Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλης ΚΑΡΑΒΙΩΤΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 34122/07, 17.12.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:B59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον:. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 34122/07 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλης ΚΑΡΑΒΙΩΤΗΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 17.12.2009 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φρ. Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο: Κα Ν. Λοίζου μαζί με κο Γεωργίου για κο Παπαντωνίου Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι ότι στις 10.3.2007 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα ΕΧΥ293 στη Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα στη Λευκωσία, χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, κατά παράβαση των άρθρων 8 και 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες και κατατέθηκε αριθμός Τεκμηρίων. Ο Μ.Κ.1, Αστυφ. 1865 Α. Χαραλάμπους είναι ο εξεταστής του δυστυχήματος. Τη συγκεκριμένη μέρα και περί ώρα 14:40 επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος, το οποίο συνέβη η ώρα 14:30 με ενεχόμενα οχήματα την μοτοσικλέτα ΕΧΥ293 η οποία οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και το αυτοκίνητο KPG992 το οποίο οδηγείτο από τον Κωνσταντίνο Ζάρρα. Κατά την άφιξη του στη σκηνή, βρήκε τον οδηγό του αυτοκινήτου KPG992 παρών ενώ τα ενεχόμενα οχήματα είχαν μετακινηθεί από την τελική τους θέση. Ο οδηγός της μοτοσικλέτας ΕΧΥ293 είχε ήδη μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας λόγω τραυματισμού του. . Το δυστύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας, ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος στεγνή, ο δρόμος είναι διπλής κατευθύνσεως με δύο λωρίδες κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση και διαχωρίζεται με ζωγραφιστή νησίδα. Στην κατεύθυνση από φώτα Λυκαβητού προς φώτα Αγ. Αντωνίου υπάρχει τρίτη λωρίδα που υποχρεωτικά στρίβουν τα οχήματα με κλίση δεξιά προς την οδό Νάξου. Έκαμε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής Τεκμήριο 5, στην απουσία του Κατηγορουμένου. Στη σκηνή βρέθηκαν κομμάτια γυαλιών και ίχνη τροχοπέδησης τα οποία ανήκουν στη μοτοσικλέτα ΕΧΥ293 και ως εκ τούτου προσδιορίστηκε το σημείο σύγκρουσης με το οποίο συμφώνησαν αργότερα, τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο οδηγός του αυτοκινήτου KPG
- Το τελικό σχέδιο, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Οι ζημιές του αυτοκινήτου ήταν στο μπροστινό δεξιό πλευρό (βούλλωμα και γδάρσιμο) και της μοτοσικλέτας ήταν στο μπροστινό μέρος (τροχό, μάσκα, φανάρι) και στην δεξιά πλευρά (γδάρσιμο). Όπως έχει ήδη αναφερθεί τραυματίστηκε ο οδηγός της μοτοσικλέτας ΕΧΥ293 ο οποίος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου κρατήθηκε για νοσηλεία. Στις 5.4.2007 ο Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο Τεκμήριο 3 και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο τον κατηγόρησε γραπτώς ότι οδηγούσε την μοτοσικλέτα ΕΧΥ293 χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα προκαλώντας δυστύχημα και αυτός απάντησε «δεν παραδέχομαι». Ανέφερε επίσης ότι, η ζωγραφιστή νησίδα επί της ασφάλτου δηλώνει ότι κανένας δεν μπορεί να διέλθει πάνω σε αυτή. Κατά την αντεξέταση του, του υπεβλήθη ότι ο ισχυρισμός του Κατηγορουμένου είναι ότι υπήρχε ακόμα ένα αυτοκίνητο το οποίο στο Τεκμήριο 2 σημειώνεται με το γράμμα «Γ» ο οποίος απέκοψε το δρόμο στον Κατηγορούμενο γι΄ αυτό και υπήρχαν στη σκηνή ίχνη φρεναρίσματος, υποβολή με την οποία δεν συμφώνησε αναφέροντας ότι το σημείο που ξεκινούν τα ίχνη φρεναρίσματος που είναι στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας δεν συνηγορούν υπέρ της θέσης του Κατηγορουμένου. Δεν δέχτηκε επίσης την υποβολή ότι στο Τεκμήριο 2, λανθασμένα το όχημα Β, φαίνεται να είναι στην τρίτη λωρίδα κυκλοφορίας με υποχρεωτική στροφή δεξιά ενώ στο Τεκμήριο 5 που είναι το πρόχειρο σχέδιο, ορθά το ίδιο όχημα τοποθετείται στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας, όχι εκείνη με υποχρεωτική στροφή δεξιά, θέση με την οποία ο μάρτυρας δεν συμφώνησε και ανέφερε ότι στο συμμετρικό σχέδιο ορθά τοποθετήθηκαν τα οχήματα εκεί και ότι ο οδηγός του οχήματος Β βρισκόταν στην τρίτη λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση υποχρεωτική στροφή δεξιά προς την οδό Νάξου. Δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας, Μ.Κ.2 ήταν ο Κωνσταντίνος Ζάρρας. Τη συγκεκριμένη μέρα, οδηγούσε το αυτοκίνητο του KPG992 από τη Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα με κατεύθυνση από φώτα Λυκαβητού προς φώτα Αγ. Αντωνίου. Στο αυτοκίνητο ήταν μόνος και φορούσε τη ζώνη του. Η ταχύτητα του ήταν γύρω στα 40 ΧΑΩ. Σε κάποιο σημείο του δρόμου έβαλε δείκτη για να στρίψει δεξιά προς την οδό Νάξου. Στο ύψος της οδού Νάξου υπάρχει τρίτη λωρίδα για να στρίβουν τα αυτοκίνητα δεξιά. Όπως περίμενε για να στρίψει μέχρι να καθαρίσει ο δρόμος από απέναντι, την ώρα που άρχισε να στρίβει δεξιά, μία μοτοσικλέτα ήρθε από πίσω του και κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο του μπροστά δεξιά και στη συνέχεια εκτινάχθηκε μπροστά του. Αμέσως έτρεξε για βοήθεια στον οδηγό της μοτοσικλέτας μέχρι να έρθει ασθενοφόρο. Ο ίδιος ανέφερε ότι δεν αντελήφθηκε πως η μοτοσικλέτα ήρθε και κτύπησε πάνω του. Στη σκηνή πήγε ο Αστυφ. 1865 ο οποίος στην παρουσία του ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής με διάφορα μέτρα και σημείωσε με το γράμμα «Χ» το σημείο σύγκρουσης. Το αυτοκίνητο του μετακινήθηκε λόγω του ότι τραντάχτηκε. Από το δυστύχημα δεν τραυματίστηκε. Η μοτόρα ήρθε από τα δεξιά του και κτύπησε πάνω του. Ο Μ.Κ.2 την ώρα της σύγκρουσης ετοιμαζόταν να στρίψει δεξιά προς την Νάξου. Δεν εμπόδιζε κανένα αυτοκίνητο την ώρα που ετοιμαζόταν να στρίψει. Αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε την υποβολή που ήταν και η μοναδική που του τέθηκε ότι το αυτοκίνητο του δεν βρισκόταν στην τρίτη υποχρεωτική λωρίδα για στροφή δεξιά όταν άρχισε να στρίβει αναφέροντας ότι είναι σίγουρος 100% ότι βρισκόταν στην τρίτη λωρίδα για υποχρεωτική στροφή δεξιά. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74
(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε ενόρκως το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο 3. Σύμφωνα με αυτή τη συγκεκριμένη μέρα και περί ώρα 14:30 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του ΕΧΥ293 στη Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα με κατεύθυνση από τα φώτα Λυκαβητού προς την οδό Αγ. Αντωνίου. Στη μοτοσικλέτα του ήταν μόνος του και φορούσε το κράνος του. Η ταχύτητα του ήταν γύρω στα 50 ΧΑΩ. Κρατούσε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του. Σε κάποιο σημείο του δρόμου βγήκε από μια πάροδο ένα αυτοκίνητο που βρισκόταν στην αριστερή πλευρά το οποίο βγαίνοντας στη Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα έστριψε αριστερά για τον Αγ. Αντώνιο. Προσπάθησε να τον αποφύγει με σκοπό να μην συγκρουστεί μαζί του στρίβοντας το τιμόνι του δεξιά με αποτέλεσμα όμως να συγκρουστεί με ένα άλλο αυτοκίνητο το οποίο είχε την ίδια πορεία μαζί του και ήταν ήδη σταματημένο, με σκοπό να στρίψει δεξιά. Διευκρινίζει ότι όταν λέει ότι κινήθηκε δεξιότερα εννοεί ότι πήρε τη δεξιά λωρίδα και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε μαζί του την ώρα που έστριβε. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε ο ίδιος και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου κρατήθηκε για νοσηλεία. Συμφώνησε με το σχέδιο το οποίο του έδειξε ο Μ.Κ.1 και το υπέγραψε. Ανάφερε επίσης ότι το αυτοκίνητο το οποίο συγκρούστηκε ήταν ήδη σταματημένο για να στρίψει στη δεξιά λωρίδα και όχι στην υποχρεωτική λωρίδα. Επέμενε ότι το όχημα του παραπονουμένου δεν βρισκόταν στην τρίτη λωρίδα για υποχρεωτική στροφή δεξιά και ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να αποφύγει το δυστύχημα. Κατά την αντεξέταση του για πρώτη φορά αμφισβήτησε το σημείο «Χ» και σημείωσε με κίτρινο χρώμα στο Τεκμήριο 2 το σημείο που ο ίδιος θεωρεί ότι έγινε η σύγκρουση. Επέμενε ότι έλαβε όλα τα δέοντα μέτρα για να αποφύγει το δυστύχημα και αρνήθηκε ότι ήταν αλόγιστη η ενέργεια του να ανεβεί στη ζωγραφιστή νησίδα για να αποφύγει τη σύγκρουση. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Η αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας και ως γνώμονα τις παραμέτρους που η νομολογία έχει καθορίσει για το θέμα αυτό, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.09, δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία αφού το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τους παρακολουθεί ενώ έδιδαν τη δια ζώσης μαρτυρία τους. Κρίνω ότι και οι δύο μάρτυρες κατηγορίας έχουν πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Η θέση τους συνάδει πλήρως με τις καταθέσεις τους που δόθηκαν ευθύς αμέσως μόλις έγινε το δυστύχημα. Οι απαντήσεις και των δύο ήταν σαφείς και σίγουρες, δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις και δέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα τους. Αντίθετη είναι η θέση μου για τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου. Όπως έχει αναφερθεί στο στάδιο της αντεξέτασης του για πρώτη φορά αμφισβήτησε το σημείο «Χ» και το τοποθέτησε σε άλλο σημείο επί του Τεκμήριο 2 προφανώς μετά από σκέψη και για να ταιριάζει με την αρχική του θέση ότι ο παραπονούμενος και οδηγός του οχήματος Β του απέκοψε την πορεία. Θεωρώ ότι η μαρτυρία του τόσο για το σημείο «Χ» όσο και για τη θέση του οχήματος Β, δεν μπορεί να γίνει πιστευτή και απορρίπτεται. Όπως έχει Νομολογηθεί, το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος που είναι και η πραγματική μαρτυρία αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας,
(1990)2 ΑΑΔ, Κονναρή ν. Κυριάκου, Π.Ε. 8551, ημερ. 19.3.1996. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, είναι η θέση μου ότι στις 10.3.2007 ενώ ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μοτοποδήλατο ΕΧΥ293 στη Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα με κατεύθυνση από τα Φώτα Λυκαβητού προς Άγιο Αντώνιο, σε κάποιο σημείο του δρόμου όπου υπάρχει δεξιά στροφή προς την οδό Νάξου και ενώ το όχημα με αρ. ΚΡG992 βρισκόταν στην τρίτη λωρίδα κυκλοφορίας αυτή με υποχρεωτική κατεύθυνση την οδό Νάξου και ανέμενε να καθαρίσει ο δρόμος για να στρίψει, την ώρα που άρχισε να στρίβει ο Κατηγορούμενος συγκρούστηκε μαζί του κτυπώντας στο μπροστινό δεξιό πλευρό του οχήματος του, αφού πέρασε πάνω από τη ζωγραφιστή νησίδα που βρίσκεται στο δρόμο. Δέχομαι τη θέση των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 ότι το όχημα του παραπονουμένου βρισκόταν στην τρίτη λωρίδα κυκλοφορίας, αυτή δηλαδή με υποχρεωτική στροφή δεξιά προς την οδό Νάξου και ότι αυτή η θέση του οχήματος του Κατηγορουμένου είναι ορθή και στο Τεκμήριο 2 και στο Τεκμήριο 5, απλά στο Τεκμήριο 2 που είναι επί κλίμακος φαίνεται καθαρότερα παρά στο Τεκμήριο 5 που ήταν το πρόχειρο σχεδιαγράφημα. Η θέση της Υπεράσπισης ότι είναι διαφορετικά τα δύο σχέδια σε σχέση με το θέμα αυτό δεν με βρίσκει σύμφωνη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδέ Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχειά της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ότι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί: (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ 300, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βιττή ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police
(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R 188). H αμέλεια είναι συνυφασμένη με τον χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R.78). Στη Νικολαϊδης κ.α. ν. Κλεοβούλου
(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 429 επισημαίνεται: «Όπως κατ΄ επανάληψη τονίστηκε οι πράξεις οδηγού που βρίσκεται αντιμέτωπος με επικείμενη σύγκρουση δεν κρίνονται μικροσκοπικά, αλλά με ευρύτητα ανάλογη με τα αγωνιώδη διλήμματα που αντιμετωπίζει και την έλλειψη ουσιαστικής ευκαιρίας για προγραμματισμό των πράξεων του. Οι αρχές αυτές συνοψίζονται στην Adamis and Another v. Eracleous
(1982)1 C.L.R. 746 και επαναλαμβάνονται σε πολλές άλλες αποφάσεις. (Βλ. μεταξύ άλλων Παπαχριστοδούλου ν. Χ"Nεοφύτου
(1991)1 Α.Α.Δ. 426 και Κωνσταντίνου ν. Φιλίππου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1110).» Στην υπό εξέταση περίπτωση, θεωρώ ότι η αμέλεια του Κατηγορουμένου η οποία ήταν το γεγονός ότι αφού πέρασε πάνω από ζωγραφιστή νησίδα που βρίσκεται στο δρόμο κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο του παραπονουμένου ο οποίος βρισκόταν στη σωστή λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του, έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η θέση του Κατηγορουμένου ότι η πιο πάνω ενέργεια του ήταν αποτέλεσμα προσπάθειας αποτροπής σύγκρουσης με άλλο όχημα δεν έχει αποδειχτεί. Είναι λοιπόν η θέση μου ότι ο Κατηγορούμενος έχει υποπέσει από το επίπεδο του συνετού οδηγού. Στην απόφαση μου αυτή έχω λάβει υπόψη μου τις συνθήκες που επικρατούσαν στο δρόμο τη δεδομένη στιγμή, την πραγματική μαρτυρία και δη τα ίχνη τροχοπέδησης και το σημείο «Χ» όπως τοποθετήθηκε στο σχεδιαγράφημα από τον Μ.Κ.1 και το οποίο εντοπίστηκε σύμφωνα με την υπόδειξη των δύο εμπλεκόμενων οδηγών, υπενθυμίζω ότι κατά το στάδιο της αντεξέτασης ο Κατηγορούμενος άλλαξε την κατάθεση του, αλλά και την πραγματική μαρτυρία που υπήρχε στη σκηνή. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ) ................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ΣΜ/ΘΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο