον Άκη πήγα στο μέρος όπου τον έπιασαν (στο νεκροταφείο βλ. φωτ. 32 και 36 του Τεκμ. Α για αναγνώριση). Όταν φτάσαμε στο μέρος υπήρχε αρκετός κόσμος μεταξύ των οποίων και ο Πανίκκος, όπου ήταν κτυπημένος στο πρόσωπο. Εκεί στο συμιντίρι είδα και αναγνώρισα την τσάντα μου. Στο μέρος είχε ένα πρόσωπο που μου έδειξε η Αστυνομία ότι τον έπιασε ο Πανίκκος, αλλά λόγω του ότι πριν φορούσε κουκούλα δεν μπορώ να τον αναγνωρίσω, αλλά το ύψος του, καθώς και τα μαύρα ρούχα που φορεί ήταν τα ίδια. (...................... ....................................................................................................................) Πριν το συμβάν αυτό εντός της τσάντας μου είχα το πορτοφόλι μου διάφορα προσωπικά αντικείμενα, τα γυαλιά μου, κλειδιά του πρακτορείου, το κινητό του τηλέφωνο και το χρηματικό ποσό των 1,000 Ευρώ σε χαρτονομίσματα των 20 Ευρώ και 10 Ευρώ, δεν θυμάμαι πόσα από το καθένα.)» Στη δεύτερη κατάθεση της διευκρινίζει τα κάτωθι: - Ότι ο πρώτος που είδε, μόλις ο δράστης έφυγε, ήταν ο Πανίκος, ο γαμπρός της, και μετά ο Κώστας. Στον Πανίκο έδειξε τον άντρα που την κτύπησε ο οποίος εκείνη την ώρα είχε μόλις μπει στο χωράφι απέναντι (φωτ. 27 του Τεκμ. Α) και ο Πανίκος αμέσως έτρεξε από πίσω του. Ανάφερε ακόμα ότι στη σκηνή μετά είδε τον Άκη και τον Τάκη (Μ.Κ.5). - Όταν έφευγε ο δράστης μετά που της πήρε την τσάντα παρατήρησε ότι «δεν έτρεχε και πολύ γρήγορα». - Από την ώρα που κτυπήθηκε μέχρι την ώρα που πήγε στο νεκροταφείο να αναγνωρίσει το δράστη πέρασαν λίγα λεπτά. - Για το τι υπήρχε στη τσάντα της λέει τα ακόλουθα: «.στη τσάντα μου είχα λίγα μετρητά, δύο εικοσάλιρα το ένα σχισμένο μάλιστα και περίπου τριάντα ευρώ. Επίσης υπήρχε ξεχωριστά η δεσμίδα με τα χίλια περίπου ευρώ που ήταν τυλιγμένα με λαστιχάκι και ήταν ξαπόλιτα μέσα στην τσάντα. Άλλα μικροαντικείμενα που υπήρχαν δεν τα θυμούμαι. Τα χίλια ευρώ που είχα μέσα στην τσάντα μου τα θυμούμαι γιατί λίγα λεπτά πριν φύγω από το πρακτορείο μου τα πήρα από το ταμείο μου και τα έβαλα στην τσάντα μου. Ήταν εισπράξεις από τη δουλειά μου.» Να τονιστεί ότι ενώ η τσάντα πουκαι το περιεχόμενο της έχει κατατεθεί ως (Τεκμ. 4), σ' αυτή δεν περιλαμβάνεται το ποσό των χίλιων ευρώ τα οποία το οποίο σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή δεν έχουνει ανευρεθεί. Αυτό το γεγονός υπήρξε και ένα από τα σημεία που η ΜΚ3 αντεξετάσθηκε. Ερωτήθηκε επίσης από τον κ. Γεωργίου για την δυνατότητα της "ν' αναγνωρίσει τον δράστη" και εύλογα ανάφερε ότι δεν θα μπορούσε να το πράξει αφού ο δράστης όταν την κτυπούσε φορούσε μαύρη κουκούλα που κάλυπτε το πρόσωπο του. Αναγνώρισε όμως όλα τα ρούχα και αντικείμενα της σκηνής προσθέτοντας ότι το ύψος και γενικά η σωματική διάπλαση του δράστη ήσαν όμοια με τον κατηγορούμενο. Μετά που ο δράστης άρπαξε την τσάντα από την ΜΚ3 Μάρω Νικολάου έτρεξε για να διαφύγει. Όμως στις φωνές της ΜΚ3 για βοήθεια ανταποκρίθηκε ο γαμπρός και ο συμβίος της που βρίσκονταν στο σπίτι της παρά το σημείο που ο δράστης επιτέθηκε. Μάλιστα στο χώρο όπου καθόταν, η πρόσοψη ήταν στο κύριο δρόμο και η είσοδος ήταν ανοικτή. Συγκεκριμένα σύμφωνα με την δική του αφήγηση, ο ΜΚ4 Πανίκος Κόκκινος (γαμπρός της ΜΚ3) ακολουθούμενος από το συμβίο της (ΜΚ6), μόλις άκουσε τις φωνές της πεθεράς του έτρεξε προς το μέρος και ακριβώς έξω από την πόρτα στεκόταν η ΜΚ3 η οποία και του είπε ότι κάποιος την κτύπησε "με όπλο και λιβέρι" και του τον έδειξε που έτρεχε να διαφύγει διασταυρώνοντας τον κύριο δρόμο προς το απέναντι χωράφι σε απόσταση 20 περίπου μέτρα. Ο ΜΚ4, χωρίς ποτέ να χάσει επαφή με το άτομο που καταδίωκε, άρχισε να τρέχει από πίσω του καλώντας τον να σταματήσει, ενώ αυτός συνέχιζε, χωρίς να γυρίσει πίσω, να τρέχει στα χωράφια. Μετά μπήκε σ' άλλο δρόμο και κατευθύνθηκε στο νεκροταφείο της Χλώρακας. ο Ο ΜΚ4 τον ακολούθησε. Εκεί στο νεκροταφείο και ενώ ο ΜΚ4 βρισκόταν σε απόσταση περί τα δέκα μέτρα μαπ' αυτόν, ο καταδιωκόμενος σταμάτησε "σαν να ήθελε να κρυφτεί". Όταν ο ΜΚ4 πλησίασε πιο κοντά του το πρόσωπο αυτό, το οποίο φορούσε κουκούλα, σταμάτησε, και κάτι του είπε στα αγγλικά και πέταξε μέσα στο δρόμο μια γυναικεία τσάντα που κρατούσε. O ΜΚ4 εκείνη την στιγμή δεν γνώριζε ότι ήταν της πεθεράς του. Στη συνέχεια o MK4 πήγε κοντά του, τον άρπαξε από την μέση και του είπε να περιμένει μέχρι να έρθει η Αστυνομία ενώ αυτός αντιδρούσε για να φύγει χωρίς όμως να τον κτυπά. Στη προσπάθεια του Πανίκου να τον ακινητοποιήσει μέχρι να έρθει η Αστυνομία "έπεσαν και οι δύο αγκαλιασμένοι από ένα κούγκρινο τοίχο δίπλα από το νεκροταφείο ύψους 1 - 1 ½ μέτρο και μετά βρέθηκαν στο πεζοδρόμιο από την πάνω μεριά του τοίχου του". Σ' αυτό το σημείο των γεγονότων, ο ΜΚ4 αντελήφθηκε να φθάνουν στο μέρος και άλλα άτομα. Αρχικά ένα άτομο και μετά από λίγο ακόμη δύο άτομα, εκ των οποίων ο ένας ήταν ο πεθερός του ΜΚ6 Κώστας Θεοχάρους, ο οποίος αφού αρχικά έτρεξε προς βοήθεια με τον ΜΚ4, παρέμεινε για λίγο με την ΜΚ23 και μετά ακολούθησε τον Πανίκο και είχε εμπλοκή στην πάλη που έλαβε χώρα μεταξύ του Πανίκου και του δράστη. Μάλιστα ήταν ο ΜΚ6 που αφαίρεσε κατά την πάλη, την κουκούλα από το πρόσωπο του δράστη. Ήταν χαρακτηριστική η φράση του στην αντεξέταση «την κουκούλα εγώ του την έβγαλα, 1000%». Το πρώτο άτομο που προσέτρεξε στο μέρος του νεκροταφείου χωρίς όμως να συμμετάσχει ενεργά στην ακινητοποίηση του "δράστη" ήταν ο γιατρός Χρ. Τσιέλεπος (ΜΚ5), ο οποίος, όντας περίοικος, έτυχε να βρίσκεται κοντά στο σπίτι της Μάρως με το αυτοκίνητο του όταν άκουσε τις φωνές της για βοήθεια. Όταν είδε λοιπόν τον Πανίκο να καταδιώκει κάποιο άτομο, τον ακολούθησε και λίγο μετά κατόρθωσε να τους εντοπίσει κοντά στο νεκροταφείο. Θέτει ο ΜΚ5 το θέμα ως εξής: "Εκείνη την ώρα είδα και ένα αυτοκίνητο σταματημένο στα αριστερά μου μόνο του και πέρασε από το μυαλό μου ότι μπορεί o κλέφτης να πήγαινε προς αυτό το αυτοκίνητο. Εκείνη την ώρα είδα ένα άντρα να τρέχει και πίσω του, δύο - τρία μέτρα, να τρέχει ο Πανίκκος. Μόλις είχαν φθάσει πολύ κοντά σ' αυτό το αυτοκίνητο σαν να είδα τον άντρα αυτό να κοντοσκέκεται και ακριβώς εκείνη την ώρα τον έφθασε ο Πανίκκος και τον έπιασε δηλ. τον αγκάλιασε και τον κρατούσε. Άκουσα τον Πανίκκο να μου λέει «εν να μου φύγει». Εγώ του είπα κράτα τον και τηλεφωνώ της Αστυνομίας(....) Τηλεφώνησα στο 199 και μάλιστα τώρα που συμβουλεύομαι το τηλέφωνο μου βλέπω ότι η ώρα ήταν 20.
3. Εγώ της εξήγησα της κοπέλλας που είμασταν και ταυτόχρονα φώναξα και βοήθεια. Έτσι πρέπει να με άκουσαν κάποιοι γειτόνοι εκεί τελοσπάντων και ήρθαν εκεί. Μερικοί από αυτούς βοήθησαν τον Πανίκκο να κρατά τον άνδρα αυτό. Σ' αυτούς που είδα εκεί ήταν και ο Κώστας ο σύζυγος της Μάρως που είχε έρθει τρέχοντας μετά. Εγώ περιμένοντας την Αστυνομία πρόσεξα ότι μέσα στον δρόμο δύο μέτρα από το αυτοκίνητο είδα ένα πιστόλι (τ.28) και δίπλα από το πιστόλι ένα σακκάκι ανοιχτού χρώματος (τ.12)". (Ο ΜΚ5 αναγνώρισε μ' αυτό τα σχετικά τεκμήρια τ.28). Επειδή είχε ήδη (αρχίσει) να μαζεύεται κόσμος θεώρησα σωστό, μήπως και το έπιανε κάποιος, το τύλιξα με το σακκάκι δηλαδή δεν άγγιξα καθόλου το πιστόλι με τα χέρια μου και το σήκωσα και το έβαλα σ' ένα σημηντίρι δίπλα από τον άσφαλτο. Επίσης εκεί είδα στο έδαφος ότι στο ίδιο σημείο μια κουκούλα νομίζω σκούρου χρώματος, δύο γάντια μαύρα, και μετά όταν ήρθαν οι Αστυνομικοί είδα και μια περούκα μαύρη. Το σημείο που είδα το πιστόλι ήταν ακριβώς εκεί που ο Πανίκκος έπιασε τον άντρα αυτόν αλλά στη συνέχεια με την πάλη όπως φαίνεται μετακινήθηκαν δύο τρία προς την μεριά της θάλασσας..." Η πιο πάνω μαρτυρία των τεσσάρων προσώπων είναι η ουσιώδης μαρτυρία για τα γεγονότα της 1.4.
4. Υπάρχει όμως και ένας πυρήνας γεγονότων που έγιναν παραδεκτά και σχετίζονται με την πιο πάνω μαρτυρία. Είναι σκόπιμο να τα αναφέρουμε σ' αυτό το σημείο. Τον ουσιώδη χρόνο το όχημα CAA307 το είχε στη κατοχή του ο κατηγορούμενος και του το είχε παραχωρήσει σ' αυτόν η εξαδέλφη του Κ. Τσαγγαρίδου. Το αυτοκίνητο αυτό βρέθηκε στο νεκροταφείο της Χλώρακας την 1.4.08 (λίγο μετά τη ληστεία) και είναι το αυτοκίνητο που είδε ο ΜΚ5 σταθμευμένο σύμφωνα με την δική του αφήγηση και φαίνεται στις φωτογραφίες του τ. 47Β (φ.33 κ.ε). Η Μάρω Νικολάου, μετά από την επίθεση εναντίον της από τον δράστη της ληστείας, υπέστη τα ακόλουθα τραύματα (Τεκμ. 2

(10): "κάκωση δεξιού αντίχειρα, δεξιού αγκώνα και εκδορές δεξιού γονάτου, κάταγμα κεφαλής, κερκίδας, δεξιού αγκώνα". Ο Π. ΝικολάουΚόκκινος από την προσπάθεια του να συλλάβει και ακινητοποιήσει τον δράστη υπέστη τα ακόλουθα: (Τεκμ. 2

(8)): "μια εκδορά στο μέτωπο, μια εκδορά στο δεξί ζυγωματικό, κάκωση δεξιάς χειρός και εκδορές ραχιαίοαςυ επιφάνειας δεξιού χεριού". Τα δύο άλλα πρόσωπα που η μαρτυρία τους συνδέεται με τα περιστατικά της 1.4.08 είναι ο Άκης Κλεάνθους ιδιοκτήτης του παρακείμενου πρακτορείου και ο περιπτεράς Π. Λεωνιδου. Οι καταθέσεις των δύο αυτών προσώπων (τ.46) είναι μέρος των παραδεκτών γεγονότων και μπορούμε να συνοψίσουμε την εμπλοκή τους ως ακολούθως: Ο Άκης, όταν άκουσε τις φωνές της παραπονούμενης, από το πρακτορείο του δίπλα από το σπίτι της, βγήκε έξω και είδε την Μάρω κτυπημένη και "μια σκιά να τρέχει". Αμέσως μπήκε μέσα στο γραφείο του και πήρε τηλέφωνο την Αστυνομία. Στη συνέχεια ξαναβγήκε και έμεινε με την Μάρω ενώ σε λίγα λεπτά έφθασε η Αστυνομία η οποία όμως προχώρησε προς το νεκροταφείο όπου πήγε και ο ίδιος σε λίγο συνοδεύοντας την Μάρω. Στο μέρος είχε αρκετό κόσμο. Στο πρακτορείο του αργότερα είδε μια σφαιροθήκη πάνω στον πάγκο την οποία άφησε εκεί ο Π. Λεωνίδου, περιπτεράς στη γειτονιά, που την βρήκε όταν προσέτρεξε στο μέρος μετά τις φωνές για βοήθεια που άκουσε όταν βρισκόταν στο γειτονικό περίπτερο. Συγκεκριμένα τη φυσιγγιοθήκη την βρήκε έξω από το σπίτι της Μάρως. Είναι το τ. 34 (σημείο 7) στις φωτογρ. 23 και 24 του τ. 47Β). Ο εντοπισμός και η διακίνηση των τεκμηρίων, μετά που η Αστυνομία έλαβε την κατοχή τους και η επιστημονική τους εξέταση δεν αμφισβητείται, γι' αυτό και η πτυχή αυτή της μαρτυρίας δεν θα μας απασχολήσει. Όμως είναι μέρος της Υπεράσπισης, στη προσπάθεια να πληγεί η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, ότι τα χίλια ευρώ που η ΜΚ3 ισχυρίζεται ότι ήταν στην κλαπείσα τσάντα δεν έχουν ανευρεθεί γιατί ο πραγματικός δράστης τα είχε πάρει διαφεύγοντας. Η εκδοχή της Υπεράσπισης, όπως υποβλήθηκε στους μάρτυρες και προωθήθηκε ενώπιον μας, ήταν ότι ο Κατηγορούμενος βρισκόμενος στο νεκροταφείο για άλλο παράνομο σκοπό που αφορούσε συναλλαγή για το επίδικο δόκο, είχε εκληφθεί λανθασμένα για τον ληστή και ως αποτέλεσμα λανθασμένα του επιτέθηκε ο ΜΚ4 και οι λοιποί μάρτυρες αφού τον πήραν για το ληστή, ενώ ο τελευταίος διέφυγε παίρνοντας μαζί του τα €1.

1. Το πακέτο τσιγάρων που είχε ανευρεθεί κοντά στην κουκούλα (σημείο 5 στη φ.51) είναι ακριβώς του δράστη αφού ο κατηγορούμενος δεν καπνίζει. Στην υπόθεση έχουν καταθέσει αριθμός αστυνομικών: Αστυφ. 1466 Δημήτριος Παπαδημητρίου (ΜΚ1) η μαρτυρία του οποίου αφορούσε την εξέταση του αδικήματος στον Αστρομερίτη στις 17.2.08, Αστυφ. 1784 Κώστας Κλεόπας (ΜΚ2), ο οποίος ήταν υπεύθυνος του αρχείου τεκμηρίων της υπόθεσης, Αστυφ. 1127 Νεόφυτος Χ"Γεωργίου (ΜΚ7), Αστυφ. 3416 Παύλος Εκτορίδης ο φωτογράφος που την 1.4.08 από η ώρα 11.45 πήρε τις φωτογραφίες του τ. 47Β (ΜΚ9), Αστυφ. 591 Βίκτωρας Ακάμας (ΜΚ10), Αρχιλοχίας 2445 Χριστάκης Αντωνίου (ΜΚ11), Αστυφ. 2607 Μιχάλης Χριστοδούλου (ΜΚ12), Υπαστυνόμος Γιώργος Αναστασίου, (ΜΚ13), Αστυφ. 1827 Μιχάλης Καλλής (ΜΚ14), Λοχίας 2248 Χαράλαμπος Νίττης, (ΜΚ15). Εξ αυτών οι ΜΚ10 και ΜΚ11 είναι ειδικοί εμπειρογνώμονες. Η έκθεση του ΜΚ10 Αστυφ. 591 Βίκτωρα Ακάμα ειδικού στην αναγνώριση πυροβόλων όπλων, ουσιαστικά αποτελεί κοινό έδαφος και αφορά το δόκο και την επιστημονική εξέταση του πιστολιού αντικείμενα των συναφών κατηγοριών. Σύμφωνα με την έκθεση του η οποία γίνεται εύρημα του Δικαστηρίου το εν λόγω δόκο (τ. 27) βρίσκεται σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Η χρήση του όμως με πλήρη φυσίγγια είναι επικίνδυνη λόγω των μετατροπών που έχουν γίνει σε αυτό. Διευκρίνισε στην αντεξέταση του ότι είναι επικίνδυνο για τον ίδιο τον φέροντα το όπλο. Επίσης η έκθεση καλύπτει το πιστόλι (τ. 28) και είναι πόρισμα του ΜΚ10 ότι το εν λόγω πιστόλι δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί λόγω ελαττωματικού μηχανισμού πυροδότησης. Η δε έλλειψη εξαρτημάτων / ανταλλακτικών του συγκεκριμένου πιστολιού, καθιστά αδύνατη την επιδιόρθωση του. Ακόμα είναι μέρος του πορίσματος του ότι η κενή φυσιγγιοθήκη πιστολιού που βρέθηκε στο πάγκο του πρακτορείου του Άκη δηλ. του (τ. 34) εφαρμόζει στο πιστόλι τ.
2. Τα επτά πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου 12 χιλ. διαμετρήματος και τα 6 πλήρη φυσίγγια 9 χιλ. διαμετρήματος βρίσκονται σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Να σημειωθεί ότι ο ΜΚ10 πυροβόλησε 4 από τα επτά φυσίγγια δόκου και 2 από τα έξι. Ο Μ.Κ.11 αρχιλοχίας 2445 Χ. Αντωνίου είναι ειδικός για την εξέταση αποτυπωμάτων υποδημάτων αποσπασμένος στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο του Αρχηγείου Αστυνομίας. Του ανατέθηκε να εξετάσει για σκοπούς της ειδικότητας του ένα ζεύγος αθλητικών υποδημάτων του κατηγορούμενου, (τ. 29). Για την εξέταση του έλαβε από άλλο αστυνομικό οκτώ αντίγραφα ισομεγέθους φωτογραφίας στην οποία φαίνεται ένα τεμάχιο αποτυπώματος υποδήματος το οποίο λήφθηκε από τη σκηνή της επίδικης ληστείας. Συγκεκριμένα είναι η φωτογραφία 30 του τεκμηρίου 47Β. Για σκοπούς σύγκρισης ο Μ.Κ.11 χρησιμοποίησε δειγματικό αποτύπωμα του δεξιού υποδήματος του τεκμηρίου 28, δηλαδή του ενός εκ των υποδημάτων του Κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας ξεκαθάρισε ότι ουδέποτε επισκέφθηκε τη σκηνή και το πόρισμα του προήλθε από τις φωτογραφίες. Το αποτέλεσμα της εξέτασης του ήταν ότι το τεμάχιο αποτυπώματος υποδήματος που βρέθηκε στη σκηνή και αποτυπώνεται στην πιο πάνω φωτογραφία «θα μπορούσε να προκληθεί από τη σόλα του δεξιού υποδήματος του τεκμηρίου 29». Ο κ. Γεωργίου αντεξετάζοντας το μάρτυρα επέμενε ιδιαίτερα στο ότι δεν ακολουθήθηκε η ορθή μέθοδος εξέτασης καθότι κατά την άποψη του την οποία στήριξε σε σχετικό σύγγραμμα "Forensic Science", 2nd ed., των Andrew and Julie Jackson, είναι η αποτύπωση σε γύψο ή πλαστελίνη ή τζελατίνη. Ο ΜΚ11 επέμενε ότι είναι επιστημονικά αποδεκτή η μέθοδος που χρησιμοποίησε, δεν διαφώνησε όμως ότι το αποτέλεσμα του ήταν πιθανολόγηση και όχι η ταύτιση όπως ακριβώς δεικνύει η φράση «θα μπορούσε». Ο υπεύθυνος σκηνής του εγκλήματος στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο Μ.Κ.13, υπαστυνόμος Γ. Αναστασίου. Έφθασε στο χώρο της σκηνής στις 2/4/08 και ώρα 01.
3. Είναι υπό τη δική του εποπτεία που έγινε η ανεύρεση, και η συγκέντρωση των διαφόρων τεκμηρίων και είναι ο ίδιος που εντόπισε τα αποτυπώματα παπουτσιών τα οποία φωτογραφήθηκαν. Όλες οι φωτογραφίες λήφθησαν μετά από δικές του οδηγίες. Ο ίδιος δε τοποθέτησε τις αριθμήσεις επί των ανευρεθέντων τεκμηρίων όπως φαίνεται στο τεκμήριο 47Β και αναλύονται στον κατάλογο της έκθεσης του. Να σημειωθεί ότι στη σκηνή της ληστείας στο σημείο που ο δράστης επιτέθηκε της παραπονούμενης εντοπίσθηκαν 4 πλήρη φυσίγγια πιστολίου (τ. 33, σημεία 2-5). Έκαμε έρευνα στην περιοχή από την διαδρομή που σύμφωνα με τις πληροφορίες διέφυγε ο δράστης, και εντόπισε σε ανοιχτό χώρο παρά την οδό Βετεράνων Β' Παγκοσμίου Πολέμου, 2δύο αποτυπώματα παπουτσιών (σημεία 8 και 9). Ακολούθως η ώρα 0300 πήγε στην οδό Αναπαύσεως όπου βρίσκεται το κοιμητήριο Χλώρακας. Παρά την είσοδο του κοιμητηρίου βρισκόταν σταματημένο το αυτοκίνητο CAA 307 με τους αριστερούς τροχούς να είναι στο πεζοδρόμιο και οι δεξιοί στο δρόμο. Λίγο πιο πίσω από το αυτοκίνητο στο πεζοδρόμιο και κοντά στον τοίχο του κοιμητηρίου υπήρχε μια γυναικεία τσάντα μάρκας LOUIS VUITON με ανοιχτό το φερμουάρ (τ. 4). Πάνω στον τοίχο υπήρχε το γυναικείο σακάκι μάρκας DOLCE CABANA χρώματος μπεζ (τ. 12) και κάτω από αυτό το πιστόλι με στοιχεία PB Mod 70 Made in Italy χωρίς φυσιγγιοθήκη (τ. 28) και η μάλλινη κουκούλα χρώματος μαύρου (τ. 11). Στον ίδιο τοίχο λίγο πιο πίσω από το σακάκι είχε ένα ζεύγος μάλλινων γαντιών χρώματος μαύρου (τ.15). Μέσα από τον τοίχο, σε τσιμεντένιο διάδρομο, βρέθηκε μάλλινη περούκα με μαύρα μαλλιά (τ.7) και λίγο πιο πέρα ένα πακέτο τσιγάρων Rothmans μπλε με 10 τσιγάρα (τ. 6) (σημεία 10-15). Στην αντεξέταση τόνισε ότι παρά τις προσπάθειες που έγιναν δεν ανευρέθηκε το ποσό των €1.
4. Ο ΜΚ15 λοχίας 2448 Χ. Νίττης ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Ο μάρτυρας κατάθεσε επί των διαφόρων ανακριτικών διαβημάτων του για την υπόθεση τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν πλην όμως ο κ. Γεωργίου επέμενε ιδιαίτερα στο τι είδους έρευνες έγιναν για τον εντοπισμό του ποσού των €1.
5. Ο ΜΚ15 λεπτομερώς έδωσε εξηγήσεις λέγοντας χαρακτηριστικά ότι έλεγξαν σπιθαμή με σπιθαμή τη σκηνή τόσο την επίδικη ημέρα όσο και την επομένη. Ερωτήθηκε συγκεκριμένα από τον κ. Γεωργίου για το κινητό τηλέφωνο του Κατηγορούμενου το οποίο ενώ λήφθηκε ως τεκμήριο από την Αστυνομία τελικά δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ως τέτοιο. Ο ΜΚ15 εξήγησε ότι το τηλέφωνο του το παρέδωσε ο ΜΚ14 και το κράτησε με την προοπτική εάν χρειαζόταν με την εξέλιξη της ανάκρισης να χρησιμοποιηθεί ως τεκμήριο. Τελικά από τη συνολική μαρτυρία δεν προέκυψε κάτι σχετικό με το τηλέφωνο και τη χρήση του γι΄ αυτό δεν ήταν αναγκαία η συμπερίληψη του ως τεκμηρίου. Με αυτή την προσέγγιση ο ΜΚ15 προσέφερε το τεκμήριο για επιστροφή στον Κατηγορούμενο πλην όμως ο τελευταίος αρνήθηκε να το παραλάβει. Αυτό συνέβη, απ΄ ότι μπορούσε να θυμηθεί ο μάρτυρας, κατά τη διαδικασία παραπομπής του Κατηγορούμενου στο Κακουργιοδικείο. Αρνήθηκε πάντως έντονα τη θέση ότι ο ίδιος είχε υποψία για το ότι τη ληστεία τη διενήργησε τρίτο πρόσωπο ή ότι ο Κατηγορούμενος του έδωσε οποιαδήποτε εκδοχή σε σχέση με το τηλέφωνο και την παρουσία του στο νεκροταφείο τον ουσιώδη χρόνο. Είναι με παράκληση του κ. Γεωργίου που κατά το τέλος της εξέτασης του μάρτυρα ζητήθηκε όπως τελικά επιστραφεί το τηλέφωνο στον ίδιο ως αντιπρόσωπο του Κατηγορούμενου, πράγμα το οποίο έγινε στην παρουσία μας. Ακόμη ο ΜΚ15 ερωτήθηκε για τη σχέση του πακέτου τσιγάρων (τ. 6) που ανευρέθηκε στο σημείο 14 στο κοιμητήριο, όπως φαίνεται στην φωτογραφία 41 του τεκμηρίου 47Β, με την εισήγηση ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε σχέσημε αυτό το αντικείμενο καθότι δεν είναι καπνιστής και επίσης ότι το πακέτο αυτό ανήκει στον πραγματικό δράστη της ληστείας "ο οποίος διέφυγε". Ο ΜΚ15 απάντησε ότι απλά υπήρχε ανάγκη συμπερίληψης του πακέτου αυτού στα τεκμήρια και φωτογράφησης του λόγω του ότι ανευρέθηκε πλησίον της σκηνής. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαραίτητα έχει συνάφεια με τις κατηγορίες. Οι λοιποί Αστυνομικοί αφορούσαν την προσέλευση τους στο μέρος καθώς και μέλη της δύναμης που είτε κατείχαν σχετικά τεκμήρια, είτε έλαβαν φωτογραφίες είτε έλαβαν μέρος στην εξέταση και φύλαξη της σκηνής. Επίσης κατάθεσε ο Δρ. Καρυόλου, Διευθυντής του εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, ο οποίος εργάστηκε σε αριθμό τεκμηρίων και σε δείγματα γενετικού υλικού μεταξύ των οποίων και του κατηγορούμενου. Επί της μαρτυρίας του θα επανέλθουμε. Ο Κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία έδωσε ένορκη κατάθεση κατά την οποία προώθησε διάφορη εκδοχή για την παρουσία του στο χώρο του κοιμητηρίου την επίδικη ημέρα και ώρα, ενώ για την συμπλοκή του με τον Πανίκο Κόκκινο συμφώνησε με την αφήγηση του τελευταίου. Θα παρατεθεί στη συνέχεια συνοπτικά η εκδοχή του. Μετά από βομβιστική επίθεση εναντίον του στη Κακοπετριά στις 12.10.07 εκτός του ότι τραυματίσθηκε σοβαρά φοβόταν έντονα για την ζωή του, οπότε περί τα τέλη του Μάρτη 08 διαπραγματεύτηκε με κάποιο άτομο από Πάφο, την αγορά ενός δόκο. Με επίγνωση ότι η πράξη του είναι παράνομη και παρά τις δυσκολίες που είχε στο πόδι κατά το και στο οδήγημα και σστο περπάτημα, ξεκίνησε από την Κακοπετριά που διέμενε την 1.4.08 γύρω στις 5.00 που διέμενε για να φθάσει στην Πάφο για να παραλάβει το όπλο. Όταν έφτασε στην είσοδο της Πάφου ο προμηθευτής τον καθοδηγούσε με οδηγίες να φθάσει σε σημείο στη Χλώρακα και εκεί να αφήσει το ποσό των €750 για την αγορά (σ' αυτό το σημείο ο Κατηγορούμενος μας υπέδειξε από το κινητό του τηλέφωνο, συγκεκριμένο αριθμό). Όταν τοποθέτησε το ποσό, ο προμηθευτής του τηλεφώνησε και του είπε πως για να πάει στο κοιμητήριο Χλώρακας και κάπου μέσα στους τάφους βρήκε θα βρει την τσάντα με το δόκο (τ.27). Το αυτοκίνητο του υπ' αριθμό CAA307 το στάθμευσε κοντά στην είσοδο του κοιμητηρίου (β. φωτ. 33). Περίμενε λίγο, περί τα 15 λεπτά, στο αυτοκίνητο του "για να πάρει προφυλάξεις". Φόρεσε την περούκα, την κουκούλα την έβαλε σαν καπέλο και έπιασε τα γάντια του στο χέρι. Κατέβηκε προς το νεκροταφείο προσεκτικά και βρήκε την τσάντα. Χρησιμοποιώντας το φανάρι είδε το δόκο εντός της τσάντας. Η συνέχεια αποδίδεται με τα δικά του λόγια ως εξής: «Μόλις νύχτωσε και ήμουν έτοιμος να πιάσω την τσέντα άψα το φανάρι μου τσιάκαρα την τσάντα άνοιξα το κολάνι και την έβαλα πάνω στον ώμο μου δαμέ έτσι δαμέ (δείχνει τον ώμο) εκείνη την στιγμή άκουσα θορύβους και κάποιος άνθρωπος να πέφτει χαμέ, σαν κάποιος άνθρωπος να πέφτει χαμέ μπροστά μου. Εγώ επειδή ήμουν πολύ κοντά, 3 μέτρα που μέσα στο τοιχούϊ, 2 μέτρα από το αυτοκίνητο και μετά 3 μέτρα δηλαδή 5 μέτρα είδα κάποιο, επειδή είχε λίγο φως ακόμα έξω από το νεκροταφείο, είδα κάποιο να πέφτει χαμέ, άκουσα να πέφτει χαμέ γιατί ήδη σας είπα ότι ήμουν σκυφτός ακόμα και αμέσως, δευτερόλεπτα, είδα μια σκιά να μπαίνει στο νεκροταφείο και να κατεβαίνει σε άγνωστη για μένα κατεύθυνση (.............................) εγώ φκήκα έξω από εκεί που ήμουν, 3 μέτρα, προχώρησα σιγά, φκήκα το τοιχούϊ, σιγά - σιγά, πονούσα το πόδι μου πάρα πολλά, και μόλις έρεξα έξω στο δρόμο από το τοιχούϊ είδα ένα άνδρα να στέκει μπροστά μου, ήταν ο Κόκκινος. Τζιήνος λέει ότι καταδίωκε το ληστή. Και έχω να σας προσθέσω κάτι από την ώρα που εμπήκε η σκιά μέσα στο νεκροταφείο ως την ώρα που βγήκα εγώ έξω για να συναντήσω αυτό τον άνθρωπο πέρασαν 5-6 δευτερόλεπτα. Ήταν πολύ λίγος χρόνος. Μ μετά μου είπε μείνε τζιαμέ. Ε εγώ πανικοβλήθηκα γιατί ήδη σας είπα ότι πονούσα και το πόδι μου πάρα πολλά και μόλις εκείνη την ώρα βγήκα το τοιχαράκι τον είδα μπροστά μου και ξαφνιάστηκα και τα υπόλοιπα είναι όπως σας τα είπε ο Κόκκινος δηλαδή πέσαμε κάτω από το τοίχο πρέπει να κτυπήσαμε και οι δύο, εγώ δεν έφερα καμιά αντίδραση ώσπου ήλθε η αστυνομία 4-5 λεπτά». Για το περιστατικό στις 17.2.08 η ακόλουθη μαρτυρία είναι αποδεκτή και συνεπώς μπορεί να εξαχθούν τα ακόλουθα ευρήματα: Εκτός του ότι το υπ' αρ. εγγραφής πυροβόλο όπλο Ν 16672 (δόκο) τ. 27 είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της Νίκης Ανδρέου Θεοφίλου και στο πιο πάνω δόκο είχε δικαίωμα κατοχής ο Χρίστος Ανδρέου με διεύθυνση Τροόδους 53, Αστρομερίτης, εξάγεται ότι στη διεύθυνση αυτή κατά τον ουσιώδη χρόνο δηλαδή στις 17.2.08 διέμεναν ο πιο πάνω Χρίστος Ανδρέου με την αρραβωνιαστικιά του Γεωργία Νικολάου, καθώς και τον αδελφό και την μητέρα της τελευταίας (Νίκο Νικολάου και Μάρω Νικολάου αντίστοιχα). Την πιο πάνω μέρα και περί ώρα 20.35 καταγγέλθηκε στην Αστυνομία και δη στο ΤΑΕ Μόρφου διάρρηξη της πιο πάνω οικίας και κλοπή του πιο πάνω δόκου. Η κλοπή συντελέσθη όταν μεταξύ των ωρών 16.00 και 20.
6. Αφού παραβιάστηκε το μεταλλικό παράθυρο που βρίσκεται δεξιά της κυρίας εισόδου, κάποιος ή κάποιοι εισήλθαν εντός της οικίας της Γεωργίας Νικολάου και αφού μπήκαν στο υπνοδωμάτιο της ιδιοκτήτριας έκλεψαν από ξύλινο ντουλάπι το δόκο που βρισκόταν υπό την φύλαξη του αρραβωνιαστικού της Χρίστου Ανδρέου. Κανένας δεν συνεδέθηκε τότε (είτε επιστημονικά ή άλλως πως) με την διάρρηξη και κλοπή. Η ανεύρεση του δόκου με τις συνθήκες που είναι παραδεκτές, στη κατοχή δηλαδή του κατηγορουμένου την 1/4/08 οδήγησε στη διατύπωση των κατηγοριών 8-
7. Η κατοχή και η μεταφορά του δόκου από τον κατηγορούμενο προκύπτει από την παραδοχή του επί της κατοχής και την μαρτυρία που είναι ακλόνητη και αδιαμφισβήτητη ότι την 1.4.08 το κατείχε αλλά και το μετέφερε αφού βρέθηκε εντός της τσάντας (Τεκμ. 8) που ο κατηγορούμενος κρατούσε πάνω του την ώρα του επεισοδίου στο νεκροταφείο και ανευρέθη από την Αστυνομία στο χώρο του νεκροταφείου της Χλώρακας μετά την συμπλοκή του με τον Πανίκο Κόκκινο, γαμπρό της παραπονουμένης, γεγονός επίσης αναμφισβήτητο. Προκύπτει ακόμα από τα αποδεκτά παραδεκτά γεγονότα ότι το εν λόγω δόκο ως εκ των τροποποιήσεων που υπέστη δεν έχει πλέον καμιά αγοραστική αξία. Η σημερινή αξία τέτοιου δόκο είναι 220 ευρώ. Το ερώτημα συνεπώς που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει είναι αν στοιχειοθετούνται οι κατηγορίες της διάρρηξης, κλοπής, της μεταφοράς στις 17.2.08, της μεταποίησης του και της κακόβουλης ζημιάς εναντίον του Κατηγορούμενου όπως διατυπώνονται στις κατηγορίες 8-
8. Για τις πρώτες κατηγορίες, αφού ουσιαστικά προκύπτει ως κοινό δεδομένο η επίθεση ενός άνδρα εναντίον της παραπονούμενης την επίδικη ημερομηνία και η κλοπή της τσάντας της, παραμένει να διευκρινισθούν οι πλήρεις συνθήκες του επεισοδίου που έχει δύο πτυχές και το κυριότερο να απαντηθεί αν ο δράστης είναι ο κατηγορούμενος. Προέχει το ζήτημα της αξιολόγησης της δοθείσης μαρτυρίας, ένα έργο που ορθά χαρακτηρίσθηκε από την νομολογία ως το δυσκολότερο καθήκον του Δικαστηρίου. Σίγουρα η υπόθεση αυτή κρίνεται κατά το πλείστον από την αξιοπιστία των ατόμων που βίωσαν τα γεγονόταμαρτύρων ειδικά της παραπονούμενης, και των ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ
9. Αρχίζουμε όμως το έργο της αξιολόγησης από την μαρτυρία των Αστυνομικών. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι όλοι οι μάρτυρες Αστυνομικοί κατάθεσαν με υποδειγματική προσήλωση στην αλήθεια και ουδείς επεδίωξε έστω και στο ελάχιστο να δώσει ψευδή ή πλανημένη αντίληψη της πραγματικότητας γι' αυτό και ουσιαστικά ορθά δεν αμφισβητήθηκαν από τον κ. Μ. Γεωργίου. Ο μόνος που εν μέρει αμφισβητήθηκε ήταν ο Λοχίας Νίττης, όμως ο μάρτυρας αυτός μας άφησε απόλυτηα θετική εντύπωση για την εμμονή του να εξηγήσει το κάθε τι και με περισσή λεπτομέρεια για τα επιμέρους διαβήματα, για τους λόγους που έλαβε συμπληρωματική κατάθεση από την παραπονούμενη και για την "εγκυρότητα" των ερωτήσεων του προς τον κατηγορούμενο και τις λοιπές έρευνες που διενήργησε. Ο μάρτυρας ανόθευτα έδωσε την θέση και εύλογα εξέφρασε την απορία για την εκδοχή του κατηγορούμενου συγκεκριμέναδιαφωνώντας ότι αυτή του ετέθη κατά την εξέταση της υπόθεσης και την αγνόησε,. Εξέφρασε επίσης την όσο και την απορία του για το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος συνέδεσε την εκδοχή αυτή με τηλεφώνημα εγγεγραμμένο στο κινητό του τηλέφωνο και ότι κατ' ισχυρισμό αυτός ως ανακριτής παρέλειψε την προώθηση του τελευταίου ως κανονικού τεκμηρίου. Ακόμη με παραστατικό τρόπο διαφώνησε με την υποβολή ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε εκ των τραυμάτων του να τρέξει ή να περπατήσει κανονικά. Η μαρτυρία του γίνεται απόλυτα αποδεκτή και διατυπώνονται σχετικά ευρήματα για την εγκυρότητα του ανακριτικού του έργου και για όσα κατάθεσε. Η εκδοχή του Κατηγορούμενου επί της πτυχής που ερχόταν σ' αντίθεση με τον Λοχία Νίττη δεν είχε κανένα βαθμό πειστικότητας. Αν συνέβαινε τέτοια τραγική σύμπτωση να κυκλοφορεί ο ίδιος ως κουκουλοφόρος και κάποιος άλλος επίσης ντυμένος περίπου ίδια να διαφεύγει και εκ λάθους να εκλαμβανόταν ως ο ληστής ήταν φυσικό να το έλεγε άμεσα και επίμονα σ' όλους τους Αστυνομικούς αλλά και στον ανακριτή. Πέραν αυτού οι αναφορές του για τα εγγεγραμμένα στοιχεία επί του τηλεφώνου όπου συνέδεσε ένα άγνωστο-γνωστό προμηθευτή με δύο διάφορα νούμερα και φωνές με αυτόν που τον καθοδηγούσε ήταν τόσο συγκεχυμένες αλλά και αόριστες που δεν έχουν καμιά απόλυτη απολύτως αξία. Εξ άλλου παρατηρούμε, όχι χωρίς απορία, ότι ο Κατηγορούμενος, μόνο, στο στάδιο της ένορκης του κατάθεσης, και δη στην αντεξέταση, για πρώτη φορά ανάφερε για βίαιη και ανελέητη κακοποίηση του στην Αστυνομία προσπαθώντας ανεπιτυχώς να δώσει κάποια εξήγηση γιατί δεν προέβαλε την εκδοχή της παρουσίας του στο κοιμητήριο για αγορά όπλου. Τέτοια θέση για κακοποίηση δεν υποβλήθηκε, ως θα ήταν εύλογο, κατά την αντεξέταση του ανακριτή. Είναι νομολογημένο ότι η παράλειψη υποβολής ουσιαστικής θέσης στην άλλη πλευρά και η διεύρυνση ισχυρισμών όπως ο Κατηγορούμενος επιχείρησε, ενέχει δυναμική εναντίον της αξιοπιστίας του προσώπου που το πράττει (βλ. Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ.

1. Για τα λοιπά θέματα που αφορά η μαρτυρία του Κατηγορούμενου θα επανέλθουμε πιο κάτω. Ακόμη με βάση την λοιπή μαρτυρία των ΜΚ10 και ΜΚ13 που επίσης δεν αμφισβητήθηκαν άλλα και ήταν απόλυτα αξιόπιστοι διατυπώνονται ευρήματα σύμφωνα με τις εκθέσεις τους ως πιο πάνω (σελ. 11-13 της απόφασης μας). Για τον ΜΚ11 έχουμε προβληματιστεί για το εύρος της αποδοχής επί της μαρτυρίας του. Όμως επειδή ακριβώς το συμπέρασμα δεν είναι απόλυτο θα το δεχθούμε. Ο ΜΚ11 διατύπωνσε απλά την γνώμη, όπως την παραθέσαμε πιο πάνω, ότι το τεμάχιο υποδήματος που βρέθηκε στη σκηνή, στο χωράφι και αποτυπώνεται στις φωτογραφίες του τ. 47Β θα μπορούσε να προκληθεί από την σόλα του δεξιού υποδήματος δηλαδή δεν προβαίνει σε ταυτοποίηση, όπως ενδεχόμενα θα ήταν επιθυμητό. Είμαστε της γνώμης ότι η μέθοδος που ο κ. Γεωργίου παράθεσε στο μάρτυρα παρείχε ακριβώς την δυνατότητα ταύτισης και όχι απλώς μη αποκλεισμού του υποδήματος - τεκμηρίου. Συνεπώς φαίνεται να έχει δίκαιο ο κ. Μ. Γεωργίου για την υπεροχή της μεθόδου αυτής όπως προκύπτει από την βιβλιογραφία. Η μέθοδος του ΜΚ11 δεν ενισχύθηκε με παραπομπή σε επιστημονικές αυθεντίες. Η αόριστη επίκληση κάποιου συγγράμματος δεν υποκαθιστά την υποχρέωση να το προσκομίσει και να αποδείξει τα σχετικά. Όμως επαναλαμβάνουμε ότι, όπως είναι η διατυπωμένη γνώμη του, γίνεται αποδεκτή και βάση αυτής απλώς δεν αποκλείει τον κατηγορούμενο από τον δράστη της ληστείας. Από τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς και τα παραδεκτά γεγονότα προκύπτει ότι η Αστυνομία ειδοποιήθηκε για την ληστεία λίγο μετά το συμβάν και περιπολικά κατευθύνθηκαν σχεδόν αμέσως προς το χώρο του κοιμητηρίου της Χλώρακας όπου ο κατηγορούμενος βρισκόταν ακινητοποιημένος. Η ώρα 20.20 ειδοποιήθηκε το πρώτο περιπολικό και έφθασε σε 5 περίπου λεπτά. Ενώ το δεύτερο ειδοποιήθηκε 20.25 και έφθασε λίγο μετά στο κοιμητήριο Το πρώτο περιπολικό με τους Αστ. Κλεάνθους και X"Γεωργίου έφθασαν στο μέρος και είδαν την σκηνή όπου τα δύο άτομα κρατούσαν τον κατηγορούμενο κάτω στο έδαφος. Το δεύτερο περιπολικό έφθασε επίσης αμέσως με τους Αστ. 2607 Μ. Χριστοδούλου (ΜΚ12) και την Ε/Αστ. Μωϋσή. Στη συνέχεια ο ΜΚ12 παρέλαβε τον κατηγορούμενο και σε σωματική έρευνα που του έκανε, μέσα σε μια ρούχινη τσάντα που είχε στην μέση του (δηλ. το τ. 8) βρήκε το δόκο (τ. 28) και τα φυσίγγια εκτός των 4 φυσιγγίων πιστολίου που βρέθηκαν στη σκηνή της ληστείας. Αμέσως επέστησε την προσοχή του στο νόμο και το συνέλαβε για παράνομη κατοχή δόκο. Την ίδια στιγμή έβγαλε την τσάντα από την μέση του κατηγορούμενου και στη συνέχεια διενήργησε σωματική έρευνα του κατηγορούμενου, βρίσκοντας στην αριστερή κάλτσα του ποδιού το κινητό του για το οποίο έγινε ιδιαίτερος λόγος στην αντεξέταση του Λοχία Νίττη καθώς και στην δεξιά κάλτσα το μικρό φανάρι (τ.20). Ο ΜΚ13 Μ. Καλλής ειδοποιημένος για την ληστεία 20.30 έφθασε στο μέρος περί η ώρα 20.35 και εκεί ο ΜΚ12 του παρέδωσε τα ληφθέντα υπ' αυτού τεκμήρια. Την ίδια στιγμή απέκλεισε την σκηνή με Αστυνομική κορδέλα. Προκύπτει λοιπόν ότι ο αποκλεισμός της σκηνής έγινε γύρω στις 20.40 περίπου. Από εκεί και πέρα τα λοιπά ανακριτικά διαβήματα είναι δεδομένα και δεν θα μας απασχολήσουν. Όμως είναι σημαντικό να λεχθεί ότι επί των σημείων που αντεξετάσθηκε ο Λοχίας Νίττης ότι αφού βρίσκουμε την μαρτυρία του αξιόπιστη, συνιστά εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε έθεσε θέμα εκδοχής του για την παρουσία του στο κοιμητήριο ή εξέθεσε ισχυρισμό ότι το τηλέφωνο του παρείχε είδος άλλοθι. Εν πάση περιπτώσει στις γραπτές του απαντήσεις - κατάθεσεις έδινε πάντα την απάντηση "ό,τι έχειω να πειω θα το πειω στο Δικαστήριο" και βέβαια δεν βρίσκουμε ότι έχει κακοποιηθεί, ως η όψιμη θέση του. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά για την μαρτυρία του Δρ. Καρυόλου - ο οποίος υπήρξε απόλυτα αντικειμενικός και επεξηγηματικός, κινείτο δε αυστηρά, ορθά και προσεκτικά στα πλαίσια της παράθεσης της επιστημονικής του θεώρησης. Άλλωστε ορθά δεν αμφισβητήθηκε. Από την μαρτυρία του κρατούμε το γεγονός ότι εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου στη μάλλινη κουκούλα χρώματος μαύρο (τ. 11). Να θυμίσουμε ότι η κουκούλα φαίνεται στο σημείο 12 της φωτογραφίας 42 του Τ.47Β. Γενετικό υλικό του κατηγορούμενου ακόμη έχει εντοπισθεί στα γάντια που επίσης βρέθηκαν στο κοιμητήριο της Χλώρακας - τ. 15 - στο σημείο 13 όπως φαίνεται στις φωτογραφίες 41 κ.α. (βλέπετε συμπεράσματα του Δρ. Καρυόλου στην έκθεση του τ.45). Ερχόμαστε τώρα στην εξέταση της αξιοπιστίας των ΜΚ3,4,5, και 6, έχοντας πάντα κατά νου την γραμμή υπεράσπισης του κατηγορούμενου για το ότι λανθασμένα τον είχαν εκλάβει ως δράστη ενώ βρισκόταν για άλλο παράνομο σκοπό στο νεκροταφείο. Η παραπονούμενη ξεδίπλωσε με γλαφυρότητα και περισσή παραστατικότητα την σκηνή, το πώς έδρασε και πώς αποτύπωσε στο μυαλό της τον δράστη, και το τρόπο που η ίδια αντέδρασε. Περιέγραψε ικανοποιητικά και τα επόμενα συμβάντα, ειδικά την εμπλοκή στην σκηνή των λοιπών προσώπων που κυνήγησαν αυτό που της επιτέθηκε. Ευθύς εξ αρχής η παραπονούμενη μίλησε "για κουκούλα που κάλυπτε το πρόσωπο του δράστη", για τα μαύρα ρούχα που φορούσε και για το μεταλλικό αντικείμενο που κρατούσε και που για το οποίο μετά συνειδητοποίησε ότι ήταν όπλο σαν το πιστόλι - τ.
2. Αυτές οι περιγραφές συμπίπτουν πλήρως με τα ανευρεθέντα τεκμήρια αλλά και με τις αναφορές των άλλων μαρτύρων. Η ανεύρεση της σφαιροθήκης στο σημείο που έγινε η επίθεση συνάδει με ότι είπε η παραπονούμενη περί μεταλλικού αντικειμένου που έπεσε στο έδαφος. Εξάλλου στηον εν λόγω σφαιροθήκηπιστόλι εντοπίσθηκε γενετικό υλικό της παραπονούμενης, όπως επισήμανε ο κ. ΧαριλάουΚαριόλου (βλ. σελ. 11 του τ. 45). Δεν παρέλειψε ευθύς εξ αρχής μέχρι τέλους να δώσει λεπτομέρειες για το τρόπο που ο δράστης έτρεχε αφού ακριβώς ο τρόπος αυτός της έκανε εντύπωση. Ακόμα από την αρχή μίλησε για τα 1000 ευρώ που είχε στη τσάντα της έστω κι αν περίγραψε πιο αναλυτικά το περιεχόμενο της στη δεύτερη κατάθεση. Είμαστε πλήρως πεπεισμένοι ότι αυτή είπε στο Δικαστήριο την πλήρη αλήθεια. Το ίδιο αξιόπιστοι κρίνονται οι ΜΚ 4,5 και
3. Ιδιαίτερα ο Πανίκος Κόκκινος με αξιοπρόσεκτη θετικότητα απέδωσε τα γεγονότα. Σημειώνεται ότι η υπεράσπιση ουσιαστικά υιοθέτησε την εκδοχή του για την συμπλοκή στο κοιμητήριο (βλ. σελ. 16 της απόφασης μας). Πραγματικά θα ήταν πολύ δύσκολο να διαβαθμίσουμε διαφορετικά την αξιοπιστία του μάρτυρα αυτού πριν και μετά την συμπλοκή. Η εκδοχή του όχι μόνον είναι ενιαία και συγκροτημένη αλλά και συνάδει με την λογική και την κοινή πείρα. Είναι θεμελιακή δε η θεώρηση του μάρτυρα που δεν μπόρεσε η Υπεράσπιση να ανατρέψει, ότι ουδέποτε έχασε οπτική επαφή με αυτόν που καταδίωκε και ότι εν πάση περιπτώσει είδε τον κατηγορούμενο να ρίχνει την επίδικη τσάντα. Η εκδοχή του δένει αξιοθαύμαστα και συμπληρωματικά τόσο μ' αυτή της Μάρως, όσο και του Τσέλεπου και του πεθερού του Κ. Θεοχάρους Γεωργίου ο οποίος βοήθησε στην "ακινητοποίηση" του κατηγορούμενου και είναι αυτός που του έβγαλε την κουκούλα - (τ.11). Οι δε αναφορές του Κόκκινου και του γιατρού Τσέλεπου που είχε φθάσει στο κοιμητήριο πριν από τους ίδιους σχεδόν ταυτίζονται ώστε σίγουρα δεν μπορούμε να έχουμε αμφιβολία για την καταδίωξη του δράστη από τον Πανίκκο Κόκκινο (ΜΚ4) και τις πράξεις που διενήργησε πριν την συμπλοκή καθώς και την ιδία την ακινητοποίηση, ακόμη και στη λεπτομέρεια ότι ο κατηγορούμενος κοντοστάθηκε πριν την είσοδο στο νεκροταφείο.. Καθόλη δε την παραμονή του Τσιέλεπου στο χώρο μέχρι την ακινητοποίηση ουδείς δεν είδε άλλο άτομο να κινείται στο νεκροταφείο. Δόθηκε σημασία από την Υπεράσπιση ότι υπάρχει ουσιώδης αντίφαση μεταξύ της κατάθεσης του Δ. (Άκη) Ιωάννου (μέρος παραδεκτών γεγονότων - τ.46

(1)) και του ΜΚ4 καθώς και των μαρτύρων κατηγορίας Π. Κόκκινου (ΜΚ4) και Κώστα Γεωργίου Θεοχάρους (ΜΚ6), ως προς την απόσταση (διαφορά στα μέτρα) που είδαν τον δράστη για πρώτη φορά. ιΙδιαίτερα ο κ. Γεωργίου. επισήμανε την εξής αντίφαση: Ο Άκης Ιωάννου αναφέρει "ενώ ήμουν στο κατάστημα άκουσα φωνές έξω από το κατάστημα και βγήκα να δω τι είχε συμβεί ... είδα την Μ. Νικολάου . να φωνάζει.ταυτόχρονα είδα απέναντι από το κατάστημα που υπάρχουν κενά οικόπεδα, ΜΙΑ ΣΚΙΑ ενός ανθρώπου να τρέχει". Είναι σημαντικό, για τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης ότι ο Άκης Ιωάννου δεν ομιλεί για δύο σκιές, δεν λέει δηλαδή ότι είδε τον Κόκκινο να καταδιώκει τον ληστή. Αυτό, κατά την θεώρηση της Υπεράσπισης, προκαλεί σοβαρό ρήγμα στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Με όλο το σεβασμό δεν βρίσκουμε να έχουνει ιδιαίτερη σημασία οι αποκαλούμενες αντιφάσεις.η πιο πάνω αναφορά ούτε διαπιστώνουμε να υπάρχει ρήγμα. Είναι εξ' άλλου σαφές από τις μαρτυρίες του Πανίκκου Κόκκινου (ΜΚ4), Κώστα Γεωργίου Θεοχάρους (ΜΚ6) και Μάρως Νικολάου (ΜΚ3), ότι ο πρώτος που προσέτρεξε στη σκηνή ήταν ο Πανίκκος Κόκκινος. Άρα δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε καταλυτική σημασία η φράση του Άκη ότι είδε μόνο μία σκιά και όχι δύο, όπως υποστήριξε ο κ. Μ. Γεωργίου, αφού λογικά δεν αποκλείεται ο Άκης να είδε τον Πανίκο να τρέχει. Εξάλλου δεν μας βρίσκει σύμφωνους ότι υπάρχουν σοβαρές αντιφάσεις ως προς τις αποστάσεις που τα διάφορα εμπλεκόμενα πρόσωπα είδαν τον δράστη για πρώτη φορά. Η αντίληψη κάθε προσώπου διαφέρει και επίσης διαφέρει ο τρόπος που αποδίδει τα πράγματα. Σημαντικό είναι ότι υπάρχει μια ενότητα χώρου και χρόνου τέτοια που δίνει στα πεπραγμένα μια λογική συνέχεια η οποία καλύπτεται από την μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας.. Στη συνέχεια θα επεκταθούμε πάνω στο θέμα της αξιοπιστίας του Κατηγορούμενου και της βασιμότητας της εκδοχής του. Κρίνουμε στη βάση της εντύπωσης μας απ' αυτόν στο εδώλιο αλλά και της συνολικής εικόνας που σχηματίζει η εκδοχή του ότι κανένα βάθρο αλήθειας δεν παρέχει. Ουσιαστικά ο Κατηγορούμενος μας καλεί να προβούμε στις ακόλουθες διαπιστώσεις, έχοντας υπόψη τις κοινές θέσεις επί της μαρτυρίας. - Δύο άτομα του ιδίου ύψους και ιδίας διάπλασης κυκλοφορούσαν στο μέρος αυτό στη Χλώρακα, μάλιστα φορώντας με κουκούλα και περούκα. - Κοινού τύπου φυσίγγια (που είναι εφαρμόσιμα στο δόκο) επίσης διακινούνταν από τον ληστή και τον ίδιο στον ίδιο χώρο μ' αποτέλεσμα να δημιουργούνται "παρεξηγήσεις". Ακόμη ένα πιστόλι βρίσκεται στο κοιμητήριο με σκόρπια φυσίγγια. Παράλληλα μια και σφαιροθήκη που εφαρμόζει σ' αυτό υπάρχειβρίσκεται στη σκηνή της ληστείας. αλλά και μέσα στη τσάντα του. Είναι σημαντικό ότι τα δύο φυσίγγια πιστολίου - τ. 32 που βρίσκονται στη τσάντα του κατηγορούμενου (Τεκ. 8) είναι του ιδίου τύπου και διαμετρήματος μ' αυτά που βρέθηκαν στο χώρο της ληστείας. - Το ίδιο πρέπει να υποθέσουμε "για δύο άτομα που φορούν μαύρα γάντια και γενικά μαύρα ρούχα". - Ότι ένα παρόμοιο με το δικό του αποτύπωμα παπουτσιού βρέθηκε στο χωράφι της διαδρομής του δράστη. Άρα πρέπει να υποθέσουμε ότι ο δράστης φορούσε τουλάχιστον παρόμοια μ' αυτόν παπούτσια. Όλες αυτές οι συμπτώσεις είναι δύσκολο να κατανοηθούν. Πέραν αυτού η εκδοχή του Κατηγορούμενου επιδιώκει να κάνουμε υπέρβαση της κοινής λογικής και να δεχθούμε ότι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να περπατήσει αλλά ούτε να οδηγήσει, τελικά οδηγεί αυτοκίνητο αρκετή ώρα για να φθάσει στην Πάφο, περπατά μέσα σταο κοιμητήριαο συναλλάσσεται όπλα, παίρνει διάφορες προφυλάξεις αλλά κατά τ' άλλα δεν μπορεί να κάνεις τις πράξεις που οι μάρτυρες κατηγορίας τον τοποθετούν να τις κάνει. Δεν αμφιβάλουμε ότι ο Κατηγορούμενος τραυματίσθηκε τον Οκτώβρη '07 από έκρηξη βόμβας και οι σχετικές καταθέσεις (τ.57) αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου (ειδικά καταθέσεις γιατρών). Όμως, όπως ο ίδιος ο Κατηγορούμενος επεσήμανε, η ανθρώπινη θέληση διαφοροποιεί τις δυνατότητες ακόμα και παρά τις διαπιστώσεις των γιατρών, για τα τραύματα του, διαπιστώσεις πάντως που ανάγονται σε προγενέστερη των γεγονότων περίοδο και δεν καταλήγουν σε διαπίστωση αδυναμίας του να τρέξει.. Ο ΚΚατηγορούμενος μας είπε ότι είναι αθλητικός τύπος. Αυτό ενισχύει την πιθανότητα να μπορεί να τρέξει, αν και όχι ικανοποιητικά. Σημειώνουμε ότι οι αναφορές όλων των μαρτύρων κατηγορίας συμπίπτουν στο τρόπο που έτρεχε. Δεχόμαστε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος στις 2.4.08 όταν εξετάστηκε από τον τη Δρ. Ν. Χρυσάνθου στο Νοσοκομείο Πάφου έφερε εκδορές σ' όλο το πρόσωπο, εκδορές αριστερού και δεξιού βραχίονα. Οι θέσεις αυτές συνάδουν με την μαρτυρία του Πανίκου Κόκκινου ότι υπήρξε συμπλοκή. Δεν μπορούμε να δούμε την ισχύ και βαρύτητα των θέσεων της Υπεράσπισης σε συνάρτηση με την θετική κατάταξη των ουσιωδών μαρτύρων κατηγορίας ως αξιόπιστων μαρτύρων. Το Δικαστήριο δεν είναι κριτής in abstracto και θεωρητικά. Η ζωντανή πραγματικότητα έχει πολλές εκφάνσεις και δεν θα ήταν σοφό το Δικαστήριο να τις αποκλείσει εγκεφαλικά. «Και το απίθανο μπορεί να είναι αληθινό. Κριτής το Δικαστήριο» λέει χαρακτηριστικά ο Πικής ΔΠ. στην υπόθεση Mustafa v. Καυκαρή

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ.

1. Όλα τα πιο πάνω θα είχαν κάποια σημασία μόνον αν δεν είχαμε μια απόλυτα αξιόπιστη μαρτυρία που εντάσσει τον Κατηγορούμενο στο χώρο της ληστείας και επίθεσης εναντίον της Μάρως Νικολάου και μετά την συνεχή καταδίωξη του και συμπλοκή με τον Κόκκινο παρά το νεκροταφείο της Χλώρακας. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι "η σύλληψη του ήταν σχεδόν επ' αυτοφώρω". Στην επιβεβαίωση αυτής της ενιαίας εκδοχής από όλους τους μάρτυρες και την ενίσχυση της αφήγησης τους συντείνουν τα ανευρεθέντα στο χώρο τεκμήρια και η έστω περιορισμένης σημασίας επιστημονική μαρτυρία. Όλα αυτά συνεκτιμούμενα δημιουργούνκαθιστούν αρραγές και συμπαγές το σύνολο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής και δεν αφήνουν στο μυαλό μας καμιά λογική αμφιβολία ότι τα πράγματα εξελίχθησαν με βάση την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής. Διαφωνούμε επίσης με τον κ. Γεωργίου ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος έφερε το δόκο μέσα στη τσάντα που είχε στη μέση, όταν έγινε η ληστεία, γιατί κανένας μάρτυρας κατηγορίας δεν το ανάφερε. Η συνέχεια που δίδεται στη συνολική αφήγηση από την ληστεία, την καταδίωξη και ακινητοποίηση του και σύλληψη του κατά την οποία βρίσκεται να φέρει αυτή την τσάντα, απαντά αυτό το ερώτημα. Δεν βρίσκουμε ότι έχει ιδιαίτερη σημασία το ότι το πακέτο τσιγάρων δεν είχε έχει αποδειχθεί ότι ανήκει στον Κατηγορούμενο. Αναρωτιόμαστε γιατί εδόθη τέτοια έμφαση στο σημείο από την Υπεράσπιση με δεδομένο ότι η κουκούλα που βρίσκεται πλησίον του πακέτου, αδιαμφισβήτητα είναι του Κατηγορούμενου. Επ' αυτού δεχόμαστε την μαρτυρία του ΜΥ1 ιερέα Χριστοφόρου Δημητρίου για την πνευματική σχέση που είχε με τον Κατηγορούμενο κατά καιρούς εδώ και 8 χρόνια και ότι ποτέ δεν τον είδε να καπνίσει. Περιττό να πούμε ότι το θέμα δεν προσθέτει οτιδήποτε στα επίδικα θέματα. Δεχόμαστε επίσης ως αξιόπιστο μάρτυρα τον ΜΥ2 Π. Φανάρη δημοσιογράφο του Αντέννα για το τι του ελέχθηκε από τον κατηγορούμενο σε σχέση με ανεύρεση μιας τσάντας που περιείχε περίπου ΛΚ1130 σε μετρητά και επιταγές. Κατά την κρίση μας η μαρτυρία αυτή δεν έχει οιανδήποτε οποιαδήποτε αξία, αφενός διότι ο κατηγορούμενος δεν κατάθεσε οτιδήποτε για το γεγονός αυτό για να δοθεί ευκαιρία αντεξέτασης αλλά και διότι δεν έχουμε οιανδήποτεοποιαδήποτε στοιχεία για τα πλήρη δεδομένα ανεύρεσης της τσάντας. Πέραν αυτού η μαρτυρία δεν αφορά τα επίδικα θέματα του ουσιώδους χρόνου και στη συντριπτική μαρτυρία που έχουμε αποδεχθεί, η είσοδος του κατηγορούμενου σ' ένα Αστυνομικό Σταθμό με συνοδεία δημοσιογράφου για να παραδώσει μια τσάντα δεν μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε. Εξάλλου η δικαιολογία που δίνει στο ΜΥ2 ότι φοβόταν την Αστυνομία μόνο ερωτηματικά δημιουργεί αφού στη κατάθεσημαρτυρία του ουδόλως διεφάνη κάτι τέτοιο για την περίοδο Δεκεμβρίου
2. Μας έχει προβληματίσει βέβαια το ότι το ποσό των 1.000 ευρώ δεν έχει ανευρεθεί. Παρατηρούμε, πρώτιστα, ότι το αδίκημα της ληστείας έχει συντελεσθεί με τα λοιπά δεδομένα δηλαδή της κλοπής της τσάντας με βίαιο τρόπο. Το ποσό δεν είναι στοιχείο του αδικήματος και δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της κατηγορίας. Άλλωστε δεν ήταν το αποκλειστικό αντικείμενο κλοπής. Πέραν αυτού όμως βρίσκουμε ότι το αδίκημα έχει διαπραχθεί ως οι λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας βασιζόμενοι στην ακλόνητη μαρτυρία της παραπονούμενης η οποία μας έπεισε για την αλήθεια και αυτού του ισχυρισμού της ότι η τσάντα την ώρα της ληστείας περιείχε το ποσό των 1000 ευρώ. Μας εξήγησε ότι ήταν τα έσοδα της ημέρας από τα ιπποδρομιακά στοιχήματα και έδωσε λεπτομέρειες πως το θυμόταν. Δεν βρίσκουμε τι λόγο θα είχε να πει ψέματα. Παραμένει όμως το ερώτημα τι έγινε το ποσό αυτό. Δεν θα προβούμε σε πιθανολογήσεις, ούτε έχουμε τέτοιο καθήκον. Το καθήκον μας εξαντλείται στη διαπίστωση ότι υπάρχει λογική πιθανότητα το ποσό αυτό να εξαφανίσθηκε με ενέργεια κάποιου άλλου. Από την περιρρέουσα μαρτυρία πολλάκις μας αναφέρθηκε ότι πολλά πρόσωπα «εισήλθαν» στο χώρο της σκηνής πριν να φθάσει η Αστυνομία (βλέπετε αναφορές ιδιαίτερα Τσιέλεπου και Πανίκου Κόκκινου και Αστυνομικών). Παράδειγμα αυτών των ενεργειών είναι η μετάθεση κάποιων άλλων τεκμηρίων από το σημείο ανεύρεσης όπως από τον Τσιέλεπο για το πιστόλι και το σακάκι, από τον Π. Λεωνίδου για την σφαιροθήκη. Η διαπίστωση πιθανότητας απομάκρυνσης των €1.000 από κάποιο άγνωστο πρόσωπο είναι υπαρκτή. Με βάση τα πιο πάνω βρίσκουμε ότι: Ο Κατηγορούμενος την 1.4.08 στην Χλώρακα της Πάφου χρησιμοποιώντας πραγματική βία δηλαδή κτυπώντας την παραπονούμενη στο χέρι με το πιστόλι και ενώ ήταν οπλισμένος με το πιστόλι αυτό (τ.28) και το δόκο (τ.27) και φέροντας κουκούλα, περούκα και φορώντας τα ρούχα που περιγράφησαν επιτέθηκε και κτύπησε την Μ. Νικολάου με αποτέλεσμα να της επιφέρει τα τραύματα που περιγράφησαν πιο πάνω και να της αποσπάσει από τα χέρια της την στιγμή της ληστείας, τη τσάντα, το ποσό των €1000 και άλλα προσωπικά αντικείμενα ως περιγράφησαν και ήσαν όλα περιουσία της Μ. Νικολάου. Δρώντας με το πιο πάνω τρόπο ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος για το αδίκημα της ληστείας σύμφωνα με τα άρθρα 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα (πρώτη κατηγορία). Η καταδίωξη του μέσα από τα παρακείμενα χωράφια και δρόμους οδήγησε στην ακινητοποίηση του λίγα λεπτά αργότερα παρά την είσοδο του κοιμητηρίου της Χλώρακας όπου είχε σταθμευμένο το αυτοκίνητο του με τις συνθήκες που ανάφεραν οι σχετικοί μάρτυρες ανωτέρω. Επίσης κρίνεται ένοχος για την κατοχή και μεταφορά τον ίδιο χρόνο και τόπο του πυροβόλου όπλου, κατηγορίας Β3, του πιστολίου τ.28 ανεξάρτητα αν αυτό δεν ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Κρίνεται ωσαύτως ένοχος για την μεταφορά τόσο του πιστολιού όσο και του δόκο τον ίδιο χρόνο και τόπο σύμφωνα με την δεύτερη και τέταρτη κατηγορία. Με την ανεύρεση των 4 πλήρων φυσιγγίων πιστολίου στη σκηνή της ληστείας, έξω από το σπίτι της παραπονούμενης τ.33 (1-4) και των 2 που βρίσκονταν στην τσάντα του κατηγορούμενου καθώς και την ανεύρεση 7 φυσιγγίων κυνηγετικού όπλου ωσαύτως στη τσάντα του Κατηγορούμενου την επίδικη ημερομηνία στοιχειοθετείται και η πέμπτη κατηγορία. Η πρόκληση των τραυμάτων στη Μάρω Νικολάου μεταξύ των οποίων και «κάταγμα κεφαλής κερκίδας», ως εκ των πράξεων του Κατηγορούμενου να της αποσπάσει βίαια την τσάντα στοιχειοθετεί την έκτη κατηγορία αφού η πράξη του να την κτυπά με πιστόλι στοιχειοθετεί την επίθεση και το κάταγμα κρίνεται ως βαριά σωματική βλάβη (βλ. παρόμοια προσέγγιση για κάταγμα ρινικού οστού στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αναστασίου Α. Γεωργίου

(2002)2 ΑΑΔ 464 και Κλείτου Θεοκλείτου και άλλος ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ σελ.

1. Οι αναφορές του Π. Κόκκινου ότι ο Κατηγορούμενος δεν του επιτέθηκε, ούτε τον κτύπησε, παρά το ότι αρχικά αντιστάθηκε στη σύλληψη του από αυτόν στη βάση του ιδίου του περιεχομένου του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα μας οδηγούν στο συμπέρασμα μη στοιχειοθέτησης της 67ης κατηγορίας. Να σημειώσουμε ότι η αντίσταση σε νόμιμη σύλληψη έστω και από πολίτη, που έχει ως αποτέλεσμα τραύματα στο παραπονούμενο θα μπορούσε να είναι αδίκημα παραπλήσιο της επίθεσης όπως συμβαίνει στην Αγγλία. (βλ. τα λεχθέντα στο Blackstone's Criminal Practice, έκδοση 2007, (σελ. 208) υπό τον τίτλο ASSAULT WITH INTENT TO RESIST OR PREVENT ARREST, s.38 του Offences against the Person Act 1861). "On a literal reading of the OAPA 1861, s.38, the only actus reus required is that of common assault (see B2.5) whereas the mens rea is that of common assault, coupled with an intent to resist or prevent one's own, or another person's, lawful arrest or detention, etc. Nevertheless, it is firmly established that the arrest or detention in question must in fact be lawful (Self [1992] 3 All ER 476; Lee [2001] 1 Cr App R 293) and this must accordingly be treated as a further essential actus reus element. The victim need not be a police officer. He may be a private citizen assisting such an officer, or a private citizen or store detective making a 'citizen's arrest'." Στη Κύπρο όμως με βάση το συγκεκριμένο περιεχόμενο του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί τέτοια ευθύνη του Κατηγορούμενου. Επίσης βρίσκουμε ότι δεν έχουν στοιχειοθετηθεί αποτελεσματικά οι κατηγορίες 8-12, αφού τίποτα εκτός της κατοχής του μετατροποποιημένου δόκου δεν έχει διαφανεί εναντίον του Κατηγορούμενου. Η παράνομη κατοχή και χρήση του την επίδικη ημέρα δεν οδηγεί άνευ ετέρου σε συμπέρασμα γεγονότων των κατηγοριών 8-
2. Συνεπώς ο Κατηγορούμενος βρίσκεται ένοχος στις κατηγορίες 1,2,4, 5 και
3. Εξάλλου στην τρίτη κατηγορία κρίνεται ένοχος με βάση την δική του παραδοχή. Στις κατηγορίες 7 εώς 12 ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται. (Υπ.) ................ Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Ματθαίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο