Αστυνομίας ν. Πανίκος Ιωάννου, Αρ. Αίτησης: 345/2008, 23.12.2008

(1)/04. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος στην γραπτή του ένσταση προβάλει συνοπτικά τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1) Δεν γίνεται καμία αναφορά στην αίτηση και την ένορκη δήλωση για πιο αδίκημα - αδικήματα εκδόθηκε και εκτελέστηκε το ένταλμα έρευνας και ως εκ τούτου αν υπήρχε νομιμοποίηση για την κατάσχεση των αναφερόμενων στην ένορκη δήλωση τεκμηρίων (εκ λάθους αναφέρεται αδικημάτων) 2) Στην ένορκη δήλωση δεν αναφέρεται ότι εναντίον του καθ΄ου η αίτηση ή οποιουδήποτε προσώπου εκκρεμεί οποιαδήποτε ποινική διαδικασία σε σχέση με τα αντικείμενα την κράτηση των οποίων η αιτήτρια ζητά και γι' αυτό η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. 3) Δεν υπάρχει καμία αναγκαιότητα κράτησης των αντικειμένων με αύξοντες αριθμούς 1 και 2 όσον αφορά την διερεύνηση παράνομου συλλογικού στοιχήματος και των αντικειμένων 2,3,4 και 5 όσον αφορά την διερεύνηση του αδικήματος της κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση, αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση, με την οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους της ένστασης του. Κατά την εξέταση της αίτησης, οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Η κα Σάββα ζήτησε απόρριψη των λόγω της ένστασης του καθ΄ου η αίτηση και έγκριση της αίτησης, αναφέροντας ότι τα τεκμήρια έχουν νόμιμα κατασχεθεί και η κράτηση τους είναι αναγκαία για να εξεταστούν από εμπειρογνώμονα για σκοπούς διερεύνησης και απόδειξης της υπόθεσης. Ο κ. Φωτίου με την σειρά του, ανάφερε ότι στην ένορκη δήλωση δεν αναφέρεται για ποιο αδίκημα εκδόθηκε και εκτελέστηκε το ένταλμα έρευνας και για αυτό τον λόγο δεν υπήρχε νομιμοποίηση για την κατάσχεση των αναφερόμενων στην ένορκη δήλωση τεκμηρίων. Ανέφερε επίσης ότι δεν υπάρχει αναγκαιότητα κράτησης των τεκμηρίων που αναφέρονται στην αίτηση. Το άρθρο 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, που είναι και η βασική διάταξη από πλευράς δικαιοδοτικού πλαισίου αναφέρει τα εξής: 32.-

(1)Όταν, κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας, κατασχεθεί οτιδήποτε και προσκομιστεί ενώπιον Δικαστή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 27, το πράγμα αυτό, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού δύναται να κατακρατηθεί από τέτοιο πρόσωπο ως ο Δικαστής ήθελε ορίσει, λαμβανομένης πάντοτε εύλογης φροντίδας για τη διατήρηση του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό.

(2)Όταν οτιδήποτε που κατασχέθηκε δυνάμει εντάλματος έρευνας και προσκομίστηκε ενώπιον Δικαστή υπόκειται σε φθορά ή είναι επιβλαβές, το πράγμα αυτό δύναται αμέσως να διατεθεί με τέτοιο τρόπο όπως ο Δικαστής ήθελε ορίσει. Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η υπόθεση Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360. Στην υπόθεση αυτή, το εφετείο κλήθηκε για πρώτη φορά να ερμηνεύσει τις διατάξεις του άρθρου 32

(3)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Kεφ. 155 και να καθορίσει το πλαίσιο εφαρμογής τους. Αφορούσε η πιο πάνω υπόθεση αίτηση για αποδέσμευση των κατασχεθέτων, η οποία απορρίφθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, λέχθηκαν όμως τα εξής σημαντικά που αφορούν τα άρθρα 27 και 32 του Κεφ. 155 «Το άρθρο 32

(3)του νόμου αποτελεί τμήμα των διατάξεων της ποινικής δικονομίας που διέπουν και ρυθμίζουν την κατάσχεση αντικειμένων για τους σκοπούς των αστυνομικών ανακρίσεων, και την προσαγωγή τους ως μαρτυρία σε ποινική υπόθεση. Οι διατάξεις που αφορούν την κατάσχεση και κράτηση αντικειμένων (για ανακριτικούς και αποδεικτικούς σκοπούς) είναι ταξινομημένες με χρονολογική σειρά η οποία αντανακλά τα τρία ξεχωριστά στάδια που οριοθετούνται και ρυθμίζονται από το νόμο. Το άρθρο 27 διέπει την εξουσία για την κατάσχεση αντικειμένων. Αυτά μπορεί να κατασχεθούν κατά την εκτέλεση εντάλματος ερεύνης εφόσον η εξέτασή τους κρίνεται αναγκαία για τους σκοπούς της αστυνομικής έρευνας. Η κατάσχεση αντικειμένου, βάσει του άρθρ. 27, παρέχει μόνο περιορισμένο δικαίωμα κράτησης, μέχρι την παρουσίασή του, το συντομότερο δυνατό, ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προβλέπεται στο άρθρ. 32

(1)του νόμου. Κριτής της αναγκαιότητας της περαιτέρω κράτησης του αντικειμένου για τους σκοπούς των ανακρίσεων και μελλοντικής ποινικής διαδικασίας, είναι το Δικαστήριο. Οι πρόνοιες του άρθρ. 32

(1)παρέχουν διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την κράτηση και φύλαξη κατασχεθέντος αντικειμένου από τις αστυνομικές Αρχές μέχρι και την αποπεράτωση ποινικής διαδικασίας η οποία ήθελε προκύψει από τις αστυνομικές έρευνες. (Η πιο πάνω υπογράμμιση είναι δική μου) Σύμφωνα με τα όσα πιο πάνω αποφασίστηκαν το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να διατάξει τη κράτηση και φύλαξη αντικειμένου - τεκμηρίου - που κατασχέθηκε από τις αστυνομικές αρχές εφόσον κριθεί αναγκαία για τους σκοπούς του ανακριτικού έργου και μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας που είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό. Θεωρώ όλους του λόγους της ένστασης ανεδαφικούς και τους απορρίπτω. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο της ένστασης σχετικό είναι το άρθρο 33 του Κεφ. 155 το οποίο διαλαμβάνει ως εξής: «Αν κατά την έρευνα κάποιου τόπου δυνάμει εντάλματος, ο εξουσιοδοτημένος να διεξάγει την έρευνα βρει περιουσία που δεν αναφέρεται στο ένταλμα αλλά σε σχέση με την οποία υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι διαπράχθηκε ή σκοπεύεται να διαπραχθεί ποινικό αδίκημα, αυτός δύναται να κατάσχει την περιουσία αυτή και να τη μεταφέρει ενώπιον του Δικαστή που έκδωσε το ένταλμα, ο οποίος δύναται να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με την κατακράτηση ή διάθεση της περιουσίας ως ήθελε φανεί σε αυτόν σκόπιμο». Προκύπτει από το πιο πάνω άρθρο, ότι η δυνατότητα κατάσχεσης σε περίπτωση εκτέλεσης εντάλματος έρευνας κάποιου τόπου δεν περιορίζεται στα αναφερόμενα στο ένταλμα αντικείμενα ή περιουσία αλλά επεκτείνεται και σε οτιδήποτε άλλο δεν αναφέρεται στο ένταλμα για το οποίο υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι διαπράχθηκε ή σκοπεύεται να διαπραχθεί ποινικό αδίκημα. Στην προκειμένη περίπτωση τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση τεκμήρια έχουν αναβρεθεί κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας στο πρακτορείο στοιχημάτων «Glory» που βρίσκεται στη Λεωφόρο Ελλάδος 83 στη Πάφο και αυτό θεωρώ ότι είναι αρκετό για να νομιμοποιεί την αστυνομία στην κατάσχεση τους, στην κράτηση τους και στην καταχώρηση της αίτησης. Το γεγονός ότι στην αίτηση δεν αναφέρεται αν εναντίον του καθ΄ου η αίτηση ή άλλου προσώπου εκκρεμεί οποιαδήποτε ποινική διαδικασία σε σχέση με τα αντικείμενα των οποίων την κράτηση ζητά η αιτήτρια δεν επηρεάζει καθ΄οιονδήποτε τρόπο την αίτηση της αστυνομίας. Το άρθρο 32 του Περί Ποινικής Δικονομίας νόμου, δεν απαιτεί την ύπαρξη ποινικής διαδικασίας ως προαπαιτούμενο της υποβολής του αιτήματος. Το άρθρο 32 παρατίθεται πιο πάνω και αναφέρει «για τη διατήρηση του μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό» Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τα αντικείμενα, έχουν κατασχεθεί δυνάμει εντάλματος έρευνας, μέρος αυτών θα εξεταστούν από εμπειρογνώμονα, στην ένορκη δήλωση παρατίθενται γεγονότα που αφορούν τον χρόνο, τον τρόπο και τον λόγο κατάσχεσης τους, αφού αυτά είναι αντικείμενα τα οποία φαίνεται να σχετίζονται άμεσα με το υπό διερεύνηση αδίκημα και συνδέονται άμεσα με την διάπραξη του και εφόσον λογικό και προπάντων προαπαιτούμενο για την διενέργεια της εξέτασης των τεκμηρίων που ζητά η αστυνομία, είναι η κράτησης τους και επίσης εφόσον αυτά αποτελούν ή θα αποτελέσουν στοιχεία προσδιοριστικά και αποδειχτικά στοιχεία για τη διάπραξη αδικήματος κρίνω ότι η κράτησης τους είναι αναγκαία και δικαιολογημένη. Συνεπακόλουθα η αίτηση της αστυνομίας κρίνεται. (Υπ.) ............................................ Κ. Κουνίδου , Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο