Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νεόφυτος ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 33229/07, 26.11.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον:. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 33229/07 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νεόφυτος ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ
- Κυριάκος ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 26.11.2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φρ. Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο 1: κος Δ. Διομήδους Κατηγορούμενος 1: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 19.2.2007 στη Λεωφόρο Λεμεσού στο Πέρα Χωρίο της επαρχίας Λευκωσίας, συνέβηκε τροχαίο δυστύχημα μεταξύ των οχημάτων ΕΥΕ479 το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος 1 και ΗΤΜ633 το οποίο οδηγούσε ο Κυριάκος Τρυλλίδης. Ο οδηγός του οχήματος ΗΤΜ633 και η συνοδηγός του τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ο Κατηγορούμενος 1, δεν τραυματίστηκε και παρέμεινε στη σκηνή μέχρι που έφτασε η Αστυνομία, λήφθηκαν οι αναγκαίες μετρήσεις και εξετάστηκαν τα οχήματα. Σε σχέση με το δυστύχημα αυτό, ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε, κατηγορία 1, παράλειψης συμμόρφωσης σε σήμα τροχαίας, δηλαδή παραβίαση άσπρης συνεχόμενης γραμμής, κατηγορία 2, χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς να είναι εγγεγραμμένο κατηγορία 3 και χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, κατηγορία
- Οι κατηγορίες 2, 3 και 4 αφορούν παραβάσεις σχετικών προνοιών των κανονισμών Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης ΚΔΠ 66/
- Ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες 2, 3 και 4 ενώ δεν παραδέχθηκε την 1η κατηγορία, αυτή της αμελούς οδήγησης. Σε σχέση με την κατηγορία αυτή διεξήχθηκε ακροαματική διαδικασία. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας και κατατέθηκε αριθμός Τεκμηρίων. Ο Μ.Κ.1 Αστυφ. 4726, ανέφερε ότι επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος, λίγο μετά που αυτό επεσυνέβηκε και βρήκε τα ενεχόμενα οχήματα τους στις τελικές τους θέσεις και τον Κατηγορούμενο 1 παρών στη σκηνή. Ο οδηγός του άλλου οχήματος είχε μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στην παρουσία του Κατηγορουμένου έκανε πρόχειρο σχέδιο, Τεκμήριο 2, στο οποίο σημείωσε τα διάφορα μέτρα και το σημείο σύγκρουσης με το γράμμα «Χ». Ο Κατηγορούμενος 1 διαφώνησε με το «Χ» και του υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης άλλο σημείο το οποίο τοποθέτησε στο Τεκμήριο 2, ως «Χ1». Το σημείο «Χ» προσδιορίστηκε από τον Μ.Κ.1 με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 Χαράλαμπου Κυριάκου, ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και πέρασε αρκετά οχήματα, από τις τελικές θέσεις των οχημάτων από σκάψιμο που βρέθηκε στο χωμάτινο παγκέτο από τους τροχούς κατά την ώρα της σύγκρουσης καθώς και από τα σπασμένα γυαλιά που ήταν στο έδαφος. Η ορατότητα σύμφωνα με την πορεία και των δύο οχημάτων ήταν περίπου 150 μέτρα, ο καιρός αίθριος, όριο ταχύτητας 50 ΧΑΩ, άσφαλτος στεγνή, δρόμος διπλής κατεύθυνσης, χωρίζεται με άσπρη συνεχόμενη γραμμή, χωματένια παγκέτα και από τις δύο πλευρές του δρόμου σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Οι ζημιές στο ΕΥΕ479 ήταν στο μπροστινό μέρος, συγκεκριμένα αριστερό φτερό, αριστερός τροχός, αριστερή πόρτα, αριστερός σηματοδότης, προφυλαχτήρας και ανεμοθώρακας. Οι ζημιές του ΗΤΜ633 ήταν επίσης στο αριστερό μπροστινό μέρος, καπό φτερό, φώτα, τροχός, ριμς, πόρτα και ανεμοθώρακας. Ακολούθως με βάση το πρόχειρο σχέδιο, ετοίμασε το τελικό σχέδιο Τεκμήριο 3 που είναι χωρίς κλίμακα. Στις 28.2.2008 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 1, Τεκμήριο 5 και ακολούθως τον κατηγόρησε για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η απάντηση του Κατηγορουμένου ήταν ότι δεν παραδέχεται την πρώτη κατηγορία. Αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν έκανε άλκοτεστ στους ενεχόμενους οδηγούς, γιατί τίποτα δεν μαρτυρούσε ότι οποιοσδήποτε από αυτούς είχε καταναλώσει αλκοόλ. Συμφώνησε ότι στα Τεκμήρια 2 και 3 το σημείο «Χ», τοποθετείται στο χωμάτινο παγκέτο που βρίσκεται στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας από αυτή που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και ήταν παράλληλο με τη λωρίδα κυκλοφορίας του Μ.Κ.
- Η θέση του ήταν ότι ο Κατηγορούμενος 1 οδηγούσε το αυτοκίνητο του στο χωμάτινο παγκέτο μετά που προσπέρασε σειρά αυτοκινήτων, παραβιάζοντας συνεχόμενη άσπρη γραμμή. Δεν βρέθηκαν ίχνη τροχοπέδησης, ούτε στο χώμα, ούτε στην άσφαλτο. Η θέση του ήταν ότι η σύγκρουση δεν ήταν μετωπική. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου 1 ήταν σταθμευμένο στο παγκέτο επιμένοντας ότι ήταν σε κίνηση, αναφέροντας μάλιστα ότι αυτό το γεγονός επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι το «Χ» απέχει και από τα δύο οχήματα ενώ αν το ένα από τα δύο ήταν σταθμευμένο δεν θα είχε απόσταση από το «Χ». Δεν δέχτηκε τις υποβολές ότι ο παραπονούμενος είχε καταναλώσει αλκοόλ, ούτε ότι υπήρχε προπορευόμενο αυτοκίνητο του παραπονούμενου το οποίο σταμάτησε δίπλα του για να στρίψει δεξιά και ο παραπονούμενος δεν είχε υπολογίσει τον χώρο που είχε για να προχωρήσει ευθεία και έτσι οδήγησε στο παγκέτο και συγκρούστηκε με το όχημα του Κατηγορουμένου 1 που ήταν σταθμευμένο εκεί. Του υπεβλήθη ότι ο ισχυρισμός του Μ.Κ.3 ήταν ότι ο ίδιος παρέκκλινε της πορείας του δεξιότερα για να αποφύγει τον Κατηγορούμενο που ερχόταν εξ αντιθέτου και ο Μ.Κ.1 συμφώνησε και ανέφερε ότι ο Μ.Κ.3, οδήγησε στο χωμάτινο παγκέτο και απέφυγε τον Κατηγορούμενο αλλά έγινε η σύγκρουση με το όχημα που τον ακολουθούσε που ήταν του παραπονούμενου. Ο Μ.Κ.1 επέμενε ότι με βάση τις μαρτυρίες και τα ευρήματα του, ο Κατηγορούμενος 1, βρισκόταν σε κίνηση τη στιγμή της σύγκρουσης. Ο Μ.Κ.2 ήταν ο παραπονούμενος Κυριάκος Τρυλλίδης, ο οποίος αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως το έγγραφο που φέρει την υπογραφή του, Τεκμήριο 7, δήλωσε όμως ότι δεν θυμάται τίποτε για το δυστύχημα γιατί έπαθε διάσειση μετά το δυστύχημα και επίσης έχουν μεσολαβήσει δύο χρόνια από τότε. Στην κατάθεση του, ο μάρτυρας αναφέρει ότι η σύγκρουση έγινε κανονικά στη λωρίδα του, όταν σε κλάσματα δευτερολέπτου είδε μπροστά του το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου 1, που δεν γνωρίζει από πού προήλθε. Δεν θυμόταν αν υπήρχε αυτοκίνητο μπροστά του, ούτε αν υπήρχαν αυτοκίνητα στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Το όχημα του το οποίο είναι αναπηρικό έπαθε εκτεταμένες ζημιές. Συμφώνησε με το πρόχειρο σχέδιο που του έδειξε ο Μ.Κ.1 και με το σημείο σύγκρουσης που τοποθέτησε ο Μ.Κ.1, παρόλο που δεν θυμόταν τίποτα και δεν επιθυμούσε να επισκεφθεί ξανά τη σκηνή του δυστυχήματος. Ήταν η θέση του ότι η σύγκρουση των δύο οχημάτων ήταν σχεδόν μετωπική και ότι δεν βγήκε από την λωρίδα κυκλοφορίας του. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι πριν το δυστύχημα βρισκόταν μαζί με την οικογένεια του σε ένα χωράφι στο Δάλι, όπου έτρωγαν και τηρούσαν το έθιμο της ημέρας που ήταν Καθαρά Δευτέρα. Δεν είχε καταναλώσει αλκοόλ, αφού δεν καταναλώνει αλκοόλ γενικά, λόγω της πάθησης του, πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας και τη δεδομένη στιγμή είχε υποστεί και σχετική θεραπεία με βλαστοκύτταρα και η κατανάλωση αλκοόλ απαγορεύεται. Ο δρόμος ήταν ευθεία, δεν θυμόταν κατά πόσο είχε μπροστά του άλλο όχημα ούτε θυμόταν να είχε παρεκκλίνει της πορείας του και να έπεσε σε παγκέτο. Του υπεδείχθη το Τεκμήριο 3 και διαφώνησε με το σημείο «Χ» ως το σημείο σύγκρουσης, επιμένοντας ότι η σύγκρουση έγινε μέσα στο δρόμο. Δέχτηκε ότι υπέγραψε το σχέδιο, αλλά επέμενε ότι το σημείο σύγκρουσης δεν ήταν στο παγκέτο. Ουδέποτε έφυγε από την άσφαλτο, δεν γνωρίζει πως βρέθηκε το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου 1 στο παγκέτο και δεν θυμόταν να οδηγήσει ποτέ στο παγκέτο. Αντιλήφθηκε το όχημα του Κατηγορουμένου κλάσματα δευτερολέπτου πριν τη σύγκρουση και ούτε πρόλαβε να χρησιμοποιήσει τα φρένα του. Ο Μ.Κ.3 Χαράλαμπος Κυριάκος, αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 24.2.2007, Τεκμήριο
- Σύμφωνα με την κατάθεση του, τη συγκεκριμένη μέρα που ήταν Καθαρά Δευτέρα, οδηγούσε το όχημα του στον παλαιό δρόμο Λευκωσίας - Λεμεσού με κατεύθυνση την Αλάμπρα. Η κυκλοφορία εξ αντιθέτου του, δηλαδή από Αλάμπρα προς Πέρα Χωριό ήταν πυκνή. Μπροστά του δεν είχε οχήματα σε κοντινή απόσταση, αλλά πίσω του σε απόσταση 5-6 μέτρων ήταν το ΗΤΜ
- Πρόσεξε το ΕΥΕ479 που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση να προσπερνά περίπου 15 αυτοκίνητα που βρίσκονταν σε γραμμή λόγω της κίνησης, κρατώντας τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του. όταν τα δύο οχήματα ήρθαν κοντά, ο ίδιος έστριψε δεξιότερα προς τη γραμμή του δρόμου για να αποφύγει σύγκρουση μαζί του, το ΕΥΕ479 έπεσε στο παγκέτο αριστερό ως προς την πορεία του ίδιου, δεν συγκρούστηκε μαζί του και αμέσως μετά άκουσε κτύπημα του ΕΥΕ479 με το ΗΤΜ
- Το ΕΥΕ479 κινείτο συνεχώς και δεν σταμάτησε σε κανένα στάδιο της πορείας του, παρά μόνο μετά τη σύγκρουση. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που οδηγούσε το ΕΥΕ479 τη συγκεκριμένη μέρα, τον οποίο γνωρίζει. Κατά την κυρίως εξέταση του, δέχτηκε ότι πριν ακούσει τον θόρυβο της σύγκρουσης και να γυρίσει πίσω, δεν γνώριζε εάν το όχημα ΗΤΜ633 ήταν πίσω του. Είπε ότι κατέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος και όταν του υποδείχθει το Τεκμήριο 3 αναγνώρισε την τελική θέση των οχημάτων, όπως φαίνονται σε αυτό ότι όντως έτσι τα βρήκε. Αντεξεταζόμενος είπε ότι αν και είδε τον Κατηγορούμενο 1 να κινείται στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας κατά πάνω του δεν σταμάτησε ούτε έκανε χρήση του συστήματος φρεναρίσματος του οχήματος, αλλά έκανε ελιγμό για να αποφύγει τη σύγκρουση. Διαφώνησε με το σημείο «Χ», επιμένοντας ότι η σύγκρουση έγινε μέσα στο δρόμο, δεν δέχτηκε την υποβολή ότι το ΕΥΕ479 ήταν σταματημένο στα αριστερά σε σχέση με την πορεία του, ούτε ότι ο ίδιος σταμάτησε για να στρίψει δεξιά. Επέμενε ότι μπροστά του δεν υπήρχαν οχήματα, ότι δεν χρησιμοποίησε φρένα παρόλο που είδε τον Κατηγορούμενο από μακρινή απόσταση να έρχεται κατά πάνω του και ότι το μόνο που έκανε, ήταν η κίνηση αποφυγής. Του υπεβλήθη ότι δεν λέει την αλήθεια, ούτε τώρα στο Δικαστήριο, ούτε την ημέρα της κατάθεσης του, θέση που δεν δέχτηκε. Η Μ.Κ.4, Φιλομένη Τριλλίδου είναι αδερφή του Μ.Κ.2 και συνοδηγός του τη μέρα του δυστυχήματος. Κατέθεσε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως Τεκμήριο 8 την οποία και υιοθέτησε. Σύμφωνα με αυτή ενώ ο αδερφός της οδηγούσε κανονικά στην πορεία του, βρέθηκε ξαφνικά μπροστά τους το όχημα του Κατηγορουμένου 1 και συγκρούστηκαν. Τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Το μοναδικό πράγμα που η ίδια γνωρίζει, είναι ότι ξαφνικά, εμφανίστηκε το όχημα του Κατηγορουμένου, μπροστά τους από απέναντι, ο αδερφός της δεν προέβηκε σε καμία κίνηση για να αποφύγει τη σύγκρουση, είπε μόνο ότι φοβήθηκε ότι θα πέθαινε εκείνη την ώρα. Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 3 είπε ότι δεν θυμάται κατά πόσο το σημείο σύγκρουσης ήταν στο χωμάτινο παγκέτο. Αντεξεταζόμενη είπε ότι ο αδερφός της δεν κατανάλωσε αλκοόλ εκείνη τη μέρα, ούτε και καταναλώνει αλκοόλ. Ξαφνικά είδε το όχημα του Κατηγορουμένου μπροστά της, μπροστά τους ήταν ένα διπλοκάμπινο μπεζ και δεν θυμόταν αν το διπλοκάμπινο σταμάτησε σε κάποιο σημείο, ούτε και εάν ο αδερφός της έκανε οποιαδήποτε κίνηση προς το παγκέτο του δρόμου. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74
(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να προβεί σε ανόμωτη δήλωση από το εδώλιο του Κατηγορουμένου στην οποία ανέφερε ότι υιοθετά το περιεχόμενο της κατάθεσης του. Η κατάθεση του που έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο 5 ήταν ότι οδηγούσε το όχημα στον παλιό δρόμο Λεμεσού - Λευκωσίας με κατεύθυνση από Αλάμπρα προς Λευκωσία. Στην πορεία του υπήρχε πολλή κίνηση έτσι προέβηκε σε κίνηση δεξιά και διέσχισε τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και στάθμευσε το όχημα του στο χωμάτινο παγκέτο του δρόμου δεξιά όπως κατευθυνόταν. Παρέμεινε εκεί για 3 - 4 λεπτά όταν ένα αυτοκίνητο από απέναντι του δηλαδή με κατεύθυνση από Λευκωσία προς Αλάμπρα, ήρθε στο χωμάτινο παγκέτο που ήταν σταθμευμένος και του κτύπησε στον αριστερό μπροστινό τροχό. Το όχημα που τον κτύπησε ήταν το ΗΤΜ
- Ο Μ.Κ.1 στην παρουσία του, ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα αφού έλαβε τα αναγκαία μέτρα, του ζήτησε να υποδείξει το σημείο σύγκρουσης και υπέδειξε το «Χ1», ενώ ο Μ.Κ.1 τοποθέτησε ως σημείο σύγκρουσης το «Χ». Δεν υπέγραψε το σχεδιάγραμμα εκείνη τη στιγμή, και όταν του υποδείχθηκε εκ νέου το σχεδιάγραμμα στις 28.2.2007 είπε ότι το σημείο «Χ» είναι πιο πιθανό σημείο σύγκρουσης από το «Χ1» που είχε υποδείξει ο ίδιος στη σκηνή. Έκαμε λάθος τη δεδομένη στιγμή για το «Χ1» και ανέφερε ότι δεν θέλει να ληφθεί υπόψη το «Χ1» ως το σημείο που υπέδειξε. Ανέφερε επανειλημμένα ότι ήταν σταθμευμένος στο παγκέτο και το ΗΤΜ633 ήρθε και τον κτύπησε ενώ ήταν παρκαρισμένος. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Η αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας και ως γνώμονα τις παραμέτρους που η νομολογία έχει καθορίσει για το θέμα αυτό, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.09, δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία αφού το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τους παρακολουθεί ενώ έδιδαν τη δια ζώσης μαρτυρία τους. Από το σύνολο της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί για την Κατηγορούσα Αρχή, προκύπτει ότι δεν υπάρχει σύγκλιση απόψεων των μαρτύρων σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης, δηλαδή το «Χ». Ο Μ.Κ.1 τοποθέτησε το «Χ» σύμφωνα με τα ευρήματα του στη σκηνή, δηλαδή τελική θέση οχημάτων, σκάψιμο στο χωμάτινο παγκέτο από τους τροχούς κατά την ώρα της σύγκρουσης και από τα σπασμένα γυαλιά που ήταν στο έδαφος, σαφώς εντός του χωμάτινου παγκέτου που βρίσκεται παράλληλα της Λεωφόρου Λεμεσού με κατεύθυνση την Αλάμπρα. Αυτή ήταν και η μαρτυρία του ενόρκως. Αντίθετα οι Μ.Κ.2, 3 και 4, τοποθετούν το σημείο σύγκρουσης μέσα στο δρόμο. Πρέπει να αναφερθεί ότι οι Μ.Κ.2 και 4, ανέφεραν ότι δεν θυμούνται τίποτε σε σχέση με το δυστύχημα συνεπεία της διάσεισης που είχαν υποστεί από τα χτυπήματα. Αναφέρω ότι οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.4 στην κατάθεση τους που δόθηκε στον εξεταστή της υπόθεσης, Τεκμήρια 7 και 8 αντίστοιχα ήταν η θέση τους ότι ο Μ.Κ.2 ουδέποτε ξέφυγε από το δρόμο και καθ΄ όλα τα σχετικά χρονικά διαστήματα, οδηγούσε κανονικά στη λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του. Ο Μ.Κ.3 αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η σύγκρουση έγινε μέσα στο δρόμο και ανέφερε ότι διαφωνεί με το σημείο «Χ» όπως τέθηκε στο Τεκμήριο
- Ο Κατηγορούμενος υπέδειξε ως το σημείο σύγκρουσης το «Χ1» στο Τεκμήριο 3 που και πάλι είναι εντός του χωμάτινου παγκέτου αλλά λίγο πιο κάτω με ίδια κατεύθυνση, αλλά τελικά δέχθηκε τη θέση του Μ.Κ.1 ότι το πιο πιθανό σημείο σύγκρουσης είναι το «Χ». Όπως έχει Νομολογηθεί, το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος που είναι και η πραγματική μαρτυρία αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας,
(1990)2 ΑΑΔ, Κονναρή ν. Κυριάκου, Π.Ε. 8551, ημερ. 19.3.
- Προκύπτει λοιπόν ότι, το Δικαστήριο θα πρέπει από τη μαρτυρία όπως έχει τεθεί ενώπιον του, να καταλήξει στο σημείο σύγκρουσης αφού προηγουμένως αξιολογήσει με βάση τις αρχές αξιολόγησης της μαρτυρίας που αναφέρονται πιο πάνω, ποια από τις δύο θέσεις σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης είναι η ορθή. Θεωρώ ότι η μαρτυρία των Μ.Κ.2, 3 και 4 δεν είναι πειστική μαρτυρία επί της οποίας μπορεί να στηριχθεί το Δικαστήριο σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης. Όπως έχει αναφερθεί από τον Μ.Κ.1 τα αντικειμενικά ευρήματα στη σκηνή προσδιορίζουν το «Χ» εντός του χωμάτινου παγκέτου. Οι Μ.Κ. 2 και 4, που ήταν και οι επιβαίνοντες στο άλλο ενεχόμενο όχημα, δεν θυμούνταν τίποτα σε σχέση με το δυστύχημα. Η θέση και των δύο ήταν ότι το όχημα του Κατηγορουμένου βρέθηκε ξαφνικά μπροστά τους και ισχυρίστηκαν ότι ουδέποτε έφυγαν από το δρόμο. Οι γραπτές καταθέσεις των εν λόγω μαρτύρων Τεκμήρια 7 και 8 αντίστοιχα, δόθηκαν του μεν Μ.Κ.2 στις 23.2.2007, της δε Μ.Κ.4 στις 27.2.2007 ημερομηνίες δηλαδή μεταγενέστερες του δυστυχήματος και μετά που είχαν νοσηλευτεί στο νοσοκομείο με διάσειση. Όσον δε αφορά τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 όπως σαφέστατα προέκυψε από την αντεξέταση του, σε καμία περίπτωση πριν από τη σύγκρουση είχε αντιληφθεί το όχημα του Μ.Κ.
- Επομένως, η θέση του σε σχέση με τη θέση που βρισκόταν ο Μ.Κ.2 και γενικά τα όσα είχαν γίνει πριν από το δυστύχημα για τα οποία ισχυρίστηκε στην κυρίως εξέταση του ότι ο ίδιος αντιλήφθηκε, γεγονός όμως που έχει καταρριφθεί συνεπεία της αντεξέτασης, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Η θέση του όμως για τον τρόπο οδήγησης του Κατηγορουμένου και συγκεκριμένα για το γεγονός ότι αυτός οδήγησε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας προσπερνώντας αριθμό αυτοκινήτων γίνεται αποδεκτή. Θεωρώ ότι οι Μ.Κ.2 και 4, σε ότι αφορά το υπόλοιπο άλλο μέρος της μαρτυρίας τους, δηλαδή το που βρίσκονταν πριν το δυστύχημα, τη θέση τους ότι ο Μ.Κ.2 δεν είχε καταναλώσει αλκοόλ όπως και το γεγονός ότι συνεπεία του δυστυχήματος και των τραυματισμών τους έπαθαν διάσειση και διάφορες άλλες βλάβες, είπαν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Ο Μ.Κ.3 σαφέστατα ήθελε να βοηθήσει τον Μ.Κ.
- Η μαρτυρία του συνεπεία της αντεξέτασης του έχει κλονιστεί σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί το Δικαστήριο να στηριχθεί σ΄ αυτήν, αφού σαφέστατα προκύπτει ότι η γνώση του σε σχέση με τις συνθήκες του δυστυχήματος, περιορίζεται μόνο στα όσα είχε ο ίδιος αντιληφθεί για τις ενέργειες του Κατηγορουμένου σε σχέση με το δικό του όχημα και την επιτυχή προσπάθεια του να αποφύγει ο ίδιος τη σύγκρουση ενώ η αντίληψη του σε σχέση με τη σύγκρουση του Κατηγορουμένου με τον Μ.Κ.2, προκύπτει από εικασίες και όχι λόγω του ότι έχει αντιληφθεί πραγματικά τα γεγονότα. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπόψη ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 369. Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπόψη ώστε να δώσει μια άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφόσον αυτό επιτρέπεται από την δοεθίσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας όπως έχει καταγραφεί πιο πάνω, είναι η θέση μου ότι στις 19.2.2007 και περί ώρα 17:15 με αίθριο καιρό και κατά τη διάρκεια της ημέρας, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. ΕΥΕ479 στον παλαιό δρόμο Λευκωσίας -Λεμεσού, στη Λεωφόρο Λεμεσού με κατεύθυνση από Αλάμπρα προς Λευκωσία. Ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης με μονή λωρίδα κυκλοφορίας και διαχωρίζεται με άσπρη συνεχόμενη γραμμή. Και από τις δύο πλευρές του δρόμου υπάρχουν χωμάτινα παγκέτα, σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Η ορατότητα του Κατηγορουμένου ήταν περί τα 150 μέτρα ενώ το όριο ταχύτητας στην περιοχή ήταν 50 ΧΑΩ. Η τροχαία κίνηση στην ίδια κατεύθυνση με τη δική του, ήταν πολύ πυκνή και ουσιαστικά τα αυτοκίνητα δεν κινούνταν. Ο Κατηγορούμενος, αποφάσισε να προσπεράσει διάφορα προπορευόμενα του οχήματα, παραβιάζοντας συνεχή άσπρη γραμμή που ήταν ζωγραφισμένη στο δρόμο και χώριζε τις λωρίδες κυκλοφορίας, αφού εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του, στο οποίο δεν υπήρχε κίνηση. Αφού προσπέρασε αριθμό αυτοκινήτων, εισήλθε στο χωμάτινο παγκέτο που βρίσκεται παράλληλα με το δρόμο και συνέχισε να κινείται σε αυτό, οπόταν και συγκρούστηκε με το όχημα ΗΤΜ633, το οποίο οδηγείτο από τον Μ.Κ.2 ο οποίος προφανώς σε κάποιο σημείο έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και έφυγε από την ασφάλτινη λωρίδα κυκλοφορίας που ακολουθούσε και οδήγησε στο χωμάτινο παγκέτο. Η ορατότητα σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορουμένου ήταν επίσης περί τα 150 μέτρα. Το σημείο σύγκρουσης είναι το σημείο που το Μ.Κ.1 τοποθέτησε επί των Τεκμηρίων 2 και 3 και σημείωσε με το γράμμα «Χ». Συνέπεια του δυστυχήματος ήταν η πρόκληση ζημιών και στα δύο οχήματα. Όσον αφορά το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου οι ζημιές ήταν στο μπροστινό μέρος, δηλαδή αριστερό φτερό, αριστερό τροχό, αριστερή πόρτα, αριστερό σηματοδότη, προφυλαχτήρα και ανεμοθώρακα, ενώ οι ζημιές του ΗΤΜ633 ήταν επίσης στο μπροστινό αριστερό μέρος, δηλαδή καπό, φτερό, φώτα, τροχός, ριμς, πόρτα και ανεμοθώρακας. Ο Μ.Κ.2 και η Μ.Κ.4 τραυματίστηκαν, μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας με ασθενοφόρο όπου κρατήθηκαν για περαιτέρω νοσηλεία μέχρι την 22.2.2007. Ο Κατηγορούμενος επίσης τραυματίστηκε και αφού έτυχε ιατρικής περίθαλψης στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, το οποίο επισκέφθηκε από μόνος του, απελύθηκε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδέ Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχειά της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ότι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί: (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ 300, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βιττή ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police
(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R 188). H αμέλεια είναι συνυφασμένη με τον χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R.78). Στη Νικολαϊδης κ.α. ν. Κλεοβούλου
(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 429 επισημαίνεται: «Όπως κατ΄ επανάληψη τονίστηκε οι πράξεις οδηγού που βρίσκεται αντιμέτωπος με επικείμενη σύγκρουση δεν κρίνονται μικροσκοπικά, αλλά με ευρύτητα ανάλογη με τα αγωνιώδη διλήμματα που αντιμετωπίζει και την έλλειψη ουσιαστικής ευκαιρίας για προγραμματισμό των πράξεων του. Οι αρχές αυτές συνοψίζονται στην Adamis and Another v. Eracleous
(1982)1 C.L.R. 746 και επαναλαμβάνονται σε πολλές άλλες αποφάσεις. (Βλ. μεταξύ άλλων Παπαχριστοδούλου ν. Χ"Nεοφύτου
(1991)1 Α.Α.Δ. 426 και Κωνσταντίνου ν. Φιλίππου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1110).» Στην υπό εξέταση περίπτωση, θεωρώ ότι η αμέλεια του Κατηγορουμένου η οποία ήταν ότι παραβίασε την άσπρη συνεχόμενη γραμμή, προσπερνόντας σειρά αυτοκινήτων που βρίσκονταν μπροστά του αφού οδήγησε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και αργότερα το γεγονός ότι συνέχισε να οδηγά στο χωμάτινο παγκέτο που βρισκόταν παράλληλα με το δρόμο, έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το κατά πόσο υπήρχε συντρέχουσα αμέλεια στον Μ.Κ.2, κατά τον τρόπο οδήγησης του, δεν αφορά την παρούσα υπόθεση ούτε και το γεγονός αυτό, αν υπήρχε τέτοια συντρέχουσα αμέλεια, επηρεάζει την ποινική ευθύνη του Κατηγορουμένου. Είναι δεδομένο ότι ο Κατηγορούμενος έχει υποπέσει από το επίπεδο του συνετού οδηγού. Στην απόφαση μου αυτή έχω λάβει υπόψη μου τις συνθήκες που επικρατούσαν στο δρόμο τη δεδομένη στιγμή, τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 όπως έχει προφορικά τεθεί στο Δικαστήριο όπως επίσης και την πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα Τεκμήρια 2 και 3. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε σχέση με την πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος ο οποίος και κρίνεται ένοχος στην κατηγορία αυτή. (Υπ) ................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ΣΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο