Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σαββούλλα ΜΕΝΟΙΚΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 913/08, 2 Νοεμβρίου, 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σαββούλλα ΜΕΝΟΙΚΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 913/08, 2 Νοεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον:. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 913/08 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σαββούλλα ΜΕΝΟΙΚΟΥ Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 2 Νοεμβρίου, 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Θεμιστοκλέους Για την Κατηγορουμένη: κος Γεωργίου Κατηγορούμενη: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία της αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης οδήγησης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος όπως φαίνονται στο κατηγορητήριο «Η κατηγορούμενη την 7/7/2007, στην οδό Ομήρου Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το όχημα ΒΑW880 επί οδού, αλόγιστα, απερίσκεπτα ή επικίνδυνα για το κοινό, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων και της χρήσης της οδού, ως και του όγκου της τροχαίας που υπήρχε κατά το δεδομένο χρόνο ή που εύλογα θα αναμένετο να υπάρχει κατά τον εν λόγω χρόνο επί της οδού». Για την απόδειξη της υπόθεσης της, μετά που η Κατηγορούμενη δεν παραδέχτηκε ενοχή, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μοναδικό μάρτυρα, τον Αστυφύλακα 1797 Κ. Κωνσταντίνου. Πολύ συνοπτικά ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 7.7.2007 και περί ώρα 14:40 στη διασταύρωση των οδών Λεωνίδου και Ομήρου στη Λευκωσία, πρόσεξε το όχημα ΒΑW880 να είναι σταματημένο στα φώτα τροχαίας αφού το φανάρι ήταν κόκκινο προς την πορεία του. Μπροστά του υπήρχε άλλο όχημα. Η οδηγός του ΒΑW880 κόρναρε και στριφογύριζε επί τόπου τα ελαστικά της. Την ανέκοψε της ζήτησε τα στοιχεία της δηλαδή την άδεια οδηγού και προέβηκε στην παρούσα καταγγελία. Ερωτώμενος από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής κατά πόσο αναγνωρίζει το πρόσωπο που οδηγούσε το όχημα τη συγκεκριμένη μέρα σήμερα στο Δικαστήριο, η απάντηση του ήταν αρνητική αναφέροντας ότι έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε. Αντεξεταζόμενος, είπε ότι το πρόσωπο που οδηγούσε το όχημα ήταν στην εντελώς δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, με υποχρεωτική κατεύθυνση την οδό Λεωνίδου, ο ίδιος ήταν απέναντι όταν την είδε, η κίνηση δεν ήταν πυκνή, μόνο τα δύο οχήματα που ανέφερε ήταν στο δρόμο και η θέση του ήταν ότι οι ρόδες του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, γύριζαν μόνες τους στην άσφαλτο. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής υποβλήθηκε εισήγηση από τον συνήγορο της, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, γι΄ αυτό και το Δικαστήριο θα έπρεπε να την αθωώσει και απαλλάξει από το στάδιο αυτό. Αντίθετη ήταν η θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police 1981 2 CLR

1. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου 1990 2 ΑΑΔ 133, στην οποία ο πρώην Πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανέφερε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με την Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις. (α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Στην ίδια απόφαση ο κ. Πικής τόνισε ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ενδεικτικά αναφέρω το ακόλουθο απόσπασμα: «Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνης της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγησης της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, όπως αναφέραμε σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στην βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962 δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα». Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μία εξήγηση αλλιώς, ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή *βλ. The Police v. Kallenos 1980, 1 JSC σελ. 145, απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική, το βάρος της απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία πρέπει να το αποσείσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το πρώτο πράγμα που έχω να παρατηρήσω είναι ότι ο μοναδικός Μάρτυρας Κατηγορίας δεν αναγνώρισε την Κατηγορουμένη ως το πρόσωπο που οδηγούσε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο τη συγκεκριμένη μέρα. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι δεν είναι σίγουρος ότι το πρόσωπο που βρίσκεται στο εδώλιο του Κατηγορουμένου είναι το πρόσωπο που οδηγούσε τη συγκεκριμένη ημέρα λόγω του ότι έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε. Παρόλο που η γραμμή αυτή δεν προωθήθηκε από την Υπεράσπιση εντούτοις είναι θέμα που μπορεί το ίδιο το Δικαστήριο να το πραγματευτεί. Θεωρώ ότι εφόσον δεν υπήρξε θετική μαρτυρία ότι η Κατηγορούμενη είναι το πρόσωπο που οδηγούσε το συγκεκριμένο όχημα τη συγκεκριμένη μέρα το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει και να καταδικάσει τη συγκεκριμένη Κατηγορούμενη. Πέραν τούτου, η κατηγορία που αποδίδεται στην Κατηγορουμένη είναι η κατηγορία της αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης. Η ερμηνεία των όρων αυτών έχει αποδοθεί στην υπόθεση Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6753 ημερ. 23.2.
2. Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέας Σαζός, Π.Ε. 6853, ημερ. 19.1.2001 και Πέτρου ν. Αστυνομίας 1994 2 Α.Α.Δ.
3. Τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον μου, που να καταδεικνύει ότι η οδήγηση ήταν επικίνδυνη για το κοινό. Αντίθετα, από τη μαρτυρία προκύπτει ότι δεν υπήρχε καθόλου κίνηση στο δρόμο, μόνο δύο αυτοκίνητα όπως ήταν η μαρτυρία. Είναι λοιπόν η θέση μου ότι πέραν του ότι η Κατηγορούμενη δεν έχει αναγνωριστεί ως το πρόσωπο που οδηγούσε το συγκεκριμένο όχημα τη συγκεκριμένη μέρα, δεν έχει επίσης αποδειχθεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Επομένως με βάση τις αρχές που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής τα οποία ανέρχονται σε €40, να πληρωθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο