Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. HASSAN SULEIMAN, Ποιν. Υπ. 8441/09, 30.9.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 8441/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον
- HASSAN SULEIMAN
- WESAM HELAL
- ABDUL AZIZ AZAR Ημερομηνία: 30.9.09 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για την κατηγορούσα αρχή: κα Χ'' Κωνσταντή Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Ζαβαλλής Κατηγορούμενος 1, παρών Ως διερμηνέας για να μεταφράζει από τα Ελληνικά στα Αραβικά και αντιστρόφως παρίσταται ο κ. Ταρίκ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Εχ - Tempore) Ο κατηγορούμενος 1 αρνήθηκε ενοχή σε δύο κατηγορίες παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού κατά παράβαση του άρθρου 14Β του Κεφ.
- Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 10.9.09 εργοδότησε τους κατηγορούμενους 2 και 3, οι οποίοι παρέμειναν στην Κύπρο παράνομα μετά την απόρριψη των αιτήσεων τους για πολιτικό άσυλο στις 31.8.08 και 8.5.09 αντίστοιχα. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήδη παραδέχθηκαν τις κατηγορίες που τους αφορούσαν και έχουν ήδη τιμωρηθεί με ποινή φυλάκισης ενός μηνός, στην κατηγορία της παράνομης παραμονής. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρες τον Αστ. 3515 Μιχάλη Νικολάου (Μ.Κ.1), τον Αστ. 1400 Ευαγόρα Στυλιανού (Μ.Κ.2), τον Αρχ/χία 1748 Χρίστο Θωμά (Μ.Κ.3), τον υπεύθυνο Αρχείου της Υπηρεσίας Ασύλου στο Υπουργείο Εσωτερικών Ντίνο Θεμιστοκλέους (Μ.Κ.4) και τον Αρχ/χία 998 Μάριο Κατσαρή (Μ.Κ.5). Όταν ο κατηγορούμενος 1 κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπισή του και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε να καταθέσει ενόρκως από το εδώλιο των μαρτύρων και κάλεσε επίσης ως μάρτυρα τον γαμπρό του Hussain Joulafaki. Αξιολογώντας την μαρτυρία που έχει προσαχθεί πρέπει να παρατηρήσω καταρχάς πως ο Κατηγορούμενος 1 ουσιαστικά δεν αμφισβήτησε ο,τιδήποτε από όσα κατέθεσαν οι Μ.Κ.1 έως 4, ενώ και ως προς τον Μ.Κ.5 απλώς υπέβαλε κάποιες διευκρινιστικές ερωτήσεις. Έχοντας τους παρακολουθήσει στο εδώλιο του μάρτυρα και έχοντας υπόψιν τα όσα ανέφεραν και την αμεσότητα των απαντήσεως τους, θεωρώ πως όλοι είναι ειλικρινείς και αξιόπιστοι μάρτυρες. Από τη μαρτυρία του Αρχ/χία 998 συνάγεται ως αναντίλεκτο γεγονός πως στις 10.9.09 και περί ώραν 8.40π.μ στην οικοδομή "The Cleo Residence" της εταιρείας "Tsentas Developers Ltd" εντοπίστηκαν να εργάζονται οι αλλοδαποί κατηγορούμενοι 2 και
- Συγκεκριμένα ασχολούντο με σχίσματα στον τοίχο ο ένας και ετοιμασία πηλού ο άλλος. Μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για υπηκόους Συρίας και Λιβάνου αντίστοιχα οι οποίοι είχαν υποβάλει αιτήσεις πολιτικού ασύλου στην Κύπρο και των οποίων οι φάκελοι είχαν κλείσει στις 31.8.08 και 8.5.
- Μάλιστα ο Κατηγορούμενος 2 είχε καταχωρίσει και έφεση στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων η οποία απερρίφθη. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε άδεια για εργασία από την Διευθύντρια Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, προς τον Α/Λοχ
- Από πληροφορίες που έλαβε ο Α/Λοχ 998 οδηγήθηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο
- Πρόκειται για πρόσωπο που ευρίσκεται νόμιμα στην Κύπρο με άδεια παραμονής ως αυτοεργοδοτούμενος. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε στην αστυνομία πως υπεργολάβος της εταιρείας στην οποία εργάζονταν οι αλλοδαποί στην εν λόγω οικοδομή είναι ο γαμπρός του, Hussain Joulafaki. Ο Α/Λοχ 998 καταθέτοντας προφορικά εξήγησε πως όταν επέστησε την προσοχή στο νόμο προς τον κατηγορούμενο 1 αυτός του απάντησε ότι όντως την προηγούμενη μέρα είχε πει στους κατηγορούμενους 2 και 3 να έρθουν την επόμενη μέρα στην οικοδομή και αν είναι εντάξει η «βίζα» τους να δουλέψουν. Ο μάρτυρας διευκρίνισε πως παρότι δεν γράφτηκε ακριβώς έτσι στην κατάθεση του αυτό ήταν που του είχε απαντήσει ο κατηγορούμενος
- Δέχομαι τη μαρτυρία του Α/Λοχ 998 και ως προς αυτό το θέμα αλλά και προς το ότι όταν ο ίδιος πήγε στην οικοδομή στις 10.9.09 βρήκε τους κατηγορούμενους 2 και 3 να εργάζονται. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «ήταν και οι δύο από πάνω μέχρι κάτω στα χώματα και στα τσιμέντα». Ο κατηγορούμενος 1 στην ένορκη μαρτυρία του ουσιαστικά επανέλαβε εκείνο που από την πρώτη στιγμή είχε αναφέρει στον Α/Λοχ 998 ότι δηλαδή η συνεννόηση τους ήταν να πάνε το πρωϊ στο χώρο της δουλειάς με τα χαρτιά τους και αν ήταν εντάξει με την άδεια τους θα άρχιζαν δουλειά. Την επομένη μέρα ο ίδιος έτυχε να αργήσει να πάει και αυτό επιβεβαιώνεται και από το ότι δεν ήταν εκεί όταν έφθασε η Αστυνομία. Το ότι αυτές ήταν οι οδηγίες του Μ.Υ.2 ιδιοκτήτη της εργολήπτριας εταιρείας Sakis & Rose Ltd η οποία είχε και την υπεργολαβία το επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο Μ.Υ.2 που είναι διευθυντής της. Παρακολούθησα τον κατηγορούμενο και τον Μ.Υ.2 και πρέπει να πω ότι μου έδωσαν την εικόνα αξιόπιστων και ειλικρινών προσώπων και δέχομαι τα όσα ανέφεραν ως ανταποκρινόμενα στην αλήθεια. Ο κατηγορούμενος 1 δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι είχε από την προηγουμένη μέρα δείξει το χώρο της οικοδομής στον κατηγορούμενο 2 για να ξέρει που θα πάει την επομένη μέρα. Αυτό όμως από μόνο του δεν σημαίνει πως τους εργοδοτούσε κιόλας. Απαιτείται άλλη, είτε άμεση είτε περιστατική μαρτυρία για την κατάδειξη του στοιχείου αυτού. Παραπέμπω στις παλαιές υποθέσεις Seraphim v Police
(1981)2 CLR 227 και Karaoglaniam v Police
(1984)2 CLR 161 αλλά και στην πιο πρόσφατη υπόθεση Παύλου ν Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 150/05 ημερ. 30.6.05 σχετικά με τον τρόπο απόδειξης τέτοιας σχέσης. Στην παρούσα περίπτωση άμεση μαρτυρία για την εργοδότηση τους από τον Κατηγορούμενο 1 δεν υπάρχει. Οι γραπτές καταθέσεις των κατηγορούμενων 2 και 3 δεν μπορούν να έχουν αυτό το αποτέλεσμα καθότι συνιστούν δηλώσεις εξ' ακοής εν σχέσει με τον κατηγορούμενο 1 αφού ούτε κατέθεσαν ενόρκως ως κατηγορούμενοι 2 και 3 ούτε και κλήθηκαν ως μάρτυρες κατηγορίας. Πρόκειται για ποινική υπόθεση και δεν είμαι διατεθειμένος να δεχθώ εξ' ακοής μαρτυρία για ένα τόσο σημαντικό στην υπόθεση θέμα. Σημειώνω πως όταν παρουσιάστηκαν αυτές οι καταθέσεις είχαν γίνει δεκτές επειδή τα πρόσωπα που τις είχαν δώσει ήταν ακόμη κατηγορούμενοι και είχαν τη σημασία τους για τους ίδιους τους κατηγορούμενους 2 και 3 σύμφωνα με τη νομολογία μας (Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ.255). Υποθέσεις και εικασίες ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι δεν επιτρέπονται (Γεν. Εισ. ν Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.Δ.236. Πιο ξεκάθαρα θέτει το θέμα η υπόθ. Νεάρχου ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ.38 όπου αναφέρεται ότι η κατάθεση ενός κατηγορουμένου δεν είναι αποδεκτή για να αποδείξει την ενοχή συγκατηγορούμενου. Στην παρούσα υπόθεση σίγουρα υπάρχει μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι θεάθηκαν να εργάζονται στις 10.9.09 το πρωϊ στη συγκεκριμένη οικοδομή. Δεν υπάρχει μαρτυρία όμως είτε άμεση είτε περιστατική ότι ο Κατηγορούμενος 1 τους εργοδότησε για τη συγκεκριμένη εργασία χωρίς άδεια. Δέχομαι τη δική του εκδοχή πως τους ζήτησε μόνο να φέρουν τα έγγραφα τους (κάτι που ανέφερε προς τιμή του και ο Α/Λοχ 998 ότι τους είπε από τη πρώτη στιγμή ο κατηγορούμενος 1) και αφού τα έβλεπε και ήταν εντάξει θα προχωρούσαν. Καταλήγω πως η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποσείσει το βάρος που είχε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες 1 και 2. Η εγγύηση που είχε καταθέσει να του επιστραφεί. Τα έξοδα €90 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ) ........... Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο