Δημοκρατίας ν. Thomas Michael Kirwan, Αρ. Υπόθεσης: 4020/08, 9/12/2008

(2), 30 και 31 Πρώτος Πίνακας Μέρος 1 και ΙV και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20

(1)/92 και ΚΔΠ 81/95, 4/96 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, 5η κατηγορία ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία μαζί με άλλο πρόσωπο είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι 3,947 κιλά ρητίνη κάνναβη από φυτό καννάβεως, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6

(2)Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20

(1)/92 και ΚΔΠ 81/95, 4/96 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. 6η κατηγορία ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία μαζί με άλλο πρόσωπο είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, ήτοι 989 δισκία MDMA (N, α διμέθυλο 3, 4 μεθυλενοδιόξυ, φαιναιθυλαμίνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο κατά παράβαση των άρθρων 2,3,6

(3)30, 31 Πρώτος Πίνακας Μέρος 1 και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20

(1)/92 και ΚΔΠ 81/95, 4/96 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και 7η κατηγορία ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία μαζί με άλλο πρόσωπο, παράνομα είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι 3,947 κιλά ρητίνη κάνναβη από φυτό κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο κατά παράβαση των άρθρων 2,3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 5

(1)(β), 6

(3), 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20

(1)/92 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Κατά τη διάρκεια της δίκης ο ευπαίδευτος συνήγορος που εμφανίζεται για τον κατηγορούμενο ευθύς εξ αρχής έθεσε θέμα προβληματισμού του εάν ο πελάτης του ήταν σε θέση να παρακολουθήσει την διαδικασία και εάν θα έπρεπε να επικαλεσθεί το άρθρο 70 της Ποινικής Δικονομίας. Ο προβληματισμός του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης τελικά στις 9.9.08 μετασχηματίσθη σε ερώτημα που ετέθη στο Δικαστήριο με βάση το άρθρο 70 της Ποινικής Δικονομίας. Αν δηλαδή ο κατηγορούμενος είναι ανίκανος να παρακολουθήσει τη διαδικασία με βάση τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου. Σε σχέση με τη διαδικασία και αρχές που διέπουν την άσκηση της δικανικής κρίσης στην υποβολή τέτοιων ερωτημάτων έχουμε βοηθηθεί από το σύγγραμμα Archbold 2006, Pleading, Evidence & Practice in Criminal Cases παρ. 4-166 και επόμενα υπό το τίτλο "Defendant Unfit to plead or take his trial", και την υπόθεση R. v. Robertson, 52, Cr. App. R.
2. Στην υπόθεση Republic v. Costas Hajiyanni

(1982)1 JSC 82 στη σελ. 84 (που αφορούσε την παλιά διατύπωση του άρθρου 70) αναφέρεται ότι οι ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν στο στάδιο αυτό από το Δικαστήριο περιστρέφονται γύρω από την ικανότητα του κατηγορούμενου να απαντήσει που προϋποθέτει: (α) ικανότητα να δώσει οδηγίες για την υπεράσπιση του και (β) δυνατότητα να παρακολουθήσει την διαδικασία έτσι που να μπορεί να δώσει εκείνες τις περαιτέρω οδηγίες τις συνήθως αναγκαίες προς αντιμετώπιση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής όπως εξελίσσεται κατά τη δίκη. Στη Hajiyianni επίσης αναφέρεται ότι οι διαδικασίες για την διάγνωση της ικανότητας ή μη του κατηγορούμενου είναι sui generis και δεν απαιτείται να ακολουθήσουν το αυστηρό μοτίβο της δίκης Στην κλασσική επί του θέματος αυθεντία R. v. Pritchard

(1836)173 ER 135 έχουν λεχθεί τα ακόλουθα: "There are three points to be inquired into:--First, whether the prisoner is mute of malice or note; secondly, whether he can plead to the indictment or not; thirdly, whether he is of sufficient intellect to comprehend the course of the proceedings on the trial, so as to make a proper defence--to know that he might challenge any of you to whom he may object--and to comprehend the details of the evidence, which in a case of this nature must constitute a minute investigation". Σχετική επίσης είναι και η υπόθεση R. v. Sharp, 41 Cr. App. R. 197 όπου έχει επισημανθεί ότι αν το Δικαστήριο διατυπώσει εύρημα ότι ο κατηγορούμενος δεν δύναται να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους του, θα πρέπει να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι είναι ανίκανος να παρακολουθήσει την διαδικασία. Το Δικαστήριο, αφ' ης στιγμής ετέθη το σχετικό ερώτημα από την υπεράσπιση, εφαρμόζοντας τις σχετικές πρόνοιες του άρθρου 70, εξέτασε το μαρτυρικό υλικό στην παρουσία των δικηγόρων και αποφάσισε ότι στοιχειοθετούνται εύλογα η 1η, 4η εώς 7η κατηγορίες του κατηγορητηρίου ενώ οι κατηγορίες 2 και 3 απορρίφθηκαν ενόψει διακοπής εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα. Κατά την διεξαγωγή της έρευνας για να εξακριβωθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος πάσχει από ψυχική διαταραχή που τον καθιστά ανίκανο να παρακολουθήσει τη διαδικασία ενώπιον μας ακούσθηκαν οι εξής μάρτυρες: M1 ήταν ο Δρ. Μανώλης Γεωργίου, ιατρικός λειτουργός φυλακών ο οποίος κατάθεσε για την γενική κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου εφόσον η ειδικότητα του γιατρού αυτού δεν αφορούσε ψυχιατρική ή νευρολογική πτυχή εξέτασης. Εν πάση περιπτώσει ανάφερε ότι η επικοινωνία του με τον ασθενή είναι δύσκολη "διότι όχι μόνο έχει απώλεια μνήμης αλλά δεν είναι σε θέση να περιγράψει σχεδόν τίποτα από το παρελθόν......... Ο ίδιος δεν είναι σε θέση να αναφέρει ούτε την πρόσφατη φαρμακευτική αγωγή που λάμβανε πριν την προφυλάκιση του". Ο Μ2 υπήρξε ο πιο ουσιώδης μάρτυρας. Ήταν ο Δρ. Νεόφυτος Π"Nεοφύτου, νευρολόγος, ψυχίατρος. Θεωρούμε σκόπιμο ενόψει της σημασίας αυτού του μάρτυρα να παραθέσουμε το πιστοποιητικό ημερομηνίας 3.9.08 για την κατάσταση του κατηγορούμενου αυτούσιο: "Ο πιο πάνω εξετάστηκε στις 2-7-2008 στο ιατρείο των Κεντρικών Φυλακών μετά από αίτημα του δικηγόρου του κ. Μιχάλη Πική. Σύμφωνα με πληροφορίες που μπόρεσα να πάρω από τον ίδιο, ο κ. Kirwan Τhomas γεννήθηκε στην Αγγλία το 1936 και ήταν ο πρώτος από τρία αδέλφια. Παντρεύτηκε και απόκτησε μια κόρη και ένα γιο και το 1968 χώρισε. Μου ανάφερε πως δεν έχει ιδέα για το πού βρίσκονται τα παιδιά του. Εργαζόταν σαν υπάλληλος στη Βρετανική Κυβέρνηση όπως οδηγός στο στρατό, φρουρός ασφαλείας κ.α, ενώ μετά την αφυπηρέτηση του εργάστηκε σαν φρουρός ασφαλείας στην «Law Society». Όπως μου είπε υποφέρει από χρόνιο πνευμονικό εμφύσημα και από το 1997 δεν είναι σε θέση να εργάζεται. Κατά την διάρκεια της συνέντευξης ο κ. Thomas ήταν ευσυγκίνητος, κατά διαστήματα έκλαιγε και ξεχνούσε το θέμα στο οποίο αναφερόταν προηγουμένως. Από την εξέταση που έκανα διαπίστωσα:

1. Καταθλιπτικό σύνδρομο με κύρια χαρακτηριστικά τις ξαφνικές μεταπτώσεις του συναισθήματος και ιδέες αυτομομφής.
2. Έκπτωση της πρόσφατης μνήμης. Η ομιλία του διακόπτεται και ξεχνά το θέμα στο οποίο αναφερόταν πριν. Μετά από πάροδο ενός δύο λεπτών δεν ήταν σε θέση να κατονομάσει και τα τρία αντικείμενα που του είχα αναφέρει και είχε επαναλάβει. Αυτό επαναλήφθηκε σε τρεις διαφορετικές ασκήσεις. Η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου που έγινε στις 23-7-2008 μετά από δική μου εντολή έδειξε πολλαπλές μικροαγγειακές ισχαιμικές εστίες σε αμφότερα τα εγκεφαλικά ημισφαίρια. Επιβεβαιώνεται η υποψία μου για έκπτωση των ψυχοδιανοητικών λειτουργιών και ιδιαίτερα της πρόσφατης μνήμης λόγω αγγειακής εγκεφαλοπάθειας. Η συναισθηματική αστάθεια, η ρηχή και ξαφνική κατάθλιψη, η ροπή προς την ευερεθιστότητα, η ενδιάμεση απάθεια καθώς επίσης η ύπαρξη καχυποψίας, η λεπτολογία και η δυσκολία να ξεκολλήσει από ένα θέμα και να ασχοληθεί με το επόμενο ερώτημα, αποτελούν συμπτώματα του συνδρόμου του μετωπιακού λοβού. Συμπεράσματα Ο κ. Thomas έχει ανάγκη περαιτέρω παρακολούθησης και θεραπείας. Κατά την γνώμη μου, ενώ αντιλαμβάνεται ότι κατηγορείται στο δικαστήριο για υπόθεση ναρκωτικών, κρίνω ότι δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί πλήρως τη φύση και σοβαρότητα των εναντίον του κατηγοριών και να έχει σφαιρική εικόνα της υπόθεσης, πλήρη αντίληψη της μαρτυρίας και ως εκ τούτου την δυνατότητα να δίνει σαφείς οδηγίες στο δικηγόρο του". O M3 ήταν ο νευρολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας Δρ. Ι. Ιωάννου. Εξέτασε τον κατηγορούμενο στις 18.11.
3. Διευκρίνισε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η εξέταση στην οποία προέβη δεν ήταν σε βάθος διότι, όπως μας ανάφερε, δεν ήταν "μια προγραμματισμένη εξέταση". Ως εκ τούτου δεν μπορούσε να εξετάσει τον ασθενή με λεπτομέρεια. Υπήρξε όμως η διαπίστωση του ότι υπήρχε ελαφρά διαταραχή (τρόμος). Επίσης διαπιστώθηκε διαταραχή της ισορροπίας. Ομολόγησε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δεν είναι σε θέση να διατυπώσει πόρισμα για την ικανότητα ή μη του κατηγορούμενου να παρακολουθήσει τη διαδικασία. Δεν αμφισβήτησε ωστόσο το πιστοποιητικό του Δρ. Π"Nεοφύτου ως πιο πάνω. Κατάθεσε επίσης ενώπιον μας ως Μ4 ο Λούης Καριόλου ψυχίατρος ο οποίο εργάζεται στο Τμήμα Φυλακών εκ μέρους των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας. Τον κατηγορούμενο τον παρακολουθεί θεραπευτικά στο ιατρείο των φυλακών από τις 21.5.08 ενόψει του ότι ο κατηγορούμενος παρουσίασε και παρουσιάζει "συμπλοκές διαταραχές των νοητικών και ψυχοσυναισθηματικών παραμέτρων, που παραπέμπουν σε διαταραχή οργανικού ψυχοσυνδρόμου". Στην συνέχεια μας ανάφερε την θεραπεία στην οποία υπόβαλε τον κατηγορούμενο ως εξής: "Του έχει παρασχεθεί ψυχολογική στήριξη, από κλινική ψυχολόγο στο Τμήμα Φυλακών, 6 συναντήσεις μέχρι σήμερα, και φαρμακευτική αγωγή που στηρίχθηκε στην φαρμακευτική αγωγή που λάμβανε πριν την κράτηση του. Η ψυχιατρική και ψυχολογική θεραπευτική παρέμβαση, καθορίζεται από την εκάστοτε ψυχολογική του κατάσταση, και δεν είναι αιτιολογική, ούτε στόχο-κατευθυνόμενη. Κατά βάσει η θεραπευτική παρέμβαση, κινείται στα πλαίσια ανακουφιστικής