Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Σταυρούλα Προκοπίου, Ποιν. Υπ. 18309/07, 18 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 18309/07 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Σταυρούλα Προκοπίου Ημερομηνία: 18 Νοεμβρίου
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ναθαναήλ. Για Κατηγορούμενη: κα Αγγελίδου (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Γεωργίου). Κατηγορούμενη παρούσα. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει κατηγορία για επίθεση κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Ειδικότερα κατηγορείται ότι στις 3.4.06 επιτέθηκε εναντίον του Παναγιώτη Κκολού από τα Λατσιά και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Ως μάρτυρες κατηγορίας κλήθηκαν πρώτος ο παραπονούμενος Παναγιώτης Κκολού (Μ.Κ.1) και δεύτερος ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ. 3112 Σωκράτης Θεοφίλου (Μ.Κ.2). Όταν η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία και αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της επέλεξε να προβεί σε δήλωση εκ της θέσεως της ανωμοτί. Δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε καταρχάς την γραπτή ανακριτική κατάθεση του με ερωτήσεις την οποία παρουσίασε ως Τεκμήριο
- Σ' αυτήν αναφέρει ότι διαμένει στην οδό Ηρώων 36, διαμέρισμα 7, στα Λατσιά με τους γονείς του και την αδελφή του Άννα. Η Κατηγορούμενη είναι γειτόνισσα τους αφού διαμένει στο διαμέρισμα αρ. 6, στην ίδια πολυκατοικία. Λίγες μέρες πριν το τέλος Μαρτίου 2006 όμως η αδελφή του έφυγε από το διαμέρισμα τους και διέμενε σε κάποια φίλη της. Όπως ισχυρίζεται, ο λόγος που έφυγε η αδελφή του είναι το ότι η Κατηγορούμενη και η κόρη της Ελπίδα τις τελευταίες ημέρες κατηγορούσαν την Άννα ότι αυτή έφταιγε που η Ελπίδα χώρισε με το σύζυγο της Νεόφυτο. Εξηγεί ότι η αδελφή του Άννα είχε δημιουργήσει δεσμό με το Νεόφυτο 6 μήνες μετά που επήλθε διάσταση του με την Ελπίδα. Η Κατηγορούμενη με την κόρη της κατηγορούσαν την Άννα και συνεχώς φώναζαν, ύβριζαν, και έφτυναν αυτήν και τους γονείς τους. Την κατηγορούσαν ότι είναι "πουτάνα", ότι αυτή κατέστρεψε τη ζωή τους και έλεγαν ότι μια μέρα θα την έβρισκαν πεθαμένη. Εξαιτίας όλων αυτών η Άννα αποφάσισε και έφυγε από το σπίτι για να μην δημιουργηθεί κάτι πιο σοβαρό. Στις 3.4.06 και περί ώρα 12.30 μ.μ. ο Μ.Κ.1 πήγε στο διαμέρισμα της Κατηγορούμενης για να μιλήσουν - όπως αναφέρει- λίγο σοβαρά για το θέμα. Κτύπησε την πόρτα, τού άνοιξε η Κατηγορούμενη και χωρίς να εισέλθει της είπε με ωραίο τρόπο ότι πρέπει να σταματήσει να ενοχλεί και να βρίζει τους γονείς του και την αδελφή του. Αυτή όμως άρχισε να βρίζει την αδελφή του και με τα χέρια της έπιασε τα δικά του χέρια και άρχισε να τον "ταρακουνά" και να φωνάζει. Αυτός της είπε να σταματήσει και αυτή τον κλώτσησε στο δεξιό πόδι, οπότε αυτός έπιασε τα χέρια της και την απομάκρυνε από κοντά του σπρώχνοντας την απαλά στην περιοχή του στήθους διότι αυτή επιχείρησε να τον κτυπήσει και στο πρόσωπο. Στη συνέχεια έφυγε και πήγε στο διαμέρισμα του. Δέχθηκε πάντως πως την ώρα του επεισοδίου αυτού η Κατηγορούμενη φώναζε "βοήθεια". Προφορικά εξήγησε πως πήγε και στο νοσοκομείο και πήρε ένα χαρτί για να δείχνει ότι όντως τον κλώτσησε και ότι υπήρχε ένα σημάδι από την κλωτσιά. Στην αντεξέταση του εξήγησε ότι και παλαιότερα όποτε περνούσαν από το μεσοόροφο που είναι το διαμέρισμα της Κατηγορούμενης για να ανεβούν στον πρώτο όροφο που είναι το δικό τους διαμέρισμα από τις σκάλες (αφού δεν υπάρχει ανελκυστήρας), η Κατηγορούμενη τους ύβριζεν λέγοντας διάφορα. Αρνήθηκε ότι η πόρτα της Κατηγορούμενης ήταν μισάνοικτη και αυτός την έσπρωξε και μπήκε καθώς και ότι η Κατηγορούμενη του ζήτησε κάποια στιγμή να φύγει. Δέχθηκε ότι μετά από το επεισόδιο αυτό η Κατηγορούμενη πήγε στην Αστυνομία και υπέβαλε παράπονο οπότε έπραξε και αυτός το ίδιο. Αρνήθηκε υποβολή ότι το πρόβλημα στο πόδι του προϋπήρχε από την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο. Εξήγησε ότι παρέμεινε μια νύκτα στον Αστυνομικό Σταθμό και πήγε στο νοσοκομείο μόλις αφέθηκε, δηλ. την επόμενη μέρα στις 18.10 μ.μ. Στην αντεξέταση του, είχε πει ότι παραδέχθηκε στην άλλη υπόθεση για το ότι μίλησε με την Κατηγορούμενη. Παρά την αρχική άρνηση του, κατά την επανεξέταση του διευκρίνισε ότι παραδέχθηκε σε άλλη υπόθεση το αδίκημα της κοινής επίθεσης και ότι τιμωρήθηκε με πρόστιμο, πράγμα που αργότερα δηλώθηκε και ως παραδεκτό γεγονός. Ο Μ.Κ.2 επίσης υιοθέτησε την κατάθεση του την οποία παρουσίασε ως Τεκμήριο
- Ο μάρτυρας αυτός στις 3.4.06 και περί ώραν 19.00 μ.μ. κατέγραψε το παράπονο της Κατηγορούμενης και παρέλαβε ιατρικό έντυπο που του παρέδωσε. Αργότερα την ίδια μέρα και περί ώρα 20.10 μ.μ. συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον Μ.Κ.1 για διερευνώμενη υπόθεση παράνομης εισόδου και επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη εναντίον του, θέτοντας τον υπό κράτηση στα κρατητήρια του Σταθμού Λυκαβητού. Την επόμενη μέρα μεταξύ των ωρών 16.10-17.20 μ.μ. έλαβε από τον Μ.Κ.1 ανακριτική κατάθεση και ακολούθως τον απέλυσε από την κράτηση δίδοντας του ιατρικό έντυπο για εξέταση το οποίο ο Μ.Κ.1 του επέστρεψε συμπληρωμένο μετά την σχετική εξέταση. Στην γραπτή κατάθεση της η Κατηγορούμενη ανέφερε πως όταν ήλθε ο Μ.Κ.1 η πόρτα του διαμερίσματος της ήταν μισάνοικτη και αυτός την έσπρωξε με δύναμη και μπήκε. Άρχισε να της φωνάζει ότι αρρώστησε τους γονείς του, αυτή αρνήθηκε και του ζήτησε να φύγει αλλά ο Μ.Κ.1 συνέχισε να της φωνάζει, της είπε ότι θα τη σκοτώσει και κινήθηκε προς το μέρος της με τα χέρια του, έπιασε τα δικά της και άρχισε να την κουνά με δύναμη. Στη συνέχεια κρατώντας τα χέρια της με το ένα του χέρι άρχισε να την κτυπά με το άλλο χέρι δυνατά στο στήθος και στο λαιμό της. Η ίδια έπεσε κάτω αλλά ο Μ.Κ.1 συνέχισε να την κτυπά οπότε η Κατηγορούμενη άρχισε να φωνάζει "βοήθεια", ενώ συνεχίζοντο τα κτυπήματα ακόμα και όταν εισήλθε στο διαμέρισμα η γειτόνισσα της, η Χριστίνα. Σταμάτησε μόνον όταν μπήκαν και άλλα πρόσωπα οπότε έφυγε και πήγε στο διαμέρισμα του. Η Κατηγορούμενη κάλεσε αμέσως την Αστυνομία προς την οποία και υπέδειξε το διαμέρισμα του Μ.Κ.
- Στην δήλωση της ανωμοτί η Κατηγορούμενη είπε: "Είμαι αθώα. Δεν εκτύπησα τον Παναγιώτη Κκολού εγώ. Αυτός εμπήκε σπίτι μου και εκτύπα μου και εκλώτσαν με στον αυχένα μου". Δηλώθηκε και εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός πως ο Μ.Κ.1 κατηγορήθηκε στο Δικαστήριο στα πλαίσια άλλης υπόθεσης για το αδίκημα της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη και μετά την έναρξη της δίκης και την τροποποίηση της κατηγορίας σε κοινή επίθεση, παραδέχθηκε ενοχή με δηλωθέντα γεγονότα το ότι έπιασε ο ίδιος την Κατηγορούμενη από τα χέρια και την έσπρωξε. Αξιολόγηση μαρτυρίας Εισερχόμενος στην αξιολόγηση της μαρτυρίας πρέπει να πω ότι παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Καταρχάς πρέπει να σημειώσω ότι θεωρώ τον Μ.Κ.2 αξιόπιστο και ειλικρινή και τα όσα ανέφερε καθίστανται και ευρήματα μου. Δεν έχω όμως την ίδια άποψη για τον Μ.Κ.
- Παρακολουθώντας τον στο εδώλιο του μάρτυρα σχημάτισα την εικόνα ότι δεν υπήρξε ειλικρινής στο δικαστήριο. Υιοθέτησε μεν την κατάθεση του και δεν μπορεί να λεχθεί ότι ξέφυγε από το περιεχόμενο της, αλλά στην πραγματικότητα η ίδια η εκδοχή του δεν είναι καθόλου πειστική, δεν συνάδει με την κοινή λογική ενώ είναι αντίθετη και με την παραδοχή του Μ.Κ.1 σε άλλη υπόθεση για το αδίκημα της κοινής επίθεσης. Ορισμένα δε στοιχεία από όσα προέκυψαν κατά την προφορική του μαρτυρία ενισχύουν την πιο πάνω κατάληξη μου. Εν πρώτοις η παρουσία του Μ.Κ.1 στο Δικαστήριο κατέδειξε ότι ο ίδιος είναι πολύ ψηλότερος και σαφώς ισχυρότερης σωματικής διάπλασης από την Κατηγορούμενη. Η επιμονή του ότι η Κατηγορούμενη τον έπιασε από τα χέρια και τον "ταρακουνούσε" δεν πείθει. Θεωρώ αδύνατο και παράλογο τον ισχυρισμό του ότι η Κατηγορούμενη είχε τη δυνατότητα να τον ταρακουνήσει πιάνοντας τον από τα χέρια. Η παραδοχή του στην άλλη ποινική υπόθεση με γεγονότα ότι ο ίδιος επιτέθηκε στην Κατηγορούμενη πιάνοντας την από τα χέρια δεν συνάδει με την μαρτυρία του σ' αυτή τη διαδικασία, κατά την οποίαν προσπάθησε να πείσει ότι έπιασε την Κατηγορούμενη από τα χέρια και την έσπρωξε μόνο μετά που τον "ταρακοουνούσε και αφού τον κλώτσησε στο πόδι" επειδή εκείνη επιχείρησε να τον κτυπήσει και στο πρόσωπο. Είναι θέμα κοινής λογικής πως αν είχαν εξελιχθεί έτσι τα πράγματα δεν υπήρχε κανένας λόγος να παραδεχθεί το αδίκημα της κοινής επίθεσης. Δηλαδή δεν μπορεί διαφορετικά να εξηγηθεί η παραδοχή του για επίθεση εκτός από το ότι πράγματι διέπραξε τέτοιο αδίκημα. Η προσπάθεια του να δικαιολογήσει την ενέργεια του αυτή λέγοντας ότι απλώς παραδέχθηκε για το ότι μίλησαν με την Κατηγορούμενη είναι εξίσου παράλογη ενώ και η εξήγηση στην κατάθεση του ότι την έπιασε από τα χέρια και ότι την έσπρωξε στο στήθος για να ελευθερωθεί ο ίδιος δεν είναι καθόλου πειστική. Η παραδοχή του ότι η Κατηγορούμενη φώναζε "βοήθεια" επιβεβαιώνει το ότι ήταν ο ίδιος που της είχε επιτεθεί. Ο Μ.Κ.1 έδειξε γενικά την τάση να διαστρεβλώνει τα γεγονότα πλήρως. Ειδικότερα, πρώτον παρουσίασε τη σύλληψη και κράτηση του ως ενέργεια που αποσκοπούσε στην ασφάλεια του ιδίου παραγνωρίζοντας έτσι εντελώς το ότι συνελήφθη προς διερεύνηση της καταγγελίας της Κατηγορούμενης, δεύτερον παρουσίασε την παραδοχή του στο δικαστήριο ως παραδοχή για το ότι μίλησε απλώς με την Κατηγορούμενη, αδυνατώντας ουσιαστικά να δεχθεί ότι τιμωρήθηκε για κοινή επίθεση πράγμα που αρνείτο επίμονα όπως αρνείτο και το ότι τιμωρήθηκε με πρόστιμο, πράγμα που δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Ακόμα και η επίσκεψη του σε ιατρό την επόμενη μέρα στις 18.10 μ.μ., δηλαδή 29 και πλέον ώρες μετά το επεισόδιο δεν συνάδει με τη λογική και δεν είναι καθόλου πειστική. Προσπάθησε να εξηγήσει και δικαιολογηθεί λέγοντας ότι πήγε αμέσως μετά που έφυγε από τον Αστ. Σταθμό. Αυτό θα ήταν μια εξήγηση εάν ο Μ.Κ.1 συλλαμβάνετο αμέσως μετά το επεισόδιο, πλην όμως δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Η κατάθεση της Κατηγορούμενης ολοκληρώθηκε στις 19.30 μ.μ. της 3ης Απριλίου 2006 και ο Μ.Κ.1 συνελήφθηκε στις 20.10 μ.μ. της ίδιας ημέρας. Μεσολάβησαν δηλαδή 7 ώρες τουλάχιστον χωρίς να σκεφθεί να επισκεφθεί ιατρό. Μάλιστα - όπως εξήγησε αυτό το έπραξε για να έχει ένα χαρτί που να δείχνει ότι όντως τον κλώτσησε η Κατηγορούμενη. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως και στην ιατρική εξέταση αλλά και στην δική του καταγγελία ο ίδιος προέβη μόνο μετά που πληροφορήθηκε για την καταγγελία της Κατηγορούμενης εναντίον του, πράγμα που αποδυναμώνει το βάσιμο του παραπόνου του. Γενικά πρέπει να πω ότι ο Μ.Κ.1 δεν μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς προσώπου. Παρακολουθώντας τον σχημάτισα την εικόνα πως ο ίδιος ήταν που επισκέφθηκε θυμωμένος την Κατηγορούμενη και της επιτέθηκε όπως εξάλλου παραδέχθηκε και στην υπόθεση που καταχωρίστηκε εναντίον του. Σύμφωνα με την υπ. Στυλιανού V. Νικολάου
(2000)1 Α.Α.Δ. 434 η μαρτυρία για την καταδίκη του μετά από παραδοχή είναι ούτως ή άλλως αποδεκτή, ενώ στην παρούσα εφαρμόζεται και η αρχή ότι εκεί όπου υπάρχει σύγκρουση μεταξύ μαρτυρίας και παραδεκτών γεγονότων υπερισχύουν τα παραδεκτά γεγονότα, όπως έχει λεχθεί στην υπ. Γιαννίδης V. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 143. Για όλους τους πιο πάνω λόγους θεωρώ πως η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της. Ως εκ τούτου η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα €125 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ) ........... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο