Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μαρία Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 34394/07, 6 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B27 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον:. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 34394/07 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μαρία Μιχαήλ Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Θεμιστοκλέους Για την Κατηγορούμενη: κος Ρασπόπουλος Κατηγορούμενη: Παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούμενη κατηγορείται για παράλειψη λήψης όλων των αναγκαίων μέτρων για αποτροπή χρησιμοποίησης του οχήματος UU925 από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Το αδίκημα έγινε στις 8.1.2007. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ως αναντίλεκτο γεγονός, ότι το όχημα UU925, είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του συζύγου της Κατηγορουμένης και ότι τη συγκεκριμένη ημέρα, 8.1.2007, το όχημα αυτό χρησιμοποιήθηκε από τον γιο της Κατηγορουμένης και Μ.Κ.2, Στέφανο Παπανικολή, ο οποίος είχε βρεθεί ένοχος μετά από παραδοχή σε άλλη ποινική υπόθεση στις κατηγορίες της οδήγησης χωρίς άδεια και χωρίς ασφάλεια και του επιβλήθηκαν ποινές. Προκύπτει επίσης ότι, ο Μ.Κ.2 τη συγκεκριμένη ημέρα, είχε εμπλακεί σε δυστύχημα, συνεπεία του οποίου ήταν η ολική καταστροφή του οχήματος. Η Κατηγορούμενη δεν παραδέχθηκε ενοχή. Διεξάχθηκε ακροαματική διαδικασία. Παρουσιάστηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής δύο μάρτυρες κατηγορίας. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης και της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας, ο Αστυφύλακας 1629, ήταν τυπικός μάρτυρας. Ανέφερε τις ενέργειες που έκανε για τη διερεύνηση της υπόθεσης. Κατέθεσε ως Τεκμήρια, τις διάφορες καταθέσεις που έλαβε καθώς και τα απαραίτητα έγγραφα σε σχέση με το όχημα, δηλαδή το πιστοποιητικό εγγραφής του και το πιστοποιητικό ασφάλειας του. Ο δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας, που όπως έχει ήδη αναφερθεί είναι ο γιος της Κατηγορουμένης Στέφανος Παπανικολή, ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα, βρήκε τα κλειδιά του αυτοκινήτου σε συρτάρι με διπλό πατό, μετά που είχε ψάξει επανειλημμένα για να τα βρει. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έψαχνε για τα κλειδιά αλλά ουδέποτε προηγουμένως κατάφερε να τα βρει. Η συγκεκριμένη μέρα, ήταν η πρώτη φορά που κατάφερε να τα εντοπίσει. Ανέφερε επίσης, ότι τη συγκεκριμένη ημέρα αλλά και για αρκετή χρονική περίοδο πριν και μετά, η μητέρα του ήταν κλινήρης, ανάρρωνε μετά από επέμβαση την οποία είχε υποστεί. Για τον ίδιο ήταν πιο εύκολο να ψάξει για τα κλειδιά σε σχέση με άλλες φορές, εφόσον η μητέρα του, το χρονικό διάστημα γύρω από την επίδικη ημερομηνία περιοριζόταν κυρίως στο υπνοδωμάτιο της. Θεωρώ ότι θα πρέπει να σημειωθεί η παρατήρηση μου, ότι ο Μ.Κ.2 ήταν κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση καθ΄ όλη τη διάρκεια της προφορικής του μαρτυρίας και ένοιωθε πολύ άσχημα που ήταν μάρτυρας κατηγορίας εναντίον της μητέρας του. Η Κατηγορούμενη, ανέφερε με λεπτομέρεια τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τη δεδομένη χρονική περίοδο. Συγκεκριμένα, είχε υποστεί μια μεγάλη γυναικολογική επέμβαση και παρέμενε κλινήρης για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Η τελευταία φορά που χρησιμοποίησε το αυτοκίνητο ήταν 24.12.2006 και την ημέρα εκείνη γνωρίζοντας ότι λόγω της επικείμενης επέμβασης και της αναρρωτικής περιόδου που θα χρειαζόταν, τοποθέτησε τα κλειδιά στο συγκεκριμένο συρτάρι που βρίσκεται στην κουζίνα και έχει δύο πατούς. Εξήγησε πως είναι κατασκευασμένο το συρτάρι καθώς και τα αντικείμενα που βρίσκονται μέσα σ΄ αυτό, αναφέροντας ότι ο δεύτερος πατός του συρταριού ήταν χώρος μη προσβάσιμος σε όλα τα μέλη της οικογένειας. Είπε επίσης ότι, είχε ενημερώσει το σύζυγο της από το ίδιο βράδυ για την ενέργεια της αυτή. Το άρθρο 14Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «
(1)Ο ιδιοκτήτης μηχανοκίνητου οχήματος έχει υποχρέωση να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα εύλογα μέτρα για αποτροπή της χρησιμοποίησης του οχήματος του από οποιοδήποτε μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο.
(2)Παράβαση της δυνάμει του εδαφίου
(1)επιβαλλόμενης υποχρέωσης συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή μέχρι δύο χιλιάδων λιρών ή και με τις δύο αυτές ποινές.
(3)Σε ποινική δίωξη ιδιοκτήτη οχήματος για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου
(2), η απόδειξη από την Κατηγορούσα Αρχή της χρησιμοποίησης του οχήματος από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη ενοχής του ιδιοκτήτη αυτού, εκτός αν αυτός ήθελε αποδείξει ότι έλαβε όλα τα αναγκαία εύλογα μέτρα για αποτροπή τέτοιας μη εξουσιοδοτημένης χρησιμοποίησης.
(4)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού: «ιδιοκτήτης», χωρίς επηρεασμό της ερμηνείας που αποδίδεται στον όρο αυτό δυνάμει του άρθρου 2, περιλαμβάνει και οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο έχει στην κατοχή και υπό τον έλεγχο του μηχανοκίνητο όχημα. «μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο» σημαίνει κάθε πρόσωπο το οποίο δεν έχει ή δεν δικαιούται να έχει άδεια οδήγησης της κατηγορίας του μηχανοκίνητου οχήματος σε σχέση με το οποίο διαπράχθηκε αδίκημα ή δεν καλύπτεται από το νόμο πιστοποιητικό ασφάλισης υπέρ τρίτου.» Προκύπτει ότι, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι δύο: (α) Πρέπει να αποδειχτεί ότι ο ιδιοκτήτης, αδικοπραγήσας, πρέπει να έχει τον έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος, συστατικό το οποίο έχει αποδειχθεί και (β) να μην έχει λάβει όλα τα απαραίτητα εύλογα μέτρα, για την αποτροπή της χρησιμοποίησης του οχήματος από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Είναι δεδομένο ότι η Κατηγορούμενη δεν είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης του οχήματος. Από την ερμηνεία της λέξης στο Νόμο, προκύπτει ότι ο όρος ιδιοκτήτης περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο έχει στην κατοχή και υπό τον έλεγχο του το μηχανοκίνητο όχημα. Η πρώτη γραμμή της Υπεράσπισης ήταν ότι η Κατηγορούμενη δεν εμπίπτει εντός της έννοιας του όρου ιδιοκτήτης, γιατί, παρόλο που αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη ήταν το μοναδικό πρόσωπο που οδηγούσε το συγκεκριμένο όχημα, τη δεδομένη χρονική περίοδο λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε και την καθιστούσαν ανίκανη να οδηγεί, δεν ήταν ο κάτοχος του αυτοκινήτου, ούτε το πρόσωπο που είχε το αυτοκίνητο υπό την φύλαξη της και ότι, εν πάση περιπτώσει, με την ενέργεια της να ενημερώσει τον σύζυγο της ότι τοποθέτησε τα κλειδιά στο συρτάρι, τη συγκεκριμένη μέρα ουσιαστικά μετέθεσε στον ίδιο την ευθύνη κατοχής και φύλαξης του συγκεκριμένου οχήματος. Ήταν η εισήγηση του κου Ρασπόπουλου, ότι δεν πληρείται το βασικό συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δηλαδή η ιδιοκτησία του με βάση την ερμηνεία του Νόμου. Η πιο πάνω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Θεωρώ ότι η Κατηγορουμένη, ήταν το πρόσωπο που είχε τον έλεγχο και την κατοχή του συγκεκριμένου αυτοκινήτου καθ΄ όλη τη σχετική χρονική περίοδο. Με την τοποθέτηση των κλειδιών στο συρτάρι και την ενημέρωση του συζύγου της για την ενέργεια της αυτή, δεν θεωρώ ότι μετέθεσε στους ώμους του συζύγου της την ιδιοκτησία, εντός της ερμηνείας του Νόμου, του αυτοκινήτου αλλά ότι απλά τον ενημέρωσε που βρίσκονταν τα κλειδιά, σε περίπτωση που ήθελε ο ίδιος να χρησιμοποιήσει το όχημα. Έτσι κρίνω ότι το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Περαιτέρω για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο ιδιοκτήτης δεν έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για αποτροπή χρησιμοποίησης του οχήματος από μη εξουσιοδοτημένα πρόσωπα. Το γεγονός ότι ο Στέφανος ήταν μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να οδηγεί το αυτοκίνητο, αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός και εύρημα μου. Εκείνο που πρέπει το Δικαστήριο να αποφασίσει, είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί με βάση το βάρος απόδειξης που βρίσκεται πλέον στους ώμους της Κατηγορουμένης, δηλαδή σύμφωνα με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, είναι κατά πόσο η Κατηγορούμενη έχει αποδείξει στο Δικαστήριο ότι είχε προβεί σε όλες τις αναγκαίες και εύλογες ενέργειες. Με την χρήση της φράσης «όλα τα αναγκαία εύλογα μέτρα», ο Νομοθέτης έχει καθορίσει και το βάρος που επιφορτίζεται έκαστος ιδιοκτήτης μηχανοκίνητου οχήματος. Δεν είναι αρκετό να ληφθούν εύλογα μέτρα, αλλά πρέπει να ληφθούν όλα τα αναγκαία εύλογα μέτρα. Το κατά πόσο κάτι τέτοιο έχει γίνει, είναι θέμα που εξετάζεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης ξεχωριστά. Κάθε απόφαση πρέπει να επικεντρώνεται και να αποφασίζετε με βάση τα δικά της γεγονότα. Πρέπει συνεπώς, να εξεταστούν και κριθούν οι ενέργειες της Κατηγορουμένης, υπό το βάρος των πραγμάτων όπως ίσχυαν τη δεδομένη στιγμή. Δέχομαι ότι η κατάσταση της υγείας της και οι έγνοιες που είχε σε σχέση με αυτή όντως ήταν το πρωταρχικό σημείο στη σκέψη της. Παρά το γεγονός αυτό, η ίδια δεν προέβη σε μία επιπόλαιη ενέργεια σε σχέση με τα κλειδιά του αυτοκινήτου δηλαδή, να τα αφήσει κάπου εκτεθειμένα, αντίθετα φρόντισε να τα φυλάξει σε κάποιο χώρο, που κατά την άποψη της, και αυτό είναι που έχει σημασία, ήταν χώρος ασφαλείας. Το ότι ο χώρος αυτός ήταν μη εύκολα προσβάσιμος, ενισχύεται και από τη μαρτυρία του Στέφανου, ο οποίος είχε αναφέρει ότι έψαξε πολύ, μέχρι να βρει τα κλειδιά στο συγκεκριμένο συρτάρι. Αντλώ καθοδήγηση και από τις δικαστικές αποφάσεις επί του θέματος, από τις οποίες προκύπτει ότι συνήθως τα κλειδιά τοποθετούνται σε τραπεζάκι του χολ ή στην κουζίνα σε περίοπτη θέση όπου έχει πρόσβαση όλη η οικογένεια ή όπου γονείς δίνουν τα κλειδιά στα παιδιά τους να βγάλουν αντικλείδια, χωρίς να λάβουν υπόψη τους ότι πιθανόν να κρατήσουν αντικλείδι και για τον εαυτό τους και θεωρώ ότι η Κατηγορούμενη στη συγκεκριμένη περίπτωση, με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά, έχει αποδείξει ότι τα μέτρα που έλαβε, ήταν τα εύλογα, αναγκαία μέτρα, για τη δεδομένη περίσταση. Συνεπώς η Κατηγορούμενη έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που βρίσκεται στους ώμους της. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής, το αδίκημα δεν έχει αποδειχτεί εναντίον της και έτσι η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί, τα οποία ανέρχονται σε €40 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ) ............................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο