Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Ανδρέας Πετρίδης κ.α., Ποιν. Υπ. 14517/08, 23 Δεκεμβρίου 2009

(1)/04. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρες τον Αστ. 2050 Χ. Χαραλάμπους (Μ.Κ.1), την υπάλληλο της εταιρείας A. Petrides Land Tourist Estate Ltd Μαρία Παναρέτου (Μ.Κ.2), την υπάλληλο του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών Μαρία Γεωργίου (Μ.Κ.3) και την Αστ. 43 Ιωάννα Κκολού (Μ.Κ.4). Επίσης κατατέθηκαν προς αξιολόγηση για την αλήθεια του περιεχομένου τους οι καταθέσεις του υπεύθυνου του λογιστηρίου της εφημερίδας "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" Αντώνη Αντωνίου (Τεκμήριο 15) και της Διευθύντριας της εφημερίδας "ΧΡΥΣΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ" Γεωργίας Ευρυπίδου (Τεκμήριο 16). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων υπέβαλε εισήγηση ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εισηγούμενος ότι:

1. i)Απαραίτητο συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η ιδιότητα του κτηματομεσίτη. Εδώ η κατηγορούμενη 2 δεν είναι κτηματομεσίτης, ενώ εν πάση περιπτώσει τα διαφημιζόμενα κτήματα ανήκαν στην ίδια κατά τον ουσιώδη χρόνο.
2. ii)Το ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν διευθυντής της δεν σημαίνει ότι αυτός ευθύνεται αυτομάτως, αφού πρέπει να καταδειχθεί ότι είχε ενεργό συμμετοχή. Η μόνη σύνδεση του κατηγορούμενου 1 είναι πως κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διευθυντής της κατηγορούμενης 2 και τίποτε άλλο. Νομική πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή του θέματος πρέπει εν συντομία να λεχθεί ότι η αρχή είναι γνωστή πως μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο Κατηγορούμενος καλείται να προβάλει την υπεράσπιση του μόνον όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης δικαιολογείται η κλήση του. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σ' αυτό το στάδιο σε αξιολόγηση της μαρτυρίας. Απαλλαγή του Κατηγορούμενου σ' αυτό το στάδιο δικαιολογείται μόνον όταν: α) Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση λόγω απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του Κατηγορούμενου. Σχετικές υποθέσεις είναι: 1. Azinas V. Police

(1981)2 CLR 9 2. Γενικός Εισαγγελέας V. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ.

2. Παναγιώτου V. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ.

2. Γενικός Εισαγγελέας V. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ.

1. Στην παρούσα υπόθεση έχει παρουσιαστεί μαρτυρία από την Μ.Κ.2, υπάλληλο της κατηγορούμενης 2 ότι στις 8.9.06 απέστειλε τηλεομοιότυπο στην εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" ζητώντας τη δημοσίευση αγγελιών για πωλήσεις διαφόρων κτημάτων. Η σχετική δημοσίευση στην εν λόγω εφημερίδα παρουσιάστηκε από την Μ.Κ.1 ως Τεκμήριο
2. Δεν μας ενδιαφέρουν οι δημοσιεύσεις που αφορούν άλλη εφημερίδα, αφού δεν περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο. Μέσα από το Τεκμήριο 3 εντοπίζεται μαρτυρία για 3 αγγελίες στη "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" ημερ. 13.9.06 οι οποίες αφορούν συνολικά 13 οικίες, διαμερίσματα και οικόπεδα ως εξής: α) Οικία 3 υπνοδωματίων στο Στρόβολο. β) Οικία 2 υπνοδωματίων στη Μακεδονίτισσα. γ) Οικία 3 υπνοδωματίων στο Καϊμακλί. δ) Διαμέρισμα 3 υπνοδωματίων στους Αγ. Ομολογητές. ε) Διαμέρισμα 3 υπνοδωματίων στην Ακρόπολη. στ) Μονάρι υπό ανέγερση στο Στρόβολο. ζ) Διαμέρισμα 3 υπνοδωματίων στη Δασούπολη. η) Υπό ανέγερση διαμ. 2 υπνοδωματίων στο Στρόβολο. θ) Υπό ανέγερση διαμ. 2 υπνοδωματίων στη Λακατάμεια. ι) Οικόπεδο στο Πλατύ. ια) Δύο συνεχόμενα οικόπεδα στο Στρόβολο. ιβ) Οικόπεδο στο Στρόβολο. ιγ) Οικόπεδο στον Αρχάγγελο. Μετά την περιγραφή των υπό πώληση περιουσιών στην κάθε αγγελία αναφέρεται το όνομα "Α. PETRIDES LANDTOURIST ESTATES", το τηλέφωνο και η ηλεκτρονική διεύθυνση της εν λόγω εταιρείας. Το Τεκμήριο 10 αποτελεί τα τιμολόγια για την χρέωση της εφημερίδας προς την κατηγορούμενη 2 για τις συγκεκριμένες αγγελίες μεταξύ άλλων. Μέσα από την κατάθεση του κατηγορούμενου 1, αλλά και το πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέως της κατηγορούμενης 2 (Τεκμήρια 2 και 4) υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι ένας εκ των διευθυντών της κατηγορούμενης 2, καθώς και ο μοναδικός γραμματέας της. Επίσης υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης (Τεκμήριο 5). Περαιτέρω στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1 αναφέρει ότι έχει προς όφελος του πληρεξούσιο έγγραφο από την κατηγορούμενη 2 για τη διαχείριση όλων των θεμάτων της εταιρείας και το οποίο είναι κατατεθειμένο σε όλα τα Κτηματολόγια της Κύπρου. Προχωρεί επίσης και εξηγεί εν σχέσει με τη διαφήμιση στη "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" ότι "το εν λόγω σπίτι που βρίσκεται στην οδό Εκάλης 12Β στο Στρόβολο ανήκει στην κατηγορούμενη 2 η οποία σύμφωνα με το καταστατικό της δικαιούται να αγοράζει, πωλεί, ενοικιάζει, κτίζει, διαχωρίζει οικόπεδα και διενεργεί ο,τιδήποτε αφορά κτηματικές εργασίες". Σύμφωνα με τη μαρτυρία η Μ.Κ.2 απέστειλε το τηλεομοιότυπο στη "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" σε επιστολόχαρτο της κατηγορούμενης 2 εταιρείας, της οποίας η μάρτυρας αυτή είναι υπάλληλος. Συνεπώς όλη η μαρτυρία τείνει να δείξει ότι στις διαφημίσεις-αγγελίες της συγκεκριμένης ακίνητης ιδιοκτησίας προέβη η κατηγορούμενη
3. Το άρθρο 24 του σχετικού Ν.273

(1)/04 προνοεί τα εξής: "

1. Κτηματομεσίτης ο οποίος, σε οποιαδήποτε ειδοποίηση, διαφήμιση ή έγγραφο ή σε οποιαδήποτε πινακίδα αναρτημένη στην πρόσοψη ή εντός του γραφείου του, περιγράφει τον εαυτό του ψευδώς ή ανακριβώς ή μεταχειρίζεται όνομα ή επωνυμία διαφορετικά εκείνου με το οποίο είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο ή παριστά ανακριβώς ότι κατέχει οποιοδήποτε δίπλωμα ή πτυχίο ή οποιαδήποτε ειδικότητα ή ειδικά προσόντα σχετικά με ακίνητα ή κτηματικές συναλλαγές, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές ". Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι ο ίδιος ως διευθυντής και η κατηγορούμενη 2 εταιρεία περιέγραψαν τον εαυτό τους κατά παράβαση του συγκεκριμένου άρθρου. Η εξέταση της μαρτυρίας σε σχέση με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος καταδεικνύει ότι υπάρχουν δύο αδυναμίες στην υπόθεση εκ των οποίων η μια αφορά και τους δύο κατηγορούμενους, δηλαδή η στοιχειοθέτηση του ίδιου του αδικήματος και η άλλη αφορά την πιθανότητα ευθύνης του διευθυντή κατηγορούμενου
2. Εν πρώτοις, είναι προφανές από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου πως αυτό αφορά ενέργειες "κτηματομεσίτη", ο οποίος μάλιστα είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο που προβλέπεται από το νόμο. Βασικά το συγκεκριμένο αδίκημα στοιχειοθετείται όταν κάποιος εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης σε διαφήμιση περιγράφει ψευδώς τον εαυτό του ή μεταχειρίζεται όνομα άλλο από εκείνο με το οποίο είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο. Η διαπίστωση αυτή οδηγεί αυτομάτως στο συμπέρασμα ότι σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα εναντίον της κατηγορούμενης 2, αφού δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία εναντίον της ότι ήταν εγγεγραμμένη κτηματομεσίτης με βάση το άρθρο 11

(1)(β) του εν λόγω νόμου. Συνεπώς ούτε μπορεί να γίνεται λόγος για συμμετοχή του διευθυντή εφόσον είναι αδύνατη η στοιχειοθέτηση αδικήματος εναντίον της κατ' ισχυρισμόν αυτουργού εταιρείας. Ανεξαρτήτως αυτού κρίνω πως εν πάση περιπτώσει δεν θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα ούτε για τον κατηγορούμενο 1 και για άλλο λόγο. Εναντίον του υπάρχει μαρτυρία ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ένας εκ των 4 διευθυντών της κατηγορούμενης 2 εταιρείας. Η μαρτυρία αναφέρεται στο ότι οι οδηγίες για τις δημοσιεύσεις στην "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" δόθηκαν από την υπάλληλο της εν λόγω εταιρείας, σε επιστολόχαρτο της εταιρείας και τα τιμολόγια εκδόθηκαν επ' ονόματι της. Δεν υπάρχει όμως μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 1 έδωσε οδηγίες για αυτές τις δημοσιεύσεις ή μαρτυρία ότι κατ' άλλον τρόπο είχε γνώση ή ενέκρινε τις δημοσιεύσεις αυτές. Πρέπει να σημειωθεί εδώ πως στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1 αναφέρεται μεν σε πληρεξούσιο που έχει από την κατηγορούμενη 2 εταιρεία, αλλά αναφερόμενος στη διαφήμιση δίδει εξηγήσεις μόνο για μια οικία στο Στρόβολο λέγοντας ότι αυτή ανήκει στην εταιρεία, χωρίς να ερωτηθεί για ο,τιδήποτε άλλο. Για αυτά τα άλλα, οικίες, διαμερίσματα και οικόπεδα η ίδια η Μ.Κ.2 που προέβη στις ενέργειες για δημοσίευση είπε τα εξής στην κυρίως εξέταση της: "Το δεύτερο μέρος της ίδιας αγγελίας ίσως δεν αφορούσεν την εταιρεία. Εθεώρησα εγώ ότι μιας και βάζουμε αγγελίες να τα βάλουμε όλα μαζί. Δεν θεώρησα ότι υπάρχει κάποια παρανομία. Αλλά τα περισσότερα ήταν της εταιρείας". Όλη η μαρτυρία λοιπόν τείνει να δείξει πως ήταν η Μ.Κ.2 που έδωσε τις οδηγίες για τις αγγελίες εκ μέρους της εταιρείας στην οποία εργαζόταν. Όπως αναφέρεται στην υπόθ. Ευρυβιάδης V. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ.600, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά (που εδώ δεν ορίζει) ο διευθυντής της εταιρείας μπορεί να κριθεί ένοχος μόνον αν συνέδραμε ή κατά οποιοδήποτε άλλο τρόπο συμμετείχε ή συμπεριφέρθηκε με τρόπο που θα ήταν δυνατό να θεμελιώσει καταδίκη δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Η ένοχη γνώση του κατηγορούμενου 1 θα ήταν απαραίτητη ακόμα και αν το αδίκημα του άρθρου 24 ήταν αυστηρής ευθύνης σύμφωνα με την υπόθ. Παυλόπουλος V. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 A.A.Δ.261. Με δεδομένο ότι το συγκεκριμένο άρθρο αφορά εγγεγραμμένο κτηματομεσίτη πρέπει να σημειωθεί πως εάν ήταν πρόθεση της Κατηγορούσας Αρχής να συνδέσει με αυτό τον κατηγορούμενο 1 προσωπικά, δηλαδή ανεξαρτήτως του ονόματος το οποίο αναφέρθηκε στις αγγελίες θα έπρεπε και πάλι να καταδειχθεί η γνώση, οι οδηγίες ή η έγκριση του για τη συγκεκριμένη διαφήμιση και τέτοια μαρτυρία δεν έχει επίσης προσφερθεί. Εάν από την άλλη υπήρχε πρόθεση να κατηγορηθεί η ίδια η εταιρεία για άσκηση του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη (βάσει του άρθρου 14

(1)του Νόμου) θα έπρεπε να επιλέγει διαφορετική κατηγορία και να υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία για τα κτήματα και την κυριότητα τους, πράγμα που επίσης δεν υπάρχει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω πως δεν έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται. Τα έξοδα €130 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ) ........... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο