Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Hadi Εl Halal, Ποιν. Υπ. 8383/09, 6 Οκτωβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 8383/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας V Hadi Εl Halal Ημερομηνία: 6 Οκτωβρίου, 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για την κατηγορούσα αρχή: κα Σ. Ναθαναήλ Για τον κατηγορούμενο : κ. Κ. Λοϊζου Κατηγορούμενος παρών Ως διερμηνέας για να μεταφράζει από τα Ελληνικά στα Αραβικά και αντιστρόφως παρίσταται ο κ. Ταρίκ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή σε κατηγορία για παράνομη παραμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία κατά παράβαση των άρθρων 2,5,6,19 και 20 του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ.
- Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά έξι μάρτυρες, ήτοι τον Λοχ. 4231 Αντώνη Θεοφάνους (ΜΚ1), τον Αστ. 2730 Χρυσόστομο Πέτρου (ΜΚ2), τον Ντίνο Θεμιστοκλέους (ΜΚ3), την Άμινα Μαυρή (ΜΚ4), τον Αντρέα Αγρότη (ΜΚ5) και τον Σπύρο Ζερβό (ΜΚ6). Μετά την κλήση του σε απολογία ο Κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες και πρέπει να πω ευθύς εξαρχής πως όλοι μου έδωσαν την εικόνα αξιόπιστων και ειλικρινών μαρτύρων. Από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτουν τα εξής αναντίλεκτα γεγονότα:
- Στις 23.8.09 και περί ώρα 04.30π.μ επεσυνέβη θανατηφόφο τροχαίο ατύχημα στο δρόμο Αγλαντζιάς Γερίου με ενεχόμενο το αυτοκίνητο ΗΕΝ 792 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και θύμα το συνοδηγό του (Sameh Sami Moawad Azer). Ο κατηγορούμενος αρχικά συνελήφθη από τον Αστ. 2730 για σκοπούς διερεύνησης του ατυχήματος αλλά όταν αφέθηκε ελεύθερος επανασυνελήφθηκε από την Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως (Υ.Α.Μ) για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στην Κύπρο.
- Ο Μ.Κ.3 υπηρετεί στην Υπηρεσία Ασύλου του Υπουργείου Εσωτερικών ως υπεύθυνος του Αρχείου. Από το φάκελο που είχε στην κατοχή του για τον Κατηγορούμενο προκύπτει πως αυτός υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο στις 19.10.
- Η Υπηρεσία Ασύλου ετοίμασε επιστολή ημερ. 6.10.08 (τεκμήριο 5) η οποία απευθύνεται προς τον Κατηγορούμενο και τον πληροφορεί ότι έχει διευθετηθεί συνέντευξη του στην Υπηρεσία Ασύλου, στις 6.11.08 και ώραν 8.30π.μ. Με την επιστολή καλείτο μεταξύ άλλων να επικοινωνήσει με την Υπηρεσία για να επιβεβαιώσει ότι θα παραστεί στη συνέντευξη.
- Η επιστολή (τεκμήριο 5) ταχυδρομήθηκε στη διεύθυνση που είχε δώσει ο Κατηγορούμενος στην αίτηση του και περαιτέρω στάληκε προς επίδοση στον Κατηγορούμενο μέσω του επιδότη Σπύρου Ζερβού (ΜΚ6). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, αυτός πήγε στις 11.10.08 στη διεύθυνση Ονησίλου 20, Καϊμακλί, η οποία αναγραφόταν στην επιστολή. Εκεί βρήκε δύο άτομα τα οποία του είπαν ότι ο Κατηγορούμενος ήταν συγκάτοικος τους. Με βάση τις οδηγίες που είχε, επέδωσε την επιστολή στον ένα απ' αυτούς επ' ονόματι Ali Al Hic και ακολούθως προέβη και σε σχετική ένορκη δήλωση ότι επέδωσε προσωπικά στον πιο πάνω παραλήπτη. Ο ΜΚ6 δεν ήλεγξε το διαβατήριο ή την ταυτότητα του προσώπου το οποίο του παρουσιάστηκε ως συγκάτοικος του Κατηγορούμενου.
- Η Άμινα Μαυρή (ΜΚ4) εργάζεται ως μεταφράστρια στην Υπηρεσία Ασύλου με τον Διοικητικό Λειτουργό Ανδρέα Αγρότη (ΜΚ5). Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική της Υπηρεσίας αυτής, 7 με 10 ημέρες πριν από κάθε συνέντευξη είθισται να γίνεται τηλεφωνική επικοινωνία με τον αιτητή πολιτικού ασύλου (όταν έχει αναφέρει τηλέφωνο στην αίτηση του) για να βεβαιωθούν ότι έχει λάβει την επιστολή και ότι έχει γνώση για τη συνέντευξη. Τα στοιχεία δίδονται από το Λειτουργό στη μεταφράστρια και η επικοινωνία γίνεται στην παρουσία και του Λειτουργού. Επειδή είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις υπάρχει και ειδικό έντυπο με τον τίτλο "Telephone Communication Form" το οποίο συμπληρώνει και υπογράφει ο μεταφραστής που τηλεφώνησε.
- Για τη συγκεκριμένη περίπτωση προκύπτει ότι στις 21.10.08 η Άμινα Μαυρή πήρε τηλέφωνο στον αριθμό τηλεφώνου που είχε δώσει ο κατηγορούμενος στην αίτηση του για άσυλο και ζήτησε στην Αραβική γλώσσα τον Hadi El Halal, δηλ. τον Κατηγορούμενο. Είπε στο πρόσωπο που απάντησε ότι αναζητά τον Hadi El Halal και πήρε την απάντηση: "Hadi μιλά". Με βάση τις οδηγίες της από τον Ανδρέα Αγρότη του εξήγησε ότι τηλεφωνά από την Υπηρεσία Ασύλου και ότι εκείνος έχει συνέντευξη στις 6.11.
- Ο συνομιλητής τής απάντησε: «Ναι, ναι ξέρω». Η Άμινα Μαυρή κατέγραψε στο ειδικό έντυπο το (τεκμήριο 4) τη φράση: "Will come 6.10.08, he received the letter". Η Άμινα Μαυρή εντίμως παραδέχθηκε ότι δεν ξέρει με ποιον μιλά όταν παίρνει τηλέφωνο, απλώς έχει ένα άτομο μπροστά της, εννοώντας τα έγγραφα. Δέχθηκε επίσης πως ούτε είδε ποτέ, ούτε γνωρίζει τον Κατηγορούμενο.
- Στις 6.11.08 ο Κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε στη συνέντευξη του, οπότε στις 10.11.08 ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε το κλείσιμο του φακέλου του και τη διακοπή της διαδικασίας εξέτασης του αιτήματος του για άσυλο. Από πλευράς γεγονότων το βασικό ερώτημα που απασχόλησε στην υπόθεση ήταν το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος έλαβε το Τεκμήριο
- Δεν υπάρχει καμιά άμεση μαρτυρία που να οδηγεί προς τέτοια κατεύθυνση. Η μοναδική μαρτυρία είναι πως στις 11.10.08 η επιστολή που αφορούσε τον Κατηγορούμενο επιδόθηκε σε κάποιο πρόσωπο που δήλωσε ότι είναι συγκάτοικος του. Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει πως πράγματι το συγκεκριμένο πρόσωπο ήταν συγκάτοικος του Κατηγορουμένου και πολύ περισσότερο δεν σημαίνει πως το πρόσωπο που παρέλαβε την επιστολή την έδωσε όντως στον Κατηγορούμενο. Το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν έχει κληθεί στο Δικαστήριο και ούτε άλλη μαρτυρία υπάρχει ότι αυτός παρέδωσε την επιστολή στον Κατηγορούμενο. Όσον αφορά την τηλεφωνική επικοινωνία αυτή υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα μπορούσε να αποτελέσει επιβεβαίωση λήψης της επιστολής. Βασική προϋπόθεση θα ήταν η βεβαιότητα ως προς το πρόσωπο που ευρίσκετο στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής που θα επιτυγχάνετο είτε επειδή ο καλών γνώριζε επαρκώς το πρόσωπο και αναγνώρισε τη φωνή του, είτε επειδή χρησιμοποιήθηκε κάποιος άλλος ικανοποιητικός τρόπος απόδειξης της ταυτότητας του, πέραν της αναφοράς ενός απλού ονόματος, το οποίο αφήνει ανοικτά πολλά ενδεχόμενα όπως π.χ το ψεύδος από τον συνομιλητή, τη συνωνυμία ή την ασυνεννοησία και παρεξήγηση ως προς το ζητούμενο. Στο μυαλό μου υπάρχουν αμφιβολίες τόσον για το ότι το Τεκμήριο 5 έφθασε στον Κατηγορούμενο όσον και για το ότι ήταν ο ίδιος που απάντησε το τηλέφωνο στις 11.10.
- Ούτε η μαρτυρία του Ντίνου Θεμιστοκλέους ότι το Τεκμήριο 5 πέραν της αποστολής του μέσω επιδότη στάλθηκε και με ταχυδρομείο αποτελεί ικανοποιητική μαρτυρία ότι αυτό παραλήφθηκε από τον Κατηγορούμενο αφού δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η επιστολή δεν επιστράφηκε πίσω. Αναφέρομαι στο τεκμήριο λήψης επιστολής. Όπως έχει σημειωθεί στην υποθ. Δήμος Αγίου Αθανασίου ν James Peter (Pazaraki)
(2004)2 A.A.Δ.524 "υφίσταται τεκμήριο ότι επιστολή η οποία έχει αποδειχθεί ότι έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το Ταχυδρομείο αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη για την παράδοση της στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (Βλ. Theodorou v Abbot of Kykko Monastery
(1965), C.L.R.9 ...)". Στην παρούσα περίπτωση ενώ υπάρχει μαρτυρία ότι ταχυδρομήθηκε η επιστολή δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία για το κατά πόσον επιστράφηκε ή όχι στον αποστολέα της. Συνεπώς το καθιερωθέν νομολογιακώς τεκμήριο λήψης της δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής. Νομική Πτυχή Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος στηρίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 19
(1)(λ) το οποίο προβλέπει ότι πρόσωπο το οποίο αφού έχει εισέλθει στη Δημοκρατία ως προσωρινός κάτοικος για περιορισμένη περίοδο παραμένει στη Δημοκρατία μετά την εκπνοή της περιόδου αυτής χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια από τον Διευθυντή είναι ένοχο αδικήματος. Το άρθρο 6
(1)(κ) καθιστά το πρόσωπο που διαμένει στη Δημοκρατία κατά παράβαση του Κεφ. 105 ως απαγορευμένο μετανάστη. Συνεπώς αυτό που πρέπει να στοιχειοθετήσει η Κατηγορούσα Αρχή είναι: i. ότι ο Κατηγορούμενος είχε προσωρινή άδεια παραμονής. ii. ότι αυτή η άδεια ακυρώθηκε και iii ότι παρέμεινε στην Δημοκρατία μετά την ακύρωση της άδειας του. Έχει καταδειχθεί από τη μαρτυρία πως ο κατηγορούμενος υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση πολιτικού ασύλου στις 19.10.07. Σύμφωνα με το άρθρο 8
(1)του Περί Προσφύγων Ν.6
(1)/00 ο Διευθυντής του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης (στο εξής Τ.Α.Π.Μ) χορηγεί σε αιτητή άδεια προσωρινής διαμονής, η οποία ισχύει για τη χρονική περίοδο από την ημερομηνία εισόδου του στη Δημοκρατία μέχρι την ημερομηνία έκδοσης της τελικής απόφασης αναφορικά με την αίτηση του. Ο Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητεί ότι του χορηγήθηκε τέτοια προσωρινή άδεια. Αντιθέτως στηρίχθηκε σ' αυτό το γεγονός για να προωθήσει την εκδοχή του ότι ευρίσκεται νόμιμα στη Δημοκρατία (βλ. υπ. Ηλία ν Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ.454). Συνεπώς το πρώτο συστατικό στοιχείο στοιχειοθετείται. Η παρουσία του επίσης στη Δημοκρατία είναι αυταπόδεικτη. Ούτε αμφισβητεί ο Κατηγορούμενος ότι ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου προέβη στο κλείσιμο του φακέλου του. Εκείνο που αμφισβητεί είναι το ότι ο φάκελος του έκλεισε νομότυπα και κανονικά, εισηγούμενος ότι ο ίδιος δεν έλαβε οποιαδήποτε ειδοποίηση είτε για τη συνέντευξη είτε για το κλείσιμο του φακέλου του. Να σημειωθεί αφενός πως το άρθρο 16Α
(1)(γ) του Ν. 6
(1)/00 - που έτυχε εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση - προβλέπει πως ο Προϊστάμενος κλείνει το φάκελο και διακόπτει τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης με απόφαση του η οποία καταχωρείται στο φάκελο σε περίπτωση που ο αιτητής δεν ανταποκρίνεται σε επιστολές που του απευθύνει ο αρμόδιος λειτουργός και κατόπιν επαρκούς διερεύνησης διαπιστώνεται ότι ο αιτητής έχει παραλάβει τις εν λόγω επιστολές. Στην παρούσα περίπτωση η απόφαση του προϊσταμένου δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, όπως ούτε και οποιαδήποτε απόφαση του Διευθυντή του Τ.Α.Π.Μ για ακύρωση της άδειας προσωρινής διαμονής. Η Κατηγορούσα Αρχή εκλαμβάνει πως η ακύρωση της επήλθε αυτομάτως με το κλείσιμο του φακέλου. Όμως ο σχετικός νόμος στο άρθρο 16 Α
(1)δεν αναφέρεται σε απόρριψη της αίτησης αλλά σε διακοπή της διαδικασίας, η οποία μάλιστα δυνατόν να συνεχιστεί στις περιπτώσεις που διαπιστωθεί με βάση το εδ.
(2)του άρθρου 16Α ότι οι πράξεις ή οι παραλείψεις του αιτητή οι οποίες οδήγησαν στο κλείσιμο του φακέλου ήταν δικαιολογημένες. Συνεπάγεται πως η απλή διακοπή της διαδικασίας από μόνη της δεν συνιστά «έκδοση της τελικής απόφασης αναφορικά με την αίτηση για αναγνώριση πρόσφυγα» (άρθρο 8
(1)του Ν.6
(1)/00) οπότε και δεν είναι αυτονόητο ότι επιφέρει αυτόματα ακύρωση της άδειας παραμονής, εκτός αν αποδειχθεί ότι ο Διευθυντής Τ.Α.Π.Μ προέβη σε ακύρωση της λόγω κλεισίματος του φακέλου. Τέτοια μαρτυρία στην παρούσα δεν έχει προσφερθεί. Από την άλλη πλευρά ακόμα και εάν το κλείσιμο του φακέλου και η σχετική απόφαση (του άρθρου 16Α
(1)) θεωρηθεί ως τελική απόφαση αναφορικά με την αναγνώριση πρόσφυγα, τότε ναι μεν μια τέτοια απόφαση συνεπάγεται λήξη της άδειας προσωρινής διαμονής αυτομάτως από το άρθρο 8
(1)του Ν.6
(1)/00, αλλά υπό τον όρο ότι θα τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 18
(7)του Ν.6
(1)/00 το οποίο προβλέπει ότι: «
(7)Όλες οι αποφάσεις του Προϊσταμένου είναι δεόντως αιτιολογημένες και γνωστοποιούνται γραπτώς στους αιτητές, και σε περίπτωση που η αίτηση απορρίπτεται, ο αιτητής πληροφορείται γραπτώς από τον Προϊστάμενο για τη δυνατότητα άσκησης διοικητικής προσφυγής ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής καθώς και για τα χρονικά πλαίσια μέσα στα οποία μπορεί να ασκήσει την εν λόγω προσφυγή δυνάμει του παρόντος Νόμου». Με απλά λόγια το κλείσιμο του φακέλου είτε παραμένει στο στάδιο της απλής διακοπής της διαδικασίας χωρίς να αποτελεί τελική απόφαση, οπότε και δεν επιφέρει τη λήξη της άδειας, είτε συνιστά τελική απόφαση οπότε θα πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να γνωστοποιηθεί στον αιτητή πληροφορώντας τον γραπτώς ότι έχει το δικαίωμα άσκησης διοικητικής προσφυγής (εντός 20 εργασίμων ημερών από την ημερομηνία που έλαβε γνώση, σύμφωνα με το άρθρο 28 ΣΤ
(2)του Ν. 6
(1)/00). Θεωρώ πως κατ' αναλογίαν εφαρμόζονται τα όσα έχουν αναφερθεί στις υποθ. Χριστοδούλου ν Επάρχου Λεμεσού
(2000)2 Α.Α.Δ. 128 και Δήμος Αγ. Αθανασίου ν Peter (ανωτέρω) επειδή ο νόμος επιβάλλει ρητώς την επίδοση της απορριπτικής απόφασης. Προϋπόθεση λοιπόν για την ύπαρξη τελικής απόφασης αποτελεί η γνωστοποίηση της στον αιτητή ή έστω η λήψη γνώσης του περιεχομένου της εκ μέρους του και η πάροδος των 20 εργασίμων ημερών για την άσκηση διοικητικής προσφυγής όπως προνοεί το άρθρο 18
(7). Στην παρούσα δεν έχει καταδειχθεί ούτε ότι ακυρώθηκε η άδεια του Κατηγορούμενου ούτε ότι έλαβε γνώση για τελική απόφαση μέχρι τις 23.8.09 που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Αποτελεί λοιπόν κατάληξη μου πως τερματισμός της προσωρινής άδειας του αλλοδαπού θα μπορούσε να γίνει είτε με την ακύρωση της μετά τη διακοπή της διαδικασίας είτε με την έκδοση τελικής απόφασης επί της αίτησης του η οποία θα έπρεπε να του κοινοποιηθεί για να καταστεί εκτελεστή. Ούτε το ένα ούτε το άλλο έχει αποδειχθεί στην παρούσα περίπτωση, με αποτέλεσμα να μην έχει στοιχειοθετηθεί η κατηγορία. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Έξοδα €205 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .......... Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο