Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Σαμαράς, Αρ. Υπόθεσης: 811/09, 27 Νοεμβρίου, 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Σαμαράς, Αρ. Υπόθεσης: 811/09, 27 Νοεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 811/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Σαμαράς Κατηγορουμένου _______________ 27 Νοεμβρίου, 2009. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Αβρααμίδου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Κλεάνθους. Ο κατηγορούμενος είναι παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μία κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κοινής επίθεσης. Συγκεκριμένα, στις λεπτομέρειες αδικήματος καταλογίζεται στον κατηγορούμενο ότι, στις 27 Δεκεμβρίου του 2007 επιτέθηκε εναντίον του Αργύρη Χαραλάμπους ''βρώμα''. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Κατά την ακροαματική διαδικασία η κατηγορούσα αρχή στηρίχθηκε στην μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης Αστυφ. ΜΚ1 και του παραπονούμενου Αργύρη Χαραλάμπους ενώ ο κατηγορούμενος στηρίχθηκε στη δική του μαρτυρία και κάλεσε ακόμα ένα. Σύμφωνα με την εκδοχή του Μ.Κ.2 η οποία συνάμα αποτελεί και την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, την προαναφερθείσα ημερομηνία και περί ώρα 9.00 μ.μ. επισκέφθηκε την μπυραρία RADOS στην Κοκκινοτριμιθιά για να πιει ένα ποτό. Κατά τις 11-11.20 όταν έφευγε από τη μπυραρία άνοιξε τις δύο πόρτες και αυτές κλείνοντας έκαναν θόρυβο. Αμέσως βγήκε έξω ο ιδιοκτήτης της μπυραρίας και άρχισε να του φωνάζει γιατί χτύπησε τις πόρτες και τον έπιασε από το λαιμό με τα χέρια του. Μετά από λίγο τον άφησε και έφυγε από το μέρος. Δεν έγινε τίποτε άλλο. Προηγουμένως είχε μουσική, χόρεψε και ένα χορό και έφυγε. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι όταν βγήκε ο κατηγορούμενος έξω από τη μπυραρία ο ίδιος ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του και ότι τον έπιασε από το λαιμό μόνο με το ένα χέρι. Η θέση του κατηγορούμενου ως εκφράστηκε στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία και επαναλήφθηκε και ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ουσιωδώς διαφορετική. Δέχεται μεν ότι ο Μ.Κ.2 βρισκόταν στη μπυραρία του το βράδυ εκείνο. ΄Ηταν η εκδοχή του ότι έκανε φασαρία ο παραπονούμενος και του είχε κάνει παρατήρηση αλλά σε καμία περίπτωση δεν δέχεται ότι ακολούθησε το παράπονο μετά που έφυγε από τη μπυραρία ούτε δέχεται ότι του επιτέθηκε με οποιοδήποτε τρόπο. Στην τελική τους αγόρευση οι ευπαίδευτοι εκπρόσωποι των δύο πλευρών αναγνώρισαν ότι η υπόθεση δεν παρουσιάζει καμία νομική περιπλοκή ή ιδιαιτερότητα αλλά είναι εξ εκείνων που κρίνονται αποκλειστικά στην αξιοπιστία των μαρτύρων. Ο κάθε ένας βέβαια στη βάση της δικής του συλλογιστικής και ανάλυσης των εκδοχών, υποστήριξε την αυθεντικότητα και ορθότητα της πλευράς που εκπροσωπεί. Πράγματι η υπόθεση δεν χρήζει νομικής ανάλυσης. Εκείνο το οποίο μπορεί να λεχθεί είναι πως αν από την αξιολόγηση που θα ακολουθήσει γίνει δεκτή η μαρτυρία του Μ.Κ.2, τότε τεκμηριώνεται συνάμα το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αφού οι πράξεις που του καταλογίζονται είναι τέτοιες που στοιχειοθετούν σύμφωνα με τον Νόμο, τη Νομολογία και τα σχετικά συγγράμματα το αδίκημα της κοινής επίθεσης. Από την άλλη αν δεν γίνει δεκτή η μαρτυρία του, καταρρέει πλήρως η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο κατά το οποίο το οποίο το Δικαστήριο επιστρατεύει τις εμπειρίες και την πείρα του για να αντεπεξέλθει, έχοντας όμως ως πολύτιμο βοήθημα και τις αρχές αξιολόγησης που ανακύπτουν από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση (βλ. Βούτουνος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 254/08, ημερ.23.1.08 και Ευαγγέλου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 152/07, ημερ. 9.6.08). Εφαρμόζοντας αυτές τις αρχές, ανενδοίαστα λέγω πως ο Μ.Κ.2 δεν με εντυπωσίασε ως μάρτυρας. Ήταν κάτι περισσότερο από εμφανές ότι ο μάρτυρας δεν θυμόταν πολλά πράγματα για τα οποία έκανε αναφορά και πολλές φορές αυτοσχεδίαζε ως προς τι πράγματι συνέβη εκείνο το βράδυ τα οποία δημιουργούν εύλογα και έντονα ερωτήματα σε σχέση με την αυθεντικότητα της εκδοχής του. Πέραν τούτου η εκδοχή του είναι και ασυμβίβαστη με τη λογική. Ο λόγος που ανέφερε ότι οδήγησε τον κατηγορούμενο να του επιτεθεί ήταν ο θόρυβος που έκαναν οι πόρτες της μπυραρίας μου φαίνεται παράλογος αφού εκείνη την ώρα στη μπυραρία είχε δυνατή μουσική ώστε να μη δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα στον ιδιοκτήτη της μπυραρίας. Επίσης ο παραπονούμενος θυμόταν τα πάντα ως προς τι εσυνέβηκε έξω από τη μπυραρία η μνήμη του δεν το βοήθησε να αναφέρει οτιδήποτε είχε συμβεί εντός της μπυραρίας επ' αυτού θέλω να σημειώσω πως δεν είναι δεκτό ένας μάρτυρας ενσυνείδητα να πει τη μισή αλήθεια. Από τη στιγμή που παραθέτει μια εκδοχή οφείλει να είναι ειλικρινής σε όλες τις ουσιώδεις πτυχές της, αλλιώς δεν μπορεί παρά να κριθεί αναξιόπιστος, έστω και αν στους κόλπους αυτής της εκδοχής υπάρχουν στίγματα αλήθειας. Παρομοίως ουδέποτε πετυχαίνει προσπάθεια αλλοίωσης, ανασκευής ή υπερμεγέθυνσης ενός συμβάντος, με πρόθεση τούτο να καταστεί αξιόποινο. Περαιτέρω πάσχει από πειστικότητα και η επί μέρους περιγραφή του συμβάντος, αφού ενώ στην κατάθεση του μιλά για πιάσιμο του λαιμού του με τα χέρια του διαφοροποιεί την εκδοχή του ότι το έπιασε μόνο με το ένα χέρι. Στην κατάθεση του δεν ανέφερε ότι είχε μπει στο αυτοκίνητο του ενώ στην αντεξέταση πρόσθεσε ότι αυτό είχε γίνει ενώ ήταν εντός του αυτοκινήτου του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και γενικότερα ένεκα της μη πειστικής εικόνας που εξέπεμψε καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα ο Μ.Κ.2 απορρίπτω το σύνολο της μαρτυρίας του. Από την άλλη ο κατηγορούμενος αλλά και ο ΜΚ1 μου προξένησε πολύ καλή εντύπωση. Ο κατηγορούμενος ήρεμος, σταθερός και πηγαίος έδωσε μια εκδοχή η οποία ήταν και λογική και πειστική. Αυτή την εκδοχή την παρέθεσε από την πρώτη στιγμή, στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία και την επανέλαβε ανόθευτα και αυτούσια μέχρι τέλους στο Δικαστήριο. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Δεν αναλώθηκε σε δικαιολογίες και υπεκφυγές και γενικά δεν δίστασε να απαντήσει με ευθύτητα όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Επίσης η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν πλήρως αξιόπιστη. Ο μάρτυρας αυτός μπορεί να ........... Ενόψει των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι ως η εκδοχή της Υπεράσπισης. Η εκδοχή αυτή όπως την έχω καταγράψει στην αρχή της παρούσας απόφασης, για αποφυγή επανάληψης, ας θεωρηθεί ότι συμπυκνώνει και τα επίσημα συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Από τις πιο πάνω διαπιστώσεις προκύπτει πως η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει την υπόθεση της και ως εκ τούτου αυτή απορρίπτεται. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο