Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σωκράτη Νικολάου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 24465/08, 26 Οκτωβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κυριακίδου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 24465/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν.
- Σωκράτη Νικολάου
- Spyso Trading Ltd
- Mohamed Aslam Musthafa Κατηγορουμένων _______________________ Ημερομηνία: 26 Οκτωβρίου, 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Αλ. Σιαπανή Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: Ο κ. Πιερίδης Ο Κατηγορούμενος 1 είναι παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Το κατηγορητήριο Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αρνούνται ενοχή στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν (τη 1η στο κατηγορητήριο) που αφορά το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος στις 8.7.2008 εργοδότησαν τον αλλοδαπό Mustafa Mohament Aslan (κατηγορούμενο 3) ως υπάλληλο στην οδό 28ης Οκτωβρίου αρ. 54Α. Ο κατηγορούμενος 3 που αντιμετώπιζε συναφή κατηγορία για παράνομη απασχόληση (την 2η στο κατηγορητήριο) απαλλάχθηκε μετά που διακόπηκε σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας για το λόγο ότι δεν κατέστη δυνατό η επίδοση του Κατηγορητηρίου. Η προσαχθείσα μαρτυρία & οι συγκρουόμενες εκδοχές Κατά την ακροαματική διαδικασία έγιναν παραδεκτά γεγονότα η μαρτυρία του Αν. Λοχ. 918 Α. Βασίλη, και της Μαρίας Πέτσα και κατατέθηκαν πιστοποιητικά για διευθυντές της 2ης κατηγορουμένης (Τεκμήριο 2), η ανακριτική κατάθεση του 1ου κατηγορουμένου (Τεκμήριο 4) και η απάντηση στου στην κατηγορία (Τεκμήριο 5) και ως εκ τούτου η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μοναδικό μάρτυρα της τον Αστυφ. 1245 Δ. Βασιλείου. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα η Κατηγορουμένη 2 είναι εταιρεία περιορισμένη ευθύνης με διευθυντές τον Κατηγορούμενο 1 και τον Σπύρο Νικολάου. Ο Αν. Λοχίας 918 Α. Βανέζης στις 8.7.08 και περί ώρα 09.30 ο Αστ. 1245 του παρέδωσε τον κατηγορούμενο 3 το οποίον συνέλαβε επ' αυτοφόρω να εργάζεται την ίδια μέρα στην 28ης Οκτωβρίου αρ. 5Α. Ο ίδιος κάλεσε τον κατηγορούμενο και μεταξύ των ωρών 10.30-11.10 του έλαβε ανακριτική κατάθεση ενώ στις 11.25 τον κατηγόρησε γραπτώς για το αδίκημα που αντιμετωπίζει και απάντησε «Δεν τον εργοδοτώ, ούτε τον ξέρω». Ο Κατηγορούμενος 3 ήρθε στη Κύπρο ως φοιτητής στις 24.10.
- Ακολούθως στις 4.12.2006 έκανε αίτηση για πολιτικός πρόσφυγας η οποία ακόμη εξετάζεται αλλά δεν είχε άδεια να εργάζεται. Ο ΜΚ1 Αστυφ. 1241 Δ. Βασιλείου ανέφερε στη μαρτυρία του ότι στις 8.7.08 και ώρα 8.40 μετέβηκε μαζί με τον Αν. Λοχ. 504 και τον Αστυφ. 3007 στην οδό 28η Οκτωβρίου αρ. 54Α στη Μακεδονίτισσα στο κατάστημα με την επιγραφή «ΗΛΥΘΡΑθΕΡΜ» και αφού παρακολούθησε το μέρος για 10 λεπτά είδε ένα αλλοδαπό να μεταφέρει σωλήνες από το εσωτερικό του καταστήματος σε VAN αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΚΖ
- Το πλησίασε, του έδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και του ζήτησε τα στοιχεία του και ανέφερε ότι ήταν ο Mustafa Mohament ASLAM από την Σρι Λάνκα, του ζήτησε άδεια εργασίας και του απάντησε ότι δεν είχε. Τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε και απάντησε «ΟΚ». Αμέσως μετά τον συνέλαβε για το αδίκημα της αποδοχής εργοδότησης χωρίς άδεια και απάντησε «ΟΚ Sir». Η εκδοχή του κατηγορουμένου 1 στον βαθμό που προκύπτει από την ανακριτική του κατάθεση και την ανώμοτη του δήλωση είναι πως δεν εργοδοτούσε τον αλλοδαπό αλλά το πρωϊ της 8.7.2008, όταν πήγε δουλειά περί ώρα 8:30 τον πλησίασε ο εν λόγω αλλοδαπός και του ζήτησε δουλειά και ο ίδιος του απάντησε ότι δεν είχε κάτι για να τον εργοδοτήσει. Ο αλλοδαπός προθυμοποιήθηκε να τον βοηθήσει να κατεβάσει τις σωλήνες από το αυτοκίνητο και αυτό έγινε. Λίγα λεπτά που άρχισε να τον βοηθά ήρθε ένας αστυνομικός με πολιτικά και τον συνέλαβε ενώ ο ίδιος βρισκόταν στο κατάστημα του. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν έχει μεγάλη δυσκολία αφού αυτή δεν έχει αμφισβητηθεί εκτός των όσα αναφέρθηκαν από τον αλλοδαπό προς τον ΜΚ
- Σημειώνω ότι τα όσα ο αλλοδαπός ανέφερε στον ΜΚ1 ως εξ' ακοής μαρτυρία είναι αποδεκτή με την νέα τροποποίηση του Περί Αποδείξεως. Η βαρύτητα όμως που το Δικαστήριο μπορεί να δώσει σ' αυτή είναι μηδαμινή αφού ως προκύπτει από τα όσα ανέφερε ο ΜΚ1 Αστυφ. 1245 Δ. Βασιλείου, κατά την αντεξέταση του ο αλλοδαπός μιλούσε λίγα ελληνικά και τα όσα του ανέφερε ήτο στην ελληνική γλώσσα και μου δημιουργεί αμφιβολία αν τα όσα ανέφερε προς τον Αστυφύλακα Βασιλείου απέδιδαν τα πραγματικά γεγονότα. Επίσης ως πρόσωπο το οποίο ήτα συγκατηγορούμενο, των Κατηγορουμένων με συναφές αδίκημα θεωρείται πρόσωπο για το οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να προειδοποιήσει τον εαυτό του για αποδοχή τέτοιας μαρτυρίας και εν όψει του ότι δεν ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου για να αντεξετασθεί, το Δικαστήριο δεν είναι διατεθειμένο να στηριχθεί σε δηλώσεις του που έγιναν εκτός του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου δεν μπορώ να στηριχθώ σε αυτή και την απορρίπτω. Ο κατηγορούμενος 1, ως προανέφερα, προέβη σε ανώμοτη δήλωση υιοθετώντας την ανακριτική του κατάθεση. Η ανώμοτη δήλωση έχει κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξετασθεί μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (βλ. Ονησιφόρου ν. The Police,
(1987)2 C.L.R. 261 και Ιωάννου & Συμιανός v. Δημοκρατία, Ποινικές Eφέσεις 6854 και 6855, ημερ. 30.3.2001). Δεν προσφέρεται για την απόδειξη ή κατάρριψη γεγονότων αλλά μπορεί να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα από το περιεχόμενο της που θα βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. H ανώμοτη δήλωση (όπως και η σιωπή) σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (βλ. Themistocleous ν. The Police
(1981)2 C.L.R. 200 και Anastasiades ν. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97). Ούτε και η επιλογή ενός κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμένει σιωπηλός δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (βλ. Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129). Η αξιολόγηση της κατάθεσης ενός κατηγορουμένου είναι θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου (βλ. Κωνσταντινίδης v. Αστυνομίας
(1991)2 CLR 190). Στην υπόθεση αυτή τονίστηκε ότι το δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί κάποια μέρη της κατάθεσης για την αλήθεια του περιεχομένου τους και να απορρίψει κάποια άλλα. Ειδικά, κατ' εξαίρεση του τότε κανόνα που απέκλειε την εξ ακoής μαρτυρία, τονίστηκε πως μπορούσε να γίνει δεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του, μέρος κατάθεσης που συνιστούσε άμεσα ή έμμεσα παραδοχή ή δήλωση κατά του συμφέροντος του κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ.109 και Duncan 73 Cr.App.Rep. 359). Αυτό πιστεύω θα πρέπει να ισχύσει και εδώ. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι ο αλλοδαπός προσφέρθηκε να τον βοηθήσει στη μεταφορά των σωλήνων από το αυτοκίνητο του την οποία κρατώ. Τα ευρήματα Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση τα ευρήματα μου σε ότι αφορά τα πραγματικά και ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Στις 7.8.2008 ο αλλοδαπός Mustafa, αιτητής πολιτικού ασύλου (κατηγορούμενος 3) που κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε άδεια εργασίας συνελήφθηκε επ' αυτοφώρω από την αστυνομία την ώρα που ξεφόρτωνε σωλήνες από το κατάστημα της Κατηγορουμένης 2 Διευθυντής της οποίας ήταν ο Κατηγορούμενος 1, που βρίσκεται στην οδό 28ης Οκτωβρίου στη Μακεδονίτισσα. Η νομική πτυχή & η κατάληξη Το υπό εξέταση αδίκημα εδράζεται στο άρθρο 14(β) του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ. 105 το οποίο αναφέρει τα εξής: "14Β.-
(1)Η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια ή η εργοδότηση κατά παράβαση των όρων άδειας εργοδότησης ή η εργοδότηση κατά παράβαση οποιουδήποτε άλλου νόμου ή κανονισμού, συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές. ............................." Από τα πιο πάνω προκύπτει πως είναι τρία τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Πρώτον, να υφίσταται από μέρους του κατηγορουμένου εργοδότηση, δεύτερον ο εργαζόμενος να είναι αλλοδαπός και τρίτον ο αλλοδαπός να μην κατείχε άδεια εργασίας. Το δεύτερο και τρίτο συστατικό έχουν γίνει παραδεκτά και έτσι δεν θα με απασχολήσουν περαιτέρω. Θα επικεντρωθώ έτσι αποκλειστικά στο πρώτο συστατικό στοιχείο. Η εργοδότηση καλύπτει μια ευρύτατη κατάσταση δεδομένων και όχι μόνο τις περιπτώσεις που κατά το αστικό δίκαιο συνιστούν σχέση εργοδότου-εργοδούτουμενου. Στις πλείστες περιπτώσεις η εργοδότηση αλλοδαπών χωρίς άδεια γίνεται υπό πρόχειρες και περιστασιακές συνθήκες όπου ελλείπουν ακόμα και τα στοιχειώδη που θα πρέπει να διέπουν μια υγιή σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου. Συνεπώς αν απαιτείτο από την Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι υφίστατο υπό τη στενή έννοια σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου, το βάρος στους ώμους της θα ήταν δυσβάστακτο αφού συνήθως τέτοια σχέση δεν υπάρχει. Θα καταστρατηγείτο δε και ο όλος σκοπός του αδικήματος που δεν είναι άλλος από την πάταξη της ιδιοτελούς εκμετάλλευσης αλλοδαπών. Με τη σχετική διάταξη του Νόμου επιχειρείται η άσκηση αυστηρού ελέγχου. Έτσι το μόνο που πρέπει να αποδειχθεί είναι πως ο αλλοδαπός, για λογαριασμό του κατηγορούμενου, προέβαινε σε πράξεις οι οποίες αποτελούν εργασία. Τούτων λεχθέντων θα πρέπει απαρέγκλιτα να αποδεικνύεται ότι υπήρξε εργοδότηση του αλλοδαπού. Εδώ δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία εκτός του ότι ξεφορτώνοντο σωλήνες από αυτοκίνητο έξω από το κατάστημα των Κατηγορουμένων 1 και 2 χωρίς να υπάρχει οτιδήποτε που να συνδέει τους Κατηγορούμενους με αυτό. Εν όψει του κενού που υπάρχει στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ως προς αυτό το σημείο δεν μπορεί να αποκλεισθεί η θέση του Κατηγορούμενου 1 ότι ο αλλοδαπός οικιοθελώς και αφού του αρνήθηκε εργοδότηση μετέφερε σωλήνες από το αυτοκίνητο των κατηγορουμένων. Ενόψει λοιπόν των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2. Αμφότεροι συνεπώς αθωώνονται και απαλλάσσονται στη 1η κατηγορία που αντιμετωπίζουν. €80 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............ Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο