Αστυνομικός Διευθυντής Κύπρου ν. Wang Chunhua κ.α., Αρ. Υπόθεσης:1103/08, 17 Δεκεμβρίου, 2009

(1)(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου˙ η κατηγορουμένη την 24.07.2007 επίμονα επιδιδόταν σε άγρα πελατών σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στον ανοικτό χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς με την επωνυμία Αθηαινίτης. Προς υποστήριξη της κατηγορίας η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο δυο μάρτυρες. Τούτοι είναι η γυναίκα αστ. 126 Χ. Παπαδάκη (στη συνέχεια ΜΚ1) και ο αστ. 3044 Σ. Σάββα (στη συνέχεια ΜΚ2). Όταν η κατηγορουμένη κλήθηκε σε απολογία επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία και στη συνέχεια κάλεσε και μια μάρτυρα, δηλαδή την Yang Yu Hua (στη συνέχεια ΜΥ1). Όπως θα φανεί και στη συνέχεια το μαρτυρικό υλικό δεν παρουσιάζει οιανδήποτε πολυπλοκότητα. Σύμφωνα με το ΜΚ2, ο οποίος υπηρετεί στις τάξεις της αστυνομίας με καθήκοντα στον ΟΠΕ, την 24.07.2007 ήταν καθήκον, με οδηγίες περιπολίας. Προς τούτο η ώρα 20:30 μετέβη με υπηρεσιακό όχημα, το οποίο έφερε αριθμό εγγραφής ΗΕΗ 248, στην υπεραγορά Αθηαινίτης στην Παλουριώτισσα και στάθμευσε το εν λόγω όχημα σε κάποια γωνιά του χώρου στάθμευσης της υπεραγοράς, με απώτερο σκοπό να παρακολουθήσει το χώρο, λόγω συχνών διαρρήξεων και κλοπών που συνέβαιναν στην περιοχή, καθώς και επιθέσεων από άγνωστο άντρα εναντίον γυναικών. Ενόσω βρίσκετο εκεί, περί την 20:50, αντιλήφθηκε δυο κοπέλες να κατευθύνονται πεζές προς το μέρος του. Η μια εκ των δυο, που στην κατάθεσή του (βλ. τεκμήριο 9) αλλά και στο Δικαστήριο αναγνώρισε ως την κατηγορουμένη, τον χαιρέτησε στην αγγλική γλώσσα λέγοντάς του ¨γεια σου¨. Τη χαιρέτησε και εκείνος με την ίδια φράση και τότε εκείνη το ρώτησε ¨θέλεις να πάμε μαζί¨. Σύμφωνα με το ΜΚ2 η απάντηση του ήταν˙ όχι, φύγε έχω δουλειά, ενώ η κατηγορουμένη συνέχισε να του ομιλεί και του είπε˙ ¨ελα πάμε σπίτι μου¨. Περαιτέρω, τον πήρε από το χέρι και του ανέφερε˙ ¨είκοσι, είκοσι λίρες μαζί¨ δείχνοντας του και την άλλη κοπέλα που στεκόταν πιο κάτω. Θέση του ΜΚ2, ήταν ότι τότε ρώτησε την κατηγορουμένη˙ που να πάμε και η τελευταία του απάντησε ¨σπίτι μου κοντά στο Mc Donald για σεξ¨. Ο ΜΚ2 της είπε ότι θα έφευγε και τότε η κατηγορουμένη του ανέφερε ¨ok δεκαπέντε λίρες¨ εννοώντας, σύμφωνα με το μάρτυρα, για κάθε μια από τις δυο κοπέλες, ενώ συν τω χρόνω τον αγκάλιασε από τη μέση και έβαλε το χέρι της επάνω στα γεννητικά του όργανα. Τότε ο μάρτυρας υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και συνέλαβε τις δυο κοπέλες τις οποίες οδήγησε στον αστυνομικό σταθμό Ομορφίτας με το όχημα που είχε στην κατοχή του. Στον αστυνομικό σταθμό Ομορφίτας τη διερεύνηση του υπό κρίση αδικήματος ανέλαβε η ΜΚ1 η οποία διεξήγαγε σωματική έρευνα στις δυο κοπέλες και έλαβε και ανακριτικές καταθέσεις. Στον αντίποδα η κατηγορουμένη ανέφερε ότι ο λόγος που μετέβη στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς Αθηαινίτη ήταν γιατί κάποιο πρόσωπο, ονόματι Αντρέας, της τηλεφώνησε και της ζήτησε να συναντηθούν εκεί. Ο λόγος της συνάντησης ήταν για να γνωριστούν και να συνάψουν σχέσεις, με απώτερο σκοπό το γάμο. Προς τούτο μετέβη εκεί με την πρώτη κατηγορουμένη και τότε ο ΜΚ2 της έκανε σήμα να πλησιάσει, χρησιμοποιώντας τα φώτα του οχήματός του. Τον προσέγγισε τότε από την πλευρά του συνοδηγού και αφού συνομίλησαν κάλεσε και τη φίλη της και επιβιβάστηκαν στο όχημα του ΜΚ
2. Το δε όχημα ήταν δίπορτο και η άλλη κοπέλα εισήλθε σε αυτό από την πόρτα του συνοδηγού. Στη συνέχεια ο ΜΚ2 τις οδήγησε στον αστυνομικό σταθμό όπου η ίδια προσπάθησε να επεξηγήσει ότι ο λόγος που βρίσκετο στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς ήταν για να συναντήσει το πρόσωπο που της τηλεφώνησε. Θέση της ΜΥ1 ήταν ότι μετά τη σύλληψη των δυο κοπέλων ειδοποιήθηκε από την κατηγορουμένη και μετέβη μαζί με το σύζυγό της, που είναι ο συνήγορος της κατηγορουμένης, στον αστυνομικό σταθμό Ομορφίτας. Εκεί, η κατηγορουμένη της ανέφερε ότι μετέβη στην υπεραγορά για συναντήσει κάποιο πρόσωπο που της είχε τηλεφωνήσει. Τότε η ΜΥ1, καθοδηγούμενη από το σύζυγό της, ζήτησε από την κατηγορουμένη να υποδείξει στους αστυφύλακες τον αριθμό τηλεφώνου που την κάλεσε. Η κατηγορουμένη ούτω και έπραξε. Δηλαδή, παρουσία της ΜΥ1, υπέδειξε αυτό τον αριθμό τηλεφώνου σε κάποιο ηλικιωμένο αστυφύλακα, ο οποίος και τον κατέγραψε. Κατά τον ίδιο χρόνο παρούσα ήταν και η γυναίκα αστυφύλακας, δηλαδή η ΜΚ
3. Με το πέρας της υπόθεσης οι δυο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις τις οποίες περιόρισαν στο αξιόπιστο ή μη της μαρτυρίας που προσκομίσθηκε, με κάθε πλευρά να ισχυρίζεται ότι αξιόπιστη είναι μόνο η μαρτυρία που η ίδια παρουσίασε. Εκ προοιμίου σημειώνω πως η υπεράσπιση αμφισβήτησε όχι μόνο τους ισχυρισμούς του ΜΚ2 αναφορικά με αυτό καθ' εαυτό το ισχυριζόμενο επεισόδιο, αλλά και ό,τι ακολούθησε της προσαγωγής των δυο κοπέλων στον αστυνομικό σταθμό. Θέση της υπεράσπισης ήταν εν προκειμένω ότι εκεί στο σταθμό η κατηγορουμένη έδωσε σε κάποιο ηλικιωμένο αστυφύλακα τον αριθμό τηλεφώνου του προσώπου που την κάλεσε και της ζήτησε να συναντηθούν στον εν λόγω χώρο. Ο δε αριθμός κατεγράφη από τον ηλικιωμένο αστυφύλακα. Ας μου επιτραπεί εδώ, με κάθε σεβασμό στο συνήγορο υπεράσπισης, να αναφέρω ένα σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, γεγονός. Η ΜΚ1 αντεξετάστηκε από την υπεράσπιση ως προς το κατά πόσο η κατηγορουμένη ανέφερε στην αστυνομία αριθμό τηλεφώνου που της τηλεφώνησε. Από την άλλη τόσο η κατηγορουμένη όσο και η ΜΥ1 έκαναν λόγο, η μεν πρώτη για τηλεφώνημα που δέχθηκε για να μεταβεί στην υπεραγορά, η δε δεύτερη για το ότι τον εν λόγω αριθμό τηλεφώνου παρέδωσε η κατηγορουμένη σε ηλικιωμένο αστυφύλακα. Περαιτέρω, θέση της κατηγορουμένης ήταν ότι όταν μετέβη στην υπεραγορά ο ΜΚ2 της έκανε σήμα να τον προσεγγίσει, χρησιμοποιώντας τα φώτα του οχήματός του. Όλα τα πιο πάνω άφησαν να νοηθεί από την υπεράσπιση ότι είτε ο ΜΚ2 είναι το πρόσωπο που ενωρίτερα τηλεφώνησε στην κατηγορουμένη και της ζήτησε να συναντηθούν, είτε, εν πάση περιπτώσει, ότι γνώριζε πως κάποιο πρόσωπο τηλεφώνησε στην κατηγορουμένη και της ζήτησε να συναντηθούν εκεί. Παρότι υποβλήθηκε στο ΜΚ2 ότι έκανε σήμα στην κατηγορουμένη να τον προσεγγίσει, όταν η τελευταία ήταν στην υπεραγορά, καθώς ότι όταν εισήλθε η κατηγορουμένη στο όχημά του κάθησε στη θέση του συνοδηγού, εντούτοις ουδέποτε του υποβλήθηκε, έμμεσα ή άμεσα, ότι είχε οιανδήποτε σχέση με το λόγο που η κατηγορουμένη βρισκόταν στην υπεραγορά. Αναφέρω όλα τα πιο πάνω εφόσον θεωρώ ότι η εν λόγω αντεξεταστική προσέγγιση αποστέρησε από το μάρτυρα κατηγορούσας αρχής τη δυνατότητα απάντησης επί ουσιαστικής πτυχής της υπεράσπισης, δηλαδή ότι ο ΜΚ2 έστησε εν ολίγοις την όλη επιχείρηση, καθώς επίσης και από το Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου τόσο των σχετικών απαντήσεων του μάρτυρα όσο και της αλήθειας αυτής της θέσης της υπεράσπισης. Έχοντας επισημάνει όλα τα πιο πάνω προχωρώ σε αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Enidence, 16th edidion, σελ. 133). Στην εν λόγω διαδικασία προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Τόσο οι μάρτυρες κατηγορούσας αρχής όσο και η ΜΥ1 μου έκαναν καλή εντύπωση. Η φυσική τους παρουσία στο Δικαστήριο συνοδεύτηκε από απαιτούμενο αυθορμητισμό και αναγκαίο ειρμό λόγου και σκέψης, ως απότοκο της αλήθειας των όσων μαρτύρησαν. Από την άλλη η μαρτυρία της κατηγορουμένης μπορεί μεν να μην εμπεριέχει αντιφάσεις, καλύπτεται όμως από πέπλο μυστηρίου και ασάφειας, ενώ κρίνεται ανίκανη να υπερπηδήσει τη βάσανο της λογικής στην οποία υποβάλλεται. Δεν παραγνωρίζω εδώ ότι σε σχετική υποβολή που τέθηκε στη ΜΚ1 ως προς το ότι οι κοπέλες, δηλαδή η κατηγορουμένη και η κοπέλα που τη συνόδευε, της ανέφεραν πως ο λόγος που βρίσκονταν στη υπεραγορά ήταν επειδή η κατηγορουμένη δέχθηκε τηλεφώνημα από κάποιο πρόσωπο, έδωσε την απάντηση πως εκείνο το βράδυ δεν της λέχθηκε κάτι τέτοιο. Όταν περαιτέρω της υπεβλήθηκε ότι ήταν στην παρουσία της που οι δυο κοπέλες έδωσαν σε κάποιο ηλικιωμένο αστυφύλακα το σχετικό αριθμό τηλεφώνου που κάλεσε την κατηγορουμένη, επίσης απάντησε αρνητικά. Εντούτοις η ΜΥ1 ανέφερε πως η ΜΚ1 ήταν παρούσα όταν ο ηλικιωμένος αστυφύλακας κατέγραψε το σχετικό αριθμό. Είμαι της γνώμης πως οι θέσεις των δυο μαρτύρων, ΜΚ1 και ΜΥ1, δεν συγκρούονται. Η μαρτυρία της ΜΥ1, παρότι αληθής, δεν αποκλείει την πιθανότητα η ΜΚ1 να μην είδε ή να μην αντιλήφθηκε κάτι τέτοιο. Δεν ήτο άλλωστε θέση της υπεράσπισης ότι η ΜΚ1 ήτο που έλαβε τον αριθμό τηλεφώνου. Το γεγονός και μόνο ότι τέτοιος αριθμός παρεδόθηκε σε άλλο αστυφύλακα, συγκεκριμένα κάποιο ηλικιωμένο, και πως κατ΄ εκείνο το χρόνο η ΜΚ1 ήτο παρούσα, δεν σημαίνει πως η μάρτυρας είδε και αντιλήφθηκε όσα συνέβησαν. Ούτε και ήταν αυτή η θέση της ΜΥ

1. Ως εκ τούτου κρίνω πως η μαρτυρία των δυο αυτών μαρτύρων δεν συγκρούεται. Περαιτέρω, το σύνολο της μαρτυρίας της ΜΚ1 δεν απεκάλυψε πρόθεση της να ψευσθεί όπως ούτε εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Το γεγονός και μόνο ότι δεν ενθυμείτο ή δεν γνώριζε διάφορα από τα θέματα που ερωτήθηκε δεν κρίνω πως είναι στοιχείο το οποίο από μόνο του την καθιστά αναξιόπιστη. Επαναλαμβάνω ότι το σύνολο της μαρτυρίας της δεν ανέδειξε πρόθεση της να ψευσθεί. Ο ΜΚ2 μου άφησε θετικές εντυπώσεις. Παρότι υπεβλήθη σε μακρά και εξονυχιστική αντξέταση εν σχέσει με το ισχυριζόμενο συμβάν όσο και το χρόνο που προηγήθηκε, καθώς και το χώρο στον οποίο διενεργήθηκε, αλλά και το όχημα με το οποίο μετέφερε τις δυο κοπέλες στον αστυνομικό σταθμό Ομορφίτας, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του. Όπως προανέφερα ουδέποτε υπεβλήθηκε στο μάρτυρα ότι αυτός ήταν το πρόσωπο που κάλεσε την κατηγορουμένη στο κινητό της τηλέφωνο ενωρίτερα την ίδια ημέρα και ότι της ζήτησε να συναντηθούν εκεί. Πέραν τούτου καμία πτυχή του μαρτυρικού υλικού αποκαλύπτει ότι ο μάρτυρας γνώριζε την κατηγορουμένη και ότι είχε λόγο να την ενοχοποίησει. Δεν παραγνωρίζω ότι υποβλήθηκε στο μάρτυρα πως σε ημερομηνία άλλη από την επίδικη επισκέφθηκε την οικία της κατηγορουμένης. Ο μάρτυρας απάντησε ότι τα μέλη του ΟΠΕ, προφασιζόμενα διάφορους λόγους, φερειπείν ότι έκαναν λάθος ή ότι είναι κάποιας δημόσιας υπηρεσίας, εισέρχονται σε διάφορα διαμερίσματα, με σκοπό να τα ελέγξουν, για το συγκεκριμένο δεν ενθυμείτο, δεν γνώριζε όμως που μένει η κατηγορουμένη. Ως εκ τούτου, η απάντηση του μάρτυρα δεν εκλαμβάνεται ως καταφατική, δηλαδή ότι γνώριζε την κατηγορουμένη, θέση την οποία ρητά απέρριψε. Περαιτέρω, η εν λόγω θέση παρέμεινε μετέωρη πραγματικού υπόβαθρου, εφόσον ούτε και η κατηγορουμένη ή άλλος μάρτυρας υποστήριξε τούτην ενόρκως. Επαναλαμβάνω ότι καμία πτυχή του μαρτυρικού υλικού αναδεικνύει οιανδήποτε εμπάθεια του μάρτυρα έναντι της κατηγορουμένης ή ότι είχε οιονδήποτε λόγο να κατασκευάσει την όλη υπόθεση εναντίον της, ως αφέθηκε να νοηθεί από την υπεράσπιση αλλά ουδέποτε υποβλήθηκε στο μάρτυρα. Όπως προανέφερα η κατηγορουμένη δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Ο λόγος για αυτή την κατάληξη δεν είναι άλλος από τις εγγενείς αδυναμίες που εντοπίζονται στη μαρτυρία της. Είμαι της γνώμης πως η μαρτυρία της αυτοαναιρείται ενώ ως βάση έχει την φαντασία και όχι τη λογική. Η θέση της κατηγορουμένης είναι ότι μετέβη στην υπεραγορά κατόπιν τηλεφωνήματος που δέχθηκε. Παρατηρώ κατ΄αρχάς ότι σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, προτού βρεθεί στην υπεραγορά, το άγνωστο πρόσωπο της τηλεφώνησε τρείς φορές. Την πρώτη φορά δεν του απάντησε γιατί δεν γνώριζε τον αριθμό, ενώ τη δεύτερη του απάντησε για να του αναφέρει μόνο πως δεν τον γνωρίζει και έτσι του έκλεισε το τηλέφωνο. Παρόλα ταύτα, η εν λόγω, συντηρητική θα μπορούσε να πει κανείς στάση, διαφοροποιείται αίφνης και άνευ ουσιαστικού λόγου την τρίτη φορά, περί την 20:30, όταν το άγνωστο πρόσωπο την κάλεσε εκ νέου. Η κατηγορουμένη όχι μόνο του απάντησε το τηλέφωνο αλλά συμφώνησε και να τον συναντήσει κατά τη διάρκεια της νύχτας σε χώρο στάθμευσης υπεραγοράς. Αναφορικά με τον τρόπο που αυτό το πρόσωπο βρήκε το τηλέφωνο της, ικανοποιείται η ίδια από την απάντηση που όπως λέει έλαβε από το άγνωστο πρόσωπο, δηλαδή από κάποια φίλη της. Ποια είναι αυτή η φίλη και γιατί δεν της είπε ότι έδωσε τον αριθμό τηλεφώνου της σε κάποιο άγνωστο, δεν φαίνεται να απασχόλησε την κατηγορουμένη. Η παραδοξότητα αλλά και το άλογο του ισχυρισμού της κατηγορουμένης δεν σταματά εδώ. Στην αντεξέτασή της προέκυψε πως ο λόγος που θα συναντούσε το πρόσωπο που της τηλεφώνησε ήτο για να το γνωρίσει με απώτερο σκοπό να το παντρευτεί. Και αναρωτιέμαι λοιπόν˙ μας πως είναι δυνατό να συναντούσε ένα άγνωστο άνδρα με σκοπό να τον γνωρίσει για να τον παντρευτεί όταν λίγη ώρα πιο πριν αρνείτο ακόμη και να του μιλήσει επειδή δεν τον γνώριζε. Το μυστήριο όμως που καλύπτει αυτή τη συμπεριφορά της κατηγορουμένης επεκτείνεται και στην ισχυριζόμενη στιχομυθία που είχε με το ΜΚ
2. Ισχυρίζεται η κατηγορουμένη πως όταν συναντήθηκαν οι δυο τους, αφότου χαιρέτησε ο ένας τον άλλο, ο ΜΚ2 της ζήτησε να μεταβούν στην οικία του για καφέ αλλά εκείνη αρνήθηκε γιατί δεν γνώριζε, όπως του ανέφερε, αν ήταν καλός ή κακός. Και πάλιν όμως οι ανησυχίες της δεν κράτησαν για πολύ. Μόλις ο ΜΚ2 της λέει, σύμφωνα με την ίδια, ότι είναι καλός και ότι εάν επιθυμούσε, η κατηγορουμένη, μπορούσε να καλέσει και τη φίλη της, χωρίς δεύτερη σκέψη εισέρχεται εντός του οχήματος. Καθίσταται έτσι αντιληπτή πιστεύω η ελαφρότητα και επιπολαιότητα των ισχυρισμών της κατηγορουμένης. Όλα τα πιο πάνω αναδεικνύουν τόσο το υστερόβουλο των ισχυρισμών της κατηγορουμένης, εφόσον πρωτοεμφανίστηκαν ενόσω η ίδια μαρτυρούσε και ουδέποτε υποβλήθηκαν per se στο ΜΚ2, όσο και το φανταστικό και επιπόλαιο των όσων αναφέρθηκαν. Για όλους τους πιο πάνω λόγους τη μαρτυρία της κατηγορουμένης την απορρίπτω, στην έκταση που συγκρούεται με το υπόλοιπο αξιόπιστο μαρτυρικό υλικό. Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω εδώ ότι στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων η υπεράσπιση εστίασε την προσοχή της στο ότι η κατηγορούσα αρχή παρέλειψε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μάρτυρες, και συγκεκριμένα τον αστυφύλακα που κατέγραψε τον αριθμό τηλεφώνου που κάλεσε την κατηγορουμένη. Είμαι της γνώμης πως η απουσία αυτού του μάρτυρα από το Δικαστήριο δεν μπορεί να χρεωθεί στην κατηγορούσα αρχή. Μπορούσε κάλλιστα η υπεράσπιση να καλέσει η ίδια αυτό το μάρτυρα. Τα δε στοιχεία του μάρτυρα μπορούσε να εξασφαλίσει από τη ΜΚ1 ενόσω μαρτυρούσε, ζητώντας της λόγου χάριν να αναφέρει όλα τα άλλα πρόσωπα της βάρδιας της κατά τον επίδικο χρόνο, νοουμένου πάντα ότι η υπεράσπιση δεν είχε αυτά τα στοιχεία, εφόσον συνήγορος κατηγορουμένης και ΜΥ1 ήταν, σύμφωνα με τη θέση της υπεράσπισης, παρόντες στο σταθμό μετά τη σύλληψη της κατηγορουμένης αλλά και όταν κατεγράφη ο σχετικός αριθμός από τον ηλικιωμένο αστυφύλακα. Εν πάση όμως περιπτώσει, δεν αντιλαμβάνομαι πως αυτός ο μάρτυρας δυνατό να βοηθούσε την υπεράσπιση εφόσον ουδέποτε υπεβλήθη στο ΜΚ2 ότι γνώριζε για την παρουσία της κατηγορουμένης στην υπεραγορά και εν ολίγοις κατασκεύασε την όλη υπόθεση εναντίον της. Ανάλογα εν προκειμένω ισχύουν και για τη σφορδή αμφισβήτηση της αξιοπιστίας της ΜΚ1 από την υπεράσπιση. Ούτε και σε αυτή τη μάρτυρα τέθηκε ρητά πως η περιορισμένη, ομολογουμένως, μνήμη της, ήτο για να συγκαλύψει την κατασκευασμένη από το ΜΚ2 κατηγορία εναντίον της κατηγορουμένης. Σημειώνω όμως ότι ακόμη και αυτές οι θέσεις της υπεράσπισης που δεν τέθηκαν με σαφήνεια στους μάρτυρες κατηγορούσας αρχής εξετάστηκαν από το Δικαστήριο. Καμία όμως πτυχή του μαρτυρικού υλικού δίδει έρεισμα διαπίστωσης τέτοιας σκευωρίας από τους μάρτυρες κατηγορούσας αρχής εναντίον της κατηγορουμένης ή ακόμη απόκρυψης μαρτυρίας από τη συνήγορο κατηγορούσας αρχής. Συνακόλουθα καταλήγω ότι στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς Αθηαινίτη η κατηγορουμένη είναι που προσέγγισε το ΜΚ2 και εκεί είπε και έπραξε όσα ο ΜΚ2 ανέφερε στο Δικαστήριο. Πέραν των πιο πάνω παρεμβάλλω εδώ ότι είναι αδιάφορο εάν κάποιο πρόσωπο τηλεφώνησε στην κατηγορουμένη ενωρίτερα και της ζήτησε να συναντηθούν εκεί. Ό,τι έχει σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο η κατηγορουμένη λειτούργησε έναντι του ΜΚ2, όταν πλέον συναντήθηκαν στην υπεραγορά. Αναφέρω τούτο, εφόσον αποτελεί περαιτέρω διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι ο ΜΚ2 και η αστυνομία γενικότερα δεν είχαν οιανδήποτε σχέση με το λόγο που η κατηγορουμένη μετέβη στην υπεραγορά Αθηαινίτη, καθώς ότι η κατηγορουμένη δεν εξαπατήθηκε για να μεταβεί εκεί, με απώτερο σκοπό να κατηγορηθεί. Τέλος, όταν πλέον η κατηγορουμένη μεταφέρθηκε στον αστυνομικό σταθμό Ομορφίτας εκεί ανέφερε σε κάποιο ηλικιωμένο αστυφύλακα αριθμό τηλεφώνου, ισχυριζόμενη ότι ήτο ο αριθμός τηλεφώνου κάποιου άνδρα που της ζήτησε να συναντηθούν στην υπεραγορά. Επαναλαμβάνω ότι ζητούμενο αποτελεί κατά πόσον η διαπιστωμένη πλέον στάση της κατηγορουμένης έναντι του ΜΚ2, ενόσω βρισκόντο στο χώρο στάθμευσης της υπεραγοράς Αθηαινίτη, συνιστά διάπραξη του υπό κρίση αδικήματος. Για να αποδειχθεί το αδίκημα του σχετικού άρθρου επιβάλλεται απόδειξη επίμονης άγρας, δηλαδή˙ persistent soliciting ή φορτικής παρενόχλησης, ήτοι˙ importuning. Στην υποκρίση περίπτωση οι λεπτομέρειες του αδικήματος αυτοπεριορίζονται σε επίμονη άγρα, ως εκ τούτου σε αυτό θα επεκταθεί και η αναζήτηση του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Dale v. Smith

(1967)1 W.L.R. 700 το Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας εξέτασε τον όρο ¨persistently¨. Στην σελίδα 704 λέχθηκε ότι: ¨persistently¨ means, it must, so he says and I think rightly, mean degree of repetition of either more than one invitation to one person or a series of invitations to different people. Σε ελεύθερη μετάφραση: 'επίμονα' σημαίνει, πρέπει, όπως λέει και νομίζω ορθά, να σημαίνει κάποιο βαθμό επανάληψης είτε πέραν της μιας πρόσκλησης σε κάποιο πρόσωπο είτε σειρά προσκλήσεων σε διαφορετικά πρόσωπα. Περαιτέρω, στην υπόθεση Weisz and another v. Monahan

(1962)1 ALL. E. R. 664 αντικείμενο σχολιασμού ήταν η φράση soliciting. Στη σελίδα 605 αναφέρθηκε ότι: ¨The only question is: was she soliciting; For my part, I am quite satisfied that soliciting in that connexion involves the physical presence of the prostitute and conduct on her part amounting to an importuning of prospective customers¨ Σε ελεύθερη μετάφραση: ¨Η μόνη ερώτηση είναι: ήτο φορτική; Από μέρους μου, είμαι ικανοποιημένος ότι φορτικότητα υπό αυτό το πλέγμα εμπεριέχει φυσική παρουσία της πόρνης και συμπεριφορά από μέρους της ανάλογη ως φορτικότητα σε μελλοντικό πελάτη¨ Υπαγάγοντας όλα τα πιο πάνω στις προειρημένες διαπιστώσεις του Δικαστηρίου οδηγούμαι σε ένα και μόνο αποτέλεσμα. Ο χαιρετισμός της κατηγορουμένης προς το ΜΚ2, η πρότασή της να μεταβούν στην οικία της και εν συνεχεία οι δυο διαφορετικές προσφορές, εδραζόμενες σε διαφορετικές τιμές ( 20 και 15 λίρες αντίστοιχα), αποκαλύπτουν ότι η κατηγορουμένη όχι μόνο πρόσφερε στο ΜΚ2 να έχουν σεξουαλική επαφή, αλλά και ότι η σχετική προσφορά υποβλήθηκε κατ΄επαναληψη, συνιστούσα έτσι επίμονη και φορτική συμπεριφορά. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την κατηγορία εναντίον της κατηγορουμένης έξω από κάθε αμφιβολία και ως εκ τούτου η κατηγορουμένη κρίνεται ένοχη λογική στο αδίκημα που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο