Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Άνθιμος Χρυσάνθου, Ποιν. Υπ. 1202/08, 30 Νοεμβρίου 2009

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Άνθιμος Χρυσάνθου, Ποιν. Υπ. 1202/08, 30 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ.Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Ποιν. Υπ. 1202/08 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Άνθιμος Χρυσάνθου Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ναθαναήλ. Για Κατηγορούμενο: κ. Μυλωνάς. Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 3 Σεπτεμβρίου 2007 στο σύλλογο ΑΕΚ Κανναβιών στα Καννάβια επιτέθηκε στον Γεώργιο Πέτρου και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Π.Κ., καθώς και ότι κατά τον ίδιο χρόνο και στον ίδιο τόπο εξύβρισε δημοσίως τον παραπονούμενο κατά παράβαση του άρθρου 99 του Π.Κ. και χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε ανησυχία κατά παράβαση του άρθρου 95 του Π.Κ. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρες τον Αστ. 1874 Σωτήρη Σαπαρίλλα (Μ.Κ.1), τον παραπονούμενο Γεώργιο Πέτρου (Μ.Κ.2) και τον Ανδρέα Χριστοδούλου (Μ.Κ.3). Όταν ο κατηγορούμενος κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε ως μάρτυρα τον Ανδρέα Χριστοφόρου (Μ.Υ.). Ο Μ.Κ.1 είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 1), στην οποίαν αναφέρει τις ενέργειες του που περιλαμβάνουν τη λήψη του παραπόνου και την γραπτή κατηγορία του Κατηγορούμενου. Ο Μ.Κ.2 υιοθέτησε επίσης την γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 3) στην οποίαν εξιστορεί το πώς ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε και τον κτύπησε. Συνοπτικά, αναφέρει πως ενώ καθόταν στον σύλλογο ήρθε ο κατηγορούμενος τον ύβρισε και ακολούθως τον κτύπησε με το δεξί του χέρι, οπότε ο ίδιος έπεσε χαμαί. Αντεξετάστηκε για το περιστατικό, τον τρόπο που έφυγε και πήγε στο νοσοκομείο Κυπερούντας και του υποβλήθηκε ότι τις γρατσουνιές στο πρόσωπο τις έκανε μόνος του. Ο Μ.Κ.3 υιοθέτησε την κατάθεση του (Τεκμήριο 6) στην οποία είχε αναφέρει ότι εκείνη την ημέρα ενώ καθόταν στην αυλή του σπιτιού του είδε τον συγχωριανό του παραπονούμενο να έρχεται προς το σπίτι του, ο οποίος όταν πλησίασε του είπε να τον πάρει στο Νοσοκομείο Κυπερούντας διότι τον κτύπησε ο Άνθιμος Χρυσάνθου, δηλαδή ο κατηγορούμενος. Ως εκ τούτου τον έβαλε στο αυτοκίνητο του, τον πήρε και τον άφησε στο νοσοκομείο και έφυγε. Στην αντεξέταση του είπε πως δεν "έκατσε" να παρατηρεί αν είχε γρατσουνιές ο παραπονούμενος. Στη δική του ένορκη μαρτυρία ο κατηγορούμενος είπε μεταξύ άλλων πως εκείνο το απόγευμα πήγε και ο ίδιος στο σύλλογο. Ενώ ανέβαινε πάνω είδε τον παραπονούμενο που καθόταν έξω σε μια γωνιά μόνος του. Υπήρχαν και κάποια άλλα πρόσωπα στο σύλλογο εκ των οποίων άλλοι κάθονταν μέσα και άλλοι έξω. Ήταν η θέση του πως όταν τον είδε ο παραπονούμενος κάτι είπε προς αυτόν και καβγάδισαν αλλά αρνήθηκε ότι τον κτύπησε. Όπως εξήγησε είχε πληροφορηθεί πριν πως ο παραπονούμενος είχεν υβρίσει συγγενικά του πρόσωπα και για αυτό τον έδιωξε εκείνη την ημέρα να φύγει από το σύλλογο, πράγμα που ο παραπονούμενος έπραξε. Προσέθεσε όμως πως ο παραπονούμενος τον ύβρισε πριν φύγει με μια πολύ άσχημη φράση την οποία δεν είπε στο δικαστήριο. Τέλος είπε πως δεν γνωρίζει πως προκλήθηκαν τα γδαρσίματα στον παραπονούμενο, αλλά εξήγησε πως κυκλοφορά με τη μοτοσικλέτα και μπορεί να έπεσε κάτω. Μάλιστα διερωτήθηκε για το ποιος τον είδε ότι δεν είναι από τη μοτοσικλέτα. Ο Μ.Υ. μένει στην Αγ. Ειρήνη Κανναβιών και γνωρίζει και τους δύο εμπλεκόμενους. Μάλιστα είναι κουμπάροι με τον παραπονούμενο, αφού του έχει βαφτίσει την κόρη. Η μαρτυρία του ήταν ότι στις 3 ή 4 Σεπτεμβρίου το 2007 γύρω στις 2.00 ή 3.00 το απόγευμα ή και 4.00 και ενώ ο ίδιος καθόταν στην βεράντα της κόρης του είδε τον παραπονούμενο να περνά περπατητός, του είπε να κοπιάσει και εκείνος είπε "όι εννά πάω". Πέρασε από πολύ κοντά του γύρω στο 1-2 μ. και δεν πρόσεξε να έχει κάτι στο πρόσωπο του. Μετά από 10-15 λεπτά ξαναείδε τον παραπονούμενο να περνά με την μοτοσικλέτα του. Τα σχετικά με τα τραύματα του παραπονούμενου και την εξέταση του στο νοσοκομείο έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά γεγονότα. Αναφορά θα γίνει κατωτέρω. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είναι προφανές πως στην υπόθεση υπάρχει ένα υπόβαθρο μη αμφισβητούμενων γεγονότων. Καταρχάς πρέπει να λεχθεί ότι ο κατηγορούμενος είναι γαμπρός επ' αδελφή του παραπονούμενου και από παλιά είχαν κάποιες κτηματικές διαφορές που οι λεπτομέρειες τους δεν ενδιαφέρουν σ' αυτή την υπόθεση. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι πληροφορήθηκε πως ο παραπονούμενος τις προηγούμενες του επεισοδίου μέρες είχε εξυβρίσει συγγενικά του πρόσωπα (όπως τη σύζυγο, θυγατέρα, μητέρα του γαμπρού του κ.λ.π). Δεν εξετάζω το αν πράγματι είχε εξυβρίσει ο παραπονούμενος αλλά δεν έχει αμφισβητηθεί και η αναφορά του κατηγορούμενου ότι είχε τέτοια πληροφόρηση. Δέχομαι λοιπόν πως κάποιος ή κάποιοι από τους συγγενείς του (κόρη, γαμπρός όπως ανέφερε) του είπαν ότι ο παραπονούμενος είχεν εξυβρίσει. Εκείνο που έχει σημασία όμως είναι η συνέχεια. Προκύπτει από τη μαρτυρία του κατηγορούμενου πως μαθαίνοντας κάτι τέτοιο ήταν θυμωμένος με τον παραπονούμενο και όταν τον είδε ανεβαίνοντας στο καφενείο στις 3.9.07 του ζήτησε να φύγει από εκεί. Ουσιαστικά τον έδιωξε. Αυτό το παραδέχεται ο κατηγορούμενος παρουσιάζοντας το επίδικο περιστατικό ως καβγά με τον παραπονούμενο. Η παραδοχή του αυτή, πρέπει να πω, δεν διαφέρει ουσιωδώς από τη μαρτυρία του παραπονούμενου ότι όταν ο κατηγορούμενος τον αντιλήφθηκε να κάθεται στο καφενείο ο κατηγορούμενος πήγε προς το μέρος του λέγοντας του: "Ίντα γυρεύκεις ρε γάδαρε μες' τους αδρώπους; Εν μιλάς α; Εβώβωσες." Έτσι είναι φανερό πως όταν ο κατηγορούμενος λέγει πως έδιωξε τον παραπονούμενο, είναι με αυτά τα λόγια που τον έδιωξε. Τα ίδια τα λόγια αυτά, δηλαδή το περιεχόμενο τους επιβεβαιώνουν τον παραπονούμενο και στο ότι ο ίδιος δεν είπε τίποτε προς απάντηση στον κατηγορούμενο. Αυτό δείχνει η χρήση της λέξης "εβώβωσες" προς τον παραπονούμενο, διότι διαφορετικά για ποιο λόγο θα του έλεγε κάτι τέτοιο εάν έδιδε οποιαδήποτε απάντηση; Ήταν η θέση του κατηγορούμενου πως ο παραπονούμενος σηκώστηκε και έφυγε, μετά που του είπε να φύγει, χωρίς να αντιδράσει καθ' οιονδήποτε τρόπο εκτός από μια υβρισία που δεν θέλησε να αποκαλύψει στο δικαστήριο ο κατηγορούμενος. Αν ληφθεί λοιπόν υπόψιν πως και ο παραπονούμενος είπε στην μαρτυρία του πως αμέσως μετά το επεισόδιο έφυγε χωρίς να αντιδράσει είναι αντιληπτό πως ο κατηγορούμενος αρνείται ουσιαστικά την εξύβριση και την επίθεση προς τον παραπονούμενο. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες και πρέπει να πω ότι σχημάτισα πολύ καλή εντύπωση για τον παραπονούμενο. Έχοντας υπόψιν τη συνολική του παρουσία στο Δικαστήριο, τον τρόπο που απαντούσε και την τεκμηρίωση των όσων έλεγε σχημάτισα την εικόνα πως είναι ειλικρινής και αξιόπιστος. Δεν διεπίστωσα να υπήρχε διάθεση του να ψευδομαρτυρήσει ή να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Δέχομαι λοιπόν πως τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως ο ίδιος τα περιέγραψε. Ειδικότερα δέχομαι ότι πλησιάζοντας τον ο κατηγορούμενος του είπε τα λόγια που αναφέρονται στο κατηγορητήριο διώχνοντας τον ουσιαστικά από το σύλλογο, αλλά δεν έμεινε ως εκεί. Παράλληλα τον κτύπησε με το δεξί του χέρι στο πρόσωπο ρίχνοντας τον κάτω και συνέχισε να τον κτυπά. Είναι γεγονός πως ο παραπονούμενος στην γραπτή κατάθεση του δεν προχώρησε να εξηγήσει ότι ρίχνοντας τον κάτω ο κατηγορούμενος συνέχισε να τον κτυπά, πλην όμως δεν θεωρώ πως αυτό επηρεάζει την συνολική αξιοπιστία του. Είναι λογικό πως μια κατάθεση περιέχει τους ουσιώδεις ισχυρισμούς ενός παραπόνου και όχι τον αριθμό κτυπημάτων που δέχθηκε κάποιος ή με ποιο χέρι συνέχισε να τον κτυπά ο κατηγορούμενος μετά που ξεκίνησε την επίθεση του. Ο παραπονούμενος είπε προφορικά πως ο κατηγορούμενος δεν τον κλώτσησε όταν έπεσε κάτω και αυτό το θεωρώ ως επιπλέον ένδειξη της ειλικρίνειας του. Είπε όμως πως συνέχισε να τον κτυπά χωρίς ο ίδιος να αντιληφθεί, ευρισκόμενος κάτω, εάν σ' αυτή τη φάση ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε και το άλλο χέρι εκτός από το δεξί που χρησιμοποίησε αρχικά. Δέχομαι τη μαρτυρία του παραπονούμενου ότι εκτός από το αρχικό ο κατηγορούμενος κατάφερε και άλλα δέκα καθ' υπολογισμόν του κτυπήματα. Είναι παραδεκτό πως κάποιοι από τους θαμώνες του συλλόγου κάθοντο εκείνη τη στιγμή έξω, όπου και εξελίχθηκε το πιο πάνω επεισόδιο, καθώς και ότι κανένας απ' αυτούς δεν αντέδρασε, καθ' οιονδήποτε τρόπο. Ο κατηγορούμενος μάλιστα ήταν σε θέση να πει ότι ναι μεν ήταν παρόντες "αλλά δεν είδαν τίποτε". Σημειώνω πως και αυτό επιβεβαιώνει τον παραπονούμενο, ο οποίος από την πρώτη στιγμή ανέφερε συγκεκριμένα ονόματα παρόντων προσώπων τα οποία ως αναφέρει και ο Μ.Κ.1 αρνήθηκαν να δώσουν κατάθεση λέγοντας ότι δεν είδαν τίποτε. Γεγονός παραμένει πως το περιστατικό έληξε όταν ο παραπονούμενος άρχισε να φωνάζει "βοήθεια" οπότε τον άφησε ο κατηγορούμενος και εκείνος σηκώστηκε και έφυγε. Δεν αμφισβητείται επίσης πως ο παραπονούμενος ζήτησε μετά από λίγο από τον Μ.Κ.3 να τον μεταφέρει στο Νοσοκομείο Κυπερούντας πράγμα που ο τελευταίος έπραξε με το αυτοκίνητο του. Θεωρώ τον Μ.Κ.3 επίσης αξιόπιστο και ειλικρινή και δεν έχω εντοπίσει κάποιο σημείο στο οποίο να κλονίστηκε η μαρτυρία του. Άλλωστε έχει δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός και η μαρτυρία του Αντώνη Φιλιππίδη, ιατρού στο εν λόγω νοσοκομείο από την κατάθεση του οποίου (Τεκμήριο 4) συνάγεται ότι ο παραπονούμενος στις 3.9.07 το απόγευμα προσήλθε στις Α' Βοήθειες του Νοσοκομείου Κυπερούντας παραπονούμενος για ζάλη και ότι από την εξέταση του διεπίστωσε την ύπαρξη εκδορών στο αριστερό μάγουλο και στο πηγούνι. Για προληπτικούς λόγους κρατήθηκε εκείνο το βράδι στο νοσοκομείο. Ήταν η εκδοχή του κατηγορούμενου πως ο παραπονούμενος είχε κτυπήσει κάπου αλλού, πιθανόν από πτώση από τη μοτοσικλέτα. Η εκδοχή του είναι μια απλή γενικόλογη, αόριστη και αβάσιμη εικασία δεδομένης και της απόρριψης της δικής του μαρτυρίας και αποδοχής της μαρτυρίας του παραπονούμενου. Ο Μ.Κ.3 επιβεβαιώνει και το άμεσο παράπονο του παραπονούμενου ότι τον είχε κτυπήσει αμέσως πριν ο κατηγορούμενος. Ο μάρτυρας αυτός εντίμως και ειλικρινώς είπε πως δεν πρόσεξε αν ο παραπονούμενος είχε γρατσουνιές πάνω του και δέχομαι τη θέση του. Ο Μ.Κ.3 στην πραγματικότητα είναι ένας ανεξάρτητος μάρτυρας, αφού δεν έχει οποιαδήποτε ιδιαίτερη σχέση είτε με τον ένα είτε με τον άλλο εμπλεκόμενο. Το γεγονός ότι δεν πρόσεξε τις γρατσουνιές, (που αναμφίβολα υπήρχαν αφού και η θέση της υπεράσπισης είναι απλώς πως προκλήθηκαν από άλλη αιτία), δεν σημαίνει ό,τιδήποτε ως προς την αξιοπιστία του μάρτυρα και ιδιαίτερα ως προς την ύπαρξη των γρατσουνιών. Είναι λογικό και δέχομαι τη θέση του πως ακούοντας την παράκληση του παραπονούμενου να τον μεταφέρει σε γιατρό δεν έκατσε να τον παρατηρήσει, αλλά ανταποκρίθηκε αμέσως στο να τον βοηθήσει βάζοντας τον στο αυτοκίνητο του και ξεκινώντας για το νοσοκομείο. Όσον αφορά τον Μ.Υ., αυτός στη μαρτυρία του προσπάθησε να ενισχύσει την εκδοχή ότι τα τραύματα του παραπονούμενου σχετίζονται μάλλον με την οδήγηση μοτοσικλέτας και την υποτιθέμενη πτώση του από αυτή. Περιέγραψε κάποια μέρα που είδε αρχικά τον παραπονούμενο να περνά περπατητός από το σπίτι της κόρης (του Μ.Υ.) και μετά από 10-15 λεπτά τον ξαναείδε να περνά οδηγώντας τη μοτοσικλέτα. Όπως είπε στην αντεξέταση του αυτά έγιναν περί τις 2.00 ή 3.00 μ.μ. στις 3 ή 4 Σεπτεμβρίου του
2. Στην επανεξέταση του προσπάθησε να διορθώσει τα λεγόμενα του ισχυριζόμενος ότι αυτά έγιναν την ίδια μέρα που ο σύγγαμπρος του Μ.Κ.3 ήλθε κάποια στιγμή και του είπε ότι είχε πάρει τον παραπονούμενο στο γιατρό ενημερώνοντας τον για τον καβγά που προηγήθηκε. Δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του Μ.Υ. Πέραν της γενικότερης άσχημης εικόνας και εντύπωσης που σχημάτισα ήταν φανερή και η προσπάθεια του να στηρίξει την εκδοχή του κατηγορούμενου πάση θυσία. Αλλά και ως προς την ουσία οι αναφορές του ότι είδε τον παραπονούμενο στις 2.00 ή 3.00 μ.μ., ακόμα και αν δεχόμουν ότι αφορούν την ημέρα του έγινε το επίδικο επεισόδιο (πράγμα που δεν δέχομαι), δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε σχέση με το περιστατικό το οποίο εξετάζεται και γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν περί τις 5.00 μ.μ, δηλαδή κάποιες ώρες μετά από τις ώρες που ο Μ.Υ. ισχυρίζεται πως είδε τον παραπονούμενο να μην έχει κάποιο σημάδι ή τραύμα. Γενικά πρέπει να πω ότι δεν έχω πειστεί για την ειλικρίνεια του κατηγορούμενου. Θεωρώ ότι προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει πως απλώς έδιωξε από το σύλλογο φραστικά τον παραπονούμενο. Η κατάληξη μου είναι πως επηρεασμένος από τις πληροφορίες που είχε, του είπε τα λόγια που αναφέρονται στο κατηγορητήριο, αλλά επιπλέον τον κτύπησε κατά τον τρόπο που περιέγραψε ο παραπονούμενος προκαλώντας του όσα διεπίστωσε ο ιατρός λίγο αργότερα. Νομική πτυχή Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 243 Π.Κ. είναι η επίθεση και η πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης. Ο όρος επίθεση ερμηνεύεται όπως στο Π.Κ.242, δηλαδή ως προσπάθεια προσβολής των εννόμων αγαθών κάποιου και συγκεκριμένα εδώ της σωματικής ακεραιότητας. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το πρώτο συστατικό στοιχείο έχει καταδειχθεί με την απόδειξη των κτυπημάτων που δέχθηκε ο παραπονούμενος από τον κατηγορούμενο. Σωματική βλάβη σύμφωνα με το άρθρο 4 Π.Κ. σημαίνει σωματική βλάβη, νόσον ή διαταραχή είτε μόνιμη είτε προσωρινή. Στις υποθ. Georghiades V. Police