δράσης". Ούτε ο Μ4 μπόρεσε ευθέως να απαντήσει το ερώτημα της ικανότητας του κατηγορούμενου να παρακολουθήσει τη διαδικασία καθώς κατά την άποψη του το ερώτημα μπορούσε να απαντηθεί μόνο με συνδυασμό της ειδικότητας νευρολογίας και ψυχιατρικής. Να σημειώσουμε ότι ο Μ2 διέθετε και τις δύο ειδικότητες και η εξέταση του διεφάνη να είναι εμπεριστατωμένη. Οι εξηγήσεις του ήσαν πλήρεις, κάλυπταν τόσο την τρέχουσα κατάσταση του κατηγορούμενου όσο και την περιορισμένη δυνατότητα να βελτιωθεί η κατάσταση του. Συσχέτισε ο γιατρός επαρκώς τα πορίσματα της μαγνητικής τομογραφίας με τις διαπιστώσεις του για τα ελλείμματα μνήμης και συγκέντρωσης, την αδυναμία του κατηγορούμενου να κατονομάσει απλά τρία αντικείμενα που του είχε ο γιατρός υποδείξει, την συχνότητα με την οποία περιέπιπτε η συζήτηση μαζί του σε άσχετα θέματα, το ότι και η κατάθλιψη η ίδια την οποία διέγνωσε στο κατηγορούμενο δεν έχει βάθος, το ότι απότομα κλαίει και το ίδιο απότομα σταματά. Και ο Μ2 σαφώς καθόρισε ότι είναι ο συνδυασμός των δύο ειδικοτήτων που μπορεί να παράσχει ασφαλές υπόβαθρο διάγνωσης και με βάση και τις δύο πτυχές εξέτασης κατέληξε στην διάγνωση της μη ικανότητας του κατηγορούμενου να παρακολουθήσει επαρκώς τη διαδικασία, πτυχή της οποίας βέβαια είναι ότι δεν μπορεί να έχει επικοινωνία με τον δικηγόρο του και να δώσει οδηγίες υπεράσπισης. Αντεξεταζόμενος από τον κ. X"Κύρου πάνω στο θέμα της δυνατότητας θεραπείας και βελτίωσης του ασθενή ανάφερε ότι συνήθως αυτές οι καταστάσεις οδηγούν σε χειροτέρευση και η φαρμακευτική και/η άλλη θεραπεία απλά μπορεί να επιβραδύνει την αρνητική εξέλιξη της κατάστασης. Το Δικαστήριο, αξιολογώντας τη πιο πάνω μαρτυρία, δεν έχει δισταγμό να αποδεχθεί ως απόλυτα ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα την μαρτυρία του γιατρού Π"Νεοφύτου ενόψει ακριβώς της διπλής ειδικότητας που είχε και της διφυούς εξέτασης στην οποία υπόβαλε τον κατηγορούμενο. Πέραν αυτών, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, ήταν σε πλήρη ικανότητα να εξηγήσει ο,τιδήποτε του ετέθη ως ερώτηση ή παρατήρηση και ως εκ τούτου υιοθετούμε το πιστοποιητικό του 3.9.08 μαζί με τις επιπρόσθετες εξηγήσεις που κατάθεσε προφορικά για την κατάσταση του κατηγορούμενου χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθούν. Εκείνο που προκύπτει για την κατάσταση του κατηγορούμενου είναι η έκπτωση των ψυχοδιανοητικών λειτουργιών του και ιδιαίτερα της πρόσφατης μνήμης του λόγω αγγειακής εγκεφαλοπάθειας. Οι παρατηρήσεις του γιατρού ειδικά ως προς την "ευερεθιστότητα, την ενδιάμεση απάθεια καθώς επίσης την ύπαρξη καχυποψίας, η λεπτολογία και η δυσκολία να ξεκολλήσει από ένα θέμα και να ασχοληθεί με το επόμενο ερώτημα, αποτελούν συμπτώματα του συνδρόμου του μετωπιακού λοβού". Παρατηρούμε επίσης ότι οι λοιποί γιατροί και η μαρτυρία τους δεν αντιμάχονται την μαρτυρία του γιατρού κ. Π"Νεοφύτου. Αντίθετα, διαπιστώνεται ως εκ του περιεχομένου της μαρτυρίας όλων των λοιπών γιατρών ότι ο πλέον ειδικός για διατύπωση πορίσματος είναι ο κ. Π"Νεοφύτου. Επιπρόσθετα κρίνουμε ότι οι επιμέρους παρατηρήσεις των λοιπών γιατρών συμπίπτουν και λειτουργούν παράλληλα και συμπληρωματικά με τις παρατηρήσεις του Δρ. Π"Nεοφύτου. Το άρθρο 70

(1)της Ποινικής Δικονομίας έχει ως εξής: "Αν κατά τη δίκη οποιουδήποτε προσώπου εγείρεται το ερώτημα, είτε εκ μέρους της υπεράσπισης είτε εκ μέρους οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου μέρους στη διαδικασία είτε εκ μέρους του δικαστηρίου, κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ανίκανος λόγω ψυχικής διαταραχής σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου να παρακολουθήσει τη διαδικασία, το δικαστήριο, τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(2)και

(3)δύναται να διατάξει τη διεξαγωγή έρευνας, για να εξακριβώσει κατά πόσο ο κατηγορούμενος πάσχει από ψυχική διαταραχή που τον καθιστά ανίκανο να παρακολουθήσει τη διαδικασία. Αν, μετά τη διεξαγωγή της έρευνας, το δικαστήριο είναι της γνώμης ότι ο κατηγορούμενος είναι πράγματι ανίκανος να παρακολουθήσει τη διαδικασία, τότε διατάσσει αυτός να- (α) Κρατηθεί σε κρατικό ψυχιατρικό κέντρο σύνηθες ή ασφαλούς κράτησης για τη νοσηλεία ψυχικά ασθενών προσώπων για χρονική περίοδο όπως αυτό ορίζεται στο εδάφιο

(5)· η (β) τεθεί υπό παρακολούθηση ψυχιάτρου για την παροχή της αναγκαίας νοσηλείας, μέχρις ότου βελτιωθεί η κατάσταση του σε σημείο που να δύναται να παρακολουθήσει τη διαδικασία. Το δικαστήριο στην περίπτωση αυτή αναβάλλει την υπόθεση για χρονικά διαστήματα τα οποία στο σύνολό τους δεν υπερβαίνουν τους τέσσερις μήνες. Αν στο τέλος της περιόδου αυτής ο κατηγορούμενος εξακολουθεί να μην είναι σε θέση να παρακολουθήσει τη διαδικασία, το δικαστήριο εκδίδει διάταγμα όπως αναφέρεται στην παράγραφο (α)". Σχετικό συνεπώς καθίσταται ως εκ του τούτου το εδάφιο

(1)του άρθρου 3 του Περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου, σύμφωνα με το οποίο "ψυχική διαταραχή" σημαίνει διαταραχή της συμπεριφοράς που οφείλεται σε ψυχική νόσο η οποία είναι ασυμβίβαστη με τον τόπο, το χρόνο και την ηλικία του ατόμου στο οποίο εκδηλώνεται. Έκδηλα, οι πιο πάνω διαπιστώσεις μας οι οποίες βασίζονται κύρια στην κατάταξη ως αξιόπιστης και αποτελεσματικής της προσκομισθείσας μαρτυρίας ειδικά του γιατρού Π"Nεοφύτου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος είναι ανίκανος λόγω ψυχικής διαταραχής σύμφωνα με το άρθρο 3 ως άνω να παρακολουθήσει την διαδικασία. Μάλιστα κρίνουμε ότι από όσα μας αναφέρθηκαν δεν αναμένεται να υπάρξει τέτοια βελτίωση ώστε να δύναται να παρακολουθήσει τη δικαστική διαδικασία ή να δώσει οδηγίες στον δικηγόρο του προς ετοιμασία υπεράσπισης. Με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις και ευρήματα μας, εκδίδουμε διάταγμα στη βάση του άρθρου 70

(1)(α) του Κεφ. 155 κηρύσσοντας τον κατηγορούμενο ανίκανο να παρακολουθήσει την διαδικασία λόγω ψυχικής διαταραχής. Διατάσσεται όπως ο κατηγορούμενος κρατηθεί σε κρατικό ψυχιατρικό κέντρο για νοσηλεία όπως ορίζεται στο εδάφιο

(5)[1] του πιο πάνω άρθρου (βλ. επίσης τον Περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμο του 1997 άρθρα 10 και 11). Η υπόθεση τίθεται εκτός πινακίου. Υπ.) ................ Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Ματθαίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] "

(5)Η χρονική περίοδος κράτησης δυνάμει του παρόντος άρθρου ρυθμίζεται με τον ίδιο τρόπο ως αν ο κατηγορούμενος να είναι πρόσωπο για το οποίο εκδόθηκε διάταγμα διάρκειας δυνάμει του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου και υπόκειται στις ίδιες διατάξεις σχετικά με την ανανέωση ή τον τερματισμό του (βλ. επίσης άρθρο 10

(1)(στ) του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμος του 1997 με τις τροποποιήσεις)". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο